Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 05/23/2018 in all areas

  1. 10 points
    Καλημέρα, παιδιά μου, ως επίσημη διοργανώτρια παιχνιδιών, διαγωνισμών και αγώνων της χρονιάς (απ' ό,τι φαίνεται), επωμίστηκα το ιερό καθήκον να σας δώσω εισαγωγή γι' αυτήν την επική συγγραφική μάχη. Το είδος ελεύθερο (αρκεί να έχει φανταστικό στοιχείο, από αυτό δεν γλιτώνετε, sff.gr λεγόμαστε). Οι λέξεις μέχρι 4.000 (χωρίς την εισαγωγή, φυσικά). Χρόνος συγγραφής, μια βδομάδα. Αν και, με δωροδοκία, μπορεί να δοθεί παράταση, είμαι καλός άνθρωπος άλλωστε. Ακονίστε πένες, σκουπίστε πληκτρολόγια από τρίμματα τυρόπιτας και ετοιμαστείτε. Ακολουθεί η εισαγωγή σας. Μου βγήκε αλλιώς απ' ό,τι περίμενα, αλλά ελπίζω να σας εμπνεύσει όπως κι αν έχει. Υπενθυμίζω πως το κείμενο πρέπει να ξεκινάει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ με τη δοθείσα εισαγωγή, αλλά από κει και πέρα μπορείτε να οργιάσετε. Καλή επιτυχία σε όλους! Εισαγωγή:
  2. 9 points

    until

    Ευχαριστώ όλες και όλους που διάβασαν και ψήφισαν την ιστορία μου (παρά τα προφανή λάθη και τις αδυναμίες της). Πιο πολύ ευχαριστώ όσες και όσους έχουν σχολιάσει τις ιστοριούλες μου τρία χρόνια που συμμετέχω σε αυτό το φιλόξενο σάιτ και με έχουν βοηθήσει να γίνω λίγο καλύτερος.☺️ Μπράβο και στα παιδιά που έγραψαν και έδωσαν ενδιαφέρουσες ιστορίες. Πολλά ευχαριστώ στις διοργανώτριες elgalla και naroualis, καθώς και σε όλους που διάβασαν και σχολίασαν τα διηγήματα του διαγωνισμού. Τα λέμε...
  3. 8 points
    Θα σου έλεγα να τα κάνεις ταυτόχρονα, ή πάντως να εντρυφείς σε ό,τι σε εμπνέει περισσότερο. Δλδ υπάρχουν συγγραφείς που κάνουν τεράστια δουλειά στην κοσμοπλασία, γεμίζουν σημειωματάρια και αρχεία για γεωγραφία, θρησκεία, ιστορία, χαρακτήρες και μετά καταπιάνονται με το world building. Αλλοι κάνουν το αντίθετο, πλάθουν την ιστορία και μετά το σύμπαν κουμπώνει ή προκύπτει μέσα από την αφήγησή τους (εμένα συνήθως έτσι μου βγαίνει). Η συμβουλή που θα δώσω επί του παρόντος είναι αυτή: όσες λεπτομέρειες και αν έχεις σκεφτεί για τον κόσμο σου, για τους ήρωές σου και το παρελθόν τους, όλα αυτά μην τα χώνεις στην αφήγηση αν δεν το σηκώνει μόνο και μόνο επειδή τα σκέφτηκες. Με άλλα λόγια, μην φορτώνεις με υπερβολικά πολλες πληροφορίες το κείμενό σου. Εσύ μπορεί να έχεις ρίξει τρελή δουλειά ως προς την κοσμοπλασία. Αλλά δεν θα ζορίσεις την αφήγηση για να την παρουσιάσεις. Η δουλειά, η προσοχή και το ενδιαφέρον που έχεις επιδείξει στον κόσμο σου θα προκύψει, πίστεψέ με, με τρόπο μαγικό, πλεγμένη μέσα στην αφήγηση. Μην γεμίζεις το καθαυτό κείμενο με παραγράφους εγκυκλοπαιδικής πληροφόρησης. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες, αν υπάρχουν εκεί, δλδ στο νου του συγγραφέα, θα διαπιστώσεις ότι θα βρουν από μόνες τους το δρόμο προς τον αναγνώστη. Εγγυημένα.
  4. 8 points

    until

    με 62 βαθμούς και το πιο σκοτεινό μωρό για φέτος, ο Solonor και φυσικά πρώτος με 68 βαθμούς κι ένα νησί που δεν το λες κι εξωτικό – ή μήπως το λες; - ο Γιώργος77! Από την ανθυποβοηθό της μεγίστης σουφουφουδιοργανώτριας, πολλά συγχαρητήρια στον νικητή αλλά και σε όλους όσους έγραψαν, διάβασαν, σχολίασαν και ψήφισαν. Η αφεντομουτσουνάρα μου πέφτει νεκρή – ε, τι τρόμος θα ήτο αν δεν υπήρχε κι ένας νεκρός – και σαν αφήνει στους μετριοπαθείς πανηγυρισμούς, κανονιοβολισμούς, γύρους του θριάμβου, γκρεμίσματα τειχών πόλεως και λοιπά, και λοιπά, και λοιπά, όπως και σας αξίζει. Θα τα ξαναπούμε αύριο πάλι.
  5. 7 points

    until

    Τις ευχαριστίες μου στη φανταστρουμφική συγκαταμετρήτρια, @Naroualis, που καθάρισε για πάρτη μου και ανακοίνωσε τα αποτελέσματα. Πολλά μπράβο στον Γιώργο για την άξια πρώτη του πρωτιά και με μεγάλη μου χαρά του παραδίδω τη σκυτάλη του διοργανωτή. Η ψηφοφορία ήταν θρίλερ μέχρι κυριολεκτικά τελευταία στιγμή, καθώς ΚΑΠΟΙΟΣ αποφάσισε να στείλει δέκα λεπτά πριν τα μεσάνυχτα και να κάνει την ανατροπή (hint hint, μέχρι τότε είχαμε 4η θέση). Πρώτος-δεύτερο και τρίτος-τέταρτος-πέμπτος άλλαζαν θέσεις διαρκώς μεταξύ τους. Θα ανεβάσω και στατιστικά κάποια στιγμή, αλλά όλες οι ιστορίες φαίνεται πως βρήκαν το κοινό τους. Ευχαριστούμε στα παιδιά που έγραψαν και, φυσικά, σε όσους διάβασαν, σχολίασαν και ψήφισαν. Θα τα πούμε τώρα στον επόμενο που (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) θα μπορώ να γράψω σαν άνθρωπος, αντί να διοργανώνω. Φιλιά κι αγάπη.
  6. 6 points
    until
    Είναι μαρτύριο να περιμένει κανείς το Νοέμβρη για να γράψει μια νουβέλα 50,000 λέξεων μέσα σε 30 μέρες! Γιατί να μην υπάρχει κάτι αντίστοιχο και το καλοκαίρι; Που δεν έχουμε υποχρεώσεις; Και που υπάρχουν περισσότεροι μήνες με 31 μέρες; Ελάτε στην παρέα του sff.gr για να ζήσουμε μαζί ένα Summer Writing Month ή, όπως είναι γνωστό στους συμμετέχοντες, SummerWriMo! Διαλέγεις όποιο συγγραφικό project θέλεις (μυθιστόρημα, διήγημα, ποίηση, δοκίμια), διαλέγεις όποιο ποσοτικό στόχο θέλεις (10-20-30-100 χιλιάδες λέξεις), φροντίζεις αυτό να συμβεί μεταξύ της 1ης και της 31ης Ιουλίου 2018 και βάζεις μπρος για τη νίκη. Ελάτε στον τρίτο λογοτεχνικότερο Ιούλιο των τελευταίων 100 ετών (λέμε τώρα ) Ελάτε για την εμπειρία, μείνετε για την παρέα, παλέψτε για τη νίκη! β) τι γράφουμε; #ό,τι μας καπνίσει. Νουβέλα να είναι κι ό,τι να 'ναι. Αρκεί να περάσει τις 50,000 λέξεις. γ) τι κερδίζουμε; #εδώ είναι και το tricky part. Τίποτε. Στην ουσία το μόνο που κερδίζεις είναι προσωπική ικανοποίηση και ένα ντραφτ εκείνης της ιδέας που όλο λες ότι θα τη γράψεις και δεν τη γράφεις ποτέ. Α, και πραγματικά φανταστική ατμόσφαιρα στο κλειστό, προστατευμένο κλαμπ. Κάθε φέτος είναι και φανταστικότερα. Άλλο να το λέω κι άλλο να το ζήσετε. δ) κι αν έχω κι άλλες ερωτήσεις; #πες τες εδώ πριν την 1η του Ιούλη. Με τόσους βετεράνους στο σφφ, όλο και κάποιος θα βρεθεί να σου απαντήσει. Λοιπόν; Ποιος θα λάβει μέρος φέτος;
  7. 6 points
    Αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους αφιέρωσαν μέρος από το χρόνο τους για να διαβάσουν και να σχολιάσουν την ιστορία μου. Παρακάτω ακολουθούν κάποια ειδικά σχόλια-απαντήσεις προς κάθε αναγνώστη: @John Ernst Επαγγελματίες στρατιώτες-μισθοφόροι λογικά δεν σοκάρονται, ούτε τρομοκρατούνται όταν αρχικά πεθαίνει κάποιος. Φυσικά όταν αρχίζουν να ξεκληρίζονται ένας προς έναν τότε το πράγμα αλλάζει. Στο σημείο που εμφανίζεται για πρώτη φορά το τέρας χρησιμοποιώ μια κλασσική σκηνοθετική τεχνική (telling while acting). Σύμφωνα με αυτή, όταν ένας χαρακτήρας εμφανίζεται για πρώτη φορά, ταυτόχρονα κάποιος άλλος στο υπόβαθρο μας εξηγεί όλη την ιστορία του. Αν και η υπερβολή είναι αναπόσπαστο κομμάτι των ιστοριών μου, στο σημείο που την αναφέρεις δεν ισχύει. Όταν ένα αυτόματο οπλοπολυβόλο (αυτά με την περιστροφική κάνη) εξαπολύει μερικές εκατοντάδες σφαίρες ανά λεπτό τότε είναι λογικό να σχηματίζονται σωροί από κάλυκες. Έχεις δίκιο, η προοικονομία των επόμενων θυμάτων στο τέλος μπορεί να βελτιωθεί. @Mournblade Έχεις δίκιο Γρηγόρη, το setting μοιάζει με αυτό από το Thing. Ήλπιζα όμως να έχεις βρει και τις άλλες δύο αναφορές σε άλλες κλασσικές ταινίες! Ο Ντίτριχ δεν θυσιάζεται άσκοπα. Όταν πια καταλαβαίνει πως κανένας δεν μπορεί να σταματήσει αυτό που τους κυνηγάει, και πως όλοι τους είναι καταδικασμένοι αποφασίζει να πεθάνει όπως αυτός το επιθυμεί. @Ιρμάντα Εξηγώ παραπάνω πως λειτουργεί η σκηνή με την πρώτη συνάντηση του τέρατος. Ναι όντως, το τέλος με την πυρίτιδα είναι κάπως κλισέ, αλλά δεν θα μπορούσε να προκύψει αλλιώς εκρηκτικό φινάλε. Κατά την άποψή μου, η προοικονομία στο τέλος χρειάζεται γιατί όπως όλες σχεδόν οι ιστορίες μου τελειώνουν πάντα υπονοώντας ή θέτοντας ευθέως τις βάσεις για sequel. @Solonor Ε όχι και b-movie το franchise του Predator! Πραγματικά θα ήθελα να μάθω τι ακριβώς σε δυσκόλεψε να φτάσεις στο τέλος. Η ιστορία είναι, από την αρχή μέχρι το τέλος, εντελώς straight-forward και ρέει γρήγορα. Και όπως λένε, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί (δυσκολία ανάγνωσης)! @Elli Sketo Ειλικρινά χαίρομαι διότι μέσα από τα σχόλιά σου φαίνεται ξεκάθαρα πως έπιασες εξ’ ολοκλήρου το πνεύμα της ιστορίας! Μια μικρή διόρθωση: η ιστορία πατάει πάνω σε ταινίες τρόμου από τα 80s και όχι τα 90s! Εκεί όμως που δεν συμφωνώ είναι στο ότι μοιάζει με πρόχειρη ταινία τρόμου. Νομίζω, πως έχει όλα τα συστατικά για μια πρώτης τάξεως ταινία. Σκέψου μόνο πως μέσα σε σκάρτες 4000 λέξεις διάβασες ένα σενάριο μιας πλήρης ταινίας (όχι κάποιο ταινιάκι των 20 λεπτών και των πέντε πράξεων)! @Γιώργος77 Σίγουρα πολλά πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά. Όμως μέσα στο σφιχτό περιορισμό των λέξεων λίγα από αυτά ήταν όντως εφικτά. Πιστεύω πως αν το τέρας μιλούσε μόνο αρνητικό θα ήταν. Το ότι δεν μιλάει το κάνει ακόμα πιο απόκοσμο. Επίσης, όπως εξηγώ στην ιστορία, το πρόσωπό του τέρατός είναι τόσο παραμορφωμένο που υπονοεί πως έχει χάσει την ικανότητα ομιλίας. Τέλος, πολλοί ανάλογοι χαρακτήρες (κυρίως από ταινίες) είναι βουβοί (βλέπε Michael Myers, Jason). @Ballerond Πολλές φορές δεν μας αρέσει κάτι πολύ απλά γιατί δεν θέλουμε να μας αρέσει. Για παράδειγμα, η ομαδάρα του ΠΑΟ τη σεζόν 1995-1996 (έφτασε μια ανάσα από τον τελικό) αποτελεί αναμφίβολα την καλύτερη επίδοση ελληνικών ομάδων στο champions league (εξαιρούμε τον τελικό του ‘71, που πάλι ήταν ο ΠΑΟ). Είμαι σίγουρος όμως πως αν ρωτήσουμε το χοντροΒαγγέλα, τους αλλήθωρους ή τα πιθήκια από το Άντε Γεια θα την βγάλουν άχρηστη! Πάμε παρακάτω. Αναφέρεις ταινίες όπως το Independence Day και το Die Hard και κάνεις λόγο για ανάπτυξη χαρακτήρων. Νομίζω πως αυτό είναι κάπως άδικο γιατί μέσα σε 2+ ώρες σίγουρα μπορείς να αναπτύξεις χαρακτήρες. Μέσα σε 3800 λέξεις δεν μπορείς να τα κάνεις όλα! Είτε θα αναπτύξεις χαρακτήρες και θα προσφέρεις μια ανούσια πλοκή μερικών σκηνών, είτε θα δώσεις μια πλήρη ιστορία με δευτερεύοντες χαρακτήρες. Ας πάμε όμως καθαρά σε ιστορίες και πιο συγκεκριμένα σε διηγήματα και όχι μυθιστορήματα. Κάνε, και φυσικά όποιος άλλος θέλει, το εξής πείραμα: στα διηγήματα Children of the corn, Trucks, Graveyard shift υπάρχει καμία ανάπτυξη χαρακτήρων; Εγώ προσωπικά ούτε τα ονόματα των πρωταγωνιστών δεν θυμάμαι! Αντιθέτως, πιστεύω πως όλοι θυμούνται, πάνω κάτω την πλοκή των ιστοριών αυτών. Και αυτό γιατί πολλοί από τους πρωταγωνιστές, όπως πολύ σωστά ανέφερες, είναι απλά κρέατα προς σφαγή. Έτσι λειτουργούν αυτού του είδους οι ιστορίες. Οι περισσότεροι ήρωες υπάρχουν μόνο και μόνο για να προσφέρουν τον φρικιαστικό θάνατό τους και τίποτα περισσότερο. Εγώ δέχομαι πως οι χαρακτήρες μου είναι δευτερεύοντες ή ακόμα και ανύπαρκτοι. Και εσύ όμως, ως αναγνώστης, θα έπρεπε να είχες το θάρρος τουλάχιστον να αναγνωρίσεις (όπως έκαναν κι άλλοι πιο πάνω) πως διάβασες μια ολοκληρωμένη ιστορία, με αρχή, μέση και τέλος. @jjohn Χαίρομαι πραγματικά που αναγνώρισες την πληρότητα της ιστορίας και κυρίως το ρόλο των πρωταγωνιστών σε αυτήν. Επίσης κατάφερες να βρεις βαθύτερα νοήματα όσον αφορά στην έλλειψη προσωπικότητας των χαρακτήρων! Τελικά έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν πως όσο επιφανειακή κι αν είναι ή φαίνεται μια ιστορία πάντα περιέχει, ακόμα και χωρίς να το θέλει, κρυμμένα νοήματα. @elgalla Σ’ ευχαριστώ για τα λεπτομερή σχόλια και το επισυναπτόμενο αρχείο. Πολλές από τις παρατηρήσεις σου θα ληφθούν σίγουρα υπ’ όψιν στη δεύτερη και βελτιωμένη έκδοση της ιστορίας. @SymphonyX13 Ίσως είσαι ο μόνος αναγνώστης που “μυρίστηκε” πλήρως τη δομή της ιστορίας. Όπως ανέφερες, το σκηνικό είναι από το Thing και η πλοκή από το Predator. Η τρίτη αναφορά σε ταινίες των 80s έχει να κάνει με το τρόπο που σκοτώνει το τέρας, ο οποίος θυμίζει έντονα Jason. Νομίζω πως μετά από 100+ χρόνια ιστοριών (βιβλία και ταινίες) είναι απλά αδύνατον να σκεφτείς μια 100% πρωτότυπη ιδέα. Αντιθέτως, αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να ανακατέψεις στοιχεία από προηγούμενες ιδέες έτσι ώστε να προκύψει ένα νέο ενδιαφέρον μείγμα ιδεών. Ας δώσω και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η ταινία Air Force One είναι σίγουρα αρκετά πετυχημένη. Όμως αν κάτσουμε και τη σκεφτούμε λίγο θα συνειδητοποιήσουμε πως η πλοκή της είναι ακριβώς η ίδια με αυτή από το Die Hard. Η εναλλαγή όμως του σκηνικού (από ουρανοξύστη σε αεροπλάνο) έδωσε μια αρκετά ενδιαφέρουσα εναλλακτική ιστορία.
  8. 6 points
    Σας ευχαριστώ όλους για τα πολύτιμα σχόλια σας, και ειδικά εκείνους που μπήκαν σε εξτρά κόπο να μοιραστούν με λεπτομέρειες την άποψη τους! Λογικά, σύντομα, θα απαντήσω σε όλους, όπως έκανα τις προηγούμενες φορές. Όμως, αρχικά, θα κάνω ένα πρώτο σχόλιο. Τι συνειδητοποίησα από το feedback της κοινότητας: -Ήταν λάθος να εμπλέξω την κοσμοπλασία της Ύβρις, λόγω τιμής ένεκεν της ιδέας που δανείστηκα από την γενική ιστορία της, ακόμη κι αν το έδωσα ως παράξενο, ολοζώντανο όνειρο (βασικά, οιωνός ήταν, αλλά μικρή σημασία έχει εφόσον δεν έπεισε-ταίριαξε). Όταν τελείωσα το διήγημα, σκέφτηκα: ''χμ, αυτή η παράγραφος έχει διαφορετικό ύφος από το υπόλοιπο κείμενο''. Ακολούθησε μια μικρή παύση στην εγκεφαλική λειτουργία. Μετά: ''έλα, ωχού μωρέ, μια μικρή παράγραφος είναι, πόσο θα τους πειράξει; Ας δώσω ένα origin στο πλάσμα, ας δώσω κι ένα thumps up στην Ύβρι...ποιός το αλλάζει τώρα; Θα το αφήσω ως έχει''. Που να ήξερα, ο έρμος; Μάθημα sff: η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. -Αυστηρά show don't tell, από εδώ και στο εξής. Εξυπηρετεί καλύτερα την ιστορία και σε γλυτώνει από πονοκεφαλους. -Χίλιες φορές να είσαι ασαφής και να αφήνεις απορίες στο τέλος, παρά να προσπαθείς να βγάλεις όλες τις ιδέες που έχεις στη φόρα, με την ελπίδα πως θα τις εκτιμήσει ο αναγνώστης. Για μένα μακράν το πιο αδύναμο σημείο του διηγήματος, τώρα που το κοιτάω από μακριά, είναι το τέλος, όπου παρασύρθηκα με το πλάσμα και παρέταξα μια μια τις σκέψεις που είχα γι' αυτό, στα πλαίσια διαλόγου! Από εδώ και στο εξής θα οχυρώνω τις ιδέες μου, με όσο το δυνατόν κομψότερο τρόπο. Όσον αφορά τους κούκους, την έμπνευση της ιστορίας ουσιαστικά, δείτε αυτή την εικόνα: Πόσο τρομακτικό! Ο γονιός ταϊζει, δίχως να έχει καμία επίγνωση, τον δολοφόνο των παιδιών του. Ένα πλάσμα εξόριστο, πολύ μεγαλύτερο από τον ίδιο, αχόρταγο, μοχθηρό, που ζει παρασιτικά εις βάρος τους. Κοιτάξτε: δεν χωράει καλά καλά μέσα στη φωλιά! Έχει πετάξει κάτω τα υπόλοιπα αδέλφια, και δρέπει όλα τα οφέλη από τους γονείς, που εν αγνοία τους συνεχίζουν και το τρέφουν ακόμη και όταν έχει ωριμάσει. Το πιο τραγικό - τονίζω - είναι πως αυτοί νομίζουν πως βλέπουν το (μοναδικό) παιδί τους, ακόμη κι αν είναι διπλάσιο σε μέγεθος, ακόμη κι είναι τελείως διαφορετικό. Στη συνέχεια, φυσικά, θα αφήσει τα αυγά του σε άλλη φωλιά, σε νέα θύματα, και ούτε καθεξής. Η σαρκοφάγος ήταν το ''αυγό'' ενός παρασιτικού πλάσματος με ψυχικές δυνάμεις, στυλ mind flayer. Δεν είναι δαίμονας, είναι cosmic horror, που τρύπωσε στη φωλιά (οικογένεια) των Βάλντας. Ένα πλάσμα ατελές, που γεράζει υπερβολικά γρήγορα, εξαιτίας της αδυναμίας του να ανθίσταται στη φθορά του χρόνου (η Θεία Τιμωρία από την Ύβρις). Σκότωσε την Ιβάνα, σκότωσε τα υπόλοιπα αδέλφια, άρπαξε ολόκληρη την κληρονομιά, απομύζησε χρόνια ζωής από τα θύματα του, προβάλλοντας ψευδαισθήσεις ως προς την αληθινή του όψη. (Όπως στην εικόνα δηλαδή, κανείς δεν καταλαβαίνει πως η Ιβάνα είναι απλώς μια ''σκιά'' από αυτό που ήταν παλιότερα). Όμως ο χρόνος είναι αμείλικτος: πρέπει να μεταπηδήσει σε νέα φωλιά πια. Στον Εμίν. Όπως καταλαβαίνετε, σε φόρμα νουβέλας θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Σε πραγματικό χρόνο θα εξελισσονταν τα γεγονότα, από το παρελθόν με το σκηνικό στο φάρο, με την προβληματική, ύπουλη συμπεριφορά της Ιβάνα, το ξεπάστρεμα των συγγενών της (πέταμα των νεοσσών έξω από τη φωλιά), την άνοδο της εώς και το σήμερα, και την ανάγκη του πλάσματος να εγκαταλείψει τον ξενιστή του. Και σε διήγημα όμως, με κάποιες διαφορετικές προσεγγίσεις, μάλλον θα ήταν καλύτερα τα πράγματα. Όπως, και να 'χει, η αλήθεια ήταν πως αυτή η ιστορία που γράφτηκε υπό πίεση χρόνου (και μεταξύ μας, σχετικά κουρασμένα), μου έδωσε το έναυσμα να ασχοληθώ και στο μέλλον με τον τρόμο. All well, λοιπόν. Σας ευχαριστώ ξανά!
  9. 6 points

    until

    Συγχαρητήρια σε όλους, και πολλά μπράβο Γιώργο και από εμένα! Ευχαριστούμε όλους όσους μας διάβασαν, και όλους όσους σχολίασαν! Ως η πρώτη (διστακτική) απόπειρα που έκανα στον τρόμο, έχω να δηλώσω πως βρήκα άκρως ενδιαφέρον το challenge, και σίγουρα πιο απαιτητικό από το να γράφεις fantasy (τουλάχιστον σε ορισμένους νευραλγικούς τομείς). Την επόμενη φορά, αν όλα βαίνουν πρίμα, θα προσπαθήσω να γίνω πιο τολμηρός (και προσεκτικός). Και του χρόνου!
  10. 6 points

    until

    . Μπράβο στον νικητή! Θα το ξαναπώ και σε αυτόν τον διαγωνισμό ότι το σύστημα με τα event δεν βολεύει. Εγώ ας πούμε ακόμα δεν έχω βρει πώς να κάνω απευθείας jump στην τελευταία σελίδα απ'εξω. Υπάρχει επίσης και bug με τον post counter στην αρχική, δείχνει λιγότερα ποστ(αν τα δεις από άλλο υποφορουμ είναι οκ). Τουλάχιστον αν το είναι να το διατηρήσετε, τουλάχιστον ανανεώνετε την ημερομηνία λήξης για να μην χάνεται μόλις περάσει η αρχική ημερομηνία
  11. 6 points

    until

    Θα σας κάνω παρέα (μάλλον) γράφοντας μία νοβελέττα (μάλλον) που θα είναι western dark fantasy (μάλλον). Οπότε μάλλον θα σας πρήξω πάλι εκβιάζοντας συναισθήματα και γράφοντας για τετριμμένα, καθημερινά πράγματα όπως δυστυχήματα, οικογενειακές σχέσεις κτλ.
  12. 6 points
    Γράφω μια νουβέλλα επιστημονικής φαντασίας (την Εξορία για όσους βόηθησαν στην επιλογή της, σας ξαναευχαριστώ γι' αυτό) και την μεταφράζω κιόλας στα Αγγλικά με φιλόδοξους σκοπούς, (θα σας ενημερώσω μόλις φάω τα μούτρα μου!).
  13. 5 points

    until

    Συγχαρητήρια στον Γιώργο! (άξιζε μια πρωτια μετά από τόσες πολύ καλές συμμετοχές) Μπράβο σε όσους έγραψαν, σχολίασαν και ψήφισαν φυσικά ειχαμε λίγες ιστορίες μεν αλλά τουλάχιστον αρκετός κόσμος μας έκανε το χατίρι και μας διάβασε. Του χρόνου θα υπάρχει ποικιλία στους διαγωνισμούς Ευχαριστούμε και την πυργοδέσποινα για την πολύ όμορφη διοργάνωση.
  14. 5 points

    until

    Μπράβο Γιώργο!
  15. 5 points

    until

    Ωωωω! Πολλά συγχαρητήρια Γιώργο! 😉Ειλικρινά η ιστορία σου ήταν πολύ καλή! Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες βεβαίως βεβαίως, στα παιδια του βάθρου, στη διοργανώτρια με το ωραίο θέμα και σε όσους μας έκαναν παρέα ως αναγνώστες και σχολιαστές! Μπράβο βρε Γιώργο. Όχι, μπράβο.
  16. 5 points

    until

    Κατόπιν αιτήσεως της επίσημης διοργανώτριας σουφουφουδιαγωνισμών δια το τρέχον έτος :P τα αποτελέσματα θα τα παρουσιάσει η αφεντομουτσουνάρα μου. Στρωθείτε. Στην έκτη θέση με 32 βαθμούς ο Disco Volante Στην πέμπτη θέση με 42 βαθμούς ο John Ernst Στην τέταρτη θέση με 45 βαθμούς…
  17. 5 points

    until

    Θα με ενδιέφερε να τις δώ όπως είπα. Για να δούμε, τι θα κάνω τον Ιούλιο. εγώ; 1. Θα ολοκληρώσω την Εξορία στα Ελληνικά και στην μετάφραση στα Αγγλικά. 2. Θα συνεχίσω την Χιονοθύελλα 3. Θα συνεχίσω και θα ολοκληρώσω λογικά την Επιχείρηση Ιωνία.
  18. 5 points
    Όνομα Συγγραφέα: Έλλη Σκέτο Είδος: μπορεί και να μην είναι sci-fi Βία: Όχι Σεξ: Όχι Αριθμός Λέξεων: 3923 Αυτοτελής: Ναι Σχόλια: Θα ήθελα τη γνώμη αλλά και τη συμβουλή σας, είδικά όσον αφορά το τέλος. Ευχαριστώ Αρχεία: ρώτα το κινητό.docx/ ρώτα το κινητό.pdf
  19. 5 points
    Καλησπέρα, Γρηγόρη. Είπα αυτή τη φορά να κάτσω να κάνω πολύ αναλυτικά σχόλια, οπότε την (πολύ) εκτεταμένη εκδοχή όσων θα σου πω εδώ θα τη διαβάσεις στο αρχείο. Εδώ θα γράψω μόνο τα πιο κομβικά σημεία. Στα θετικά: - Συνεχίζεις στο μοτίβο του προηγούμενου διαγωνισμού, έχοντας ξεφορτώσει σημαντικά τον λόγο σου από αχρείαστες ποζεριές. Εύγε. Μάλιστα, εδώ το κάνεις ακόμη καλύτερα. Μπορεί να σου ξεφεύγουν 1-2 σημεία, αλλά δεν έχεις ολόκληρες τεράστιες παραγράφους τίγκα στην κορδέλα, όπως στο "Ζήσε". - Δίνεις αρκετά καλή ατμόσφαιρα μέσα από περιγραφές, έχεις και κάποιες ωραίες εμπνεύσεις, όπως η ανατριχιαστική εικόνα του σαλονιού που είναι γεμάτο κλουβιά. Γενικά, έκανες καλή δουλειά στο να με πείσεις ότι βρίσκομαι στα Καρπάθια. - Έκανες μια προσπάθεια να δέσεις την ιστορία σου με το σήμερα, με τις αναφορές στα οικονομικά προβλήματα του παππού και του εγγονού. - Αν δεν έχεις ξαναγράψει τρόμο ποτέ σου, αυτή ήταν μια ικανοποιητική πρώτη απόπειρα. Στα αρνητικά: - Μπερδεύεις διαρκώς τις οπτικές γωνίες. Κάποιες φορές, μάλιστα, αλλάζεις οπτική γωνία δύο και τρεις φορές μέσα σε ελάχιστες γραμμές. Αν θες να βάλεις παντογνώστη αφηγητή, βάλε παντογνώστη αφηγητή, αλλά αυτό που κάνεις είναι ένα διαρκές head hopping χωρίς εστίαση, που δεν μας αφήνει να ενδιαφερθούμε ή να ταυτιστούμε με κανέναν από τους δύο χαρακτήρες. - Στο είπαν κι άλλοι, ο έφηβος δεν πείθει καθόλου σαν χαρακτήρας. - Ο διάλογός σου, στα περισσότερα σημεία, δεν είναι καν διάλογος. Στο έχουμε πει αυτό και παλιότερα και φαίνεται πως είναι μάλλον μια κακή συνήθεια που έχεις: ο παππούς, στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας δεν είναι παρά ένα ανδρείκελο που λέει "και μετά τι έγινε;" "και μετά;" "ποια εκείνη;" "πώς σε κοιτάει, δηλαδή;"... ξέρεις τώρα, ερωτήσεις που ο μόνος λόγος ύπαρξής τους είναι να σπάει το μονομπλόκ μονολόγου του μικρού. Και στα σημεία όπου δεν κάνει τέτοιες ερωτήσεις και θυμάσαι ότι είναι κι αυτός βασικός χαρακτήρας, ο διάλογος μεταξύ των πρωταγωνιστών είναι πιο ψόφιος κι απ' το πτώμα του λύγκα που κοιτάει η αρκούδα. Δεν έχει ζωντάνια, δεν έχει οργανικότητα, δεν έχει διαδραστικότητα. Ίσως πρέπει να αφιερώσεις λίγο χρόνο στο να διαβάσεις θέατρο, ίσως πρέπει να αρχίσεις να διαβάζεις μεγαλόφωνα τα κείμενά σου, δεν ξέρω. Πάντως πρέπει οπωσδήποτε να φτιάξεις τους διαλόγους σου, αν θες να πας τη γραφή σου ένα βήμα παραπέρα. - Το μπέρδεμα των ΟΓ και ο ξύλινος "διάλογος", δεν βοηθάνε καθόλου στο στήσιμο των χαρακτήρων σου. Βρίσκω εύστοχο το σχόλιο του Γιάννη πιο πάνω: όντως δείχνεις να μη σε ενδιαφέρουν ιδιαίτερα. Είναι κάτι που σου είχα αναφέρει και παλιότερα, στον "Πρώτο Φύλακα", αν θυμάμαι καλά. Μου δίνεις την εντύπωση πως βασίζεσαι στις καταστάσεις για να μας κάνουν να ενδιαφερθούμε για τους χαρακτήρες και ξεχνάς πως πρέπει πρώτα να ενδιαφερόμαστε, ώστε να τρομάξουμε/συμπάσχουμε με τις καταστάσεις. Ή, ενδεχομένως, να μην μπορείς να κατανοήσεις τη διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο; Δεν ξέρω, θα προσπαθήσω να την εξηγήσω όπως κι αν έχει: Τι κάνεις εσύ: ο παππούς κι ο εγγονός είναι generic χαρακτήρες χωρίς ιδιαίτερο χρώμα έχουν οικονομικά προβλήματα, πάνε στο σπίτι του τέρατος, τέρας σκοτώνει παππού, μικρός στεναχωριέται, αναγνώστης τρομάζει επειδή το τέρας είναι τρομακτικό. Τι θα έπρεπε να κάνεις: ο παππούς κι ο εγγονός είναι χαρακτήρες τρισδιάστατοι, με προσωπικότητα και δυνατή σχέση μεταξύ τους, η οποία φαίνεται από τους διαλόγους και τη συμπεριφορά τους, πάνε στο σπίτι του τέρατος, τέρας σκοτώνει παππού, αναγνώστης στεναχωριέται γιατί τον συμπαθούσε και επειδή στεναχωριέται ο μικρός, αναγνώστης τρομάζει επειδή φοβάται για την τύχη του μικρού, όχι επειδή η περιγραφή του τέρατος είναι τρομακτική. Καταλαβαίνεις τη διαφορά και για ποιον λόγο το δεύτερο είναι μακράν πιο αποτελεσματικό από το πρώτο; Λέξεις όπως "παππούς" και "εγγονός" δεν καθιστούν από μόνες τους characterization, χρειάζεται κι άλλο. Χρειάζεται προσωπικότητα, κάπως να κάνεις αυτούς τους ήρωες να βγουν απ'το χαρτί και να μας νοιάξουν. - Η κοσμοπλασία. Σου κάνω πιο συγκεκριμένα σχόλια στο αρχείο, θα τα δεις, αλλά, αν θες την ταπεινή μου άποψη, αυτή η ιστορία θα ήταν πολύ καλύτερη αν έλειπε η επική κοσμοπλασία (που μπερδεύει και αρκετά, θεωρώ, με τους δαίμονες (;) να αυτοαποκαλούνται δευτερόπλαστοι, παρότι υπήρχαν πριν τους ανθρώπους, δεν ξέρω, πονοκεφάλιασα), όλα τα σχόλια για το πόσο για πέταμα είμαστε οι άνθρωποι και το ιουδαιοχριστιανικό background με Κάιν, Εύες και Παναγίτσες. Βασικά, αυτή θα ήταν μια τρομερά (pun intended) καλύτερη ιστορία, με καλύτερη χρήση του θέματος, αν ήταν βαμπιροϊστορία (είχα την ελπίδα πως θα ήταν, με τα Καρπάθια κτλ, αλλά φευ) και η κατάσταση του βρικόλακα ερμηνευόταν ως εξορία από τον θάνατο και τη γαλήνη που μπορεί να προσφέρει. Θα άλλαζε ελάχιστα, θα γλίτωνες από την προβληματική κοσμοπλασία που σου τρώει λέξεις από τους χαρακτήρες σου και θα μπορούσε να ήταν μια ιστορία τρομαχτική και σπαρακτική συγχρόνως, για όλους σου τους χαρακτήρες, ακόμη και για το τέρας. Αν δεν θεωρείς τους βρικόλακες πρωτότυπους, επέτρεψέ μου να σου πω ότι ούτε οι δαίμονες είναι. Το θέμα είναι τι εξυπηρετεί καλύτερα την ιστορία και, κατά την ταπεινή μου άποψη, εδώ χρειάζεσαι να αποτινάξεις την κοσμοπλασία εντελώς και να πας με κάτι πιο απλό, που θα μας χτυπήσει στο μεδούλι. - Νομίζω πως θα δεις σημαντική διαφορά αν αρχίσεις να χρησιμοποιείς στις ιστορίες σου και άλλες αφηγηματικές τεχνικές. Για παράδειγμα, όλο το σκηνικό του φάρου θα ήταν πιο άμεσο και πιο δυνατό αν μας το έδινες σε flashback. Επέλεξες να το κάνεις με αφήγηση κι αυτό ρίχνει την ιστορία αντί να την ανυψώνει. Γενικά, θα σου πρότεινα να πειραματιστείς περισσότερο και να τολμήσεις περισσότερο, αντί να μένεις σε μια δοκιμασμένη φόρμουλα. Επισυνάπτω και το αρχείο και καλή επιτυχία! Mournblade - Elgalla edit.doc
  20. 4 points
    Πάντα πηγαίνω στη θάλασσα είτε πολύ πρωινές ώρες είτε πολύ απογευματινές, όταν ο ήλιος είναι χαμηλά. Σήμερα όμως μάλλον δεν τη γλίτωσα και έπαθα ηλίαση! Αλήθεια, διάβασα όντως στην ίδια παράγραφο για τον κώλο της Τζωρτζίνας, για χυλόπιτες και για δαίμονες που έρχονται στην Ελλάδα για ηλιοθεραπεία και διακοπές;
  21. 4 points
    Θέλει και ρώτημα, Έλλη; Φυσικά και ναι, με μεγάλη μας χαρά! Καλό μήνα!
  22. 4 points
    Σπύρο θα σε παίξω εγώ ευπρόσδεκτοι όμως είναι κι όσοι άλλοι θέλουν
  23. 4 points
    Ψήνεται κανείς; Ότι είδος θέλετε, με ότι όρια και περιορισμούς προτιμάτε. Ο τρέχων διαγωνισμός τελειώνει, ας ξαναζωντανέψουμε αυτό το υπέροχο παιχνίδι. Για να το κάνω λίγο πιο "ελκυστικό", έχω να γράψω κάτι -πέρα από κάνα δυο τρία γουοναμπί ποιηματάκια της στιγμής- σχεδόν ενάμισι χρόνο! Άντε λοιπόν, παλιό κι αγαπημένο παρεάκι, ας βγάλουμε πάλι τη γαλέρα στ' ανοιχτά!
  24. 4 points

    until

    Εγώ, αγαπητοί, έχω μπροστά μου το πιο οργιαστικό φουντόριμο που έχει γίνει ποτέ. Θέλω λίγο διάβασμα για το στρατιωτικό/εκστρατευτικό κομμάτι, και επίσης πρέπει να αποφασίσω ποιο είναι το έξτρα κατιτί που θα περιέχει κάθε ένα από τα εννέα προγραμματιζόμενα γεύματα, αλλιώς είμαι έτοιμη για μεγάλο ροκ-εντ-ρολ.
  25. 4 points

    until

    Ελπίζω μέχρι τότε να έχω τελειώσει τις διορθώσει στο City that Weeps και να ασχοληθώ με τη Νέα Ορλεάνη. Αν δεν έχω τελειώσει, θα σας κάνω παρέα με διορθώματα, μάλλον.
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..