Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Most Liked Content


#268472 Εφαρμοσμένη Mυθομηχανική (sff.gr/press) - 10 χρόνια SFF.gr

Posted by RObiN-HoOD on 05 Οκτώβριος 2014 - 13:40

Γεια σας,

Είμαστε στην εξαιρετικά ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε πως μετά την πρώτη κλεισμένη δεκαετία του φόρουμ μας ένα μικρούλι μέρος από τις βιβλιοθήκες του θα μπορούμε να το διαβάσουμε και σε έντυπη μορφή, δεμένη και με τα όλα της. Μακάρι να μπορούσε να χωρέσει όλες τις ιστορίες από τις βιβλιοθήκες μας, μα δυστυχώς τα βιβλία χωρούν λίγες και περιορισμένες αράδες. Μόλις την παραλάβαμε ζεστή από το φούρνο κι ελπίζουμε να κάνει χαρούμενο όποιον την πιάνει στα χέρια του! :D

 

Attached File  ΕφΜυθ.jpg   235,51KB   1 downloads

 

Εκδόσεις:sff.gr/press

Σελ: 352

Μέγεθος: 21χ14 εκ.

Δέσιμο: Μαλακό

Τιμη: 15 ευρώ

 

 

Ο τίτλος της συλλογής είναι: Εφαρμοσμένη Mυθομηχανική, και περιλαμβάνει τις εξής ιστορίες:

 

Έχεις μόνο μία ευκαιρία - Βάσω Χρήστου

Το τραγούδι απ’ το σακούλι - Ευθυμία Δεσποτάκη

Φαρμάκι - Ελευθέριος Κεραμίδας

Οι ρίζες της ζωής - Κώστας Χαρίτος

Νυχτερινός επισκέπτης - Κιάρα Καλουντζή

Η τελειότητα στο σκοτάδι - Μιχάλης Γεωργοστάθης

Συστραμμένο χέρι - Αντώνης-Δημήτρης Μίλησης

Ένα τραγούδι για τον Γιόρας - Ηφαιστίων Χριστόπουλος

Μόνο δύο ζαΐρ - Τέτη Θεοδώρου

Δέκατο τρίτο φεγγάρι - Γιώργος Μαστοράκης

Τα μπισκότα της Μάρας - Άννα Μακρή

Χιροσίμα μπαχαλάκι - Ντίνος Χατζηγιώργης

Μάλλον Ουαλοί - Σταύρος Ντίλιος

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο - Κωνσταντίνος Μίσσιος

Ονειροψυχές - Χριστίνα Μαλαπέτσα

LongHog- Κωνσταντίνος Κέλλης

Ανωριμότητα- Ποθητός Μπάικας

Laguna Seca - Μιχάλης Μανωλιός

Femme Fatale - Γιώργος Λαγκώνας

Συναίνεση- Αντώνης Πάσχος

Σαράντα τρία λεπτά πριν - Γιάννης Παπαδόπουλος

Χρώμα γλυκό και πολύτιμο - Σταμάτης Σταματόπουλος

 

Οπισθόφυλλο:

 

Μυθομηχανική:η επιστήμη που δίνει στο μύθο κίνηση και ζωή. Που τον παίρνει από το μακρινό και άπιαστο κόσμο των ονείρων και τον φέρνει δίπλα μας.

Σ’ αυτό τον τόμο θα βρείτε είκοσι δύο εφαρμογές αυτής της επιστήμης, που τόσο απαραίτητη είναι στην καθημερινή ζωή. Είκοσι δύο ιστορίες του φανταστικού, από μια ομάδα συγγραφέων που μοιράζονται την αγάπη για τη φαντασία, την επιστημονική φαντασία και τον τρόμο, για τους κόσμους του ονείρου και του εφιάλτη, του μέλλοντος ή ενός διαφορετικού παρόντος.

Αν αναρωτιέστε τι κρύβει ένα συστραμμένο χέρι, τι μπορεί κανείς ν’ αγοράσει με μόνο δύο Ζαΐρ, ποιος λέει το τραγούδι απ’ το σακούλι, τι συνέβη σαράντα τρία λεπτά πριν ή γιατί έχεις μόνο μια ευκαιρία, ανοίξτε το εξώφυλλο και ταξιδέψτε.

 

 

Μπορείτε να την παραγγείλετε στο sff.gr/press.

 

Επίσης μπορείτε να βρείτε το βιβλίο στα:

1. Solaris

2. Νέος Κύκλος


  • Nihilio, heiron, Διγέλαδος and 33 others like this


#271132 Μιχάλης Μανωλιός - Αγέννητοι Αδελφοί

Posted by aScannerDarkly on 20 Νοέμβριος 2014 - 15:49

                                                                   Attached File  Αγέννητοι Αδελφοί.jpg   682,94KB   1 downloads

 

Αρχές Δεκέμβρη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος το νέο βιβλίο του Μιχάλη Μανωλιού, Αγέννητοι Αδελφοί. Τον Μιχάλη τον γνωρίζουμε από τις δύο προηγούμενες εξαιρετικές του συλλογές διηγημάτων, Σάρκινο Φρούτο και ...Και το Τέρας. Αυτήν τη φορά όμως αποφάσισε να βουτήξει στα βαθιά νερά του μυθιστορήματος, με αποτέλεσμα ένα βιβλίο εφάμιλλο με αντίστοιχες δουλειές επιστημονικής φαντασίας που κυκλοφορούν στο εξωτερικό από διεθνώς αναγνωρισμένους συγγραφείς.

 

Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο:

 

Ταλέντο, επιστήμη, άνθρωπος.

Από τα πιο εκρηκτικά μείγματα στο σύμπαν…

 

Μια παγκοσμίως αναγνωρισμένη συνθέτρια κρύβεται από τη δημοσιότητα λίγους ορόφους πάνω από το υπόγειο στο οποίο ένα κατακερματισμένο μυαλό ονειρεύεται την επιστροφή στην οικογένειά του.

Μια επιστήμονας παριστάνει τον Θεό σ’ έναν κόσμο που η τεχνολογία μπορεί να μορφοποιήσει μέσα σου ανθρώπους αγέννητους από τη φύση.

Και μια επαγγελματίας δολοφόνος, που βλέπει το παιδί της να σβήνει, προσπαθεί να ξαναφέρει στη ζωή τον παλιό συνεργάτη της.

Όταν η εύθραυστη ισορροπία ανατρέπεται, τη μάχη για ζωή και κυριαρχία κρίνει το παρελθόν, αλλά και η αγάπη, η βία, οι δύσκολες αποφάσεις…

 

Το μυθιστόρημα αυτό δεν προσπαθεί να δώσει απαντήσεις για τίποτα˙ έχει όμως στόχο να προκαλέσει θέτοντας ερωτήματα. Γρήγορο, βαθύ και με αυξανόμενη ένταση –σαν σεξουαλική πράξη– γεννάει διλήμματα που αντηχούν σιωπηλά μετά την τελευταία του λέξη.

 

Τι θα διαβάσετε στους Αγέννητους Αδελφούς; Περίπλοκους -εξαιρετικά περίπλοκους- μα αδρά σκιαγραφημένους χαρακτήρες, διλήμματα που θα σας κάνουν να στριφογυρίσετε με αμηχανία στις θέσεις σας, τεχνολογικές εξελίξεις που δεν είχατε φανταστεί και, πάνω απ' όλα, θα βουτήξετε στα τρομακτικά βάθη του ανθρώπινου ψυχισμού. Ένα μυθιστόρημα που δεν ενδείκνυται για επιπόλαιες αναγνώσεις, απαιτεί την απόλυτη συγκέντρωση του αναγνώστη, και σαν αντάλλαγμα θα του χαρίσει μερικά από τα πιο έντονα συναισθήματα που θα μπορούσε να ζήσει ποτέ και προβληματισμούς στους οποίους θα πρέπει μόνος του να δώσει την απάντηση - και η απάντηση αυτή δεν θα είναι πάντα εύκολη. Βιβλίο σκληρό, βίαιο τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, οι 467 σελίδες του προσκαλούν τον αναγνώστη σε μια κατάδυση στο υποσυνείδητό του για να αντιμετωπίσει τους τρομακτικούς άλλους που καραδοκούν εκεί.

 

Κι ένα μικρό απόσπασμα σαν ορεκτικό:

 

Στο διάολο το σχέδιο! Το σώμα μου κινείται μόνο του. Γυρνάω το κεφάλι μου και προσπαθώ να σηκωθώ, αλλά ένα δυνατό χέρι με αρπάζει απ’ τον ώμο και με καθηλώνει στο στρώμα, ενώ το άλλο πιέζει την κάννη στο κρανίο μου. Τώρα δεν τρέμει καθόλου.

«Μην κουνιέσαι, γαμώτο!»

Το βλέμμα μου πέφτει στα άδεια χέρια μου και μόνο ντροπή βλέπω εκεί. Δεν παίρνω, δεν μπορώ να πάρω τίποτα μαζί μου. Μόνο ν’ αφήσω πίσω μου. Όχι επιτεύγματα, σκέφτομαι πολύ αργά, μόνο ανθρώπους. Αθώους νεκρούς, αγέννητους πλασμένους, αγαπημένους ανύπαρκτους, ερωτευμένους τρελούς.


  • Electroscribe, Nihilio, Nienor and 30 others like this


#270534 Νεκρή Γραμμή - Κωνσταντίνος Κέλλης

Posted by Nihilio on 11 Νοέμβριος 2014 - 00:27



  
Attached File  ΝΕΚΡΗ ΓΡΑΜΜΗ-3-1.jpg   315,25KB   0 downloads
 
Δεύτερο βιβλίο και πρώτο μυθιστόρημα για τον Κωνσταντίνο Κέλλη, γνωστός και ως DinMacXanthi στο φόρουμ (λες και περιμένατε εμένα να σας το πω φυσικά) μετά την εξαιρετική συλλογή "Το φως μέσα μου". Θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.
 
Μία τηλεφωνική γραμμή που χτυπάει τις νύχτες και στην άλλη άκρη οι φωνές των νεκρών. Μία συσκευή που στοιχειώνει τον πρωταγωνιστή του βιβλίου, τον Σταμάτη Κόκκινο, μαζί με τις τύψεις για την απώλεια της γυναίκας της ζωής του σε ένα τροχαίο δυστύχημα - δυστύχημα για το οποίο κατηγορεί τον εαυτό του.
 
Προσθέστε στο μείγμα και έναν αλλόκοτο ιδιωτικό ντετέκτιβ αλλά και έναν συγγραφέα που έχει αποδείξει τις ικανότητές του και ετοιμαστείτε για ένα μυθιστόρημα μυστηρίου, τρόμου και αγωνίας που θα μας κόψει την ανάσα.
 
Δεν ξέρω για εσάς, εγώ πάντως θα τρέξω να το πάρω πρώτη μέρα κυκλοφορίας


  • Nienor, Sonya, Naroualis and 28 others like this


#297529 Πνεύματα - Ευθυμία Δεσποτάκη

Posted by Naroualis on 19 Μάιος 2016 - 22:10

Πνεύματα

Μια ιστορία της Πικρής Στροφής

 

Συγγραφέας Ευθυμία Ε. Δεσποτάκη

Εκδόσεις Mamaya, Σειρά Άρπη

ISBN: 978-618-5224-03-5

Σελίδες: 336

Τιμή: €12,90 

 

Attached File  ej;vfyllo.jpg   312,73KB   1 downloads

 

 

Ογδόντα χρόνια μετά το θάνατο του Μεγάλου Στρατηλάτη Δάμα, το βασίλειο της Αισωπείας ζει ειρηνικά, αρνούμενο να εμπλακεί σε διενέξεις με τα γειτονικά του κράτη. Στους κοσμοπολίτικους δρόμους της πρωτεύουσας Δαμασινής και σε πείσμα της κακής του τύχης, ο πολυμήχανος νεαρός Παγκράτης προσπαθεί να επιβιώσει, αξιοποιώντας το μεγάλο του ταλέντο στην κατασκευή μηχανών που λειτουργούν με ατμό και τη γοητευτική του προσωπικότητα. Η δύσκολη αλλά στρωμένη του ζωή θα ανατραπεί, όταν φτάσει στην πόλη ο πρίγκιπας Τουνταλίγια και η μάγισσα σκλάβα του, που λέγεται Ζήλεια. Τι θέλουν οι ξένοι από τον Παγκράτη; Τι ρόλο παίζει η Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Ομφάλης; Και πώς σε όλο αυτό ανακατεύονται θεοί και δαίμονες;

 
«Σε κάθε βιβλιοθήκη θα βρίσκομαι. Σε κάθε μέρος ανάγνωσης, σε κάθε σκαλισμένη πέτρα πάνω. Σε κάθε πήλινη πινακίδα με ύμνους, θα υπάρχει η ιστορία μου γραμμένη, ο σκοπός μου. Όταν μια βιβλιοθήκη θα καταστρέφεται, θα θρηνώ. Όταν μια σκαλισμένη πέτρα θα γκρεμίζεται, θα μανιάζω. Όταν μια πήλινη πινακίδα θα ξαναζυμώνεται, θα εξοργίζομαι».

 

 

---------------------------

 

 

Έχω ανοίξει τόπικ για ένα εκατομμύριο άλλους, ας ανοίξω και για τον εαυτό μου. Άλλωστε είναι ένα βιβλίο που σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. 

 

Μιλάμε για το περίφημο ψευδοελληνιστικό steampunk, με στοιχεία μυθολογίας Κθούλου που σας έχω πρήξει τους τελευταίους μήνες. Γράφτηκε το 2012 και τα τη διάρκεια του SFF-WriMo, πάει να πει πως πήγε από 0 σε 50,000 λέξεις σε 30 μέρες. Χρειάστηκε άπειρους διορθωτές και beta readers, αλλά χαλάλι του. Το εξώφυλλο είναι του Όθωνα Νικολα΅΄ιδη και δεν ξέρω αν φαίνεται, αλλά το λατρεύω.

 

Αν έγραφα ανεξάρτητη, αποστασιοποιημένη κριτική γι' αυτό θα έλεγα πως έχει χαρακτήρες, πλοκή και κοσμοπλασία. Αλλά μη μου δίνετε και πολύ σημασία, εγώ είμαι ούτως ή άλλως ερωτευμένη με τον Παγκράτη μου. Μου αρέσουν τα καθάρματα, τι να κάνουμε.


  • RObiN-HoOD, northerain, Nihilio and 27 others like this


#244603 12 τρόποι να προσεγγίσεις την κοσμοπλασία σου

Posted by Naroualis on 01 Απρίλιος 2013 - 09:53

Ο όρος κοσμοπλασία είναι σχετικά νέος στην ελληνική συγγραφική αργκό. Προσωπικά τον προτιμώ αντί δύο αγγλικών όρων: του setting και του world-building. Σαφώς και η σωστή προσέγγιση στον όρο είναι world-building=κοσμοπλασία≠ setting= υπόβαθρο. Απλά, κάποιες φορές η λέξη «υπόβαθρο» δεν είναι αρκετή για να περιγράψει όλες τις έννοιες που περιλαμβάνει το setting.

 

Κοσμοπλασία, λοιπόν. Πολύ σημαντική όταν πρόκειται για λογοτεχνία του φανταστικού. Εξίσου σημαντική, θα μου επιτρέψετε να πω, και στην υπόλοιπη λογοτεχνία. Σκεφτείτε κάποιον που γράφει ιστορικό μυθιστόρημα -η πιο προφανής κατηγορία λογοτεχνίας που η κοσμοπλασία είναι σημαντική. Επίσης σκεφτείτε τον Κνουτ Χάμσουν να έγραφε την τρομακτική του Πείνα βάζοντας τον ανώνυμο πρωταγωνιστή του να ζει σε ένα λοφτ με θέα τη μαγευτική downtown Χριστιανία.

 

Αυτό που θέλω τελικά να πω είναι ότι η διαδικασία γραφής ενός κειμένου είναι κοινή για όλους μας τελικά, τις ίδιες απαιτήσεις έχει από όλους μας. Η επιλογή του είδους της λογοτεχνίας είναι εκείνη που θα δώσει βάρος στο ένα ή το άλλο στοιχείο του κειμένου.

 

Εμάς εδώ μας απασχολεί σημαντικά το θέμα της κοσμοπλασίας. Είναι εκ των ουκ άνευ στη λογοτεχνία του φανταστικού, σε σημείο που πολλές φορές ο νεόδμητος αυτός κόσμος καταλαμβάνει εξ απήνης το χώρο που ο συγγραφέας έχει κρατήσει για πλοκή, ανάπτυξη χαρακτήρων και υπόλοιπες ιδέες. Όχι ότι δεν υπάρχουν και φορές που η κοσμοπλασία καταντάει μπαλωμένη εδώ κι εκεί για να χωρέσει ιδέες-χαρακτήρες-πλοκές, μάλιστα αυτό το δεύτερο λάθος είναι πολύ πιο συχνό από το πρώτο.

 

Σε κάθε περίπτωση η προσέγγιση της κοσμοπλασίας με μέτρο και σύνεση είναι επιβαλλόμενη. Μέτρο και σύνεση, λέω. Μεγάλες κουβέντες, πάει να πει. Ακόμη κι εγώ η ίδια, ούτε μέτρο έδειξα γράφοντας αυτό το άρθρο-σεντόνι υπέρδιπλο, ούτε και σύνεση να μην το παρακάνω.

 

 

Standard Disclaimer: όλα όσα ακολουθούν δεν είναι τυφλοσούρτης. Καλείστε πριν τα εφαρμόσετε, να τα σκεφτείτε καλά και να πειραματιστείτε μαζί τους. Επίσης, και πάαααρα πολύ σημαντικό, μην ξεχνάτε ποτέ ότι αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη, για την οποία α) διατηρώ το δικαίωμα να την αλλάξω στην πορεία της συζήτησης (εφόσον κάποιος φέρει τα κατάλληλα επιχειρήματα) και β) μπορεί να μην εξυπηρετεί τις δικές σας ανάγκες και τη δική σας ιδιοσυγκρασία. You have been warned

 

 

 

12 τρόποι να προσεγγίσεις την κοσμοπλασία σου

 

 

1.  Διάλεξε το σκηνικό σου

 

Κάθε ιστορία, πριν γίνει κείμενο, διαδραματίζεται κάπου. Αυτό το κάπου το καθορίζουν πολλοί παράγοντες, όμως ο κύριος είναι το ύφος που θα επιλέξεις να ακολουθήσεις. Διάλεξε λοιπόν το «κάπου» σου πάντα σε σχέση με αυτό που θες να τονίσεις. Αν θέλεις να μιλήσεις για τον ηρωισμό μιας στρατιάς δεκαεφτά χιλιάδων μισθοφόρων, θα ήταν λίγο άκυρο να επιλέξεις ως σκηνικό σου την αγροτική ζωή στα κατσικοχώρια της Άνω Παναγιάς. Αν από την άλλη θες να μιλήσεις για το πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουν οι εκλεπτυσμένοι σου εξωγήινοι το θέμα της βίας, τότε θα ήταν μάλλον άκυρο να διηγηθείς την ιστορία σου με φόντο έναν πλανήτη γεμάτο σαρκοβόρα. Βουνό, πόλη, παλάτι, σκήτη ερημιτών, ναυαγών και εξόριστων (που λέει κι ο Καλαμβρέζος), επέλεξε προσεκτικά το σκηνικό σου, πριν αρχίσεις ν’ αναρωτιέσαι με τι μοιάζει.

 

2. Διάλεξε το έδαφός σου

 

Αντίθετα με τους mainstreamάδες, οι λογοτέχνες που υπηρετούν το φανταστικό έχουν την επικίνδυνη συνήθεια κι υποχρέωση να δημιουργήσουν τον κόσμο τους εξαρχής. Και γιατί είναι επικίνδυνη; Γιατί πολύ απλά, εφόσον πολλά πράγματα δεν γνωρίζουμε πώς δουλεύουν, είμαστε εξ ορισμού επιρρεπείς στο λάθος.

 

Εξηγούμαι: Ας πούμε ότι θέλεις να τοποθετήσεις μια πόλη στις όχθες ενός ποταμού. Ταυτόχρονα, θέλεις η πόλη αυτή να είναι σταθμός καραβανιών, που έρχονται από μια αχανή έρημο, δίπλα ακριβώς στην πόλη. Δε νομίζεις ότι κάτι πάει στραβά εδώ; Ας πούμε, από πού κατεβαίνει όλο αυτό το νερό, ώστε να υπάρχει ποταμός που ρέει όλο το χρόνο; Δε χρειάζεσαι τουλάχιστον ένα γιγάντιο βουνό, κάπου εκεί κοντά, ώστε να σου παρέχει την απαιτούμενη χιονόπτωση για να έχει νερό και το καλοκαίρι;

 

Συμπέρασμα: κοίτα τι έχεις γύρω σου, πώς είναι στημένο το έδαφος, δες και μετάφρασε σε απλούς κανόνες την πολυπλοκότητα της φύσης.

 

Ας πούμε ότι το κανόνισες αυτό το θέμα (πόλη, ποτάμι, έρημος, βουνό). Ξεκινάς να αφηγείσαι, με μια επική σκηνή μάχης στο παρακείμενο δάσος από σημύδες, με το λιγνό φεγγαρόφως να αστράφτει πάνω στις λάμες των σπαθιών, που κουδουνίζουν καθώς διασταυρώνονται. Στοπ, ριγουάιντ, ριπλέι.

 

Α) Πέτα το δάσος, η εγγύτητα με την έρημο δεν επιτρέπει τέτοιες πολυτέλειες. Κάν’ το άλσος, πάρκο, κατιτί. Δάσος, μόνο πολύ κοντά ή και επάνω στο βουνό που λέγαμε. Β) Πέτα τις σημύδες. Τσέκαρε στη βικιπαίδεια το γεωγραφικό μήκος πλάτος στο οποίο εμφανίζονται οι σημύδες, καθώς και το υψόμετρο. Όπως δεν έχει έλατα στην όαση, ούτε και χουρμαδιές στις κορφές των Άλπεων, έτσι κι οι σημύδες είναι off limits. Εκτός αν το δικαιολογήσεις κάπως. Γ) Πέτα και το φεγγαρόφως, θα έλεγα. Το ποτάμι είναι ελάχιστη απόσταση μακριά σου και συνήθως η ομίχλη που ανεβαίνει είναι παχιά σαν σαντιγί. Ακόμη και στην περίπτωση που φυσάει κανένα τρελό χαμσίνι, (στην οποία περίπτωση πρέπει να πετάξεις και τα κουδουνίσματα, αφού τα ουρλιαχτά του ανέμου θα καλύπτουν τους ήχους της μάχης), η άμμος που θα κουβαλάει ο άνεμος θα σβήνει κάθε αναλαμπή.

 

Ας πούμε ότι το κανόνισες κι αυτό κι ο ήρωάς σου, αφού έχει σκοτώσει τους δαιμονικούς φύλακες του μάγου, ανεβαίνει τα σκαλιά του πύργου του μάγου, ο οποίος φυσικά είναι καμωμένος από μαύρο βασάλτη.

 

Με δάκρυα στα μάτια σε θερμοπαρακαλώ: όχι άλλους πύργους από μαύρο βασάλτη! Ακούγεται δυσοίωνο, αλλά στην πραγματικότητα είναι απλά γελοίο. Διάλεξε κάποιο άλλο υλικό, κάποιο που κατά προτίμηση δείχνει εξωτικό στα μάτια των ανθρώπων που ζουν στην πόλη σου, πχ, μάρμαρο. Θυμήσου ότι οι πυραμίδες είναι φτιαγμένες από ασβεστόλιθο στο εσωτερικό κι από μάρμαρο μόνο στο εξωτερικό τους. Θυμήσου ότι οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν εισαγωγές πολυτελείας τους κορμούς κέδρων ή εβένου. Πράξε ανάλογα.

 

Και με το πράξε ανάλογα δε λέω να σπουδάσεις τοπογραφία ή γεωγραφία. Απλά πράγματα όμως θα βοηθήσουν πολύ. Πχ, στο θέμα του βασάλτη που λέγαμε προηγουμένως, αν με πείσεις ότι κάπου εκεί κοντά υπάρχει ένα ενεργό ηφαίστειο (ενεργό γιατί ο βασάλτης είναι από τα πλέον ευκολοδιάβρωτα ηφαιστειακά πετρώματα, οπότε και εξαφανίζεται πρώτο όταν πάψει η ηφαιστειακή δραστηριότητα) τότε να το δεχτώ ότι ο μάγος σου θα φτιάξει τον πύργο του με ό,τι έχει διαθέσιμο ανά χείρας.

 

Εντάξει, το παράκανα λιγάκι με τα παραδείγματα, αλλά είναι αδύνατον να σου πω πόσο σημαντικό είναι (κυρίως για μένα, αλλά και για αρκετούς από τους αναγνώστες σου) να διαλέξεις σωστά το έδαφος του κόσμου σου.

 

3. Διάλεξε τα ζωντανά σου

 

Όπου ζωντανά δεν είναι μόνο εκείνα που κινούνται και μουγκρίζουν, αλλά και τα άλλα, τα εδραία. Ίσως έπρεπε να πούμε «διάλεξε τα έμβια σου.»

 

Έδωσα προηγουμένως το παράδειγμα με τις σημύδες. Είναι το πλέον τρανταχτό που θα μπορούσα να δώσω σχετικά με τη μελετημένη επιλογή της χλωρίδας της κοσμοπλασίας. Κάτι ακόμη που είναι σοβαρό όσον αφορά το φυτικό βασίλειο είναι και η εποχή του χρόνου που θα διαλέξεις να κινηθείς. Κάποτε έκανα τρεις μέρες ν’ αποφασίσω αν ο Κόμπες μου τσαλαπατούσε χρυσά (ώριμα) ή πράσινα (άγουρα) στάχια, γιατί κατάλαβα ότι η πληροφορία που είχα αφορούσε παραθαλάσσιες περιοχές κι όχι στα ηπειρωτικά όπου κυκλοφορούσε ο ήρωάς μου. Θυμήσου επίσης ότι υπάρχουν πρασινάδες, καρποί, σπόροι, βοτάνια, μαντζούνια, μανιτάρια, κληματσίδες, φυτά τύπου αλόης (με γαλακτώματα) κι ότι δε μπορεί να τρώγονται όλα. Θυμήσου κι ότι δε μπορείς να εισάγεις αβασάνιστα ένα φανταστικό είδος φυτού χωρίς να του βρεις μια θέση στο οικοσύστημά σου.

 

Αυτά τα περιληπτικά για τη χλωρίδα. Ομοίως και για την πανίδα, έχουμε θέμα για brainstorming. Πρέπει να φροντίσεις να υπάρχουν απ’ όλα και φυτοφάγα και σαρκοφάγα κι επίσης να φροντίσεις να χωράνε στο οικοσύστημα, όπως και τα φυτά σου. Πρέπει να υπάρχει και μια κάποια συνέχεια (τουλάχιστον εμείς οι εξελικτικοί, θέλουμε να το δούμε κάπως προσεγμένο). Παράδειγμα προς αποφυγήν: οι λευκοί γορίλες στον πλανήτη Μπαρσούμ (ο Άρης του Έντγκαρ Ράις Μπάρροους) έχουν τέσσερα χέρια κι οι λευκοί άνθρωποι δύο. Do you sense a discontinuity here? Παρόμοια αντιπαραδείγματα θα μπορούσα να φέρω και από το Άβαταρ, αλλά λέω να μην ξαναπέσουμε σε αυτήν την κουβέντα, μη χαλάσουμε και τις καρδιές μας.

 

Πάντως, θα μπορούσες για έμπνευση να δεις κανένα ντοκιμαντέρ με εξωτικά ζώα. Θα εκπλαγείς με πράγματα που μπορείς να βρεις εκεί και να μην πάρει κανείς χαμπάρι ότι είναι γήινης προέλευσης, πχ, το φούσα, κάτι σαν κουναβολιόνταρο της Μαδαγασκάρης ή το οκάπι, που είναι το πίσω μισό του ζέβρα και το μπροστά μισό του κοντολαίμα καμηλοπάρδαλη ή το καπιμπάραπου έχει μέγεθος μεγαλόσωμου σκύλου, αλλά είναι και υδρόβιο και τρωκτικό, ή ακόμη κι ένα σπανιότατο είδος μέδουσας που μοιάζει με διαφανές σεντόνι που υποφέρει από καρκίνο στα έντερα.

 

Ό,τι κι αν σκεφτείς, η φύση το έχει σκεφτεί νωρίτερα από σένα. Εκμεταλλεύσου την. Εδώ επιτρέπεται να το κάνεις χωρίς τύψεις.

 

4. Διάλεξε τις φυλές σου

 

Η λογοτεχνία του φανταστικού είναι εκείνο το κομμάτι της σπουδής πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη, στο οποίο επιβάλλεται να βγεις έξω από τα πλαίσια της πραγματικότητας ούτως ώστε να την μελετήσεις (την ανθρώπινη ύπαρξη) διεξοδικότερα.

 

Μεγάλες κουβέντες; Επίτρεψέ μου να διαφωνήσω. Τι άλλο είναι η δημιουργία μαγικών κι εξωτικών φυλών, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά τους, παρά μια σπουδή πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη; Ένα παιχνίδι με την ανθρώπινη ψυχή είναι στην ουσία.

 

Φτιάχνεις μια φυλή από βρυκόλακες. Τους βάζεις να κυκλοφορούν μόνο νύχτα, να αποστρέφονται το σκόρδο και το σύμβολο της πίστης, να μην καθρεφτίζονται σε ανακλαστικές επιφάνειες και να κοιμούνται μέσα σε φέρετρα. Πιάσε έναν τους και σκέψου καλά ποια θα είναι η συμπεριφορά του. Δε μπορεί να καθρεφτιστεί. Άρα μήπως είναι και μονίμως αχτένιστος; Μήπως φοράει παράταιρα ρούχα ή ρούχα που δεν τον κολακεύουν; Μήπως το φέρετρο τούς έχει κάνει όλους αγοραφοβικούς, να παθαίνουν ιλίγγους σε ανοιχτές εκτάσεις; Μήπως έχουν παραμύθια και δοξασίες μεταξύ τους για το τι μπορεί να πάθει κανείς αν δαγκώσει Έλληνα το βράδυ της 25ης Μαρτίου, μετά το μπακαλιάρο-σκορδαλιά;

 

Φτιάχνεις μια φυλή από εξωγήινα κατσαριδοχτάποδα. Η ύπαρξη εξωσκελετού τα κάνει να μη χρειάζονται ρούχα κι αν όχι, τι είδους μόδες θα τους ήταν πιο αρεστές; Ποια εξελικτική διαδικασία τα οδήγησε σε αυτή τους τη μορφή, είναι αλήθεια απαραίτητο να έχουν μια τόσο αποκρουστική μορφή για τους ανθρώπους κι αν ναι, τότε πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν τους βλέπουν και ακόμη πιο σημαντικό πώς αντιδρούν οι ίδιοι όταν βλέπουν ανθρώπους; Και δε θέλω να το ξεπετάξεις με γραφικές παραδοσιακές βρισιές όπως «ο άτριχος πίθηκος» και τα τοιαύτα. Αυτά ήταν κλισέ όταν ο Τσάρλτον Ήστον ήταν ακόμη δεκαέξι ετών και χαϊδολογούσε την πρώτη του καραμπίνα.

 

Φτιάχνεις μια τυπική φυλή νάνων μεταλλωρύχων. Έχουν πρόβλημα με το ύψος τους ή όχι; Μήπως τα μάτια τους είναι ευαίσθητα στο φως; Μήπως η όσφρησή τους έχει αμβλυνθεί; Μήπως προτιμούν τις τραχιές από τις μαλακές επιφάνειες, οπότε τα περισσότερα ρούχα τους είναι φτιαγμένα από ψαθί αντί για ύφασμα; Μήπως αντί για τον κλασσικό βάρβαρο νάνο που πέφτει με τα μούτρα στη μάχη έχουν μάθει να πολεμούν με ενέδρες και ανταρτοπόλεμο μέσα σε σήραγγες και λαγούμια;

 

Κι ακόμα παραπέρα, είναι απαραίτητο να έχεις μια φυλή βρυκολάκων / κατσαριδοχτάποδων / νάνων; Μήπως περιττεύει; Μήπως θα ήταν πιο «οικονομικό» να μην την αναφέρεις καθόλου, να μη μπουκώσεις τους αναγνώστες σου με πληροφορία που ίσως και να μην τη χρειάζονται; Μήπως μπορείς να αντικαταστήσεις την εν λόγω φυλή με κάτι άλλο, ίσως όχι φυλή, αλλά έθνος / κάστα / συντεχνία / ευαίσθητη κοινωνική ομάδα;

 

5. Διάλεξε τις γλώσσες σου

 

Πολλές φορές, ακόμη κι οι πιο σπουδαίοι συγγραφείς ξεχνούν ότι στην ουσία μεταφράζουν τα λεγόμενα των εξωτικών τους ξένων στη γλώσσα έκδοσης του βιβλίου. Φυσικά ποτέ κανείς δεν πίστεψε ότι τα ντρόουμιλάνε αγγλικά, αλλά πολλές φορές ούτε καν το συνειδητοποιεί, παρά μόνο όταν σκάνε μύτη κάτι μυστήριες λέξεις που κάνουν το κείμενο πικάντικο.

 

Κοίτα τώρα να δεις πώς έχουν τα πράγματα: το κείμενό σου είναι τόσο πιο πολύ πιστευτό, τόσο πιο πολύ αληθοφανές, όσο περισσότερο εσύ ο ίδιος δεν ξεχνάς αυτές τις μικρές λεπτομέρειες. Όσο εσύ, μυστικά μέσα σου, θυμάσαι κάθε στιγμή της αφήγησής σου ότι αυτά τα μπαρμπαδάκια δεν μιλάνε ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά, κονγκολέζικα, αλλά ξερω-γω βαλυριανά. Και λέω μυστικά μέσα σου, γιατί αν το βροντοφωνάξεις, τότε οι αναγνώστες σου θα πειστούν ότι το κάνεις για να κοκορευτείς και θ’ αρχίσουν να χαμογελούν χωρίς εσύ να το έχεις προγραμματίσει. Κι αυτό δεν είναι καλό.

 

Σκέψου λοιπόν τι σόι γλώσσα είναι αυτή. Φαντάσου τον ήχο της, όχι δομές, γραμματικές και θέματα λέξεων (άσ’ τα αυτά στον Τόλκιν και τους λοιπούς γλωσσολόγους), αλλά τον ήχο της γλώσσας. Αν σου πω ότι ο τάδε μίλαγε ιταλικά, ακόμη κι αν δεν ξέρεις ούτε λέξη, μπορείς να φανταστείς τον ήχο της ομιλίας, την τονικότητα, την προφορά ή μάλλον πιο σωστά την εκφορά των φθόγγων. Πολλές φορές αυτό θα σε βοηθήσει να κάνεις την ολοκληρωμένη εικόνα του ήρωά σου στο μυαλό σου πιο στέρεα, να του δώσεις ένα άλλο βάθος που δε γίνεται στα μουγκά.

 

Αυτά για το μη-γραπτό μέρος του λόγου. Είναι το μυστικό κάθε συγγραφέα αυτό, πώς να κάνει τον αναγνώστη του να ακούσει στο μυαλό του λέξεις, χωρίς ποτέ ο συγγραφέας να τις γράψει. Ο καθένας το κάνει με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Βρες τον τρόπο αυτό και δε θα χρειαστείς ποτέ ούτε λεξικά, ούτε τεφτέρια, ούτε γραμματικές της γλώσσας του Νούμενορ.

 

Το γραπτό μέρος του λόγου από την άλλη… Εδώ πρέπει κάπως να αποστασιοποιηθώ λιγάκι από το μέσο Έλληνα συγγραφέα του φανταστικού (βλ. και το standard disclaimer στην αρχή του άρθρου). Κάποτε με «κατηγόρησαν» με αγαθή πρόθεση ότι δίνω μεγάλη σημασία στα ονόματα των ηρώων μου. Αλήθεια είναι, αυτό κάνω, ακόμη κι όταν προσπαθώ σκληρά να μην το κάνω. Για μένα το όνομα έχει μεγάλη βαρύτητα στη διαμόρφωση ενός χαρακτήρα. Πέρα από τον ήχο, αυτόν καθ’ εαυτό, που μου αρέσει να παίζω με διάφορες μουσικές μέσα στο κεφάλι μου, ένα όνομα είναι αυτό που θα πρέπει κάθε φορά που το αναφέρεις να κάνει τον αναγνώστη σου να ανασύρει από τη μνήμη του εκείνη την εικόνα που είχες αρχικά και με κόπο πλάσει ώστε ν’ αντιστοιχεί στον ήρωά σου.

 

Η δική μου, προσωπική, το τονίζω γι’ άλλη μια φορά, προσέγγιση στο θέμα είναι να μην φοβάμαι τις «άσχημες» ή τις κακόηχες λέξεις. Ένα πανέμορφο κορίτσι που φέρει ένα κακόηχο όνομα μπορεί να προκαλέσει μια υποσυνείδητη συμπάθεια στον αναγνώστη σου. «Α, την κακομοίρα, άκου τι όνομα πήγανε και της δώσανε.» Και φυσικά αυτό το κολπάκι δεν περιορίζεται στα έμψυχα αλλά και στα άψυχα. Φτιάξε μια λέξη που ακούγεται δυσοίωνη, σαν τον ήχο ενός γίγαντα που χάφτει («Ανσάμπα!») και δωσ’ της το πιο τρομερό, το πιο προσωπικό, το πιο απελευθερωτικό και λυτρωτικό νόημα («Αυτοδιάθεση»). Αμέσως βάζεις τον αναγνώστη σου να σκεφτεί ότι αυτή η Ανσάμπα, αυτή η Αυτοδιάθεση δεν είναι κάτι εύκολο, είναι κάτι σκοτεινό που μπορεί να σε χάψει ολόκληρο, σαν γίγαντας, μια έννοια γιγάντια, που μπορεί να σε καταναλώσει.

 

Φιλοσόφησέ το λίγο, πριν αποφασίσεις τι γλώσσα μιλάνε οι ήρωές σου. Και μετά γράψε μας όλους τους διαλόγους τους στα ελληνικά / αγγλικά / κονγκολέζικα. Τόσο μάγκας και τεράστιος να ‘σαι.

 

6. Διάλεξε την κοινωνία σου

 

Η κοινωνία είναι ο χώρος στον οποίο θα κινούνται οι ήρωές σου, ακόμη κι αν έχεις για ήρωα κανέναν στυλίτη μοναχό ή έναν ναυαγό που ως το τέλος του βιβλίου δε συναντάει κανέναν άλλο. Είναι η σκακιέρα που περιορίζει και καθοδηγεί τα βήματα των ηρώων σου, τις επιλογές τους και τις επιθυμίες του και τις δυνατότητές τους. Επίλεξέ την με τη σύνεση που λέγαμε, δούλεψέ την με κέφι, γίνε δημιουργικός και εφόσον δεν θα μιλήσεις για μια κοινωνία ιδανική, άσε τις πολιτικώς ορθές σκέψεις για τις ουτοπίες.

 

Ρίξε μια ματιά στις κοινωνίες ανά τους αιώνες και δες πώς δούλευαν τα πράγματα, κυρίως στα σημεία που ξεφτίζει η πατίνα του πολιτισμού και βγαίνει το πριονίδι κι η τζίβα της ζωώδους πλευράς της ανθρωπότητας. Αν θελήσεις να εισάγεις ήθη μιας πιο οπισθοδρομικής ή πιο εξελιγμένης κοινωνίας, κάν’ το όσο πιο προσεκτικά μπορείς, τσεκάροντας και ξανατσεκάροντας πώς αυτά τα ήθη θα μπορούσαν να δουλέψουν σε μια τέτοια κοινωνία. Προ πάντων, μην στρατεύεσαι, ζουλώντας πολύ πρόσφατες έννοιες σε πολύ πρωτόγονες κοινωνικές δομές, πχ (και για να ανάψουν λιγάκι τα αίματα) την ιδέα ενός στρατού που περιλαμβάνει ισότιμα άντρες και γυναίκες σε μια κοινωνία τύπου Αθήνα του Περικλή. Μη διστάσεις να κάνεις την κοινωνία σου σκληρή και άδικη, να εισάγεις αποδιοπομπαίους τράγους (βλέπε τσιγγάνοι, πρόσφυγες) χωρίς να τους ντύσεις με τη συνήθη ρομάντζα των απόκληρων, να τη στρωματώσεις (κάστες, τάξεις), να την κάνεις βίαιη στα λόγια ή/και στα έργα. Να τη ντύσεις με πινελιές γραφικές και χαριτωμένες και αξιολάτρευτες, να τη γεμίσεις με έθιμα και δεισιδαιμονίες και προλήψεις, με παροιμίες, αινίγματα και τραγούδια, με εκφράσεις και αργκό, με παιχνίδια, με μοιρολόγια, με συμπεριφορές.

 

Κάθησε μια μέρα στο σπίτι σου και γράψε όλα όσα δεις να συμβαίνουν μέσα σε αυτό, ανάλυσέ τα, διέκρινε την ανθρώπινη ανάγκη πίσω από το κάθε τι. Γιατί πίνεις καφέ το πρωί στο σπίτι και πώς σε αντιμετωπίζει η κοινωνία γι’ αυτό; Φοράς παντόφλες με ζωάκια, πώς σε αντιμετωπίζει η κοινωνία γι’ αυτό; Γιατί;  Μιλάς στο τηλέφωνο με τη μάνα σου και σου λέει κάποια στιγμή «άει στον κόρακα και με δαύτον». Από πού μπορεί να προέρχεται αυτή η έκφραση και τι βάρος έχει στα χείλη της μητέρας σου; Ανοίγεις την τηλεόραση να δεις το ματς, τι νιώθεις εσύ και τι όλοι οι υπόλοιποι για το ματς και τις ομάδες και το άθλημα γενικά;

 

Γιατί πας σχολείο και ποιος ορίζει τι είναι σχολείο και ποιος θα πάει; Υπάρχει λαϊκή αγορά στη γειτονιά σου και ποιος ευθύνεται για την απρόσκοπτη λειτουργία της βρύσης της πλατείας; Αυτός που περνάει καβάλα στο τροχοελλειπές με την εξάτμιση να φτύνει παλλάδιο πάνω από τα επιτρεπτά όρια, πώς αντιμετωπίζεται από τους υπολοίπους; Πώς ορίζεται το έγκλημα και τι θεωρείται κακό ακόμη κι από τον άγραφο νόμο;

 

Δες, διαχώρισε, ανακάλυψε. Μπορεί στην έρευνά σου για να στήσεις μια πιστευτή κοινωνία να καταλάβεις λίγο καλύτερα πώς λειτουργεί η δική σου. Είναι κι αυτός ένας από τους τρόπους που η τέχνη μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο.

 

7. Διάλεξε την τεχνολογία σου και την επιστήμη

 

Απίστευτα μεγάλο κεφάλαιο αυτό. Με προβλημάτισε πρώτη φορά όταν μια γνωστή και αγαπημένη μου συγγραφέας μου είπε την εξής ιστορία: μεγάλη (θηλυκιά κι αυτή) συγγραφέας του φανταστικού περιγράφει μια μέσο-ρωμαϊκή κοινωνία, στην οποία η ηρωίδα πλένεται με υγρό σαπούνι.

 

Σάμπως να ‘ταν και Βιλανόβα.

 

Ήτοι, τι τονε θες το νεολογισμό; Η παραγωγή σαπουνιού άρχισε να εμφανίζεται στα γραπτά κείμενα (Αρεταίος, Πλίνιοι και λοιποί χαριτωμένοι) όχι νωρίτερα από τον πρώτο αιώνα μετά Χριστόν. Πιο πριν, οι Ρωμαίοι, μανιακοί με τα λουτρά και την καθαριότητα ωσάν την παστρικιά, με λαδάκι και ξύστρισμα τη βγάζανε. Το πιο σημαντικό είναι όμως ότι αυτή η μία και μοναδική εφεύρεση θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην καθημερινότητα του κόσμου που η μεγίστη συγγραφεύς έπλασε. Πού τελικά δεν είχε.  Επιπτώσεις.

 

Αυτό που λέμε τεχνολογία πολλές φορές αφορά πράγματα που δε μας περνάνε από το μυαλό. Πχ, τεχνολογία να φτιάχνεις σκοινί. Τεχνολογία να φτιάχνεις σκάλες. Τεχνολογία να βάφεις ύφασμα. Τεχνολογία να φτιάχνεις κούκλες για τα παιδιά με κινητά μέλη. Όλα αυτά που εμείς ως κοινωνοί του 20ου και 21ου αιώνα θεωρούμε λίγο πολύ ως αυτονόητα, στις κοινωνίες που πλάθουμε δεν είναι. Αν θέλουμε να τις κάνουμε πιο ζωντανές, πιο πραγματικές, τότε θα πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπ’ όψην.

 

Ειδικά σε ό,τι αφορά την επιστημονική φαντασία, εκεί τα πράγματα είναι πάρα πολύ επικίνδυνα. Εδώ μιλάμε όχι για μαγείες και υπερφυσικό αλλά για τους νόμους της φυσικής (που όλοι ξέρουμε τι σκύλα είναι και δαγκάνει αν υποθέσεις κάτι στραβά). Αν θες να μιλήσεις για πράγματα εξελιγμένα, πρέπει να φροντίσεις ώστε η εξέλιξή τους να δικαιολογείται, να μην είναι ένα κάτι που απλά το χρειάζεσαι και το δημιούργησες χωρίς να μπορείς να το υποστηρίξεις.

 

Το μεγαλύτερο ελάττωμα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πως ο συγγραφέας είτε δεν ξέρει πώς λειτουργεί αυτό το πράγμα είτε το ξέρει πάρα πολύ καλά. Η πρώτη περίπτωση είναι κατανοητή, όταν δεν ξέρεις πώς λειτουργεί κάτι είναι δύσκολο να το κάνεις να δουλέψει, νο; Η δεύτερη περίπτωση είναι όχι δίκοπο, αλλά τρίκοπο (!) μαχαίρι: α) το ξέρεις τόσο καλά που το κάνεις ακαταλαβίστικο για τους υπόλοιπους, β) το ξέρεις τόσο καλά που να μπορείς να το μεταδώσεις / περιγράψεις σε σωστό βαθμό, γ) το ξέρεις τόσο καλά, που αδιαφορείς για οτιδήποτε άλλο και φαντάζει σαν την τροφαντή σου, μαύρη, λεπτομερώς αποτυπωμένη μύγα, στο τζενέρικ και άνευ γεύσεως ιδιαιτέρας γιαούρτι. Μέτρο, παντού και πάντα. Αυτοί οι άτιμοι οι αρχαίοι ημών, το είχαν καταλάβει νωρίς.

 

8. Διάλεξε το φανταστικό σου στοιχείο

 

Ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους συγγραφείς φάνταζι, ο Μπράντον Σάντερσον, είναι γνωστός για δύο πράγματα: πρώτον, για την επιλογή του ως διάδοχος του Ρόμπερτ Τζόρντανστη συγγραφή του Τροχού του Χρόνουκαι δεύτερον, ως ο άνθρωπος που έχει πλάσει μερικά από τα πιο ευφάνταστα και πρακτικά συστήματα μαγείας στη σύγχρονη λογοτεχνία του φανταστικού.

 

Παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι που ο μάγος καθόταν στον πύργο του και μελετούσε ξόρκια χαϊδεύοντας την άσπρη του γενειάδα. Τώρα η μαγεία (και γενικά το φανταστικό στοιχείο) πρέπει να πατάει σε στοιχεία, να έχει λογική, αυτό που η αγγλική ονομάζει reason κι η ελληνική λόγο ύπαρξης. Η Κιάρα Καλουντζή -για ν’ αρχίζουμε να μιλάμε και λίγο για Έλληνες συγγραφείς) επιλέγει στις Λουάνεςτης ένα σύστημα μαγείας πρακτικό, με τα μαντζούνια του, με την καθημερινή του τριβή με την πραγματικότητα, κάτι που καλλιεργήθηκε όχι μόνο για την χαρά της γνώσης ή της δύναμης, αλλά και γιατί υπάρχει πρακτική χρήση αυτού του πράγματος.

 

Σκύψε λοιπόν, επίδοξέ μου συγγραφέα και διάλεξε προσεκτικά το σύστημα μαγείας σου. Διάλεξε υπερφυσικά πλάσματα με θέση στον κόσμο σου κι όχι κάτι που απλά σου κάνει κέφι να το χρησιμοποιείς. Διάλεξε κατάρες για τους λαβκράφτιους ήρωές σου που να έχουν νόημα. Διάλεξε πλανήτες και τρομερές μηχανές που να αλλάζουν πραγματικά την έννοια του μέλλοντος. Δες το Μπλιεκ του Μπαλάνου, όπου η εξωγήινη ζωή είναι μια διαφανής σακούλα με έντερα, αλλά υπάρχει λόγος γι’ αυτό, ή το Μην κάνεις πλάκα με τα γούστα του άλλου του ιδίου, που επίσης η ατρόμητη φύση του Κούου δικαιολογείται στο έπακρο.

 

9. Διάλεξε τους ήρωές σου

 

Η επιλογή του ήρωα είναι κάτι για το οποίο λίγα λόγια μπορεί να πει κανείς, όχι γιατί δε μπορεί, αλλά γιατί δεν πρέπει. Είναι ίσως το μόνο πράγμα που κρεμιέται απόλυτα στην ιδιοσυγκρασία του συγγραφέα και αποκλειστικά σε αυτήν. Όλα τα υπόλοιπα στοιχεία ενός κειμένου είναι λίγο ως πολύ διαθέσιμα για αλλαγή. Η επιλογή του ήρωα, του κεντρικού προσώπου της ιστορίας είναι κάτι που έχει να κάνει με την ψυχή του συγγραφέα, είναι το παιδάκι του, το ανθρωπάκι που έπλασε με τα ίδια του τα χέρια. Ο ήρωας είναι στην ουσία τα μάτια του συγγραφέα που τα δανείζει στον αναγνώστη του για λίγες στιγμές. Είναι η πιο προσωπική στιγμή, ο μόνος κρίκος που συνδέει συγγραφέα και αναγνώστη τόσο άμεσα. Πολλά μπορούν να πουν οι ήρωες για τους δημιουργούς τους.

 

Τρία πράγματα μόνο, λοιπόν για την επιλογή του στα πλαίσια της κοσμοπλασίας (θα μιλήσουμε για τον ήρωα σε επόμενο άρθρο διεξοδικά, φύλλο και φτερό θα τον κάνουμε). α) Ξέχνα τα κλισέ, όχι άλλους πρίγκηπες, μελετητές του απόκρυφου, πιλότους διαστημοπλοίων. β) Ξέχνα τα μεσσιανικά πρότυπα, όχι άλλα ξανθά αγόρια που νιώθουν τόοοοσο παράταιρα ανάμεσα στα μελαχρινά παιδιά της φυλής γιατί είναι οι εκλεκτοί. γ) Ξέχνα τους ήρωες που είναι υπεράνω της κοινωνίας που τους μεγάλωσε. Όχι άλλους Ντριτζτ, παρακαλώ δηλαδή.

 

Και προπάντων μην ξεχνάς ότι οι ήρωές σου είναι προϊόντα του κόσμου που έχεις πλάσει στο κεφάλι σου κι όχι το αντίθετο.

 

10. Διάλεξε τα διλήμματά σου

 

Η λέξη δίλημμα περιέχει την έννοια της επιλογής μεταξύ δυνατοτήτων. Οι δυνατότητες απάντησης σε κάθε ερώτηση που θέτεις στο κείμενό σου έχουν πάντα μα πάντα να κάνουν με όλο το υπόλοιπο οικοδόμημα που έχεις χτίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Μην προσπαθείς να ζουλήξεις (χμ, κάπου πρέπει να την έχω ξαναχρησιμοποιήσει αυτήν τη μεταφορά) διλλήματα που απασχολούν το τώρα και το σήμερα, σε περιβάλλοντα που δεν τα υποστηρίζουν.

 

Όπως επίσης και μην ξεχνάς ποτέ ότι κάθε χαρακτήρας, αναλόγως του πώς τον έχει απρουσιάσει θα αντιμετωπίσει τα διλήματά του με διαφορετικό τρόπο. Πρόσεξε τι θα του πετάξεις στο δρόμο του, γιατί μπορεί να μην αντιδράσει όπως νόμιζες και να σου χαλάσει όλα σου τα σχέδια. Έχει συμβεί κι αυτό και μάλιστα πολλές φορές.

 

11. Διάλεξε την λεπτομέρειά σου

 

Όσες φορές κι αν πούμε ότι η λεπτομέρεια είναι αυτό που κάνει τον κόσμο πιο πραγματικό, θα είναι λίγες. «Το πυρηνικό τρένο προσπέρασε ένα τεράστιο εργοστάσιο κατασκευής καρφιτσών και τέσσερα μικρότερα που έβγαζαν παραμάνες, βελόνες και τσιμπιδάκια. Ο Τζον συνειδητοποίησε ότι ήταν στο μέρος της πόλης με στο οποίο είχε ανατεθεί η κατασκευή μικρών μεταλλικών αντικειμένων.» «Το ζόμπι άνοιξε το στόμα του. Πριν της φάει τη μύτη, η Τζίνα πρόλαβε να μυρίσει την ακριβή κολόνια που της είχε κάνει παλιότερα δώρο η μαμά της.» «Ο Νάρενθατ άκουγε αφηρημένα τους ήχους που έρχονταν απ’ έξω: έναν αλλαντοποιό να βρίζει τον παραγιό του, το χτύπημα του μπαστουνιού ενός ζητιάνου, το κόχλασμα της μαρμίτας ενός μάγου.» Μη φοβηθείς να μιλήσεις για τη λεπτομέρεια, να τη φανταστείς ή να την περιγράψεις. Συχνά αυτή η λεπτομέρεια προδίδει τρυφερότητα κι αυτό ο αναγνώστης το αντιλαμβάνεται έστω κι υποσυνείδητα και το εκτιμά.

 

Και τη λεπτομέρεια μπορείς να την προσθέσεις χρησιμοποιώντας κυρίως τις παραμελημένες από τις πέντε αισθήσεις του ήρωά σου, αλλά και σωματικές διεργασίες που τις ξεχνάμε συχνά να τις αναφέρουμε σε κείμενα. «Ο Τζον περιμένει στην ουρά για λίγο ανακυκλωμένο αλάτι. Ο ήλιος τον χτυπάει κατακούτελα, ιδρώνει κι ο ιδρώτας τρέχει από τις ρίζες των μαλλιών στο φρύδι του απειλώντας να τον τυφλώσει.» «Η Τζίνα είχε κρατήσει και την ανάσα της ακόμη, να μην την ακούσει το ζόμπι. Δεν είχε υπολογίσει τις φυσικές συνέπειες εκείνης της ρημάδας της κονσέρβας με τα φασόλια που είχε φάει το μεσημέρι.» «Ο Νάρενθατ κλώτσησε ένα σάπιο βαρέλι κι η δρίμια μυρωδιά του τυρόγαλου τον έκανε ν’ αναγουλιάσει.»

 

12. Διάλεξε το ποσό της αλληλεπίδρασης όλων των ως άνω

 

Τίποτε δε μπορεί να σταθεί μόνο του σε έναν κόσμο, ούτε καν σε αυτούς που δημιουργούμε εμείς. Μην ξεχνάς να διερευνάς τις σχέσεις μεταξύ των πραγμάτων που μόλις δημιούργησες, λοιπόν. Αν έφτιαξες μια κοινωνία στην οποία η μαγεία είναι κάτι σπάνιο και κατακριτέο, ο αριθμός κι η δύναμη των μάγων σου πρέπει να είναι δύο πράγματα σημαντικά περιορισμένα. Αν η εξελιγμένη τεχνολογία και το ευρύ εμπορικό δίκτυο είναι σημαντικά για τον κόσμο σου, τότε δε μπορεί να μου μιλάς συνέχεια για το τάδε εξωτικό και σπάνιο φρούτο και για το δείνα πανάκριβο μέταλλο. Κι αντίστοιχα, αν μιλάς για προ-βιομηχανικούς πληθυσμούς, άγριες αδιάβατες θάλασσες και άγρια αδιάβατα βουνά, τότε δε γίνεται να μιλάς και για πλήθη μπαχαρικών και για mass production αγαθά.

 

Να είσαι ευέλικτος κι ευφάνταστος. Κι η φαντασία σου είναι παραπάνω από ικανή να σου στήσει ολόκληρο το σκηνικό που θα χρειαστείς, ώστε να φέρεις εις πέρας την αποστολή σου να μας αποτρελάνεις.

 

 

Προηγούμενα θέματα:

α) 12 πράγματα που χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις να γράφεις
β) 12 τρόποι να προσεγγίσεις μια ιδέα


  • RObiN-HoOD, Electroscribe, Nihilio and 26 others like this


#241571 12 πράγματα που χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις να γράφεις

Posted by Naroualis on 31 Ιανουάριος 2013 - 11:49

Στην αναγνωστική ζωή μου έχω δει πολλές φορές να επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια λάθη στη ρουτίνα της συγγραφής, από ανθρώπους που έχουν όλη την καλή διάθεση να μην κάνουν χοντρά λάθη γενικώς. Ήθελα όλα αυτά τα πράγματα που βλέπω διαβάζοντας και γράφοντας να τα μοιραστώ με κάποιον. Κι επειδή εσείς είστε οι «κάποιοι» με τους οποίους προτιμώ να μοιράζομαι πράγματα, σας έπεσε το βαρύ αυτό φορτίο… :p

Χώρισα, λοιπόν, τη διαδικασία της συγγραφής σε δώδεκα μέρη, από πριν αρχίσει κανείς να γράφει έως και μετά το τέλος της γραφής αυτής καθεαυτής και κάθε μέρος το χώρισα σε δώδεκα επίσης βήματα. Σκέφτομαι να ανεβάζω ένα τόπικ κάθε μήνα, κάθε 31/30/28 του μηνός, για να έχουμε χώρο και χρόνο να τα κουβεντιάζουμε. Ποιος ξέρει, μπορεί να βγει κάτι καλό από αυτά.

Disclaimer: όλα όσα ακολουθούν δεν είναι τυφλοσούρτης. Καλείστε πριν τα εφαρμόσετε, να τα σκεφτείτε καλά και να πειραματιστείτε μαζί τους. Επίσης, και πάαααρα πολύ σημαντικό, μην ξεχνάτε ποτέ ότι αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη, για την οποία α) διατηρώ το δικαίωμα να την αλλάξω στην πορεία της συζήτησης (εφόσον κάποιος φέρει τα κατάλληλα επιχειρήματα) και β) μπορεί να μην εξυπηρετεί τις δικές σας ανάγκες και τη δική σας ιδιοσυγκρασία. You have been warned.



12 πράγματα που χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις να γράφεις




1. Βρες το χώρο σου.


Η συγγραφή είναι μια διεργασία που απαιτεί το μέγιστο των εγκεφαλικών σου λειτουργιών. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να φροντίσεις να μην απασχολείται το μυαλό σου από κάτι που να σε αποσπά ή να σε ενοχλεί. Σου αρέσει να γράφεις σε υπολογιστή με τους αγκώνες ακουμπισμένους στο τραπέζι; Φτιάξε το γραφείο σου έτσι ώστε να μην κρέμονται κάτω. Σε ενοχλεί το άμεσο φως; Βάλε τον υπολογιστή σε σημείο που να μην πέφτει ο ήλιος. Γουστάρεις να μπουμπουνίζει μια σόμπα κουκουνάρα στην πλάτη σου; Αγόρασε μία και γύρνα το διακόπτη στο φουλ. Προτιμάς την ανάκληση στο κρεβάτι και το λάπτοπ στα πόδια, αλλά σε απασχολεί ιδιαίτερα το πρόβλημα της θερμοκρασίας; Υπάρχουν ειδικά τραπεζάκια, σαν αυτά για να τρως πρωινό στο κρεβάτι, που μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμα. Αν σου αρέσει η μοναξιά, κλείνε την πόρτα πριν ξεκινήσεις να γράφεις. Αν σου αρέσει η δροσιά, άνοιξε το παράθυρο. Αν σου αρέσει η ζέστη κι οι χουχουλιάρικες μυρωδιές, βρες το χώρο σου στο τραπέζι της κουζίνας. Ή μήπως εκτός σπιτιού, σε μια καφετέρια, σε ένα αναγνωστήριο, στο πάρκο;


2. Βρες το χρόνο σου.


Αυτό είναι λιγάκι θέμα ενστίκτου, αλλά μπορείς και να το παρακολουθήσεις. Στην ιδανική περίπτωση, κάνεις μερικά δοκιμαστικά και σημειώνεις τις επιδόσεις σου. 8-10 το πρωί του Σαββάτου αποδίδω 3000 λέξεις. 12-2 τη νύχτα της Πέμπτης πέφτω στις 2400. Τρίτη, 6-8 το απόγευμα με ξεμυαλίζει το καινούργιο επεισόδιο του Epic Meal Time στο YouTube, οπότε πέφτω στο ζερό. Άνοιξη με πιάνει ο τεταρταίος, καλοκαίρι βαριέμαι τη ζωή μου, Δεκέμβριο τρέχω με τις γιορτές και δεν προφταίνω. Αυτό θα σου δώσει και ένα είδος προοικονομίας. Περιμένω (εγώ προσωπικά, ας πούμε) ότι μέσα Απριλίου θα μου έρθει μια σούπερ ιδέα, που θα με κάνει να βάζω το ρολόι κάθε Σαββάτο στις 7:30 και να ξεπετάω το ένα κεφάλαιο μετά το άλλο. Αν από την άλλη σου αρέσουν τα εντελώς αυθόρμητα πράγματα, σκέψου κι επινόησε εκ των προτέρων τρόπους να ξεκλέβεις χρόνο από τις τρέχουσες υποχρεώσεις σου, ώστε να μπορείς να γράψεις με την άνεσή σου όταν σου προκύψει.


3. Βρες το χούι σου.


Εκτός από το χώρο και το χρόνο υπάρχουν κι άλλα πράγματα που μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά τη διαδικασία της συγγραφής. Λόγου χάρη, να έχεις δίπλα σου μια κούπα καφέ ή τα τσιγάρα σου. Να έχεις κάτι φαγώσιμο ή κάτι που να σε εμπνέει, όπως, λέμε τώρα, τη φωτογραφία του θεομίσητου καθηγητή σου από το γυμνάσιο που σου είπε μπροστά σε όλην την τάξη ότι δε θα μάθεις να γράφεις έκθεση ποτέ. Πάααρα πολύ σημαντική είναι και η συμβολή της μουσικής. Αν δε σου αρέσει, φρόντισε να μειώσεις τους ήχους εκείνη την ώρα. Αν πάλι τη χρειάζεσαι, φτιάξε εκ των προτέρων μια-δυο playlist στο μηχάνημά σου, και ονομάτισέ την κατάλληλα, π.χ. Epic_Space_Battles ή Creepy_Little_Lunatics ή Gently_Dancing_Elves. Με ένα κλικ είσαι έτοιμος/η να ξεκινήσεις, αντί να ψάχνεις για τούτο και για κείνο κάθε φορά.


4. Βρες το μέσο σου.


Υπολογιστής; Χαρτί; Μαγνητοφωνάκι για τα προφορικά; Πάπυρος; Πήλινες πινακίδες; Τι σε εμπνέει; Τι σε βοηθάει; Λάπτοπ για την ευκολία ή το ντέσκτοπ που θα έχεις και τη δυνατότητα να καλείς αρχεία με πληροφορίες πολύ βαριά για να τα σηκώσουν τα 250 GB; Ένα moleskin για τις σημειώσεις σου; Ένα μπλε σχολικό τετράδιο για το νοσταλγικό του θέματος; Τον Parker στυλό που σου χάρισε ο νονός σου όταν του είπες ότι θες να γίνεις συγγραφέας; Χρωματιστά μολύβια; Post-it; Ντοσιέ για να τυπώνεις και να αρχειοθετείς το κάθε τι; Συνδυασμός όλων των ως άνω; Μάθε πώς λειτουργεί το μέσο σου, εκμεταλλεύσου όλες του τις δυνατότητες. Το Word διαθέτει ορθογραφικό έλεγχο, αλλά και δυνατότητα να προσθέτεις σημειώσεις εκτός κειμένου, και δυνατότητα να συγκρίνεις δύο αρχείο το ένα πλάι στο άλλο, και δυνατότητα να κάνει αυτόματα save κάθε 20 δευτερόλεπτα-ξέρω-‘γω. Το Y-write σε βοηθάει στην ταξινόμηση των κεφαλαίων. Κι αφού βρεις και μάθεις το μέσο σου, φρόντισε να είσαι έτοιμος/η για τις στιγμές που δε θα το έχεις ή για τις στιγμές που θα σε προδώσει. Π.χ. αν σου αρέσει η μαλακή μύτη ενός μολυβιού, μην τρέχεις τρεις η ώρα το ξημέρωμα να βρεις ξύστρα στα διανυκτερεύοντα περίπτερα της γειτονιάς σου.


5. Βρες το χάρισμά σου.


Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Είσαι στο σημείο που πρέπει να αποφασίσεις μεταξύ εκείνου που σου αρέσει και εκείνου στο οποίο είσαι καλός. Καλό θα είναι αυτά τα δύο να ταυτίζονται, αλλά πολλές φορές οι φιλοδοξίες μας δε συνάδουν με τις ικανότητές ή τις δυνατότητές μας. Βρες το χάρισμά σου λοιπόν, είτε αυτό είναι το είδος του λόγου (πρόζα, ποίηση, θέατρο, σενάριο), είτε αυτό είναι το είδος του κειμένου (μικρο-διηγήματα, διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, τριλογίες, ν-λογίες, χάι-κου, δεκαπεντασύλλαβος ιαμβικός), είτε αυτό είναι το είδος του θέματος (λογοτεχνία του φανταστικού, mainstream, χρονογράφημα, ταξιδιωτικοί οδηγοί). Δε λέμε να απογοητευτείς που είσαι καλός/ή στο μικρο-διήγημα, αλλά εσένα σου αρέσει να γράφεις θεατρικά των δυόμιση ωρών. Απλά να συνειδητοποιήσεις τις δυνατότητές σου και να δουλέψεις ώστε να εξελιχθείς σε αυτό που σου αρέσει.


6. Βρες τη γλώσσα σου.


Η επιλογή της γλώσσας με την εθνική υπόσταση της λέξης (ελληνικά, αγγλικά, σουαχίλι) είναι σαφώς πολύ σημαντική. Όχι μόνο επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα σχετικά με την εικόνα του γραπτού, αναλόγως της ευφράδειας που έχεις στη συγκεκριμένη γλώσσα, αλλά και την πιθανή πορεία του κειμένου σου, όταν εκείνο ολοκληρωθεί. Πέρα όμως από την επιλογή αυτή, και η επιλογή του λεξιλογίου που θα χρησιμοποιήσεις είναι πολύ σημαντική. Θα μου πεις «Καλά, πώς θα επιλέξω το λεξιλόγιό μου, αν δεν έχω ακόμη αποφασίσει τι θα γράψω;» Σωστό. Κοίτα να δεις όμως τι γίνεται. Αν έχεις συνειδητοποιήσει εξαρχής ότι είσαι κάπως αδύνατος/η στην ιατρική ορολογία, τότε έχεις θέσει αμέσως-αμέσως το πλαίσιο τη γραφής σου: δε μπορείς να έχεις για ήρωα έναν γιατρό (γιατί πιθανόν οι ατάκες του να μην είναι ιδιαίτερα αληθοφανείς) ή να περιγράψεις μια σκηνή μέσα σε ένα νοσοκομείο. Στην αντίθετη περίπτωση, που έχεις γνώσεις ιατρικής ορολογίας, μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις για να κάνεις τη γραφή σου πιο πικάντικη, να της δώσεις βαρύτητα και κύρος και προπάντων πειστικότητα.


7. Βρες το κίνητρό σου.


Μεγάλο θέμα ανοίγουμε και μάλιστα θέμα που χωράει πολλές και μεγάλες συζητήσεις. Θα ήθελα, προσωπικά, οι συγγραφείς που διαβάζω να γράφουν κάτι που θέλουν πραγματικά να το πουν. Αυτό να προσπαθείς να κάνεις, να γράφεις όταν πραγματικά θες να πεις κάτι. Απαρνήσου το «Μπορώ να γράψω ένα βιβλίο» και ασπάσου το «Θέλω να γράψω ένα βιβλίο». Το «μπορώ» καταλήγει μοιραία σε βαρεμάρα και για μένα και για σένα. Εσύ βαριέσαι γιατί δεν είναι και καμιά ιδιαίτερη πρόκληση να αποδείξεις ότι μπορείς να γράψεις. Στο κάτω-κάτω, ο αναλφαβητισμός είναι πολύ περιορισμένος στη χώρα μας πια. Εγώ θα βαρεθώ, γιατί, οκέι, μου επέδειξες ότι μπορείς να γράψεις ένα βιβλίο, ε, και; ΟΛΟΙ μπορούμε. Το περιεχόμενο είναι αυτό που με ενδιαφέρει και το «μπορώ» σπάνια ασχολείται με κάτι ενδιαφέρον. Το «θέλω», όμως… θα μας φέρει πιο κοντά, πιο κοντά, πιο κοντά. Επίσης, και πολύ σημαντικό, μη γράφεις θυμωμένος, βαριεστημένος ή πικαρισμένος. Προπάντων μη γράφεις στρατευμένος. Την Ιδέα (όποια ιδέα κι αν είναι αυτή) πολύ ηγάπησαν, τον φορέα αυτής ουδείς.


8. Λίγη έρευνα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.


Ο ήρωάς σου θα διασχίσει ένα χιονισμένο τοπίο γεμάτο ηφαίστεια, προκειμένου να σώσει την κοπέλα που απήγαγε ο κακός μάγος. Γκούγκλαρε εικόνες με τοπία της Ισλανδίας, θα σου πάρει πέντε λεπτά, θα σου δώσει την αίσθηση του τοπίου και μετά θα γράψεις παπάδες, στο εγγυώμαι. Η ηρωίδα σου πρέπει να αποβάλει, ώστε το νεκρό μωρό της να στοιχειώσει τη σπηλιά. Γκούγκλαρε βοτάνια που προκαλούν αποβολή και βάλε την να φάει ένα τυχαία. Στον πλανήτη που έφτασες κατοικούν εξωγήινες Αμαζόνες. Διάβασε τίποτε για το πώς λειτουργεί μια μητριαρχική κοινωνία. Ποτέ σε κανέναν δεν άρεσε να τον πιάσουν να λέει μπούρδες. Κανόνισε να μη σου συμβεί.


9. Διάβασε απ’ όλα, καλά και κακά βιβλία.


Ένα καλό βιβλίο θα το ζηλέψεις και θα προσπαθήσεις να το μιμηθείς, ή ακόμα καλύτερα, θα σου δώσει το κίνητρο να γράψεις κάτι δικό σου. Ένα κακό βιβλίο θα λειτουργήσει ως εμβόλιο: θα δεις κάτι κακό (π.χ. μια ανόητη και κακότεχνα γραμμένη σκηνή), θα γελάσεις μαζί του και αυτό θα σου δημιουργήσει αντισώματα. Όταν θα έρθει εκείνη η ώρα που θα είσαι στα όρια να γράψεις μια παρόμοια κακότεχνη κι ανόητη σκηνή, θα θυμηθείς το γέλιο που έριξες, και θα αποφύγεις το σκόπελο στο τσακ. Μην απορρίπτεις τα κακά βιβλία, μην τα εξοβελίζεις από το αναγνωστικό σου πρόγραμμα. Πρώτον, θα γελάσεις με την καρδιά σου και δεύτερον, θα αποτρέψεις άλλους να γελάσουν με την καρδιά τους εις βάρος σου.


10. Κράτα σημειώσεις, γραπτές ή νοερές.


Το μέσο της σημείωσης ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά η ίδια η σημείωση είναι κάτι αναπόφευκτο. Αν σκεφτείς ότι η συγγραφή είναι μια επί το πλείστον χρονοβόρα διαδικασία, η σημείωση είναι η εγγύηση ότι αυτό που ξεκίνησες να πεις δε θα το ξεχάσεις στο δρόμο. Η σημείωση επίσης μπορεί να περισώσει μια έμπνευση της στιγμής, που μέσα στη φούρια της καθημερινής ζωής μπορεί να χαθεί ανεπανόρθωτα. Προσωπικά, μια μέρα εκεί που έτρωγα σκέφτηκα μια εκπληκτική ιδέα για να «σκοτώσω» με αιφνίδιο τρόπο μια μεσήλικη γυναίκα διατηρώντας ωστόσο την δυνατότητα να έχει τις αισθήσεις της ως την τελευταία της στιγμή, ώστε να προωθήσω έτσι την πλοκή μου. Δεν τη σημείωσα εκείνη την ιδέα. Τρία χρόνια μετά ακόμα προσπαθώ να τη θυμηθώ. Και στο μεταξύ η Τέρψη πέθανε από πνευμονία. Χρμφ.


11. Μάθε από τα λάθη σου του παρελθόντος.


Όλα σου τα μυθιστορήματα/τριλογίες έμειναν μισά, γιατί βαρέθηκες ή δεν προλαβαίνεις να τα ολοκληρώσεις. Ε, γράψε ένα διήγημα αυτή τη φορά. Ξεκίνησες να γράφεις για έναν κόσμο και πριν σκεφτείς οτιδήποτε άλλο, έπιασες να γράψεις πώς επιδιορθώνουν τη Μεγάλη ΓκρανΚάσα Για Το Χορό Του Ήλιου όταν ξεχειλώνει, αλλά κάπου εκεί σκάλωσες και δεν το συνέχισες. Ε, άσε τις περιγραφές και κοίτα να σκεφτείς καμιά ενδιαφέρουσα ιστορία να μας πεις. Μην πετάς τα παλιά σου γραπτά, ξαναγύρνα σε αυτά, δες τι δε σου αρέσει και σκέψου πώς θα μπορούσες να το μετατρέψεις σε κάτι που να σου αρέσει. Μη σκαλώνεις σε κάτι που δε δουλεύει, ξανακοίταξέ το, βρες που είναι το σημείο που στραβώνει και λάβε δραστικά μέτρα. Οι Ινδιάνοι έλεγαν «πονάει χέρι, κόψει χέρι». Μη φτάσεις σε ακρότητες, αλλά διαλογίσου πάνω σε αυτές. Μπορεί τελικά να σου προσφέρουν μια κάποια λύση.


12. Μην ακούς τον κάθε έναν ειδήμονα.


Πάνω από την εμπειρία και τις συμβουλές των «φτασμένων» συγγραφέων υπάρχει κάτι που λέγεται μοναδικότητα. Αυτό το κάτι είναι που θέλουμε εμείς ως αναγνώστες από σένα, να μας πεις παλιές ή νέες ιστορίες με το δικό σου τρόπο. Ό,τι κι αν διδαχτείς από «διδασκάλους» θα είναι ανεπαρκές, αν δεν βρεις ένα φίλτρο που να μετατρέπει όλες αυτές τις συμβουλές σε κάτι χρήσιμο για σένα. Μη δέχεσαι άκριτα καμία μα καμία συμβουλή και κυρίως αυτές τις δώδεκα που μόλις έκανες τον κόπο να διαβάσεις.
  • RObiN-HoOD, Nihilio, Oberon and 26 others like this


#306195 Οι εκδόσεις μας

Posted by wordsmith on 04 Φεβρουάριος 2017 - 19:17

Ε, ναι λοιπόν, (γκουχ) ήρθε η ώρα και για μένα...

ΥΠΟΓΡΑΨΑΜΕ!

Το βιβλίο μου με τίτλο "Η φυλακή στο κεφάλι σου" θα εκδοθεί από τις εκδόσεις comicon shop (από κει που βγήκαν και οι "Αχαρτογράφητοι τόποι της φαντασίας"). Είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας και θέλω να αναφέρω ότι δεν είναι αυτοέκδοση, ούτε συνέκδοση, δε συμμετέχω δηλαδή εγώ καθόλου στα έξοδα της έκδοσης. Και ότι :cheer: :cheer: :cheer:  :woot_jump:.


  • RObiN-HoOD, Electroscribe, Naroualis and 25 others like this


#264435 Οι εκδόσεις μας

Posted by DinMacXanthi on 11 Ιούνιος 2014 - 14:10

Hear ye, hear ye!  :mf_trombone: 
Με μεγάλη χαρά ανακοινώνουμε όχι ένα αλλά ΔΥΟ καινούργια βιβλία που θα κυκλοφορήσουν εντός του 2014.
Την προηγούμενη βδομάδα, λοιπόν, στα γραφεία των εκδόσεων Κλειδάριθμος, υπογράφτηκαν πλάι-πλάι τα συμβόλαια για το νέο μου μυθιστόρημα Τρόμου ΚΑΙ για το νέο μυθιστόρημα Επιστημονικής Φαντασίας του Μιχάλη Mmanωλιού!  :clover: 

Το καταπληκτικότερο όλων είναι ότι μιλάμε για δυο βιβλία-αδέρφια, καθώς η συγγραφή τους ξεκίνησε την ίδια μέρα, και γράφτηκαν συγχρόνως :rolleyes:

Οπότε, σε λίγους μήνες, θα τα βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία :friends:


  • Nihilio, Διγέλαδος, Sonya and 25 others like this


#252315 Οι εκδόσεις μας

Posted by DinMacXanthi on 01 Οκτώβριος 2013 - 19:22

Λοιπόν, αγαπητοί, με το πέσιμο των υπογραφών, έφτασε η ώρα για τις ανακοινώσεις:

 

"Το Φως Μέσα μου", η πρώτη προσωπική μου συλλογή διηγημάτων Τρόμου, σύντομα σε κάποιο βιβλιοπωλείο κοντά σας από τις εκδόσεις Momentum!

Περισσότερες πληροφορίες, για την ώρα, στη σελίδα του βιβλίου στο Facebook :) 


  • Electroscribe, Nihilio, Διγέλαδος and 25 others like this


#285057 Οι εκδόσεις μας

Posted by Naroualis on 07 Οκτώβριος 2015 - 17:03

Εεεε, νομίζω ότι δε θα πρεπε, αλλά λαχταράω να το βάλω κι εδώ...  :secret:

 

Το Ρουμπίνι του Ντεό-Νταό, το πρώτο επεισόδιο των περιπετειών του Κόμπες του Ντερλικωτή, τυπώθηκε σε 100 αντίτυπα και διανεμήθηκε δωρεάν κατά τη διάρκεια του ΦantastiCon 2015.

 

Attached File  kobes.jpg   255,96KB   1 downloads


  • Nihilio, Oberon, Nienor and 23 others like this


#277042 Όλες οι γεύσεις του Φωτός - Βάσω Χρήστου

Posted by melkiades on 05 Απρίλιος 2015 - 20:43

«Όλες οι γεύσεις του Φωτός» είναι η συλλογή διηγημάτων της Βάσως Χρήστου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίαμβος την Μ. Πέμπτη 9 Απριλίου.

 

Η Βάσω Χρήστου έχει ήδη κυκλοφορήσει τρία μυθιστορήματα, τους Λαξευτές της Παλίρροιας (2006), το Λαξευμένο Δίχτυ (2007) και τον Λαξευτή των Στοιχείων (2009) από τις εκδόσεις Ίαμβος. Πολλά διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε περιοδικά και ανθολογίες από τις οποίες θα αναφέρω ενδεικτικά τέσσερις για να πάρουν μια μικρή ιδέα και όσοι πάρεις κι εσύ, καινούργιε φίλε, μια μικρή ιδέα για τι μιλάμε, οι Τρεις ματιές τ’ αλλάζουν όλα (2007), εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος, ΕΦΦάνταστες Ιστορίες (2013), εκδόσεις ΑΛΕΦ (Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας), 11 Λέξεις (2013), εκδόσεις Καλέντη και Εφαρμοσμένη Μυθομηχανική (2014), εκδόσεις sff.gr/press.

 

Καιρός, λοιπόν, ήταν να βγει και μία συλλογή με διηγήματα που έχουμε αγαπήσει εδώ στις βιβλιοθήκες του φόρουμ, πολλά από τα οποία έχουν πάρει πρώτες ή δεύτερες θέσεις σε διαγωνισμούς, ενώ άλλα έχουν διαβαστεί και σχολιαστεί στα εξαμηνιαία εργαστήρια της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ).

 

Attached File  εξώφυλλο.jpg   233,48KB   0 downloads

 

Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο:

Το φως δεν έχει γεύσεις, θα σκεφτείς. Σωστά. Ούτε όμως η αξία των ανθρώπων υπολογίζεται με συναρτήσεις. Ούτε τα όργια ξεκινούν με μόλις δυο στάλες νερό πάνω σε πέτρα. Ούτε τα χρώματα που βλέπουμε προδίδουν την αλήθεια, ούτε ο πηλός ονειρεύεται το μέλλον του, ούτε οι πόλεις χτίζονται η μια μέσα στην άλλη.

 

Η συλλογή περιλαμβάνει επτά διηγήματα επιστημονικής φαντασίας, έξι φάντασυ και ένα  mainstream mainstream  (ούτε το πληκτρολόγιο δεν θέλει να γράψει τη λέξη), αλλά για να το βάλει στη συλλογή η συγγραφέας κάτι παραπάνω θα ξέρει και από μένα και το πληκτρολόγιό μου, με την παρακάτω σειρά εμφάνισης:

Έχεις μόνο μια ευκαιρία

Μια και μόνη Λέξη

Γλυκόπιοτο Φως

Άπολις

Συνάρτηση Εκτίμησης Αξίας

Το Πεφταστέρι

Νεφέλη Περιφλεγής

Μετείκασμα

Όλες οι Γεύσεις του Φωτός

Αρεσάνα

Ο Χορός των Μετανυδριτών

Μια Στάλα Μελάνι

Η Πόλη και ο Αστρονόμος

Χώμα και Όνειρα

 

Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να πω για τις ιστορίες αυτής της συλλογής. Για όποιον έχει ήδη διαβάσει τόσο τα μυθιστορήματα όσο και κάποιες από αυτές ή άλλες ιστορίες της Βάσως πρέπει να ξέρει τι τον περιμένει. Μαγεία, συναίσθημα, διλήμματα, μπόλικη επιστήμη και όλα αυτά καλοδουλεμένα λέξη τη λέξη, χωρίς να έχει μπει τίποτα τυχαία χωρίς να έχει ξεφύγει το παραμικρό, μαζεμένα και δεμένα με ένα πανέμορφο εξώφυλλο. Τι άλλο να θελήσει κανείς;

Για σένα, καινούργιε φίλε (που είπα παραπάνω), δεν χρειάζονται πολλά, πάρε το βιβλίο βυθίσου στη μαγεία και δεν θα το μετανιώσεις.

 

 

 

 

 


  • RObiN-HoOD, Electroscribe, Nihilio and 22 others like this


#304093 Οι εκδόσεις μας

Posted by aScannerDarkly on 17 Νοέμβριος 2016 - 15:30

Το πρώτο μου βιβλίο, με τίτλο «Η Κενή Διαθήκη», κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Momentum. Περιέχει τέσσερα, σχετικά μεγάλης έκτασης, διηγήματα και μια νουβέλα ή μικρό μυθιστόρημα, όπως θέλετε πείτε το. Ελπίζω να σας δω την Κυριακή στην παρουσίαση και σύντομα θα βρισκόμαστε και στα βιβλιοπωλεία.

Attached Files


  • Nihilio, Διγέλαδος, Sonya and 21 others like this


#295621 Οι εκδόσεις μας

Posted by Ιρμάντα on 30 Μάρτιος 2016 - 20:43

Σήμερα έπεσαν οι υπογραφές και το ανακοινώνω: θα συμμετέχω με τρία διηγήματα σε μία ανθολογία που θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ρενιέρη /comicon-shop. Στην ανθολογία θα συμμετέχουν επίσης οι Αντώνης Κρύσιλας, Θωμάς Μαστακούρης, Μιχάλης Αντωνόπουλος κ.α., και δύο από τα τρία διηγήματά μου «έπαιξαν» σε λογοτεχνικά παιχνίδια του sff, όπως εννοείται θα αναφέρεται (oh so proudly) και στο εισαγωγικό μου σημείωμα. Διορθωμένα και ξαναγραμμένα, Ο Δράκος στο Ραβδί και Ο Βιγλάτορας, καθώς και το διήγημα Aliki RELOADED (ίσως, ό,τι πιο ευτράπελο και αλλόκοτο έχω γράψει ποτέ μου.) Τα (ακόμη καλύτερα) νέα: θα υπάρξει και κάποιου είδους εικονογράφηση. Γιούπι! :mf_sonne: :mf_sonne: :mf_sonne:

 

 

Τίτλος: Στους Αχαρτογράφητους Τόπους της Φαντασίας και το εξώφυλλο στο αρχείο:

 

 

Attached Files


  • RObiN-HoOD, Nihilio, Sonya and 21 others like this


#268699 Οι εκδόσεις μας

Posted by AlienBill on 09 Οκτώβριος 2014 - 12:32

Με χαρά σας ανακοινώνω την κυκλοφορία της πρώτης μου προσωπικής ανθολογίας ιστοριών τρόμου με τίτλο "μυστικοί εφιάλτες και μικροί φόβοι".

 

Παραθέτω το οπισθόφυλλο από το δελτίο τύπου

 

Καλωσορίσατε στη Λιβαδούπολη, μια παρακμασμένη μεγαλούπολη εντός της οποίας  η υψηλή τοξικότητα των ατμοσφαιρικών ρύπων, έχει  οδηγήσει στο παρελθόν στη βίαιη εκκένωση της μισής της έκτασης.

- Μια νεαρή φοιτήτρια κάνει το λάθος να βασιστεί στις κατευθύνσεις που της δίνει η iphone συσκευή της, με αποτέλεσμα να χαθεί στις ερημιές των δυτικών προαστίων. Εκεί έρχεται αντιμέτωπη με τον χειρότερό της εφιάλτη όταν γνωρίζει τη βασίλισσα της πόλης και τους τερατώδεις ακολούθους της.

- Ένας αστροφυσικός που εργάζεται στο αστεροσκοπείο της πόλης, ανακαλύπτει το μυστικό που κρύβει η οικογένεια της αρραβωνιαστικιάς του, το οποίο έχει να κάνει με την μυστηριώδη εξαφάνιση του θείου της.  Η διερεύνηση της υπόθεσης οδηγεί τον αστροφυσικό σε μια τρομακτική ανακάλυψη.

- Ένας πλανόδιος πωλητής φωτογραφιών με δαιμονική όψη, εμφανίζεται από το πουθενά μπροστά σε έναν φοιτητή και προσπαθεί να τον πείσει να αγοράσει κάποιες από αυτές. Με φρίκη ο φοιτητής ανακαλύπτει ότι οι φωτογραφίες απεικονίζουν τον ίδιο σε διάφορες φάσεις της ζωής του, ενώ λίγο αργότερα διαπιστώνει ότι ο αινιγματικός πωλητής γνωρίζει όλα τα προσωπικά του δεδομένα.

Τρεις ιστορίες τρόμου που στόχο έχουν να σας ξεναγήσουν στον εφιαλτικό κόσμο της δυτικής  Λιβαδούπολης και σε πολλών άλλων παράξενων περιοχών της χώρας που μας περιβάλλει και της ψυχής που εδρεύει μέσα μας.

 

 

Και το εξώφυλλο

 

5HfGvN.jpg

 

Ευχαριστώ πολύ...


  • Electroscribe, Nihilio, Nienor and 21 others like this


#297506 Οι εκδόσεις μας

Posted by Naroualis on 19 Μάιος 2016 - 10:02

Από Δευτέρα θα μας βρείτε στα ράφια. Ονομαζόμαστε "Πνεύματα-Μια ιστορία της Πικρής Στροφής", γραφτήκαμε στο SFF-WriMo 2012, διορθωθήκαμε άπειρες φορές, εκδιδόμαστε από τη mamaya και είμαστε πλέον έτοιμοι να μας κρίνετε.

 

Έχουμε 336 σελίδες, ψευδοελληνιστικό υπόβαθρο, λίγο ελάχιστο τρομάκο, ξυλίκι από τη μέση και μετά, πολύ φαΐ και περισσότερες μηχανές που δουλεύουν με τη δύναμη του ατμού, οπότε μπορείς και να μας πεις steampunk.

 

Α, είμαστε stand alone. Κι έχουμε και χάρτη. Αμέ. :)


  • RObiN-HoOD, Nihilio, Sonya and 20 others like this


#292153 Οι εκδόσεις μας

Posted by AlienBill on 03 Ιανουάριος 2016 - 12:44

Με χαρά σας ανακοινώνω το πρώτο μου μυθιστόρημα τρόμου που εκδίδεται από ΟΣΤΡΙΑ και έχει τίτλο "Η νύχτα που έβρεξε μαχαίρια"

 

Από τις Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ.
Τίτλος:Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΕΒΡΕΞΕ ΜΑΧΑΙΡΙΑ
Σειρά : ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Συγγραφέας:ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Σελίδες 244 Τιμή 13,00 ευρώ
Σχήμα 14Χ21...

 

Σύνοψη:

 

Επί έναν ολόκληρο χρόνο, η Νάσια Καλαφάτη θεωρούνταν νεκρή. Όταν τελικά βρέθηκε λιπόθυμη από μια ομάδα ορειβατών, τα όσα είχε ζήσει κατά το διάστημα αυτό, είχαν διαγραφεί εντελώς από την μνήμη της. Ένα παράξενο τηλεφώνημα που δέχεται κάθε βράδυ, της προκαλεί έναν ανεξήγητο πανικό και την ωθεί στα όρια της τρέλας.

18,19,25.

Τι μπορεί να σημαίνουν αυτά τα νούμερα;

Ο Σωκράτης Μάξιμος, αναλαμβάνει να μεταβεί στην περιοχή του συμβάντος προκειμένου να λύσει το αίνιγμα… Όμως κάθε βήμα που κάνει προς την επίλυσή του, προκαλεί ακόμη περισσότερα ερωτήματα.

Τι ρόλο μπορεί να παίζει ένα διεστραμμένο ζεύγος που διέμενε κάποτε σε ένα πολυτελές οίκημα, λίγο πιο έξω από το χωριό Κοτρινός;
Ένας μεταφυσικός τρόμος ξυπνάει στην ευρύτερη περιοχή και αναμένεται να στοιχειώσει για πάντα τη ψυχή του Σωκράτη, όπως η παράδοξη βροχή των μαχαιριών που βλέπει να πέφτουν πάνω του, κάθε φορά που κοιμάται.

Εσείς θα αντέξετε να βιώσετε έναν τέτοιο εφιάλτη;

 

 

Gammaiotaalphanunukappaetasigmaf_Epsilon


  • Nihilio, Naroualis, elgalla and 20 others like this


#275039 Οι εκδόσεις μας

Posted by Tiessa on 13 Φεβρουάριος 2015 - 11:54

Μετά από πολύ καιρό και πολλές διορθώσεις, βρίσκομαι στην τελική-τελική ευθεία για την έκδοση μιας συλλογής διηγημάτων από τον Ίαμβο και με τίτλο "Όλες οι Γεύσεις του Φωτός". Μέσα βρίσκονται δεκατέσσερις ιστορίες, περίπου ισομοιρασμένες ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία και στο φάντασυ.

 

Αν όλα πάνε καλά, μπορεί να κρατάω το βιβλίο στα χέρια μου μέσα στον Μάρτιο. :)


  • Nihilio, Nienor, Sonya and 20 others like this


#271737 Μιχάλης Μανωλιός - Αγέννητοι Αδελφοί

Posted by mman on 03 Δεκέμβριος 2014 - 20:28

Στους φίλους και τις φίλες που προσπαθούν εκεί έξω: Αυτές οι δύο φωτογραφίες απέχουν μεταξύ τους 1350 ημέρες.

 

22 Μαρτίου 2011

Attached File  Εικόνα0199.jpg   88,91KB   6 downloads

 

1 Δεκεμβρίου 2014

Attached File  Εικόνα0881.jpg   81,07KB   3 downloads

 

Δηλαδή 3 χρόνια, 8 μήνες και 9 μέρες. Κι αυτό, με δεδομένους μερικούς παράγοντες (χώρα, περίοδος, είδος, κλπ.) είναι πολύ πιο γρήγορα απ' όσο ήλπιζα. 

Επίσης απέχουν μεταξύ τους 115.000 λέξεις, καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες σβησμένες, άλλες τόσες σε σκελετό, τρεις αλλαγές κεντρικής ιδέας, εφτά μεγάλες αλλαγές πλοκής, 68 αρχεία, άγνωστο (πραγματικά άγνωστο) αριθμό ωρών δουλειάς, τρεις φίλους, λίγες δεκάδες χιλιόμετρα περιπάτου, δύο σημειωματάρια, 232 writing sessions, εκατοντάδες email και ΠΜ, XXX editingeditingediting, και πέντε-έξι "χάλια θα είναι" κρίσεις.

Δεν τα γράφω αυτά για να αποθαρρύνω. Για να ενθαρρύνω τα γράφω. Υπομονή.

 

 


  • Nihilio, Nienor, Sonya and 20 others like this


#264167 12 τρόποι να ζωντανέψεις το γραπτό σου

Posted by Naroualis on 05 Ιούνιος 2014 - 13:09

Ακόμη κι όταν όλα έχουν οργανωθεί ιδανικά και εκτελεστεί σύμφωνα το σχέδιο, υπάρχουν φορές που κάτι δεν πάει καλά σ’ ένα κείμενο. Άλλες φορές δείχνει βαρύ ή άδειο, άλλες φορές μοιάζει αποστειρωμένο, άλλες κάνει κοιλιές και γενικά δε σε κάνει να θέλεις να διαβάσεις παρακάτω.

 

Κι αυτό δεν το θέλουμε καθόλου έτσι δεν είναι; Πάντα πρέπει ο αναγνώστης μας να θέλει να διαβάσει παρακάτω, αλλέως τι τον εμποδίζει να κλείσει το βιβλίο μας και να πάει κάπου αλλού να διασκεδάσει;

Παρακάτω παραθέτω μερικά πράγματα που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει ώστε ένα κείμενο να ζωντανέψει και να δείξει πραγματικό, να κάνει την άρση της δυσπιστίας να συμβεί αβίαστα. Όχι ότι δεν υπάρχουν κι άλλοι τρόποι, φυσικά. Απλά αυτοί είναι εκείνοι που εγώ προσωπικά προσπαθώ πάντα να τιμώ.

 

 

Standard Disclaimer: όλα όσα ακολουθούν δεν είναι τυφλοσούρτης. Καλείστε πριν τα εφαρμόσετε, να τα σκεφτείτε καλά και να πειραματιστείτε μαζί τους. Επίσης, και πάαααρα πολύ σημαντικό, μην ξεχνάτε ποτέ ότι αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη, για την οποία α) διατηρώ το δικαίωμα να την αλλάξω στην πορεία της συζήτησης (εφόσον κάποιος φέρει τα κατάλληλα επιχειρήματα) και β) μπορεί να μην εξυπηρετεί τις δικές σας ανάγκες και τη δική σας ιδιοσυγκρασία. You have been warned.

 

 

 

12 τρόποι να ζωντανέψεις το γραπτό σου

 

 

1. Χρησιμοποίησε όλες τις αισθήσεις

 

Βλέπουμε με τα μάτια του ήρωά μας, ακούμε με τα αυτιά του, πιάνουμε με τα χέρια του. Τις πιο πολλές φορές εκεί σταματούν οι περισσότεροι συγγραφείς. Ωστόσο οι άνθρωποι έχουν πέντε αισθήσεις κι οι δύο πιο παρεξηγημένες και ξεχασμένες, η γεύση και η οσμή είναι σημαντικές για να δείξεις πράγματα που δε θες ν’ αφιερώσεις χρόνο και λέξεις γι’ αυτά. Δε θες να περιγράψεις τα σφαγεία που βρίσκονται στην παρακάτω γειτονιά, αλλά πρέπει αν το πεις ότι βρίσκονται εκεί: Τον ήρωά σου τον παίρνει η μυρωδιά από το αίμα και τα εντόσθια. Δε θες να περιγράψεις το ότι ο ήρωάς σου δάγκωσε τη γλώσσα του, αλλά πρέπει να εξηγήσεις μετά γιατί δε μπορεί να μιλήσει: πες ότι το ένιωσε να καταπίνει κάτι παράξενα μεταλλικό και γλυκερό. Παράδειγμα αξιοθαύμαστο, στο Μαντείο της Κάθριν Φίσερ: κάποια στιγμή, δύο άντρες παλεύουν σ’ έναν χωματόδρομο, σε κάποιο μεσογειακό τοπίο. Ένας από αυτούς πέφτει κάτω, ζαλισμένος κι ο κόσμος του γεμίζει από τη μυρωδιά της ρίγανης.

 

 

2. Χρησιμοποίησε όλες τις συνθήκες

 

 

Ακόμα και τις τρεις πρώτες αισθήσεις κάποιες φορές τις παραμελούμε, γιατί δεν έχουν κι οι ίδιοι σαφή εικόνα του περιβάλλοντος: ο ήρωάς σου μπορεί να βλέπει, αλλά πόσο μακριά όταν έχει ομίχλη; Μπορεί να ακούει, αλλά πόσο καθαρά αν φυσάει ουρλιάζοντας ο αέρας; Αν κάνει κρύο, μήπως νιώθει τα πόδια του ξυλιασμένα; Αν χτυπάει ντάλα ο ήλιος, μήπως το κράνος του κάνει το κεφάλι του να βράζει και τον ιδρώτα να στάζει από την άκρη της μύτη του; Μήπως όταν βρέχει, νιώθει τα ρούχα του να κολλάνε επάνω του και δυσανασχετεί; Μήπως ξυπνάει πιασμένος όταν πέφτει σε ένα ξένο κρεβάτι, που δεν το έχει συνηθίσει; Μήπως το δωμάτιο του πανδοχείου βρωμάει πεπαλαιωμένο τηγανόλαδο και γκουρμέ τυρόγαλο, γιατί είναι πάνω ακριβώς από την κουζίνα;

 

 

3. Χρησιμοποίησε όλες τις αναποδιές

 

 

Οι άνθρωποι είναι γεμάτοι κακιούλες: γκρίνιες, διενέξεις εγωισμούς. Ξέρεις πόσο πικάντικο μπορεί να γίνει ένα κείμενο με αυτά; Ξέρεις πόσα όμορφα πράγματα μπορείς να μας πεις για το χαρακτήρα του ήρωά σου χωρίς να χρειαστεί να τα αναφέρεις, απλά και μόνο βάζοντάς τον να κλωτσάει ένα τενεκεδάκι μουτρωμένος ή να στραβώνει το στόμα όταν βλέπει δυο ερωτευμένα πιτσουνάκια να ζαχαρώνουν δημοσίως;

 

 

4. Χρησιμοποίησε την κοινή λογική

 

 

Ξέρω ότι πρέπει να μας πεις πώς δουλεύει αυτός ο κόσμος που έπλασες. Αλλά όλοι οι κλισέ τρόποι για να το κάνεις αυτό (βλέπε και προηγούμενο άρθρο) κάνουν το κείμενό σου βαρύ κι εμάς να βαριόμαστε. Αν θες τη γνώμη μου, πρέπει να κόψεις αυτά τα βαριά και δύσκαμπτα κομμάτια, τα επιλεγόμενα και infodump και να τα αντικαταστήσεις με νύξεις εδώ κι εκεί. Χαρακτηριστικό σημείο ενός βαρετού κειμένου, ένας χαρακτήρας που λέει τη φράση «όπως όλοι ξέρουμε». Άμα το ξέρουμε όλοι, ε, τι νόημα έχει να το πεις κι εσύ; Δείξε μας την μαεστρία σου, βάζοντας αυτή την πληροφορία να φαίνεται στη ροή της συζήτησης. Αν έρθει ξαφνικά στο βασιλιά ένα γράμμα από το Μπαμπάορουμ, μη βάλεις το βεζύρη να πει «όπως ξέρετε πολύ καλά, το Μπαμπάορουμ βρίσκεται πολύ κοντά στο γαλατικό χωριό». Βάλε έναν πιτσιρικά κάπου εκεί, έναν ανθυπασπιστάκο, που για να τον πικάρει ή να τον κοροϊδέψει ο βασιλιάς τον ρωτάει «ξέρεις πού είναι τελικά το Μπαμπάορουμ;» Οπότε μπορείς να το ζωντανέψεις ακόμη περισσότερο βάζοντας τον ανθυπασπιστάκο να τρέξει έντρομος μακριά φωνάζοντας «οι Γα… οι Γα-Γα…»

 

 

5. Χρησιμοποίησε τη διαφορετικότητα

 

 

Διαφορετικός είναι ο μη ντόπιος, ο ξένος, ο από άλλη γειτονιά, ο από άλλο σπίτι. Με βάση αυτό και ενώ με τον ήρωά σου έχουν πολλά κοινά, πχ, μιλάνε την ίδια γλώσσα, ταυτόχρονα έχουν και πολλές διαφορές, πχ, έχουν άλλο τραγούδι για να νανουρίζουν τα παιδιά ή λένε άλλα αινίγματα όταν παίζουν ή έχουν άλλους κανόνες για τις πόρτες και το πλακωτό. Ο ένας καταλαβαίνει σπιτικό φαγητό όταν τρώει μελιτζάνες παπουτσάκια κι ο άλλος όταν τρώει μοσχάρι κατσαρόλας. Ο ένας θεωρεί ότι η ιδανική γυναίκα βάφει τα νύχια της κι ο άλλος ότι ξέρει να μαζεύει χόρτα στο βουνό. Η διαφορετικότητα είναι πλουμιστό χαλί που μπορεί να σκεπάσει ένα ελεεινό τσιμεντένιο πάτωμα ή να αναδείξει τη λευκότητα ενός πολυτελούς μαρμάρου.

 

 

6. Χρησιμοποίησε μικρές στρατηγικές λεπτομέρειες

 

 

Η λέξη «στρατηγικές» είναι κλειδί εδώ. Πρώτα θα σου πω να μην παραφορτώσεις το κείμενο με ανουσιότητες. Ύστερα αν θες συζητάμε για το πόσο πιο ζωντανό και χειροπιαστό και πλουμιστό μπορείς να το κάνεις, προσθέτοντας εδώ κι εκεί πινελιές χρωμάτων, υφών, τεχνικών. Ο ιππότης φοράει μια πανοπλία από μεταλλικούς κρίκους βαμμένους κόκκινους. Η φούστα του ζόμπι είναι βαμβακερή κι έχει μια κίτρινη μαργαρίτα στο γόνατο. Η πόρτα του διαστημόπλοιου είναι κλειστή με οξυγονοκόλληση, το μέταλλο έχει φουσκώσει και μοιάζει με αδιαφανή σαπουνόφουσκα. Τα φασόλια ήθελαν λίγο βράσιμο ακόμη, κρατούσαν στο δόντι. Τα σύννεφα είχαν πάρει σχήμα αμονιού, θα ερχόταν μεγάλη καταιγίδα με κεραυνούς.

 

 

7. Χρησιμοποίησε τους κομπάρσους

 

 

Δε συμβαίνουν όλα στο προσκήνιο. Κάποια πράγματα ειδικά όταν πρόκειται για τα ενδιάμεσα της πλοκής και της αφήγησης, όταν μένουν κενά ή άψυχα χαλάνε την όποια προσπάθεια. Δε μπορούν όλοι οι άνθρωποι που κάνουν περάσματα από την ιστορία να έχουν ονόματα ή να τους αφιερώνεις τον ίδιο χρόνο με τους πρωταγωνιστές σου. Ωστόσο μπορείς να δείξεις ότι κι αυτά τα μπαρμπαδάκια (σε RPG ορολογία, οι NPC σου -Non-Player Characters-) είναι ανθρώπινα όντα κι όχι ανδρείκελα. Δώσε τους ένα μικρό, μηδαμινό χαρακτηριστικό για όσο τους χρειάζεσαι, ακόμη και για να αναδείξεις πόσο μπούρδας είναι ο πρωταγωνιστής σου. «Η ταμίας του σούπερ μάρκετ είχε πεταχτά και στραβά δόντια, τόσο μεγάλα που τα χείλη της δεν έκλειναν καλά γύρω τους. Εγώ μ’ αυτήν ούτε πεθαμένος, σκέφτηκε ο Νικόλας υπολογίζοντας τις δυνατότητες που είχε μαζί της.»

 

 

8. Χρησιμοποίησε την τίμια νοσηρότητα του κοινού

 

 

Ο αναγνώστης είναι ένα πλάσμα που γουστάρει όχι μόνο να σε βλέπει να βασανίζεις τους ήρωές σου, αλλά να βασανίζεις και το ίδιο. Η σοφή χρήση του cliffhanger μπορεί να ικανοποιήσει ταυτόχρονα και τις δύο αυτές του ανάγκες και να αυξήσει τα ποσοστά αγωνίας και λύσσας να διαβάσει παρακάτω.

 

 

9. Χρησιμοποίησε τις σωστές αναλογίες

 

 

Κάτι που πολλές φορές έχω δει να κακοποιείται σε ένα κείμενο είναι ο τρόπος που χωρίζονται τα κεφάλαια καθώς και το τι περιέχει κάθε κεφάλαιο. Και το έχω δει κυρίως σε δικά μου κείμενα, που σημαίνει ότι δεν είναι εύκολο να το καταφέρεις με τη μία. Ένα καλά μελετημένο κείμενο έχει κεφάλαια που χοντρικά αποτελούν μια μικρή μονάδα εντός του έργου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξεκινούν με κάτι σαν εισαγωγή, να προχωρούν σε κάτι σαν κορύφωση και να τελειώνουν με κάτι σαν επίλογο. Επίσης πρέπει να έχουν εξορθολογισμένες ποσότητες ήρεμων και έντονων σκηνών, είτε αυτές περιέχουν δράση είτε πρόκειται απλά για συναισθηματική φόρτιση. Σε αντίθετη περίπτωση, το κεφάλαιο θα είναι αναίτια νευρικό, σαν να έχει πιει πολλούς καφέδες ή θα κάνει κοιλιά και θα οδηγήσει τον αναγνώστη στη βαρεμάρα.

 

 

10. Χρησιμοποίησε αυτά που ξέρεις ότι δε θα σου συμβούν ποτέ

 

 

Ας το ομολογήσουμε όλοι μαζί: υπάρχουν πράγματα που δε μας περνάει από το μυαλό ότι γίνονται. Αυτά τα πράγματα είναι που πολλές φορές λείπουν από τον πλούτο ενός βιβλίου, αυτά που ο συγγραφέας τους δεν τα έχει ζήσει ποτέ. Το καλύτερο παράδειγμα που μπορώ να σας δώσω: δεν ξέρω μουσική. Στα βιβλία μου σπάνια κάποιος παίζει μουσική, όχι γιατί φοβάμαι μήπως πω κάτι στραβά -έχω πολλούς τρόπους να το αποφύγω αυτό, χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες- αλλά γιατί… το ξεχνάω. Επειδή μου αρέσει να τραγουδάω, υπάρχουν τραγουδιστές στα κείμενά μου, αλλά οργανοπαίχτες όχι. Μια καλή ιδέα είναι, όταν βλέπεις κάτι που σε έλκει σε κάποιο ξένο κείμενο, να το γράφεις κάπου. Κάποια στιγμή θα έχεις στα χέρια σου μια λίστα με πράγματα που συνήθως ξεχνάς. Όταν λοιπόν ξεκινήσεις ή τελειώσεις ένα πρώτο γράψιμο, γύρνα και κοίτα τη λίστα σου, δες τι μπορείς από όλα αυτά που σίγουρα θα έχεις ξεχάσει να προσθέσεις και βούτα με το κεφάλι στα βαθιά. Θα περάσεις εσύ καλά κι οι αναγνώστες σου καλύτερα.

 

 

11. Χρησιμοποίησε τη βρωμιά

 

 

Η πολλή καθαριότητα κάποιες φορές βλάπτει. Μη αφήνεις τα πάντα πίσω σου λαμπερά κι αρωματισμένα, γιατί ξέρεις πολύ καλά ότι τίποτε αληθινό δεν είναι τέλεια καθαρό ούτε μοσχοβολάει. Πώς να σου το πω, με τα λόγια του Νίκου Τσιφόρου, «ακόμα κι η πιο αιθέρια γυναίκα έχει παχύ έντερο». Μην το ξεχνάς αυτό, ούτε κυριολεκτικά, ούτε και μεταφορικά. Ένας ήρωας του πολέμου δε μπορεί να μην έχει κάποιο ελάττωμα. Ένα θεϊκό ον δε μπορεί να είναι απόλυτα αγαθοποιό.

 

 

12. Χρησιμοποίησε τον κάδο των αχρήστων

 

 

 

 

Κι όταν προσθέσεις όλα όσα πρόσθεσες και νομίζεις ότι όλα έχουν γίνει κι όλα έχουν προβλεφθεί, γύρνα πίσω στο γραπτό σου και πέτα τα μισά. Όχι από κάποια σαδιστική μανία που έπιασε την υπογράφουσα το κείμενο αυτό, αλλά γιατί η βαριά στα όρια του μπαρόκ γραφή είναι ό,τι φονικότερο για την επιτυχία ενός βιβλίου. Κάνε το έργο σου να λάμψει, δίνοντάς του ένα σώμα νευρώδες, με επίθετα και γλωσσικά σχήματα που εξυπηρετούν στους σκοπούς του κι όχι την ματαιοδοξία σου να δείξεις ότι το ξέρεις κι αυτό το σχήμα λόγου, την παίζεις στα δάχτυλα κι αυτή τη μεταφορά, το έχεις ξεκοκαλίσει κι αυτό το λεξικό της νέας ελληνικής. Πέτα άφοβα, κάνε στο βιβλίο σου δίαιτα και μην το λυπηθείς όταν το δεις να χάνει τη μια σελίδα πίσω από την άλλη. Θα αναρωτιέσαι πώς μπορεί να ένιωθες ικανοποιημένος κουβαλώντας ένα ολόκληρο, δύσκαμπτο και βρωμερό τσουβάλι κάρβουνα, ενώ μέσα τους κρυβόταν ένα μικρό, πολύτιμο διαμάντι.

 

 

 

 
 
Προηγούμενα θέματα:
 
α) 12 πράγματα που χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις να γράφεις
β) 12 τρόποι να προσεγγίσεις μια ιδέα
γ) 12 τρόποι να προσεγγίσεις την κοσμοπλασία σου
δ) 12 πράγματα που πρέπει να ξέρεις για τον ήρωά σου
ε) 12 τρόποι προσέγγισης της πλοκής
ς) 12 λόγοι επιλογής ή απόρριψης της οπτικής γωνίας

ζ) 12 σημεία όπου τα κλισέ πρέπει να αποφευχθούν πάση θυσία
 


  • RObiN-HoOD, Nihilio, Oberon and 20 others like this


#259323 Συμβουλές προς όσους φιλοδοξούν να εκδοθούν

Posted by Eanorel on 06 Φεβρουάριος 2014 - 11:36

Επειδή έχω εκδώσει κι εγώ ένα βιβλίο και αισθάνομαι ότι έχω καεί (και έχω μάθει) και επειδή διάβασα με προσοχή όλα τα ποστ σε αυτό το θέμα και βλέπω ότι υπάρχουν πολλοί που δεν γνωρίζουν και κινδυνεύουν να την πατήσουν σαν κι εμένα και κάποιοι άλλοι που ήδη γνωρίζουν (πιθανότατα λόγω πικρής εμπειρίας οπότε σε αυτή την περίπτωση, περαστικά, παιδιά) θα ήθελα να γράψω κι εγώ όσα έμαθα από την εμπειρία μου.

 

  1. ΠΟΤΕ ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΚΔΟΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΑΣ. Από τη στιγμή που κάποιος πιστεύει στο έργο σας, θα πρέπει να το βλέπει σοβαρά, δηλαδή σαν επένδυση, και να αναλαμβάνει το ρίσκο (ακριβώς γιατί πιστεύει ότι το βιβλίο σας θα πουλήσει και θα του καλύψει το κόστος). Το ξέρω ότι η επιθυμία του συγγραφέα να δει το έργο του τυπωμένο με το όνομα ενός εκδοτικού οίκου είναι πολύ μεγάλη, αλλά πιστέψτε με, το να δώσεις χρήματα (το σύνολο της έκδοσης ή μόνο συμμετοχή) ανοίγει το δρόμο για ένα σωρό προβλήματα που εκτός από την τσέπη του συγγραφέα βλάπτουν το ίδιο το βιβλίο και τελικά τη συγγραφική καριέρα του δημιουργού. (διαβάστε παρακάτω για να καταλάβετε τι εννοώ)                                                                                                                                                                             
  2. ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΤΕ (ΓΡΑΠΤΩΣ) ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ, ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΚΑΙ  ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ. Ο μοναδικός λόγος για να βάλεις "νταβατζή" (βλ. εκδοτικό οίκο) στο έργο σου είναι γιατί σου προσφέρει κάτι που εσύ δεν το έχεις. Δηλαδή υποτίθεται ότι γνωρίζει τον κλάδο, την πιάτσα και την δουλειά και μπορεί καλύτερα από εσένα που είσαι άσχετος να διανείμει το βιβλίο σου στα βιβλιοπωλεία και να το προωθήσει. Αυτό, όμως, δεν ισχύει πάντοτε. Βεβαιωθείτε ότι αναφέρεται ξεκάθαρα και ρητά στο συμβόλαιό σας ο τρόπος διάθεσης και διανομής, η έκταση της διανομής (σε πόσα βιβλιοπωλεία τουλάχιστον και σε ποιές πόλεις, κ.λ.π.) και ξεκαθαρίστε με ποιό τρόπο, πόσο και πότε θα προωθηθεί/διαφημιστεί το βιβλίο σας και σίγουρα ακολουθείστε και το Νο 6 αυτής εδώ της λίστας. Δεν είναι ασυνήθιστο ή σπάνιο (ακριβώς το αντίθετο θα έλεγα) ο εκδοτικός οίκος να λέει "ναι, αλλά είμαστε μικρός εκδοτικός και δεν μπορούμε να βάλουμε τα βιβλία μας στα μεγάλα βιβλιοπωλεία" ή "ζητάμε να δημοσιεύσουν τα δελτία τύπου μας και δεν το κάνουν" ή "χτυπάμε πόρτες στα κανάλια, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα περιοδικά για συνεντεύξεις και σχετικά άρθρα και δεν μας δίνουν σημασία" ή "ζητάμε να έρθουν ομιλητές στις βιβλιοπαρουσιάσεις μας και δεν δέχονται" κ.λ.π.. Αυτό, λυπάμαι που το λέω, είναι δικό τους πρόβλημα. Εσείς θέλετε να διανείμετε και να προωθήσετε το βιβλίο σας όπως και αυτοί θέλουν να βγάλουν κέρδος από το βιβλίο σας. Αν ο εκδοτικός οίκος δεν μπορεί να διαθέσει, διανείμει και προωθήσει το βιβλίο σας ικανοποιητικά είτε γιατί δεν θέλει είτε γιατί δεν μπορεί, αυτομάτως παύει να είναι χρήσιμος για εσάς. Χτυπήστε άλλη πόρτα ή στη χειρότερη κάντε αυτοέκδοση.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               (Σημείωση: Εγώ που δεν έχω καμία σχέση με τον εκδοτικό χώρο, έκανα απλά έναν γύρο στα περισσότερα βιβλιοπωλεία της πόλης μου και όταν τους είπα ότι έχω γράψει ένα βιβλίο (τους έδειξα και ένα δείγμα για να δουν την ποιότητα της έκδοσης) και αν θα ήθελαν να το βάλουν στο μαγαζί τους, οι 9 στους 10 μου είπαν "ευχαρίστως". Οπότε δεν μπορώ ακριβώς να αντιληφθώ τη δικαιολογία "δεν μπορούμε να βάλουμε τα βιβλία μας στα βιβλιοπωλεία". Επίσης, μόνη μου κανόνισα ένα σωρό συνεντεύξεις και δημοσιεύσεις για το βιβλίο μου οπότε αφού μπορώ να το κάνω εγώ, τι ακριβώς εμποδίζει τον εκδοτικό οίκο που υποτίθεται είναι πιο δικτυωμένος και έμπειρος;)                                                                                                                                                                                   
  3. ΜΗ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΣΕ ΣΥΝΕΚΔΟΣΗ. Αν κάποιος σας ζητήσει να βάλετε "μέρος" από τα έξοδα της έκδοσης (συνήθως τα μισά) υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Η πρώτη περίπτωση είναι ότι πρόκειται για μικρό εκδοτικό οίκο που δεν τα βγάζει εύκολα πέρα οπότε θα πρέπει κανείς να αναρωτηθεί πόσες δυνατότητες για προβολή, διάθεση και γενικά προώθηση του βιβλίου του έχει αυτός ο εκδοτικός. Γιατί δε νομίζω κανένας να θέλει να δώσει 2.000 ευρώ και μετά να μην αγοράζει κανένας το βιβλίο του όχι γιατί δεν είναι καλό αλλά γιατί δεν ξέρει κανένας ότι υπάρχει και όποιος το ξέρει δεν μπορεί να το βρει στα βιβλιοπωλεία (βλ. επίσης Νο 9 και Νο 10 αυτής της λίστας). Η δεύτερη περίπτωση είναι ότι αυτός που σου ζητάει χρήματα είναι απλά απατεώνας και μόλις πάρει τα ωραία σου χρηματάκια δεν ξανασχολείται με το βιβλίο σου γιατί το έβγαλε το κέρδος του οπότε και σε αφήνει να κουρεύεσαι. Αν δεν μπορείτε να βρείτε κανονική έκδοση όπου ο εκδότης βάζει το 100% του κόστους και θέλετε σώνει και καλά να εκδώσετε το έργο σας, όπως είπα και πριν, καλύτερα είναι να κάνετε αυτοέκδοση.                                                                                                                                                                                                                                         
  4. ΜΗ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟΕΚΔΟΣΗ ΜΕΣΩ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΣΑΣ. Από τη στιγμή που κάνετε αυτοέκδοση και δίνετε το 100% των χρημάτων ΠΡΕΠΕΙ να έχετε απόλυτο έλεγχο στα πάντα, από το εξώφυλλο μέχρι τη γραμματοσειρά και το πάχος της σελίδας και από το αν θα δοθεί σε 100, 500 500.000 ή 1 βιβλιοπωλεία, που και σε ποια ποσότητα. Μη δέχεστε να κάνετε αυτοέκδοση σε εκδοτικούς που σας λένε ότι βάζουν υποχρεωτικά τα δικά τους εξώφυλλα ή κάνουν επιμέλειες ή ότι θα προωθήσουν το βιβλίο σας στα βιβλιοπωλεία ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Από τη στιγμή που δεν ρισκάρουν λεφτά δεν θα ενδιαφερθούν για το βιβλίο σας και θα κοιτάξουν μόνο μπας και σας πάρουν περισσότερα χρήματα μέσω άλλων "υπηρεσιών" όπως, και καλά, σελιδοποίηση και τέτοια. Επίσης, θα πρέπει να έχετε τον πλήρη έλεγχο των πωλήσεων. Αν ο εκδοτικός σας πει ότι θα τα πουλάει για λογαριασμό σας και θα σας αποδίδει τα κέρδη σίγουρα θα σας κλέψει γιατί δεν θα έχετε τρόπο να ελέγξετε αν όντως πουλήσατε όσο σας είπαν. Σκεφτείτε το. Γιατί να δουλεύει χωρίς κέρδος ένας εκδοτικός οίκος για εσάς; Το βιβλίο σας μπορεί να πωλείται επί χρόνια. Γιατί να κάνει το σκλάβο για εσάς ο εκδοτικός οίκος και να διανέμει/πουλάει τα βιβλία σας χωρίς να βγάζει ούτε ένα σέντσι? Άρα, από κάπου βγάζει κέρδος και αυτό το κάπου είναι από τα κέρδη που σας κλέβει.                                                                                                                               
  5. ΜΗ ΔΩΣΕΤΕ ΤΑ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 1 ΧΡΟΝΟ. Δεν ξέρω τι συμφωνία θα κάνετε με έναν εκδοτικό οίκο με τον οποίο θα συνεργάζεστε χρόνια και θα σας έχει αποδείξει στην πράξη ότι είναι σοβαρός και επαγγελματίας, αλλά αν είστε πρωτοεμφανιζόμενος και δεν γνωρίζετε τον εκδότη μη συμφωνήσετε για πάνω από 1 χρόνο και αφήστε αν θέλετε ανοιχτό το ενδεχόμενο της ανανέωσης του συμβολαίου. Έτσι αν κάτι πάει στραβά στη συνεργασία σας να μην κλαίτε που έχετε δεσμεύσει το βιβλίο σας με έναν άσχετο ή απατεώνα που θα το έχει χαντακώσει ή καταχωνιάσει σε καμιά αποθήκη (αν υποθέσουμε ότι το έχει τυπώσει εξαρχής) για χρόνια και χρόνια σαν να εκτίει ποινή βαρυποινίτης στο αλκατράζ.                                                                                                                                                                                                                        
  6. ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΑΣ ΣΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΠΡΙΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ. Ότι κι αν αποφασίσετε να κάνετε φροντίστε να έχετε τους όρους της συμφωνίας σας με τον εκδοτικό οίκο γραπτώς και σε συμβόλαιο/συμφωνητικό και μην αμελήσετε να το δώσετε σε δικηγόρο πρώτα να το κοιτάξει και να το αλλάξει σύμφωνα με το δικό σας συμφέρον. Μη δεχθείτε να υπογράψετε τυφλά ένα συμβόλαιο και μη δεχτείτε αν ο εκδοτικός οίκος σας πει "αυτή είναι η στάνταρ διαδικασία" και "εμείς δεν αλλάζουμε το φορμάτ του συμβολαίου" και "αυτό το κάνουμε χρόνια και έχουμε πείρα" και "δεν είχε πρόβλημα ποτέ κανείς στο παρελθόν" και τέτοια άσχετα. Αν είναι επαγγελματίες θα ξέρουν ότι κάθε συμφωνία/συνεργασία είναι μοναδική και έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και θα θέλουν να έχουν καλή συνεργασία και ικανοποιημένους συνεργάτες οπότε θα δέχονται τις λογικές απαιτήσεις του συγγραφέα που θα τον καλύπτουν και θα τον προστατεύουν. Αν είναι σοβαρός ο εκδοτικός οίκος δεν θα τον ενδιαφέρει να σας τη φέρει οπότε θα συμφωνήσει σε οτιδήποτε χρειάζεται για να προστατευθείτε κι εσείς και το έργο σας. Κατά πάσα πιθανότητα το συμβόλαιο που θα σας προτείνει θα σας καλύπτει εξαρχής. Αλλά τον δικηγόρο μην τον βγάλετε από την εξίσωση σε καμία περίπτωση.                                                                                                                                                                                   
  7. ΜΗ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΟΤΙ Ο ΕΚΔΟΤΗΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ: ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΣΟ IQ. Είναι προφανές ότι ο εκδότης θέλει να πουλήσει όσο γίνεται περισσότερα αντίτυπα του βιβλίου σας έτσι ώστε να βγάλει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος. Σωστά; Λάθος. Ή τουλάχιστον όχι σωστό πάντοτε. Μη θεωρείτε δεδομένο ότι ο εκδότης θα κάνει κάτι γιατί είναι προς το συμφέρον του ή δεν θα κάνει κάτι γιατί είναι αντίθετο προς το συμφέρον του. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο ή απίστευτο υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που "αυτοχρίζονται" εκδότες με περισσότερο ή λιγότερο αγνές προθέσεις που πολύ απλά δεν έχουν επιχειρηματικό πνεύμα ή κοινή λογική ή απλά δεν είναι αρκετά ευφυείς. Το ότι εσείς το βρίσκετε εύκολο να σηκώσετε ένα τηλέφωνο και να κλείσετε μια συνέντευξη με έναν δημοσιογράφο δεν σημαίνει ότι το ο εκδότης το βρίσκει εξίσου εύκολο. Το ότι μπορείτε να διαπιστώσετε αν το βιβλίο σας είναι διαθέσιμο στο ΧΥ βιβλιοπωλείο της πόλης σας και ότι πιθανά μπορείτε να μάθετε αν το ΑΒ βιβλιοπωλείο έκανε παραγγελία και πόση και πόσα αντίτυπα πούλησε επειδή έχετε φίλο τον ιδιοκτήτη του υποκαταστήματος και άρα δεν μπορούν να σας πούνε ψέματα δε σημαίνει ότι το καταλαβαίνει ή περνάει από το μυαλό του εκδότη. Το ότι καταλαβαίνετε ότι το 50% από υπαρκτό κέρδος είναι πολύ μεγαλύτερο από το 100% μηδενικού κέρδους δεν σημαίνει ότι το καταλαβαίνει και ο εκδότης. Το ότι ξέρετε το εξώφυλλο είναι σημαντικό και δίνει ένα συγκεκριμένο μήνυμα για το βιβλίο σας ανεξάρτητα από το πόσο καλό είναι αυτό και επηρεάζει τις πωλήσεις δεν σημαίνει ότι το ξέρει και ο εκδότης. Το ότι καταλαβαίνετε ότι η διαφήμιση (ακόμα και η δωρεάν ή φτηνή διαφήμιση) είναι το πιο σημαντικό πράγμα, πιο σημαντικό και από την ποιότητα της έκδοσης, και ότι δεν πρέπει να χάνεται καμία ευκαιρία για δωρεάν διαφήμιση δεν σημαίνει ότι το καταλαβαίνει και ο εκδότης. Προετοιμαστείτε (βλ. ξανά το Νο 6 της παρούσας λίστας) να αντιμετωπίσετε πιθανά (δεν είναι όλοι έτσι) την βλακεία, τεμπελιά ή ανικανότητα του κακού εκδότη.                                                                                                                                                                                       
  8. ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΠΡΙΝ ΔΙΑΛΕΞΕΤΕ ΕΚΔΟΤΗ. Ξέρω ότι αυτό ίσως να ακούγεται δύσκολο ή και αδύνατο για έναν άγνωστο και χωρίς προηγούμενη έκδοση συγγραφέα αλλά αν θέλετε να μην τραβάτε τα μαλλιά σας μετά πρέπει να καταλάβετε ότι σας διαλέγουν αλλά διαλέγετε κι εσείς εκδότη. Δεν είστε η νεαρή, αθώα και ντροπαλή ντεμπιντάντ που κάθετε με τη βεντάλια ανοιχτή στα μούτρα και περιμένει υπομονετικά να εμφανιστεί κάποιος να της ζητήσει να χορέψει. Αν το έργο σας είναι καλό ο εκδότης θα βγάλει χρήματα από αυτό. Δεν σας κάνει τη χάρη. Προτείνοντας το βιβλίο σας στην πραγματικότητα προτείνετε (αν όλα έχουν πάει καλά) ένα επιχειρηματικό deal και όπως εσείς δείχνετε την απαραίτητη σοβαρότητα (δείχνετε σοβαρότητα, έτσι δεν είναι;), απαιτείτε και την ανάλογη σοβαρότητα από την άλλη πλευρά που στο κάτω κάτω αυτοαποκαλείται και "επιχειρηματίας". Υποβάλετε το έργο σας σε πολλούς εκδοτικούς, ακόμα και μεγάλους (για να μην πω κυρίως μεγάλους) και περιμένετε να δείτε τι ψάρια πιάσατε. Δεν πειράζει αν δέχεστε κυρίως αρνητικές απαντήσεις. Είναι φυσιολογικό. Μην πτοείστε. Αν κάνετε τη διαδικασία έτσι μαζικά θα είναι πιο εύκολο να την δείτε όπως πρέπει, δηλαδή με την ελάχιστη συναισθηματική εμπλοκή. Δημιουργείστε επιλογές. Και δύο τελευταία πράγματα που έμαθα που δείχνουν το πόσο σημαντικά είναι η διανομή και η διαφήμιση.                                                                                                                                      
  9. ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Εκδώσατε ένα έργο σας. Κρατάτε ένα αντίτυπο στα χέρια σας και το θαυμάζετε. Είναι πραγματικά εξαιρετική δουλειά. Και το περιεχόμενο (η δική σας δουλειά) αλλά και η ποιότητα της έκδοσης (η δουλειά του εκδότη). Συγχαρητήρια! Τώρα, τι; Ας πούμε ότι λέτε σε καμιά 30ρια συγγενείς και καμιά 20αριά συνεργάτες και φίλους και πάνε και το παίρνουν. Και πάλι συγχαρητήρια. Πουλήσατε 50 αντίτυπα! Αν αυτός ήταν ο στόχος σας ακόμα πιο μεγάλα συγχαρητήρια. Αλλά αν θέλετε πραγματικά να βγάλετε "εκεί έξω" το βιβλίο σας θα πρέπει να ενημερώσετε με κάποιο τρόπο το αναγνωστικό κοινό. Αν ο εκδοτικός οίκος δεν κάνει την παραμικρή προώθηση το μόνο που σας μένει είναι να προσπαθήσετε να επικοινωνήσετε τηλεπαθητικά με τους αναγνώστες μέσω του διαλογισμού. Καλή τύχη κι αν το πετύχετε πέστε μου πως το κάνατε!                                                                                                                                            
  10. ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΒΡΙΣΚΕΙΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Ο εκδοτικός σας οίκος "σκίζεται" να προωθήσει το βιβλίο σας. Έχει ένα σωρό έξυπνες ιδέες μάρκετινγκ και κάνει το βιβλίο σας "talk of the town". Όλοι έχουν την περιέργεια να δουν περί τίνος πρόκειται και θέλουν να το αγοράσουν. Συγχαρητήρια! Αν ο εκδοτικός οίκος το έχει δώσει μόνο στο βιβλιοπωλείο "Η μικρή Μαριώ" στην Κακαβιά (η Μαριώ είναι συνυφάδα του εκδότη) ή ακόμα χειρότερα το διαθέτει μόνο online πολύ απλά οι πιθανοί αναγνώστες θα σπάσουν τη μύτη τους ψάχνοντάς το και δεν θα το βρίσκουν. Και μετά θα σας βρίσουν. Εσάς, το συγγραφέα. Όχι τον εκδοτικό οίκο.

 

Αυτές είναι οι δικές μου συμβουλές που δυστυχώς έχουν προκύψει από παθήματα. Ζητάω συγνώμη που έγινε τόσο μεγάλο το ποστ αλλά μόλις είδα αυτό το θέμα θεώρησα ότι είναι υποχρέωσή μου να μιλήσω για τους κινδύνους που διαπίστωσα ότι υπάρχουν για να μην την πατήσουν και άλλοι. Κατά τα άλλα...

 

Καλές εκδόσεις, παιδιά!


  • RObiN-HoOD, Electroscribe, Nihilio and 20 others like this