Jump to content

Thoughts of an earthling

  • entries
    2
  • comment
    1
  • views
    8

Ο κόσμος είναι ένα άσχημο μέρος

Man_from_Earth

6 views

Όπως είπε και ο Μπρεχτ, από τα πιο αντιφατικά γνωρίσματα των ανθρώπων είναι τελικά που μέσα από το θάνατο των άλλων βρίσκουμε το δρόμο μας. Μόνο που δεν το είπε ο Μπρεχτ, χρειαζόμουν μια αυθεντία να σας προμοτάρει αυτό το δικό μου γνωμικό που θα ήταν σχεδόν όμορφο αν δεν ήταν τραγικό: Πράγματι ένας θάνατος θα σκανδαλίσει υπαρξιακές αναζητήσεις που μπορεί να βρουν προορισμό. Αντίθετα, ενώ μία τραγωδία όπως μαζικοί θάνατοι από κάποιο πόλεμο ενδεχομένως να ενεργοποιήσει αξιακές αναζητήσεις, αυτές συνήθως καταλήγουν σε φθίνουσες ταλαντώσεις απογοήτευσης της κεφαλής. Και αυτό ακριβώς είναι το τραγικό, εκτός φυσικά της ίδιας της τραγωδίας. Tο ότι τελικά το γνωμικό καταλήγει κενό: Δεν βρίσκουμε κανένα δρόμο, απλά κάνουμε μια απόπειρα εσωτερικής αναζήτησης καταδικασμένη να θαφτεί κάτω από τη χαοτική ανθρώπινη φύση ή το αίσθημα ασημαντότητας που προκαλεί η αναλογία 1:7,4 δις. Ποιός είμαι εγώ ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους για να νομίσω ότι διανοήθηκα κάτι που κανείς άλλος για χιλιάδες χρόνια δεν μπόρεσε, τον τρόπο αποτροπής πολέμων;
Η ανθρωπότητα είναι σαν μια γηραιά κυρία με Αλζχάιμερ. Δεν μαθαίνει ποτέ από λάθη του παρελθόντος. Βια μεταξύ λαών και θάνατος μεγάλων και παιδιών στο όνομα της απόκτησης περισσότερων. Ο καταπιεστής καταπιέζει απλά ‘γιατί μπορεί’ ή γιατί στο κάτω κάτω παραμένουμε ζώα που εφαρμόζουν το νόμο της ζούγκλας, το νόμο του ισχυρότερου. Η άλλη μεριά του νομίσματος είναι η αρχαιότερη μορφή δικαιολογημένης βίας: Αυτή που προκαλεί η αντίδραση του καταπιεζόμενου απέναντι στον καταπιεστή. Υπάρχει τέτοια απενοχοποίηση των εγκλημάτων στο ονομα της ‘ανάγκης του ανθρώπου για ελευθερία’ που αν κάποιος απελευθερώθηκε σφάζοντας μωρά θα το γιορτάζαμε κάθε χρόνο με παρέλαση και πυροτεχνήματα.
Συμπέρασμα; Οι πόλεμοι υπάρχουν ως αθροιστικό αποτέλεσμα του ‘γιατί μπορούμε (να υπερισχύουμε)’ και ότι ‘δεν μπορούμε (χωρίς ελευθερία)’. Υπάρχει άραγε προοπτική να σταματήσει αυτό το φαύλο δίπολο ή τελικά ο άνθρωπος θα μείνει στην ιστορία του κόσμου ως το απροσάρμοστο είδος που ενώ ήλεγχε απολύτως τους φυσικούς πόρους του πλανήτη και έκανε άλματα διανόησης και τεχνολογίας, οδηγήθηκε πάραυτα στην αυτοκαταστροφή;



1 Comment


Recommended Comments

Οτιδήποτε γίνεται εχει να κανει με την ανθρώπινη φυση. Το ένστικτο της αναπαραγωγής οδηγεί σε υπερπληθυσμο. Αυτος οδηγει σε μαχη για φυσικούς πορους και σε αναγκη χειραγωγησης μαζων ειτε με οικονομικους ειτε με θρησκευτικους τροπους.

 

Απληστια οδηγει σε συγκέντρωση πλουτου. Αγνοια οδηγει σε αποφάσεις βραχυπροθεσμης ωφελείας.

 

Στην πραγματικότητα ειμαστε ακομα σε παιδικη ηλικια. Αμφιβαλλω αν θα περασουμε το σημειο εκεινο το οποιο θα μας χαρακτηρισει πραγματικα νοημονες. Ισως να λογικευτουμε οταν φτασουμε πολυ κοντα στην αυτοκαταστροφη.

Share this comment


Link to comment

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.