Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 08/20/2018 in all areas

  1. 4 points
    Καλημέρα! Επέστρεψα Αθήνα (λες κ σας νοιαζει). Έχω επιτέλους ιδέα. Μένει να τη γράψω. Ελπίζω να τα καταφερω. Η Πυργοδέσποινα που είναι;
  2. 3 points
    Η Πυργοδέσποινα δουλεύει σαν το σκυλί κι έχει μια ιδέα για διήγημα παντελώς άσχετο με την εικόνα.
  3. 2 points
  4. 1 point
    Εξαρτάται γιατί και αυτό που σκέφθηκα εγώ δεν έχει άμεση σχέση με την εικόνα έστω και αν από αυτή ξεκίνησε η ιδέα. Οπότε γράψε το, μην πτοείσαι!
  5. 1 point
    Τελικά, αν και σε διακοπές, δεν άργησα να τελειώσω το βιβλίο, οπότε επανήλθα για τις τελικές εντυπώσεις! Από τις πρώτες σελίδες, αλλά κι ως το τέλος, μια λέξη μου τριβέλιζε το μυαλό καθώς διάβαζα τα Πνεύματα της Ευθυμίας Δεσποτάκη. Η λέξη λογοτεχνία. Γιατί, μα γιατί πάνω απ' όλα αυτό ήταν το συγκεκριμένο βιβλίο. Ένα έργο καθαρά λογοτεχνικό. Μαεστρικός τρόπος γραφής, αριστοτεχνικές περιγραφές, πλούσιος, δυναμικός, δοτικός, και μεταδοτικός λόγος, ατμοσφαιρική πρόζα, υπέροχες ιδέες, ζωντάνια παντού. Σίγουρα, ο χώρος του ελληνικού φανταστικού είναι κατά πολύ πλουσιότερος (και ισχυρότερος) με τούτη την ιστορία της Πικρής Στροφής να κοσμεί τα ράφια των βιβλιοπωλείων. Εντυπωσιάστηκα, με παρέσυρε στον κόσμο του, μου κίνησε το ενδιαφέρον ώστε να αναζητήσω κι άλλα έργα της Ευθυμίας. Επομένως, η κυρίαρχη εντύπωση, αυτή που έμεινε τελικά, μέσα απ' όλες τις αναζητήσεις, τους προβληματισμούς, τις απορίες, την απορρόφηση της ανάγνωσης, την έξαψη του ενδιαφέροντος, είναι το γεγονός που διάβασα και απόλαυσα ένα ελληνικό βιβλίο φαντασίας που έχει τα προσόντα να καυχιέται πως αξίζει πραγματικά να βρίσκεται εκεί έξω, ως προϊόν λογοτεχνίας. Στις επιμέρους τώρα εντυπώσεις, παραθέτω ορισμένα γενικά σχόλια, που κυρίως εκφράζουν τις σκέψεις που έκανα κατά την διάρκεια της ανάγνωσης: - Η συντριπτική πλειοψηφία των ονομάτων που χαρακτηρίζουν την κοσμοπλασία του ψευδοελληνιστικού σέτινγκ είναι άκρως επιτυχημένη, με εξαίρεση μερικές ελάχιστες περιπτώσεις που ξενίζουν, πράγμα απόλυτα φυσιολογικό αν σκεφτείς την πληθώρα των ονομάτων και την ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία του κάθε αναγνώστη. Γεγονός, νομίζω όμως, αποτελεί πως τα πιο πετυχημένα είναι εκείνα που δεν οδηγούν σε εύκολους, στιγμιαίους συνειρμούς για την προέλευση τους. Ενδεικτικά αναφέρω πχ πως βρήκα την επιλογή της Απέλλας και της Δαμασινής επιτυχημένες, ενώ την Αισωπεία όχι και τόσο κομψή ως σύλληψη. - Ο σκοπός και η ιδιοσυγκρασία του Παγκράτη από τη μέση του βιβλίου και μετά, θολώνει κάπως, αν σκεφτείς πως στην αρχή μας συστήνεται ως ένας καιροσκόπος μα ταλαντούχος άντρας που προσπαθεί να επιβιώσει. Όμως όλα δικαιολογούνται, αν λάβει κανείς υπόψιν πως εμπλέκεται σε καταστάσεις που είναι πάνω από τις δυνάμεις του να αντιμετωπίσει, κι επομένως βιώνει μέσα του (κι εμείς μαζί του, ως αναγνώστες) αλλαγές που τον κάνουν πιο χαοτικό, πιο απρόβλεπτο. Όπως αριστοτεχνικά αναφέρει η Ευθυμία, με τη μεταφορά ''από ρευστό, έγινε πνεύμα''. Πριν ήταν σαν ρευστό, ελισσόταν, έρεε στους κοσμικούς κύκλους της Δαμασινής, ενώ μετά, βιώνοντας ένα ακραίο γεγονός, μεταμορφώθηκε σε κάτι περισσότερο μεταβλητό και ασυγκράτητο, κάτι που κανείς δεν μπορεί να περιορίσει ή να ελέγξει. Τι να πω, απλά κορυφαία ιδέα. - Η σκηνή με το ιπτάμενο χαλί ήταν μια γερή και απαραίτητη ένεση αδρεναλίνης, στο σημείο που χρησιμοποιήθηκε. Μάλιστα, η απόδοσή της, προκάλεσε έκρηξη εικόνων μέσα στο μυαλό μου! Τολμηρή ως κίνηση, μα κατά τη γνώμη μου, και δεδομένου του γεγονότος πως το βιβλίο είναι φάνταζι, άκρως επιτυχημένη. -Οι χαρακτήρες όλοι, με εξαίρεση ίσως τον Τουνταλίγια, ήταν πολύ ενδιαφέροντες. Προσωπικά μου άρεσε πολύ ο Λατ, και φυσικά ο Παγκράτης. - Η μεγάλη βιβλιοθήκη της Ομφάλης ήταν μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία. Αδημονούσα να μάθω κι εγώ κάτι από τα μυστικά της... - Τα μυθικό στοιχείο των Στροφών, αποτελεί φανταστική ιδέα. Θέλω απαραιτήτως κι άλλες πληροφορίες. Άμεσα! - Αναλύοντας τα βασικά στοιχεία της κοσμοπλασίας του βιβλίου, συνειδητοποίησα πως η κ. Δεσποτάκη ίσως εμπνεύστηκε το στήσιμό της από αυτό του Κόναν, όπου τα περισσότερα βασίλεια του κόσμου που έπλασε ο Howard αντλούν πολιτισμικά στοιχεία από πραγματικές ή φανταστικές περιόδους της ιστορίας του ανθρώπου, χρησιμοποιώντας παράλληλα αναφορές που παραπέμπουν στη μυθολογία Κθούλου (αν θυμάμαι καλά, γιατί πάει καιρός που διάβασα ιστορίες του Κόναν, είτε τα διηγήματα του, είτε τις αποδόσεις του στα κόμικς του Roy Thomas). Χρησιμοποιώντας όμως τη σύλληψη των Στροφών, έδωσε συνέχεια και συνέπεια στις επιλογές της. Επομένως, όλα έδεσαν πρίμα και τα πάντα λειτούργησαν μια χαρά για μενα, όσον αφορά τις εκπλήξεις που έχει κρυμμένες στις σελίδες των Πνευμάτων η συγγραφέας. - Η κατασκευή του ατμοτηλεβόλου, αλλά και γενικώς η περιγραφή της λειτουργίας των μηχανικών εφευρέσεων, δίνονται με αριστοτεχνικό τρόπο, και αποτελούν ένα από τα δυνατά στοιχεία του βιβλίου. Αυτά τα ολίγα από εμένα. Εν κατακλείδι, ήταν ένα βιβλίο που πραγματικά απόλαυσα, που με έκανε να βυθιστώ στον κόσμο του, που μου κίνησε το ενδιαφέρον για το επόμενο κεφάλαιο των Στροφών. Με λίγα λόγια: το προτείνω ανεπιφύλακτα!
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..