[Nihilio]

(πνευματική) υγεία:

Είδος: Σάτιρα
Βία; Όχι
Σεξ; Ναι
Αριθμός Λέξεων:


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι με πολλά piercing. Μια μέρα λοιπόν η μαμά της, της είπε να πάρει ένα καλαθάκι με φαί και της είπε να το πάει στη γιαγιά της στο δάσος. Το κοριτσάκι με τα piercing...
Γαμώτο. Τσαλακώνω το χαρτί και κοιτάζω έξω από το παράθυρο. Η μούσα μου δε με τιμάει με την παρουσία της.
Κάθομαι λίγο σκεφτικός. Πρέπει να γράψω κάτι, της το οφείλω. Είναι η μούσα μου, μια σταγόνα δροσιάς στην έρημο της καθημερινότητας. Ένα πλάσμα τόσο αγνό που μόνο ένα παραμύθι μπορεί να την περιγράψει.
Πιάνω πάλι το στυλό και ξαναγράφω όσα έγραψα πριν. Το κοριτσάκι με τα piercing λοιπόν πήρε το καλαθάκι με το φαγητό και βγήκε στο δρόμο. Φορώντας το μικροσκοπικό μαύρο μαγιό της άρχισε να πηγαίνει προς το…
ΤΟ ΠΙΟ;;;;;
Τι γράφω ο ηλίθιος;
Πρέπει να συγκεντρωθώ!
Πρέπει να τελειώσω το παραμύθι.
Αλλά την βλέπω. Είναι στην αυλή της, δίπλα στην πισίνα, με ένα μικροσκοπικό μπικίνι και χαίρεται τον ήλιο. Απλώνει λάδι στο νεανικό κορμί της και ξαπλώνει στο γρασίδι.
Είναι απόλαυση για τα μάτια μου. Πρέπει όμως να τα τραβήξω από πάνω της και να τα σύρω με το ζόρι στο χαρτί. Τώρα που την είδα κάτι ξύπνησε μέσα μου. Πρέπει να το βγάλω έξω με το γραπτό μου.
Στο δρόμο της λοιπόν συνάντησε τον πονηρό λύκο. "Γεια σου κουκλί," της είπε "θες να σε πετάξω πουθενά με το μηχανάκι μου;"
"Α-"
"-ντε παράτα μας ρε μαλάκα! Που να τρέχουμε τώρα; Έλα άραξε εδώ."
Τώρα είναι όρθια, δίπλα στα κάγκελα της αυλής. Από έξω ένας μαντράχαλος με ξυρισμένο κεφάλι και μηχανάκι. Θεέ μου, τι μπορεί να θέλει το αγγελικό αυτό πλάσμα με αυτόν τον αλήτη;
Πηγαίνω στην κουζίνα να πιω λίγο νερό. Και τότε την ακούω να φωνάζει. Αρχίζω να τρέχω έξω, ενώ μέσα στο μυαλό μου γράφεται το υπόλοιπο παραμύθι.
"Αφήστε καλύτερα κύριε," είπε το κοριτσάκι, "η μαμά μου, μου έχει πει να μη μιλάω σε αγνώστους."
Ο λύκος, που ήταν πονηρός, την άρπαξε και την ανέβασε με το ζόρι στο μηχανάκι του.
"Βοήθεια!!!" φώναξε το κοριτσάκι.
Και τότε ο κυνηγός που ήταν εκεί κοντά, όρμησε και άρχισε να παλεύει με τον Λύκο. Ο Λύκος, θρασύδειλος όπως ήταν το έβαλε στα πόδια.
"Είσαι καλά μικρή μου;" ρώτησε το κοριτσάκι ο κυνηγός;
"Ναι, ευχαριστώ κύριε!" του είπε αυτή και τον φίλησε στο μάγουλο.
Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Τρέχω έξω και βλέπω τον μαντράχαλο να την έχει αρπάξει με τις χερούκλες του και να την σηκώνει στον αέρα, ενώ αυτή του βαράει γροθιές και φωνάζει.
Τρέχω και τον αρπάζω από τον ώμο. Ο τσόγλανος γυρνάει και, πριν προλάβω να κάνω τίποτα, μου χώνει μια μπουνιά.
Τι τους ταΐζουν τους νέους σήμερα; Βλέπω αστεράκια από το χτύπημα. Αυτή τρέχει στο σπίτι. Ο τσόγλανος με σηκώνει. "Είσαι καλά παππού;" με ρωτάει. Το κεφάλι μου κουδουνίζει τόσο ώστε να μη μπορώ να σκεφτώ κάποια απάντηση. Αυτή επιστρέφει και μου βάζει πάγο στο κεφάλι, εκεί που με χτύπησε ο τσόγλανος.
"Χίλια συγνώμη," μου λέει, "απλά παίζαμε και δε ξέραμε ότι θα νομίζατε ότι κάποιος θα έτρεχε για βοήθεια. Πάντως ήταν πολύ γλυκό εκ μέρους σας που ήρθατε να βοηθήσετε."
Είναι πράγματι ένας άγγελος. Νιώθω την φροντίδα των χεριών της καθώς μου βάζει τον πάγο.
"Χίλια συγγνώμη" μου ξαναλέει. "Και μην πείτε τίποτα στους δικούς μου αν γίνεται…"
Δεν πρόκειται. Δε θα μπορούσα να αρνηθώ τίποτα στα δύο αυτά αγγελικά ματάκια. Γυρνώντας στο σπίτι σκίζω το γραπτό μου και κάθομαι σκεφτικός στην πολυθρόνα μου. Θα πρέπει να σοβαρευτώ! Μεγάλος άνθρωπος και να γράφω παραμυθάκια για την κόρη του γείτονα; Αν είναι δυνατόν! Τι μπορεί να σκεφτόμουν;
Από αύριο θα βγάλω από την αποθήκη τον εξοπλισμό ζωγραφικής. Μόνο ένας πίνακας μπορεί να εκφράσει την αθωότητά της.

This post has been edited by Nihilio: 16 September 2005 - 00:45

[Elsanor]

Ιδιαίτερος τρόπος γραφής, που δεν τον έχω ξαναδεί. Αυτό και μόνο μου άρεσε πολύ! Και η ιστορία της κοκκινοσκουφίτσας κάπως πιο παραλαγμένη, περισσότερο punk.

Κοινώς καφρίλα μέγιστη!

Ας προσέχει ο συγγραφέας όταν ζωγτραφίσει, διότι η μούσα μπορεί να του παίξει περίεργο παιχνίδι!

[Bardoulas©]

Καταπληκτικός!

[Βάρδος]

Μου το είχες πει ενώ βολτάραμε την προηγούμενη φορά, νομίζω, ε; Έχει πολύ γέλιο.

Αλλά κόψε το μαύρο.

[laas7]

Εμένα μου θύμισε τον πικάσο στα τελευταία του που είχε ξεμωραθεί εντελώς και ζωγράφιζε σκίτσα με γέρους να χαιδεύουν μικρά ανήλικα κορίτσια και μινώταυρους να βιάζουν αμαζόνες, να κρατάνε ενα σπαθί όρθιο σαν φαλλικό σύμβολο, να παίρνουν μέρος σε όργια με γυναίκες κτλ κτλ κτλ


Επίσης μου θύμισε το "λολίτα"

This post has been edited by laas7: 12 June 2005 - 23:22

[Oberon]

Xμμμμ, η προσέγγισή σου, ο τρόπος γραφής και η αίσθηση του χίουμορ σου, είναι πρωτότυπη, ενδιαφέρων και αληθινά αστεία. Μια σουρεαλιστική βινιέτα που έχει κάτι να πει. Το καλύτερο είναι πως θα μπορούσε να γίνει κόμικ, κόμικ στριπ, καρτούν ή και σκετσάκι ακόμα.
Έχω την εντύπωση πως σου βγήκε απόλυτα αυθόρμητα πάντως!

[Μελδόκιος]

Χαχχααχ! Η μούσα τρελάθηκε!

[Nienna]

Ενδιαφέρον!
Ο παππούς πως και ήξερε τη λέξη piercing αλήθεια; :P

[Illidan]

laas7, on Jun 13 2005, 12:21 AM, said:

Επίσης μου θύμισε το "λολίτα"

<{POST_SNAPBACK}>

Μια που το' φερε η κουβέντα, το έχει αύριο στην TV.
Το παραμύθι/αφήγηση τώρα... Ό,τι και να λέμε, συμπαθητικό. Ιδιαίτερη πλάκα είχε ο παππούς όταν άρπαξε τη μπούφλα (τι τους ταΐζουν τους νέους σήμερα; ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ! :P ) Ιδιαίτερος τρόπος γραφής και καλά δομημένο, αλλά πού ήξερε ο παππούς τα piercing????

[Nihilio]

Για αρχή ευχαριστώ για τα καλά σας σχόλια.
Περίο "παππού" τώρα: Ο πρωταγωνιστής είναι γύρω στα 50 και, όπως φαίνεται από το κείμενο καλιεργημένος, άλλο αν δε το λέω. Το "παππού" το λέει μόνο ο "μαντράχαλος", επειδή είναι μεγάλος. Άρα το βρίσκω απόλυτα λογικό νια έχει ακούσει την λέξη piercing.
Και εξάλλου τόσες κουλαμάρες γράφω εκει μέσα, αυτό σας πείραξε; :P

[Eroviana]

laas7, on Jun 12 2005, 11:21 PM, said:

Εμένα μου θύμισε τον πικάσο στα τελευταία του που είχε ξεμωραθεί εντελώς και ζωγράφιζε σκίτσα με γέρους να χαιδεύουν μικρά ανήλικα κορίτσια και μινώταυρους να βιάζουν αμαζόνες, να κρατάνε ενα σπαθί όρθιο σαν φαλλικό σύμβολο, να παίρνουν μέρος σε όργια με γυναίκες κτλ κτλ κτλ
Επίσης μου θύμισε το "λολίτα"

<{POST_SNAPBACK}>

laas καλύτερα να τα γράφουν/ζωγραφίζουν παρά να τα κάνουν...

Το κειμενάκι το λέτρεψα και μου θύμισε πάρα πολύ τις τεχνικές που ανέλυα στο ποστ για τα "φανφικ". Μπράβο!Μπράβο!Μπράβο! Μην αλλάξεις τίποτα, είναι τέλειο, ακόμα κι ο παππούς που ξέρει το piercing.

Το μόνο που θα'θελα είναι να καταλάβαινα απ'την αρχή την ηλικία του ήρωα. Είχα εσένα σαν εικόνα για τον συγγραφέα κι εκεί προς το τέλος μεταλλάχτηκες ξαφνικά σ'έναν καημένο γεράκο(η ηλικία δεν καθορίζεται στο κείμενο. Μόνο αν έβαζες και την οπτική κάποιου άλλου εκτός των δύο που τον βλέπουν "παππούλη"). Δεν ξέρω όμως πώς θα μπορούσες να το αποδώσεις

[Nihilio]

Εμένα; Φανταζόσουν εμένα για κεντρικό χαρακτήρα;
Ε, λογικό είναι, δεν έχω προσδιορίσει την ηλικία παρά μόνο στον διάλογο στο τέλος και εκεί εντελώς υποκειμενικά. Τεσπα, δε θα το αναλύσω το θέμα περισσότερο γιατι δε σηκώνει ανάληση, πέρα από το πόσο ανόητους μας κάνει μερικές φορές ο έρωτας και δε βλέπουμε το προφανές.
Cheers.

[Throgos]

Μπαχαχα! Στην αρχή νόμιζα ότι θα παρωδήσεις ( :P ) το κοριτσάκι με τα σπίρτα (ταιριάζει πιο πολύ ακουστικά - piercing=σπίρτα).

Πολύ πλάκα πάντως. Κάπου-κάποτε είχα διαβάσει για ένα θεατρικό που γινόταν που λεγόταν "Μαυροσκουφίτσα", στο οποίο η Μαυροσκουφίτσα ήταν βαποράκι - το ξέρει κανείς;

κακιά εξεταστική!

[Bardoulas©]

Quote

Περίο "παππού" τώρα: Ο πρωταγωνιστής είναι γύρω στα 50 και, όπως φαίνεται από το κείμενο καλιεργημένος, άλλο αν δε το λέω. Το "παππού" το λέει μόνο ο "μαντράχαλος", επειδή είναι μεγάλος. Άρα το βρίσκω απόλυτα λογικό νια έχει ακούσει την λέξη piercing.

Ο παππούς, βάση της επιστημονικής μεθόδου της δυαδικής αναζήτησης, είναι 63. Μην αρχίσω τώρα! Και πόσο πετυχημένος συγγραφέας μπορεί να είναι, που προσπαθεί να γράψει μοντέρνα έκδοση της Κοκκινοσκουφίτσας. Πιστεύω στη ζωγραφική θα τα πάει καλύτερα

[Balidor]

Έλ Όου Έλ = LOL

Ελεος , ΠΟΛΥ λολ !!!
και πολυ προτωτυπος τροπος γραφής, δεν ξέρω περίεργο αλλά ελεϊνά περιίεργο ετσι ωστε γινεται εξαιρετικο και γενικα.. μπερδευτικα !!!

[Atrelegis]

Nihilio, on Jun 13 2005, 04:13 PM, said:

Εμένα; Φανταζόσουν εμένα για κεντρικό χαρακτήρα;
  Cheers.

<{POST_SNAPBACK}>

Να σου πω την αλήθεια ναι! Ορίστε, σκέφτηκα! Για αυτό δε γράφει τον τελυταίο καιρό! Αφού παίρνει μάτι τη γειτόνισσα, πώς να κάτσει να γράψει;

[Orpheus]

Κι εγώ είχα την ίδια εντύπωση, Nih. Ίσως επειδή είναι 'νεανικές' κάπως οι σκέψεις.

ο.Ο


Οι Μούσες μαζί σου,
-Ορφέας

[month]

Ειδικά το σημείο όπου πέρνει μάτι την μικρή με το μπικίνι... Άρε τέτιοι παπούδες μάτσο τριγυρνάνε, και μετά λένε τους πιτσιρικάδες ανόμαλους που σφυρίζουν στα κοριτσάκια στο δρόμο. Εχμμμ, στο θέμα μας...

Τα έσπασες αγόρι μου!! Γουστάρω!!!
Άντε και στο επόμενο παραμύθι· το ασχημόπαπο (η τραγική ιστορία ενός νεαρού, που θέλει να βάψει το παπί του)!!!

[iliosporos]

Η μηχανή του χρόνου με έφερε μπροστά σε αυτή την πολύ όμορφη ιστοριούλα του 2005.
Εμπνευσμένος τίτλος, πολύ ενδιαφέρον κεντρικός χαρακτήρας ο συγγραφέας που είδε τη μούσα του στο πρόσωπο της κόρης του γείτονα.
Μου αρέσει και το μπλέξιμο του παραμυθιού με τους σύγχρονους προβληματισμούς του -Τι ταϊζουν τα παιδιά σήμερα.
Μετά θα το ρίξει στη ζωγραφική και αν δεν του βγει και αυτό στη μουσική.

[Dune]

Krak. Αυτο νομίζω ότι τους ταίζουν τους νέους σήμερα.

Μου άρεσε η πλοκή της ιστορίας, η έμπνευσή της και κυρίως η γραφή. Ζωντανή, προσεγμένη να μήν σ'αφήνει να βαριέσαι, με νόημα, και χωρίς πυροτεχνήματα επίτηδες φτιαγμένα.
Ο παραλληλισμος με την κοκινοσκουφίτσα όμως στην διάρκεια της ιστορίας θα προτιμούσα ο λύκος να ήταν ο ήρωας και όχι ο μαντράχαλος. Αλλωστε εξ ορισμού αυτος που τελικά πήδάει τη κοκινοσκουφίτσα έιναι ο κυνηγός που (δυστυχώς) σφάζει τον (γερο-παπου) λυκο οπότε ο μαντράχαλος θα έπρεπε νομιζω να είναι κάπου ο κυνηγός. Τϊ λέω τώρα βέβαια όμως ο καθε ένας λέει τις εντυπώσεις του σωστά;