Jump to content


Photo
- - - - -

Space 1999


  • Please log in to reply
47 replies to this topic

#21 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 03:21

Ευχαριστώ Διονύση γι αυτό το (trip to memory lane) episode guide και εύγε! Απογείωσες το τόπικ ως άρμοζε.

Αγαπημένο μου επεισόδιο το Earthbound, κυρίως γιατί μου έμεινε αξέχαστο από το ανατριχιαστικό/τραγικό φινάλε.

Και πάντα μου πονούσε το δοντάκι για την γλυκύτατη Zienia Merton.


You're welcome :) Ξενυχτώντας απόψε, βλέπω τα επεισόδια της 2ης σεζόν. Είμαι στο 5ο τώρα. Όταν δω τα πρώτα 6, θα γράψω και γι'αυτά, και μετά για άλλα 6 κλπ.




Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#22 karatasiospa

karatasiospa

    Alien

  • Members
  • 1.100 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Παναγιώτης

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 14:17

Ευχαριστώ Διονύση γι αυτό το (trip to memory lane) episode guide και εύγε! Απογείωσες το τόπικ ως άρμοζε.

Αγαπημένο μου επεισόδιο το Earthbound, κυρίως γιατί μου έμεινε αξέχαστο από το ανατριχιαστικό/τραγικό φινάλε.

Και πάντα μου πονούσε το δοντάκι για την γλυκύτατη Zienia Merton.


You're welcome Posted Image Ξενυχτώντας απόψε, βλέπω τα επεισόδια της 2ης σεζόν. Είμαι στο 5ο τώρα. Όταν δω τα πρώτα 6, θα γράψω και γι'αυτά, και μετά για άλλα 6 κλπ.





Συμφωώ και πάλι με τις αξιολογήσεις των επεισοδίων. Οσο για την δεύτερη σαιζόν καλή τύχη!

#23 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 15:33

Πράγματι χρειαζόταν τύχη η δεύτερη σεζόν, που φαίνεται να εγκατέλειψε τη σειρά με τον ερχομό του Fred Freiberger. Δεν τον ξέρω τον κύριο, ούτε και μου έχει κάνει ποτέ τίποτα, αλλά η εντύπωση που μου δίνεται τόσο από την πορεία της δεύτερης σεζόν της σειράς, όσο και από διάφορα που έχω διαβάσει, είναι πως ο Freiberger απόκτησε "POWER" - μια που τον διορισε το Αμερικανικό γραφείο του ITC αφού άσκησε βέτο στο ήδη υπάρχον υλικό για της 2η σεζόν - και είπε να παίξει μαζί της όσο μπορεί. Εξ άλλου . . . η ε.φ. είναι για παιδάκια, κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά, οπότε μπορούμε να κάνουμε ό,τι μας κατέβει και, υποθέτω, με τη βοήθεια των στελεχών, να αρχίσουμε την αρλουμπολογία περί τηλεθέασης και να κάνουμε το επίπεδο της σειράς . . . παρκέ!

Οι αλλαγές ξεκίνησαν τόσο με το καστ - που ήταν ωραίο και ισορροπημένο στην 1η σεζόν  - όσο και  με τους συγγραφείς. Η λίστα των επεισοδίων στη wikipedia θα δείξει πως οι συγγραφείς των επεισοδίων της 2ης σεζόν ήταν άλλοι από την πρώτη. Μόνη εξαίρεση ο Johnny Byrne που έγραψε το Metamorph όπου πρωτοεμφανίζεται η Maya και, περιέργως πως, τα δύο τελευταία πριν σταματήσει η σειρά. Αναρωτιέμαι αν τους έζωσαν τελικά τα φίδια με την πτώση της τηλεθέασης και αποφάσισαν να καλέσουν πάλι το Byrne για να γράψει καλό επεισόδιο.

Η παρασκηνιακή πολιτική πριν την έναρξη της σεζόν ήταν τεράστια. Από ό,τι φαίνεται ο Freiberger και τα άλλα στελέχη είχαν πάρει την απόφαση να τα κάνουν όλα άνω-κάτω. O Barry Morse φεύγει από τη σειρά - όπως έγραψαν και άλλοι στο παρόν τόπικ πιο πάνω - για οικονομικές διαφωνίες. O Paul Morrow και ο Kano κόβονται σαν χαρακτήρες και εξαφανίζονται. To ϊδιο και ο γιατρός Mathias και η Tanya Alexander. Ο ρόλος της Zienia Merton περιορίζεται ακόμα περισσότερο οπότε αποφασίζει να φύγει, αν και αργότερα επιστρέφει πάλι. Ευτράπελο της υπόθεσης με τη Zienia και το ρόλο της Sandra, που θυμίζει τις ιστορίες που είχαν ακουστεί πως ο Irwin Allen τιμωρούσε τους ηθοποιούς του Lost in Space με το να τους κόβει από επεισόδια (ανεξάρτητα από σενάρια) αν σήκωναν κεφάλι, είναι πως ποτέ ξανά η Sandra Benes δεν ονομάστηκε έτσι στη σειρά, αλλά όλοι τη φώναζαν με το υποκοριστικό Sahn. O Nick Tate τη γλυτώνει τελευταία στιγμή και ο ρόλος του Alan Carter σώζεται αλλά και πάλι περιορισμένος. Συγχρόνως φεύγει και η Sylvia Anderson.

Το λουκ της σειράς αλλάζει αισθητά και από κάποιες απόψεις γίνεται καλύτερο. Η Main Mission της βάσης και οι υπολογιστές δείχνουν πιο μοντέρνοι (στα πλαίσια των '70ς πάντα), οι γκαρνταρόμπες τους πιο πλούσιες. Ένα στοιχείο όμως που . . . απλά δεν ξέρω πώς να ερμηνεύσω είναι το εξής: Αν και σήμερα οι στολές των Alphans είναι απελπιστικά του 1970, με τα ζέρσευ και τα παντελόνια-καμπάνες, είχαν σχεδιαστεί από έναν μάλλον avant-garde σχεδιαστή, τον Rudi Gernreich που ήταν στενός φίλος της Barbara Bain (Helena Russell). Έδειχαν διαφορετικές, φουτουριστικές οπωσδήποτε, κομψές, και - ίσως το σημαντικότερο - ήταν ίδιες τόσο για τους άντρες όσο και για τις γυναίκες. Ο σεξισμός που υπήρχε στην εμφάνιση των γυναικών σε πάμπολλές άλλες σειρές, όπως π.χ. στο κλασσικό Τρεκ όπου οι κυρίες φορούσαν σούπερ-μίνι φουστίτσες προσφέροντας eye candy στους κυρίους (εκτός του Σποκ), εδώ δεν υπάρχει! Στη δεύτερη όμως σεζόν του Space 1999 οι κυρίες συχνά φορούν φούστα με άνοιγμα στο πόδι για να φαίνεται και ολίγο μπούτι όταν περπατούν. Βέβαια έχουν την επιλογή να φορούν και παντελόνια όταν θέλουν, αλλά σε συνδυασμό με το εντονότερο (αν και ευχάριστο ομολογώ) eye candy που βλέπουμε στα νέα επεισόδια, αναρωτιέμαι αν η αλλαγή αυτή στις στολές των γυναικών δεν ήταν μέρος της απόφασης να γίνει η σειρά οπτικά πιο σέξυ για τους νεαρούς θεατές, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν βέβαια αρσενικοί.

Για το νέο λουκ έχει ακουστεί και  η άποψη πως ήταν bland και πως τα μπουφάν που φορούσαν, όπως και τα διακριτικά κλπ έκαναν τη σειρά να χάσει αυτό το ιδιαίτερο design που είχε στην 1η σεζόν και όπου όλα έδεναν μεταξύ τους από τα κοστούμια, μέχρι τους διαδρόμους της βάσης, τα διαστημόπλοια Eagle, τα έπιπλα, τους υπολογιστές, τα όπλα, τους σκάνερς κλπ. Η αρμονία αυτή με βάση το λευκό-λευκόφαιο-μπεζ χρώμα είχε χαθεί πια.

Μια ακόμα αλλαγή ήταν στο μουσικό θέμα. Αν και το αρχικό θέμα ήταν πολύ ντίσκο, ξεκινούσε με ένα τόσο δραματικό τρόπο που σε έκανε να ανατριχιάζεις. Το θέμα στη 2η σεζόν χωρίς να είναι κακό είναι, κατά τη γνώμη μου, μάλλον άχρωμο. Βέβαια, μακάρι το μόνο που είχε αλλάξει να ήταν η μουσική!

Ο Freiberger ήθελε μια σειρά πoυ - κατά τη γνώμη του - θα προκαλούσε το ενδιαφέρον να παιχτεί το Space 1999 στην Αμερική και να προσελκύσει και Αμερικανικό κοινό. ΟΚ, καλά όλα αυτά, αλλά να θυμηθούμε εδώ πως ο κύριος Freiberger ήταν υπεύθυνος και για την τρίτη *και τελευταία* σεζόν του κλασσικού Σταρ Τρεκ! Ενιγουέυ, η ιδέα ήταν να προστεθεί και ένας εξωγήινος χαρακτήρας μια που στο ήδη γνωστό Σταρ Τρεκ ο Σποκ ήταν εξαιρετικά δημοφιλής. Έτσι δημιουργήθηκε η Maya με τη βοήθεια της ίδιας της Catherine Schell. Μάλιστα διάβαζα πως αρχικά η Maya είχε διαφορετική μορφή. Λευκά μάτια με ίριδες σε σχήμα άστρου και ασημένια, μακριά, σγουρά μαλλιά. Mια γραμμή θα χώριζε το πρόσωπό της στα δύο σαν είδος τατουάζ. Θα ήταν ντυμένη με μια λευκή, παράξενη στολή. Το πρόβλημα ήταν πως η λευκή περούκα ενοχλούσε πολύ τη Schell οπότε τελικά αποφασίστηκε το γνωστό μας λουκ.

Μικρός είχα την απορία - τότε που είχαμε μόνο ασπρόμαυρες τηλεοράσεις ακόμα στην Ελλάδα - αν αυτά τα πράγματα στα μάγουλα της Maya ήταν φαβορίτες. Αλλά δεν ήταν. Είναι απλά ιδιοτυπίες στο δέρμα των Psychonians και στην πορεία το χρώμα τους έγινε απαλότερο. Η Maya είναι, κατά τη γνώμη μου, το μόνο καλό που απέκτησε η σειρά. Απλά "ταίριαζε" και κάπου είναι λογικό ύστερα από κάμποσα χρόνια (στον εσωτερικό χρόνο της σειράς) να αποφάσιζε και ένα εξωγήινο ον να συμπορευθεί με τους Alphans και να ταξιδέψει με τη Σελήνη μαζί τους. Η μεταμοφική Maya είναι τόσο ανθρώπινος όσο και εξωτικός χαρακτήρας και - δύο δεκαετίες σχεδόν πριν τον Odo του DS9 - ο πρώτος σημαντικός metamorph σε οποιαδήποτε σειρά ε.φ.

Δυστυχώς όμως, ενώ η Maya με το μυστηριώδες χαμόγελο και την uber-cool δύναμη πρόσθεσε κάτι στο Space 1999, οι άλλες επιλογές αφαίρεσαν πολλά και έκαναν τη σειρά να χάσει την ισορροπία της. Ποτέ δεν μαθαίνουμε τι απέγινε ο Victor Bergman (αν και υπάρχει ένα μυθιστόρημα που καλύπτει αυτό το κενό), ούτε και οι άλλοι χαρακτήρες. H Sandra αντικαθίσταται ουσιαστικά από μια Γιαπωνεζούλα τη Yasko η οποία όμως, σαν χαρακτήρας, είναι άχρωμη, άοσμη και άγευστη. Δηλαδή χειρότερα κι από "γλάστρα"! Η χειρότερη αλλαγή όμως είναι ο "εξ ουρανού" Tony Verdeschi (Tony Anholt) που όχι απλά ξαφνικά βρίσκεται μέσα στη Main Mission να ορίζει το σύμπαν, αλλά δείχνει να είναι και κολλητός του Koenig αφού τον αποκαλεί κιόλας "John"!

Δεν έχω τίποτα εναντίον ούτε του ηθοποιού, ούτε αυτού καθαυτού του χαρακτήρα αν είχε εμφανιστεί από την αρχή. Όμως ο Tony Verdeschi δεν φέρνει απολύτως τίποτα, μα τίποτα το καινούργιο και μάλιστα όντας ένας συνδυασμός John Koenig/Alan Carter, αφαιρεί ΚΑΙ από τους δύο άλλους χαρακτήρες! Είναι λες και ήθελαν κάτι καινούργιο που όμως το είχαν ήδη! Ο Τοny πρωταγωνιστεί σε κάμποσα επεισόδια και είναι εμφανές πως δεν μπορείς να έχεις και Τοny και Alan, ή Tony και Koenig. Έτσι, τι κάνουν τα σαίνια της παραγωγής. Περιορίζουν ΚΑΙ τη σημασία του Alan Carter KAI του John Koenig, οι οποίοι ήταν ήδη established χαρακτήρες!

Μάλιστα, το χάος που επικρατεί στα πρώτα επεισόδια της 2ης σεζόν φαίνεται και από την έλλειψη του Victor Bergman αφού μέχρι και η Helena Russell, που είναι γιατρός και ουσιαστικά η βάση της είναι στο ιατρείο, έχει καθήκοντα "science officer"μαζί με τη Maya. 

Έχω δει τα πρώτα 7 επεισόδια της 2ης σεζόν και θα γράψω αργότερα σχόλια για το καθένα. Γενικά όμως η εντύπωση που μου δίνεται είναι πως το Space 1999 έχει ήδη αρχίσει να γίνεται πολύ πιο flippant, fluffy, και παιδιάστικο. Αν και η πρόσθεση της Maya είναι θετική, και είναι ωραίο που βλέπουμε λίγο περισσότερο χιούμορ και ρομάντζο και καθημερινότητα στη σειρά, ήδη φαίνεται πως τα πράγματα είναι πολύ πιο χαλαρά. Οι "βαθιές", "σοβαρές" περιπέτειες ε.φ. με φιλοσοφική διάθεση που είχαμε στην 1η σεζόν, δεν θα έχουν πια ιδιαίτερη θέση στη 2η.

Edited by Oberon, 06 Νοέμβριος 2010 - 15:38.

Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#24 karatasiospa

karatasiospa

    Alien

  • Members
  • 1.100 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Παναγιώτης

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 15:40

To χιούμορ ήταν χαζό και το ρομάντζο χαζοχαρούμενο. Και τα περισσότερα σενάρια ήταν για γέλια.

Edited by karatasiospa, 06 Νοέμβριος 2010 - 15:42.


#25 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 16:48

To χιούμορ ήταν χαζό και το ρομάντζο χαζοχαρούμενο. Και τα περισσότερα σενάρια ήταν για γέλια.


:D Very succinctly put. Αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να γράψω σχόλια για τα επεισόδια ένα προς ένα αλλά μάλλον θα το κάνω, έτσι για το "complete" της υπόθεσης!



Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#26 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 18:30

OK, η σειρά των επεισοδίων είναι λίγο αλλοπρόσαλλη κι εδώ αλλά μικρό το κακό.

The Metamorph   Το κύριο ενδιαφέρον του επεισοδίου είναι η πρώτη εμφάνιση της Maya. Η εξωγήινη κοπέλα, κόρη του Mentor από το Psychon δείχνει έξυπνη και συγχρόνως αθώα αφού δεν ξέρει καν τις δολοπλοκίες και τη σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας όπου ζει, ούτε και τον πραγματικό εαυτό του πατέρα της. Αν και ο πατέρας της της έμαθε την τέχνη της μεταμόρφωσης, η Maya δείχνει από την αρχή τάσεις ανεξαρτησίας μια που σχολιάζει πως και να μην της την είχε δείξει, θα είχε μάθει αυτή την τέχνη από μόνη της. Η πλοκή θα μπορούσε να είναι καλή αλλά το στόρυ με τον υπολογιστή Psyche είναι τόσο lame που απλά δεν πείθει. Η επαφή της Maya όμως με τους κατοίκους της Σεληνοβάσης, και τελικά η βοήθεια που τους προσφέρει έχει ενδιαφέρον, μια που αναγκάζεται να κάνει μια επιλογή που έχει τρομερά αποτελέσματα για τον κόσμο της και για τον πατέρα της. Πολλά ερωτήματα όμως δεν απαντιώνται με κύρια δύο: Πού είδε η  Maya Γήινα ζώα για να μεταμορφωθεί σε αυτά, αφού είναι εντελώς απίθανο στον υπόγειο, ηφαιστιακό κόσμο Psychon να υπάρχουν λιοντάρια, σκύλοι, και περιστέρια. Το χειρότερο ερώτημα όμως είναι
Spoiler


The Exiles   Το επεισόδιο ξεκινά καλά, αν και όχι πρωτότυπα. Ανακαλύπτουν αρκετές κάψουλες να περιφέρονται στο διάστημα με ζωντανά όντα σε στάση. Αφού επαναφέρουν δύο, έναν νεαρό άντρα και μια κοπέλα, οι δύο εξωγήινοι αποκαλύπτουν πως είναι εξόριστοι ενός μακρινού και απίστευτα ανεπτυγμένου κόσμου. Όμως . . . και αναμενόμενα . . . οι δύο νεαροί δεν είναι αυτό που φαίνονται. Έτσι ξεκινά μια μπερδεμένη, κακοπαιγμένη, ιστορία. Το σενάριο είναι ένα mess, η εξωγήινη τεχνολογία δείχνει περισσότερο σαν μαγεία, χωρίς συνέπεια, χωρίς συνοχή, και το επεισόδιο προχωρά σε ένα αποκορύφωμα τόσο κουτό που νιώθει κανείς πως είδε ένα συνονθύλευμα από ξεκομένες σκηνές, δεμένες με ένα λεπτό σκοινί. Χειρότερο δε είναι πως ο Koenig και οι άλλοι δεν σκέφτονται καν να μεταφερθούν στον κόσμο του Golos, λες και έχουν ξεχάσει το βασικότερο "prime directive" της ζωής τους. Και εδώ έχω την εντύπωση πως ο συγγραφέας δεν είχε ιδέα για τη σειρά και έγραψε, ή προσάρμωσε, μια generic scifi ιστορία (και κακή μάλιστα) για να ταιριάξει με το Space 1999.



Journey to Where Oh, god. Και εδώ από πού να ξεκινήσει και πού να καταλήξει κανείς. Από την προσπάθεια, σε όλο το επεισόδιο, του Tony να φτιάξει καφέ, έτσι για το χιούμορ που εδώ φαίνεται άκαιρο και παράταιρο, ή από το χάλι και το μπέρδεμα, άσχετο, αντιεπιστημονικό (καλά, τι λέω τώρα?) και μια ιστορία που είναι ακόμα πιο μπερδεμένη από το προηγούμενο επεισόδιο? Εδώ έχουμε ένα μήνυμα από μια μελλοντική Γη του 22ου αιώνα, όπου η φύση έχει καταστραφεί και όλοι ζουν σε μεγαλουπόλεις. Η τεχνολογία είναι αρκετή για να τηλεμεταφέρει όλους τους κατοίκους της Σεληνοβάσης Άλφα στη Γη (από κάτι εκατομμύρια έτη φωτός μακριά), αλλά λόγω κάποιων σεισμικών δονήσεων στον κόλπο του Μεξικού, κάτι πάει στραβά και ο Άλαν, ο Τζον Κόενιγκ και η Ράσελ μεταφέρονται μεν αλλά . . . στη Σκωτία του 14ου αιώνα, όπου η Έλενα Ράσελ πέφτει και άρρωστη με πνευμονία. Well! Αν ισχύει αυτό με τους σεισμούς στο Μεξικό που επιρεάζουν μια τεχνολογία ικανή να τηλεμεταφέρει ανθρώπους στη Γη από άλλο γαλαξία, τότε πρέπει και γω να προσέχω πολύ μην μου σπάσει κανένα ποτήρι στο σπίτι προτού επιβιβαστώ σε αεροπλάνο για τη Νέα Υόρκη γιατί το ποτήρι μπορεί να επηρεάσει την πτήση! :lol:
H συνέχεια και το τέλος είναι ακόμα χειρότερα και φυσικά δεν καταφέρνουν να μεταφερθούν στη μελλοντική Γη γιατί βλέπετε είχαν μόνο τρεις μέρες καιρό γιατί μετά ένας αστερισμός(!) θα έκανε μια γαλαξιακή έκλειψη που μπλα μπλα μπλα . . . Καλούτσικος ο σχεδιασμός της μελλοντικής Γης και των κατοίκων της αλλά δεν αρκεί με τίποτα για να σώσει ένα κάκιστο επεισόδιο!



One Moment of Humanity To επεισόδιο ξεκινά ευχάριστα με τη Maya και την Helena να δοκιμάζουν φορέματα για κάποιο πάρτυ. Και τι φορέματα! Εξωτικό και avant garde για τη Maya και μια από τις πιο σέξυ, και αποκαλυπτικές τουαλέτες, που πέρασαν ποτέ από σειρά ε.φ. για την Helena. Η Barbara Bain είναι μια εξαιρετικά όμορφη γυναίκα και ακόμα και στα 40-κάτι της σ'αυτό το επεισόδιο, θα έβαζε κάτω πολύ νεώτερές της στο sex appeal! Ωραίο και το κολπάκι που παίζουν στον Koenig. M'αρέσει να βλέπω και την καθημερινή ζωή φανταστικών χαρακτήρων που συμπαθώ. Τους κάνει πιο τρισδιάστατους!

Το σενάριο του επεισοδίου είναι σχετικά απλοικό, αλλά όχι χωρίς ενδιαφέρον. Μια αλλόκοτη φυλή, αρκετά ηδυπαθής, απαγάγει αρχικά τον Tony και τη Russell και μετά τον Koenig και τη Maya. Μάλιστα έχουν τη δύναμη να κλείσουν τα life support συστήματα της βάσης, προκαλώντας το θάνατο όλων, αλλά τα αφήνουν να λειτουργούν για 48 ώρες μέχρι να πετύχουν το σκοπό τους. Μεταφερόμενοι σε έναν κόσμο που θυμίζει decadent αρχαία Ρώμη, οι εξωγήινοι φέρονται παράξενα σαν να θέλουν να προκαλέσουν συγκεκριμένα συναισθήματα στους απαχθέντες. Βία, θυμό, ζήλια. Κάποια μασκοφόρα ρομπότ όμως, λένε στους Alphans να μην δείξουν κανένα αρνητικό συναίσθημα. Θα είχε ενδιαφέρον το επεισόδιο γιατί το στόρυ δεν είναι κακό, αν δεν υπήρχε ένα βαρύγδουπο plot hole. Δηλαδή
Spoiler
Το όλο μπέρδεμα και σ'αυτό το επεισόδιο, που είναι θέμα σεναρίου και σκηνοθεσίας, κάνει και τις ηθοποιίες - ειδικά του συνήθως εξαίρετου Martin Landau - βαρετές και καθόλου πειστικές. Ειδικά στη σκηνή της "ζήλιας"! Το design γενικά του επεισοδίου όμως είναι πάρα πολύ καλό. Αρκεί αυτό? Δυστυχώς όχι.





Brian the Brain Εδώ έχουμε ένα καλό στόρυ που θα μπορούσε να δώσει ένα καλό επεισόδιο, επηρεασμένο αρκετά εμφανώς από μια ιστορία του Isaac Asimov με ένα ρομπότ και τη Susan Calvin. Moυ διαφεύγει ο τίτλος αυτή τη στιγμή. Μπόρεσα να μη δώσω και μεγάλη σημασία στα χρωματιστά "κουτιά" από τα οποία αποτελείται ο Brian, ένας κινούμενος υπολογιστής-ρομπότ, κι ας θύμιζε κακά σκίτσα από pulp scifi  περιοδικά της δεκαετίας του '30. Αν και δεν κατάλαβα γιατί είχε αυτό το σκοινί πίσω του (που αποκαλούσε αντένα) και θύμιζε την ουρά του Μίκυ Μάους, και σ'αυτό δεν έδωσα σημασία αν και αποδείχτηκε μια από τις γελοιότερες ιδέες που έχω δει ποτέ. O ϊδιος ο Brian μιλά με πολύ χιούμορ και η γλώσσα του θυμίζει "cool Aμερικάνο τυπάκο που είναι η ψυχή του par-tay!! Yay!!" Φυσικά υπάρχει μια εντελώς σκοτεινή πλευρά και ο Brian αποδεικνύεται επικίνδυνος και σαδιστής. Καλά ως εδώ. Έλα όμως που η λύση της ιστορίας είναι τόσο γελοία που βόγγηξα. Και σαν να μην έφταναν αυτά, όταν αποφασίζουν να επαναφέρουν τον Brian με έναν πιο φιλικό και ακίνδυνο "ηθικό" κώδικα, o John Koenig δεν λέει τίποτα για "νόμους της Ρομποτικής" (οκ, είναι και θέμα copyright βέβαια), ή έστω κάποιο άλλο προγραμματισμό αλλά προτείνει να τον προγραμματίσουν με
Spoiler
 Ομολογώ πως το σημείο αυτό με έστειλε τόσο αδιάβαστο που δεν ήξερα από πού να φύγω. Μάλιστα σταμάτησα το επεισόδιο και κοίταζα το πρόσωπο του Martin Landau να διακρίνω, ίσως, τι αισθανόταν όταν αναγκάστηκε να πει αυτό το πράγμα. Όμως το συνήθως εκφραστικότατο πρόσωπό του ήταν κλειστό και ανέκφραστο . . . 



New Adam New Eve Όταν βλέπω τέτοιους τίτλους, είτε σε σειρές είτε σε βιβλία, συνήθως με ζώνουν τα μαύρα φίδια. Κυρίως γιατί ξέρω πως στην καλύτερη περίπτωση θα δω/διαβάσω μια χιλιοχρησιμοποιημένη κλισεδούρα, και στη χειρότερη ένα ψευτοθρησκευτικοπνευματικό συνονθύλευμα. Και δεν διαψεύστηκα. Το επεισόδιο αυτό είχε και από τα δύο. Ο "Θεός" έρχεται στη Moonbase Alpha και αφού τους εντυπωσιάζει με διάφορα κόλπα, τους λέει πως "επιθυμεί" να τους στείλει σε μια νέα Εδέμ για να αρχίσουν μια νέα ζωή. Βέβαια οι Alphans δεν πείθονται κιόλας (καλό αυτό) αλλά εντυπωσιάζονται και αναρωτιούνται  . . .  "βρε, λες?" Yποθέτω πως το όνομά του "θεού" που είναι Magus δεν τους λέει και πολλά. Έτσι ο Tony και η Maya ( που από την αρχή είναι ήδη ερωτευμένοι έτσι στο άσχετο κι αυτό όπως η παρουσία του Tony Verdeschi) μαζί με τoν Koenig και η Russell μεταφέρονται από τον "θεό" σ'αυτή την Εδέμ, αλλά - όπως είναι πρέπον για κάθε αξιοπρεπή βιβλικίζοντα θεό - τους λέει πως δεν πρέπει να απομακρυνθούν από τη μικρή κοιλάδα που τους δίνει. Μάλιστα αποφασίζει πως, για τους δικούς του θεικούς σκοπούς που είναι άγνωστοι για μας τους κοινούς θνητούς, πρέπει να ζευγαρώσει ο Tony με την  Ηelena, και ο John Koenig με τη Maya. Για να σιγουρευτεί βάζει και ένα ενεργειακό, ηλεκτροφόρο πεδίο γύρω τους, οπότε όταν ο Tony πάει να αγγίξει τη Μaya . . . ηλεκτροπληξία. Αυτό βέβαια αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να κάνουν σεξ μεταξύ τους οι δύο γυναίκες, ή οι δύο άντρες, αλλά ας μην το πάω εκεί! Αφήνει επίσης ανοιχτό το άλλο ενδεχόμενο αν συμβεί κάποιο ατύχημα π.χ. στην Helena και τύχει να είναι ο John κοντά, δεν θα μπορεί να τη βοηθήσει με τίποτα! Μετά έρχεται το όλο στόρυ, μια που βέβαια ο Magus δεν είναι θεός, αλλά η λύση είναι τόσο βλακώδης επίσης που με άφησε άναυδο κάνοντας ένα επεισόδιο που θα μπορούσε να ήταν μέτριο προς καλούτσικο, (τουλάχιστον υπάρχει μια κάποια επιστημονικοφανής εξήγηση για τις δυνάμεις του Magus) ένα μαύρο χάλι. Δυστυχώς!



Για τα υπόλοιπα επεισόδια, όταν δω πάλι καμμια εξάδα.

Edited by Oberon, 06 Νοέμβριος 2010 - 21:30.

Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#27 karatasiospa

karatasiospa

    Alien

  • Members
  • 1.100 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Παναγιώτης

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 20:43

περίμενε τα χειρότερα τώρα έρχονται!!

#28 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 21:29

Μερικά τα θυμάμαι, αλλά πολύ αμυδρά. Είχα χάσει πολλά όταν παίζονταν για πρώτη φορά γιατί είχαν αλλάξει οι σχολικές και φροντιστηριακές μου ώρες. Θυμάμαι ένα με ένα τέρας σαν μαρουλοσαλάτα ή κάπως έτσι, και ένα άλλο με κάτι γυναίκες με ασημένια ρούχα. Αναρωτιέμαι πόσο χειρότερα μπορεί να μου φανούν ύστερα από αυτά της 2ης σεζόν που ήδη είδα . . .
Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#29 DinoHajiyorgi

DinoHajiyorgi

    Επόπτης Παλιρροιών

  • Members
  • 8.608 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Ντίνος

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 22:29

Διονύση θέλω να προλάβω να μπω πρώτος στη σειρά, να σε δελεάσω να δεις μια σειρά από αυτές που έχω δει, μόνο και μόνο για να απολαύσω αργότερα την αναλυτική σου εκτίμηση, θετική ή αρνητική. Keep at it! :)
“The great tragedy of my life is that in my search for the Holy Grail everyone calls True Love, I see myself as Zorro, a romantic and mysterious highwayman - and the women I desire see me as Porky Pig.” (Harlan Ellison – Grail)

#30 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 22:37

Διονύση θέλω να προλάβω να μπω πρώτος στη σειρά, να σε δελεάσω να δεις μια σειρά από αυτές που έχω δει, μόνο και μόνο για να απολαύσω αργότερα την αναλυτική σου εκτίμηση, θετική ή αρνητική. Keep at it! :)


Ευχαρίστως. Σκεφτόμουν όταν τελειώσω με το Space 1999 να ξαναέβλεπα μια άλλη σειρά που παίχτηκε λίγο αργότερα, το Buck Rogers in the 25th Century. Έτσι να δω πως θα μου φανεί, αλλά είμαι ανοιχτός σε ιδέες. Αρκεί να μην είναι ψυχοπλακωτική ή τρόμου για τώρα.


Αν κατάλαβα καλά το σχόλιο σου, λες πως δεν έχεις δει τη 2η σεζόν του Space 1999?


Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#31 DinoHajiyorgi

DinoHajiyorgi

    Επόπτης Παλιρροιών

  • Members
  • 8.608 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Ντίνος

Posted 06 Νοέμβριος 2010 - 23:42

Αν κατάλαβα καλά το σχόλιο σου, λες πως δεν έχεις δει τη 2η σεζόν του Space 1999?

Και βέβαια την είδα. Όχι πρόσφατα σε dvd, αλλά ούτε και όταν ζούσα στο Λος Άντζελες 1982 με 1988, όπου δεν το έπαιζε κανένα κανάλι σε reruns. Ό,τι θυμάμαι, και δεν είναι πολλά, είναι από τότε, την προβολή της στην ελληνική τηλεόραση. Τότε που ήμουν μικρός, δεν είχα ιδέα από κύκλους ή σεζόν, δεν ήξερα γιατί άλλαζαν τα κοστούμια ή οι ηθοποιοί, δεν μπορούσα ακριβώς να εκτιμήσω σενάρια, και μου άρεσε πολύ η Μάγια ως χαρακτήρας (χωρίς να αναρωτιέμαι καθόλου πως ήξερε να πάρει την μορφή τίγρης ή άλλων γήινων ζώων). Τα αθώα χρόνια!
“The great tragedy of my life is that in my search for the Holy Grail everyone calls True Love, I see myself as Zorro, a romantic and mysterious highwayman - and the women I desire see me as Porky Pig.” (Harlan Ellison – Grail)

#32 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 07 Νοέμβριος 2010 - 00:56

Right!

Ε, όπως και να έχει εύκολα θα μπορούσε κάποιος να τα ξαναδεί.

Αναρωτιέμαι αν από τότε που επιτράπηκε στην Ελλάδα η ιδιωτική τηλεόραση, έπαιξε πάλι το Space 1999 κανένα κανάλι.


Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#33 DinoHajiyorgi

DinoHajiyorgi

    Επόπτης Παλιρροιών

  • Members
  • 8.608 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Ντίνος

Posted 07 Νοέμβριος 2010 - 01:00

Αναρωτιέμαι αν από τότε που επιτράπηκε στην Ελλάδα η ιδιωτική τηλεόραση, έπαιξε πάλι το Space 1999 κανένα κανάλι.

Νομίζω όχι. Αυτό θα το θυμόμουν.
“The great tragedy of my life is that in my search for the Holy Grail everyone calls True Love, I see myself as Zorro, a romantic and mysterious highwayman - and the women I desire see me as Porky Pig.” (Harlan Ellison – Grail)

#34 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 07 Νοέμβριος 2010 - 22:18

Συνεχίζω με τα επεισόδια της 2ης σεζόν. Κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις, όπως η επιστροφή της Sandra Benes (ως Sahn) και τα γενικά καλύτερα σενάρια. Αν και η σειρά είναι εμφανώς σειρά περιπέτειας και μόνο, αρκετά από τα επεισόδια είναι καλά παρά τις περιστασιακά "ανατριχιαστικά κακές" στιγμές.



The Mark of Archanon Εδώ δεν ξεκινάμε πολύ καλά. Είχε υπάρξει publicity πως στη 2η σεζόν η Moonbase Alpha θα μεταφερόταν στο υπέδαφος της Σελήνης, είτε για λόγους μεγαλύτερης ασφάλειας, είτε για ενεργειακούς ή και για κάποια επέκταση. Έτσι το επεισόδιο ξεκινά με την ανακάλυψη δύο ανθρωποειδών σε στάση. (Τι κακό είναι αυτό με την κρυογονική και τον βαθύ ύπνο σ'αυτό το σύμπαν? Οι πιο πολλοί εξωγήινοι είναι κοιμισμένοι και όσοι είναι ξύπνιοι είναι συνήθως εχθρικοί). Το cringe-inducing σημείο είναι πως, σε αντίθεση με πολλά άλλα επεισόδια, εδώ οι Alphans αναπνέουν και περπατούν στο υπέδαφος της Σελήνης σαν να είναι στη σπηλιά του Νταβέλη στην Πεντέλη. Αναπνεύσιμος αέρας και Γήινη βαρύτητα. Επίσης η "σπηλαιολογία" που ήταν χαρακτηριστικό πάμπολλων επεισοδίων στο, κυρίως tongue-in-cheek, Lost in Space, αρχίζει να κάνει την εμφάνισή της και στο Space 1999. Έτσι, όταν είδα και το design των δύο εξωγήινων, σκέφτηκα πως το επεισόδιο θα ήταν πατάτα. Βλέπετε, συχνά ένα design που λειτουργεί πολύ ωραία σαν σχέδιο, ή σε κόμικς, ή και σε φωτογραφίες, όταν το βλέπουμε στη μικρή ή μεγάλη οθόνη δείχνει γελοίο. Ειδικά μάλιστα όταν ο ηθοποιός που επιλέγεται για το ρόλο έχει body type κλπ που δεν ταιριάζει με τίποτα στην αισθητική του design. Αν μάλιστα έχεις και κακοφτιαγμένα κοστούμια και make-up που θα ταίριαζαν πολύ περισσότερο στη, γενικά, πολύ φτωχότερη παραγωγή του Doctor Who της εποχής, τότε ακόμα και με καλό σενάριο το όλο look δεν είναι επικίνδυνων και εξωτικών εξωγήινων αλλά καρνάβαλου!

Όμως η ιστορία είναι ιδιαίτερα gripping. Οι εξωγήινοι από τον Archanon που, όπως όλη η φυλή τους, ταξιδεύουν στο σύμπαν λειτουργώντας σαν δάσκαλοι και σαν ειρηνιστές για πολλούς πολιτισμούς, είχαν επισκεφτεί και στο απώτατο παρελθόν τη Γη. Μάλιστα, από το design τους μπορεί κανεί να βγάλει το συμπέρασμα πως είχαν έρθει σε επαφή με αρχαίους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας ή και της Ινδιάνικης Αμερικής. Δυστυχώς μια αρρώστια που, για λόγους που γίνονται γνωστοί στο τέλος του επεισοδίου, μετατρέπει τους Archanons σε δολοφόνους, και από αυτή την αρρώστια πάσχει ο πιτσιρικάς Εtric - τον οποίο συμπαθεί πολύ ο Alan - και ο πατέρας του Pasc. To πότε και πώς εκδηλώνεται η αρρώστια δεν μπορεί να καθοριστεί, αλλά η Helena Russell πιστεύει πως μια που οι δύο Archanons είναι κατά . . . 92% άνθρωποι μπορεί να τους θεραπεύσει. Αλλά ο Pasc αντιδρά πολύ και είναι, θα λέγαμε, ο "κακός" της ιστορίας. Όμως ακόμα κι όταν κυριεύουν τα δολοφονικά του "ένστικτα" τον Pasc και προσπαθεί να σκοτώσει διάφορους Alphans δεν μπόρεσα να αισθανθώ πως ήταν επικίνδυνος. Κι αυτό γιατί ο ηθοποιός που επιλέχτηκε είναι μικρόσωμος, με αδύνατα ποδαράκια και κατάλευκο δέρμα που δεν ταιριάζει καθόλου ούτε στο επιβλητικό (αν και λίγο αστείο) κοστούμι, ούτε στο Βαβυλωνιακό μαλλί και μούσι. Ήταν κάπου σαν ο Woody Allen να φορούσε κακοφτιαγμένη στολή Ρωμαίου Gladiator!! Στο δε πιτσιρίκι, το make-up που εκθήλυζε πολύ το πρόσωπό του ήταν distracting και ενοχλητικό, αν και ο νεαρός Michael Gallagher που παίζει τον Etric όπως και ο  John Standing που παίζει τον πατέρα του Tasc δίνουν καλές ερμηνείες, με πολλές συγκινητικές στιγμές στο τέλος. Αντίθετα, οι δύο γυναίκες Archanons που βλέπουμε είναι εντυπωσιακότατες και το design τους λειτουργεί πολύ καλύτερα από τους άντρες. Η ιστορία καταλήγει ωραία, αν και λίγο τραγικά, όμως πολύ ανθρώπινα. Βλέπουμε δε και μια βαθύτερη πλευρά, πατρική πλευρά του Alan Carter που, φαντάζομαι πως αντικατοπτρίζει και τα συναισθήματα πολλών Alphans που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, αφού αυτό έχει απαγορευτεί στη βάση για λόγους, προφανώς, resources και ασφάλειας.




The Rules of Luton   Είναι το καλύτερο επεισόδιο της 2ης σεζόν, ως τα τώρα, και ένα από τα καλύτερα του Space 1999 γενικά! Όχι τόσο για λόγους πρωτοτυπίας, αφού ήδη έχουμε δει παρόμοια στο Σταρ Τρεκ και - στο πολύ πιο αστείο - στο Lost in Space, αλλά από characterization και πλοκή σκίζει! Η ιστορία επικεντρώνεται στον Koenig και τη Maya οι οποίοι πρέπει εξαναγκαστικά να πολεμήσουν ενάντια σε τρεις εξωγήινους (που αν και γενικά ανθρωποειδείς, τουλάχιστον δείχνουν εξωγήινοι) πάνω σε έναν κόσμο όπου η κορυφή της τροφικής αλυσίδας, όπως και τα όντα που απέκτησαν νοημοσύνη, δεν είναι ζώα, αλλά τα φυτά! Η ιδέα ενός πανπλανητικού νοήμονος δάσους δεν είναι  πρωτότυπη. Ήδη είχε γραφτεί το The Word For World Is Forest της Ursula Le Guin λίγα χρόνια πιο πριν, και το βλακωδέστατο επεισόδιο ""The Great Vegetable Rebellion" του Lost in Space, που ξεπερνά τα όρια της κάκιστης φάρσας, είχε παιχτεί ακόμα παλαιότερα. Εδώ όμως δεν έχουμε καροτάνθρωπους να κατηγορούν τον Doctor Smith για φόνο επειδή έκοψε ένα λουλούδι, αλλά μια παγκόσμια συνείδηση, πανίσχυρη, που υποχρεώνει όσους κατηγορούνται πως έκαναν κακό στον φυτικό κόσμο τους, να πολεμήσουν μέχρι θανάτου μεταξύ τους. Έστω κι αν η κατηγορία βασίζεται στο ότι έκοψαν ένα λουλούδι ή έφαγαν ένα φρούτο. Και ποιοι είμαστε εμείς να κρίνουμε, στο κάτω κάτω τι είναι ή τι δεν είναι σημαντικό και για μια εξωγήινη νοημοσύνη? Έτσι, με αυτή τη βάση και με πάμπολλους σκελετούς ζώων ανάμεσα στα φυτά και τα δέντρα του πλανήτη, ξεκινά ένα επεισόδιο που θυμίζει αισθητά το Arena του κλασσικού Τρεκ. Όμως πέρα από την περιπέτεια, ο Τζον και η Μάγια έρχονται πολύ κοντά και η άνεση των δύο χαρακτήρων, και ηθοποιών, μεταξύ τους είναι εμφανέστατη. Μαθαίνουμε δεν ΠΑΡΑ πολλά και ενδιαφέροντα τόσο για τον χαμένο πια Psychon, όπως π.χ. για τη φυγή των περισσότερων Psychonians από τον καταδικασμένο πλανήτη και για τα κίνητρα του πατέρα της Μάγια να μην στον κόσμο τους, όσο και - με ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον - για τη ζωή του κυβερνήτη στη Γη, για τον πόλεμο του 1987 όπου όλοι ήταν εναντίον όλων (τάξεις, θρησκείες, φυλές) και για την αλλαγή που επήλθε στην ανθρωπότητα από αυτό το φρικαλέο πόλεμο και για το νέο πολιτισμό που μέσα σε λίγα χρόνια έκανε θαύματα! 

Φανταστείτε όμως την έκπληξή μου όταν αναζήτησα πληροφορίες για το συγγραφέα του επεισοδίου Charles Woodgrove και ανακάλυψα πως δεν ήταν παρά ένα ψευδώνυμο του
Spoiler
Sci-fi tv never ceases to amaze me! Eν κατακλείδι θα έλεγα πως το επεισόδιο αυτό είναι άξιο αρκετών, και στο ίδιο πνεύμα, επεισοδίων του Star Trek: The Next Generation και θα έστεκε σαν μια ωραία ιστορία ακόμα και σήμερα! Σαν trivia δε μαθαίνουμε και κάποιες λεπτομέρειες για τις ικανότητες της Maya, όπως π.χ. ότι μπορεί να διατηρήσει μια άλλη μορφή για μία μόνο ώρα (περιορισμός που δίνει ακόμα περισσότερο σασπένς στο επεισόδιο) και πως δεν μπορεί να μεταμορφωθεί από ένα πλάσμα σε ένα άλλο αν δεν ξαναπάρει πρώτα τη συνήθη μορφή της. 



All that Glisters   Eίναι το 4ο επεισόδιο σε σειρά παραγωγής, αν και παίχτηκε αρκετά αργότερα. Αν και ήταν ήδη γνωστό πως συχνά οι ηθοποιοί, κυρίως ο Landau, ασκούσαν κριτική στα σενάρια γράφοντας σχόλια στα αντίτυπά τους, αυτό ειδικά το επεισόδιο φαίνεται να δημιούργησε ένα τρομερό ρίγμα και τις ανάλογες συγκρούσεις σε βαθμό να πει ο Tony Anholt, που ενσάρκωνε τον Tony Verdeschi, πως κόντευαν να εγκαταλείψουν όλοι το το σετ! Αφορμή υπήρξε η πλήρης επιμονή του Fred Freiberger (και κει που κόντευα . . .) ο οποίος όταν είδε πως οι ηθοποιοί αντιδρούσαν, αποφάσισε να παίξει ένα "I'm-Da-Boss-Around-Dese-Parts-Pal-And-I-Got-Da-Powa!!" παιχνίδι και μουλάρωσε ακόμα περισσότερο. Καταλαβαίνω βέβαια, εκ των υστέρων, κάποιους λόγους που τους έκαναν να μη συμπαθούν την ιστορία αυτή, αλλά έχουν υπάρξει και πολύ χειρότερες! Η ιστορία έχει να κάνει με ένα ταξίδι σε κάποιον ξερό κόσμο όπου πάνε για να βρουν ένα ορυκτό που είναι απαραίτητο για τη λειτουργία της βάσης. Η Helena Russell δεν ξέρω γιατί πήγε μαζί σε μια τέτοια αποστολή, αλλά μια που η Zienia Merton είχε ψιλοφύγει από τη σειρά, και μια που δεν σκόπευαν να κάνουν τη Yasko κάτι περισσότερο από "φίκο στη ρεσεψιόν", η μόνη άλλη γυναίκα εκτός της Maya που ήταν διαθέσιμη, και γνωστή, ήταν η Helena. Και εντάξει, ανακαλύπτουν ένα ορυκτό (μέσα σε άλλη μία Lost in Space παπιέ μασέ σπηλιά πασπασλισμένη με μισό τόνο γκλίτερ) που δεν είναι ορυκτό αλλά παράξενη μορφή ζωής κλπ κλπ κλπ. Πόσα τέτοια έχουμε δει στο Τρεκ? Τίποτα το πρωτότυπο μεν, αλλά ούτε και αναγκαστικά κακή ιστορία. Θα ήταν λοιπόν ένα μέτριο προς καλούτσικο επεισόδιο αν δεν υπήρχαν κάποιες γελοιότητες που έβγαζαν μάτι και ίσως πάνω σ'αυτές να είχε τις αντιρρήσεις του το κάστ.

Κατ'αρχήν ένας από τους πιο ηλίθιους χαρακτήρες που παρουσιάστηκε ποτέ σε σειρά ε.φ. και που είναι σαν να είχε βγεί από τα χειρότερα επεισόδια του Lost in Space είναι ο Τεξανός καουμπόυ γεωλόγος! Ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ φορά το καουμπόικο καπέλο, ένα μάγκικο τζάκετ και τις ανάλογες μπότες, μαζί με ένα σκάνερ ως ρεβόλβερ, όλα αυτά πάνω από τη συνήθη στολή των Alphans  και αρχίζει τις τσαχπινιές με όλους και ειδικά με τη Maya. (Κι αυτό γιατί δεν τον έπαιρνε με τη Helena αφού εκείνη θα τον είχε στείλει αδιάβαστο, ενώ ο Koenig θα τον είχε εκπαραθυρώσει να μαζεύει πετρούλες στη Θάλασσα της Γαλήνης μέχρι να γυρίσουν στη Γη!) Στο μεταξύ η ορυκτή μορφή ζωής, ένα κομμάτι της οποίας κόβουν και, ηλιθιωδώς, μεταφέρουν στον Εagle, τους επιτίθεται με πολλές και παράξενες δυνάμεις κάνοντας κατ'αρχήν τον Τόνυ ένα ζόμπι. (Τόνμπι?) Κι αφού το Τόνμπι κάνει τα δικά του, οι μαγκιές του Τεξανού πανύβλακα θέτουν σε κίνδυνο όλους ακόμα και τη ζωή της Μάγια, μέχρι που γίνεται ζόμπι και ο γεωλόγος καουμπόυ!(Ζομμπόυ?) Έτσι, έχοντας το Τόνμπι και το Ζομμπόυ να κάνουν ό,τι κάνουν γενικά τα ζόμπι, με τον Κόενιγκ (και τα νεύρα του Martin Landau σε όλη τη διάρκεια του επεισοδίου είναι ορατά) να προσπαθεί να σώσει και τη Μάγια και την κλεισμένη στον Eagle Έλενα, η λύση έρχεται κυρίως από τις δύο γυναίκες που ανακαλύπτουν πως η ορυκτή μορφή ζωής απλά θέλει να επιβιώσει και της λείπει το νερό, που λείπει για διάφορους λόγους από όλο τον πλανήτη (Αυτό δεν είναι απίστευτο. Κλιματικές αλλαγές μπορούν να φέρουν μια παγκόσμια ξηρασία και την ερημοποίηση εύφορων περιοχών. Στην τηλεοπτική ε.φ. θα βλέπαμε 20 χρόνια μετά κάτι τέτοιο στον κόσμο των Ocampa στον πιλότο του Star Trek: Voyager).  Kαι έτσι τέλος καλό, όλα καλά. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο βέβαια, ο  Patrick Mower που ενσαρκώνει τον Τεξανό γεωλόγο Dave Reilly παίζει καλά το ρόλο του, αλλά ο ρόλος αυτός και η ζομποποίηση κάνουν το επεισόδιο μάλλον γελοίο, αν και όπως έλεγα και πιο πριν, έχουν υπάρξει και χειρότερα! 



The Taybor  Δεν είναι τυχαίο πως αυτό το επεισόδιο ξαναπροβλήθηκε 1-2 χρόνια μετά σαν Χριστουγεννιάτικο. Βλέπετε σχετίζεται με τον ερχομό ενός χαρωπού, παχύ άντρα, με στεντόρια φωνή που φέρνει δώρα! Αν και ο Taybor δεν φέρνει ακριβώς δώρα αλλά εμπορεύματα, οι παραλληλίες με τον Αη-Βασίλη είναι πολλές! Φορώντας μια μαύρη κελεμπία με χρυσά σύμβολα, μαλλί μεταξύ mohawk και cthulhu και με φαινομενικά τεράστιες δυνάμεις, ο Taybor φαίνεται βροντερός αλλά μάλλον ακίνδυνος, μέχρι που αρχίζει τα κόλπα και ερωτεύεται τη Maya! Θα ήταν ένα ανάλαφρο επεισόδιο, και σίγουρα είχε αστείες σκηνές, όπως όταν πιάνει το μηρό της Maya και κείνη πιάνει το δικό του αλλά το χέρι της είναι πράσινο, φολιδωτό και με τεράστιες νυχάρες (Ouch!) Ή όταν ο Taybor δίνει στη Russell ένα τρομερά αφροδισιακό άρωμα. Βέβαια ο Aη-Taybor δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται (how original!) αλλά ούτε και villain ακριβώς. Το κακό είναι πως και εδώ το επεισόδιο μου θύμισε Lost in Space, με ένα αποκορύφωμα κουτό. (Just for the record, μ'αρέσει το Lost in Space αλλά δεν είναι και σειρά να την κρίνεις στα σοβαρά, ειδικά στην 3η σεζόν.) Glaring plot holes και inconsistencies είναι δύο: Ο Taybor δεν μπορεί βέβαια να βρει πού ακριβώς είναι η Γη (και είναι γελοίο πως αναγνωρίζει τα ονόματα κλπ ουρανίων σωμάτων του New General Catalogue που χρησιμοποιούμε στη Γη), και οι Alphans απογοητεύονται. Εντάξει, οκ, fine.
Spoiler
Δεύτερον, η Helena
Spoiler
Εδώ φαίνεται πολύ ξεκάθαρα η έλλειψη του Victor Bergman που ήταν ο επιστήμονας της σειράς, για να αντικατασταθεί από τον . . . chief of security Τony Verdeschi. OK, αντικαταστάτης είναι η Maya κανονικά αλλά και πάλι η φάση δεν στέκει. Για όλους αυτούς τους λόγους το επεισόδιο, αν και οπτικά πολύ όμορφο ειδικά στο πλοίο του Taybor και στο ταξίδι σε άλλη διάσταση, είναι μάλλον κακό και δεν αφήνει καν διασκεδαστική αίσθηση.



Seed of Destruction    To επεισόδιο είναι καλό γενικά. Βέβαια έχουμε και το σύνηθες κλισέ του αστεροειδούς (με σπηλιά και glitter), και η αντικατάσταση του Koenig από ένα "κακό" ομοίωμά του, δεν είναι και ό,τι πιο πρωτότυπο, αλλά υπάρχει σασπένς, υπάρχει μυστήριο, δίνεται η ευκαιρία στον Martin Landau να δείξει για μια ακόμα φορά τη γκάμα των υποκριτικών του ικανοτήτων και δεν θυμάμαι να έχουμε ξαναδεί conspiracy σενάριο ανάμεσα στους βασικούς χαρακτήρες ενάντια σε άλλο βασικό χαρακτήρα. Υπάρχει ωραίο characterization μια που ο Tony, o Αλαν, η Mάγια, η Έλενα, και η Σάντρα (που επιστρέφει στη σειρά πάλι! Υay!!) αντιδρούν ο καθένας με ιδιαίτερο τρόπο, όπως π.χ. ο staunchly loyal Alan που είναι ο τελευταίος που πιστεύει πως κάτι δεν πάει καλά. Επίσης, βλέπουμε για πρώτη φορά τη Μάγια να μεταμορφώνεται σε άλλο μέλος του προσωπικού της βάσης, δηλαδή σε άνθρωπο, κάτι που είχε συμβεί για λίγο σε μια σκηνή που όμως κόπηκε του επεισοδίου Metamorph όπου πρωτοεμφανίστηκε η μεταμορφική καλλονή. Και μαθαίνουμε και κάτι για το πώς λειτουργεί αυτή η δύναμή της. Πολύ ωραία και η ιδέα ενός πολιτισμού σε σμίκρυνση (πιθανότατα ψηφιοποιημένου) σε στάση μέσα στον υπέρπυκνο αστεροειδή. Θα το έλεγα κορυφαίο επεισόδιο αλλά δεν μπορώ γιατί υπάρχει κάτι που μου τάραξε τα νεύρα και φρίκιασα από το κακό γράψιμο στο σημείο αυτό. Κατ΄αρχήν το lip service που δίνει το παράξενο ολόγραμμα-μνήμη στον Koenig είναι info-dumping που κανένας σοβαρός υποψήφιος κατακτητής δεν θα έδινε στα θύματά του έστω και για τη μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να τους δώσει hints για να τον κατατροπώσουν. Θα ήταν πολύ πιο αληθοφανές και πειστικό να ανακάλυπταν το σκοπό του αστεροειδούς με πιο φυσικό τρόπο και όχι με τις θεατρινίστικες μανιέρες του κάθε στερεότυπου κακού που με τα χέρια σηκωμένα στα ουράνια κραυγάζει το μεγαλείο της δύναμής του! Δυστυχώς όμως, ακριβώς αυτό φαίνεται εδώ και γίνεται ακόμα χειρότερο όταν το ολόγραμμα στη σπηλιά με τους καθρέφτες γελά χαιρέκακα και ειρωνεύεται τους Alphans: "Υοu will be trapped forever!!! MWA-HA-HA-HA-HA-HA-HA!"   :dazzled: Κι αυτό είναι που χαλάει το επεισόδιο κάπου αν και, τουλάχιστον, δεν ήταν ο Koenig που θεατρίνισε έτσι!



The AB Chrysalis    Το θυμάμαι αυτό το επεισόδιο όταν το είχα δει μικρός. Θυμάμαι αυτή την αλλόκοτη τεχνολογία, έστω και μινιμαλιστική αισθητικά, με τις μπάλες που αναπηδούν και πηγαίνουν να χωθούν πάνω στα σωληνοειδή αντικείμενα. Μου είχε φανεί τόσο εξωτική, εξωγήινη, και ωραία. Εξ ίσου εξωτική είναι και η φυλή των χρυσαλίδων έστω κι αν τελικά μας βγαίνουν ανθρώπινοι, ξεβράκωτοι, αν και αναπνέουν χλώριο. Ωραία η ιστορία με την imminent καταστροφή της βάσης που οφείλεται στην τεχνολογία των Χρυσαλίδων χωρίς να είναι οι ίδιοι αναγκαστικά εχθρικοί, αν και παρόλα τα ανθρώπινα σώματά τους (εμφανισιακά τουλάχιστον) έχουν σίγουρα διαφορετική αίσθηση ταυτότητας, άλλη ψυχολογία, άλλη κοινωνία. Είναι καλό επεισόδιο αν και δεν με έπεισαν τρία πράγματα: Ένα είναι η εντελώς άσχετη blast protection procedure που φαίνεται να εφαρμόζουν οι Alphans (o Koenig απλά καλύπτει τα αυτιά του λες και το πρόβλημα με τις τεράστιες εκρήξεις θα είναι ηχητικό). Το άλλο είναι το συναισθηματικό λογύδριο του κυβερνήτη προς την Α, τον αδελφό του Φρουρού, και τη Β (η οποία Β ενσαρκώνεται από τη Sarah Douglas που λίγα χρόνια μετά θα έπαιζε την παγερή Ursa στην πρώτη ταινία Superman με τον Christopher Reeve. Tι κάρμα έχει αυτό το κορίτσι? Και στο Σούπερμαν μια "σκύλα" έπαιζε, και δω τη "σκύλα" εξωγήινη παίζει!! :lol: ) Και τρίτο το πόσο εύκολα διαπιστώνουν οι εξωγήινοι πως οι Alphans προέρχονται από τη Γη. Πάντως και το στόρυ και τα εφφέ μου άρεσαν αρκετά. Μάλιστα παρατηρώ μια άνοδο στην ποιότητα των ειδικών εφφέ σε σχέση με την 1η σεζόν, και για πρώτη φορά βλέπουμε και μια rolling camera να μας δείχνει τα κτίρια της βάσης και από πολύ κοντά και από εξωτερικές γωνίες που δεν τα είχαμε δει ποτέ πριν. 

* * *

Περισσότερα όταν δω κι άλλα επεισόδια.

Edited by Oberon, 11 Νοέμβριος 2010 - 01:15.

Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#35 karatasiospa

karatasiospa

    Alien

  • Members
  • 1.100 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Παναγιώτης

Posted 08 Νοέμβριος 2010 - 00:51

Tα All that glisters και Taylor ηταν ο απόλυτος πάτος.

#36 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 08 Νοέμβριος 2010 - 20:54

Και . . . συνεχίζω το σχολιασμό ακάθεκτος. Να σημειώσω εδώ πως απολαμβάνω ακόμα και τα κακά επεισόδια (αν και όχι όλα). Κάποια από αυτά έχουν ήδη cult status και κάτι που είναι cult μπορεί να θεωρηθεί "so bad that it's good!" Γι'αυτό και υπάρχουν τόσοι φανς των B-movies, και είναι απόλαυση να τις βλέπεις (ειδικά όταν σχολιάζονται από εξ ίσου cult προσωπικότητες όπως π.χ. η  Εlvira, Mistress of the Dark). Εξ άλλου ακόμα και ένα κακό επεισόδιο ή σενάριο, μπορεί να σε κάνει να σκεφτείς, ή να επιβεβαιώσεις, διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα ακόμα κι όταν "βαράς τιλτ" όπως συνέβη με μένα βλέποντας κάμποσα επεισόδια που ήδη έχω σχολιάσει. ;)



Catacombs of the Moon   Με τέτοιο τίτλο τα πράγματα δεν φαίνονταν ρόδινα. Πράγματι, το επεισόδιο ξεκινά με τις κατακόμβες στη Σελήνη, όπου έχουν αέρα! Oκ, τουλάχιστον βλέπουμε μια συσκευή που λέει "air pressure normal" αλλά τι γίνεται με τη θερμοκρασία και τη βαρύτητα? Και αργότερα στο κυνήγι, πώς γίνεται να υπάρχει αέρας παντού? Η ιστορία είναι βασικά ένα θρίλερ, όπου γίνεται μια ατυχής προσπάθεια να εξεταστεί η "σύγκρουση" της θρησκευτικής/πνευματικής πίστης με την επιστήμη. Μια κοπέλα έχει προβλήματα καρδιάς και η Ράσελ προσπαθεί συνεχώς να φτιάξει μια τεχνητή καρδιά που να λειτουργεί. Αν και η τεχνολογία υπάρχει, δεν έχουν ένα στοιχείο που είναι απαραίτητο και έτσι η μία αποτυχία έρχεται μετά την άλλη. O σύζυγος της κοπέλας που είναι πολύ πιστός σχεδόν εκνευρίζεται από τις προσπάθειες των γιατρών λέγοντας *****ίες πως επειδή έχει κάτι οράματα που δείχνουν πως η Moonbase Alpha θα καταστραφεί από φωτιά, μόνο η πίστη του σώζει. Μάλιστα, σε κάμποσες σκηνές που παραπέμπουν στo Ring of Nibelungen, βλέπει σε άλλο όραμα την αγαπημένη του σε ένα κρεβάτι με ένα δαχτυλίδι φωτιάς ολόγυρα, και ως άλλος Ζίγκμουντ προσπαθεί να πάει στην . . . Βρουνχίλδη! Να όμως που πράγματι μια κοσμική θύελλα πυρός πλησιάζει τη βάση και έτσι όλοι έχουν την ευκαιρία να ξεβρακωθούν μια που η θερμοκρασία ανεβαίνει. Πολύ eye candy για όλα τα γούστα. Για να μην τα πολυλογώ, ο σύζυγος που γίνεται όλο και πιο παρανοικός, φτάνει στο σημείο να ζωστεί με εκρηκτικά, να απαγάγει την άρρωστη γυναίκα του, να τη σέρνει στις . . . κατακόμβες της Σελήνης, ενώ ο ήρωας Τόνυ και οι άλλοι της security αποτυγχάνουν εξ αρχής να τον συλλάβουν! Ευτυχώς που υπάρχει και η Maya! Το επεισόδιο καταλήγει με ηλίθιο τρόπο σε ένα συμβιβασμό ότι οκ, η επιστήμη και η τεχνολογία είναι μια χαρά αλλά χρειάζεται και η πίστη. Δεν έχω κάποια βασική αντίρρηση σ'αυτό, αλλά εδώ η πίστη έρχεται με τη μορφή ενός τραυματισμένου και ματωμένου άντρα σε ένα φορείο, δίπλα στην κοπέλα που μόλις συνέρχεται από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς και βλέπει δίπλα της τον άντρα της σ'αυτό το χάλι! Καλά . . . λίγη ψυχολογία για το καλό της ασθενούς δεν υπάρχει? Α, και η εξήγηση για τα οράματα είναι τόσο lame που κάνει το επεισόδιο ένα κουτό didactic λογύδριο που ουδεμία σχέση έχει με επιστημονική φαντασία. Και ναι, ο Ζίγκμουντ πέρασε το δαχτυλίδι φωτιάς και έφτασε στη Βρουνχίλδη αφού πρώτα την έσουρε καρδιακιά στις κατακόμβες και σίγουρα δεν την έσωσε αυτός αλλά η τεχνητή καρδιά της Ράσελ!!! Με τέτοιο Ζίγκμουντ, αν εγώ ήμουν Βρουνχίλδη θα προτιμούσα να μείνω στο κρεβάτι μου ασφαλής με ένα δαχτυλίδι φωτιάς γύρω μου. Ασφαλής από το Ζίγκμουντ δηλαδή!

Δεν ξέρω. Ίσως ο συγγραφέας να ήθελε να τονίσει τις διάφορες απάτες που υπόσχονται θεραπείες με τη δύναμη της πίστης, αλλά αν ήταν έτσι, δεν νομίζω να πέτυχε το σκοπό του σ'αυτό που είδα.



Space Warp   To επεισόδιο είναι γραμμένο από τον "Charles Woodgrove" που δεν είναι άλλος από τον
Spoiler
. Δεν δείχνουν και πολύ καλά τα πράγματα, αν και η ιστορία έχει κάποιο ενδιαφέρον. Οι Alphans φαίνεται να αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως ταξιδεύουν μέσω space warps και μια τέτοια warp ξαφνικά μεταφέρει τη Σελήνη κάμποσα έτη φωτός μακριά. Στο μεταξύ ένας Eagle στον οποίο βρίκονται ο Koenig και ο Tony πάει να εξετάσει ένα άδειο διαστημόπλοιο που, πολύ βολικά, βρίσκεται κοντά τους, και αποκόβονται από τη Σελήνη μια που δεν μπορούν βέβαια να γυρίσουν πίσω. Στη βάση η Μάγια είναι άρρωστη και οι μεταμορφικές δυνάμεις της είναι ανεξέλεγκτες. Έτσι μεταμορφώνεται σε ένα είδος εξωγήινου γιέτι και κάνει το σύμπαν άνω κάτω. Αν και ο Alan και η Sandra έχουν σημαντικότερο ρόλο εδώ, το γεγονός πως κανείς - εκτός της Ράσελ - δεν σκέφτεται πως ο γιέτι που βολτάρει γρυλίζοντας στη βάση είναι η Μάγια, το κάνει μη πιστευτό. Και δώστου κυνήγι, και δώστου να μην μπορούν να κατατροπώσουν το γιέτι, και πάλι μια από τα ίδια, και πάλι κυνήγι, και έλεγα αμάν να τελειώσει. Ο δε Koenig και ο Τόνυ αφού μπαίνουν στο διαστημόπλοιο βρίσκουν, πολύ βολικά, έναν υπολογιστή που, πολύ βολικά, καταφέρνουν να κάνουν να λειτουργήσει και , πολύ βολικά, μιλάει ο εξωγήινος κυβερνήτης στα Αγγλικά (που είναι τόσο κακοφτιαγμένος ώστε να θυμίζει πλαστικό παιχνίδι που βρίσκεις δώρο σε φακελάκι με τσίχλες) που, πολύ βολικά, τους λέει πώς να ανοίξουν ένα space warp παράθυρο, που, πολύ βολικά, καταφέρνουν και , πολύ βολικά, επιστρέφουν στη βάση, όπου η Ράσελ, πολύ βολικά ύστερα από τέτοιο ορυμαγδό, πείθει τη Μάγια-γιέτι να ξαναγίνει Μάγια και όλα ωραία και καλά, και όλοι γελάνε στο τέλος. Έλεος!!!





A Matter of Balance   Η βασική ιδέα δεν είναι κακή. Μια φυλή από άλλο σύμπαν, ένα σύμπαν αντιύλης, ψάχνει να βρει τρόπο να έρθει στο δικό μας για εξελικτικούς λόγους. Φαίνεται να μπορεί να επηρεάσει τα φυτά και έτσι ένας μισόγυμνος αντιπρόσωπός της έρχεται σε επαφή με ένα κορίτσι της Moonbase Alpha που είναι βοτανολόγος. Και από δω τα πράγματα πάνε downhill γιατί το στόρυ εξελίσσεται ως εξής: Ηλίθιο κορίτσι φέρεται υστερικά γιατί ο Τόνυ της την είπε επειδή απέτυχε η τελευταία του προσπάθεια να φτιάξει μπύρα που να πίνεται. Ηλίθιο κορίτσι τίθεται σε περιορισμό και δεν την αφήνουν να πάει σε ένα πλανήτη μαζί με άλλους για να μαζέψει λουλούδια. Ηλίθιο κορίτσι αποφασίζει να εκδικηθεί τους πάντες και κρύβει από όλους την επαφή με τον εξωγήινο που τη βοηθά να φτιάξει υπνωτικά φυτά. Ηλίθιο κορίτσι φέρεται ακόμα πιο υστερικά όταν ο Koenig τη ρωτά τι τρέχει και πού βρήκε μια αλλόκοτη συσκευή. Ηλίθιο κορίτσι είναι τόσο ηλίθιο που ακόμα κι όταν ο εξωγήινος αποκαλύπτει τις προθέσεις του -  πως για να μεταφερθεί κάποιος από το δικό του σύμπαν στο δικό μας, κάποιος από δω πρέπει να πάει εκεί, δηλαδή . . . το ηλίθιο κορίτσι που τον βοηθά και μετά όλοι οι άλλοι -  ηλίθιο κορίτσι συνεχίζει να τον βοηθά!!! Μάλλον επειδή της αρέσει το κίτρινο skimpy κοστούμι που φορά ο alien και που θα ταίριαζε μόνο σε κόμικ της εποχής. Τελικά οι Koenig, Tony, και Maya κατατροπώνουν τους εξωγήινους και σώζουν το ηλίθιο κορίτσι. Στην πραγματικότητα είναι η Maya βέβαια που για άλλη μια φορά θα έβγαζε το φίδι από την τρύπα. Δυστυχώς το ηθικό συμπέρασμα του επεισοδίου, ειδικά για τους νεαρότερους θεατές είναι "Τα κορίτσια είναι ηλίθια!" Το ερώτημα βέβαια είναι το γιατί η νεαρή βοτανολόγος που είναι τόσο βλαμένη βρέθηκε εξ αρχής στη βάση, γιατί δεν της αφαιρέθηκαν τα καθήκοντά της και δεν τιμωρήθηκε όπως έπρεπε αλλά γελά βλακωδώς στο τέλος, και γιατί ο εξωγήινος δεν χρησιμοποίησε τα φυτά που εμφανώς μπορούσε να επηρεάσει ώστε να υπνωτίσουν τους Alphans όταν κατεβαίνουν στον πλανήτη, αλλά έχει ένα άσχετο βατραχοειδή σαμουράι για φρουρό. Άλλη μια απόδειξη καλής ιδέας που εξελίσσεται πολύ κακά κι σε αυτό το επεισόδιο. Θα το έλεγα από τα σεξιστικότερα που έχω δει στο Space 1999 αν δεν υπήρχε ο ενεργός και σημαντικότατος ρόλος της Maya. Eίναι δε από τα επεισόδια που δεν άρεσαν καθόλου και στο Martin Landau. Πάντως η ερμηνεία του  Stuart Wilson σαν Vindros είναι πειστική και δυνατή, παρά το γελοίο κοστούμι.





The Beta Cloud   Kαι κει που έλεγα πως έχω ήδη δει το χειρότερο επεισόδιο της σειράς, έρχεται το The Beta Cloud για να με πείσει για το αντίθετο. Για μένα (και από ό,τι είδα εκ των υστέρων και για τους περισσότερους φανς και κριτικούς της σειράς), αυτό το επεισόδιο, γραμμένο από τον "Charles Woodgrove" που δεν είναι άλλος από τον
Spoiler
είναι ο απόλυτος πάτος!!! Ούτε ο σημαντικός ρόλος, για μια φορά, της Sandra Benes το σώζει, ούτε ο ανάλογος του Alan Carter, ούτε τίποτα. Και εξαιρώ ειδικά αυτό το επεισόδιο από τα "κακά που όμως απόλαυσα" όπως έλεγα πιο πάνω, γιατί το Beta Cloud με εκνεύρισε και ύστερα από αυτό δεν είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί διακόπηκε το Space 1999!!!  Πάλι έχουμε ένα space phenomenon, που κάνει όλους σχεδόν στη βάση να αρρωστήσουν χάνοντας τη θέλησή τους κλπ. Οι μόνοι που δεν αρρωσταίνουν είναι ο μέγας και τρανός Τony (Oh, quelle surprise!), η Μaya, η Sandra, η Helena (αν και αρρωσταίνει μετά) και μια χούφτα από όλο το προσωπικό. Έτσι, ο συγγρα-ΦΕΥ της ιστορίας αφού βγάζει από τη μέση τους περισσότερους επικεντρώνεται σε μια ατελείωτη επανάληψη σκηνών κυνηγιού - ελλείψει οποιοδήποτε σεναρίου και ιστορίας -  μια που το space phenomenon στέλνει ένα μαύρο τέρας (ξάδελφο του διαστημικού γιέτι, φαίνεται,  που είχε μεταμορφωθεί η Μάγια στο Space Warp, επεισόδιο γραμμένο από τον ίδιο και πολύ παρόμοιο με το παρόν) το οποίο δεν το πιάνει τίποτα, ό,τι και να προσπαθούν. Το οποίο τέρας, δε, είναι αρκετά νοήμoν ώστε να οδηγήσει μόνο του έναν Eagle, αλλά και τόσο ηλίθιο ώστε να κυνηγά τις οθόνες από τις οποίες το προκαλεί το σαίνι ο Τόνυ.  Και δώστου ηρωισμούς ο Τόνυ, και δώστου να προσπαθεί και η Μάγια, και να έχεις και όλους άρρωστους, και να ρουφά το τέρας ενέργεια από παντού. Και όταν όλα φαίνονται χαμένα, (ούτε τα λέιζερ δεν πιάνουν που εκτοξεύει ο Τόνυ προς το διαστημικό νέφος, λες και πέτυχαν ποτέ τίποτα), το τέρας περιμένει υπομονετικά ώστε να εκφράσει ο Τονυ τον έρωτά του για τη Μάγια σε μια σκηνή τόσο άσχετη, άκαιρη, ρηχή και κουτή, που είναι τραβάς τα μαλλιά σου. Σε μια Δαβίδ και Γολιάθ στιγμή η Μάγια καταφέρνει να κατατροπώσει το τέρας που
Spoiler
. Aυτό το σήμα της Ρενώ που βγάζει μάτι να είχαν σκεφτεί να σβήσουν όταν χρησιμοποίησαν κάποιο εφφέ σχετικό με το τέρας. Και αφού το κατατροπώνουν, το space phenomenon εξαφανίζεται και όλοι επανέρχονται μια χαρά, ενώ ο Τόνυ (γιατί έτσι πρέπει να κάνει ο σωστός άντρας) παίρνει πίσω την εξομολόγηση αιωνίου έρωτος που έκανε πιο πριν στη Μάγια, η οποία φεύγει θυμωμένη και ο Τόνυ μονολογεί "Είναι τρελή για μένα!" Όχι, δεν είναι θέμα νοοτροπίας της εποχής αυτά τα τόσο χοντροειδή σεξιστικά, και καθόλου αστεία,  γιατί είμαστε στα late 70s και όχι στα 40ς. Εxcuse me, γιατί μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και πρέπει να ηρεμήσω λίγο προτού συνεχίσω το σχολιασμό! :ranting:





The Lambda Factor   Το επεισόδιο είναι γραμμένο από τον Terrance Dicks, πολυγραφότατο συγγραφέα και ιδιαιτέρως γνωστό για τις μεταφορές σε νουβέλες, όσο και για τα σενάρια, πολλών επεισοδίων του  Doctor Who.  Είναι ένα θρίλερ που λίγα έχει να κάνει με επιστημονική φαντασία και παρόλο που μ'αρέσουν τα psionics κλπ. όταν μας βγαίνει ειδική στην παραψυχολογία η Doctor Russell και σούπερ-ντούπερ esper o Koenig (ώστε να έχει mind shields), τότε δεν μπορώ να δω αυτό το επεισόδιο σαν σοβαρό. Η possessed "κακιά" του επεισοδίου, με πολλές σαδιστικές/δολοφονικές τάσεις,  απλά δείχνει βλαμένη και υστερικιά κατίνα, ενώ οι Alphans είναι λες και έχουν βαρεθεί τη ζωή τους και αναρωτιέσαι πώς τέτοια άτομα (που είναι, διάβολε, όλοι επιστήμονες, και space hardened ύστερα από κάτι χρόνια περιπλάνησης) βρέθηκαν εξ αρχής στη Moonbase Alpha.  O Tony σε ρόλο τσαμπουκά ανακριτή είναι εξ ίσου εκνευριστικός. Το σενάριο είναι απίστευτα generic και θα μπορούσε να γυριστεί άνετα στα πλαίσια οποιασδήποτε σειράς, και όχι μόνο ε.φ. γιατί η ε.φ. εδώ είναι απλά ένα πασπάλισμα που δεν πείθει κανέναν. Εξ άλλου, πάλι έχουμε ένα διαστημικό νέφος, και πάλι στο τέλος η Russell δίνει μια τελείως lame εξήγηση. Ενώ το Troubled Spirit της 1ης σεζόν ήταν ένα θριλεράκι που βλεπόταν, το Lambda Factor με το over-the-top, υστερικό acting, την όλη έμφαση στην παραψυχολογία και το απίστευτα lame premise με τον Koenig σαν esper, το κάνουν βαρετό και κουραστικό. Αν  και η "τρέλα" του Koenig είναι από τα καλά σημεία του επεισοδίου, όπως και η αντιμετώπιση των "φαντασμάτων" του παρελθόντος του (και ο Martin Landau δίνει ρέστα ερμηνείας) θα προτιμούσα εκατό φορές να είχε στηριχτεί το σενάριο μόνο στον Koenig και όχι στην  possessed παλαβή!



* * *

Σταματώ εδώ γιατί το επόμενο είναι ένα διπλό επεισόδιο και δεν θέλω να το "κόψω" στη μέση. Επανέρχομαι με σχόλια για τα τελευταία επεισόδια αύριο (αν προλάβω να τα δω όλα).

Edited by Oberon, 11 Νοέμβριος 2010 - 01:06.

Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#37 DinoHajiyorgi

DinoHajiyorgi

    Επόπτης Παλιρροιών

  • Members
  • 8.608 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Ντίνος

Posted 08 Νοέμβριος 2010 - 22:30

Attached File  Fred-Freiberger.jpg   24,99KB   0 downloads
O Fred!

Ο γνωστός και ως Series Killer.

Αφού τέλειωσε Star Trek και Space 1999, ανέλαβε και την τελική σεζόν του The Six Million Dollar Man. :lol:
“The great tragedy of my life is that in my search for the Holy Grail everyone calls True Love, I see myself as Zorro, a romantic and mysterious highwayman - and the women I desire see me as Porky Pig.” (Harlan Ellison – Grail)

#38 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 08 Νοέμβριος 2010 - 23:10

Attached File  Fred-Freiberger.jpg   24,99KB   0 downloads
O Fred!

Ο γνωστός και ως Series Killer.

Αφού τέλειωσε Star Trek και Space 1999, ανέλαβε και την τελική σεζόν του The Six Million Dollar Man. :lol:


A, τρίτωσε δηλαδή, ε? :D



Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.

#39 karatasiospa

karatasiospa

    Alien

  • Members
  • 1.100 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Παναγιώτης

Posted 09 Νοέμβριος 2010 - 01:32

Oberon θαυμάζω την υπομονή σου!

#40 Oberon

Oberon

    Transhumanist Oberonoid

  • Members
  • 6.397 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Διονύσιος
  • Currently reading:Alice Hoffman - Practical Magic

Posted 09 Νοέμβριος 2010 - 02:23

Oberon θαυμάζω την υπομονή σου!




Χεχεχ. Μπα, εντάξει. Ως επί το πλείστον την απολαμβάνω τη σειρά. Θυμάμαι και κάποια επεισόδια που είχα δει μικρός, μ'αρέσουν και κάποια concepts κλπ, τη βλέπω και για άλλους λόγους πιο προσωπικούς, και παρά τις cringe-inducing στιγμές, το μόττο που έχουν υιοθετήσει πολλοί φανς "The Future Is Fantastic" το ασπάζομαι και γω. (Αν δεν το ασπαζόμουν πώς θα ήμουν και Τρεκάς?) :D


To επόμενο διπλό επεισόδιο το θυμάμαι, αν και νομίζω πως ήταν το τελευταίο που είχα δει. Υπάρχει μια διαφορά μηνών στο πότε παίχτηκαν τα τελευταία 6-7 επεισόδια, και ένα mid-season gap οπότε δεν ξέρω πότε και αν τα έπαιξε η Ελληνική τηλεόραση τότε. Ακούω πως η ποιότητα ανεβαίνει κατακόρυφα δε. Ίδωμεν!

Edited by Oberon, 09 Νοέμβριος 2010 - 02:23.

Posted Image
Grandmother Spider ... Weaving webs of delight, Weave me a peaceful world. Carrying creation in your web, Waiting to be unfurled.




0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users