Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 08/13/2018 in all areas

  1. 3 points
    ''Ιστορίες από Παράξενους Κόσμους'' ν. 1: - Ρόμπερτ Σέκλυ: ''Η ''Ουτοπία'' του Τρανάι'': Ένας ταλαίπωρος απογοητευμένος από την συνεχή διαφθορά που βλέπει γύρω του, αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα και να μεταναστεύσει σε πλανήτη στις εσχατιές του Γαλαξία. Εκεί όπου θρυλείται ότι υπάρχει η ουτοπία. Το έγκλημα είναι άγνωστο και κάθε πτυχή της καθημερινότητας έχει να κάνει και με μία ξεχωριστή μορφή ευτυχίας. Μόνο που ο τρόπος σκέψης των Τρανιανών δεν χρειάζεται καθόλου να συμβαδίζει με των Γήινων. Ωραίο ήταν. - Άρθουρ Κλαρκ: ''Η Μέδουσα'': Α, η Μέδουσα! Η αγαπημένη μου Μέδουσα! Μπορεί να είχα ξεχάσει λεπτομέρειες επειδή πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία φορά, όχι όμως και την κεντρική ιδέα. Αυτή κοσμοναύτη που τίθεται αντιμέτωπος με τα παράδοξα, έμβια και μη, του μεγαλύτερου πλανήτη του Γαλαξιακού μας συστήματος. Απλοϊκά γραμμένη με επιστημονικά δεδομένα και τρόπο προσιτό στους μη ''κατέχοντες'', όχι όμως και απλή, μου άρεσε πολύ. Αν ύπηρχαν παρόμοια δείγματα γραφής ε.φ, πιστεύω ότι θα ήταν και ψηλότερα στις προτιμήσεις μου. - Α. Ε. Βαν Βογκτ: ''Ο Βάρβαρος'': Το θυμόμουν και αυτό αμυδρά ως ωραίο και έτσι ήταν. Ο Άρχοντας Σύμβουλος όπως αρέσκεται να τον αποκαλούν μιας εναλλακτικής πραγματικότητας της Γης, αγνοεί τις προειδοποιήσεις που του γίνονται για εξέγερση δούλων στην Ευρώπη, δορυφόρο του Δία. Και επικείμενη εισβολή. Και θα το πληρώσει ακριβά. Καλογραμμένος όσο και αγωνιώδης συνδυασμός military περιπέτειας με τεχνολογικά χαρακτηριστικά, διαβάζεται απνευστί. - Ισαάκ Ασίμωφ: ''Τα Αιώνια Σκοτάδια'': Άλλη μία της οποίας θυμόμουν την υπόθεση. Παίζει με τον προαιώνιο φόβο των ανθρώπων, να κληθούν κάποια στιγμή να ζήσουν στο σκοτάδι. Όπως στη προκειμένη με τους κατοίκους ενός πλανήτη να βλέπουν και τους έξι του ήλιους να σβήνουν σιγά- σιγά. Και ως φυσιολογικό επακόλουθο αρχίζουν να τρελαίνονται. Ωραία ήταν αλλά κατώτερη θα έλεγα της φήμης της. Όχι η τρομερή εκείνη που άκουγα από εδώ και από εκεί. Απλά ωραία. Έχω και το μυθιστόρημα, θα το διαβάσω και αυτό κάποια στιγμή. - Στάνλεϋ Ουάινμπάουμ: ''Οδύσσεια στον Άρη'': Αυτή ήταν η μόνη που δεν θυμόμουν και έτσι μπόρεσα να την απολαύσω μία φορά παραπάνω. Μέλος αποστολής θα ''ναυαγήσει'' στον Άρη και θα ξεκινήσει με τα ποδαράκια του να καλύψει την (χαοτική) απόσταση ως το σωστικό σκάφος. Οπότε και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα ουκ ολίγα παράδοξα του κόκκινου πλανήτη. Υπέροχη, έχουμε να κάνουμε με ένα μικρό διαμάντι. - Φίλιπ Ντικ: ''Η Δύναμη του Γουμπ'': Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να ελέγξει τις ορμές και ένστικτα του όταν βρεθεί αντιμέτωπος με μία άλλη νοήμων μορφή ζωής; Δύσκολο αν αυτό συγκρούεται με τα συμφέροντα του. Γλυκόπικρο φλασάκι από έναν κατεξοχήν απαισιόδο συγγραφέα. Από τα λίγα τουλάχιστον που μπόρεσα να καταλάβω γιατί δεν έχω διαβάσει και πολύ. Όχι ακριβώς αυτό που λέμε αριστούργημα αλλά ένα κλίκ πιο κάτω από αυτό. Να διαβαστούν απ' όλους τους φίλους της ε.φ. Σε αυτή ή σε άλλες ανθολογίες.
  2. 3 points
    Ρόμπερτ Α. Χάινλαϊν/ Αστροναύτης Τζόουνς 4+4=8 Ρόμπερτ Α. Χάινλαϊν/ Ο δρόμος της δόξας 4+4=8 Λόις ΜακΜάστερ Μπυζόλντ/ Τα όρη του θρήνου 6+4=10 Λόις ΜακΜάστερ Μπυζόλντ/ Λαβύρινθος 4,5+4=8,5 Λόις ΜακΜάστερ Μπυζόλντ/ Τα σύνορα του απείρου 5+4=9 Α.Ε. Βαν Βογκτ/ Ο πόλεμος ενάντια στο Ραλ 4+4=8 Α.Ε. Βαν Βογκτ/ Η βίβλος του Φθα 4+4=8 Α.Ε. Βαν Βογκτ/ Ο ανυπεράσπιστος κολοσσός 4,5+4=8,5 Φρανκ Χέρμπερτ/ Ο Θεϊκός Αυτοκράτορας του Dune 5,5+4=9,5 Φρανκ Χέρμπερτ/ Οι αιρετικοί του Dune 4,5+4=8,5 Φρανκ Χέρμπερτ/ Η αδελφότητα του Dune 4+4=8 Φρανκ Χέρμπερτ/ Οι Θεοποιοί - Φρανκ Χέρμπερτ 4+4=8 Φρανκ Χέρμπερτ/ Το πείραμα Ντοσάντι 6+4=10
  3. 2 points
    Μια φορά στη Δύση (To Tame A Land) Τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του Λουίς Λ’Αμούρ, ήταν τον Μάιο του 2016, όταν διάβασα το πολύ καλό «Το στοιχειωμένο οροπέδιο». Από τότε, για κάποιον πολύ περίεργο λόγο, δεν έτυχε να ξαναπέσει στα χέρια μου για ανάγνωση κάποιο βιβλίο του. Λοιπόν, δεν ξέρω αν έχει σχέση το γεγονός ότι είχα καιρό να διαβάσω βιβλίο του συγγραφέα, πάντως το συγκεκριμένο μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ και το συγκαταλέγω στα πέντε καλύτερα βιβλία του Λ’Αμούρ που έχω διαβάσει (μαζί με αυτό έχω φτάσει αισίως τα δεκαέξι). Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία ενηλικίωσης στην Άγρια Δύση, από τη στιγμή που ο Ράιαν Τάιλερ μένει ορφανός στα δώδεκά του χρόνια. Η ιστορία έχει μέσα όλα τα καλούδια που μας έχει συνηθίσει ο Λουίς Λ’Αμούρ: Ινδιάνους, πιστολάδες, καουμπόηδες, άλογα, ανοιχτές πεδιάδες και βουνά, πόλεις και ερήμους. Είναι μια ιστορία που αναδεικνύει τον σκληρό και επικίνδυνο μα συνάμα συναρπαστικό κόσμο της Άγριας Δύσης. Η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο και είναι αρκούντως καθηλωτική και εθιστική, με τις περιγραφές των τοπίων, των διαφόρων καταστάσεων και των σκέψεων του νεαρού πρωταγωνιστή να είναι λιτές πλην όμως όμορφες και γραφικές. Μου έλειψε πολύ η γραφή και οι ιστορίες του Λουίς Λ’Αμούρ τόσα χρόνια, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα αργήσω ξανά τόσο πολύ να διαβάσω κάποιο βιβλίο του. 9/10
  4. 2 points
    Ιούλιος 44. Ο Θεϊκός Αυτοκράτορας του Dune - Φρανκ Χέρμπερτ (550) 9,5/10 45. Οι αιρετικοί του Dune - Φρανκ Χέρμπερτ (512) 8,5/10 46. Η αδελφότητα του Dune - Φρανκ Χέρμπερτ (480) 8/10 Αύγουστος 47. Οι Θεοποιοί - Φρανκ Χέρμπερτ (288) 8/10 48. Το πείραμα Ντοσάντι - Φρανκ Χέρμπερτ (304) 10/10 49. 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα - Ιούλιος Βερν (406) 10/10
  5. 2 points
    Αχ, τι ωραίο θέμα! Εμένα μ' αρέσουν σχεδόν όλα, αν είναι παρουσιασμένα σωστά. Τα μόνα πλάσματα του φανταστικού που δεν μ' αρέσουν είναι τα ξωτικά τύπου Τόλκιν. Είναι υπερβολικά τέλεια, τόσο που γίνονται βαρετά (εκ πρώτης όψεως! Με μια δεύτερη ματιά, κρύβουν αρκετή αλαζονεία και δολοπλοκίες. Όμως, αφού κι αυτά έχουν ελαττώματα, τότε γιατί να μην τα κάνει κανείς ανθρώπους; Όπως, πχ στον Μάρτιν ή στην Τιγκάνα , που έχει μόνον ανθρώπους σε διάφορους πολιτισμούς και τα φανταστικά όντα παίζουν δευτερεύοντα ρόλο. ) Οι μεγάλες μου αγάπες πάντως είναι οι βρικόλακες και οι νεράιδες. Οι βρικόλακες μ' αρέσουν γιατί όταν ήμουν μικρή είχα μια σειρά με ένα παιδί που πιάνει φιλίες με κάτι βρικολακάκια κι από τότε κόλλησα βρικολακομανία!😁 Η εκδοχή των νεράιδων που μ' αρέσει δεν είναι των παραμυθιών, με τις καλές νεραίδες, αλλά η λαογραφική και πιο άγρια πλευρά τους (The Fair Folk). Σε αυτή την εκδοχή ανήκουν οι νεράιδες που κλέβουν παιδιά, που σκαρώνουν φάρσες στους ανθρώπους, που συμμετέχουν στο άγριο κυνήγι του γερμανικού φοκλόρ κτλ. Ένας λόγος που λάτρεψα την 6λογια της Cassandra Clare με τους κυνηγούς των σκιών είναι η παρουσίαση των νεράιδων ως πλάσματα γοητευτικά αλλά επικίνδυνα και με πολύ διαφορετικό κωδικά ηθικής απ' τους ανθρώπους. Αλήθεια, τι λέτε για τα ανθρωποκεντρικά φάνταζυ, όπου οι άνθρωποι έχουν το κύριο βάρος και τα φανταστικά όντα είναι σε δεύτερο πλάνο; εμένα η Τιγκάνα, που είναι τέτοιο στυλ, μ' άρεσε, αλλά είναι μάλλον δύσκολη επιλογή, γιατί στα χέρια λιγότερο ταλαντούχου συγγραφέα υπάρχει κίνδυνος να φύγει απ' την επικράτεια της φαντασίας η ιστορία και να γίνει ψευδοιστορικό μυθιστόρημα.
  6. 2 points
    Ρε σεις, θυμήθηκα ένα πιτσιρίκι στα 14, που είχε ανακαλύψει το sff.gr μαζί και τον κόσμο ολόκληρο, ανοίγοντας συνέχεια τόπικ, βλέποντας τους μεγάλους να βγάζουν διαμάντια και παλεύοντας να γράψει και αυτό κάτι τις, και σας νοστάλγησα, μαζί και τον Τατό, 8 χρόνια μετά. Φιλιά σε όλους!
  7. 1 point
    Από μικρός είχα και έχω μια τεράστια και συνεχή αγάπη με τη θάλασσα και τις ναυτικές ιστορίες. Ισώς φταίει το ότι μεγάλωσα στο λιμάνι, ίσως το οτι παππούς μου που ήταν ναυτικός μου έλεγε ιστορίες, όταν ήμουνα μικρός, ισως πάλι ο πατερας μου που είχε το μια τρέλα με το ψάρεμα και με έπερνε μαζί του. Δεν ξέρω και δεν έχει σημασία. Το γεγονός είναι ότι η θάλασσα μπορεί να ασκήσει μια τεράστια έλξη σε ορισμένους ανθρώπους. Όπως ο Λέγκολας του Τόλκιν έτσι και 'γω ονειρεύομαι το τραγούδι των γλάρων και μαζί με 'μένα είναι αρκετοί αυτοί, που δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην γοητεία της θάλασσας. Άπειρες ιστορίες έχουν γραφτεί, τραγούδια και ταινίες. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να υπάρχει ένα τοπικ για τη συγκεκριμένη κατηγορία λογοτεχνίας. Μερικά από τα σχετικά έργα που έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη μου είναι (η σειρά αναφοράς είναι τυχαία): Η μπαλάντα του γέρο ναυτικού - The rime of the ancient Mariner - S.T.Colleridge -χωρίς σχόλια, δεν τα χρειάζεται εξάλλου. Απλά ένα απόσπασμα Day after day, day after day, We stuck, nor breath nor motion ; As idle as a painted ship Upon a painted ocean. Ο ναυτιλιακός χάρτης "La carta esférica" - Arturo Pérez-Reverte Μια ιστορία για ένα κυνήγι θησαυρού, ένα ίμιο ναυτικό και μια γυναίκα παγίδα. Τι άλλο να θέλει κανεις? Ίσως από τα καλύτερα έργα του συγγραφέα, ο οποίος όπως πάντα σε μαγεύει με το βάθος της έρευνας που έχει κάνει και τους χαρακτήρες του. Captain Horatio Hornblower by C. S. Forester Το οποίο μόλις πρόσφατα ολοκλήρωσα ως μίνι τηλεοπτική σειρά και ξετρελάθηκα. Fata Morgana (Μουσική, τραγούδι: Μαρίζα Κωχ)-Νίκος Καββαδίας Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό στάλα τη στάλα συναγμένο απ' το κορμί σου σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό, που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.... Corto Maltese - Ο περιφημός χάρτινος ήρωας του Hugo Pratt. Γεννημένος στη Μαλτα από ένας άγγλο ναυτικό και μια ανδαλουσιανή πόρνη, μας ταξιδεύει στις άκρες του κόσμου σε κόσμους γεμάτους μυστήριο, πολιτικές ίντριγκες περιπέτειες, όμορφες γυναίκες και μαγεία... Moby-Dick by Herman Melville. Πολύ κλασσικό βιβλίο, και ωραία μεταφορά στο cinema 1956 και στο γυαλί 1998 Τριλογία Liveship traders - Robin Hobb Γιατί μερικές φορές τα πλοία έχουν τη δική τους ψυχή. φυσικά αυτά είναι τα λίγα, που μου ήρθαν στο μυαλό την ώρα που έγραφα αυτό το ποστ. Φαντάζομαι όλοι θα έχουν να προσθέσουν μερικές θαλασσινές καλές ιστορίες, που άκουσαν κάποια στιγμή....
  8. 1 point
    Έλειπα δέκα μέρες διακοπές και έγινε ο χαμός . Ναι, και μπάνια έκανα και απ'όλα, αλλά δεν γινόταν να μην διαβάσω κάτι... Ο σιδερένιος άντρας. Σχόλιο εδώ: Τι διαβάζετε από επιστημονική φαντασία αυτόν τον καιρό; Πουντλ Σπρινγκς. Σχόλιο εδώ: Raymond Chandler Μια φορά στη Δύση. Σχόλιο εδώ: Louis L'Amour Προς το Γκαντόλφο. Σχόλιο εδώ: Διάφοροι συγγραφείς θρίλερ Παράξενη αποστολή. Σχόλιο εδώ: Donald Hamilton Κέντρο Επιχειρήσεων. Σχόλιο εδώ: Tom Clancy - Τομ Κλάνσυ Λόις η μάγισσα. Πέντε βιβλία πήρα στις διακοπές μου, αλλά δεν μου έφτασαν, οπότε διάβασα το συγκεκριμένο βιβλιαράκι που βρήκα εκεί που παραθέριζα. Η 18χρονη Λόις, μια Αγγλίδα που μένει ορφανή, αναγκάζεται να ταξιδέψει στον Νέο Κόσμο, στο τέλος του 17ου Αιώνα, για να ζητήσει προστασία από έναν άγνωστο θείο, που μένει με την οικογένειά του στο Σάλεμ. Όμως το Σάλεμ εκείνης της εποχής είναι ένα επικίνδυνο μέρος για ανθρώπους διαφορετικούς, μιας και οι κάτοικοι είναι άνθρωποι γεμάτοι δεισιδαιμονίες και φοβίες. Φοβούνται τους Ινδιάνους (λογικό), τα θηρία του δάσους, αλλά και τις μάγισσες, που είναι γυναίκες της διπλανής πόρτας. Η συγγραφέας αναδεικνύει με μελοδραματικό τόνο το κυνήγι μαγισσών του Σάλεμ εκείνης της εποχής και πως κάποιες προσωπικές διαφορές (ερωτικές αντιζηλίες, οικογενειακές κόντρες ή διαμάχες μεταξύ γειτόνων), μπορούσαν να οδηγήσουν κάποιον στην αγχόνη, λόγω... μαύρης μαγείας. Είναι ένα βιβλίο που δείχνει τα χρόνια του τόσο στη δομή της ιστορίας όσο και στη γραφή, όμως χωρίς αμφιβολία είναι είναι ένα έργο ενδιαφέρον και αρκετά καλογραμμένο, που έχει κάποια πράγματα να πει. -Αύγουστος 105. Μαρκ Ντουγκέν - "Ποιος σκότωσε τον Ρόμπερτ Κένεντυ;" (Εξάντας, 2018, σελ. 399). 9/10 106. Νικήτας Μ. Παπακώστας - "Καληνύχτα καλούδια μου" (Δώμα, 2018, σελ. 69). 8/10 107. Τζ. Κόνραντ - "Ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της προόδου" (Οκτώ, 2013, σελ. 57). 8.5/10 108. Λουίς Σεπούλβεδα - "Ο μουγκός Ουζμπέκος" (Opera, 2015, σελ. 126). 8/10 109. Λουί-Φερντινάν Σελίν - "Μακελειό" (Γράμματα, 1982, σελ. 124). 6/10 110. Τζιμ Τόμσον - "The Getaway" (Παρατηρητής, 1994, σελ. 194). 8.5/10 111. Γκ. Γκ. Μάρκες - "Η αθώα Ερέντιρα" (Γράμματα, 1982, σελ. 78). 7.5/10 112. Τεντ Χιουζ - "Ο σιδερένιος άντρας" (Ψυχογιός, 1996, σελ. 70/195). 7.5/10 113. Τσάντλερ/Πάρκερ - "Πουντλ Σπρινγκς" (Bell, 1990, σελ. 220). 7.5/10 114. Λουίς Λ'Αμούρ - "Μια φορά στη Δύση" (ΒΙΠΕΡ, 1973, σελ. 181). 9/10 115. Ρόμπερτ Λάντλαμ - "Προς το Γκαντόλφο" (Bell, 1989, σελ. 311). 7.5/10 116. Ντόναλντ Χάμιλτον - "Παράξενη αποστολή" (ΒΙΠΕΡ, 1979, σελ. 191). 8/10 117. Κλάνσι/Πίτσενικ - "Κέντρο Επιχειρήσεων" (Bell, 1996, σελ. 383). 8/10 118. Ελίζαμπεθ Γκάσκελ - "Λόις η μάγισσα" (Το Ποντίκι, 2006, σελ. 141). 8/10
  9. 1 point
    Κέντρο Επιχειρήσεων Το βιβλίο το έγραψε κάποιος Τζεφ Ρόβιν, αλλά πίσω από την ιδέα και το όλο πρότζεκτ κρύβονται οι Τομ Κλάνσι και Στιβ Πίτσενικ. Έστω και εμμέσως, αυτή αποτελεί την πρώτη μου επαφή με βιβλία του Τομ Κλάνσι (όχι όμως γενικά με τον Τομ Κλάνσι, μιας και όταν ήμουν Γυμνασιόπαιδο έπαιξα τα φοβερά Pandora Tomorrow και Chaos Theory της σειράς βιντεοπαιχνιδιών Tom Clancy's Splinter Cell). Λοιπόν, οπωσδήποτε πρόκειται για Αμερικανιά, αλλά κατά τ'άλλα έχουμε να κάνουμε με ένα αρκετά συναρπαστικό θρίλερ, γεμάτο πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες από τον τρόπο λειτουργίας των διαφόρων Αμερικάνικων κυβερνητικών υπηρεσιών σε καταστάσεις επικίνδυνες και κρίσιμες για το μέλλον του κόσμου. Μια τρομοκρατική επίθεση στη Σεούλ, καθώς και κάποια στημένα περιστατικά δολιοφθοράς σε Κορέα και ΗΠΑ, είναι γεγονότα που μπορεί να σταθούν ικανά ώστε να ξεκινήσει ένας πόλεμος ανάμεσα στη Βόρεια και τη Νότια Κορέα, με τραγικές συνέπειες. Ποιοι θέλουν έναν τέτοιο πόλεμο και τι θα κάνουν οι Αμερικάνοι για να τον αποτρέψουν; Ευτυχώς υπάρχουν οι σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις, που δίνουν τα πάντα (ακόμα και τη ζωή τους), για να σταματήσουν τα σχέδια κάποιων λίγων αλλά πολύ φανατικών και έξυπνων ανθρώπων. Μιλάμε για ένα βιβλίο είκοσι και πλέον χρόνων, οπότε πολλά πράγματα τεχνολογικής, στρατιωτικής και πολιτικής φύσεως έχουν αλλάξει, όμως όπως και να 'χει σαν βιβλίο διαβάζεται άνετα και σήμερα, με τη δράση, την αγωνία, την ένταση και τις ρεαλιστικές καταστάσεις που προσφέρει. Η γραφή δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά αν μη τι άλλο είναι λειτουργική και ευκολοδιάβαστη, σίγουρα κάνει καλά τη δουλειά της. Γενικά πρόκειται για ένα δυνατό κατασκοπευτικό/στρατιωτικό θρίλερ που θα κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την αρχή μέχρι το τέλος. Κρίμα που δεν έχουν μεταφραστεί άλλα βιβλία της σειράς. 8/10
  10. 1 point
    Παράξενη αποστολή Μπορεί πέρυσι τον Μάρτιο να διάβασα βιβλίο του Ντόναλντ Χάμιλτον (το πολύ δυνατό και ρεαλιστικό γουέστερν με τον τίτλο "Πυρετός στο Τέξας"), όμως τελευταία φορά που διάβασα περιπέτεια με ήρωα τον Αμερικανό κατάσκοπο Ματ Χελμ, ήταν τον μακρινό Μάιο του 2015. Η αλήθεια είναι ότι μου έλειψε ο μάγκας. Αυτή είναι η δωδέκατη περιπέτεια στη συγκεκριμένη κατασκοπευτική σειρά, και ενώ μπορεί να μην είναι και η πλέον δυνατή, σίγουρα όμως είναι και αυτή πολύ ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη. Αυτή τη φορά ο Ματ Χελμ θα παραστήσει τον μανιώδη ψαρά και φυσιολάτρη (παρέα με ένα μαύρο Λαμπραντόρ), κάπου στον Καναδά και την Αλάσκα, παίρνοντας τη θέση ενός δολοφονημένου "ταχυδρόμου", ενός ενδιάμεσου δηλαδή που μετέφερε επικίνδυνες πληροφορίες (και όχι μόνο) σε πράκτορες της Σοβιετικής Ένωσης. Όμως η πραγματική αποστολή του Χελμ είναι κάπως διαφορετική και θα τη μάθει στην πορεία, προσπαθώντας πρώτα να ξεμπλέξει από δύσκολες καταστάσεις με διπλούς πράκτορες, επικίνδυνες γυναίκες και έναν μυστηριώδη εκτελεστή... Κάποια πράγματα στην πλοκή δεν με έπεισαν απόλυτα, όμως γενικά ευχαριστήθηκα δράση, μυστήριο και κάποια φοβερά τοπία. Όσον αφορά τη γραφή, είναι κλασικά πολύ καλή, με ρεαλιστικές περιγραφές τοπίων, σκηνών δράσης και χαρακτήρων, ενώ φυσικά δεν λείπει και το καυστικό χιούμορ του φοβερού Ματ Χελμ. 8/10
  11. 1 point
    Ρόμπερτ Λάντλαμ - Προς το Γκαντόλφο (The Road To Gandolfo, 1975) Τρίτο βιβλίο του Ρόμπερτ Λάντλαμ που διαβάζω, μετά το καλούτσικο "Σχέδιο Κασσάνδρα" (γραμμένο μαζί με τον Φίλιπ Σέλμπι) και το πολύ καλό "Το χειρόγραφο Τσάνσελορ" που διάβασα αμφότερα τον Μάιο του 2011. Ο Ρόμπερτ Λάντλαμ έχει γράψει κάμποσα δυνατά θρίλερ, όλα τους σοβαρά και γεμάτα συναρπαστικές και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες από τον κόσμο των κατασκόπων και των μυστικών υπηρεσιών. Όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι αρκετά διαφορετικό, μιας και ο συγγραφέας είχε όρεξη για πλάκα, γράφοντας το συγκεκριμένο βιβλίο. Ας πούμε ότι πρόκειται για μια περιπετειώδη ιστορία, μέσω της οποίας σατιρίζει την Αμερικάνικη πολιτική και την οργανωμένη θρησκεία, καθώς και την τρέλα που χαρακτηρίζει πολιτικούς και στρατιωτικούς. Είναι μια ιστορία γεμάτη υπερβολές και τραγελαφικές καταστάσεις, που καταφέρνει όμως να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη με τη δράση, τα διάφορα τρελά σκηνικά και τους μάλλον καρτουνίστικους χαρακτήρες. Εντάξει, δεν μπορώ να πω ότι κατουρήθηκα και στα γέλια, όμως ήταν ένα βιβλίο που διάβασα πραγματικά πολύ ευχάριστα από την αρχή μέχρι το τέλος, το οποίο μου χάρισε αρκετές ώρες ψυχαγωγίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν προτείνεται για πρώτη επαφή με τον συγγραφέα: Έτσι, θα βγάλετε τελείως λανθασμένα συμπεράσματα για τη γραφή και τον τρόπο σκέψης του. 7.5/10
  12. 1 point
    Πουντλ Σπρινγκς Πριν πεθάνει ο Ρέιμοντ Τσάντλερ το 1959, άφησε πίσω του τα πρώτα κεφάλαια από ένα βιβλίο με ήρωα τον Φίλιπ Μάρλοου. Πολλά χρόνια αργότερα, ένας άλλος πολύ καλός συγγραφέας (αλλά δυστυχώς παραγνωρισμένος στην Ελλάδα), ο Ρόμπερτ Μπ. Πάρκερ, συνέχισε αυτό που άρχισε ο Τσάντλερ. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αν μη τι άλλο αρκετά ικανοποιητικό και ενδιαφέρον, αν και σε σύγκριση με άλλα βιβλία με πρωταγωνιστή τον Φίλιπ Μάρλοου, είναι σαφώς υποδεέστερο. Η όλη ιστορία κρύβει μυστήριο, ανατροπές, δράση, οικογενειακά μυστικά, μοιραίες γυναίκες, καυστικό χιούμορ, γενικά όλα αυτά τα καλούδια που βρίσκει κανείς σε καλά νουάρ μυθιστορήματα με πρωταγωνιστές ιδιωτικούς ντετέκτιβ, απλά λείπει αυτό το κάτι παραπάνω στην πλοκή, τους χαρακτήρες και φυσικά τη γραφή, που βρίσκει κανείς στα αυθεντικά μυθιστορήματα με πρωταγωνιστή τον Μάρλοου. Ωραία πέρασα, σίγουρα προτείνεται στους λάτρεις του είδους, απλά διαβάστε πρώτα τα βιβλία του Τσάντλερ. 7.5/10
  13. 1 point
    « Όταν σηκώθηκα ήμουν πιο ανάλαφρος από ποτέ. Αναρωτήθηκα πως είχα πέσει στο έδαφος. Ξεσκόνισα τα ρούχα μου και πήγα να δέσω τα κορδόνια μου. Τότε κοίταξα καλά τα χέρια μου. Ήταν αέρινα. Άνοιξα την παλάμη μου και την έφερα στα μάτια μου διαπιστώνοντας πως μπορούσα να δω το δέντρο που έστεκε απέναντι μου μέσα από αυτή. Πανικοβλήθηκα περισσότερο όταν έπεσε έναν άντρας πάνω μου και σχεδόν πέρασε μέσα από μένα. Τότε γύρισα το κεφάλι μου και σε λίγα μετρά πιο πέρα είδα τον εαυτό μου πεσμένο στο έδαφος. Κόσμος είχε μαζευτεί γύρω μου και έλεγαν «Είναι νεκρός». Πλησίασα και κοίταξα καλυτέρα. Τότε κατάλαβα πως μόλις είχα ανακαλύψει ένα πτώμα και συγκεκριμένα ήταν το δικό μου. Είχα ακόμα στο λαιμό μου περασμένες σερπαντίνες και πάνω στα ρούχα μου χαρτοπόλεμο που τώρα είχε βαφτεί κόκκινος από τις πιτσιλιές αίματος μου. Το πρόσωπο μου είχε μια έκφραση ξαφνιάσματος με τα μάτια γουρλωμένα που το στραβό μου στόμα και το έντονο κιτρινοπράσινο χρώμα του δέρματος μου το έκαναν να μοιάζει σαν αποκριάτικη μάσκα, τέτοιες που είχα δει πολλές το προηγούμενο βράδυ στο πάρτι που ήμουν καλεσμένος. Το αποκριάτικο καπέλο με σχήμα αρλεκίνου είχε κατρακυλήσει από το κεφάλι μου ενώ στις σφιγμένες μου γροθιές κρατούσα ακόμα ένα μπουκάλι Μαυροδάφνη . Γύρισα τα μάτια μου και κοίταξα όλους αυτούς τους ανθρώπους που είχαν μαζευτεί γύρω μου . Τότε είδα ξεκάθαρα ένα κλόουν, έναν cowboy , μια χορεύτρια καμπαρέ και έναν αστυνομικό. Μα όχι , ήταν αληθινός αστυνομικός που εκείνη την ώρα σημείωνε τα στοιχεία ενός οδηγού αυτοκίνητου που προφανώς ήταν αυτός η αίτια να κόψει την νύχτα τρελού καρναβαλιού μου στη μέση. Μεμιάς θυμήθηκα καλυτέρα . Μέσα στο μυαλό μου που άρχιζε να γίνεται αχνός οι εικόνες έρχονταν στα μάτια μου μια μια. Με είχε καλέσει ο γείτονας μου σε ένα αποκριάτικο πάρτι που θα έκανε σπίτι του. Προς το απόγευμα συνειδητοποίησα πως δεν είχα στολή και έτσι αγόρασα από το συνοικιακό παντοπωλείο ένα φτηνό καπέλο αρλεκίνου . Η επόμενη επιλογή ήταν το καπέλο με έναν πιγκουίνο από πάνω οπότε διάλεξα το πιο καθωσπρέπει για την περίσταση. Αγόρασα κρασί και σερπαντίνες και πήγα το βράδυ στο κέντρο συνάντησης και άλλων μεταμφιεσμένων. Θυμάμαι να κάθομαι μόνος και να πίνω πολύ κρασί όταν είδα μια παρέα ντυμένων ινδιάνων να χορεύει το χορό της βροχής. Με τράβηξαν κι εμένα και άρχισα να χορεύω ξέφρενα μαζί τους. Ανάμεσά τους ήταν και μια κοπέλα που μου άρεσε. Με κοίταξε και αυτή. Με πλησίασε και μου είπε το όνομα της . Μιλήσαμε για λίγη ώρα ώσπου μου είπε να ανταλλάξουμε τηλέφωνα. «Γράψε το κινητό μου» μου είπε. Το κινητό μου. Που ήταν όμως το κινητό μου; Έψαξα τις τσέπες μου και τότε διαπίστωσα πως το είχα ξεχάσει στο αυτοκίνητο. Βγήκα τρέχοντας έξω χωρίς να προσέξω το αμάξι που έτρεχε σα τρελό πάνω μου. Το μόνο που θυμάμαι είναι τα κίτρινα φώτα και την κόρνα. Κι υστέρα όλα χάθηκαν . Και η ινδιάνα και η νύχτα τρελού καρναβαλιού. Είμαι ένας νεκρός αρλεκίνος , Άγγελε, και δεν το αξίζω. Είχα πολλά να κάνω ακόμα. Βοήθησε με.» Ο Άγγελος έξυσε το κεφάλι του και σήκωσε τους ώμους του σαν να ήθελε να ξεφορτωθεί τα φτερά του. Μετα από μια παύση. «Ξέρεις, δεν είμαι Άγγελος;» «Και τι είσαι; Αφού βλέπω τα φτερά σου.» «Ένας μασκαράς που πνίγηκε από μισό μπιφτέκι είμαι και τίποτε άλλο» είπε μέσα από τα δόντια του. Πήρα στροφή και έφυγα…
  14. 1 point
    Έχω αρχίσει το "Μυστηριώδες νησί", του Ιούλιου Βερν.
  15. 1 point
    Διάβασα το ''Ο Δήμιος και το Θύμα του''. Εισαγωγικό βιβλίο για το έργο του όπως αναφέρει εύστοχα πιο πάνω ο mman, αποτελεί καλή αρχή για όποιον θέλει να πάρει μία ιδέα για το ύφος του. Αν εξαιρέσω δηλαδή την δύσκολη εισαγωγή που έβριθε από έννοιες που δεν κατέχω με αποτέλεσμα να χάσω την μπάλα. Εκεί γίνεται αναφορά και στα προβλήματα που αντιμετώπισαν εκδοτικοί με την κυκλοφορία βιβλίων του με χαρακτηριστικό παράδειγμα στον Ελληνικό χώρο την καταδίκη της εκδότριας του Εξάντα για την μετάφραση του ''Η Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ''. Ακολουθεί σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμα και γράμματα που έστελνε στο δικηγόρο και στη γυναίκα του μέσα από την φυλακή. Όπου ισχυρίζεται ότι είναι ακόλαστος μόνο μέσα στα γραπτά του, διάγοντας ενάρετο βίο. Ισχυρισμός όμως που μάλλον δεν αληθεύει όντας έχοντας δημιουργήσει πολλά χρέη από τις χαρτοπαιξίες του. Επιστολές επίσης μεταξύ των διευθυντών των φυλακών που κρατούνταν ανά καιρούς και της δικαστικής ελίτ της εποχής του αναφορικά με την περίπτωση του. Την ανυπακοή, την αυθάδεια που έδειχνε και τις απόπειρες που έκανε να εξεγείρει τους συγκρατουμένους του. Τις προσπάθειες των συγγενών του να σβήσουν την ύπαρξη του από το γενεαλογικό τους δέντρο. Με μία από αυτές να θέλει τον γιο του να καίει χειρόγραφα του. Α ρε κρίμα. Πολύ κρίμα. Από την μία το καταλαβαίνω γιατί ο τύπος πραγματικά πρέπει να υπήρξε μεγάλη ντροπή για τους οικείους του. Αυτά που έγραψε δύσκολα ''καταπίνονται'' ακόμη και σήμερα, που τα βρίσκει κανείς με ένα απλό googlαρισμα στο Ίντερνετ. Πόσο μάλλον τότε. Αλλά από την άλλη πάλι όχι. Με σκέφτομαι να ψάχνω ατελειώτες ώρες σε παλαιοβιβλιοπωλεία και σχετικές ομάδες στο fc για να τα ξετρυπώσω. Διατεθειμένος να σκάσω αρκετές δεκάδες ευρώ για να τα αποκτήσω. Δεν πειράζει όμως, και αυτά που διασώθηκαν καλά είναι 😃 Περιλαμβάνονται αποσπάσματα από ''Ζυστίν'', ''Ιουλιέτα'' ''120 Μέρες στα Σόδομα'' και ''Η Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ''. Όπου και αναπτύσσει τα επιχειρήματα του με μία λογική του παραλόγου που φέρνει πολλές φορές δάκρυα στα μάτια. Πραγματικά ελάχιστοι είναι οι συγγραφείς εκείνοι των οποίων όταν ξεκινώ κάποιο βιβλίο, δεν μπορώ να το αφήσω κάτω. Έστω και από αυτά τα λίγα του που έχω διαβάσει. Κατάφερα ευτυχώς να βρω όλα που έχουν μεταφραστεί, θα αρχίσω να τα ξεκοκαλίζω σιγά- σιγά.
  16. 1 point
    Διάβασα το ''Κον- Τίκι'' του Θορ Χέιερνταλ. Ο συγγραφέας ήταν Νορβηγός επιστήμονας και εξερευνητής. Γεννημένος στις αρχές του 20ου αιώνα, έτρεφε ενδιαφέρον για την αρχαιολογία. Όπως και σε αντιδιαστολή με τα επιστημονικά δεδομένα, την πεποίθηση ότι πολλοί αρχαίοι λαοί είχαν την δυνατότητα να πραγματοποιούν θαλασσινά ταξίδια διανύοντας τεράστιες αποστάσεις. Πνεύμα ανήσυχο, δεν έμεινε μόνο στα λόγια αλλά πέρασε και στη πράξη κατασκευάζοντας το ''Κον- Τίκι''. Ονομασία που παραπέμπει σε σημαντική θεότητα των Ίνκας, το ''Κον- Τίκι'' δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μία μικρή σχεδία με πανιά. Χωρίς μηχανή, σωστικές λέμβους και άλλα τεχνολογικά καλούδια του σήμερα, ίδια ακριβώς με εκείνη που πίστευε ότι χρησιμοποιούνταν στους προϊστορικούς εκείνους καιρούς. Ξεκινώντας από το Περού κατέληξε στα νησιά Τουαμότο, συμπλέγματος αρχιπελάγους του Νοτίου Ειρηνικού. Διανύοντας ούτε λίγο ούτε πολύ την εξωπραγματική απόσταση των 4.300 ναυτικών μιλίων 😮 Όπου μαζί με το πενταμελές του πλήρωμα παρακολουθούμε τα όσα απίστευτα πέρασαν. Τις τεχνικές επιβίωσης που χρησιμοποιούσαν με φυσητήρες και καρχαρίες να περιπολούν. Χταπόδια, τόνοι και διάφορα άλλα ευπρόσδεκτα και μη να προσγειώνονται (προσθαλασσώνονται καλύτερα ) στη σχεδία. Θάλασσα άλλοτε λάδι και άλλοτε αγριεμένη, με κύματα σε μέγεθος βουνών να ορμάνε να τους καταπιούν. Έχοντας ως μόνη επικοινωνία με τον έξω κόσμο όποιον ασυρματιστή τύχαινε να πιάσουν στη συχνότητα τους. Αν και εφόσον τους πίστευε όταν του έλεγαν ποιοι ήταν. Παρά την πρακτική επιτυχία του εγχειρήματος και την μεγάλη δημοσιότητα που ακολούθησε, η επιστημονική κοινότητα παρέμεινε σκεπτική. Με κύριο επίχειρημα την μη ύπαρξη στοιχείων για προ Κολομβιανή αποίκηση σε νησιά που βρίσκονται πιο κοντά στην Αμερικανική ήπειρο. Αυτό όμως ελάχιστη ή και καθόλου σημασία έχει. Ακόμα και αν δεν ισχύει, μιας και πολλά τεχνολογικά επιτεύγματα δεν κατακτήθηκαν με την πρώτη παρά μόνο ύστερα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες. Παρά μόνο το όλο κολοσσιαίο από έναν άνθρωπο που πάλεψε να διευρύνει τους ορίζοντες της ανθρώπινης σκέψης. Έχει γίνει και ταινία, θα την δω μία από αυτές τις μέρες.
  17. 1 point
    1) Ωρόρα: Ιστορίες με το Χρόνο και το Θάνατο (σελ 240) 2) Αβραάμ Κάουα: Νεκρό Δέρμα (σελ 253) 3) Jose Carlos Somoza: Το Σπήλαιο των Ιδεών (σελ 359) 4) Cormac McCarthy: Ο Δρόμος (σελ 253) 5) Paul Newman: Η Ιστορία του Τρόμου (σελ 294) 6) Ωρόρα: Ιστορίες από το Εφιαλτικό Μέλλον 2 (σελ 240) 7) Raymond Feist: Η Σκιά της Σκοτεινής Βασίλισσας (σελ 454) 8) Raymond Feist: Η Άνοδος ενός Μεγιστάνα (σελ 406) 9) Raymond Feist: Η Οργή ενός Δαιμονικού Βασιλιά (σελ 540) 10) Raymond Feist: Κομμάτια από ένα Σπασμένο Στέμμα (σελ 476) 11) Αβραάμ Κάουα: Τι Τραγουδούσαν οι Σειρήνες (σελ 328) 12) Ωρόρα: Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας (σελ 240) 13) J. R. R. Tolkien: Χόμπιτ (σελ 378) 14) Laura Hillenbrand: Αλύγιστος (σελ 565) 15) Albert Sanchez Pinol: Η Πανδώρα στο Κονγκό (σελ 426) 16) Anthony Burgess: Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (σελ 245) 17) Ωρόρα: Ιστορίες του Μεγάλου Ονειρευτή (σελ 240) 18) Stephen King: Στάσου πλάι μου (σελ 244) 19) Colin Wilson: Από την Ατλαντίδα στη Σφίγγα- Στα Ίχνη της αρχαίας σοφίας (σελ 366) 20) Βασίλειος Γιαννάκης: Η Ματωμένη Μαρία (σελ 404) 21) Albert Sanchez Pinol: Ψυχρό Δέρμα (σελ 237) 22) Συλλογικό έργο: Πικνίκ δίπλα στο Δρόμο (σελ 233) 23) Alexandre Dumas: Ο Κόμης Μοντεχρήστος Α΄(σελ 519) 24) Alexandre Dumas: Ο Κόμης Μοντεχρήστος Β΄(σελ 736) 25) Ωρόρα: Ιστορίες του Μελαγχολικού Ερημίτη (σελ 245) 26) Neil Gaiman: Το Σπίτι στην Ομίχλη (σελ 180) 27) Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Ναυτικά Διηγήματα (σελ 189) 28) George R. R. Martin: Στον Οίκο του Σκουληκιού (σελ 121) 29) Συλλογικό έργο: Μυστικές Πύλες (σελ 223) 30) Νίκος Καζαντζάκης: Ταξιδεύοντας- Ιαπωνία, Κίνα (σελ 343) 31) Truman Capote: Εν Ψυχρώ (σελ 484) 32) Ωρόρα: Ιστορίες με Θεούς και Δαίμονες 3 (σελ 235) 33) Stephen King: Το Παζάρι των Κακών Ονείρων (σελ 700) 34) Συλλογικό έργο: 20 Μεγάλοι Σοφοί και οι Διδασκαλίες τους (σελ 260) 35) Charlie Huston: Ήδη Νεκρός (σελ 314) 36) Brian Stableford: Τα Άνθη του Κακού (σελ 114) 37) Thor Heyerdahl: Κον- Τίκι (σελ 196) 38) Ωρόρα: Ιστορίες από Παράξενους Κόσμους (σελ 319) 39) Howard Phillips Lovecraft: Ο Ίσκιος πάνω από το Ίνσμουθ (σελ 168) 40) Marquis de Sade: Ο Δήμιος και το Θύμα του (σελ 312)
  18. 1 point
    Άντε άμα το πάμε μέχρι τις 22 μπορεί να καταφέρω να γράψω τίποτα.
  19. 1 point
    James S.A. Corey - Nemesis Games (The Expanse #5) : 5+3,5 = 8,5
  20. 1 point
    1. Lee Child "Τελικη αναμέτρηση" Bell σελ.510 (9/10) 2. Stephen Κing "Joyland"Bell σελ. 320 (9,5/10) 3.G.G. Kay "Ένα τραγούδι Για Την Αρμπον" τόμος1 Anubis σελ.312 (8/10) 4. Hannah Kent "Έθιμα ταφης" Ίκαρος σελ.420 (9/10) 5.Deborah Crombie " Τα δάκρυα Δεν είναι για το ουίσκι" Αλεξάνδρεια σελ. 430 (7/10) 6.Michael Moorcock "Κορουμ, το σπαθί και το ατι" Αίολος σελ. 176 (7,5/10) 7. Βαγγέλης Ραπτοπουλος "φιλοι" κέδρος σελ 180 (7/10) 8.Daniel Kehlman "f" Καστανιώτης σελ.294 (4/10) 9.Robert van Gulik "Το μαργαριτάρι του αυτοκράτορα" θεμέλιο σελ. 330 (8/10) 10.Phillip de guillou " Τα βιβλία των βασιλιάδων του χρυσού" μεδουσα σελ. 300 (6/10) 11. Stanislaw Lem " Σολαρις" Ποταμός , σελ. 320 (8/10) 12. Bernard Cornwell " οι πολεμιστές της καταιγίδας" Ψυχογιός σελ 400 (10/10) 13.laura hillenbrand "αλυγιστος" bell σελ. 580 (9.5/10) 14.G.G. Kay "Ένα τραγούδι Για Την Αρμπον" τόμος2 Anubis σελ.312 (7/10) 15.Madeline Miller " το τραγούδι του Αχιλλέα" διοπτρα σελ. 500 (8.5/10) 16. william Trevor "καλοκαιρινό ειδυλλιο" Μεταίχμιο, σελ 286 (8/10) 17. Stephen King " Η Μπαλάντα της ελαστικής σφαίρας" Επιλογή σε. 286 (8/10) 18. Αλεξανδρος Ντερπουλης" Κόστα Ρίκα" Μίνωας σελ. 180 (8/10) 19. Simon Scarrow "καρδιά από πέτρα" Διόπτρα σελ. 520 (7.5/10) 20. Stephen King " Η Ριτα Χαιηγουορθ στις φυλακές Σαοσανκ" επιλογή σελ. 138 (10/10) 21. Μέλπω Αξιωτη "Δύσκολες νύχτες" βήμα σελ. 220 (3/10) 22. Γιάννης Μακριδάκης " Η δεξιά τσέπη του ράσου" Εστία σελ.144 (7,5/10) 23. Iain Pears " η προτομή του μπερνινι" opusmagnum σελ. 280 (7.5/10) 24. Robert Howard "η ώρα του δράκοντα" Αίολοςσελ.280 (7,5/10) 25. Breece d'j pancake " τριλοβιτες" μεταίχμιο σελ. 220 (8.5/10) 26.Antonio Mancini " μαυρη πίστα" Πατάκης σελ. 320 (9.5/10)  27.Douglas Preston " Το φαράγγι του Τυραννόσαυρου" Στρατηγικές Εκδόσεις σελ. 550 (8,5/10) 28. China Mieville " Η πόλη και η πόλη" Anubis σελ.400 (9/10) 29. Lauren beaukes "τα λαμπερά κορίτσια" bell σελ. 410 (6/10) 30. Reymond Feist " ο μαγος η μαθητεια" αγνωστη κανταθ σελ. 320 (9/10) 31. Graham Masterton " τρομερή ομορφιά" οξυ, σελ 400 (9/10) 32. Θάνος Κονδύλης " έγκλημα στην Αρχαία Αμφίπολη " Ψυχογιός σελ340 (6/10) 33.Sebastian Fitzek "Το δέμα " Διόπτρα σελ. 390 (8,5/10) 34. Peter Temple "τσακισμένη ακτή" τόπος σελ440 (9,5/10) 35. Ντίνος Γιώτης "Ο Άγγελος που έχασε τον δρόμο για τον παράδεισο" Ψυχογιός σελ. 220 (9,5/10) 36. C. R. Zafon " Μαρίνα " ψυχογιός Σελ280 (7/10) 37. Robert Howard "ο μαύρος άγνωστος και άλλα διηγήματα" Αίολος σελ220 (6/10) 38.Tim Severin "Βίκινγκ 2 .ορκισμένος αδελφός " φανατικός Κόσμος σελ. 460 (9/10) 39. David Camus "Το έπος του Σταυρού " Ψυχογιός σελ 640 (3/10) 40. Anders de LA motte "1.παιχνιδι" κλειδαριθμος σελ 410 (8.5/10) 41. Γιώργης Γιατρομανωλακης "Ο παππούς μου και το κακό" τα νέα σελ 430 (8/10) 42. Steve Watson "αμνησία " ψυχογιός σελ 390 (8/10) 43. Hugh Howey "σιλο" Anubis σελ 580 (9/10) 44.Jean Claude Izzo "Οι βατσιμανηδες της Μασσαλίας" Μεταίχμιο σελ 344 (10/10)
  21. 1 point
    Ρεε... Πολύ μ' άρεσε το τέλος έχω να πω.
  22. 1 point
    ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ ⭐= Κακή ⭐⭐= Μέτρια ⭐⭐⭐= Καλή ⭐⭐⭐⭐= Εξαιρετική __________________________________________________________ Τι μου άρεσε: Το σενάριο της ταινίας. Ικανοποιητικά ειδικά εφέ. Ικανοποιητικές ερμηνείες. Καλές σκηνές δράσης. Το σενάριο από την μέση περίπου άρχισα κάπως να το υποψιάζομαι ήταν σχετικά προβλέψιμο αλλά όχι όμως και το τέλος το οποίο βρήκα σχετικά ικανοποιητικό (γλυκόπικρο). Τι δεν μου άρεσε: Δεν βρήκα κάτι που να μην μου αρέσει. __________________________________________________________ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ⭐⭐⭐
  23. 1 point
    Οι σχέσεις μεταξύ της σειράς "Dark" και Ερμητισμού, Φάουστ του Γκαίτε και του αρχαιοελληνικού μύθου του Λαβύρινθου αναφέρονται σε αυτό το άρθρο http://www.thisisinsider.com/dark-season-finale-analysis-2017-12 Είναι ένα δράμα με στοιχεία ΕΦ και αστυνομικού μυστηρίου. Δείχνει τις επιπτώσεις των παράδοξων του χωροχρονικού ταξιδιού στις ζωές πραγματικών ανθρώπων. Οι χαρακτήρες προβληματίζονται και υποφέρουν, έχουν σάρκα και οστά, δεν είναι καρτούν ή αναλώσιμοι. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.
  24. 1 point
    Έχω ανοίξει το θέμα και δεν πολυτραβάει προσοχή οπότε μια που μπαίνουν σιγά σιγά τα χειμωνιάτικα στο πατάρι, ας ανακινήσω λίγο το θέμα.Κάπου αλλού διάβασα πως η Anubis θα βγάλει το πρώτο από στρατιωτική σειρά άλλου συγγραφέα και νομίζω πως ο Κλάνσυ είναι λίγο αδικημένος εκδοτικά στην Ελλάδα βάσει βιβλίων-μόνο 5 όπως έχω γράψει και την προηγούμενη φορά. Πριν 4-5 μήνες διάβασα την αμείλικτη καταδίωξη(Μετάφραση Bell)/Το κυνήγι για τον Κόκκινο Οκτώβρη, το είχα διαβάσει και στα αγγλικά πριν 12-13 χρόνια έχοντας δει βέβαια και την ταινία περίπου όταν είχε πρωτοβγεί και κάποιες φορές ακόμα μετά-είμαι λάτρης των ταινιών με υποβρύχια, Das boot κτλ. Το βιβλίο το βρήκα τυχαία σε παλαιοβιβλιοπωλείο, νόμιζα πως δεν είχε μεταφραστεί στα ελληνικά αλλά διαβάζοντας πίσω την περίληψη, αντιλήφθηκα πως ήταν ο Κόκκινος Οκτώβρης, τουλάχιστον δε χρειάστηκα σόναρ για να τον εντοπίσω!!! Στο θέμα μας για το βιβλίο τώρα: αποτυπώνει ιδανικά το ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής και αν και αποτελεί το πρώτο συγγραφικό του πόνημα, έβαλε ψηλά τον πήχη και για τα επόμενα του βιβλία αλλά και σε άλλους επίδοξους συγγραφείς στρατιωτικής λογοτεχνίας. Το βιβλίο περιέχει πλήθος τεχνικών λεπτομερειών που δεδομένης και της εποχής που γράφτηκε (με το Διαδίκτυο για εύρεση πληροφοριών σε εμβρυικό στάδιο το 1984), δείχνει πως ο Κλάνσυ είχε πρόσβαση σε ανάλογο υλικό.Η δράση από την αρχή της αποστασίας είναι κλιμακωτή και η αδρεναλίνη ανεβαίνει κατακόρυφα μέχρι τις 500-600 σελ. αλλά έπειτα, έχοντας πάντα τη σύγκριση της ομώνυμης ταινίας στο πίσω μέρος του μυαλού μου, πέφτει κατακόρυφα στις τελευταίες 150-200 σελίδες.Στην ταινία, χρησιμοποιείται πιο καθηλωτικό για το θεατή κόλπο στη μπλόφα που στήθηκε για τη διαφυγή ανάμεσα από τα ρωσικά υποβρύχια και της εξαπάτησης για την τελική τύχη του υποβρυχίου-που θα πήγαινε στους αδελφούς Κουβανούς!!! Αυτό που μου έκανε άσχημη εντύπωση στη γραφή, είναι που δείχνει τους Αμερικάνους ως κορυφή και με καλύτερα οπλικά συστήματα, βέβαια έχει ελαφρυντικά την εποχή που γράφτηκε,1984, το κοινό που απευθυνόταν ο Κλάνσυ καθώς και τα πατριωτικά του πιστεύω-ρεπουμπλικάνος γαρ.Ενώ υποτίθεται πως ο Κόκκινος Οκτώβρης είναι το καμάρι του Σοβιετικού στόλου και δεν εντοπίζεται εύκολα έως καθόλου, στην πορεία όταν εντοπίζεται από τον ειδήμονα των σόναρ Τζόουνς(ο αφροαμερικάνος με τα γυαλιά και το καπέλο στην ταινία για όσους θυμούνται), αποδεικνύεται τσιμινιέρα ολκής... Κάτι που μου έκανε αρνητική εντύπωση όσον αφορά τη μετάφραση/επιμέλεια είναι πως για αρκετούς όρους όσον αφορά τους Αμερικάνους υπήρχαν υποσημειώσεις π.χ. τι είναι το σόναρ αλλά για ρώσους δεν υπήρχε τίποτα π.χ. νταβάριτς ή ντάτσα, απλά παραδείγματα αναφέρω, υπήρχαν και πιο δύσκολα στο κείμενο αλλά το θεωρώ φυσιολογικό για έναν επιμελητή του 1985 να είναι εξοικειωμένος με αμερικάνικους όρους αλλά αν είχε και για τους άλλους, θα έδινε το κατιτίς παραπάνω στη μετάφραση. Εν κατακλείδι, αν και πρόκειται για παλιό βιβλίο, αν πέσει στο βλέμμα σας και θέλετε να βουτήξετε στα νερά του Ατλαντικού ή να κάνετε μια σύγκριση με την ταινία, πρόσω ολοταχώς!!!
  25. 1 point
    Λόγια της Πλώρης του Α. Καρκαβίτσα. Μια συλλογή θαλασσινών διηγημάτων που γράφτηκε το 1899(!) και που, όταν ήμουν μικρός, την διάβαζα και την ξαναδιάβαζα και δεν τη χόρταινα... Αγαπημένη μου ιστορία, "Ο κάτω κόσμος", όπου ο πανούργος ναύτης μαλώνει τόσο με τον διάβολο όσο και με με τους αγίους, οπότε επειδή δεν έχει που να πάει, ούτε στον Παράδεισο ούτε στην Κόλαση ! Πολλές ιστορίες, όπως ο "Καβομαλιάς", "η Γοργόνα", "Τελώνια" και, βέβαια, "Ο κάτω κόσμος" έχουν έντονο το στοιχείο του φανταστικού. Επίσης, σημαντικό ρόλο σε πολλές ιστορίες παίζει η γυναίκα. Και όλες έχουν ένα πολύ ευχάριστο, νατουραλιστικό στυλ με, πολλές φορές, υποφώσκουσα ειρωνία. Η πρώτη ιστορία, "Η θάλλασα" αρχίζει ως εξής: Σ' ευχαριστώ Ναυτίλε, που μου θύμησες αυτό το τόσο ευχάριστο πρώιμο ανάγνωσμά μου! Καιρός για μια γρήγορη επαναληψούλα...
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..