Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.






Photo
- - - - -

Επικήδειος για κάποιον που δε γνώρισα ποτέ

Posted by Man_from_Earth , 05 Σεπτέμβριος 2016 · 0 views

Στα μαθητικά μου χρόνια τα καλοκαίρια την έβγαζα ‘στο χωριό’ για μήνες. Εκεί ο ‘καλοκαιρινός’ μου κολλητός είχε καταφέρει να ψήσει τον ιδιοκτήτη ενός τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού να τον αφήνει να κάνει τσάμπα εκπομπή. Ήταν μια αμοιβαία επωφελής συμφωνία: Ο ένας κέρδιζε bragging rights και ο άλλος γλίτωνε το μισθό ενός παραγωγού. Κανονικά ο σταθμός έπαιζε ελληνικά λαικά/ ελαφρολαικά αλλά εκείνη την εποχή ο ιδιοκτήτης θέλησε να κάνει λίγο σερφ στο ροκ κύμα της εποχής και ζήτησε από τον κολλητό μου ελληνική ροκ εκπομπή. Όταν εκείνος στράφηκε σε μένα για βοήθεια (όχι ότι ήξερα πολλά τότε, απλά περισσότερα από εκείνον καθότι στην Αθήνα έπαιζε και ο Ατλαντίς) το πρώτο που κάναμε ήταν να πάρουμε ένα μουσικό περιοδικό με δωρεάν CD ελληνόφωνου ροκ, (απίστευτο, το βρήκα στο you tube: www.youtube.com/watch?v=Cg89oh0tVlQ).

 

Δυο από τα κομμάτια ήταν Κρίνα. Βάζοντας το ‘Όπως τα χιόνια’ να παίξει, στην αρχή μου φάνηκε περίεργο και μακριά από μένα άκουσμα. Κάναμε playlist με Θεοτοκάτο, Τρύπες, Ελληνιστάν, Ίχνη του ανέμου, Ενδελέχεια κλπ. όπου από Κρίνα χρησιμοποιήσαμε τα 2 πιο εύπεπτα που παίζανε στον Ατλαντίς νυχθημερόν: Το ‘Μέρες αργίας’ και ‘Αυτό το τραγούδι δεν είναι για σένα’. Κάπου εκεί είχα αρχίσει να ψυλλιάζομαι ότι τα Κρίνα κρύβουν περισσότερα. Το επόμενο καλοκαίρι επέστρεψα στο χωριό λατρεύοντας τα κρίνα και παραδίδοντας στο φίλο μου ό,τι cd είχαν βγάλει εως τότε για να τα αντιγράψει και να τα παίζει. Παίξαμε τόσο Κρίνα που κάποια στιγμή ο ιδιοκτήτης τον κατσάδιασε και έβαλε post-it στη μπροστινή επιφάνεια των CD: ‘Να ΜΗΝ ξαναπαίξει σε εκπομπή’.

 

Πήρα το χτύπημα σαν αυθεντικός (όπως φαντασιωνόμουν τον εαυτό μου τότε) ροκάς:

 

Αν αυτός ο τύπος που ακούει ελαφρολαϊκά δεν θέλει να παίζει ο σταθμός Κρίνα, κάτι πολύ καλό πρέπει να έχουν.

 

Έκτοτε μέχρι και σήμερα, ακούω τη μουσική τους τα βράδια και με τους στίχους τους και τη φαντασία μου ταξιδεύω ώσπου να κοιμηθώ. Κανένα άλλο συγκρότημα δε με παρασέρνει τόσο αβίαστα αλλά και τόσο αναπόφευκτα σε άλλους, φανταστικούς τόπους. Για μένα τα Κρίνα δεν έβγαζαν το ‘θλιβερό’ αλλά το ‘φανταστικό’. Ξέρω ότι για τον κόσμο αυτού του forum αυτό έχει μια ιδιαίτερη αξία γιαυτό και αυτή η μικρή ιστορία. Επίσης θεωρώ πως ο Θάνος Ανεστόπουλος θα χαιρόταν ακούγοντας πώς αυτός και το υπόλοιπο σχήμα επηρέασαν ένα τυχαίο παιδί που δεν τους γνώρισε ποτέ παρά μόνο μέσα από τη μουσική τους.

 

Κλείνοντας, θα αναφέρω κάτι που έγραψα για μια Αυστριακή κοπελιά (έζησα για λίγα χρόνια στο εξωτερικό) όταν μου ζήτησε - όπως ζητούσε σε όλους τους διεθνείς της δουλειάς - να γράψω κάτι ‘ωραίο από τη χώρα μου’ σε κάτι που εμείς θα ονομάζαμε μάλλον ‘λεύκωμα’. Το έγραψα στα Ελληνικά αλλά της το μετέφρασα. «Λυπημένο», μου είπε. «Όχι, απλά όμορφο», της απάντησα.

 

Παραδομένος σε μια μοίρα σκοτεινή
έτσι αφημένος σ’ ένα απόκοσμο παζάρι
να υποφέρω από μια δύναμη κρυφή
με τα κουρέλια μου να ντύνω το φεγγάρι


Και εγώ που πάντα ήθελα μέσα σου να ζήσω
σφαδάζω κάτω από έναν ξένο αστερισμό
ήρθα εδώ για να υποφέρω, ν’ αγαπήσω
και να χαθώ.


ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ



  • Tiessa, Myyst, Γελωτοποιός and 1 other like this