Γεια σου Doctor

. Λυπάμαι που άργησα να σχολιάσω την ιστορία σου ( Ο πυρετός μας γ@@σε ).
Λοιπόν ας αρχίσω.
-Πολύ όμορφη γραφή. Μα ΠΟΛΥ όμορφη. Απόλαυσα τις περιγραφές στο μέγιστο. Μπράβο
-Ωστώσο αυτό ήταν που κρατούσε «Ζωντανή» για μένα μια μέτρια σύλληψη που δεν είχε να πει και πολλά. Σίγουρα όχι από τον τρόπο που την μετέδωσες ( ο οποίος ήταν άριστος ) αλλά από την κλασικότητα του κειμένου.
Δεν έχω πολλά να πω αλλά θα μείνω σίγουρα στην σκηνή που ο άντρας με τα κάρο δίνει εξηγήσεις. Μας λες απλώς από την μεριά του ήρωα « ναι ξέρετε έχει γίνει λάθος δεν είμαι στο μέλλον είμαι στο παρελθόν στην Γαλλία την τάδε εποχή …» (Από την φλυαρία του γέρου έμαθε πολλές ακόμα χρήσιμες πληροφορίες. Βρισκόταν στην Γαλλία, τον 16ο αιώνα, κάπου στο Μονπελιέ, και ο οδηγός τον πήγαινε σε γιατρό για να τον περιθάλψει.)
Ναι οκ έξυπνος άνθρωπος ήταν και το είχε καταλάβει και πιο πριν αλλά μου έλειψε ένας κάποιος συναισθηματισμός σε όλο αυτό. Ποιος άνθρωπος ( των γραμμάτων και μη ) θα έπαιρνε τόσο ήρεμα την αποτυχία του και την γνώση πως αντί για το μέλλον που ήθελε να πάει πήγε στο παρελθόν. Και σε ένα παρελθόν του Μεσαίωνα που δεν είχε τίποτα απολύτως να του προσφέρει. Προσωπικά θα καταρρακωνόμουν και θα ήθελα να χτυπήσω το κεφάλι μου στο ξύλο του κάρου.
Πέρα από αυτή την σκηνή δεν με ενόχλησε κάτι άλλο.
Τώρα όταν τελείωσε η ιστορία με την αποκάλυψη είπα … «χμ …ΟΚ»
Συνοπτικά καλή προσπάθεια που βρέθηκε για μένα στην μέση ακριβώς (7η θέση) της ψηφοφορίας …
This post has been edited by Nocturnal: 27 February 2010 - 01:32