Jump to content

DinoHajiyorgi's Blog

  • entries
    13
  • comments
    64
  • views
    6,356

Η Επιστροφή μιας Αμαρτωλής Άποψης...

DinoHajiyorgi

1,271 views

Το παρόν κείμενο ήταν τόπικ στο sff μέχρι που μου την έπεσαν κάποιες εκνευριστικές ερινύες και το έσβησα. Το ξαναβάζω εδώ, όχι όμως ως απόλυτη άποψη. Ακόμα ψάχνομαι σε αυτά τα ζητήματα.

 

“The great tragedy of my life is that in my search for the Holy Grail everyone calls True Love, I see myself as Zorro, a romantic and mysterious highwayman - and the women I desire see me as Porky Pig.” (Harlan Ellison – Grail)

 

Αυτή είναι η υπογραφή μου στο φόρουμ. Με εκφράζει. Δεν νομίζω ότι θα πάψει ποτέ να με εκφράζει. Στην περίπτωση μου δε, η δυστυχία της ταυτοποίησης με τον Πόρκυ δεν έχει να κάνει μόνο με την απόρριψη που θα δεχτώ από γυναίκα που ποθώ. Έχει να κάνει και τυχόν αποδοχής μου.

 

Δηλαδή, είναι κομπλιμέντο προς έναν άντρα όταν μια γυναίκα του πει «Θέλω να γίνεις ο πατέρας των παιδιών μου»; Είναι;

 

Ίσως όμως σας μπερδεύω. Με την σειρά κάποιες εξηγήσεις:

 

Είδα χθες την ταινία Crazy Heart με τον Jeff Bridges στον ρόλο αυτοκαταστροφικού, αλκοολικού τραγουδιστή της κάντρυ, ξεπεσμένου να τραγουδάει για πενταροδεκάρες σε διάφορα μπαρ και γήπεδα του μπόουλινγκ. Γνωρίζει και ξεκινάει ερωτική σχέση με νεαρή δημοσιογράφο και χωρισμένη μητέρα, την Maggie Gyllenhaal. Είναι από αυτούς τους σφοδρούς έρωτες και ενώ ακόμα τον αγαπάει, εκείνη τον αφήνει για το καλό του παιδιού της, καθώς εκείνος δεν λέει να κόψει το πιοτό.

 

Στο φινάλε του έργου, κάπου ένα χρόνο μετά τον χωρισμό, οι δύο τους ξανασυναντιόνται. Εκείνος έχει κόψει το πιοτό, βλέπει όμως μια βέρα στο δικό της χέρι. «Είναι καλός άνθρωπος» του λέει. «Σου αξίζει ένας καλός άνθρωπος» της λέει.

 

Μου θύμισε το άλλο έργο, το The Way We Were με τον Robert Redford και την Barbra Streisand. Όλοι μας όταν βλέπουμε μια ταινία, οι άρρενες θεατές αυτόματα ταυτιζόμαστε με τον πρωταγωνιστή, δεν γίνεται αλλιώς. Ο Robert Redford λοιπόν είναι από τις λίγες περιπτώσεις ηθοποιών με τους οποίους δεν μπορώ να ταυτιστώ παρακολουθώντας τον σε έργο. Στο κολέγιο στην Αμερική μας παίζανε το εν λόγω έργο σε τάξεις κινηματογράφου, και όποτε έπεφτε κοντινό στο πρόσωπο του Robert στην οθόνη, αναστέναζαν οι κορασίδες γύρω μου στο αμφιθέατρο. Πώς να ταυτιστώ ο Πόρκυ Πιγκ με κάτι τέτοιο; Βλέπω λοιπόν το έργο, τρελά ερωτευμένη με τον Robert η Barbra, εκείνη όμως είναι ιδεαλίστρια ακτιβίστρια, ενώ εκείνος νάρκισσος, βολεμένος στον κόσμο του. Ενώ παντρεύονται και κάνουν παιδί, στο τέλος χωρίζουν.

 

Ακολουθεί κλασσικός επίλογος όπου οι δύο συναντιούνται ξανά τυχαία. Εκείνη μοιράζει φυλλάδια σε μια πλατεία για κάποιο σπουδαίο σκοπό, εκείνος βγαίνει από κάποιο ξενοδοχείο, αγκαζέ με καλλονή που φοράει γούνα. Οι δύο τους ξεκλέβουν ένα λεπτό για να τα πουν, και βλέπεις στο βλέμμα τους να καίει ο παλιός έρωτας. Πίκρα στα δικά του μάτια, λατρεία στα δικά της. Από τα λεγόμενα τους είναι φανερό ότι η Barbra έχει ξαναπαντρευτεί. Όταν ο Robert ρωτάει για την κόρη τους, εκείνη του λέει ότι ο άντρας της «είναι πολύ καλός πατέρας.»

 

Και μπουμ, τώρα ξέρω με ποιον να ταυτιστώ. Τον φουκαρά που παντρεύτηκε η ηρωίδα. Μην μπορώντας να χαλιναγωγήσει τον Ζορρό στο πλευρό της, η Barbra παντρεύτηκε τον Πόρκυ Πιγκ. Πιάνετε τώρα λίγο το νόημα μου;

 

Όταν η γυναίκα ζει τα ελεύθερα, ανέμελα της χρόνια, και γουστάρει τα τρελά μαμήσια, ο πήχης είναι λίγο χαμηλός. Ο άντρας μετράει από τις φέτες στο στομάχι, τους τρικέφαλους και δικέφαλους κλπ. Όταν η γυναίκα αποφασίζει να σοβαρευτεί, να γίνει σύζυγος και μητέρα, ο πήχης ανεβαίνει. Τώρα ψάχνει για τον σταθερό άντρα, τον προστάτη, αυτόν στον οποίο μπορεί να βασίζεται. Αν αυτά τα διαθέτει και κανένας κούκλος δεν θα ήταν άσχημα, λίγο χλωμό όμως. Στους υποψήφιους έρχονται και οι κύριοι με τις κοιλίτσες και τις φαλακρίτσες και τις μεγάλες μύτες ή πεταχτά αφτιά.

 

Το θέμα είναι…ο «τυχερός σύζυγος» θα λάβει και τα τρελά μαμήσια που χάρηκαν οι πριν από αυτόν απορριπτέοι μαμιάδες; Μμμμ… Ποιο πολύ σεξ της ελεημοσύνης το βλέπω και πολύ του πέφτει. Θα έπρεπε να γονατίζει και να ευχαριστεί τους θεούς για την τύχη του. [Είναι η διαφορά ανάμεσα στο animal sex (Rachel-Fabio) και το squirrel sex (Rachel-Ross) όσοι θυμάστε το επεισόδιο στο Friends.]

 

Δεν πάτε να χτυπιέστε κυρίες μου για το ποιο είναι καλύτερο. Εμείς, οι πλειοψηφούντες κομπλεξικοί, θα προτιμούσαμε να ήμασταν μιας μέρας Ζορρό, και αξέχαστοι, στη ζωή σας, παρά ο Πόρκυ που διαλέξατε να γίνει μπαμπάς των παιδιών σας. Ας είναι και δικά μας. Όχι, δεν το δέχομαι σαν κομπλιμέντο.

 

Και να ξεκαθαρίσω ότι ναι, είναι άσπρο-μαύρο στον διαχωρισμό Zorro-Porky Pig, αλλά όχι, δεν είναι άσπρο-μαύρο σχετικά με το κακός Zorro και καλός Porky Pig. Μην νομίζετε ότι πυροβολώ τους καημένους Ζορρό που αυτοί στο κάτω-κάτω της γραφής εγκαταλείπονται στα κρύα του λουτρού. Από την στιγμή που η επιλογές είναι στο χέρι της «αδύναμης» γυναίκας…βοήθεια μας.

 

Τι μύγα με τσίμπησε; Πρωί-πρωί μου ήρθε στον νου, ο πιο μελανιασμένος, ο πιο τραγικός μας Ζορρό. Κυρίες και κύριοι… ο Δημήτρης Χορν.

 

Στην «Κάλπικη Λίρα» ο Χορν είναι Ζορρό με τα μπούνια. Ρομαντικός, ιδεολόγος, ευαίσθητος, καλλιτέχνης, ζωγράφος! Υπομένει φτώχεια και πείνα για το όνειρο. Και δίπλα του η Λαμπέτη, παθιασμένη στην αρχή, δεν θα αντέξει την πείνα για πολύ. Θέλει το τσουκάλι και το στομάχι της γεμάτο. Εγκαταλείπει τον Ζορρό της και τρέχει στον Πόρκυ Πιγκ να φάει κανέναν κεφτέ πριν κάνει παιδιά μαζί του. Και ο Πόρκυ Πιγκ, ο φουκαράς που βγαίνει σαν «κακός» στο έργο, όσοι θυμάστε τον ηθοποιό – και λυπάμαι που δεν ξέρω το όνομα του, είναι μια χαρά άνθρωπος στην εμφάνιση, ψηλός, αρχοντικός, και ναι είναι πλούσιος και έχει δύναμη. Βγαίνει όμως κακός γιατί αισθάνεται Πόρκυ μέσα του, και αισθάνεται Πόρκυ γιατί ξέρει ότι όποτε πηδάει την γυναίκα του, εκείνη έχει τα μάτια της κλειστά και σκέφτεται τον Ζορρό της. Σιγά την παρηγοριά για τον Χορν όπως τον βλέπεις τσακισμένο στο τέλος, μπουκάλα με το όνειρο του κι ας το εκπλήρωσε.

 

Και ο Χορν το έμαθε το μάθημα του; Μπα. Άντε πάλι, ως πτωχός πλην τίμιος Ζορρό στο «Μια Ζωή την Έχουμε» να ερωτεύεται την Υβόν Σανσόν κι εκείνη να τον εγκαταλείπει για ποιόν; Τον κακό Διονύση Παπαγιανόπουλο-Πόρκυ Πιγκ. Καλά, το μετανιώνει, ένα από τα πιο συγκινητικά φινάλε του ελληνικού σινεμά, αλλά ο Χορν έχει να περάσει ολόκληρο Ατλαντικό με πλοίο και μετά ταξίδι για το Κολοράντο πριν μάθει ότι του’ρχεται η Μπιμπί Σανσόν.

 

Ο Χορν, αμετανόητος, τριτώνει το κακό, τρώει φάπες ως Ζορρό, από την Μάρω Κοντού αυτή τη φορά, στο «Αλίμονο στους Νέους» Το λέει ξεκάθαρα και η μαμά της Μάρως. Αυτό που μετράει είναι η γεμάτη κατσαρόλα. Καλά τα τραγούδια και οι αγκαλίτσες στις ταβέρνες, σύντομα όμως η Μάρω την κάνει με τεράστια άλματα (πέντε-πέντε κατεβαίνει τα σκαλιά της Πλάκας) προς τον γέρο ξούρα Πόρκυ Πιγκ. Ας είναι όνειρο όλο το έργο. Δηλώνει μια αλήθεια. Και ο Χορν μαθαίνει το μάθημα του επιτέλους. Ζορρό αλλά πλούσιος. Ή… Ζορρό, αλλά και Πόρκυ Πιγκ.

 

Η αναθεματισμένη επιλογή ανήκει στις κυρίες.



19 Comments


Recommended Comments

Διαφωνώ, αλλά εγώ είμαι πάντα από άλλο ανέκδοτο που λένε. Διαφωνώ με τους ρόλους. Διαφωνώ με τον ρόλο της απροστάτευτης γυναίκας (φτάνει πια, απλά φτάνει! ), διαφωνώ με τον ρόλο του γαμήκουλα με τη μεγάλη μύτη και το φαρδύ στέρνο που είναι "το όνειρο κάθε γυναίκας", διαφωνώ με τον ρόλο του "καλού παιδιού" και αργότερα του "καλού πατέρα".

 

Να βρουν όλοι και όλες κάποιον που να μπορουν να αγαπήσουν, γίνεται; Και να αφήσουν τα παιχνίδια, τους εγωισμούς και τα όνειρα; Δηλαδή η αγάπη είναι κάτι το υπερεκτιμημένο; Σημασία έχει μία αστραπή που θα σβήσει γρήγορα αλλά θα μείνει αξέχαστη; Οι αστραπές δεν είναι πάντα ωραίες όμως, και την ώρα που λάμπουν εννοώ. Μερικές απλά πληγώνουν, αναλώνουν και αργότερα που βγαίνεις καμμένος τις θυμάσαι μόνο ως σκοτάδι που δεν θα ήθελες με τίποτα να ξαναγυρίσει.

 

Το "αξέχαστη/ος" είναι υπερεκτιμημένο. Υπάρχουν σκοτάδια και πόνοι αξέχαστοι, τι ωραία, ε; Να τα χαιρόμαστε για πάντα.

 

Και ο πανέμορφος θεός θα σιτέψει, και η απαστράπτουσα θεά θα θαμπώσει, και τα παιδιά κάποτε θα μεγαλώσουν και δεν θα έχει τόση δύναμη πια ο γονεϊκός ρόλος, και τι μένει τότε; "Η ζωή που δεν έζησαν".

 

Άντε πια.

 

edit: και δεν ξέρω ποιες λες ερινύες, αλλά αν σε ενοχλώ που διαφωνώ πες μου να το σβήσω (αλήθεια λέω, εντάξει; )

  • Like 3

Share this comment


Link to comment

Όχι Άννα, να μην το σβήσεις. Χαίρομαι που διαφωνείς. Κι εσύ, κι εγώ, ονειρευόμαστε έναν καλύτερο, δικαιότερο κόσμο. Να είσαι καλά.

Share this comment


Link to comment

Ρε Ντίνο, όχι, δεν είναι άσπρο και μαύρο. Και να σου πω γιατί:

 

α) δεν ερωτευόμαστε και δεν αγαπάμε μια φορά στη ζωή μας. Αν ίσχυε αυτό, την είχαμε κάτσει όλοι από κούπες.
β) δεν ερωτευόμαστε και δεν αγαπάμε όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο παθιασμένος κι αυτοκαταστροφικός είναι καλύτερος απ' τον βαθύ και ήρεμο. Επίσης δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συνυπάρξει το πάθος και το βάθος (no pun intended). (Μεταξύ μας, όμως, εγώ βρίσκω πως στα 34 δεν μπορώ να κάνω τις ταρζανιές που έκανα στο σεξ στα 17 και επίσης δεν θυμάμαι να μου είχαν προσφέρει κάτι περισσότερο εκτός από bragging rights. Ούτε όταν βλέπω κάποιον κούκλο θεωρώ πως ερωτεύτηκα και θα στενάξουν οι σομιέδες και θα είναι ο άντρας της ζωής μου. Δηλαδή, δεν είμαι 15 ακόμα. Άσε που έχω γίνει και sapiosexual).
γ) περί ορέξεως μπουγάτσα. Τουτέστιν, για κάθε άνθρωπο υπάρχει και το δικό του μοναδικό γούστο, αμφάς, προφίλ κι από μέσα.

δ) η ζωή δεν είναι ταινία του Χόλιγουντ.

ε) αυτό που λέει η Άννα για τα "αξέχαστα". Θυμάμαι πολλές "αξέχαστες" στιγμές που θα προτιμούσα να ξεχάσω και που αφορούν περισσότερες από μία σχέσεις. Και θα προτιμούσα να τις ξεχάσω όχι από τον "ατέρμονο πόνο και οδύνη", αλλά κυρίως απ' την "ατέρμονη μαλακία" που τις έκανε να ξεχωρίζουν.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Ma auta ta paradeigmata einai tainies, re su Dino. TAINIES!

 

=sorry gia ta greeklish=

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

-Αααα, και πάνω που έλεγα "τι χρειαζόμαστε για να ξαναζωντανέψουμε ως φόρουμ;".
-Το είχες κάνει copy+paste όλο αυτό και το φύλαγες;;; Φέρτε πίσω το παλιό τόπικ, είχε κάτι ωραίες πλάκες μέσα!
-Για μένα αυτός ο πήχης που λες δεν είναι καθόλου χαμηλός: είναι ακριβώς 1 μ και 87 εκ - όσο το ύψος αυτουνού εδώ http://www.imdb.com/name/nm0182666/?ref_=sr_1 (ναι, αν δεν τον έχωνα κι εδώ, θα έσκαγα)
-Νομίζω ότι όλοι, λίγο πολύ, έχουν μια δοση Πόρκι και μια δόση Ζορό μέσα τους, δηλαδή κάμποσο αξιόπιστοι και κάμποσο ενδιαφέροντες. Αυτοί που είναι 100% Ζορό ή 100% Πόρκι υπάρχουν μόνο στις ταινίες, γιατί στην πραγματικότητα θα είχαν πεθάνει. Οι Ζορό από ναρκωτικά/ποτό/τροχαίο και οι Πόρκι από βαρεμάρα, από έμφραγμα την πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια που τους χτύπησε κάποιος την πόρτα - από το σοκ της έκπληξης. Γιατί να μη βρούμε ο καθένας/η καθεμιά κάποιον που να έχει μια δόση και από τα δύο και να είμαστε ικανοποιημένοι πλήρως;

Share this comment


Link to comment

Τόσα χρόνια δεν σχολίασα ποτέ σε τέτοιο τόπικ. Θα κάνω λοιπόν μια εμβάθυνση εδώ, για χατήρι σου. Get ready.

 

''Ακολουθεί κλασσικός επίλογος όπου οι δύο συναντιούνται ξανά τυχαία. Εκείνη μοιράζει φυλλάδια σε μια πλατεία για κάποιο σπουδαίο σκοπό, εκείνος βγαίνει από κάποιο ξενοδοχείο, αγκαζέ με καλλονή που φοράει γούνα. Οι δύο τους ξεκλέβουν ένα λεπτό για να τα πουν, και βλέπεις στο βλέμμα τους να καίει ο παλιός έρωτας. Πίκρα στα δικά του μάτια, λατρεία στα δικά της. Από τα λεγόμενα τους είναι φανερό ότι η Barbra έχει ξαναπαντρευτεί. Όταν ο Robert ρωτάει για την κόρη τους, εκείνη του λέει ότι ο άντρας της «είναι πολύ καλός πατέρας.»''

 

Αυτό όλο είναι μια απάτη του χολυγουντ. Δεν υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ. Ποτέ δεν έγινε. Μόνο άτομα τα οποία αντιγράφουν αυτή την απάτη του χολυγουντ, θα έλεγαν ποτέ ότι τους έχει τύχει κάτι τέτοιο.

Δηλαδή τι. Πόσο κομπλεξ πρέπει να έχεις επάνω σου για να αλλάξεις 10 γκομενους να παντρευτείς κάποιον στον τέλος και να λες ''αχ ο γκομενος #5 ήταν ο πιο καλός γαμάτος άνετος όμορφος τύπος''. Δε παίζει. Μόνο ψυχικά άρρωστες/άρρωστοι το κάνουν αυτό και γενικά απάλευτα άτομα. Ο ανθρώπινος νους δεν λειτουργεί έτσι, είναι φτιαγμένος για να εξομαλύνει τα πάντα και να σου δικαιολογεί. Και με τον σουπερ ντουπερ κουκλο μπραντ πιτ να τα είχες και μετά να τα φτιάξεις με τον Σουγκλάκο, θα λες ''ναι ο Πιτ ήταν βλάκας ξενέρωτος και ηλίθιος, ο σουγκλάκος είναι άντρακλας και με συγκλονίζει.''

 

 

''Το θέμα είναι…ο «τυχερός σύζυγος» θα λάβει και τα τρελά μαμήσια που χάρηκαν οι πριν από αυτόν απορριπτέοι μαμιάδες; Μμμμ… Ποιο πολύ σεξ της ελεημοσύνης το βλέπω και πολύ του πέφτει. Θα έπρεπε να γονατίζει και να ευχαριστεί τους θεούς για την τύχη του. [Είναι η διαφορά ανάμεσα στο animal sex (Rachel-Fabio) και το squirrel sex (Rachel-Ross) όσοι θυμάστε το επεισόδιο στο Friends.]''

 

Και αυτό είναι μυθολογία. Έχει να κάνει μόνο με το χαρακτήρα του καθενός. Καταρχήν μπορεί η γυναίκα απο μόνη της να είναι ξενέρωτη και ολα τα σεξ να είναι σκιουροσεξ ή πως το λες. Έπειτα δεν έχει και ραντάρ, αν πάει με 10 κατά πάσα πιθανότητα οι μισοί θα της βγούν φλώροι, καθαρά στατιστικά.

 

 

Ολόκληρο το τρίτο μέρος είναι βασισμένο σε καμένες Ελληνικές ταινίες-απεικόνιση της ''κοινής λογικής'' του 50 και του 60, στην πιο μίζερη εκδοχή της. Ο φτωχός πλην τίμιος νέος και η νέα που την κυνηγάει ο κακός πλούσιος (που στην ουσία είναι μια χαρά και δεν την πιέζει κιόλας). Τα κομπλεξ της Ελληνικής κοινωνίας σε παροξυσμό δεν είναι το σωστό πηγάδι για να παίρνεις το νερό σου όσον αφορά τις σχέσεις των δυο φύλων, πίστεψε με. Αλλιώς πάρε μια λατέρνα και θα πηδήξεις 20αρες από αύριο.

  • Like 5

Share this comment


Link to comment

Μια ψήφος κι από μένα υπέρ του να πάρεις λατέρνα (δεν έχει και εμότικον εδώ).

Share this comment


Link to comment

Εγώ δυστυχώς βλέπω ότι τα στερεότυπα ζουν και βασιλεύουν. Υπήρξα στη ζωή μου και βολεμένος πόρκυ και αδέκαρος μπαγκς μπάνυ της μιας νύχτας. Μέχρι που τα τελευταία χρόνια αισθάνομαι αδέκαρος πόρκυ και αποφάσισα (επειτα από σοβαρή περισυλλογή) να απέχω από σχέσεις και από έρωτες. Πολύ λίγες στιγμές είναι που το μετανιώνω ή που θεωρώ ότι περνάω "άσχημα" κι ακόμη κι αυτές παρέρχονται. Είμαι ελεύθερος, είμαι φτωχός και είμαι καλά.

 

Δεν ζαλίζω το κεφάλι μου με περισσότερα απ' όσα με ποτίζει η οικονομική κρίση...

Share this comment


Link to comment

Στέφανε, τα blog είναι ημίμετρα. Ξανακρέμα ένα από τα πιο επικά (αν όχι το πιο επικό) τόπικ του φόρουμ μπας και ξυπνήσουμε μες στον καύσωνα. Σήκωσέ το σήμερα (το τόπικ) και δες τι γλέντι θα γίνει στο μύτινγκ του Σαββάτου. :-)

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Περιγράφεις το γυναικείο αντίστοιχο του Madonna-whore complex (http://en.wikipedia.org/wiki/Madonna%E2%80%93whore_complex) με παραδείγματα από ταινίες. Η ζωή όμως δεν είναι έτσι και, όπως οι γυναίκες έχουν λίγο από παναγία και λίγο από πουτάνα μέσα τους, έτσι και οι άντρες έχουμε λίγο Ζορρό και λίγο Πόρκυ. Το θέμα είναι α) πόσο στη μέση θέλεις τον/την σύντροφό σου και

β) πόσο και πώς θέλεις το άτομο που έχεις απέναντί/δίπλα σου.

Share this comment


Link to comment

Καλά, κι αυτός ο μύθος που κυκλοφορεί ότι οι μπρατσαράδες κούκλοι είναι και μαμιάδες ή προικισμένοι είναι για πολλά γέλια. Λες και το καλό σεξ είναι αποτέλεσμα των τρικέφαλων κι όχι της διάθεσης και της φαντασίας. Α, ρε Ντίνο, κόμπλες από το πουθενά έχεις, σαν τις γκόμενες με την κυτταρίτιδά και το βάψιμό τους, ένα πράγμα.

Share this comment


Link to comment

ΝΑΙΙΙΙΙ! ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΤΟΠΙΚ! ΧΑ-ΤΖΗ-ΓΙΩΡΓΗΗΗΗΗΣ!

Share this comment


Link to comment

Δε νομίζω οτι υπάρχει πλέον... what a pitty, αλλά κι εδώ βλέπω γίνεται δουλειά :p

Share this comment


Link to comment

Μπα, Στέφανε, νομίζω ότι το θέμα είχε πεθάνει πριν κλείσει καν το παλιό τόπικ.

Share this comment


Link to comment

Μα το ζήτημα δεν είναι να λύσουμε το δίλημμα του κου Τουίτι μας, είναι ότι είχε μερικές πολύ ωραίες πλάκες μέσα εκείνο το τόπικ και θα θέλαμε να το ξαναδούμε, έστω και κλειδωμένο.

Share this comment


Link to comment

Ντινο το καλο σεξ ειναι εγκεφαλικο θεμα. Οχι ακροβατικα, περιεργα σκηνικα και ενα αρσενικο αλλα Κλαιβ Οουεν (καλα, δε θα μου κακοπεφτε, αλλα ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ!)Σημασια εχει η διαθεση, το παθος, η ορεξη του ενος συμμετεχοντος να ικανοποιησει και τον αλλο (απο εμπειρια, οσο πιο φουσκωμενα μπρατσα και πιο αετισιο βλεμμα εχει ενας αντρας, τοσο μεγαλυτερη πιθανοτητα παιζει για χαλια κρεβατι). Προσωπικα, το καλυτερο σεξ της ζωης μου το κανω εδω και δεκαεφτα μηνες με εναν γλυκυτατο Πορκι, μια υπεροχη nerdοφατσα. Που την ξερω 21 χρονια, που μ' αγαπουσε 15 χρονια και περιμενε να βρει την ευκαιρια πανω απο δυο πιτογυρα με ενισχυμενο τζατζικι για να με φιλησει. Κι ειναι υπεροχο γιατι μαζι του νιωθω ασφαλεια, γιατι με κανει να γελαω, γιατι στα ματια του βλεπω μονο ομορφια, ηρεμια κι αγαπη....Κι ο Πορκι ηταν παντα το αγαπημενο μου καρτουν!

  • Like 2

Share this comment


Link to comment

ενας τρωει, δεκα πεθαινουν...Θα σε στειλω πακετακι την αλλη φορα να το δοκιμασεις!

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Μ'αρέσουν πάρα πολύ αυτά που λες, και ναι οι αισθηματικές ταινίες για μένα βγαίνουν από την πραγματική ζωή. Αλλά βρε παιδί μου αν δεν υπήρχαν και αυτά τα ερωτικά τρίγωνα και οι χαμένοι έρωτες, πως θα γινόταν τέχνη...ποίηση, ζωγραφική, κορυφαία μυθιστορήματα. Σκέψου ας πούμε τους καταπληκτικούς χαρακτήρες στα Ανεμοδαρμένα Ύψη, Κάθριν και Χίθκλιφ, και πόσα άλλα παραδείγματα.

Προσωπικά δεν συμβιβάζομαι εύκολα με τις επιλογές μου, και  θέλω να πιστεύω και πολλοί άλλοι άνθρωποι επίσης. Και θέτω το ερώτημα, τι γίνεται σε περίπτωση που ο Ζορό παντρευτεί το ταίρι του (ποια είναι ρε παιδιά, βοήθεια λίγο!), την πανέμορφη σπανιόλα- μούσα του (;), και ο Πόρκι, τη θυληκιά του Πόρκι (ποια είναι αυτή η κυρία πάλι μου διαφεύγει); Τότε θα είμασταν όλοι ευτυχισμένοι και ταιριαστοί και θα 'χαμε ένα ωραίο χολιγουντιανό γκραν φινάλε. Συμβαίνουν και αυτά στη ζωή και φυσικά υπάρχει κοινό και γι'αυτά τα θεάματα. Εξαρτάται λοιπόν από το τι θέλει ο καθένας από τη ζωή του, τι ψάχνει, και τι είναι διατεθειμένος να κάνει, πόσο μακρυά να φτάσει για να το κατακτήσει!

 

Z for Zoro λοιπόν!!**!! (το αντίστοιχο για το άλλο φύλλο moto, το αφήνω τους άντρες του φόρουμ να το βρουν).

Share this comment


Link to comment

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..