Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 11/14/2017 in all areas

  1. 11 points
    Φέτος στο Φantasticon είχα τη χαρά να γνωριστώ και να μιλήσω με αρκετούς νέους/επίδοξους συγγραφείς και να συζητήσω μαζί τους. Κάπως έτσι, συνειδητοποίησα ότι πολλά κλασικά κείμενα του είδους είναι αμετάφραστα ή πολύ δύσκολα προσβάσιμα, πλέον, σε λάτρεις του φανταστικού και μου γεννήθηκε η ιδέα για μία διαδικτυακή λέσχη ανάγνωσης. Λαμβάνοντας υπόψη τον περιορισμένο χρόνο και τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, από την αρχή αποφάσισα ότι τα αναγνώσματα θα είναι αποκλειστικά και μόνο διηγήματα και νουβέλες - όχι μυθιστορήματα, όχι τριλογίες, όχι δωδεκαλογίες, όχι εγκυκλοπαίδειες. Οπότε, έχουμε και λέμε: 1. Διαβάζουμε ένα διήγημα ή μια νουβέλα τον μήνα, όλοι το ίδιο. 2. Συνολικά, τα επιλεγμένα κείμενα είναι 12. 3. Κάθε κείμενο, θα έχει το δικό του topic στο club. 4. Αφού διαβάσουμε, σχολιάζουμε το διήγημα στο σχετικό topic. 5. Για λόγους συνέπειας και συνέχειας, η σειρά ανάγνωσης των διηγημάτων είναι χρονολογική και καλύπτει περίπου 150 χρόνια λογοτεχνίας του φανταστικού. 6. Τα κείμενα είναι στα αγγλικά και θα ανεβαίνουν στο club σε μορφή doc. Αν τα κείμενα μπορούν να βρεθούν μεταφρασμένα, θα αναφέρονται σχετικές πληροφορίες όσον αφορά το πού. 7. Προσπάθησα να επιλέξω όσο το δυνατόν μικρότερα κείμενα και τα περισσότερα πράγματι είναι, αλλά δεν μπορούσα να παραλείψω κάποιες νουβέλες. 8. Δεν είναι υποχρεωτική η ανάγνωση/συμμετοχή στα topics όλων των κειμένων. Αν κάτι δεν σας τραβάει το ενδιαφέρον, μπορείτε να το παραλείψετε. 9. Αυτός ο πρώτος "κύκλος" αναγνωσμάτων είναι επικεντρωμένος στο φανταστικό και είναι αναγνωριστικός. Ανάλογα με το πώς θα πάει, θα συζητήσουμε αργότερα για αντίστοιχες ενότητες ΕΦ και τρόμου. 10. Αυτό δεν θα είναι κάποιου τύπου σεμινάριο. Θα είναι μια λέσχη ανάγνωσης που θα επιτρέψει σε νεότερα μέλη μας να έρθουν σε επαφή με κείμενα κλασικά και αγαπημένα και σε παλιότερα μέλη μας να θυμηθούν όλους εκείνους τους λόγους που αρχικά τους τράβηξαν στο είδος. Και να γεμίσουν νοσταλγία, επίσης. Οπότε, αν ενδιαφέρεστε, δηλώστε συμμετοχή, ζητήστε πρόσβαση εδώ κι ελάτε να περάσουμε έναν χρόνο γεμάτο φαντασία παρέα. Θα περάσουμε ωραία, θα κεράσουμε και cookies.
  2. 9 points
    Καλά μου ζωάκια, γειά σας! Ελπίζω να μπήκατε σε κλίμα εορταστικό (αν όχι, θα φροντίσουμε άμεσα) Κάτι δεντράκια βλέπω, κάτι στολίδια, κάτι προσφορές σε χρωματιστά λαμπιόνια, κάτι μυρωδιές από χριστουγεννιάτικες λιχουδιές….Τα νυχτόφιλα κουκουβαγικά μου μάτια δεν μπορεί να γελιούνται. Οι γιορτές πλησιάζουν. Κάτι απλό; Κάτι περίπλοκο; Κάτι παραμυθένιο, σίγουρα. Και επειδή τα παραμύθια συχνά –πυκνά περιέχουν μάγισσες, σκουπόξυλα, τέρατα, λογής –λογής μαγικά πλάσματα, αναρωτιέμαι. Πώς θα περνούσε τα δικά του Χριστούγεννα ένα από τα παρακάτω μαγικά πλάσματα; · Μία μάγισσα; (Χαριτωμένη ή με κρεατοελιές και σουβλερή μύτη, αδιάφορο) · Ένας γνώμος ή κάποιος ξεχασμένος μοναχικός κάτοικος του δάσους, μακριά από τους υπόλοιπους του είδους του; · Μία νεράιδα; · Ένα τζίνι μέσα στο μπουκάλι του; · Ένας λυκάνθρωπος; · Ένας βρικόλακας; · Ένας σάτυρος; · Μια λάμια; · Ένα φάντασμα που στοιχειώνει κάποιο σπίτι όπου κατοικούν άνθρωποι με παιδιά(και άρα υπάρχουν στολίδια, δέντρα, δώρα κ.λπ) Το ζήτημά μας λοιπόν είναι να δούμε αν μπορούμε να χωρέσουμε σε μία –δυο παραγράφους (ή ένα φλασάκι, αν προτιμάτε) τα γιορτινά αισθήματα ενός τέτοιου εξωπραγματικού όντος, που μπορεί να νιώθει μόνο του, κατατρεγμένο, αδικημένο ή τρισευτυχισμένο, συγκινημένο ή τέρμα αδιάφορο. Αν σας βγει να εξελιχθεί κάποια πλοκή στην παράγραφο/ φλασάκι σας, ακόμη πιο καλά. Είτε παράγραφοι, είτε μονοσέλιδο, είτε διήγημα είναι αποδεκτά. Με ενδιαφέρει κυρίως η συναισθηματική κατάσταση ενός τέτοιου αλλόκοτου και «παραμυθικού/ παγανιστικού» πλάσματος μέσα στα πλαίσια μίας από τις μεγαλύτερες χριστιανικές γιορτές. Πώς την αντιλαμβάνεται; Τι σκέψεις του /της γεννάει; Σημαίνει κάτι, οτιδήποτε, για αυτόν/ αυτή, τα Χριστούγεννα; Νοσταλγεί κάτι; Θυμάται κάτι; Αναρωτιέται προς τι ο στολισμός και οι αλλαγές; Προξενεί καταστροφές ή συμμετέχει στη διασκέδαση, με το δικό του/ της ιδιαίτερο τρόπο; Ορίστε, λοιπόν, το θέμα σας...Πιάστε χηνόφτερα και ξεκινήστε να γράφετε με μελάνι από αίμα δράκου! (ή μήπως, αίμα περιστεριού;) Κανόνες: Γράφουμε από τώρα μέχρι 31/12/2017. Σκουπίζουμε ζαχαρίτσες από κουραμπιεδάκια για να μην λερώσουμε το πληκτρολόγιό μας όσο γράφουμε τα χριστουγεννιάτικα και το κάνουμε χιονισμένο και αυτό Ανεβάζουμε εδώ: Και σχολιάζουμε τα κείμενα των άλλων. Σχολιάζουμε για να σχολιαστούμε, δεν ξεχνάμε. Σας περιμένουμε!!!!!
  3. 9 points
    Συμφωνώ κατ' ουσίαν με τα όσα είπαν τα παιδιά πιο πάνω. Ο νόμος που διέπει τις εκδόσεις, την παραχώρηση δικαιωμάτων και τις αμοιβές των συγγραφέων είναι ο 2121/1993. Κατέβασέ τον από το Εθνικό Τυπογραφείο και ρίξ' του μια ματιά. Θα δεις ότι το κατώτατο νόμιμο ποσοστό είναι το 10%. (Οτιδήποτε άλλο, π.χ. 8%, είναι παράνομο. Τους δείχνεις τον νόμο και το κάνουν 10% ή φεύγεις.) Άρα το 15%, και μάλιστα για πρωτοεμφανιζόμενο, είναι υψηλό, για να μην πω πολύ υψηλό. Στην πραγματικότητα είναι τόσο υψηλό που διαβάζοντας το αρχικό ποστ ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι θα είναι αυτοέκδοση (ο συγγραφέας πληρώνει όλο το κόστος της έκδοσης) ή πιθανότερα συνέκδοση (ο συγγραφέας πληρώνει μέρος του κόστους της έκδοσης) όπως και είναι. Είμαι κατά της αυτοέκδοσης / συνέκδοσης (θα βρεις αρκετά threads εδώ μέσα γι' αυτές) για λόγους ουσίας και δεοντολογίας. Περιληπτικά: 0) Για να βγει ένα βιβλίο δουλεύουν πολλοί άνθρωποι, από τον εκδότη μέχρι την καθαρίστρια του εκδοτικού. Όλους αυτούς τους πληρώνει ο αναγνώστης. Είναι απαράδεκτο να πληρώνονται όλοι, εκτός από τον μοναδικό άνθρωπο, τον οποίο αν τον αφαιρέσεις από αυτή τη μεγάλη αλυσίδα, δεν θα υπάρχει βιβλίο: τον συγγραφέα. Και είναι δύο φορές απαράδεκτο ο μοναδικός απαραίτητος άνθρωπος αντί να πληρώνεται, να πληρώνει κι από πάνω. 1) Αν σου ζητάνε λεφτά, δεν πιστεύουν πραγματικά στο έργο σου, ασχέτως τι σου λένε για να σε πείσουν να βάλεις το χέρι στην τσέπη. Δεν πιστεύουν ότι θα πουλήσει αρκετά ώστε να πάρουν τα λεφτά τους πίσω και με κέρδος. Γι' αυτό σου ζητάνε να συμμετάσχεις. Για να τους δώσεις τα χρήματα που φοβούνται /ξέρουν ότι δεν θα εισπράξουν. Άρα εκείνοι προβλέπουν ότι το βιβλίο μάλλον πάει για καθαρή ζημιά. 2) Με τα δικά σου χρήματα τσεπωμένα, ο εκδοτικός θα έχει μειωμένο κίνητρο να προωθήσει και να διανείμει σωστά το βιβλίο. Η συντριπτική πλειονότητα των εκδοτικών που κάνουν αυτοέκδοση / συνέκδοση περιορίζεται σε μία και μόνη παρουσίαση του βιβλίου, στη διανομή του σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, κι αυτό ήταν. (Αρκετά από) τα λεφτά τους τα έχουν ήδη εισπράξει από σένα. 3) Αν δεν βρεις εκδοτικό να σου βγάλει το βιβλίο κανονικά (χωρίς να δώσεις φράγκο) και συγχρόνως είσαι και πρωτοεμφανιζόμενος, τότε συγνώμη, δεν είναι προσωπικό, αλλά η πιθανότητα να μην είσαι έτοιμος να εκδοθείς είναι μεγάλη. Δεν σε έχω διαβάσει, μπορεί να γράφεις υπέροχα, αλλά αυτό ισχύει με τη συντριπτική πλειονότητα των αυτοεκδιδόμενων / συνεκδιδόμενων. Σκέψου λοιπόν σοβαρά, και προσπάθησε να καταλάβεις τους λόγους για τους οποίους δεν βρίσκεις κανονικό εκδότη. Μπορεί να μην το έχεις στείλει σε αρκετούς. Μπορεί να είσαι εξαιρετικός συγγραφέας, αλλά να μην γράφεις "εμπορικά". Ή μπορεί να είσαι ανέτοιμος. Στην τελευταία περίπτωση (που, και πάλι συγνώμη, είναι και η πιο πιθανή) μη βιαστείς να εκδοθείς, ιδιαίτερα αν πρέπει να πληρώσεις γι' αυτό. Το να δεις το όνομά σου σε ένα εξώφυλλο δεν θα σε κάνει συγγραφέα. Ίσα ίσα μπορεί να φρενάρει την πρόοδό σου. Ο ελληνικός χώρος του βιβλίου (και επίσης ο ελληνικός χώρος του φανταστικού) είναι πλέον γεμάτος από συγγραφείς που νομίζουν ότι έφτασαν κάπου επειδή έβαλαν το χέρι στην τσέπη. Σκέψου καλά αν θέλεις να είσαι ακόμα ένας από αυτούς. Αυτά. Συγνώμη για τρίτη φορά αν γίνομαι δυσάρεστος, αλλά αυτή (πιστεύω ότι) είναι η αλήθεια.
  4. 8 points
    Γκουχ γκουχ. Αχέμ αχέμ. Αψού αψού. Φιλόδοξοι ποιητές και δημιουργοί, συνδαιτημόνες, γνώριμοι και δημαγωγοί. Απόψε θα εξερευνήσουμε τα άδυτα της ποιητικής μας αηδίας αδείας καθώς και του εσωτερικού μας κενού πλούτου. Μην γελιέστε, δεν κάνω πλάκα, σας απεχθάνομαι αγαπάω πολύ κι ας έχω μεγάλη μπάκα. Το παιχνίδι είναι έτοιμο, μην κωλοβαράτε χρονοτριβείτε. Πιάστε πληκτρολόγια, ποντίκια και μυαλά. Στραγγίξτε. Στύψτε τα στο μπλέντερ να βγάλουν τα ζουμιά. Κι όταν οι λέξεις πέσουν επάνω στην λεκάνη οθόνη, μην τις ανεβάσετε εδώ, θα μείνουμε τελείως μπακούρια μόνοι. Επτά λέξεις ζητήσατε, επτά λέξεις κερδίσατε. Μην ψάχνετε πολύ, είναι προφανές. Οι διεγραμμένες λέξεις κρύβουν το σασπένς. Έχετε δύο βδομαδούλες :* :*
  5. 6 points
    Διαβάζω το "Αυτοί που ποτέ δεν κοιμούνται" από Μάστερτον.
  6. 6 points
    Όνομα Συγγραφέα: MadnJim Είδος ποιήματος: MadnJim's classic poetry Αριθμός Στίχων: 82 Σχόλια: Πολύς καιρός πέρασε, μου λείπετε όλοι πάρα πολύ, αλλά δυστυχώς οι υποχρεώσεις μου με αναγκάζουν να απέχω. Ελπίζω σύντομα να επιστρέψω πάλι ενεργά. Μέχρι τότε είπα να σας πω ένα γεια, ελπίζοντας να σας φτιάξω το κέφι για ακόμη μια φορά. Εμπνευσμένο από την 6η ΣΑ της Ειρήνης (Ιρμάντα). ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ο Ζωρζ ο λυκάνθρωπος.pdf
  7. 5 points
    Όνομα Συγγραφέα: Dreamer Είδος ποιήματος: κοινωνικό, πολιτικό, κωμικό Αριθμός Στίχων: 42 Σχόλια: Το πρώτο μου ποίημα. Γράφτηκε με ανάλαφρη-παιχνιδιάρικη διάθεση για το ποιητικό παιχνίδι του οποίου 7 λέξεις δόθηκαν από τον Ballerond. Απόγνωση Όποτε ανοίγω την τηλεόραση με πιάνει αηδία για αυτό και εγώ αποφάσισα να πάω στην Ινδία Ληστείες, φόνοι, σκοτωμοί και βιασμοί συνάμα να σταματήσουν όλα αυτά θα πάω να κάνω τάμα Στην τηλεόραση φίλοι μου, κακά μαντάτα βλέπεις φταις όμως και εσύ για αυτό, που το επιτρέπεις Έτσι και εγώ με όλα αυτά αισθάνομαι κενός το ξέρω όμως ποια καλά δεν είμαι μοναχός Κλίμα λέω να αλλάξω εγώ μην σας ψυχοπλακώνω τα λόγια όμως εγώ αυτά σας τα λέω και βουρκώνω Όλη αυτή η ενέργεια η αρνητική που βγαίνει κακό μονάχα στην ψυχή κάνει την αρρωσταίνει Όπως μάλλον καταλάβατε κρύβω μια απέχθεια βαρέθηκα να βλέπω τον λαό μέσα στην ανέχεια Που λέτε φίλοι μου καλοί έφαγα φασολάδα και τις κλανιές μου άκουσε όλη η Ελλάδα Η φασολάδα σίγουρα ήτανε ωραία χυλωμένη με κρεμμύδια και καρότα πλούσια γεμισμένη Για να ξεχάσω αυτά τα αρνητικά εγώ κολοβαράω παιχνίδια παίζω που και που και χασομεράω Ώρες πολλές κάθομαι μπροστά σε μια οθόνη το κρύο όμως τσουχτερό το χέρι μου παγώνει Καμιά βολτούλα που και που σίγουρα θα κάνω αρκεί να χει καλό καιρό αλλιώς θα παίξω πιάνο Κάθε χρονιά ξανά μανά, μας έχουνε στραγγίξει οι φόροι πέφτουνε βροχή και έχω λιποθυμήσει Παρόλα τα προβλήματα ποτέ μου δεν λυγίζω πέφτω ξανασηκώνομαι και έπειτα συνεχίζω Πείσμα πολύ θέλει η ζωή μα και υπομονή συνάμα αν δεν τα έχεις τα δυο αυτά θα πέσει πολύ κλάμα Με όλα αυτά στομάχιασα και έτρεξα στην λεκάνη τάραξη με έπιασε πολύ και πήγε να με τρελάνει Η φασολάδα θα φταιγε που έφαγα αργά το βράδυ και από ότι φαίνεται μ' αυτή θα φύγω για τον Άδη Και τότε εγώ αποφάσισα να πιω μια γκαζόζα η γεύση της θεσπέσια ήταν πολύ γουστόζα Όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί με αποκαλούν μπακούρι μα φυσικά το ξέρω εγώ καλά πως κάνουν καλαμπούρι Σιγά καλέ μην παντρευτώ δεν θέλω εγώ δεσμεύσεις και τότε εκείνοι μου απαντούν πήγαινε να ψαρέψεις Ελπίζω να αντέξατε μετά από όλο αυτό το σόκ σίγουρα όμως θα συνέλθετε με ένα ηλεκτροσόκ
  8. 5 points
    Καλοτάξιδα και τα 2 τα βιβλία, και συγχαρητήρια στον συγγραφέα που βελτίωσε το πρώτο μέρος κι ας είχε ήδη εκδοθεί. Εύχομαι ολόψυχα να λάβει την αναγνώριση που του αξίζει, και φυσικά με το καλό να ολοκληρωθεί και το 3ο μέρος, και να συστήσει πολλούς αναγνώστες στον χώρο. Ήθελα να τονίσω πάντως την φανταστική δουλειά που έχει γίνει στα εξώφυλλα. Υπέροχα πραγματικά και τα δυο, και πολύ πολύ ελκυστικά (και σοβαρά). Συγχαρητήρια στον υπεύθυνο (-ους), να λέμε κι αυτά, γιατί πιστεύω πως σημαντικό μερίδιο της τύχης ενός βιβλίου εξαρτάται από το εξώφυλλο και την ποιότητα της έκδοσης. Όταν με το καλό τα διαβάσω, θα επανέλθω με εντυπώσεις.
  9. 5 points
    Το ποιηματάκι σου ήτανε γουστόζικο, αλήθεια σαν το να γράφεις ποίηση να σου 'ναι μια συνήθεια Μιλάς τη γλώσσα του λαού και τον προβληματίζεις του λες τα αυτονόητα και σφόδρα τον κερδίζεις Αν και βοήθησαν σ' αυτό του Ballerond οι λέξεις βρήκαν σε σένα διέξοδο οι πλέον μύχιες σκέψεις Σε σκέφτηκα σε μια σκηνή με πάθος να παρτάρεις να ξεσηκώνεις το κοινό, να χώνεις, να ριμάρεις Κι αν όταν πας για ψάρεμα δεν πιάσεις ούτε λέπι σκέψου μην είν' καλύτερα στη ραπ να βγει το ντέρτι Κι αν είδα ένα ορθογραφικό στον όγδοο το στίχο και κάποιο κόμμα μού 'λειψε τον ρου για να πετύχω τα πάντα αίφνης χώνεψα σαν διάβασα "γκαζόζα" γιατί ήταν η ιδέα σου -και λίγα λες, γουστόζα!!! Να μην ξεχάσω να ευχηθώ που σήμερα γιορτάζεις χρόνια πολλά, δημιουργικά, να ζήσεις, να απολαύσεις!
  10. 5 points
    Το Firestarter ήταν ένα από τα λίγα βιβλία του Στίβεν Κινγκ που για κάποιον άγνωστο λόγο παρέμενε μέχρι τώρα αμετάφραστο στην γλώσσα μας. Ειλικρινά δυσκολεύομαι να κατανοήσω τους λόγους για τους οποίους αυτό το βιβλίο δεν κυκλοφορούσε τόσα χρόνια στα ελληνικά (το 1980 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ!), από την στιγμή που μιλάμε για ένα βιβλίο του Βασιλιά. Κάλλιο αργά παρά ποτέ και μπράβο στις εκδόσεις Κλειδάριθμος που επιτέλους το έφεραν και στην Ελλάδα, δίνοντάς μας έτσι την ευκαιρία να απολαύσουμε ένα πραγματικά πολύ δυνατό μυθιστόρημα, ένα θρίλερ σκέτο... δυναμίτη! Είναι το τεσσαρακοστό τρίτο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ που διαβάζω (μετράω και την νουβέλα "Η Γκουέντι και το κουτί") και μετά την ανάγνωσή του θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο δυνατά και συναρπαστικά θρίλερ που έχει γράψει. Το έχει διαβάσει πολύς κόσμος γενικά, αλλά δεν είναι από τα βιβλία του που συζητιούνται και ιδιαίτερα. Δηλαδή όποιον φανατικό αναγνώστη του Κινγκ και να ρωτήσεις σχετικά με δέκα ή και δεκαπέντε βιβλία του συγγραφέα που του έρχονται πρώτα στο νου, αμφιβάλω αν το "Πύρινη οργή" θα είναι ένα εξ αυτών. Είναι σίγουρα ένα από τα γνωστά... άγνωστα μυθιστορήματα του Βασιλιά. Τι λέει η περίληψη στο οπισθόφυλλο της ελληνικής έκδοσης: "Πριν από έναν χρόνο, ο Άντι ήταν ένας φιλήσυχος οικογενειάρχης, υποδειγματικός φιλόλογος στο Πανεπιστήμιο του Χάρισον. Τώρα είναι ένας κυνηγημένος άνθρωπος -και, το χειρότερο, μαζί του είναι κυνηγημένη και η κόρη του η Τσάρλι. Η Τσάρλι είναι ένα χαριτωμένο κοριτσάκι με κοτσίδες, ευτυχισμένο και υγιέστατο, αλλά διαθέτει ένα τρομακτικό χάρισμα. Είναι ένα χάρισμα που δεν το θέλει -γιατί της δίνει δυνάμεις που δεν ελέγχει- και κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί προσεύχεται να μην το έχει όταν ξυπνήσει. Υπάρχουν όμως κάποιοι που θεωρούν αυτό το χάρισμα ιδιαίτερα χρήσιμο, και είναι αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα για να τη βρουν και να αποκτήσουν τον έλεγχο των δυνάμεών της -ή να την εξολοθρεύσουν..." Εντάξει, την βασική ιδέα δεν την λες και πρωτότυπη, ακόμα και για την εποχή που γράφτηκε το βιβλίο (πόσο μάλλον τώρα με όλα τα βιβλία, τα κόμικς και τις ταινίες/σειρές που έχουν βγει στο μεταξύ), όμως η εκτέλεση είναι υποδειγματική. Από την αρχή μέχρι το φοβερό και εκρηκτικό φινάλε οι ρυθμοί είναι αγωνιώδεις (οι κοιλίτσες είναι μικρές αλλά χρήσιμες) και ο Κινγκ κρατάει συνεχώς τον αναγνώστη σε αναμμένα κάρβουνα για το τι θα γίνει παρακάτω. Η πλοκή είναι γεμάτη ένταση, αγωνία, δράση και μπόλικες blockbuster σκηνές βίας και καταστροφής, οι χαρακτήρες είναι φυσικά πολύ ενδιαφέροντες, τόσο οι πρωταγωνιστικοί όσο και αυτοί που έχουν μικρότερο ρόλο (αυτό είναι και το σήμα κατατεθέν του συγγραφέα, άλλωστε), η ατμόσφαιρα φοβερή και σε σημεία αγχωτική. Η γραφή είναι, φυσικά, εξαιρετική, εθιστική και απολαυστική, με φυσικούς και πειστικούς διαλόγους και, εννοείται, με γλαφυρές και δυνατές περιγραφές των σκηνών δράσης και των χαρακτήρων. Δεν ξέρω, το βιβλίο με ενθουσίασε. Μάλλον, όμως, δεν είναι και για όλα τα γούστα. Σε άλλους μπορεί να φανεί μονότονο και όχι ιδιαίτερα πρωτότυπο, σε άλλους τίποτα το ιδιαίτερο ή το αξιοσημείωτο... ξέρω και ΄γω; Δεν με νοιάζει κιόλας, αφού εμένα με άφησε πλήρως ευχαριστημένο και ικανοποιημένο. Απόλαυσα μια πραγματικά δυνατή και συναρπαστική ιστορία και γνώρισα κάποιους ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Οπότε βάζω πέντε αστεράκια, χωρίς αυτό απαραίτητα να σημαίνει ότι το θεωρώ ισάξιο με άλλα πεντάστερα έργα του. Απλά έτσι νιώθω. Κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον θα δω και την ομότιτλη ταινία, που ανήκει εδώ και λίγο καιρό στην συλλογή μου. Ξέρω ότι θα είναι κατώτερη του βιβλίου, αλλά πιστεύω ότι θα είναι σίγουρα ψυχαγωγική. 9/10
  11. 5 points
    Γιαννη μιλησα μαζι τους, κ τους προτεινα να κανουν τους ορους ευνοϊκοτερους για μενα αν ειναι δυνατον. Συμφωνησαν, επειδη ειπαν τους αρεσε πολυ το βιβλίο. Οπότε μεσα στη βδομαδα, θα "πεσουν" οι υπογραφες. Για να δουμε. Cross your fingers for me, people!
  12. 5 points
    Μόλις το διάβασα στη Μυθομηχανική και ήθελα να έρθω εδώ να σου πω κατάμουτρα, Solonor, ότι ήταν φρικτό. Με κάθε καλό τρόπο, έτσι; Διήγημα για γερά στομάχια (κι ακόμη κι αυτά δεν ορκίζομαι ότι θα το αντέξουν) και το είδος του τρόμου (έλα τώρα, σιγά που σε πιστέψαμε ότι ήταν ΕΦ) που εμένα με αγγίζει ιδιαίτερα. Bump γιατί αξίζει να διαβαστεί.
  13. 5 points
    Διάβασα το ''Ο Εξορκιστής'' του Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι. Η ιστορία λίγο- πολύ γνωστή. Ένα κοριτσάκι που ζει με την μητέρα του θα παραπονεθεί για το κρεβάτι της που κουνιέται ανεξήγητα, και για έπιπλα που βρίσκονται σε λάθος θέση. Αυτό όμως θα αποδειχθεί μόνο η αρχή της κατάδυσης στον εφιάλτη. Μη βρίσκοντας λύση σε γιατρούς και ψυχιάτρους, η μητέρα θα απευθυνθεί σε ιερέα. Είναι άραγε δυνατόν η κόρη της να έχει καταληφθεί από δαίμονα; Συμβαίνουν τέτοια πράγματα στις μέρες μας; Είχα δει την ταινία (και το αδιάφορο sequel) αλλά ευτυχώς αρκετά παλαιότερα με αποτέλεσμα να μην θυμάμαι παρά την κεντρική ιδέα. Ωραίο θρίλερ, καλό. Όχι αριστούργημα αλλά υποθέτω ανάγνωσμα απαραίτητο για τρομολάγνο. Εκτός από την κύρια, ενδιαφέρουσες και οι προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων που κουβαλούν και αυτοί τους δαίμονες τους. Παπάς και υπηρέτης, συνάδοντας έτσι με το όλο μουντό κλίμα. Δυνατή και η εισαγωγή και ιδίως προς το τέλος. Προτείνεται όχι τόσο για την δεδομένη του ποιότητα, όσο για την creepy αίσθηση που αφήνει. Ενώ φυσικά θα αρέσει μία φορά παραπάνω αν διαβαστεί στην ενδεδειγμένη ηλικία, εκεί, γύρω στα 15-16
  14. 4 points
    Ευχαριστώ για τις ευχές και το ενδιαφέρον. Το νέο εξώφυλλο και το εξώφυλλο του δεύτερου βιβλίου δείτε τα στο τέλος του ποστ. Εγώ επέλεξα τη μορφή τους και των καλλιτέχνη, τον Άγγελο Παπουτσή, ακριβώς για τη σημασία που δίνει στα υφάσματα και την υφή τους. Μπορείτε να δείτε κι άλλα έργα του στην ιστοσελίδα του κι ελπίζω πως μέσα στο 2018 θα δούμε και κάτι δικό του στα ράφια (παλιότερα είχε κάνει το περιοδικό κόμικ Fantasyn με τον Δημήτρη Λαγό). Για τη διαφορά ανάμεσα στην παλιά και στη νέα έκδοση του Κορακιού έγραψα εδώ και αναλυτικότερα εδώ. Αν δεν καλύπτεται κάποια απορία σας, ρωτήστε με και θα προσπαθήσω να σας διαφωτίσω. Επίσης, ένα δείγμα της νέας γραφής βρίσκεται εδώ.
  15. 4 points
    Όνομα Συγγραφέα: alinana Είδος ποιήματος: κωμικό Αριθμός Στίχων: 18 Σχόλια: για το παιχνίδι Η Επταλογία Του Ποιητή, με επτά δοσμένες λέξεις από τον Ballerond και την άδεια να τις πειράξουμε ελαφρά αν είναι να διευκολυνθούμε -αρκετά... (6/12/17) Θυμηδία Έχω μια ανάμνηση να πω σε τούτο το παιχνίδι, ήταν ένα απομεσήμερο σαν ήμουν φοιτητούδι, και σε ένα δίωρο κενό πριν από το εργαστήρι, μου 'ρθε για κωλοβάρεμα γιατί ήμουν κουρδιστήρι, πήρα τον Στέργιο τον τρελό, το φίνο φιλαράκι να πάμε για ρακόμελα, τσάρκα στο Κολωνάκι. Κι έτσι όπως ήμασταν κι οι δυο τόσο νωπά μπακούρια, το χάσαμε το μέτρημα σαν ήρθαν τα ποτήρια και πιες και τσούγγρισε και πες πάει η ανατομία, μας πήρε η νύχτα να θυμόμαστε οι δυο από μια Μαρία, μα δεν ήταν η Μαρίες μας πολλές, μία ήταν και μόνη και κείνος που το ανακάλυψε ήτανε το γκαρσόνι! Το τελευταίο τσούγκρισμα είχε μια άλλη γεύση, τώρα η απέχθεια μας είχε συντροφεύσει, κι έτσι όπως τρέξαμε κι οι τρεις πάνω από τη λεκάνη, στραγγίσαμε ό,τι είχαμε πιει, κέρασμα στην πλεκτάνη. Αμυδρά θυμάμαι ακόμη εκείνη την αηδία τώρα πια μου προκαλεί μονάχα θυμηδία.
  16. 4 points
    Φίλε Obiwan, μια συμφωνία στην οποία πληρώνεις για τη δουλειά σου αντί να πληρώνεσαι για αυτήν είναι κακή συμφωνία. Όπως κι αν έχει, καλή επιτυχία με το βιβλίο σου!
  17. 4 points
    Καθυστερημένος, αφού έχουν πέσει οι υπογραφές, αλλά δεν είναι καθόλου καλή συμφωνία. Θα πληρώσεις κάτω από 400€ για 200 αντίτυπα (πρακτικά όλα τα κόστη εκτύπωσης για 200 αντίτυπα 250 σελίδων), τα πρώτα 100 αντίτυπα θα πάνε υπέρ του εκδότη (για να καλύψει τα όποια πάγια έξοδα, πχ επιμέλεια, σελιδοποίηση) και από τα υπόλοιπα 100 αντίτυπα θα πάρεις ένα 15%. Αν πχ πουλάς το βιβλίο σου 13€ στη λιανική*, τότε αποφορολογημένο είναι 12,22€ από τα οποία θα εισπράξεις 1,84€ ανά αντίτυπο. Υπόψη, για τα δικαιώματα φορολογείσαι με 20% (αν θυμάμαι σωστά, αν κάνω λάθος διορθώστε με), άρα αυτό το ποσό γίνεται 1,47€. Άρα, για να αποσβέσεις την αρχική επένδυσή σου των 400€, πρέπει να πουλήσεις άλλα 273 αντίτυπα. Βέβαια, το να πουλήσεις 400 αντίτυπα δίχως διανομή (γιατί με 200 αντίτυπα αρχικό τιράζ απλά διανομή της προκοπής δε γίνεται) είναι πολύ δύσκολο. Το ξέρω, δεν είναι αυτό που θα ήθελες να ακούσεις, αλλά το σημειώνω για τον επόμενο φίλο που θα μπει στο τόπικ αυτό και θα θέλει μία γνώμη. Ένας αξιοπρεπής εκδότης θα σου έδινε τουλάχιστον ένα 40% από το πρώτο αντίτυπο και μέχρι να συμπληρώσεις την αρχική σου επένδυση ( πχ στα 50 αντίτυπα) και τουλάχιστον ένα 15% από εκεί και πέρα. Ή θα σε πλήρωνε από το 101ο αντίτυπο δίχως συμμετοχή. *Να επισημάνω εδώ ότι συνήθως ως λιανική τιμή δεν ορίζεται η ονομαστική αξία, αλλά το πόσο πουλιέται το βιβλίο. Επίσης, για χοντρική (δηλαδή τί προβλέπει το συμβόλαιο για πωλήσεις προς βιβλιοπωλεία, που γίνονται με μία γερή έκπτωση) τι αναφέρει; Ή μήπως πουλάει τα βιβλία μόνο στο μαγαζί του;
  18. 4 points
    Έγραψα κι εγώ, σε μία έμπνευση της στιγμής, μία ιστορία για έναν Λυκάνθρωπο. Μου βγήκε περίπου 1100 λέξεις, δύσκολα θα έγραφα κάτι μικρότερο. Ελπίζω να σας αρέσει
  19. 4 points
    Στη συλλογή, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ARS Libri, συμμετέχει ο δικός μας Ballerond (Γιάννης Σιδέρης) και περιλαμβάνονται διηγήματα από τους 4 κύκλους σεμιναρίων δημιουργικής γραφής που παρέδωσε ο Αντώνης Κρύσιλας.
  20. 4 points
    High Rise Το βιβλίο αυτό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Μεγάλη Βρετανία το 1975 και είναι σίγουρα ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα και χαρακτηριστικότερα έργα του ιδιαίτερου και μοναδικού αυτού συγγραφέα. Έπρεπε να περάσουν πάνω από σαράντα χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του, για να το δούμε επιτέλους και στα ελληνικά. Η ελληνική έκδοση πήγαινε από αναβολή σε αναβολή, αλλά πλέον είναι διαθέσιμη σε όσους τολμούν να διαβάσουν κάτι πέρα από τα συνηθισμένα, σε όσους δεν έχουν πρόβλημα να εκτεθούν για ένα κάποιο χρονικό διάστημα στην παράνοια και την διαστροφή (μέσω της ανάγνωσης ενός βιβλίου, πάντα!). Τι λέει η περίληψη στο οπισθόφυλλο: "Ένα επιβλητικό συγκρότημα πέντε υπερσύγχρονων οικοδομημάτων που υψώνονται ως τον ουρανό. Μια αυτάρκης πόλη, σε σχήμα παλάμης, που αναπτύσσεται κάθετα, αποτυπώνοντας την ταξική διαστρωμάτωση των ενοίκων: στους χαμηλότερους ορόφους ζουν οι λιγότερο ευκατάστατοι, στους ψηλότερους οι πιο προνομιούχοι. Πίσω από τους τοίχους του εντυπωσιακού κεντρικού ουρανοξύστη, οι ένοικοι είναι αποφασισμένοι να συμμετάσχουν σε ένα όργιο καταστροφής και ολέθρου. Τα κοκτέιλ πάρτι που διοργανώνουν οι πιο εύποροι καταλήγουν σε επιδρομές λεηλασίας με στόχο τους «εχθρικούς» ορόφους, και οι μέχρι πρότινος πολυτελείς εγκαταστάσεις μετατρέπονται σε πεδία αναταραχών, όπου κυριαρχεί το χάος. Η κοινωνική οργάνωση απορρυθμίζεται με βίαιο τρόπο, και οι απομονωμένοι ένοικοι του ουρανοξύστη, ορμώμενοι από τα πρωτόγονα ένστικτά τους, δημιουργούν μια δυστοπία την οποία ορίζουν οι νόμοι της ζούγκλας". Εντάξει, ο Μπάλαρντ δεν είναι ένα συνηθισμένος συγγραφέας. Οι ιστορίες του πάντα ξεφεύγουν από την πεπατημένη με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σαν συγγραφέας δεν κωλώνει να θίξει διάφορα ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και κοινωνίας, με έντονο κυνισμό και μαύρο ή στεγνό χιούμορ, χτίζοντας πλοκές με μπόλικα στοιχεία διαστροφής και παράνοιας, δημιουργώντας αξιοσημείωτους και αντιπαθείς χαρακτήρες που χάνουν τον σωστό δρόμο και καταλήγουν αγρίμια. Εδώ μιλάμε για μια ιστορία που εκτυλίσσεται σ'έναν ουρανοξύστη και θυμίζει έντονα μετά-αποκαλυπτική δυστοπία, όπου ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει καταρρεύσει με πάταγο. Η γραφή είναι κατά την γνώμη μου φοβερή και επίτηδες "στεγνή" και κατά τα φαινόμενα επίπεδη, χωρίς ψυχολογικές διακυμάνσεις και συναισθηματισμούς, ο τρόπος που περιγράφονται τα διάφορα γεγονότα είναι κλινικός, κυνικός, με το μαύρο χιούμορ να κάνει συχνά αισθητή την παρουσία του. Αυτό είναι το έκτο βιβλίο του Μπάλαρντ που διαβάζω και, μετά το φοβερό "Η Αυτοκρατορία του Ήλιου", είναι το δεύτερο που βάζω πέντε αστεράκια. Ίσως να μην είναι εξίσου καλό βιβλίο με άλλα βιβλία που τα βαθμολόγησα επίσης με πέντε αστεράκια και ίσως ούτε καν καλύτερο από άλλα που πήραν τέσσερα, όμως η όλη αναγνωστική εμπειρία ήταν για μένα αρκετά έντονη, πραγματικά ο συγγραφέας κατάφερε κατά κάποιον τρόπο να με ταρακουνήσει και να εντυπώσει στο μυαλό μου τόσο τα σκηνικά καταστροφής, όσο και την κατάπτωση των χαρακτήρων. Η αλήθεια είναι ότι νιώθω λίγο περίεργα μετά την ανάγνωση του μυθιστορήματος και αυτό μόνο ως θετικό μπορώ να το εκλάβω για ένα οποιοδήποτε βιβλίο. Υ.Γ. Η έκδοση του Κέδρου είναι άψογη και ελπίζω να τα πάει καλά. Επίσης σύντομα θα δω και την ομότιτλη ταινία του Ben Wheatley, που βασίζεται στο βιβλίο. 9/10
  21. 4 points
    Δεκαέξι διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων εμπνευσμένα από το έργο του Stephen King Μία ανθολογία διηγημάτων πάνω στην παράδοση του Στίβεν Κινγκ που γράφτηκαν ειδικά γι’ αυτή την έκδοση από καταξιωμένους Έλληνες συγγραφείς. Ένα βιβλίο-έκπληξη, αφιερωμένο στον Πιστό Αναγνώστη του αδιαφιλονίκητου Βασιλιά του Τρόμου, αλλά και σε όποιον αγαπά και παρακολουθεί τη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Λαβύρινθοι και παλιά βιβλία… καθ’ έξιν δολοφόνοι… τέρατα και ζωντανοί εφιάλτες… το παρελθόν και το μέλλον… η τρέλα… η μοίρα… η απόγνωση… Όλα τα υλικά του τρόμου είναι εδώ. Και κόβουν! Περιεχόμενα: 01. Ευτυχία Γιαννάκη - Έλληνες θεοί 02. Κωνσταντίνος Κέλλης - Βαφτίσια 03. Ηλίας Μαγκλίνης - Γάτα στο κουτί 04. Μιχάλης Μακρόπουλος - Το αγόρι 05. Κατερίνα Μαλακατέ - Άσπρα σπίτια 06. Δημήτρης Μαμαλούκας - Πρόσκληση σε γεύμα 07. Γιώργος Μητάς - Η τελευταία έξοδος της κυρα-Μαριγώς 08. Τζον Ντ. - Θέλημα Θεού 09. Βασίλης Παπαθεοδώρου - Προνύμφη 10. Δημοσθένης Παπαμάρκος - Είπατε τω βασιλεί 11. Νικόλας Σεβαστάκης - Εντολή 12. Άρης Σφακιανάκης - Όνειρο στο κύμα (Volume 2) 13. Δημήτρης Σωτάκης - Ο Λ. δεν νυστάζει 14. Νίκος Φαρούπος - Ο εχθρός (Πτήση 204) 15. Θανάσης Χειμωνάς - Tapage nocturne 16. Κυριάκος Αθανασιάδης - Baba Yaga ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Η παρούσα ανθολογία περιέχει διηγήματα κάποιων πολύ γνωστών Ελλήνων συγγραφέων, που έχουν προσφέρει στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό αξιόλογα μυθιστορήματα και συλλογές διηγημάτων (μόνο τον "Τζον Ντ." δεν γνωρίζω, που είναι φυσικά το ψευδώνυμο κάποιου συγγραφέα). Με λίγα λόγια, μόνο τα ονόματα των συγγραφέων να δει κανείς, το όνομα του επιμελητή, καθώς και το γεγονός ότι τα διηγήματα είναι εμπνευσμένα από το σύνολο του έργου του μεγάλου και τρανού Στίβεν Κινγκ (και ίσως κατά κάποιον τρόπο αποτελούν και φόρο τιμής στον τεράστιο αυτό συγγραφέα), σίγουρα σαν βιβλίο θα κινήσει το ενδιαφέρον πολλών αναγνωστών. Από τους συγγραφείς της ανθολογίας, ουσιαστικά μόνο ένας έχει ασχοληθεί πολύ με το είδος του Τρόμου: Ο Κωνσταντίνος Κέλλης. Οι υπόλοιποι έχουν γράψει περισσότερο γενικής λογοτεχνίας μυθιστορήματα, αστυνομικά, κοινωνικά, νεανικά κλπ, οπότε, υποθέτω, ήταν και ένα στοίχημα γι'αυτούς να γράψουν μια ιστορία με στοιχεία τρόμου. Άλλοι το κέρδισαν, άλλοι ίσως το έχασαν -φυσικά αυτό εξαρτάται και από το γούστο του κάθε αναγνώστη-, σημασία έχει ότι το τόλμησαν. Τώρα, λένε τίποτα οι ιστορίες; Κατά την γνώμη μου, ναι. Βέβαια δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα κιόλας, ούτε από κάποια ιστορία συγκεκριμένα ούτε γενικά από το σύνολο, όμως πέρασα καλά. Υπάρχουν κάποιες καλές ιδέες, υπάρχουν ιστορίες που κρατάνε το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος και ίσως προσφέρουν κάποιες λίγες ανατριχίλες και σκέψεις για το κακό γύρω μας, ενώ και η γραφή στις περισσότερες ιστορίες είναι σε καλό επίπεδο. Όταν διαβάζω μια ανθολογία/συλλογή διηγημάτων, άλλοτε σχολιάζω το κάθε διήγημα ξεχωριστά και άλλοτε όχι, τώρα δεν θα το κάνω, γιατί τα διηγήματα είναι πολλά και ο χρόνος λίγος. Εντάξει, βαριέμαι κιόλας, μην βαράτε. Όμως πάντα ξεχωρίζω κάποια διηγήματα που μου άρεσαν περισσότερο, για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Ποια πέντε διηγήματα της παρούσας ανθολογίας μου άρεσαν περισσότερο από τα υπόλοιπα; Ιδού: Κωνσταντίνος Κέλλης - "Βαφτίσια", Δημήτρης Μαμαλούκας - "Πρόσκληση σε γεύμα", Τζον Ντ. - "Θέλημα Θεού", Βασίλης Παπαθεοδώρου - "Προνύμφη" και Δημοσθένης Παπαμάρκος - "Είπατε τω βασιλεί". Όσον αφορά την έκδοση, είναι αρκετά προσεγμένη (εντάξει, δυο-τρία λαθάκια ξέφυγαν, σιγά τα ωά) και οπωσδήποτε καλαίσθητη. 7.5/10
  22. 4 points
    Αυτό είναι και το εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης του Snow Crash, του Neal Stephenson. Σύμφωνα με το Public, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 23 Νοεμβρίου. 520 σελίδες, 17,55€ η τιμή μαζί με την έκπτωση. -------------------------------------------------- Και αυτό είναι το εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης του High-Rise, του J. G. Ballard. Θα κυκλοφορήσει στις 21 Νοεμβρίου. Περισσότερες πληροφορίες για την έκδοση, εδώ. --------------------------------------------- Φυσικά όταν κυκλοφορήσουν, θα υπάρξει σχετικό post στο τόπικ με τις νέες κυκλοφορίες βιβλίων του Φανταστικού.
  23. 4 points
    Toll the Hounds Το όγδοο μέρος της σειράς Malazan Book of the Fallen μας πηγαίνει πίσω στην ήπειρο Genabackis, στην πόλη της Darujhistan - εκεί που όλα άρχισαν - και την Black Coral - την κατακτημένη πόλη των Tiste Andii - με τον Steven Erikson να υφαίνει αυτή την νέα περιπέτεια χρησιμοποιώντας όλη του τη φαντασία, δείχνοντάς μας ταυτόχρονα μια ματιά στο παρελθόν και την καταγωγή σε μια από τις πιο θρυλικές φυλές του κόσμου, αλλά και χτίζοντας επίσης μέσα από την συνηθισμένη του, μεγαλειώδη γραφή και απίστευτη δεξιοτεχνία μια υπέροχη, δυνατή και συγκλονιστική ιστορία, φέρνοντας όλες τις πλοκές των προηγούμενων βιβλίων μαζί καθώς φτάνει στα τελικά στάδια αυτού του επικού ταξιδιού. Στον απόηχο της αυτοκρατορίας του Pannion Domin, οι πόλεις της νότιας ηπείρου του Genabackis έχουν ελευθερωθεί από τον πόνο και την δυστυχία που οι πόλεμοι του επιφανή Προφήτη τους έφερε πάνω τους. Κι όμως, με αυτά τα γεγονότα να έχουν αφεθεί πίσω στο παρελθόν σαν μια κακή ανάμνηση, μια δηλητηριώδης παραφροσύνη έχει αρχίσει να εξαπλώνεται ανάμεσά τους· ένα δηλητήριο που διαρρέει μέσα από τους ανθρώπους των νότιων πόλεων, σπρώχνοντάς τους στην λατρεία ενός νέου θεού - Τον Θεό που Πεθαίνει - καθώς προσφέρει να τους εξαγνίσει από το άγγιγμα των καταπιεστών τους, υπόσχοντας να φέρει την καταστροφή πάνω στους εχθρούς τους. Ωστόσο, βαθιά μέσα στην πόλη της Darujhistan, οι άνθρωποί της έχουν φράξει τις κακουχίες του υπόλοιπου κόσμου έξω από τις πύλες της για πολύ καιρό, και τώρα, συγκλίνουσες εξουσίες κάνουν τις κινήσεις τους για την δικιά τους υπεροχή: Συντεχνίες, προσπαθώντας να επιβάλουν τους νόμους τους - παραμελώντας οποιοδήποτε κόστος· Σύμβουλοι, μηχανογραφώντας παιχνίδια κυριαρχίας· Ασασίνοι, αναζητώντας να ξεπληρώσουν χρέη σε αίμα· φανατικοί, θέλοντας τίποτα περισσότερο από το να εξαλείψουν τους άπιστους - συγκλίνουσες εξουσίες που, εν μέσω της έγερσης τύραννων που επιθυμούν ένα κομμάτι από αυτόν τον πόλεμο για τον εαυτό τους, θα φέρει μια μεγάλη μάχη μεταξύ του Θανάτου και του Ίσκιου, του Σκότους και του Χάους, των θνητών και των αθάνατων, και των ευλογημένων και των καταραμένων. Μια σύγκρουση δυνάμεων που θα ταρακουνήσει το σύμπαν όπως ποτέ ξανά και θα σημάνει το ξεκίνημα του τέλους! Έχουν περάσει μερικοί μήνες από την μάχη στην πόλη του Coral, σε μια ένωση δυνάμεων που άφησε πίσω μόνο αναμνήσεις θανάτου και καταστροφής - χάνοντας συμπατριώτες που μπορούσαν να αποκαλέσουν κάτι περισσότερο από φίλους - αλλά για την Picker και τους αποσυρθέντες Bridgeburner συντρόφους της η ζωή τους πλέον έχει αλλάξει - όμως, αν αυτό είναι προς το καλύτερο είναι δύσκολο να ειπωθεί. Ανοίγοντας ένα μπαρ στον κάποτε Ναό του K’rul, η Picker και οι σύντροφοί της έχουν προσπαθήσει να ζήσουν μια απλή ζωή, μια τίμια ζωή στην πόλη της Darujhistan μέχρι το τέλος των ημερών τους. Όμως, τα γεγονότα του παρελθόντος είναι δύσκολο να ξεχαστούν, και όταν ασασίνοι βρεθούν ανάμεσά τους, σταλμένοι για εξαλείψουν αυτούς και όλα αυτά που αντιπροσωπεύουν σε ένα χρέος αίματος μακρά καθυστερημένο, οι πρώην Bridgeburners θα βρεθούν αντιμέτωποι με νέους κινδύνους και προκλήσεις. Πληγωμένοι και εξαντλημένοι από τους πολέμους, η Picker και οι σύντροφοί της θα αναζητήσουν αυτόν που τους πρόσλαβε, επιθυμώντας τίποτα περισσότερο από το να ξεπληρώσουν πίσω αυτό το χρέος, παραδίδοντας δικαιοσύνη - και εκδίκηση - για τους πεσόντες φίλους τους αλλά, όταν ανώτερες δυνάμεις μπουν στη μέση, θα βρεθούν εν μέσω μιας μεγάλης μάχης που θα τους φέρει ενάντια με ισχυρούς εχθρούς, και μέσα σε μια περιπέτεια που μπορεί να τους κοστίσει ότι τους έχει απομείνει. Μακριά στην πόλη της Black Coral, ωστόσο, οι Tiste Andii έχουν χτίσει μια νέα ζωή πάνω στα ερείπια που άφησε στο πέρασμά του ο πόλεμος του Pannion Domin, κυβερνώντας με μια φαινομενική αδιαφορία σε αυτές τις ειρηνικές εποχές. Κι όμως, βυθισμένοι όπως είναι στην αιώνια Νύχτα που τους περικυκλώνει, πέρα από την πόλη της Black Coral ένα είδος λατρείας έχει γεννηθεί στον Τύμβο του Λυτρωτή - αυτόν που πήρε πάνω του έναν πόνο όπου κανένας άλλος δεν μπορούσε να σηκώσει - συγκεντρώνοντας προσκυνητές που αναζητούν την δικιά τους λύτρωση, και ο Seerdomin - κάποτε ένας φανατικός ακόλουθος του Pannion Domin - κυνηγημένος από τις αναμνήσεις των πράξεών του, έρχεται καθημερινά στις αγρυπνίες τους προσφέροντάς τους τίποτα περισσότερο από την φιλία του, και απαιτώντας πίσω τίποτα επίσης. Όμως, όταν η Salind - η νεαρή Υψηλή Ιέρισσα της λατρείας του Λυτρωτή που προσπάθησε να του δείξει ένα μονοπάτι για να γίνει κάτι περισσότερο ανάμεσα στους προσκυνητές - πέσει στα χέρια των φανατικών του Θεού που Πεθαίνει, καθώς η δηλητηριώδης επιρροή του πάνω στους ανθρώπους των νότιων πόλεων συνεχίζει να εξαπλώνεται, ο Seerdomin θα προσπαθήσει να την σώσει, φέρνοντάς τον μέσα σε μεγάλες προκλήσεις που θα δοκιμάσουν τα πιστεύω του και μπορεί κάλλιστα να βάλουν σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια του την ζωή. Εν τω μεταξύ, ο Spinnock Durav - ο μοναδικός Tiste Andii που μπορεί να αποκαλέσει φίλο - αναλαμβάνοντας μια αποστολή μεγάλου κινδύνου, και ο Endest Silann - ο ισχυρός Υψηλός Μάγος και καστελάνος της Black Coral - θα έρθουν αντιμέτωποι με τις δικές τους προκλήσεις· προκλήσεις που μπορεί να αλλάξουν τα πάντα για την μοίρα της φυλής τους. Για τον Nimander, από την άλλη, και τους Tiste Andii συντρόφους τους - οδηγούμενοι από τον Clip στην νέα πόλη των συγγενών τους - τα γεγονότα που άφησαν πίσω στην ήπειρο του Lether έχουν κλονίσει την πίστη και την εμπιστοσύνη μεταξύ τους, βάζοντάς τους μέσα σε μια συνεχή αμφισβήτηση. Όμως, καθώς συνεχίζουν στο μακρύ ταξίδι τους, όταν βρεθούν στις πύλες της ερειπωμένης πόλης του Bastion - κατακλυσμένη από την δύναμη του Θεού που Πεθαίνει - θα βρεθούν σύντομα μέσα σε μια μεγάλη περιπέτεια που θα τους φέρει ενάντια με ένα πανίσχυρο εχθρό και μια πρόκληση που, πέφτοντας στα χέρια τους να τον σταματήσουν, αν αποτύχουν να εμπιστευτούν τον άλλον στην πιο κρίσιμη στιγμή μπορεί να φέρει αυτούς και τους συγγενείς τους στον αφανισμό τους. Συγχρόνως, ο Gruntle - κάποτε ένας καπετάνιος καραβανιού, τώρα επίλεκτος του Trake - και ο Mappo, ταξιδεύοντας μέσα από τα Warrens στην αναζήτηση ενός φίλου, ο Barathol και ο Chaur, ξεκινώντας μια νέα ζωή σε μια μοίρα που τους έδεσε μαζί, ο Cutter, αναζητώντας τον πραγματικό εαυτό στα στέκια της νιότης του, η Challice, η νεαρή κόρη του Estraysian D’Arle που παγιδεύτηκε σε ένα γάμο που δεν ήθελε, ο Torvald Nom, του Οίκου των Nom - επιστέφοντας μετά από πολύ καιρό στην πόλη της καταγωγής του, ο Traveler - μια μυστηριώδης φιγούρα - και η Samar Dev, ακολουθώντας ένα πεπρωμένο που δεν επέλεξαν, ο Harllo, ένας ανεπιθύμητος γιος που αναζητά την αγάπη που του στέρησαν, και ο Ditch, αλυσοδεμένος σε ένα βαγόνι που κουβαλάει μεγάλη δύναμη - και πόνο, θα βρεθούν, και αυτοί, στις δικές τους περιπέτειες, φέρνοντάς τους ενάντια με μεγάλες προκλήσεις και δυσκολίες, αλλά και με εχθρούς που μπορούν πολύ εύκολα να τους καταστρέψουν αν αποτύχουν. Ωστόσο, όταν ισχυρές δυνάμεις συγκρουστούν - συγκλίνοντας σε ένα κοινό σκοπό καθώς κάποιοι θα προσπαθήσουν να διορθώσουν ένα αρχαίο λάθος, και άλλοι θέλοντας απλά να απελευθερώσουν το χάος - μια μεγάλη μάχη θα ξεκινήσει, φέρνοντας Θεούς και Ascendants, θνητούς και αθάνατους, αδερφούς και αδερφές, φίλους και συμπολεμιστές εναντίων του άλλου· μια μάχη που θα ταρακουνήσει το σύμπαν και, αν λάθος μεριές διαλεχτούν, μπορεί να φέρει την καταστροφή πάνω σε αυτούς, στους αγαπημένους τους, αλλά και σε όλα όσα ήξεραν. Από το ξεκίνημα αυτού του επικού ταξιδιού, ο Steven Erikson έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια απίστευτη και πολύ μοναδική σειρά, χτίζοντας πάνω σε ένα μεγαλειώδη κόσμο που είναι πλούσιος τόσο σε ιστορίες, μύθους και παραδώσεις όσο και σε χαμένους και ξεχασμένους πολιτισμούς αρχαίων εποχών, γκρεμισμένων πόλεων και διαλυμένων τελετουργιών, καθώς επίσης και ατέλειωτους πολέμους που αφήνουν στο πέρασμά τους μόνο ερείπια και θάνατο. Και το Toll the Hounds είναι ένα βιβλίο που προσφέρει ακριβώς αυτό, καθώς, με τον Erikson να φυτεύει τους σπόρους της φαντασίας του για το παρελθόν των Tiste Andii, μας δίνει μια ματιά στην αρχαία πόλη τους - την Kharkanas - και τα γεγονότα που τους οδήγησαν στον αποχωρισμό τους από την Μητέρα Σκότος και στην καταστροφή του πρώτου σπιτιού τους. Πέρα από αυτή τη ματιά στο παρελθόν, βέβαια, το βιβλίο έχει ένα ακόμα αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό, καθώς, με τον Erikson να παίρνει μια λίγο πιο εσωστρεφής προσέγγιση, δείχνει ότι δεν χρειάζεται πάντα η πλοκή μιας ιστορίας να είναι γρήγορη, γεμάτη με δράση και με ακατάπαυστο σασπένς για γίνει δυνατή και ελκυστική, καταφέρνοντας εδώ να χτίσει μια στιβαρά δομημένη ιστορία - ακολουθώντας γεγονότα που πήραν μέρος στα Gardens of the Moon, Memories of Ice, The Bonehunters και Reaper’s Gale - ξετυλίγοντας το μυστήριό της λίγο-λίγο με ένα υπέροχο στυλ, και φτιάχνοντας για άλλη μία φορά μια απίστευτη επική περιπέτεια που καταφέρνει να κρατήσει τα μυστικά της μέχρι το πολύ τέλος. Και είναι, πραγματικά, εκπληκτικό πως ο Erikson καταφέρνει καθ’ όλη τη σειρά να φτιάχνει νέες περιπέτειες, φέρνοντας φρέσκες ιδέες σε κάθε βιβλίο χωρίς επαναλαμβάνει ή να αντιγράφει ξανά προηγούμενες πλοκές και ιστορίες, αλλά πάντα προχωρώντας μπροστά, καταφέρνοντας να τους δώσει μια μοναδικότητα που τα κάνει ακόμα πιο διακριτά στο χώρο της φαντασίας ανάμεσα στις μυριάδες βιβλίων. Ένα ακόμα πράγμα που ξεχωρίζει αμέσως στην γραφή του Erikson μέσα από τα βιβλία του είναι ο χειρισμός του με τους χαρακτήρες, κάνοντάς τους πολύπλευρους αλλά και πολύπλοκους ταυτόχρονα καθώς τους περνάει μέσα από τις κακουχίες και τις δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να πάρουν - είτε στους καλούς ή στους πιο κακούς χαρακτήρες - συνδυάζοντας σκοτεινές και δυσάρεστες καταστάσεις με πιο χιουμοριστικές πλευρές μαζί σε μια παράξενη μίξη που κάνει, ωστόσο, τις ιστορίες του ακόμα πιο ιδιαίτερες και, γι’ αυτό, είναι σίγουρα άξιος θαυμασμού. Συνολικά, το Toll the Hounds είναι ένα πιο ιδιαίτερο βιβλίο από τα προηγούμενα, καθώς ο Erikson ξετυλίγει το μυστήριο της πλοκής με έναν αργότερο ρυθμό, αλλά καταφέρνοντας παρ’ όλα αυτά να φτιάξει μια ακόμα αξιοθαύμαστη ιστορία, φέρνοντάς μας μέσα σε μια μεγάλη μάχη που θα ταρακουνήσει το σύμπαν, και σε χαρακτήρες που αγαπήσαμε από την αρχή της σειράς καθώς μας προετοιμάζει μας για το τελικό στάδιο και την κατάληξη αυτού του επικού ταξιδιού.
  24. 3 points
    Είδα (μόλις γύρισα) την νέα του Γιάννη Σμαραγδή, Καζαντζάκης. Αν πω πως περίμενα αυτό που είδα, θα πω ψέματα. Τα μέχρι τώρα διαπιστευτήρια του Σμαραγδή (Καβάφης, Ο Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι και El Greco) δεν μου είχαν αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων. Επιτέλους. Εδώ, είδα μία ταινία που πραγματικά την απόλαυσα. Μην έχοντας παρά ελάχιστη πληροφόρηση για τους ηθοποιούς, κάθε σκηνή ήταν και μία μικρή έκπληξη. Στέφανος Ληναίος στο ρόλο του ετοιμοθάνατου Καζαντζάκη, Στάθης Ψάλτης (ο τελευταίος ρόλος του) στο ρόλο του ηγούμενου στη μονή Σινά (Κάτι τέτοιες πρωτιές χαρακτηρίζουν κι άλλη ταινία του Σμαραγδή, θαρρώ ο τελευταίος ρόλος του Μουστάκα ήταν εκείνος του Τιτσιάνο, στην ταινία El Greco). Ο Οδυσσέας Παπασπιλιώπουλος ως Καζαντζάκης ήταν επαρκής, κάποτε και επαρκέστατος. Αν εξαιρέσουμε τη σκηνή όπου πληροφορείται το θάνατο του Σικελιανού, όπου απέδωσε τη συντριβή του απέναντι στο αφύσικο του θανάτου κάπως υπερβολικά (επί τη ευκαιρία, ο Νίκος Καρδώνης ενσαρκώνει μαγικά έναν ιδιοφυή και αλλόκοσμο Σικελιανό). Επίσης ο Θοδωρής Αθερίδης καλός στο ρόλο του Ζορμπά, αλλά χρειαζόταν δουλειά με το θέμα της προφοράς. Γενικά, η ταινία ήταν καλή έως πολύ καλή. Οι διάλογοι προσεγμένοι, ίσως βαρύγδουποι στα άμαθα από Καζαντζακικό γραπτό αυτιά (οι ατάκες ήταν οι περισσότερες παρμένες από βιβλία του). Το θέμα της κρητικής προφοράς επίσης γενικά δεν το είχαν προσέξει. Υπήρχαν σκηνές όπου πράγματι δεν έπειθαν για την εποχή στην οποία υποτίθεται ότι ανταποκρίνονταν. Ο Καπετάν Μιχάλης, πατέρας του συγγραφέα (Αργύρης Ξάφης) ελάχιστα με κέρδισε. Υπήρχε μία υπερβολή στο παίξιμο γενικά των ηθοποιών και υποθέτω ότι έφταιγε ότι τόσα πολλά γεγονότα έπρεπε να χωρέσουν σε μία μονάχα ταινία (και πάλι ο πρώτος γάμος του συγγραφέα με τη Γαλάτεια Καζαντζάκη έμεινε εκτός). Σε γενικές όμως γραμμές, ο Σμαραγδής κέρδισε το στοίχημα. Φτιάνει μία ταινία μεστή και δεμένη, που θέλεις να παρακολουθήσεις τη συνέχειά της. Οπωσδήποτε δείχνει να απευθύνεται σε ένα κοινό που ήδη είναι εξοικειωμένο τόσο με τα κείμενα του συγγραφέα όσο και με τον θεολογικό/ υπαρξιστικό συλλογισμό του. Αν αυτά ένας θεατής δεν τα κατέχει πιθανόν να χάσει τη μπάλα. Στα συν η μουσική, τα πλάνα, το μοντάζ. Στα μείον το μακιγιάζ. Εντάξει, ο Παπασπηλιώπουλος γερνάει με ελάχιστες γκρίζες τρίχες μέχρι να καταλήξει ένας ετοιμόρροπος Ληναίος στο κρεβάτι του θανάτου. Δείχνει να προέκυψε από τη μία στιγμή στην άλλη το γήρας του. Τη δε Ελένη Καζαντζάκη (Μαρίνα Καλογήρου) είναι λες και ντράπηκαν να τη γεράσουν. Είναι θέμα το μακιγιάζ σε πολλές ελληνικές ταινίες, τώρα που το σκέφτομαι. Στο δια ταύτα, συστήνω την ταινία. Θα περάσετε καλά. Θα σας αγγίξει. Αν είστε υποψιασμένοι περί Καζαντζάκη, δηλαδή. Εάν όχι, ανατρέξτε και διαβάστε τον.
  25. 3 points
    Μια ιστορία επιβίωσης που χρονολογείται πριν 20.000 χρόνια κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Σκηνοθέτης: Albert Hughes Σεναριογράφοι: Albert Hughes (ιστορία), Dan Wiedenhaupt (σενάριο) Ηθοποιοί: Kodi Smit-McPhee, Leonor Varela, Natassia Malthe | Δείτε την πλήρη λίστα με τους ηθοποιούς που συμμετέχουν εδώ
  26. 3 points
    Ορίστε και το δικό μου κομμάτι.
  27. 3 points
    Απο πολιτεια πηρα τα Εγκημα και Τιμωρια και Το Υπογειο, του Ντοστογεφσκι, καθως και το Τι Ειδε η Γυναικα του Λωτ, της Ιωαννας Μπουραζοπουλου.
  28. 3 points
    έχω πόνημα που με πονεί. μα τι να κάνω; θα το ρίξω στις λέξεις και στον Ballerond που είναι βολικό... αλλά για να είμαι δίκαιη θα χρεώσω και ότι το διασκέδασα, πάλι σε αυτόν για βιβλιοθήκη, εκτός που δεν ξέρω πώς, είναι κρίμα κι άδικο!! βιβλιοθήκη ποίησης ειδικά; θα βλέπω εφιάλτες τη νύχτα... αν δεν επιτρέπεται μου λέτε και το σβήνω. Θυμηδία Έχω μια ανάμνηση να πω σε τούτο το παιχνίδι, ήταν ένα απομεσήμερο σαν ήμουν φοιτητούδι, και σε ένα δίωρο κενό πριν από το εργαστήρι, μου 'ρθε για κωλοβάρεμα γιατί ήμουν κουρδιστήρι, πήρα τον Στέργιο τον τρελό, το φίνο φιλαράκι να πάμε για ρακόμελα, τσάρκα στο Κολωνάκι. Κι έτσι όπως ήμασταν κι οι δυο τόσο νωπά μπακούρια, το χάσαμε το μέτρημα σαν ήρθαν τα ποτήρια και πιες και τσούγγρισε και πες πάει η ανατομία, μας πήρε η νύχτα να θυμόμαστε οι δυο από μια Μαρία, μα δεν ήταν η Μαρίες μας πολλές, μία ήταν και μόνη και κείνος που το ανακάλυψε ήτανε το γκαρσόνι! Το τελευταίο τσούγκρισμα είχε μια άλλη γεύση, τώρα η απέχθεια μας είχε συντροφεύσει, κι έτσι όπως τρέξαμε κι οι τρεις πάνω από τη λεκάνη, στραγγίσαμε ό,τι είχαμε πιει, κέρασμα στην πλεκτάνη. Αμυδρά θυμάμαι ακόμη εκείνη την αηδία τώρα πια μου προκαλεί μονάχα θυμηδία.
  29. 3 points
    Βάλτε με μέσα, παιδιά, έχω "πρόσωπο". Θα φυλάω τσίλιες από το παράθυρο μήπως περάσει και κανείς άλλος.
  30. 3 points
    Πολύ χαίρομαι που βλέπω ότι σας άρεσε και διασκεδάσατε. Να είστε καλά όλοι, ευχαριστώ! Δημήτρη, πράγματι φίλε μου πιάνει ακόμη!
  31. 3 points
    Το πόσο χαίρομαι που απο την μία οι συζητήσεις μας εξακολουθούν να γενούν τέτοια διαμάντια, και από την άλλη η συγκεκριμένη σε έκανε να επανέλθεις στα κοινά του sff, δεν λέγεται Σπύρο! Welcome back bro!
  32. 3 points
    Ορίστε και το δικό μου. Δείπνο.pdf
  33. 3 points
    Η Θεωρία των Χορδών Στο πρώτο βιβλίο του που διάβασα, Η γυναίκα με τον αριθμό 13, είπα "και ναι και όχι". Ε, σ' αυτό θα πω "όχι". 2/5 Έχει μια καλή ιδέα, μια φανταστική ιδέα, και τι την κάνει; Τίποτα. Ένα θριλεροειδές, μετριότατο τίποτα. Στις 250 τελευταίες σελίδες έδωσα μάχη για να μην το αφήσω. Θανατικά, οι πρωταγωνιστές φοβούνται, εμείς βαριόμαστε, χιλιοειπωμένα πράγματα με αφετηρία, το ξαναλέω, μία φανταστική ιδέα, που όμως δεν σώζει το βιβλίο. Επίσης, βαρέθηκα να διαβάζω για την ηρωίδα του (επιστήμων φυσικός, αν αυτό έχει καμιά σημασία, πάντως για το βιβλίο αυτό, είχε) ότι ήταν με το κυλοτάκι της. Βασικά, βαρέθηκα να διαβάζω τη λέξη κυλοτάκι. Το κάνει και στη Γυναίκα με τον αριθμό δεκατρία, έχει ένα κόλλημα; μια μανία; να δείχνει τις γυναίκες να υπομένουν σεξουαλικά βασανιστήρια, πράγμα που μου μοιάζει, το λιγότερο, παιδιάστικο. Κρίμα.
  34. 3 points
    Γιατί; εύκολο είναι. "Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βρικόλακας κι ένας σάτυρος. Και πηδιόσαντο"
  35. 3 points
    Πέρσι δεν έγραψα χριστουγεννιάτικη, αλλά φέτος λέω να γράψω
  36. 3 points
    Καλησπέρα, είναι η πρώτη ιστορία "μικρού μήκους" που γράφω αν και νομίζω πως βγήκα κάπως από τα όρια (ελπίζω να μην πειράζει πολύ) Ένα τζίνι μέσα στο μπουκάλι του.docx
  37. 3 points
    Σήμερα έκλεισα επτά χρόνια στο φόρουμ, σας ευχαριστώ για την παρέα σας όλα αυτά τα χρόνια.
  38. 3 points
    Άσε μας ρε κοπελιά, εμείς δεν γράφουμε ποιήματα, είμαστε παιδιά του λαού, της ρετσίνας και του μπουζουκιού
  39. 3 points
    Εδώ ξεφεύγουμε σε πολιτικά μονοπάτια αλλά μένουμε στο κομμάτι "ακαταλαβίστικο". Μην νομίζετε πως ένας δήθεν συγγραφεύς δεν μοιάζει με πολιτικό. (Τώρα που το σκέφτομαι θα σκαρώσω κανέναν τυφλοσούρτη για όταν μας πιάνουν οι βαρεμάρες και θέλουμε να γράψουμε κάτι ανούσιο βρε αδελφέ, κάτι δευτερότριτο, να νιώσουμε και μεις λίγο ανθρώποι του συρμού και του κόσμου και θα το ποστάρω 'δεπά.)
  40. 3 points
    Τι να λέμε τώρα για το Stranger things, ένα απίστευτο ταξίδι νοσταλγίας για όσους προλάβαμε έστω και οριακά τα 80'ς κι ευκαιρία για τους νεότερους να τα ξαναζήσουν. Μουσική, περιβάλλον, στήσιμο, ιδέες, χαρακτήρες, τα πάντα. ΓΙα κάποιον λόγο, αυτή η σειρά, σε τραβάει τόσο πολύ που τα 45λεπτα περνάνε λες και βλέπεις 10 λεπτά επεισόδιο! Και το κλειδί για εμένα είναι οι χαρακτήρες. Δεν είναι κανείς "γλάστρα". Μπορεί κάποιοι να εμφανίζονται λιγότερο ή να ξεπερνάνε τους άλλους, αλλά ο καθένας έχει τον ρόλο του. Κι αυτό το γουστάρω πολύ. Η πρώτη σεζόν μου άρεσε λίιιιιγο παραπάνω, αλλά η δεύτερη καθιέρωσε τη σειρά πλέον σε μία από τις πιο πετυχημένες των τελευταίων ετών. Το τέλος ήταν πολύ γούτσου, πολύ νοσταλγικό, πολύ cool
  41. 3 points
  42. 3 points
    Διάβασα πρόσφατα την Εφαρμοσμένη Μυθομηχανική κι αυτό το διήγημα μ' άφησε μαλάκα. Δεν ξέρω πώς στο διάολο το είχα χάσει, ίσως λόγω των αγγλικών; Τέλος πάντων. Από τα καλύτερα τρόμου που έχω διαβάσει, με ξεγέλασε και με κράτησε ως το τέλος. Μπράβο
  43. 3 points
    Δεν θυμάμαι αν ήταν η πρώτη που διάβασα απ' το φόρουμ, ήταν σίγουρα από αυτές που μ' άφησαν με το στόμα ανοιχτό. Είναι σίγουρα απ' τα καλύτερα διηγήματα που έχω διαβάσει γενικά.
  44. 3 points
    Προχθές τελείωσα κι εγώ με τον δεύτερο κύκλο. Αρκετά ικανοποιημένος, ίσως περισσότερο από τον κύκλο, επειδή ήξερα τι να περιμένω και δεν με απογοήτευσε καθόλου. Αν μου έλειψε κάτι ήταν το στοιχείο του τρόμου, που στον πρώτο κύκλο ήταν λίγο περισσότερο αισθητό. Για τα υπόλοιπα, το back to 80's δίνει και πάλι δυνατό παρόν, με πολλά στοιχεία δανεισμένα από ταινίες της εποχής, γυρισμένα από μια φρέσκια σκοπιά. Δεν με ενοχλεί που λίγο-πολύ όλα είναι αναμενόμενα, επειδή μας το δείχνουν πολύ ωραίο τρόπο. Οι ερμηνείες των παιδιών είναι ξανά εξαιρετικές, κι από τους υπόλοιπους δεν υπήρξε κάποιος που να με χάλασε (#teamBobNewbySuperhero). Λίγο άκυροι μού φάνηκαν η Μαξ και ο αδερφός της, που ουσιαστικά δεν έκαναν και τίποτα. Ίσως να 'χουν κάποιο πιο σημαντικό ρόλο στον επόμενο κύκλο. Το ίδιο ισχύει και για το επεισόδιο με τη χαμένη αδερφή. Αν και είχε ενδιαφέρον που μάθαμε κι άλλα στοιχεία για το backstory, το έβαλαν ακριβώς εκεί που δεν έπρεπε και έκοψαν τη δράση. Αναμένοντας τον επόμενο.
  45. 3 points
    Ομιλία του SFF.gr στο Φantasticon 2017 Τίτλος: Πορφύρα, πεντάλφες και FBI: η σημασία της έρευνας στη συγγραφή Ομιλήτρια: Αταλάντη Ευριπίδου @elgalla Περίληψη ομιλίας: Η ομιλία έχει ως στόχο να επιστήσει την προσοχή του επίδοξου συγγραφέα φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου στη σημασία της έρευνας. Θα αναφερθούμε στο τι, πώς και πού ψάχνουμε, αλλά και πώς σταχυολογούμε και εισάγουμε τις πληροφορίες στο έργο μας προκειμένου να δημιουργήσουμε μια ολοκληρωμένη και αληθοφανή αναγνωστική εμπειρία. Σημειώσεις: Εισαγωγή Τα είδη στα οποία γράφουμε (φαντασία, επιστημονική φαντασία, τρόμος) και πώς η σχετική έρευνα ή η έλλειψή της επηρεάζουν την αληθοφάνεια του κειμένου. Πιο συγκεκριμένα: Παράβλεψη της δυσπιστίας (suspension of disbelief)> ένα αληθοφανές πλαίσιο μπορεί να βοηθήσει σε αυτό > χάρη στην έρευνα είναι που στήνουμε αληθοφανές πλαίσιο. Αποφυγή στερεοτύπων > οι κατά συρροήν δολοφόνοι δεν είναι σχιζοφρενείς και το βοντούν δεν είναι σατανισμός. Περισσότερη έρευνα, περισσότερες ιδέες > η έρευνα για τα ρούχα ή τα όπλα μιας εποχής μπορεί να οδηγήσει σε ενδιαφέρουσες σκηνές αλληλεπίδρασης χαρακτήρων, η έρευνα για το κλίμα μιας περιοχής μπορεί αυτομάτως να υποδείξει πράγματα για την πολιτική και την οικονομία της, κτλ. Τι ψάχνουμε Οτιδήποτε μπορεί να απαιτεί το έργο μας και το είδος μας, ώστε το πλαίσιο της ιστορίας να γίνει αληθοφανές. Πιο συγκεκριμένα: Επιστημονικές πληροφορίες Ιστορικές πληροφορίες Ενδυμασίες, μαγειρική, αρχιτεκτονική Όπλα και πανοπλίες Μάχη, στρατηγική Γεωλογία, γεωγραφία, κλίμα Μυθολογία, θρησκεία Μυστικισμός, μαγεία Συμβολισμός Πού ψάχνουμε Κατά σειρά εγκυρότητας πηγής: Σχετικά άρθρα, περιοδικά και βιβλία Άνθρωποι σχετικοί με το εκάστοτε αντικείμενο Διαδίκτυο Άλλα έργα μυθοπλασίας Πώς ψάχνουμε Κατά σειρά προτεραιότητας: Πολλές διαφορετικές πηγές Κριτική ανάλυση των πληροφοριών Σύνθεση Δημιουργική εφαρμογή Γράφουμε μυθοπλασία και όχι ακαδημαϊκά κείμενα. Επομένως, μετά την έρευνα ακολουθεί η δημιουργική εφαρμογή της στη λογοτεχνία. Τι ταιριάζει στην ιστορία και την κοσμοπλασία μας και τι όχι; Τι είναι σημαντικό και τι μπορούμε να παραβλέψουμε; Πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε μια πλούσια και αληθοφανή αναγνωστική εμπειρία χωρίς να χρησιμοποιήσουμε όλον τον όγκο πληροφοριών που συγκεντρώσαμε; Υποσημειώσεις και επίμετρα: πού σταματούν να είναι βοηθητικά και αρχίζουν να γίνονται κουραστικά;
  46. 2 points
    Ξεκινήσαμε με Nathaniel Hawthorne και διήγημα του 1837.
  47. 2 points
    Ένα ακόμη, μικρότερο, αυτήν την φορά νομίζω καλύπτει τον περιορισμό τον ένα-δυο παραγράφων. Τα Χριστούγεννα ενός βρικόλακα.doc
  48. 2 points
    Εγώ θα πω ότι με όλες τις παραπάνω εξηγήσεις θα προέκυπτε ένα πολύ ενδιαφέρον διήγημα, που θα χαιρόμασταν πολύ να σε δούμε να γράφεις και να ανεβάζεις κάποια στιγμή. Και παλι ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου!
  49. 2 points
    Οχι οχι υπερφυσικο. ειναι καποια γεγονοτα π τα ζησα εγω, κ απο κει κ περα γ να γινει πιο ενδιαφερον προσθεσα κ μερικα ακομα πραγματακια της φαντασιας μου για να τραβηξουν το ενδιαφερον του αναγνωστη.
  50. 2 points
    Από αυτά που λες καταλαβαίνω πως περισσότερο σου αρέσει η εφηβική λογοτεχνία (Harry Potter, Έραγκον, Πούλμαν, Γαιοθάλασσα). Με βάση αυτά θα σου πρότεινα : το Ember in the Ashes της Sabaa Tahir, το Hunger Games, το Court of thorn and Roses της Sarah J. Maas, τα βιβλία του Περσυ Τζακσον του Rick Riordan και το Magicians του Lev Grossman. Όλα κυκλοφορούν στα ελληνικά αλλά δεν θυμάμαι τους τίτλους τώρα. Δεν θυμάμαι αν έχει μεταφραστεί το Dragonlance. Επίσης καλό είναι και το πρώτο Shannara του Terry Brooks καθώς και όλα τα βιβλία της Robin Hobb. Τέλος σίγουρα το κορυφαίο είναι ο Τροχός του Χρόνου του Robert Jordan αλλά είναι λίγο πιο βαρύ από τα προηγούμενα.
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.