Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 12/22/2017 in all areas

  1. 9 points
    Ένα ακόμη ποίημά μου στο Φρέαρ, εντελώς καινούριο (που σημαίνει δεν το έχετε διαβάσει εδώ), με τίτλο "Ιός".
  2. 9 points

    until

    Λοιπόν μιας και το ζητήσατε, μιας και ο σύζυγος το βρήκε, το θέμα είναι... ΕΘΙΣΜΟΣ Θα επανέλθω σύντομα για τα περαιτέρω.
  3. 8 points

    until

    ΛΟΙΠΟΝ. Γράφετε μέχρι 29/01, μέχρι 3.850 λέξεις. Θέλω να πω σε άπαντες ότι οι διαγωνισμοί μας είναι μια ευκαιρία να περάσουμε καλά, να γράψουμε και να διαβάσουμε όμορφα διηγήματα και, φυσικά, να εξελιχθούμε συγγραφικά. Είμαστε μια παρέα, η συγγραφή είναι το πάθος μας, διαγωνιζόμαστε και ΔΕΝ ανταγωνιζόμαστε. Από καλά διηγήματα, βγαίνουμε όλοι κερδισμένοι. Από ζαβολιές και κακίες, βγαίνουμε όλοι χαμένοι. Ελπίζω να διαβάσω και καινούρια πρόσωπα (μη ντραπείτε, δεν δαγκώνουμε, είμαστε αξιαγάπητοι και χαδιάρηδες κατά βάθος) και παλιά πρόσωπα και, γενικά, να έχουμε έναν ωραίο διαγωνισμό που θα κυλήσει ομαλά και χωρίς ευτράπελα. Καλή επιτυχία σε όλους!
  4. 8 points
    Καλημέρα και καλή χρονιά! Εγώ έχω τρεις στόχους για φέτος. 1. Να ολοκληρώσω την αναθεώρηση του 3ου και τελευταίου μέρους της τριλογίας μου, Η Χαμένη Γνώση. 2. Να γράψω κι άλλα διηγήματα, και γιατί όχι, να δοκιμάσω την τύχη μου στον τρόμο. 3. Να ολοκληρώσω τον κορμό του επόμενου μυθιστορήματος μου.
  5. 7 points

    until

    Οι μέλισσες εξαφανίστηκαν και μια γκομενα είναι πολύ λυπημένη γιαυτό.
  6. 7 points
    1. Να αναθεωρήσω, διορθώσω, αναπτύξω και γράψω τη συνέχεια του μυθιστορήματος που ξεκίνησα το 2017. 2. Να γράψω και κανένα διήγημα, που το έχω κόψει το άθλημα. 3. Να μη γράφω σαν να με κυνηγάνε. Ποτέ ξανά, αν γίνεται. 4. Να γράψω κάτι mainstream. Πραγματικά έχω την περιέργεια να δω αν μπορώ να ολοκληρώσω μία τέτοια ιστορία.
  7. 7 points
    Ας πω κι εγώ τους δικούς μου 1. Να φύγει από πάνω μου το φλασάκι 340.000 λέξεων και να μείνει κάτω από 300.000 2. Να βρω στέγη με πράσσινο φως για το μυθιστόρημα ενηλικίωσης 3. Να συμμετέχω στους δυο επόμενους διαγωνισμούς 4. Να δοκιμάσω την τύχη μου με μερικά μεταφρασμένα διηγήματα 5. Να γράψω ένα ακόμα μυθιστόρημα.
  8. 7 points
    Είμαι σίγουρη ότι διάβασα τη φράση τουλάχιστον τέσσερις φορές για να καταλάβω τι είναι το who-dunn-άκι. Στόχοι, χμου. 1) Να καταφέρω μία έκδοση. 2) Να ολοκληρώσω τις διορθώσεις στην Κόρη μου (το δεύτερο ποντιακό). 3) Να ξεκινήσω τις διορθώσεις στην Δόσα μου (το τρίτο ποντιακό). 4) Να τελειώσω (όπως πάντα) ένα από αυτά που μου έχουν μείνει στη μέση (Ετρούσκικο, Δωδωναίϊκο, Αραβικό). 5) Χωρίς να το θέλω πολύ, αν χωρέσει, να ξεκινήσω κάτι νέο, πιθανόν με μικρασιατική εσσάνς. Αυτό θέλει καλό σχεδιασμό κι ίσως και να πρέπει να δω τι παίζει με τους θεούς της Πικρής Στροφής εκείιιιινα τα χρόνια. 6) Να τελειώσω μια σειρά άρθρων που έχω ξεκινήσει εδώ και χρόνια σε τούτο το φόρουμ και λιμνάσανε, και να καταφέρω να ολοκληρώσω την άλλη σειρά άρθρων που γράφω μαζί με τον Λευτέρη 7) Να θέσω τις βάσεις, με διάβασμα και γαστριμαγική έμπνευση για κάτι που το ονειρεύομαι εδώ και πολλά-πολλά χρόνια και που θα μας κάνει λίγο γνωστότερους ως κοινότητα του φανταστικού στο ευρύ νοικοκυρικό κοινό. 8) Να μην (χλωμό το βλέπω) πέσω στα πατώματα από την κούραση, εάν είναι δυνατόν, σιλ βου πλε. Αυτά. Καλή χρονιά.
  9. 7 points
    Αγαπητή δεσποσύνη, πάντα στις διαταγές σας. Κατευθείαν από το ημερολόγιο συγγραφέα: Καινούρια χρονιά, άλλοι δίνουν υποσχέσεις, άλλοι παίρνουν αποφάσεις. Εγώ σκέφτομαι τι θα γράψω και τι ιστορίες θα πω. Το 2017, που μας άφησε πια, ήταν μια χρονιά αρκετά γεμάτη, δύο μεγάλα μυθιστορήματα, δύο πιο μικρά, δύο διηγήματα και ένας σημαντικός αριθμός ποιητικών έργων. Καθόλου άσχημα, το νέο έτος ελπίζω και θέλω να έχει ακόμα πιο πολλά να επιδείξει. Οι στόχοι μου για το 2018 λοιπόν: 1. Οι τελευταίες πινελιές του Πύργου, και ο μακρύς δρόμος φτάνει στο τέλος του (αλλά μην ανησυχείτε κάτι νέο ετοιμάζεται σε φαντασίας, μπορεί και μέσα στη χρονιά) 2. Μια κοινωνική κατά βάση ιστορία, παρότι έχει μέσα και φόνους και έναν θησαυρό των Ναζί με τίτλο Θύελλα 3. Μια περιπέτεια που αφορά ένα κρουαζιερόπλοιο κλάσεως Quantum, το πλήρωμα και τους επιβάτες του. Ο τίτλος ακόμα αγνοείται, ο σχετικός φάκελος λέει απλά Πλοίο. 4. Μια ιστορία με ένα αρχαίο κακό και εξορκισμούς, επίσης άνευ τίτλου. 5. Να ολοκληρώσω την Επιχείρηση. 6. Έναν αριθμό ποιητικών έργων, το πρώτο ξεκίνησε ήδη να εκτελείται. Ελάτε μαζί μου να κάνουμε τη χρονιά γεμάτη δημιουργία και έμπνευση. Δεν ήξερα ότι η Πυργοδέσποινα έχει πολύ σεξ στις ιστορίες της, γώ θυμάμαι έντονη σεξουαλικότητα μόνο στα Παλάτια της Μεγάλης Υφάντρας.
  10. 6 points

    until

    Χμ, θα το παλέψω αν κι έχω τα θεματάκια μου: . Δεν είμαι σίγουρος ότι είμαι απόλυτα εντός θέματος, 2. Πρέπει να γράψω ΚΑΙ κριτικές (μου λείπουν), 3. Δεν έχει ούτε μία έκρηξη! Edit: Διαγράψτε το 3. Βρήκα άλλο τέλος: «Και τότε, το διάστημα δονήθηκε από έναν τρομερό ήχο. Το διαστημόπλοιο διαλύθηκε και το κενό γέμισε φλεγόμενα συντρίμμια». Ναι, φωτιές και ήχοι στο κενό. Τι ; Δεν σας αρέσει;
  11. 6 points

    until

    Λοιπόοοοον....Το πρώτο στοιχείο δεν είναι απλό λουλουδάκι που φυτρώνει σε κροκάλες, αλλά ένας κάκτος Πεγιότ. Νοτιοδυτικό Τέξας και Μεξικό. Χωρίς αγκάθια. Στα ισπανικά σημαίνει "Λάμπω - Ακτινοβολώ". Το δεύτερο στοιχείο.......αααααααααααααααααααχ ρε elgalla τι μας κάνεις; Είναι ένα από τα μοντέλα του America's Top Model στην φωτογράφηση που έκαναν για τον οίκο "Sequin", στη Νέα Υόρκη. Sequin= Λαμπερό διακοσμητικό. Άρα θα πω ΛΑΜΨΗ. (Εναλλακτικά, ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ)
  12. 6 points
    Ας το ανοίξω εγώ φέτος αυτό το τόπικ. 1) Θα 'θελα φέτος να ισορροπήσω λίγο τα κόμικ με τα βιβλία. Το '17 διάβασα 60 βιβλία και 100 κόμικ, λέω φέτος να το πάω λίγο πιο στα ίσα. 2) Θέλω πολύ να καταφέρω μερικές ανθολογίες του φανταστικού που βγήκαν πέρσι (τα τρία του Ανάτυπου, κάποια τις ΑΛΕΦ, τους Αλλόκοσμους, του Αχαρτογράφητους τόπους) 3) Θέλω να αποκτήσω επιτέλους γνώμη για μερικούς Έλληνες του φανταστικού που δεν γνωρίζω (Μπελαούρης, Αντώναρος, Σαφελάς, Σταθοπούλου, Μάντζαρη, Λάβαρη και παλιότερους, όπως ο Μαρσελός, ο Καληδόνης, ο Αθανασιάδης) 4) Επίσης να διαβάσω μερικά πέραν του κλασσικού, όπως ο Ερωτόκριτος (για 7η, 8η, 100ή φορά, μικρή σημασία έχει), η Ελληνική Νομαρχία, το Χρονικό του Μορέως, και η Αλεξιάδα. 5) Ευσεβείς πόθοι, το Σπίτι από Φύλλα και το Σπαθί των Σανάρα, αλλά δεν ξέρω αν θα έχω το ηθικό σθένος γι' αυτό (για άλλους λόγους το καθένα φυσικά).
  13. 6 points
    Ας κάνω κι εγώ μια ανασκόπηση. Το 2017 διάβασα συνολικά 76 βιβλία. Από αυτά τα 35 ήταν Ελληνικά, τα 16 του χώρου, ποσοστό 21% το οποίο δεν καίγομαι να ανεβάσω, καθώς τα περισσότερα δεν με εντυπωσίασαν. Ξεχώρισα την Κενή Διαθήκη του Η. Χριστόπουλου και την Εξορία του προσώπου του Π.Μ. Ζερβού. Του χρόνου πάντως, λέω να πιάσω 2-3 βασιλιάδες της αυτοέκδοσης, είμαι πολύ περίεργος να δω τι παίζει εκεί. Επειδή είχα διαγνώσει την αδυναμία μου στη συγγραφή διηγημάτων, φέτος διάβασα 25 συλλογές. Η καλύτερη με διαφορά ήταν Το καλό θα έρθει από τη θάλασσα του Χ. Οικονόμου, ενός συγγραφέα του οποίου έγινα fan από την πρώτη πρόταση. Μόλις τρία βιβλία ήταν φάντασι (δεν συμπεριλαμβάνω όσα έκανα beta reading). Το μόνο που άξιζε ήταν το Throne of bones του B. Mc Naughton. Δώδεκα ήταν τρόμου. Το κορίτσι της διπλανής πόρτας του Κέτσαμ και Ο Εξορκιστής του Blatty ήταν τα καλύτερα. Μιας και είχα μεγάλα κενά στον χώρο της Ε.Φ. διάβασα 36 βιβλία του είδους. Απογοητεύτηκα από τα κλασσικά, κάτι που περίμενα. Δεν απογοητεύτηκα καθόλου από την Επιστροφή στο Μέλλον του Δ. Φλωράκη, ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία που ξαναδιάβασα και σίγουρα θα ξαναδιαβάσω. Τσέκαρα και τρία βιβλία που αφορούν τη γραφή. Δυστυχώς, το μόνο που άξιζε τον αναγνωστικό μου χρόνο ήταν της δασκάλας μου, της Σοφίας Νικολαΐδου, Πώς έρχονται οι λέξεις. Φέτος παράτησα μόλις έξι. Τα τρία ήταν από Έλληνες του φανταστικού, ένα ακόμα από καταξιωμένο, πολυβραβευμένο Έλληνα και δυο από ξένους, το ένα από νομπελίστα. Πρέπει να βελτιωθώ πάντως, του χρόνου σκοπεύω να παρατήσω τα τριπλάσια. Ξέρω πως ακούγομαι απογοητευμένος, αλλά η αλήθεια είναι πως το 2017 ήταν μια πολύ καλή αναγνωστική χρονιά. Ο πρώτος λόγος είναι πως έπεσαν στα χέρια μου μερικά από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει στη ζωή μου. Δεν θα ξεχάσω το Confiteor του Jaume Cabre, ενώ το καλύτερο της χρονιάς ήταν το Στη φωλιά του Κούκου του Ken Kesey. Ο δεύτερος λόγος που το 2017 ήταν μια πολύ καλή χρονιά είναι τα τρία βιβλία που έκανα beta reading, για τα οποία καμαρώνω σαν γύφτικο σκεπάρνι. Τα δύο από αυτά εκδόθηκαν ήδη: Λ. Κεραμίδας – Κοράκι + Κρόκινες Φλόγες. Για το άλλο, του Μ. Μανωλιού έχουν πέσει υπογραφές. Είχα τη χαρά να δω ένα ακόμα βιβλίο που είχα betaδιαβάσει παλιότερα, να κυκλοφορεί φέτος και να συγκεντρώνει την προσοχή του τύπου (Γ. Κούβας – Καρμπόν). Δεν με ενδιαφέρει να αυξηθεί το νούμερο σε πάνω από τρία/χρόνο, αλλά ελπίζω να έχουν παρόμοια τύχη και τα επόμενα που θα μου εμπιστευτούν. Α, ναι, για το ένα που έχω ήδη ξεκινήσει, είμαι σίγουρος. Και του χρόνου!
  14. 5 points
    Τόσες φορές που το έχω πει, θα γνωρίζετε ήδη ότι τα Αγγλικά μου δεν είναι σε καλό επίπεδο Τα τελευταία δύο- τρία χρόνια που έκανα απόπειρες να διαβάσω στο πρωτότυπο, διαπίστωσα ότι είναι σε καλύτερο απ' όσο νόμιζα. Υπάρχουν όμως συγγραφείς που καταλαβαίνω ότι είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Τους οποίους όμως θέλω να γνωρίσω! Από καιρό στριφογύριζε στο μυαλό μου η ιδέα να ανοίξω topic με την προοπτική να ρωτήσουμε εκδοτικούς αν σκοπεύουν να προχωρήσουν στη μετάφραση αυτών που θέλουμε. Είναι σίγουρο ότι κάποιοι, έστω λίγοι, μας παρακολουθούν και προβαίνουν στις ανάλογες ενέργειες. Τι θα λέγατε λοιπόν να στείλουμε mail και να τους ρωτήσουμε; Εγώ ούτως ή άλλως θα το κάνω, ρωτάω αν θέλει κανείς και για δικά του. Και άλλο είναι να πω ότι ρωτάω μόνο εγώ, και άλλο το φόρουμ γενικά. Εννοείται ότι οι εκδόσεις και οι τίτλοι μπορεί να διαφέρουν, προσωπικά σκέφτομαι τα παρακάτω: - Anubis: Ισαάκ Ασίμωφ και Γαλαξιακή Αυτοκρατορία (αυτά που έχουν απομείνει). Και Άρθουρ Κλαρκ και Ράμα. Μιας και πιστεύω ότι από Κάκτο δεν έχουν ''μεταφραστεί''. - Jemma Press: Περαιτέρω Τζακ Κέτσαμ και Έντουαρντ Λι αλλά και σπλάτερ γενικά. Ρίτσαρντ Λέιμον, Τ. Φ. Γκονζάλες, Μπράιαν Κιν κλπ. Και Μυθολογία Κθούλου επίσης. - Φανταστικός Κόσμος: Ταντ Ουίλλιαμς και Μνήμη, Θλίψη και Αγκάθι. Και Μπράντον Σάντερσον και The Stormlight Archive. - Μεταίχμιο: Στίβεν Έρικσον και Malazan Book of the Fallen. - Συμπαντικές Διαδρομές: Περαιτέρω Ρέι Μπράντμπερι. - Άγνωστη Καντάθ: Ρότζερ Ζελάζνι και Άμπερ και Καρλ Έντουαρντ Βάγκνερ. - Selini: Γκλεν Κουκ και The Black Company. - Αίολος: Τζιν Γουλφ και Solar Cycle. Και περαιτέρω Ρόμπερτ Έργουιν Χάουαρντ. - Κέδρος: Νιλ Στίβενσον και Κύκλος Μπαρόκ. Πολλά ζητάω, το ξέρω Αλλά δεν μπορώ να βλέπω να μεταφράζονται κάτι απίθανοι Σαλβατόρε και Σία (γνωρίζω ότι είναι εμπορικά και τα αγοράζουν οι νέοι rpgηδες, ας μην ξανανοίξουμε αυτή την συζήτηση) και όχι τα άνωθεν έπη. Αλλά αν δεν κάνουμε τίποτα, δεν θα γίνει και τίποτα, yeah?
  15. 5 points
    until
    Καλή χρονιά σε όλα τα μέλη, το sff.gr σας εύχεται ένα ήρεμο, ευτυχισμένο και δημιουργικό 2018. Πώς αλλιώς θα ξεκινήσει καλά το έτος, όμως, αν όχι με έναν διαγωνισμό σύντομης σουφουφίτικης ιστορίας; Το είδος; Επιστημονική Φαντασία. Το θέμα; Θα το μάθετε στις 8 του μήνα. Είναι ένα θέμα που το είχα σκεφτεί αρχικά για τον τρόμο, αλλά αποφάσισα ότι θα δώσει πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες στην ΕΦ. Είναι ένα θέμα επικίνδυνο. Ένα θέμα διόλου εκρηκτικό. Δεν θα σας κουράσω άλλο, θα περάσω κατευθείαν στο πρώτο στοιχείο. Για να δω χεράκια να σηκώνονται και μαντεψιές να αρχίζουν να πέφτουν στο τραπέζι. Θέμα: Εθισμοί Λέξεις: 500-3.850 Πέρας διορίας: 29 Ιανουαρίου 2018 Για περισσότερες πληροφορίες για τους διαγωνισμούς (ξανα)ρίξτε μια ματιά στους Κανονισμούς.
  16. 5 points
    Έψαξα λιγο εδω μέσα και δεν το βρήκα. Οπότε ας το ποστάρω και βλέπουμε. Το Writing Excuses είναι ένα podcast που υπάρχει αρκετά χρόνια και έχει μπόλικες σεζόν και υλικό για να ακούσει κάποιος και να μάθει. Μιλάει για διάφορα συγγραφικά θέματα, δομή, πλοκή, χαρακτήρες κλπ κλπ και απαντάει και σε απορίες του κοινού. Οι βασικοί συντελεστές του είναι οι συγγραφείς Dan Wells, Brandon Sanderson, Mary Robinette Kowal και ο web cartoonist Howard Tayler. Κατά καιρούς φιλοξενεί πολύ ενδιαφέρουσες προσωπικότητες της συγγραφής όπως πχ. την Amal El-Mohtar αυτήν τη βδομάδα, η οποία κέρδισε πέρσι Hugo, Nebula και Locus Award για το διήγημα της Seasons of Glass and Iron. Στο τέλος κάθε επεισοδίου υπάρχουνε βιβλιοπροτάσεις που ταιριάζουν με το θέμα του επεισοδίου κάθε φορά καθώς και μια συγγραφική άσκηση για να δοκιμάσουμε στην πράξη ότι συζητήθηκε. Νομίζω πως όσοι τα πάτε καλά με τα Αγγλικά αξίζει και παραξίζει να το ακούσετε. Όσοι τα πάτε λιγότερο καλά υπάρχουνε και transcripts της κάθε εκπομπής που μπορείτε να διαβάσετε ότι ειπώθηκε Αγγλικά χωρίς να πηγαίνετε συνέχεια μπρος πίσω. Γενικά αξίζει πάρα πολύ. Και είναι μόνο 15 λεπτά γιατί όπως λένε και οι ίδιοι: You are in a hurry and we are not that smart.
  17. 5 points
    Συγγραφείς: Γιώργος Δάμτσιος, Μάριος Δημητριάδης Εκδόσεις: Λυκόφως Σελίδες: 308 Τιμή: 13 € Πέντε άνθρωποι βασανίζονται κάθε νύχτα για έναν χρόνο από τον ίδιο εφιάλτη. Ανακαλύπτοντας ότι είναι υπαρκτά τα πρόσωπα που βλέπουν στον ύπνο τους, ως συνεπιβάτες ενός λεωφορείου που ταξιδεύει νύχτα με έναν μυστηριώδη οδηγό στο τιμόνι, συγκλονίζονται και αρχίζουν την προσπάθεια να συνθέσουν το παζλ, για να ανακαλύψουν τι κρύβεται πίσω από τον κοινό εφιάλτη. Ξετυλίγοντας το κουβάρι, θα βρεθούν αντιμέτωποι με το παράλογο, το αλλόκοτο και το απόκοσμο. Σχόλια Έχοντας διαβάσει όλα τα έργα και των δύο συγγραφέων εντυπωσιάζομαι από το γεγονός ότι κατάφεραν να δώσουν κάτι εξίσου αξιόλογο με τη μορφή συνεργατικής δουλειάς. Γνωρίζοντας από την παρουσίαση του ότι τα κεφάλαια έχουν γραφτεί εναλλάξ από τον καθένα τους, θα περίμενα κάτι πιο χαλαρό σε δομή και με διακριτή τη γραφή του ενός και του άλλου. Τον τρόπο γραφής του κάθε συγγραφέα, ξέρω να τον ξεχωρίζω καλά. Ο Μάριος εστιάζει πιο πολύ στις καταιγιστικές εξελίξεις και στις ανατροπές, ενώ ο Γιώργος παίρνει τον χρόνο του κάπως περισσότερο για να δώσει έμφαση στους διαλόγους και στους χαρακτήρες. Κι όμως, στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα, τα δύο αυτά στυλ έχουν ομογενοποιηθεί τόσο, που δεν καταλάβαινα ποιανού κεφάλαια διαβάζω κάθε φορά. Το ύφος που έχει προκύψει είναι κάτι το ενδιάμεσο και αντλεί τα θετικά στοιχεία από το ύφος του καθενός εξ’ αυτών. Ειδικά οι 100 τελευταίες σελίδες, από τη στιγμή δηλαδή που εμφανίζεται μια ηλικιωμένη γυναίκα και δίνει τη λύση στο μυστήριο μέχρι το τέλος, η δράση, οι εξελίξεις και οι ανατροπές κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Προσφέρουν ένταση και σασπένς. Επειδή έχω κι εγώ εμπειρία από συνεργατική συγγραφή, γνωρίζω από πρώτο χέρι πως κάθε άλλο παρά εύκολο εγχείρημα μπορεί να χαρακτηριστεί. Πολλές φορές χρειάζεται αυτοί που συνεργάζονται να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις ακόμη κι όταν δεν υπεισέρχεται ο εγωισμός. Διότι όσοι ασχολούμαστε με το γράψιμο, ουσιαστικά μας αρέσει να γράφουμε αυτό που θα θέλαμε να διαβάσουμε σαν αναγνώστες. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος που οι γνώμες στη συνεργατική συγγραφή, δεν συμπίπτουν πάντα. Ωστόσο η «γέφυρα των χαμένων ψυχών» είναι η απόδειξη ότι αυτό το είδος συνεργασίας, όταν εφαρμόζεται με σύστημα και με κανόνες, μπορεί να δώσει κάτι πολύ δυνατό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρώ ότι αξίζει να διαβαστεί από όλους τους φαν των μεταφυσικών θρίλερ.
  18. 5 points
    Το έφεραν οι συγκυρίες. Στο διαγωνισμό με τα ζόμπι των εκδόσεων i-write, που το διήγημά μου βγήκε πρώτο, το πρώτο βραβείο ήταν η έκδοση ενός βιβλίου. Αλλά επειδή δεν έχω ξαναασχοληθεί με τη συγγραφή μυθιστορήματος (και ήδη μου φαίνεται παλούκι) το πάω σιγά-σιγά. Ας βρω, λοιπόν, πρώτα την ιδέα και μετά βλέπουμε.
  19. 5 points

    until

    Νομίζω τώρα ο @Ballerond θα βεβαιωθεί ότι το θέμα είναι σπέρμα.
  20. 5 points
    Δύο τρία πραγματάκια, εντάξει, εφτά πραγματάκια. Τα πιστεύουμε, συμφωνούν με την εικόνα που έχουμε εμείς για τους εαυτούς μας ή –ίσως- με την εικόνα που έχουν άλλοι για μας, και που μας έμαθαν ότι πρέπει και εμείς να προβάλουμε. Πώς φανταζόμαστε έναν συγγραφέα; Τι μας έρχεται στο νου, όταν ακούμε τη λέξη; Είναι ακατάστατος, είναι μοναχικός; Είναι ερημίτης ή κολασμένος; Τι κάνει ένας συγγραφέας, ή τι δεν κάνει; . Ένας συγγραφέας γράφει για τον εαυτό του. Μονάχα. Οι υπόλοιποι δεν τον αφορούν. Αλήθεια; Αλήθεια μα και ψέμα. Τη στιγμή της συγγραφής, της δημιουργίας, ο συγγραφέας δεν μπορεί, δεν έχει περιθώριο να σκεφτεί κάτι πέρα από τον εαυτό του –και ούτε καν. Σκέφτεται μονάχα αυτό το οποίο δημιουργεί. Είναι βουτηγμένος και χαμένος σε αυτό. Εκείνη τη στιγμή δεν τον αφορά ο κόσμος, ο εκδότης, αν και όποτε βρεθεί, ο αναγνώστης, αν και όποτε υπάρξει. Και μεταξύ μας, ο συγγραφέας δεν θα τολμούσε να κάνει το άλμα πίστης από την ιδέα στην καθαυτό δημιουργία, αν ξόδευε την ενέργειά του σε τέτοιες αρνητικές και ψυχοφθόρες σκέψεις, μήπως, ή μήπως δεν, και αν, και θα, και όταν. Αλλά ο συγγραφέας γράφει για τους άλλους. Γράφει για τους αναγνώστες του και όταν αποστασιοποιείται κάπως από το γράψιμό του αυτό το θυμάται. Ή πρέπει να το θυμάται. Πρέπει να θυμάται ότι απευθύνεται σε ανθρώπους. Ότι ο στόχος του είναι να πει μία ιστορία που να γίνει κατανοητή. Και μάλιστα ευχάριστη. Λέγοντας ευχάριστη δεν εννοούμε να ευχαριστεί κάθε γούστο, εννοούμε να διαβάζεται ευχάριστα, με άνεση. Να διαβάζεται με ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας οφείλει να έχει υπόψη του ότι εκεί έξω υπάρχει ένας ζωντανός, υπαρκτός κόσμος. Ο συγγραφέας δεν είναι ένας τρελός που μιλάει στον τοίχο. Δεν είναι ένας ντροπαλός καταθλιπτικός που κρατά ημερολόγιο για να το ξαναδιαβάζει αυτός τις δύσκολες νύχτες, ή να το δείχνει σε κάνα δυο φίλους. Ο συγγραφέας είναι ένας τρελός που απευθύνεται σε πολύ κόσμο, αλλά είναι υπερβολικά ντροπαλός ή ατάλαντος για να το πράξει αυτό κάνοντας τον ηθοποιό, ή βάζοντας τις φωνές από ένα μπαλκόνι. Ο συγγραφέας θέλει να πει την ιστορία του και να την εισπράξουν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι, στο χρόνο που τους βολεύει και από την άνεση του σπιτιού τους. 2. Ένας συγγραφέας δεν έχει ωράρια. Επίσης και αλήθεια και ψέμα. Ο συγγραφέας δεν έχει αφεντικό και δεν χτυπάει κάρτα σε κανένα, παρά μόνο στον εαυτό του. Επειδή όμως η συγγραφή είναι γυμναστική, είναι σαν το πιάνο που όσο το αφήνεις σε αφήνει, δεν πρέπει ο συγγραφέας να αμελεί την εξάσκησή του στην τέχνη του. Ο συγγραφέας πρέπει να φροντίζει να γράφει κάποιες ώρες την ημέρα. Ένα δίωρο. Ένα τρίωρο. Και να τηρεί το ωράριο αυτό, δίνοντας λόγο στον εαυτό του. 3. Ένας συγγραφέας γράφει το βράδυ. Ναι, αν δουλεύει το πρωί. Αν δεν εργάζεται, καλύτερα να καθίσει και να γράψει το πρωί. Είναι οι παραγωγικότερες ώρες. Ειλικρινά. Εκείνες οι ώρες, με τον καφέ στο πλευρό και το μυαλό ακόμη φρέσκο και ξεκούραστο. Εκείνες τις ώρες μπορεί να θυμάται ακόμη και τα όνειρα που είδε. Και αν είναι ενδιαφέροντα όνειρα, μπορεί να βρουν τη θέση τους στην ιστορία τους. Οι βραδινές ώρες έχουν περισσότερη ησυχία, αλλά οι πρωινές ώρες προσφέρονται για διαυγέστερες σκέψεις. Και πράξεις. Και ιδέες. Και για ταχύτερο γράψιμο επίσης (προσωπική εμπειρία). 4. Ένας συγγραφέας γράφει και ξαναγράφει το βιβλίο του. Ναι. Αλλά με μέτρο. Με τον όρο να μην γίνει εμμονή ένα συγκεκριμένο βιβλίο. Με τον όρο να μπορέσουμε κάποια στιγμή να κλείσουμε τον κύκλο του βιβλίου αυτού, για να πάμε στο επόμενο. Αν θέλουμε να γίνουμε επαγγελματίες ή σωστότερα, αν θέλουμε να γράψουμε περισσότερα από δύο τρία βιβλία, πρέπει να μάθουμε να ξεκολλάμε από την ιστορία μας μετά από τις διορθώσεις και να εστιάζουμε στην επόμενη δουλειά. Και μετά στην επόμενη. Και μετά στην επόμενη. Πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε στοχεύοντας πάντα σε ένα επόμενο βιβλίο. 5. Ένα συγγραφέας αφήνει το γραπτό του στην άκρη για να αποστασιοποιηθεί συναισθηματικά από αυτό. Χμ, ναι. Κάποιες φορές το κάνει και αυτό. Επιτρέπεται αν στο μεταξύ έχεις γράψει άλλα πράγματα και έχεις εκμεταλλευτεί το χρόνο σου δημιουργικά. Αλλά δεν σημαίνει ότι το βιβλίο σου θα αποκτήσει γεύση παλαίωσης αν το αφήσεις να «κάτσει». Επιβάλλεται να το ξαναβλέπεις αλλά με μέτρο, όπως ήδη ειπώθηκε. Αν αργήσεις και κάνεις μερικά χρόνια να το ξαναδείς, μετά θα σου φανεί κακό. Δεν θα μπορείς να το διορθώσεις, θα έχεις βγει εντελώς από το κλίμα και την ατμόσφαιρά του οπότε είτε θα πρέπει να το ξαναγράψεις είτε… να το ξαναγράψεις. Κανείς δεν είπε, φυσικά, ότι ένα βιβλίο είναι τέλειο στην πρώτη γραφή του. Αλλά αν σου γίνει εμμονή, μπορεί να μην σου φανεί τέλειο το βιβλίο σου ούτε μετά την πρώτη ούτε μετά την εκατοστή πρώτη γραφή του. Και επειδή, σύμφωνοι, ένας συγγραφέας δεν μπορεί να εντοπίσει όλα του τα σφάλματα μόνος του, ο καλός Θεός έφτιαξε τους beta readers. Αποστασιοποιημένοι από τη μία. Δείγμα των μελλοντικών αναγνωστών μας από την άλλη. 6. Ένας συγγραφέας κλάσης περιφρονεί τη λαϊκή λογοτεχνία. Όχι. Εκτός που ένας συγγραφέας καλά θα κάνει να διαβάζει από όλα, για να έχει μία ιδέα περί του τι εστί βερίκοκο, σκεφτείτε λιγάκι πως στη λαϊκή λογοτεχνία στηρίζονται οι εκδοτικοί οίκοι, που φιλοδοξούμε να δώσουν βήμα και στις δικές μας φωνές. Είτε μας αρέσει είτε όχι όλα μα όλα τα βιβλία έχουν λόγο ύπαρξης. Ίσως όχι για μας, ίσως όχι για τα γούστα μας. το ότι υπάρχουν όμως απαντά σε κάποια ανάγκη του κοινού. Και σε κάποια άλλη δικιά μας ανάγκη, διότι αποτελούν το καύσιμο που θα κινήσει την ατμομηχανή του εκδότη, αυτή που προσδοκάμε να ανεβούμε (κάποτε) κι εμείς. 7. Ένας συγγραφέας ζει απομονωμένος Κάποιοι, κάποτε, μπορεί. Πλέον οι συγγραφείς είναι τόσοι πολλοί, και τα βιβλία ακόμη περισσότερα. Όσο περισσότερες εμπειρίες αποκτάμε τόσο καλύτερα θα γράψουμε. Μην περιφρονείτε καμία εμπειρία. Όλα έχουν την αξία τους και όλα μπορεί να βρουν τη θέση τους σε κάποια ιστορία. Ο συγγραφέας μάλιστα καλά θα κάνει να βγαίνει όσο το δυνατόν μπορεί από τη σπηλιά του. Να κάνει ταξίδια, αν μπορεί. Να μιλάει με όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται. Να μαζεύει πλούσια συγκομιδή εμπειριών και χαρακτήρων και ιδιαιτεροτήτων στο κελάρι του, προς μελλοντική χρήση.
  21. 5 points
    Στη συλλογή, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ARS Libri, συμμετέχει ο δικός μας Ballerond (Γιάννης Σιδέρης) και περιλαμβάνονται διηγήματα από τους 4 κύκλους σεμιναρίων δημιουργικής γραφής που παρέδωσε ο Αντώνης Κρύσιλας.
  22. 4 points
    Ο Neal Asher είναι βρετανός συγγραφέας, γεννημένος στις 4 Φεβρουαρίου του 1961 στο Μπιλερίκι του Έσσεξ, και η ζωή του είναι χωρισμένη μεταξύ του Η.Β. και την Κρήτη, όπου και διαμένει στις διακοπές του. Με τους γονείς του να είναι μακρά λάτρεις της ΕΦ, έγινε σύντομα και αυτός λάτρης του φανταστικού από μικρή ηλικία όταν διάβασε τα έργα των J.R.R. Tolkien και Roger Zelazny που τον επηρέασαν αρκετά στις δικές του μελλοντικές, συγγραφικές προσπάθειες της νεαρής ηλικίας του αλλά δεν άρχισε να γράφει σοβαρά μέχρι τα 25 του, καταφέρνοντας να δημοσιεύσει τις πρώτες του δουλείες σε μικρά περιοδικά στα τέλη του ’80. Σήμερα, έχει κυκλοφορήσει πολλά διηγήματα και μυθιστορήματα, με την πλειοψηφία αυτών να παίρνουν μέρος στο σύμπαν του «Polity». Gridlinked Από το πλέον μακρινό 2001 που έφερε το πρώτο του μυθιστόρημα στη δημοσιότητα, και έσπρωξε την συγγραφική του καριέρα σε ένα άλλο επίπεδο, ο Neal Asher - αν και δεν έχει πάρει την ίδια αναγνώριση όσο άλλοι, πιο ξακουστοί ΕΦ συγγραφείς - έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να χτίσει ένα μεγάλο σύμπαν μέσα από τα έργα του - και ακόμη συνεχίζει δυνατά. Και στο Gridlinked, το πρώτο βιβλίο της σειράς με τον Πράκτορα Ian Cormac, ο Asher βάζει τα θεμέλια του σύμπαντος του Polity, πηγαίνοντάς μας βαθιά μέσα σε μια σκληρή, κυβερνοπάνκ ιστορία που δεν διστάζει να δείξει και μια πιο σκοτεινή πλευρά του κόσμου, και σε μια διαπλανητική περιπέτεια που - μέσα από τις ασυνήθιστες αλλά πολύ φρέσκες ιδέες του - μας ταξιδεύει μέσα σε ένα μυστηριώδες, ανεξήγητο γεγονός, αναμιγνύοντας ΤΝ, αδίστακτων ρομπότ, παράξενες τεχνολογικές εφευρέσεις, εξωγήινες φυλές, όπως επίσης και γρήγορη δράση με μπόλικες μάχες και προσωπικές αντιμαχίες, και προσπαθώντας πολύ σκληρά να τιμήσει την κληρονομιά των προκάτοχων του είδους. Στον 25ο solstan αιώνα, η τεχνολογική εξέλιξη έχει επιτρέψει στην ανθρωπότητα να ταξιδέψει μέσω των runcible - μηχανές που ανοίγουν πύλες μέσα από το υποδιάστημα - και να επεκταθεί σε νέους γαλαξίες, δημιουργώντας ένα συγκρότημα κόσμων που διακυβερνάτε από ΤΝ κάτω από το σύστημα και τους νόμους του Polity - και για τον Ian Cormac, Πράκτορα της ECS (Earth Central Security), η δουλειά του είναι η διατήρηση και προστασία αυτών των νόμων από κάθε είδους απειλή· μια δουλειά που, η τωρινή του αποστολή, τον έχει φέρει στον πλανήτη Cheyne III, διεισδύοντας βαθιά μέσα στον τρομοκρατικό πυρήνα των Separatist μέσω της Angelina Pelter, την αδελφή του ηγέτη της οργάνωσης, ως ο ερωμένος της. Όμως, μετά από τρεις δεκαετίες συνδεδεμένος στο πλέγμα των ΤΝ η απάνθρωπη αντίληψή του τον έχει κάνει πιο ψυχρό στις ανθρώπινες σχέσεις, και όταν αρχίσει να γίνετε όλο και πιο προφανής στα μάτια της, βάζοντάς την σε υποψίες για την αληθινή ταυτότητά του, ο Cormac θα αναγκαστεί να πάρει ακραία μέτρα για την διαφύλαξη της αποστολής του - μια ακραία πράξη που, καθώς θα πέσει πάνω στον Arian Pelter, τον αδελφό της, και τον John Stanton, του ενισχυμένου πιστού του ακόλουθού του, θέλοντας τίποτα περισσότερο από το να τον σκοτώσουν, θα τον βάλει σύντομα μέσα σε ένα κυνηγητό σε όλη τη πόλη και σε μια αντιμαχία που μπορεί να γίνει γρήγορα πιο αιματηρή από ποτέ. Ωστόσο, όταν το runcible μακριά στον πλανήτη Samarkand χαλάσει κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, προκαλώντας την απόλυτη καταστροφή και το θάνατο σε χιλιάδες ζωές, θα ανατεθεί στον Cormac το καθήκον να πάει εκεί μαζί με μια επίλεκτη ομάδα ειδικών και να αφήσει την προσωπική αντιμαχία του στις αρχές· μια αποστολή που, καθώς οι συγκυρίες του γεγονότος απαιτήσουν για μια διαφορετική προσέγγιση, θα του ζητηθεί να αποσυνδεθεί από το πλέγμα των ΤΝ - κάτι που δεν έχει ξανακάνει ποτέ μέχρι σήμερα - βάζοντας τον σε μια κατάσταση που, σύντομα, θα πρέπει να αντιμετωπίσει όχι μόνο αυτό το ανεξήγητο γεγονός αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Εν τω μεταξύ, ο John Stanton και ο Arian Pelter, έχοντας ξεφύγει μετά βίας από τη συμπλοκή τους πληγωμένοι και εξευτελισμένοι, και με τις αρχές να τους κυνηγάνε, θα πρέπει στραφούν στην μαύρη αγορά για τις αναγκαίες επιδιορθώσεις που τόσο πολύ έχουν ανάγκη πριν αρχίσουν εκ νέου τα σχέδιά τους για την εκδίκησή τους. Μόνο που, καθώς βρεθούν στα παλιά λημέρια τους για να προσλάβουν μερικούς επαγγελματίες μισθοφόρους, αυτό μονοπάτι για εκδίκηση θα αποδειχθεί πιο δύσκολο για τον να ελέγξει ο Stanton, και όταν οι εμμονές του Arian γίνουν ανεξέλεγκτες, θα τον βάλει μέσα σε μια κατάσταση που μπορεί πολύ εύκολα να τον οδηγήσει ακόμη και στον θάνατό του. Ενώ η Καπετάνιος Jarvellis θα πρέπει, και αυτή, να αντιμετωπίσει τις δικές της περιπέτειες όταν, εμπιστευόμενη κάποιον που δεν έπρεπε, βρεθεί μόνη στο διάστημα, βάζοντας σε μια περιπέτεια που θα κάνει την επιβίωσή της ακόμη πιο δύσκολη. Κι όμως, όταν μια εξωγήινη ύπαρξη εμφανιστεί, αναζητώντας να εξολοθρεύσει τον δημιουργό της, και οι δικές τους προσωπικές μάχες μπουν στην μέση, ο Πράκτορας Cormac και οι σύντροφοί του θα βρεθούν εν μέσω ενός μεγάλου πόλεμου που, αν αποτύχουν να σταματήσουν, θα κάνει την καταστροφή πάνω στον πλανήτη Samarkand να φανεί σαν κάτι τίποτα σε σύγκριση με αυτό που μπορεί να έρθει μετά. Αν και εμφανίστηκε την ίδια χρονική περίοδο, ο Ian Cormac είναι ένας χαρακτήρας που, συναντώντας τον για πρώτη φορά, δεν μπορούμε παρά να αισθανθούμε μια σχετική ομοιότητα μεταξύ αυτού και του Takeshi Kovacs του Richard Morgan μιας και οι δύο έχουν μια πιο… σκληρή προσωπικότητα - πέρα από αυτό, ωστόσο, θα ήταν να άδικο να πούμε ότι έχουν οποιαδήποτε άλλη ομοιότητα καθώς στο Gridlinked ο Neal Asher έχει πάρει μια πιο διαφορετική προσέγγιση από τις συνήθεις μονόπλευρες υποθέσεις μυστηρίου του αστυνομικού είδους, φέρνοντας την αφήγησή του στο τρίτο πρόσωπο και χρησιμοποιώντας όχι μόνο πολλαπλούς χαρακτήρες αλλά και πολλαπλές οπτικές γωνίες για την ανάπτυξη της ιστορίας του. Μια ιστορία, που συνδυάζει στοιχεία τόσο του κυβερνοπάνκ όσο και της όπερας του διαστήματος, με τον Asher να δημιουργεί από τις πιο απλές τεχνολογικές εφευρέσεις που δείχνουν την εξέλιξη του μέλλοντος μέχρι και πιο αναπτυγμένων τεχνολογιών που λειτουργούν ως κοσμητικά ή μαχητικά και προσαρμόζονται με ένα τρόπο πάνω στο ανθρώπινο σώμα που μπορούν συχνά να το κάνουν να φανεί ακόμη πιο τερατώδες, ρομπότ και ΤΝ που έχουν την δικιά τους ελεύθερη θέληση, ασυνήθιστες εξωγήινες φυλές, όπως επίσης και πύλες που επιτρέπουν να ταξιδέψεις μέσα από το υποδιάστημα και που δείχνουν το βάθος και την πολυπλοκότητα του σύμπαντος του Polity. Εκεί που υστερεί ο Asher περισσότερο, όμως, είναι όχι τόσο στη γραφή ή στην ίδια την ιστορία που θα μπορούσαμε να συγχωρέσουμε οποιαδήποτε ελαττώματα μιας και είναι μόλις το πρώτο του μυθιστόρημα, αλλά στους χαρακτήρες και στην ανάπτυξή τους, στους διάλογούς τους και στις αλληλεπιδράσεις τους· χαρακτήρες που, μέσα από τις γεμάτες δράση περιπέτειές τους, γίνονται πιο δύσκολοι απ’ ότι χρειάζεται για να συμπαθήσεις και να κρατήσουν το ενδιαφέρον, χωρίζοντας το βιβλίο σε ένα πρώτο μισό το οποίο δείχνει την πάλη του Asher και ένα δεύτερο μισό που καταφέρνει να κρύψει αυτά τα ελαττώματα μέσα από την φαντασία του και να κάνει κάτι πιο στέρεο, και συνεπώς και κάτι πολύ πιο ευχάριστο. Συνολικά, το Gridlinked είναι ένα δύσκολο βιβλίο να συμπαθήσεις, με χαρακτήρες που μπορεί να μην ελκύσουν εύκολα το ενδιαφέρον, αλλά γεμάτο με τεχνολογικά καλούδια που, μέσα από το τεράστιο σύμπαν που δημιούργησε, δείχνουν το βάθος της φαντασίας του Asher και την δείχνοντας την θέληση και την προοπτική για κάτι σπουδαιότερο για να έρθει στα επόμενα βιβλία του.
  23. 4 points

    until

    Θα μπορούσες να κερδίσεις έξτρα πόντους αν έλεγες: Σύμφωνα με το βιβλίο του Buchner Georg: Die ICD10 und die artiliche Grundhaltung: "Με την ευρεία έννοια της παθολογικής εξάρτησης, αυτής δηλαδή που κυριαρχεί στη συμεριφορά ενός ατόμου, εξάρτηση μπορεί να αναπτυχθεί από οτιδήποτε είναι δυνατόν να επενδυθεί συναισθηματικά." Δηλαδή ακόμα και η αγάπη θα μπορούσε να δημιουργήσει εξάρτηση.. ΩΠΑ ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ; TEASER ΜΗΠΩΣ; Το έχω τραβήξει ε; Όλοι ξέρετε ότι θα βράψω βιπερ ε.... edit: Δεν άντεξα. Έπρεπε να προσθέσω το βίντεο...
  24. 4 points

    until

    Καλώς ήρθες! Οι εικόνες δεν έχουν σημασία, είναι απλώς στοιχεία που δόθηκαν πριν αποκαλυφθεί το θέμα, ώστε να το βρούμε, δεν παίζουν πια μαζί μας,. Επίσης ακόμη και να ήταν αυτό που λες ο εθισμός (που δεν είναι, μπορεί η δόση να είναι σταθερή, βλ. τσιγάρο), ακόμη παραμένει σχετικότατο και καθόλου "εντελώς διαφορετικό" από την εξάρτηση. Btw, count me in.
  25. 4 points
    Βιβλία που τα ξεκινήσαμε με μεγάλες προσδοκίες, αλλά αργά ή γρήγορα ξέφτισαν. Βιβλία που δεν τα παλέψαμε γιατί δεν βρήκαμε λόγο (ήταν αδιάφορα), ή τα παλέψαμε και χάσαμε τη μάχη γιατί ήταν πολύ δύσκολα, ακατανόητα, χρειάζονταν γνώσεις, ή γιατί δεν είχαμε τη συγκεκριμένη διάθεση στη συγκεκριμένη στιγμή, ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Πείτε μας για τα βιβλία που θα παρατήσετε φέτος, σε ποια σελίδα τα παρατήσατε και γιατί. Η ζωή δεν είναι για να παιδευόμαστε χωρίς λόγο, αλλά για να τη χαιρόμαστε. Ελευθερία! Παρατήστε τα! Παράκληση: ας μη γίνει η κουβέντα τσακωμός τύπου "Μα, δεν σου άρεσε αυτό το αριστούργημα;". Απόψεις, απόψεις...
  26. 4 points
    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 22ο ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ 2018 ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΤΖΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ – 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 Ανοιχτά καθημερινά, Σάββατα και Κυριακές από 9 πρωί έως 9 βράδυ 200 εκδότες – 400.000 βιβλία – τιμές από 1 € ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΚΔΟΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ (Σ.ΕΚ.Β.) Το 22ο Παζάρι Βιβλίου 2018 θα πραγματοποιηθεί και φέτος στην Πλατεία Κοτζιά (Δημαρχείο Αθήνας) από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.), σε συνεργασία με την UNICEF, υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.). Από την Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2018 και για είκοσι τέσσερις ημέρες, έως και την Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2018, πραγματοποιείται στην Πλατεία Κοτζιά το μεγαλύτερο και πλέον οργανωμένο Παζάρι Βιβλίου στην πόλη των Αθηνών, με κεντρικό σύνθημα: «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ». Το Παζάρι Βιβλίου είναι η θεσμοθετημένη εκδήλωση, που διοργανώνεται εδώ και είκοσι δύο πλέον έτη προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό χιλιάδες τίτλους βιβλίων σε πολύ χαμηλές τιμές, που αρχίζουν από μόλις 1 ευρώ! Στο 22ο Παζάρι Βιβλίου 2018, όπως κάθε χρόνο, συμμετέχουν εκδότες από όλη την Ελλάδα (μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων), προσφέροντας πάνω από 9.000 τίτλους βιβλίων, σε τιμές, που δεν ξεπερνούν το 30% της αρχικής τους λιανικής τιμής. Σε μία σύγχρονη, υπαίθρια, στεγασμένη και θερμαινόμενη εγκατάσταση, το αθηναϊκό, και όχι μόνο, αναγνωστικό κοινό έχει την ευκαιρία να προμηθευτεί αξιόλογα βιβλία από μία μεγάλη ποικιλία τίτλων, όλων των κατηγοριών και για όλες τις ηλικίες. Καλούμε όλους τους αναγνώστες να μας επισκεφθούν και να επωφεληθούν, αγοράζοντας αξιόλογα βιβλία σε τιμές έκπληξη! Το 22ο Παζάρι Βιβλίου 2018, στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά), θα λειτουργεί καθημερινά από τις 09:00 το πρωί μέχρι και τις 21:00 το βράδυ από 19 Ιανουαρίου έως και 11 Φεβρουαρίου 2018. Η είσοδος βρίσκεται επί της οδού Αθηνάς (μπροστά από το Παλιό Δημαρχείο). ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ
  27. 4 points
    Έρευνα στο σκοτάδι. Ο Ρόμπερτ Άρκτορ είναι μυστικός αστυνομικός της Δίωξης Ναρκωτικών στην Νότια Καλιφόρνια και σκοπός του είναι να ανακαλύψει τους παραγωγούς και μεγαλέμπορους της "Ουσίας Θ", ενός νέου ναρκωτικού τόσο ισχυρού που "καίει" τα μυαλά των χρηστών και μετά από λίγο καιρό τους μετατρέπει σε φυτά. Ο Άρκτορ αναγκάζεται να δουλεύει στον υπόκοσμο με το όνομα Φρεντ και χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας, κανείς δεν μπορεί ποτέ να ξέρει ότι ο Άρκτορ και ο Φρεντ είναι το ίδιο πρόσωπο, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή οι ανώτεροί του, να του αναθέσουν την παρακολούθηση του ίδιου του εαυτού του, μιας και τον θεωρούν ύποπτο για διακίνηση, και κάπου εκεί αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα για τον Άρκτορ. Το θέμα με τον Άρκτορ είναι ότι ο τρόπος ζωής του, η φιλία που αναπτύσσει για τους ανθρώπους που πρέπει να παρακολουθήσει και κυρίως ότι αρχίζει και ο ίδιος να κάνει χρήση ναρκωτικών, και κυρίως της "ουσίας Θ", τον οδηγούν στην παράνοια και στον διχασμό της προσωπικότητάς του, καθώς δεν μπορεί να διακρίνει τι ισχύει στην πραγματικότητα και τι όχι, ποιοι είναι οι πραγματικοί του φίλοι και ποιοι οι εχθροί του, ενώ στο τέλος αρχίζει να πιστεύει και ο ίδιος ότι ο Φρεντ και ο Άρκτορ είναι το ίδιο πρόσωπο. Ο Φίλιπ Ντικ παρουσιάζει μια κοινωνία αρκετά εφιαλτική, με την αστυνομία να παρακολουθεί τους πάντες με τα πλέον σύγχρονα μέσα, να συλλαμβάνει όποιον θέλει ακόμα και με πλαστές κατηγορίες, τους έμπορους ναρκωτικών να έχουν διεισδύσει στις τάξεις της αστυνομίας και να δολοφονούν αστυνομικούς, τους πλούσιους να ζουν σε οχυρωμένα συγκροτήματα με οπλισμένους φρουρούς και τους φτωχούς στο περιθώριο και θύματα των ναρκωτικών. Το βιβλίο είναι αρκετά καταθλιπτικό, και παρότι ε.φ. είναι αρκετά ρεαλιστικό ως προς το πως παρουσιάζει τον κόσμο των ναρκωτικών, τις σκέψεις και τις αντιδράσεις των χρηστών, ενώ έχει συνέχεια ανατροπές στην πλοκή, καθώς ποτέ δεν είσαι βέβαιος ποιος είναι ποιος και τι σκοπό έχει και πρέπει να φτάσεις στην τελευταία σελίδα για να καταλάβεις ποια είναι η πραγματική αποστολή του Άρκτορ (τόσο απόρρητη που δεν την ξέρει ούτε καν ο ίδιος). Τώρα που το διαβάσα για δεύτερη φορά, το βρήκα λίγο καλύτερο από την πρώτη, αλλά και πάλι δεν θα έλεγα ότι είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία του Φίλιπ Ντικ. 8/10
  28. 4 points

    until

    Εγώ σκέφτηκα ότι η μαύρη χήρα ήταν εθισμένη στο χρήμα, στον φόνο και στο να τα συνδυάζει όλα αυτά μέσα από τον γάμο . Όντως πολυυύ ενδιαφέρον θέμα, ελπίζω να γράψω. Τίτλος πρώτης μου σκέψης: Εθισμένος στις εκρήξεις.
  29. 4 points
    Ο δικός μου στόχος είναι να γράψω το πρώτο μου βιβλίο (μυθιστόρημα φαντασίας). Από μικρός ήθελα να το κάνω (25 είμαι) αλλά δε ξέρω, τώρα το πήρα στα σοβαρά (ή έστω πιο σοβαρά). Νιώθω ότι έχω μια ωραία ιστορία να πω (τωρα θα μου πειτε ολοι αυτο δε λενε;). Ακόμα και να μην εκδοθει ποτε με έχει βάλει σε ένα τρυπάκι να ασχολούμαι μαζί του και το κάνω με μεράκι. Όλο τριγυρνάνε ιδέες στο μυαλό μου (δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό) για το πως θα μπορούσαν να γίνουν στο βιβλίο τα διάφορα γεγονότα.
  30. 4 points
    Βασικά εκδοτικούς στόχους έχω για το 2018, κυρίως. Εχω φτιάξει μια δουλειά που αναζητά εκδοτική στέγη και έρχομαι σε σύγγρουση με την ανυπομονησία που με χαρακτηρίζει ως άνθρωπο... όσον αφορά τις απαντήσεις που αργούν. Σε συγγραφικό επίπεδο, προσπαθώ να καταπολεμήσω τη χαμηλή συγγραφική αυτοπεποίθηση που με πιάνει κατά καιρούς. Υπενθυμίζω συχνά στον εαυτό μου ότι δεν πρέπει να είμαι τόσο πολύ αυστηρός με αυτό που κάνω, γιατί είναι χόμπι και γιατί εφόσον έχω διακριθεί σε περισσότερους από 5 διαγωνισμούς του φανταστικού, όλο και κάτι αξίζω σαν συγγραφέας. Αλλά πολλές φορές είμαι αυστηρός σε σημείο που να προσβάλλω τον εαυτό μου . Η έννοια του "συγγραφικού υπερεγώ" που την έχω δει να λέγεται είναι κάτι άγνωστο για μένα. Μακάρι να είχα αναπτύξει κάτι τέτοιο. Επίσης πρέπει να καταλήξω αν θα γράψω φέτος νουβέλες ή μυθιστόρημα. Μπορώ πολύ εύκολα να στρωθώ και να γράψω νουβέλες, ενώ το μυθιστόρημα που έχω στα σκαριά είναι πολύ μεγάλο και το αναμενόμενο μέγεθός του με αποθαρρύνει. Και όσο οι απαντήσεις από τις εκδοτικές αργούν, άλλο τόσο εγώ αμελώ την συγγραφή και δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να γράψω την ιδέα που έχω για νουβέλα ή την ιδέα που έχω για μυθιστόρημα
  31. 4 points

    until

    Μείνετε συντονισμένοι. Σε ανύποπτο χρόνο, κάποια στιγμή μετά τα μεσάνυχτα, θα ανακοινώσω το θέμα.
  32. 4 points

    until

    Εντάξει, αν είναι αυτό που λέει ο tzaspy λέω να του δώσουμε κατευθείαν το βραβείο (βέβαια λάμψη κι έκρηξη πάνε μαζί, οπότε i guess not). Δεν ξέρω αν η αγαπημένη μου βλέπει next top model (πολύχρονη να 'σαι κι ας βλέπεις και τζέρσι σορ), αλλά όλο το υπόλοιπο ελγκαλλίζει πολύ σαν σκέψη. Εγώ επιμένω/επικροτώ τις παραισθήσεις/ναρκωτικό/δηλητήριο μέχρι στιγμής. Αν το θέμα το 'βαζε ο Μύστης, θα παιζε κι η ιδέα της Έλλης, αλλά ευτυχώς το θέμα θα είναι μονολεκτικό (ή έστω 2-3 λέξεις). Υ.Γ. Αίμα και σπέρμα δηλαδή στον τρόμο; Ξεκινάω από τώρα.
  33. 4 points

    until

    Το θέμα δεν είναι σπέρμα, αλλά αν συνεχίσεις θα σας το βάλω στον τρόμο.
  34. 4 points
    1. Ο αόρατος άνθρωπος - H. G. Wells (190) Καλή αναγνωστική χρονιά! Ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας γραμμένο το 1897! Ένας επιστήμονας καταφέρνει μετά από δύσκολη και κοπιαστική δουλεία να επιτύχει το αδύνατο. Θα γίνει αόρατος! Ή πραγματικότητα σε αυτή τη κατάσταση δεν είναι αυτή που ονειρευόταν, παραμένει για αυτόν μία δύναμη δεσμευτική και επικίνδυνη... Αυτά σε γενικές γραμμές, χωρίς να είναι αριστούργημα μου άρεσε. Περνάει τα μηνύματα που θέλει και ψυχαγωγεί.
  35. 4 points

    until

    Πλέον είμαι σχεδόν σίγουρος ότι η φάση έχει να κάνει με σπέρμα.
  36. 4 points
    Δεν γ@μ!€τ@!. Εγώ θα γράψω το γαλαξιακό έπος μου για τον διαγωνισμό ΕΦ. Θα το φας σουφουφου το ρομάντζο από την Έλλη θες δε θες.
  37. 4 points

    until

    Σαγιονάρες; Απ αυτές με τις μαργαριτούλες μπροστά;
  38. 4 points

    until

    Α εκείνο το θέμα ήταν καλό, έγραψα μια ωραία ιστορία.
  39. 4 points
    Θεϊκή Εισβολή. Η Θεϊκή Εισβολή είναι το πρώτο βιβλίο του Φίλιπ Ντικ που έχω διαβάσει ποτέ. Θυμάμαι ότι το είχα αγοράσει το 1994 ως πρωτοετής φοιτητής που ήμουν τότε, από το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων "Πάρα Πέντε" που βρίσκονταν στην Ιπποκράτους, (τώρα στην θέση του είναι ένα μαγαζί με είδη μοντελισμού) το οποίο ήταν και το πρώτο βιβλιοπωλείο από το οποίο αγόραζα βιβλία ε.φ. (αργότερα ανακάλυψα και το βιβλιοπωλείο της Πρωτοπορίας). Όταν το είχα αγοράσει δεν ήξερα και πολλά για τον Ντικ ή την ε.φ. γενικότερα και αυτό που μου κίνησε την περιέργεια ήταν ότι στο οπισθόφυλλο έλεγε ότι ο Φίλιπ Ντικ ήταν ο μεγαλύτερος συγγραφέας της ε.φ. (πράγμα με το οποίο συμφώνησα αργότερα όταν διάβασα και άλλα βιβλία του), όπως και ο πρόλογος στο βιβλίο που είχε γράψει ο Μάκης Πανώριος. Με βάση την υπόθεση στο μακρινό μέλλον η εξουσία στη Γη βρίσκεται στα χέρια μιας δυαρχίας, της Χριστιανικής-Ισλαμικής Εκκλησίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος, που καταπιέζει την ανθρωπότητα μιας και είναι διεφθαρμένη από τον Βελιάλ (τον αντίπαλο του Θεού), με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να είναι αναγκασμένοι να μεταναστεύουν σε άλλους πλανήτες για να αποφύγουν την στρατιωτική θητεία που με σιγουριά καταλήγει στον θάνατο, λόγω των συνεχών πολέμων που μαστίζουν την Γη. Τότε ο Θεός αποφασίζει να επέμβει για να σώσει τον κόσμο για ακόμα μια φορά, ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον αιώνιο αντίπαλό του τον Βελιάλ και διάφοροι άνθρωποι βρίσκονται πιασμένοι στην αντιπαράθεση που ξεσπά μεταξύ τους και πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο. Όπως και στα περισσότερα βιβλία του έτσι και σε αυτό το βιβλίο ο Φίλιπ Ντικ εξερευνά τα όρια της πραγματικότητας και το πως οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την σχέση τους με αυτή αλλά και μεταξύ τους. Σε ορισμένους μπορεί να ξενίσει το θέμα του όπως και η θεολογία που αναπτύσσει ο Ντικ σε όλο το βιβλίο, όμως προσωπικά ούτε με ενόχλησε ούτε και με παραξένευσε, αλλά το βρήκα απόλυτα ταιριαστό με το υπόλοιπο έργο του που σε μεγάλο βαθμό ασχολείται με τα ίδια ζητήματα. 8,5/10
  40. 4 points
    The Crippled God Η μεγαλειώδης σειρά καλούμενη Malazan Book of The Fallen φτάνει στην αποκορύφωσή της στο The Cripple God, το δεύτερο και τελευταίο μέρος του δίτομου φινάλε, κλείνοντας αυτό το μεγάλο επικό ταξίδι που ξεκίνησε δέκα βιβλία πριν και μας πήγε μέσα από αναρίθμητες περιπέτειες, καθώς φτάνουμε επιτέλους στο τέλος του, και επίσης, αποχαιρετούμε και τους Bridgeburners, τους συντρόφους τους, τους συνοδοιπόρους και φίλους τους, και όλους αυτούς τους χαρακτήρες που αγαπήσαμε από την πολύ αρχή, με τον Steven Erikson - συγκεντρώνοντας εδώ όλα τα νήματα που δημιούργησε μέσα σε μία ιστορία - να μας πηγαίνει μέσα σε μια τελική περιπέτεια· μια τελική σύγκρουση τιτάνων και πανίσχυρων δυνάμεων που, μέσα από την απέραντη βλέψη της, θα μας αφήσει πίσω να την θαυμάζουμε με δέος, γεμάτους με αναμνήσεις που θα γίνουν πολύ δύσκολες να ξεχαστούν. Μια αποκάλυψη έρχεται… Χιλιάδες χρόνια πριν, σε μια εποχή που έχει σχεδόν ξεχαστεί, ένας ξένος θεός λατρευόταν από τους ακόλουθούς του, και η επιρροή του ήταν απέραντη - μέχρι που τον πρόδωσαν και να τον έφεραν κάτω από την εξουσία του, και καθώς ξεσκίσανε σε κομμάτια την ίδια του την ύπαρξη - αφήνοντας αυτό που ήταν κάποτε σκορπισμένο σε όλο τον κόσμο - τον αλυσόδεσαν σε μια αιωνιότητα πόνου και δυστυχίας. Ωστόσο τώρα, πέρα στην ανατολική πόλη της Kolanse ένα από αυτά τα κομμάτια - το ισχυρότερο απ’ όλα - έχει ελκύσει ανεπιθύμητες υπάρξεις που όλο και περισσότερο πλησιάζουν για την κατάκτησή της: συμμαχικές δυνάμεις, βαδίζοντας απελπισμένα προς την τελευταία τους μάχη· Παιδιά του Φωτός και του Σκότους, πολεμώντας έναν αιώνιο πόλεμο σε μια αρχαία πόλη· Γηραιοί Θεοί, ετοιμάζοντας για την επιστροφή της κυριαρχία τους· Αρχαίοι Eleint, αναζητώντας να σπάσουν τα δεσμά τους και να πάρουν πίσω την ανεκπλήρωτη εκδίκησή τους - ανεπιθύμητες υπάρξεις που, εν μέσω των δικών τους μαχών, θα απελευθερώσει μια πανάρχαια δύναμη καθαρής μαγείας, αφήνοντας στο πέρασμά της μόνο στάχτες και θάνατο, και τους Νομότυπους Ανακριτές - μια από τις ιδρυτικές φυλές - καθώς επιθυμούν να φέρουν την επιδίκασή τους πάνω στον κόσμο και να τον εξαγνίσουν μια και καλή. Ένα τελευταίος, μεγάλος πόλεμος που θα φέρει μια αποκάλυψη, και το τέλος όλων όσων ήξεραν θα είναι πιο κοντά από ποτέ! Έχουν περάσει μόνο μερικές μέρες από την τελευταία τους μάχη - μια απρόβλεπτη σύγκρουση δυνάμεων που τους κόστισε περισσότερα απ’ όσα θα είχαν ποτέ τους φανταστεί και που άφησε πίσω τίποτα παρά θάνατο - και τώρα, με το πνεύμα τους ισοπεδωμένο και τις ελπίδες τους μειωμένες, αυτό που έχει απομείνει ανάμεσα στους Bonehunters είναι μόνο πόνος, δυστυχία και απελπισία. Κι όμως αυτός ο πόλεμος είναι πολύ μακριά από το τέλος του, και η Βοηθός Tavore, οι Bonehunters και οι αναπάντεχοι σύμμαχοί τους θα πρέπει να προσπαθήσουν να μαζέψουν τα τελευταία απομεινάρια των δυνάμεών τους - και των ελπίδων τους - και να ξεκινήσουν εκ νέου την πορεία τους προς την πόλη της Kolanse σε ένα δρόμο που, ωστόσο, θα αποδειχθεί μακρύτερος και δυσκολότερος από πριν. Όμως, αφότου θέσουν τα τελικά σχέδιά τους για την επερχόμενη μάχη, θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα ανυπέρβλητο καθήκον: να βαδίσουν μέσα από την Γυάλινη Έρημο - ένα αδιάβατο μέρος στερημένο από κάθε είδους ζωή - και σύντομα, ο χωρισμός των δυνάμεών τους και η έλλειψη προμηθειών τους θα προκαλέσει ανάμεσά τους μια μεγάλη ανησυχία, φέρνοντας αυτή την εύθραυστη συμμαχία στο χείλος της ανταρσίας, και αν δεν βρουν ένα τρόπο για να την σταματήσουν, θα απειλήσει να βάλει σε κίνδυνο όχι μόνο τις ίδιες τους ζωές, αλλά και την μοίρα ολόκληρου του κόσμου. Μακριά στην αρχαία πατρίδα των Tiste Andii, οι Λοχαγοί Pithy και Brevity, μαζί με τους τελευταίους ανθρώπους των Shake, έχουν ακολουθήσει την Yan Tovis και τον Yedan Derryg μέσα από έναν ασταθές δρόμο, γεμάτο σκοτάδι, στην πόλη των προγόνων τους - μια πόλη που φαίνεται να μπορεί να τους δώσει αυτό το νέο ξεκίνημα που τόσο πολύ επιθυμούν, και να χτίσουν τις ζωές τους εκ νέου. Ωστόσο, βαθιά μέσα στις αναμνήσεις του παρελθόντος της, η αρχαία πατρίδα των Tiste Andii κρύβει τις δικές της πληγές, έχοντας γίνει ο λόγος για μια αιώνια έχθρα μεταξύ των Παιδιών του Φωτός και του Σκότους, και τώρα, με τους στρατούς του Φωτός να πλησιάζουν και το φράγμα της Πρώτης Ακτής - ένα φράγμα που κόστισε πάρα πολλά για την δημιουργία του - να είναι πιο αδύναμο από ποτέ, αυτός ο παλιός πόλεμος για αίμα θα ξυπνήσει για ακόμη μία φορά. Όμως, με την Yan Tovis να αρνείται να εκτελέσει την αρχαία τελετουργία που μπορεί κάλλιστα να τους γλιτώσει όλους από πολλές ταλαιπωρίες, το βάρος της σωτηρίας τους θα πέσει πάνω στον Yedan Derryg - ένα άτομο που, μέσα από το αμφιλεγόμενο σκεπτικό του, έχει δημιουργήσει μια κακή υπόληψη τριγύρω του - και αν οι Λοχαγοί Pithy και Brevity και οι άνθρωποι των Shake αρνηθούν να πολεμήσουν κάτω από τις διαταγές του, ο αφανισμός τους θα είναι πιο κοντά από ποτέ. Εν τω μεταξύ, o Withal - προσπαθώντας να φέρει την Sandalath πίσω από τις χαμένες αναμνήσεις αυτής της πόλης - και ο Nimander - αφήνοντας πίσω την πόλη της Black Coral για την εκπλήρωση ενός μεγαλύτερου σκοπού - θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις δικές τους προκλήσεις, φέρνοντάς τους ενάντια με μια μεγάλη απειλή που, αν απελευθερωθεί, μπορεί να τους κοστίσει τα πάντα. Πέρα στις ανατολικές θάλασσες της Kolanse, η Shurq Elalle και το άμοιρο πλήρωμά της - μισθωμένοι από την Πριγκίπισσα του Bolkando και την μυστηριώδη υπηρέτριά της για να ταξιδέψουν στην καρδιά της μάχης - έχουν βρεθεί απομονωμένοι σε ένα άγνωστο μέρος, αναζητώντας απεγνωσμένα ένα τρόπο για να επισκευάσουν το τραυματισμένο πλοίο τους. Όμως, όταν ταράξουν κατά λάθος κάτι που δεν έπρεπε, η Shurq και το πλήρωμά της θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια ύπαρξη απέραντης δύναμης που θα τους βάλει μέσα σε μια μεγάλη περιπέτεια και μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί κρίσιμη για όλους τους. Συγχρόνως, ο Tool, οδηγώντας μέσα από τον πόνο του τους T’lan Imass στη τελευταία τους μάχη, ο Gruntle, ψάχνοντας για το δικό του πεπρωμένο, ο Mappo, θέτοντας σκοπό του να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος του, η Setoc και ο Torrent, προσπαθώντας να κρατήσουν τα πιστεύω τους αληθινά, η Badalle και ο Saddic, θυμούμενοι ξανά κάτι που τους είχε στερηθεί, η Faint, παγιδευμένη μαζί τους συντρόφους της Συντεχνίας της Trygalle εν μέσω μιας μεγάλης μάχης, ο Ublala Pung, ταξιδεύοντας σε ένα νέο πεπρωμένο, η Kalyth, βαδίζοντας μαζί με τους θνητούς συντρόφους στην σωτηρία ενός θεού, και ο Ganoes, παίρνοντας το Πλήθος στο τέλος των πάντων, θα βρεθούν και αυτοί στις δικές τους προκλήσεις και δυσκολίες που, αν αποτύχουν να τις ξεπεράσουν, μπορεί να τους φέρει ακόμη και στο θάνατό τους. Ωστόσο, βαθιά μέσα στην πόλη της Kolanse, οι Νομότυποι Ανακριτές προετοιμάζονται για αυτό τον πόλεμο για χιλιετίες - συγκεντρώνοντας μια απέραντη δύναμη για να εξαγνίσουν τον κόσμο - και όταν απελευθερώσουν τους στρατούς τους, η μοίρα όλων θα πρέπει να πέσει πάνω στους ήρωες· ήρωες που θα πρέπει να εγερθούν ανάμεσα στους απλούς στρατιώτες και να αψηφήσουν τους εχθρούς τους, και να δείξουν το δρόμο για τη δόξα, τη δικαιοσύνη, την καλοσύνη - γιατί αν δεν το κάνουν αυτοί όλα όσα αγαπούν θα έρθουν στην καταστροφή τους, και θα αφήσουν πίσω ένα κόσμο γεμάτο ερείπια και θάνατο. Φτάνοντας στο τέλος μιας σειράς, και ιδιαίτερα μια τόσο επικής και αχανής όσο η συγκεκριμένη, είναι σίγουρα κάτι που μπορεί να προκαλέσει τόσο μια λύπη όσο και μια ανησυχία - και αυτό είναι γιατί από την μία έχεις χαρακτήρες που αγάπησες από την αρχή και δεν θες να τους αποχαιρετήσεις και από την άλλη υπάρχει η αγωνία για το αν τελικά θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους, να επιβιώσουν μέσα από τις περιπέτειές τους, και να δώσουν στην ιστορία την ικανοποιητική κατάληξη που τόσο πολύ περιμένεις. Αν και το έχει κάνει με ένα αρκετά διαφορετικό και σκοτεινότερο τρόπο από απ’ ότι έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στο είδος της φαντασίας, είναι εύκολο να πούμε ότι ο Steven Erikson επιτυγχάνει ακριβώς αυτό εδώ, στο τελευταίο βιβλίο μιας σπουδαίας σειράς, συνδυάζοντας ένα σύνολο συναισθημάτων που σε βάζουν μέσα σε ένα ανεμοστρόβιλο, συγκλονίζοντάς σε μέχρι την καρδιά σου και που - μέσα απ’ όλα τα βάσανα, τη δυστυχία και την απελπισία που περιβάλει τους χαρακτήρες - καταφέρνει να δείξει κάτι πολύ βαθύτερο: το ότι υπάρχει ακόμα χώρος για συμπόνια αν το επιθυμείς· συμπόνια που θα διώξει αυτή τη μεγάλη ανάγκη, αυτή την αγανάκτηση που τόσο πολύ ταλαιπωρεί τις κουρασμένες τους ψυχές για όλα τα σφάλματα και τις αδικίες του παρελθόντος τους, δείχνοντας τον δρόμο για την εξιλέωση. Και πράγματι, με αυτό το ταξίδι να φτάνει στο τέλος - μέσα από μια φαινομενικά απέραντη, και πιθανώς πιο αποστραγγιστική ιστορία από ποτέ - ο Erikson δείχνει ότι υπάρχει τελικά εξιλέωση, καταφέρνοντας να φέρει στο The Crippled God το καλύτερο δυνατό κλείσιμο για την σειρά, συγκεντρώνοντας όλα τα νήματα που ύφανε με τόσο μεγάλη επιδεξιότητα από το πρώτο βιβλίο μέσα σε μια τελική περιπέτεια, και μια μεγάλη μάχη τόσο απρόβλεπτη και ανατρεπτική όσο επίσης οδυνηρή και λυπητερή που μόνο στις τελευταίες σελίδες καταλαβαίνεις την πλήρη επίπτωσή της - αφήνοντας πίσω ένα κόσμο σημαδεμένο με μια αμετάκλητη αλήθεια: την ιστορία των Πεσόντων. Πέρα από αυτή την επική κατάληξη, φυσικά, το βιβλίο επιτυγχάνει και κάτι περισσότερο από αυτό, καθώς ο Erikson - μέσα από ένα ενδοσκοπικό και κάποιες φορές πιο φιλοσοφικό στυλ - μας πηγαίνει βαθιά μέσα στις σκέψεις των χαρακτήρων· σκέψεις που αντανακλούν πάνω στις προσωπικότητες, οδηγώντας τις πράξεις τους και τα πιστεύω τους, και δείχνοντας ότι - αν κοιτάξουμε προσεκτικά - αυτοί οι πανίσχυροι μονόλογοι κρατάνε τα δικά τους μυστικά, αποδεικνύοντας ότι δεν είναι απλά ένας πολύ ταλαντούχος συγγραφέας, αλλά και κάποιος που μπορείς να εκτιμήσεις πραγματικά. Όλα για όλα, η μεγαλειώδης σειρά με τον πολύ επιβλητικό τίτλο της, Το Βιβλίο των Πεσόντων, είναι μια σειρά που - από την αρχή μέχρι το τέλος της - αποδεικνύεται μια απίστευτα μοναδική και αξέχαστη εμπειρία και το The Crippled God δεν αποτυγχάνει στο να κλείσει αυτό το επικό ταξίδι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καθώς ο Steven Erikson καταφέρνει να συνδυάσει χαρακτήρες που αγαπήσαμε - και ίσως πολλές φορές μισήσαμε - ιστορίες που ταξιδέψαμε και μάχες που μας συνάρπασαν μέσα σε μία μεγάλη, τελική περιπέτεια, φέρνοντας απίστευτες συγκρούσεις, απρόβλεπτες ανατροπές και, πάνω απ’ όλα, μια υπέροχα πολύπλοκη γραφή που - μέσα από το εκπληκτικό βάθος της - ανέβασε τα βιβλία του σε ένα πολύ ανώτερο επίπεδο, κάνοντάς τα να ξεχωρίσουν πραγματικά, και εμάς, να τα αγαπήσουμε. Και γι’ αυτό, πιστεύω, του χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.
  41. 4 points
    Καλή χρονιά το 17 τόσο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά. Διάβασα 55 βιβλία (σχεδόν ένα βιβλίο ανά εβδομάδα) με μέσο όρο 361 σελίδες ανά βιβλίο. Κατάφερα επίσης να σημειώσω στο forum αλλά και στο goodreads όλα τα βιβλία που διάβασα μέσα στην χρονιά και έτσι έχω αρχίσει πλέον να βάζω και σε μια τάξη την βιβλιοθήκη μου. Τα καλύτερα που διάβασα σε τυχαία σειρά George P. Pelecanos «Στους δρόμους της βίας» Mahi Binebine «Τα αστέρια του Σίντι Μουμέν» Έλενα Φερράντε «Η υπέροχη φίλη μου» Stephen King «Το παιδί από το Κολοράντο» Marc Ferro «Οι επτά ηγέτες του Πολέμου 1918-1945»
  42. 4 points
    Να γράψω κείμενο που να έχει περισσότερο σεξ από τα κείμενα της @elgalla
  43. 4 points
    1) Robert Louis Stevenson "Ολάγια" σελ. 90 (6/10) 2) Η εκδίκηση του Ιάσονα Λεμονιάτη, σελ 140 (6,5 / 10) 3) Ο δράκος της Πρέσπας, Ιωάννα Μπουραζοπούλου (9/10) 4) Το Κάστρο, Βαγγέλης Γιαννίσης (7,5/10) 5) Το σκιάχτρο, Michael Connelly (8,5/10) 6) Γεννημένη στις 13, Κάθαρση, Χρήστος Αντώναρος (6,5/10) 7) Η Φυλακή στο Κεφάλι σου, Κέλλυ Θεοδωρακοπούλου (8/10) 8) Το δένδρο του Άραυ 1, Συναίσθημα , Μανώλης Σιμητσάκης (6/10) 9) Το δένδρο του Άραυ 2, Φαντασία, Μανώλης Σιμητσάκης (7/10) 10) American Gods , Neil gaiman (8/10) 11) Coraline, Neil Gaiman (9/10) 12) Fragile things, Neil Gaiman (8,5/10) 13) Η Κληρονομιά των Ναιτών, Θανάσης Νικολάου (5/10) 14) Ερεβώδης Λειμώνας, Γιώργος Μπελαούρης (6,5/10) 15) Little steps to Hell, Φράνση Παπουτσάκη – Μαρία Ροδοπούλου (7/10) 16) Ζόμπι – Carol bates (7,5/10) 17) Κοράκι σε άλικο φόντο, Ελευθέριος Κεραμίδας (8,5/10) 18) Βέλη και Κρόκινες Φλόγες , Ελευθέριος Κεραμίδας (8/10) 19) Ιός της Βαβέλ, Δελαρούδης Δημήτρης (8/10) 20) Η εξορία του προσώπου, Παναγιώτης Ζερβός (9,5/10) 21) Αλλόκοσμοι , Ιστορίες της ΑΛΕΦ (8,5/10) 22) Η τριλογία της Νέας Υόρκης, Paul Aster (8/10) Δυστυχώς, ούτε φέτος πλησίασα τα 50 κι αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος μου πρέπει να κατανεμηθεί πολύ καλύτερα. Χαίρομαι γιατί διάβασα αξιόλογα βιβλία φέτος, κάποια με απογοήτευσαν ενώ κάποια με συνεπήραν. Επίσης, εκτός από βιβλία, διάβασα κι εκατοντάδες μικρότερα κείμενα, χύμα διηγήματα, ερασιτεχνικά κτλ. Αυτά δεν καταγράφονται κάπου ούτε μπορώ να τα μαζέψω. Αλλά μου έχουν χαρίσει πολλές υπέροχες αναγνωστικές στιγμές κι εμπειρίες
  44. 4 points
    Τώρα που τελειώνει η χρονιά σκέφτηκα να γράψω ένα κείμενο με μεθόδους που μπορούμε να εφαρμόσουμε όταν ψάχνουμε εξαντλημένα. Τα περισσότερα θα τα ξέρετε αλλά τα βάζω για καλό και για κακό. Θα χαρώ να δω κάποιον που δεν ξέρει ενδεχομένως τα παρακάτω, να βρει αυτά που θέλει: Όσον αφορά την Θεσσαλονίκη που μένω, πρώτα απ' όλα φυσικά τα παλαιοβιβλιοπωλεία. Στον πολύ ωραίο χάρτη του φίλου giorgakou. Τελευταία φορά που κοίταξα υπήρχαν όλα εκτός από το ''Πολυπαλαιοπωλείο Φειδίας'' που άλλαξε διεύθυνση από την Ίωνος Δραγούμη που ήταν για χρόνια, δεν θυμάμαι την καινούργια αυτή την στιγμή. Και το υποκατάστημα του ''Λέξη και εικόνα'' που έκλεισε. Δίκτυο βιβλιοθηκών Θεσσαλονίκης. Πολύ καλά οργανωμένο με μπόλικο όσο και σπάνιο υλικό, οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον giorgako που μου άνοιξε τα μάτια Γιατί οπωσδήποτε άλλο είναι να πηγαίνει κανείς έχοντας το κλείσει, και άλλο να ψάχνει στα τυφλά σε καμιά δεκαπενταριά βιβλιοθήκες. Χάνοντας έτσι πάαααρα πολύ χρόνο. Μία ταυτότητα μόνο χρειάζεται και ένας λογαριασμός νερού ή ΔΕΗ για δήλωση μόνιμης κατοικίας. Χτυπάς στην αναζήτηση τον τίτλο που θέλεις και βγάζει που υπάρχει και αν διαθέσιμος. Περιοχή, και αν είναι δανεισμένο ή όχι. Πας με την κάρτα και το παίρνεις. Όλοι πιστεύω λίγο- πολύ έχουμε κάποια βιβλία που θέλουμε να διαβάσουμε, αλλά δεν καιγόμαστε και να τα έχουμε. Όπως επίσης και μερικές μη δικτυωμένες. Του δήμου Παύλου Μελά π.χ. δεν περιλαμβάνονται. Πηγαίνοντας, βρήκα ένα που είτε δεν υπήρχε στο δίκτυο ή δεν δανειζόταν, δεν θυμάμαι. Σε παλαιοβιβλιοπωλεία αφήνουμε λίστα με αυτά που θέλουμε. Δεν περιοριζόμαστε να ψάχνουμε μόνο εμείς, βάζουμε και άλλους να κάνουν το ίδιο. Ως ενδεικτική θα προτείνω αυτή: - Κλάιβ Μπάρκερ: Τα Βιβλία του Αίματος 6 (Τρίτων) - Μαρκ Ντανιελέφσκι: Σπίτι από Φύλλα (Πόλις) - Στίβεν Κινγκ- Πίτερ Στράουμπ: Το Φυλαχτό (Bell) Έχω αφήσει σε όλα όσα έχω πάει κατά καιρούς και υποψιάζομαι ότι οι περισσότεροι θα την πέταξαν με το που έφυγα Δεν πειράζει όμως γιατί έτσι βρήκα μέρος σειράς από παλαιοβιβλιοπωλείο στο Θησείο. Με εικόνες γιατί τραβάνε πολύ περισσότερο την προσοχή από απλούς τίτλους. Αλφαβητική σειρά ανά τίτλο, εκδοτικό οίκο ή συγγραφέα για να μπορούν να ανατρέχουν πιο γρήγορα. Με παράθεση mail και κινητού. Και σε κάθε περίπτωση απαγορεύονται τα Greeklish. Γιατί ο άλλος μπορεί να την ψωνίσει και να μην δώσει σημασία απλά και μόνο από αυτό. Πολλές φορές μάλιστα θα δούμε να υπάρχει κάτι σε διαθεσιμότητα στις εκάστοτε ιστοσελίδες. Ψυχραιμία γιατί αυτό δεν είναι απαραίτητο να ισχύει μιας και οι περισσότεροι δεν τις ενημερώνουν. Έφαγα ένα- δύο άκυρα έτσι. Στη συνέχεια το πιο προφανές που ακριβώς επειδή είναι τέτοιο, μπορεί να μην το σκεφτούμε καν! Και δεν είναι άλλο από επικοινωνία με τους εκδοτικούς οίκους. Μερικοί δεν είχαν αυτά που ήθελα ενώ κάποιοι με έγραψαν στα αρ...δια τους στα mail που τους έστειλα. Έτσι όμως απέκτησα τον πρώτο ή τον δεύτερο τόμο των θαλασσιών ιστοριών των εκδόσεων Νάρκισσος. Επίσης τα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς μας, στη δική μου βρήκα τον Άτλα του Ουρανού. Και γενικά σε όποιο βλέπουμε μπαίνουμε, καμιά φορά μπορεί να μας μας έρθει από εκεί που δεν το περιμένουμε. Ομάδες στο Fc που δραστηριοποιούνται με πωλήσεις και ανταλλαγές μεταχειρισμένων και όχι μόνο βιβλίων: Πουλάω ή ανταλλάσσω τα βιβλία μου, Μεταχειρισμένα Βιβλία, Μεταχειρισμένα Βιβλία- Ανταλλαγές, Μεταχειρισμένα Βιβλία Δράμας, Μεταχειρισμένα Βιβλία- Αγορές Πωλήσεις Ανταλλαγές, psilikoko, Τα Βιβλία που Ψάχνω. Για Αθήνα τώρα όλοι ασφαλώς γνωρίζουν το Μοναστηράκι. Είναι όμως και άλλα, τα περισσότερα κοντά στο κέντρο. Δυστυχώς λόγω περιορισμένου χρόνου δεν μπόρεσα να τα επισκεφτώ όλα όταν κατέβηκα αρχές της χρονιάς, αναφέρω λίγα λόγια όπου πρόλαβα: - Αλφειός- Ένα ποτάμι στο κέντρο της πόλης: Βιβλιοπωλείο σε δρόμο που θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι είχε αρκετά τέτοια. Είτε σε Χαρ. Τρικούπη είτε στα πέριξ. Ωραίος, εξυπηρετικός τύπος, βρήκα δύο με Ινδιάνους που έψαχνα καιρό. - Βιβλιοανιχνευτής: Δεν είναι βιβλιοπωλείο αλλά ένα δωμάτιο. Τίγκα όμως, με ράφια ως το ταβάνι, με κίνδυνο να σωριαστούν στο κεφάλι. Ωραίος τύπος, ακριβές τιμές. Ως αρκετά ακριβές, αλλά ανοικτός στα παζάρια. Βρήκα σε πολύ καλή τιμή το πλήρες κείμενο του Κόμη Μοντεκρίστου πριν επανεκδοθεί και τον τελευταίο Απαγορευμένο Πλανήτη που μου έλειπε. Και διάφορα άλλα κατά καιρούς, πάντα σε τιμές καλύτερες από αυτές που αναγράφονται στην ιστοσελίδα. - Βιβλιογνωσία - Βιβλιοθήκη/Οκταήμερο: Έχω παραγγείλει μία φορά με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό και ταχυδρομική αποστολή και δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα. - Κοραής - Μέγα Πανευρωπαϊκό Παλαιοβιβλιοπωλείο - Παλαιοβιβλιοπωλείο - Παλαιοβιβλιοπωλείο Διαγώνιος - Παλαιοβιβλιοπωλείο Ερατώ: Αυτό που βρήκα με λίστα που άφησα μέσω mail. Τον πρώτο τόμο της τριλογίας των Τολτέκων από Αρχέτυπο. Διαδικασία ίδια με Βιβλιοθήκη/Οκταήμερο - Παλαιοβιβλιοπωλείο Ίστωρ - Φαρφουλάς: Είμαι σίγουρος ότι και από εδώ έχω βρει κάτι αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ τι. - books-in-greek.gr - House of Vintage - Palaiobibliopolio: Αυτοί είναι ιδιάζουσα περίπτωση. Εδώ βρήκα λαβράκια που έψαχνα καιρό, τις δύο από τις πέντε Ιουλιέτες του θεϊκού μαρκήσιου. Και ίσως ένα- δύο ακόμη, δεν θυμάμαι καλά. Έγινε όμως ευτράπελο στη πρώτη αγορά. Ενώ έκανα κατάθεση, ξεχάστηκαν και μου τα έστειλαν με αντικαταβολή! Με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ξαναπληρώσω στο ταχυδρομείο Τους πήρα και τους έδωσα τον λογαριασμό μου να μου τα βάλουν και το έκανα λίαν συντόμως, δεν υπήρξε πρόβλημα. Αυτό σε συνδυασμό με το να περνάνε μέρες και να μην είναι σε θέση να μου πουν αν έχουν κάτι που θέλω, μιλώντας πάντα όμως με ευγενικό τρόπο, τους καθιστούν κάτι το ξεχωριστό σε σχέση με ότι έχω συναντήσει μέχρι τώρα. Μου έδωσαν την εντύπωση ευχάριστων ανθρώπων πλην όμως ανοργάνωτων. Θα ήθελα όταν ξανακατέβω να πάω από κοντά για να δω τι παίζει. Αυτά πάνω- κάτω. Όπως είπα και στην αρχή θα χαρώ να βοηθήσω κάποιον να βρει αυτά που ψάχνει. Ενώ σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα που δεν ξέρω. Όποιος γνωρίζει κάτι, παρακαλώ να πει
  45. 4 points
    Να και τα δικά μου "πενήντα". 0. Αφανισμός, Thomas Bernard (ξεκίνησα 2016, τελείωσα 2017) 1. Καθώς ψυχορραγώ, William Faulkner 2. Πώς είναι, Samuel Beckett 3. Το Κοράκι, Stephen King 4. Mason & Dixon (στα ελληνικά), Thomas Pynchon 5. Νάντια, Andre Breton (*) 6. Portnoy's Complaint, Philip Roth (*) 7. Βιργιλίου Θάνατος, Herman Broch 8. Η Συλλογή των 49 στο Σφυρί, Thomas Pynchon 9. Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης, Italo Calvino (*) 10. Οι Αόρατες Πόλεις, Italo Calvino 11. Συντακτικές Δομές, Noam Chomsky (*) 12. Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα, Mikhail Bulgakov (*) 13. The Eyes of the Dragon, Stephen King 14. The Dark Tower: The Dark Tower, Stephen King 15. Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, Philip K. Dick 16. Εισαγωγή στην Γνωσιοεπιστήμη (όχι όλο), Neil Stillings et al. (*) 17. Snow Crash (πρωτότυπο), Neal Stephenson (*) 18. Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο: Τόμος ΙΙ: Στον ίσκιο των ανθισμένων κοριτσιών, Marcel Proust 19. Superintelligence: Paths, Dangers, Strategies, Nick Bostrom (*) 20. Agape Agape, William Gaddis (*) 21. House of Leaves, Mark Z. Danielewski (*) 22. The Mezzanine, Nicholson Baker (*) 23. Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, Friedrich Nietzsche (*) 24. Το Μαγικό Βουνό (Τόμος Ι), Thomas Mann 24. Το Μαγικό Βουνό (Τόμος ΙΙ), Thomas Mann όπου τα βιβλία με (*) δηλώνει συγγραφέα έργα του οποίου δεν είχα ξαναδιαβάσει. Το οξύμωρο είναι ότι, όσο πιο δύσκολη η χρονιά, τόσο μεγαλύτερος ο αριθμός των βιβλίων που διαβάζω! Από τα παραπάνω ξεχώρισα τα: 3, 4, 6, 8, 9, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24.
  46. 4 points
    Με κόκκινο οι απογοητεύσεις και με bold αυτά που ξεχώρισαν. Ευτυχώς διάβασα πολλά καλά βιβλία φέτος. Επίσης αν μου έλεγε κάποιος γύρω στον Μάιο-Ιούνιο ότι θα διάβαζα τόσα πολλά θα τον πέρναγα για τρελό. Μέχρι τότε είχα διαβάσει 20-30 βιβλία, καθότι είχα καθημερινά απίστευτους πονοκεφάλους και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. Και απίστευτο άγχος λόγω ενός οικογενειακού θέματος υγείας, που δεν είχε ευτυχή κατάληξη... Αν διάβαζα όλη την χρονιά με τους ρυθμούς που διάβαζα από Σεπτέμβριο και μετά, λογικά θα είχα τελειώσει πάνω από 150 βιβλία. Άλλο ένα καλό που πρόσεξα, είναι ότι διάβασα συγγραφείς από πολλές χώρες. ΗΠΑ, Καναδάς, Ελλάδα, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Σερβία, Ισπανία, Σουηδία, Νορβηγία, Δανία, Ισλανδία, Ιαπωνία, Αγγλία, Ιρλανδία, Σκωτία και ίσως μου ξεφεύγει και κάτι. Πάμε στα στατιστικά: 43 Ελληνικά 61 ξένα καθόλου άσχημα! Συνολικές σελίδες: 35.836(πέρυσι 22.855) Σελίδες ανά βιβλίο: 345(πέρυσι 341) Σελίδες ανά μέρα: 100.66(πέρυσι 64,2) Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία!
  47. 4 points
    Σ' ευχαριστώ για το σχόλιο, Mesmer! Έβαλα ως τόπο της ιστορίας την Αμερική, γιατί έχω διαβάσει σε βιβλία και δει σε ταινίες ότι είναι κάτι σαν σύγχρονο έθιμο στην Αμερική και στην Αγγλία να διοργανώνονται δρώμενα με μεταμφιεσμένους Άγιο-Βασίληδες στα μεγάλα εμπορικά κέντρα. Δεν έχω υπόψη μου, παρόλη την εμπορευματοποίηση των Χριστουγέννων, να γίνεται κάτι τέτοιο στις μεγάλες ελληνικές πόλεις. Σχόλια για τις υπόλοιπες συμμετοχές Ethgar Ένα τζίνι μέσα στο μπουκάλι του Πολύ ωραία ιδέα, αλλά μας μένουν πολλά κενά: πώς βρέθηκε το τζίνι στο μπουκάλι, πώς βρέθηκε στα χέρια του εμπόρου, γιατί το χρησιμοποιεί μόνο μια φορά το χρόνο. Τα εξηγείς μετά, χωριστά, αλλά εγώ μιλάω με βάση μόνο την ιστορία! Το κλείσιμο, επίσης, πολύ βιαστικό και ασταθές, δεδομένου του μικρού μεγέθους της ιστορίας. Γενικά, όπως είπαν κι άλλοι, αν το εμπλουτίσεις, εξηγώντας τα πώς και τα γιατί και δικαιολογώντας το τέλος θα γινόταν ένα πολύ ωραίο διήγημα. Τέλος, η έλλειψη σημείων διαλόγου δυσχεραίνει την ανάγνωση και την κατανόηση. Τα Χριστούγεννα ενός βρικόλακα Πολύ κλασσικό, αλλά με ωραία ανατροπή και επιτυχημένο μαύρο χιούμορ. Όπως σου είπε η Ιρμάντα, κι εγώ θα προτιμούσα ελληνικό όνομα στον βρικόλακα. Το "εκνευριστικό χαχανητό" είναι λίγο εκτός, καθώς όλο το υπόλοιπο είναι από την οπτική γωνία του βρικόλακα, ενώ αυτή η φράση παραπέμπει σε σχόλιο αφηγητή-παρατηρητή. Ballerond Ανάσες στο τζάμι Πολύ συγκινητική ιστορία! Όμως, θα ήθελα να εξηγούνταν στην ιστορία γιατί ειδικά το Δεκέμβριο και τα Χριστούγεννα έψαχνε να βρει την οικογένειά του; Alucard Δείπνο Ωραίο, αλλά μάλλον υπερβολικό σε περιγραφές και ο τρόπος που περιγράφει πώς θα ξεφορτωθεί τα πτώματα και θα αποθηκεύσει το αίμα των παιδιών είναι ιδιαίτερα μπερδεμένος. Θα προτιμούσα, αντί να ακούμε το βρικόλακα να τα περιγράφει απλώς, να βλέπαμε και κάποια αλληλεπίδραση και να προσπαθούσε να εκτελέσει αυτά που μας περιγράφει. Mesmer Υπέροχο φλασάκι με φιλοσοφική διάθεση! Θα ήθελα να μάθω περισσότερα ως προς το ότι ο Χριστός κατάντησε παρίας στην ίδια του τη γιορτή. Symphony*13 Ρούντολφ το ξωτικάκι Πολύ καλή ροή, πολύ καλή μείξη του κωμικού με το τραγικό, αν και με ανατρίχιασε κάπως. Μου άρεσε πάντως που και οι δύο πρωταγωνιστές είναι αντιπαθητικοί, καθώς κάνοντας κουμάσι, όσο περισσότερο γίνεται, τον Άι-Βασίλη, δικαιολογείται κάπως αυτό που κάνει ο Ρούντολφ. Καλή χρονιά!
  48. 4 points
    Σας εύχομαι και εγώ με την σειρά μου με μια απλή ευχετήρια κάρτα που έφτιαξα στο paint των Windows.
  49. 3 points
    Μόλις το τελείωσα και απ' ότι κατάλαβα πρέπει να είμαι ο μόνος που του άρεσε περισσότερο από ''Το Ασήμι που Ουρλιάζει''. Δεν περίμενα πολλά εξαιτίας του ασημιού που μου άρεσε μόνο το πρώτο μέρος. Αλλά ευτυχώς διαψεύστηκα. Ο τρόπος με τον οποίο ξετυλίγεται η ιστορία ωραίος και ατμοσφαιρικός. Των προσωπικών ιστοριών των τροφίμων στον επισκέπτη, ήταν κάτι που με κέρδισε. Οι ιστορίες στη συνέχεια αυτές καθαυτές. Αν και μου αρέσουν περισσότερο οι συλλογές, δεν με χαλούν ωστόσο καθόλου οι σπονδυλωτές, κάθε άλλο. Πιο αδύναμη μάλλον η πρώτη, καλύτερη το χυδαίο ''Το Γάντι''. Τελείωσε, πρέπει να βελτιώσω τα Αγγλικά μου για να μπορέσω να διαβάσω splatter .Η επίθεση στο σπίτι όλα τα λεφτά, αλλά και όταν διάβαζα για το βίντεο στο κινητό είχα μείνει κάπως έτσι Ωραίο και το twist στο τέλος. Ευτυχώς δεν δούλεψαν οι συνειρμοί οπότε και μπόρεσα να σοκαριστώ με την ησυχία μου Η Πανδώρα ρηχή αλλά ok, ούτε κρύο ούτε ζέστη. Το δανείστηκα με την σκέψη ότι δεν θα μου άρεζε οπότε και δεν θα ήθελα να το έχω. Αμ δε. Γενικά δεν θέλω να τα στάζω για βιβλία που έχω ήδη διαβάσει, είναι κάτι που χαλάει. Στη προκειμένη όμως δεν πειράζει, χαλάλι. Ναι, γιατί πρόκειται για διαμάντι που αξίζει να έχει θέση σε κάθε βιβλιοθήκη.
  50. 3 points
    Το ηλεκτρικό πρόβατο. Λόγω και της ταινίας νομίζω ότι είναι και το πιο διάσημο βιβλίο του Φίλιπ Ντικ. Αν κάποιος έχει δει την ταινία και δεν έχει διαβάσει ακόμα το βιβλίο να σημειώσω ότι τα δυο είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, μιας και η ταινία δεν είναι μια πιστή μεταφορά του βιβλίου, (αν και παρόλα αυτά και τα δυο είναι εξαιρετικά). Η υπόθεση είναι σχετικά απλή: στο μέλλον όπου η Γη έχει καταστραφεί ύστερα από έναν πυρηνικό πόλεμο, ο Ρικ Ντέκαρντ είναι κυνηγός επικηρυγμένων ανδροειδών, τα οποία επιστρέφουν χωρίς άδεια από αποικισμένους πλανήτες, όπου εργάζονται ως υπηρέτες των ανθρώπων. Οι κύριες αιτίες που ωθούν τα ανδροειδή να θέλουν να επιστρέψουν στη Γη, παρόλο τον κίνδυνο να τα σκοτώσουν, είναι η επιθυμία τους να ζήσουν ισότιμα ανάμεσα στους ανθρώπους και η ανάγκη τους να τα θεωρούν ζωντανούς οργανισμούς και όχι άψυχα ρομπότ. Προσπαθούν απεγνωσμένα να ενταχθούν στην ανθρώπινη κοινωνία και συνεχώς αναρωτιούνται τι είναι αυτό που τους λείπει για να τους θεωρήσουν κάποτε ως ολοκληρωμένους ανθρώπους Έκει βρίσκεται και όλη η ουσία του βιβλίου: ποιός πρέπει να θεωρείται άνθρωπος και ποιός όχι. Τα ανδροειδή δεν ξεχωρίζουν από τους ανθρώπους ούτε σωματικά ούτε νοητικά, αντίθετα έχουν μεγαλύτερη νοημοσύνη και σωματική δύναμη από πολλούς ανθρώπους. Ο μόνος τρόπος να τα διακρίνει κάποιος είναι μέσω ενός τέστ που ανιχνεύει την εμπάθεια ή συναίσθηση που χαρακτηρίζει μόνο τους ανθρώπους και όχι τα ανδροειδή. Οι άνθρωποι μιας και ζουν σε κοινωνίες από τότε που υπάρχουν ως είδος έχουν αποκτήσει την "αίσθηση" να νοιώθουν τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, να μπορούν να καταλαβαίνουν τα προβλήματά τους και να θέλουν να προστατεύσουν κάθε μορφή ζωής, είτε αφορά ανθρώπους είτε ζώα. Υπάρχει μια σκήνη όπου ένας άνθρωπος, διανοητικά καθυστερημένος, προσπαθεί να προστατεύσει μια αράχνη, από σεβασμό για την ζωή, αλλά αντίθετα ένα ανδροειδές αρχίζει να της κόβει τα πόδια απλώς και μόνο από περιέργεια για να δει αν θα μπορέσει να περπατήσει με τα μισά της πόδια. Σε μια άλλη σκήνη ένας συνάδελφος του Ντεκάρντ, κυνηγός επικηρυγμένων και αυτός, απολαμβάνει την δουλειά του πάρα πολύ και σχεδόν χαίρεται όταν σκοτώνει κάποιο ανδροειδές, και γι' αυτό το λόγο μόλις και μετά βίας περνάει το τεστ για τον αν θα θεωρηθεί άνθρωπος ή ανδροειδές. Ο Φίλιπ Ντικ σε όλο το βιβλίο μας λέει ότι για να θεωρείται κάποιος ως άνθρωπος πρέπει απαραίτητα να σέβεται κάθε μορφή ζωής όσο μικρή και αν είναι αυτή. Αυτό τον λόγο εξυπηρετεί τόσο η κατοχή κατοικίδιων ζώων, το να έχουν κάποιον να φροντίζουν, όσο και η θρησκεία του Μεσμερισμού, που τους βοηθά να νοιώθουν τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων και να μοιράζονται μαζί τους τις χαρές και τις λύπες τους. Γενικά όσο λιγότερο νοιάζεσαι για τα συναισθήματα των άλλων, λέει ο Ντικ στο βιβλίο, ακόμα και αν αυτά είναι ζώα ή ανδροειδή, τόσο λιγότερο άνθρωπος είσαι. Το βιβλίο φυσικά δεν είναι τόσο καλό απλώς και μόνο για την φιλοσοφία που αναπτύσσει, αλλά και γιατί έχει τις σωστές δόσεις από τα πάντα: δράση, αγωνία, καλούς διαλόγους, συνεχείς ανατροπές, καθόλου φλυαρία και γενικά αποδεικνύει γιατί ο Φίλιπ Ντικ είναι από τους σπουδαιότερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας. 10/10
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.