Jump to content

big fat words

Sign in to follow this  
  • entry
    1
  • comments
    13
  • views
    1,551

Διόρθωση

Big Fat Pig

570 views

Είναι πρωί, έχεις μόλις κάτσει στο γραφείο με φρέσκο καφέ στο φλυτζάνι για να πάρεις λίγο κουράγιο. Αρχίζεις να ελέγχεις τα email σου. Είναι πολύ νωρίς όμως κι απλά ξεφορτώνεσαι μερικά spam που τρύπωσαν στα εισερχόμενα και πετάς newsletters (στα οποία δεν θυμάσαι καλά-καλά γιατί γράφτηκες). Όμως, κοίτα: κατεβαίνει και κάτι άλλο. Αργά-αργά. Είναι κάτι μεγάλο. Κατεβαίνει, κατεβαίνει, κατεβαίνει, κατέβηκε.

 

Ελέγχεις τον αποστολέα, είναι πελάτης σου, ελέγχεις το θέμα: «uRGENT διόρθωση!!!!!» Φαίνονται εντάξει και ανοίγεις το μήνυμα. Είναι μια φωτογραφία. Μεγάλη-μεγάλη, την αναγνωρίζεις αμέσως φυσικά. Ναι, γιατί λίγες μέρες πριν την είχες βάλει «σαλόνι» στο έντυπο του πελάτη.

 

 

infodump

Ο πελάτης:
όχι μικρή μεταφορική & logistics (όπως λέγονται πια) εταιρεία.

Η φωτογραφία:
εργάτες, ντυμένοι καθαρές φόρμες, μπατζάκια με τσάκιση και το λογότυπο της εταιρείας να φιγουράρει κατάστηθα, ξεφορτώνουν δέματα από ένα κλαρκ σε τεράστια αποθήκη.

 

 

Δεν υπάρχει κανένα σχόλιο, καμία οδηγία κι αναρωτιέσαι γιατί στην έστειλαν. Είχαν συμφωνήσει να τη βάλουν στο σαλόνι γιατί είναι καλοστημένη, καθαρή, με ωραία κίνηση που δίνει αίσθηση ταχύτητας, υπευθυνότητας, νοικοκυροσύνης, αξιοπιστίας... Μη λέμε κι άλλα, καταλαβαίνετε. Απλά ελπίζεις να μην θέλουν να την αλλάξουν γιατί σου αρέσει έτσι όπως έχει στηθεί στο έντυπο, άσε που δεν έχεις καμία διάθεση, φτου κι απ' την αρχή, να επιχειρηματολογείς υπέρ της μίας ή της άλλης λύσης.

 

Κάπου εκεί, χτυπάει και το τηλέφωνο. Αναγνωρίζεις αμέσως το νούμερο. Είναι ο πελάτης. Ναι, αυτός με τη φωτογραφία. Το σηκώνεις, τι άλλο;

 

- Πήρες τη φωτογραφία; ρωτάει η γνώριμη γυναικεία φωνή όλο αγωνία.

- Καλημέρα, Μαρία. Την πήρα.

- Αχ, ωραία, γιατί θέλουμε μια διόρθωση.

 

Τι μπορεί να θέλουν; Τη φωτογραφία την έχεις ακόμα ανοιχτή μπροστά σου και την κοιτάζεις· είναι μια χαρά.

 

- Τι διόρθωση βρε, Μαρία; Η εικόνα είναι τέλεια.

- Όχι, δηλαδή, ναι, η φωτογραφία είναι μια χαρά και μας αρέσει πολύ αλλά, να... Μωρέ, βλέπεις αυτόν εκεί τον εργάτη; Τον δεύτερο από αριστερά; Που σηκώνει το χέρι;

 

Εστιάζεις την προσοχή σου στον εργάτη, τον δεύτερο από αριστερά που σηκώνει το χέρι, και ψάχνεις το ψεγάδι. Τίποτα.

 

- Τι έχει; Δεν βλέπω τίποτα περίεργο, λες ενώ αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι ίσως θα έπρεπε τελικά να μην αναβάλλεις κι άλλο το ραντεβού με το γιατρό. Στο 'χε πει: καμιά φορά η πρεσβυωπία αναπτύσσεται ραγδαία.

- Να μωρέ, λέει η κοπελίτσα απ' την άλλη και αμέσως χαμηλώνει την ένταση της φωνής της. Είναι πακιστανός αυτός και είναι πολύ σκούρος. Μήπως θα μπορούσες να τον ξανοίξεις; Να μην φαίνεται ότι είναι ξένος...

 

 

--

Το περιστατικό είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ευτυχώς, δεν συνέβη σε μένα, αλλά σε συνάδελφο. Και, δυστυχώς, δεν ξεκαθαρίστηκε: πόση διόρθωση χρειαζόταν για να γίνει άνθρωπος; Χρειαζόταν άραγε ξανθά μαλλιά και λευκό δέρμα με φακίδες ή το λευκό δέρμα θα αρκούσε; Δεν είμαι σίγουρος, γιατί καμιά φορά, ξέρεις, αυτοί οι μετανάστες έχουν κι αυτό το βλέμμα που τους προδίδει.



13 Comments


Recommended Comments

χεχε... έχει βρεθεί σε διαφημίσεις εταιριών πληροφορικής, νομίζω της microsoft, να έχει γίνει αυτό και μάλιστα βρέθηκε γιατί αναγνωρίστηκε το ίδιο μοντέλο με άλλο χρώμα... λολ... δεν είναι περιέργο λοιπόν... εκεί οι μαύροι, εδώ οι ξένοι... the story goes on...

Share this comment


Link to comment

Να τον ξανοίξεις; Με χλωρίνη, ξέρω 'γω; Α, ρε, κατακαημένες Σουηδέζες, που λιώνετε στα σολάριουμ όλο το χειμώνα μπας και σκουρύνει το γαλατένιο σας δερματάκι...

Share this comment


Link to comment

Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό το γουρούνι στο avatar σου μου φαίνεται λίγο σκουρόχρωμο... δε ρίχνεις λίγο bleach :p χαχα

Share this comment


Link to comment

Μια καλή λύση θα ήταν να σκουρύνουν όλοι οι υπόλοιποι.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Whitewashing, λοιπόν.

(Φυσικά και) δε νομίζω να εκπλήσσει κανέναν. Ας θυμηθούμε -ελπίζω όχι πια- ακόμα και σε εξώφυλλα ΕΦ (που υποτίθεται έχει μια πιο προοδευτική* αντίληψη των πραγμάτων) οι ήρωες παρουσιάζονταν λευκοί, ακόμα κι αν στο βιβλίο ήταν μαύροι.

 

Εδώ βέβαια είναι ακόμα χειρότερο. Να μη φαίνεται ξένος. Καλά τον έχουμε να δουλεύει, αλλά να μην τον δείχνουμε κιόλας.

 

*Δεν ξέρω γιατί πρέπει να θεωρείτε "προοδευτικό" το να αποδέχεσαι ότι -άκουσον άκουσον- υπάρχουν και άνθρωποι με σκούρο δέρμα, αλλά το γράφω χάριν της συζήτησης.

Share this comment


Link to comment

Υπέροχα.

Το θέμα είναι πώς αντέδρασε ο συνάδελφος; Και (αν θέλεις να απαντήσεις) πώς θ' αντιδρούσες εσύ; Γιατί καλές οι θεωρίες, αλλά όταν η φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής κρατάει τα λεφτά με τα οποία ζεις, η ερώτηση αυτή αρχίζει και έχει κάποιο νόημα.

Share this comment


Link to comment

[...] καλές οι θεωρίες, αλλά όταν η φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής κρατάει τα λεφτά με τα οποία ζεις[...]

Ακριβώς. Γι' αυτό και είπα: «ευτυχώς δεν συνέβη σε μένα». Ο συνάδελφος ψύχραιμα, προσπάθησε να τους αλλάξει γνώμη, το θέμα πήρε μια μικρή έκταση, ώσπου ενεπλάκη το «μεγάλο» αφεντικό και, για λόγους marketing κι επειδή η εταιρεία θέλει να εμφανίζεται ως «polliticaly correct», αποφασίστηκε ότι τελικά ο εργάτης είχε το δικαίωμα να διατηρήσει τα χαρακτηριστικά του. Αν ήμουν εγώ; Πραγματικά δεν θέλω να το σκέφτομαι. Ξέρω πώς θα ήθελα να αντιδράσω, αλλά η πιο τίμια απάντηση που μπορώ να δώσω είναι: δεν ξέρω. Μάλλον, και χωρίς αυτό να με ικανοποιεί, θα προσπαθούσα περίπου όπως ο συνάδελφος να αποφύγω να το κάνω. Τι θα γινόταν όμως αν η ιδέα του ξασπρίσματος ήταν του μεγάλου αφεντικού;

Share this comment


Link to comment

Εμένα μπορείτε να με βγάλετε σε όσες εκδόσεις θέλετε, άσπρο, μαύρο, κόκκινο, κίτρινο... όσοι περισσότεροι τόσο το καλύτερο... χαχα :p

Share this comment


Link to comment

Χμμ. Δεν είναι μόνο θέμα του τι εικόνα θέλει ή πρέπει να δώσουν οι εταιρείες, είτε πρόκειται για τους διαφημιστές είτε για του διαφημιζόμενους. Είναι και θέμα του αν κάποιος θα του άρεσε να δει τον εαυτό του photoshopιασμένο και αν έχει δικαίωμα να το αρνηθεί αυτό, αν έπεφτε στην αντίλήψή του.

Εμάς (αναφέρομαι στους λευκούς, ως επί το πλείστον, Έλληνες και Ελληνίδες) θα μας άρεσε να δούμε τη φάτσα μας να φέρνει έντονα προς το σοκολατί ή το κίτρινο, αν η εμπλεκόμενες εταιρείες πίστευαν ότι αυτό θα εξυπηρετούσε τις πωλήσεις ή το image τους;

Ξέρω την απάντηση για μένα, αλλά δεν γνωρίζω αν με καλύπτει ο νόμος.

Share this comment


Link to comment

Αν έχεις πουλήσει τη φωτογραφία σου για δουλειά (business) ανάλογα με το τι συμφωνείς, συνήθως, κάνουν ότι θέλουν! Αν όχι, τότε είναι προσβολή της προσωπικότητάς σου.


 

Αστικός Κώδικας

Άρθρο 57:Δικαίωμα στην προσωπικότητα
Όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον.

Share this comment


Link to comment

Ανάλογα πόσο έχεις ανάγκη τη δουλειά σου...

 

Το μόνο παρόμοιο πράγμα που μου έχει συμβεί, ήταν οταν μου ζήτησαν να κάνω illustrate διήγημα στο οποίο μια γυναίκα ζόμπι βιάζοταν με σκουπόξυλο (wtf). Τους είπα όχι και πήραν άλλον.

Share this comment


Link to comment

Τραγικό πράγματι!
Πέρνα τον ένα φωτοσοπ να μοιάσει άνθρωπος...

 

Ρε που ζούμε!

Share this comment


Link to comment

Είναι αλήθεια ότι στον ιδιωτικό τομέα, τα περιθώρια για 'καθαρές' ηθικές επιλογές είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Από την άλλη, τα περιθώρια διπλωματίας, μπλόφας και 'πέτα το μπαλάκι της ευθύνης στο γήπεδο εκείνου που πραγματικά την έχει' είναι απεριόριστα. Μια πρακτική λύση (δεν είναι τέλεια, ίσως ούτε καν ικανοποιητική, όπως όλες οι ρεαλιστικές λύσεις άλλωστε) στο δίλημμα 'έχω πραγματικά ανάγκη τη δουλειά αλλά μου ζητούν κάτι που είναι νομικά/ηθικά αμφιλεγόμενο' είναι η εξής:

Π.χ.

'Θέλω να μου ασπρίσετε λίγο τον μαυρούλη μου'

'Εντάξει, αλλά για παν ενδεχόμενο και προκειμένου να είμαι νομικά καλυμμένος, θέλω να έχω γραπτώς το αίτημά σας.'

Τι εκπέμπει η παραπάνω απάντηση; Πολλά πράγματα. Είσαι πρόθυμος, ευέλικτος, δεν αρνείσαι, δεν κρίνεις τον άλλο, αλλά ζητάς να διασφαλιστείς γιατί είσαι σοβαρός επαγγελματίας. Ο άλλος όχι μόνο δε θα σε παρεξηγήσει, αλλά θ' αρχίσει ν' αναρωτιέται αν ο ίδιος είναι νομικά καλυμμένος σε παν ενδεχόμενο (κι όμως ναι, πιθανότατα δεν του έχει περάσει καν από το μυαλό – χώρια που δεν έχει ιδέα για το νομικό πλαίσιο που διέπει τη δουλειά σου).

Προσωπικά έχει χρειαστεί να εφαρμόσω κάποιες φορές μια παρόμοια τακτική τα τελευταία χρόνια, ουδείς (μα ουδείς!) φυσικά διανοήθηκε/τόλμησε ποτέ να καταθέσει το “αίτημά” του γραπτώς κι από την άλλη, είναι στατιστικά αμελητέο το ποσοστό των πελατών που έχω χάσει.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.