Jump to content
karatasiospa

Star Trek Series: Συζήτηση για συγκεκριμένα επεισόδια

Recommended Posts

DimitrisX

Βλέποντας επεισόδια σαν κι αυτό (ή π.χ. το Dear Doctor), είναι απορίας άξιον πώς πολλοί συν-οπαδοί θεωρούν ακόμη και σήμερα το Enterprise το λιγότερο Trek από όλες τις σειρές (προτιμήσεις είναι αυτές, αλλά...:rolleyes:).

Εξαιρετικό το θέμα και η εκτέλεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη μοναδικότητα ως ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα χαρακτηριστικά (κλασσικό ST δηλαδή ;)).

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Δεν θεωρώ το enterprise το λιγότερο trek απλά το θεωρώ το λιγότερο ενδιαφέρον trek (με εξαίρεση την 4η σαιζόν). Εδικά για την 3 περίοδο έχω τις αμφιβολίες μου αν μπορεί να θεωρηθεί trek. Διασώζεται (όσο διασώζεται) από επεισόδεια σαν αυτό και το Twilight. Πάραυτα το επεισόδειο δεν μου προκαλεί καμμία ιδίατερη συγκίνηση. Γιατί; γιατί όπως στα περισσότερα επεισόδεια της σειράς οι χαρακτήρες μου φαίνονται από αδιάφοροι έως κακοί. Και ο Archer σε όλη την τρίτη περίοδο ήταν, για μένα, εκνευριστικός. Πολύ απλά δεν ήταν πειστικός και ο τρόπος που έπαιζε ήταν πολύ μονοδιάστατος έως ξύλινος . Ο trip μου είναι πολύ απλά αδιάφορος και το ρομάντζο με την tpol μου φαίνεται εντελώς φτιαχτό. Βλέπετε για μένα δεν αρκεί να έχει ένα επεισόδειο καλό θέμα (αν και καθόλου πρωτότυπο παρεμφερές ήταν το θέμα και στο Tuvix και στο children of time στο DS9) χρειάζεται και οι ηθοποιοί και οι χαρακτήρες να είναι ενδιαφέροντες και, για μένα στο entrprise δεν είναι.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Τι θα λέγατε για ένα από τα αγαπημένα μου επεισόδεια από το TNG το Τhe Inner Light;

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Aν δεν συμφωνείτε με αυτό το επεισόδειο προτείνετε κάτι άλλο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Προσωπικά συμφωνώ. Θα επανέλθω συντόμως με ποστ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DimitrisX

Εξαιρετικό επεισόδιο.;)

 

Ένας πολύ έξυπνος τρόπος παρουσίασης μιας κιβωτού ενός νεκρού πολιτισμού (άρα ένα "κλείσιμο του ματιού" για τη σημασία της Ιστορίας για τη διατήρηση του ανθρώπινου πολιτισμού), ο οποίος κατάφερε να μείνει για πάντα ζωντανός μέσα από την ανάμνηση-βίωμα του Picard.

 

Κορυφή!

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Δυνατό και συγκινητικό επεισόδιο. Πολύ σημαντικό για τον χαρακτήρα του Πικάρντ, τον οποίο έχουμε συνηθίσει συντηρητικό και σφιγμένο στα ερωτικά, αλλά και στο ζήτημα των παιδιών. Κι εδώ όχι μόνο «μαθαίνει» να αγαπάει μια γυναίκα που του ήρθε ουρανοκατέβατη, αλλά κάνει και παιδιά μαζί της. Και σαν πατέρας διαπρέπει. Αν και το πάει λίγο διαφορετικά, με κόρη επιστήμονα και γιο μουσικό.

 

Η τότε κριτική για το επεισόδιο γκρινιάζει ότι η συνέπεια της επαναφοράς του Πικάρντ μετά από μια πενηντάχρονη εμπειρία σε άλλη ζωή δεν εξερευνάτε καθόλου. Όταν όμως ετοίμαζαν το υλικό για το κανάλι είχαν ήδη έξι με εφτά λεπτά παραπάνω από το ζητούμενο, και υπήρχε φόβος ότι παρά τις υπέροχες ερμηνείες, οι θεατές δεν θα προλάβαιναν να ταυτιστούν με την νέα οικογένεια του Πικάρντ για να νιώσουν την απώλεια όταν θα ερχόταν η στιγμή. Με το κοντέρ μου στο dvd να γράφει 42 λεπτά με τους τίτλους τέλους, φαντάζομαι ότι χάθηκε αρκετή από αυτήν την οικογενειακή ζωή του Πικάρντ.

 

Και ναι, σίγουρα άξιζε να εξερευνηθεί αυτό το συναίσθημα του να έχεις ζήσει μια ζωή σε λίγα λεπτά – όχι ολόκληρο επεισόδιο, που όμως; Εγώ συχνά βλέπω κάποια ζωντανά όνειρα αυτού του είδους, και όταν μετά ξυπνώ εδώ στην πραγματικότητα, μου παίρνει όλη μέρα να συνέλθω. Στα σοβαρά, είναι σαν να πενθείς κάτι αληθινό που έχασες. Το κλείσιμο με τον Πικάρντ μόνο του στην καμπίνα του, προσπαθεί να μεταδώσει όλα όσα μπορεί με την σιωπή του καπετάνιου. Ίσως τελικά και όχι τυχαία, το Inner Light ξανα-αναφέρεται σε κάποιο άλλο επεισόδιο, ή ήταν στην ταινία First Contact, όπου ο Πικάρντ δείχνει το φλάουτο του;

 

Παρόμοια ζητήματα έχουν εξερευνηθεί στο DS9, στο συγκλονιστικό εκείνο επεισόδιο που ο O’Brien εκτίει σε λίγα λεπτά ποινή φυλάκισης χρόνων, και στο Voyager, με έναν πομπό που μεταδίδει σε περαστικά πλοία ένα έγκλημα πολέμου που τα εκάστοτε πληρώματα ζουν σαν δική τους πραγματικότητα.

 

Να αναφέρω σαν trivia και την Patti Yatsuke, που παίζει την νοσοκόμα Ogawa, και βοηθό της γιατρού Crusher στη σειρά. Ήταν ενθουσιασμένη στα γυρίσματα γιατί ήταν η πρώτη της σκηνή στη γέφυρα του Έντερπραϊζ. Συνήθως ήταν μόνιμη στο ιατρείο, και μια φορά πριν από αυτό είχε μια σκηνή στο ασανσέρ με τον Γουίλ Γουίτον.

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Είναι ένα πραγματικά όμορφο επεισόδειο. Οχι απλώς καλό η πολύ καλό. Ομορφο και σε κάποιες στιγμές σχεδόν λυρικό. Συγκινητικό χωρίς υπερβολές και φτηνά συναισθήματα (το μόνο άλλο επεισόδειο στο trek που βρήκα εξίσου συγκηνητικό ήταν το The Visitor στο DS9). Το inner light αποδεικνύει ότι στο trek δεν χρειάζονται καταιγιστική δράση και εντυπωσιακά εφφέ για να γραφτούν μεγάλα επεισόδεια. Η ιστορία είναι λιτή αλλά και πλήρης νοήματος (για μια ακόμη φορά έχουμε ένα πολύ καλό execution) και (χρειάζεται άραγες να το ξαναπούμε;) μια πού καλή ερμηνεία από τον Patric Stewart. Πως να μην συγκινηθείς από την ιστορία μιας φυλής που βρέθηκε θύμα μιας φυσικής καταστροφής την οποία δεν είχε την τεχνολογική δυνατότητα να αποτρέψει (θύμα πάλι της εξέλιξης της, ήταν πολύ νωρίς στην ιστορία τους για να έχουν τέτοιες δυνατότητες) και προχώρησε στην αξιοπρεπή, συγκινητική αλλά και ευφάνταστη πράξη να στείλει ένα διαστημικό massage in a bottle. Εμπιστεύτηκαν την διατήρηση της μνήμης τους στο σύμπαν, στους άγνωστους ταξιδιώτες που θα περνούσαν κάποια μέρα από εκεί. Είναι πραγματικά μελαγχολικό. Γιατί όλο το επεισόδειο είναι μελαγχολικό τόσο για τους κατοίκους του πλανήτη όσο και για τον Picard ο οποίος έζησε και έχασε μια ολόκληρη ζωή. Δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς μπροστά τους και να συμπάσχεις με την θλίψη του Picard.

Ας προσθέσουμε ότι το επεισόδειο έχει ένα πολύ ευρηματικό και πρωτότυπο science fiction plot device που αποδεικνύει ότι η επ. φαντασία δεν χρειάζεται μπαράζ από technonbabble για να να είναι καλή.

Επεισόδεια σαν αυτό είναι που έκαναν το TNG την σειρά με την μεγαλύτερη αναγνώριση και ακροαματικότητα στον χώρο της τηλεοπτικής επιστημονικής φαντασίας.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

+1 στο παραπανω ποστ του Καρατασιουπα.

Κατι τετοια επεισοδια ειναι αυτα που εκαναν τη σειρα μια πραγματικα καλη σειρα.Μια εξαιρετικη ιδεα,λυρικη και συναισθηματικη,σπουδαια ερμηνεια απο τον Στιουαρτ κτλ.Και νομιζω δεν ειμαι ο μοναδικος που ταυτιζομουν με τον Πικαρντ σε κατι τετοια(κι οχι μονο αλλα τεσπα) επεισοδια.Μηπως ολοι μας δεν εχουμε σκεφτει πως θα ηταν η ζωη μας αν ζουσαμε καπου αλλου καποτε αλλου και καναμε συγκεκριμενες επιλογες;Μηπως ο χαμος αγαπημενων προσωπων δεν μενει χαραγμενος μεσα του παρα το γεγονος οτι δεν ηταν πραγματικα η ζωη του;

Αριστα κι απο εμενα τον ασχετο με το Σταρ Τρεκ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Πραγματικά πολλές φορές συγκινούμαστε ( η τουλαάχιστον θα έπρεπε να συγκινούμαστε) αοό τις χαμένες ζωές των άλλων η της δικές μας. Αυτό μας υπενθυμίζει το επεισόδειο αυτό: ότι θα έπρεπε να συμπάσχουμε με αυτές τις αδικίες. Γιατί τελικά υπάρχει μια αδικία εδώ έστω και αν ήταν αναπόφευκτη. Μήπως μας υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να μένουμε αδιάφοροι απέναντι σε τέτοιες καταστάσεις; Μήπως και ο αστροστόλος θα πρέπει να σκεφθεί ότι το rime directive έχει και τα όρια του; τι θα έκαναν αν βρίσκονταν μπροστά σε μία παρόμοια κατάσταση;

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

170px-Ressikan_Flute.jpg

 

Ένα επεισόδιο για το οποίο δυσκολεύομαι να περιγράψω τα συναισθήματα που μου προκαλεί. Μοναδικό σαν ιδέα αλλά και σαν εκτέλεση, με έναν Patrick Stewart να παραδίδει μαθήματα ερμηνείας. Συγκινητικό και λυρικό, όπως είπαν οι προλαλήσαντες και εξαιρετική επιστημονική φαντασία.

 

Καθώς ταυτίζεσαι με τον Picard, δεν μπορείς παρά να σκεφτείς το πώς θα ένιωθες. Η θέση στην οποία βρέθηκε ο ίδιος και το αντίκτυπό της είναι βέβαια πολύ ιδιαίτερα και μεγάλα ώστε να έχεις κάποιο σημείο αναφοράς και να μπορείς να μπεις πραγματικά σ' αυτήν, παρ' όλ' αυτά η ερμηνεία σου δίνει όλα αυτά που χρειάζεσαι για να νιώσεις έστω κάτι από αυτό που νιώθει ο Picard. Και, βέβαια, όπως πάρα πολλά επεισόδια Σταρ Τρεκ, σε αφήνει μετά να σκέφτεσαι για ώρες.

 

Το όλο θέμα, επίσης, με το Ressikan Flute είναι μαγικό. Συγκινήθηκα πολύ στο τέλος, με τον Picard στην καμπίνα του που μόλις έχει λάβει από τον Riker το φλάουτο και παίζει το κομματάκι αυτό που έπαιζε 'χρόνια', με το πλάνο να κλείνει με το Enterprise να προχωρά, καθώς το μόνο που ακούγεται είναι το τελείωμα του κομματιού. Υπέροχο.

 

http://images.wikia....ssikanFlute.ogg

 

ΥΓ. 1: Το Ressikan Flute το ξαναείδαμε στα επεισόδια 'A Fistful of Datas' και 'Lessons', στο οποίο και μιλάει για την ζωή του ως Kamin στην Πλωτάρχη που είχε ερωτευτεί. Το ξαναείδαμε στην ταινία Nemesis, στο γραφείο του Picard.

 

ΥΓ. 2: Σε σχέση με το τελευταίο που είπες, Παναγιώτη, αν κατάλαβα σωστά τι εννοείς, ο Αστροστόλος δεν θα έμενε άπρακτος αν ήταν εκεί όταν αυτό συνέβαινε. Θα προσπαθούσε να κάνει ό,τι μπορεί, είτε για να αποτρέψει την καταστροφή, είτε αν δεν τα καταφέρει, να εκκενώσει τον πλανήτη, όπως έχει κάνει σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Η Prime Directive δεν το εμποδίζει αυτό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Ναι αλλά στο Homeward στην 7η σαιζόν ο Picard αρνούνταν να σώσει τους κατοίκους ενος πλανήτη από φυσική καταστροφή, και κατηγόρησε τον αδερφό του worf που το έκανε, εν ονόματι του prime directive. Εν πάσει περιπτώσει αυτί είναι τεράστιο θέμα και μάλλον για άλλο τόπικ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Ok Let's go to the next episode please!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Ας μιλήσουμε για ένα αμφιλεγόμενο επεισόδιο: Threshold.

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Με μια λέξη: απαράδεκτο! είναι το ένα από τα δύο all times worst episodes του trek (το άλλο βέβαια είναι το The omega glory). Μα καλά πως το σκέφτηκαν αυτό το πράγμα; η ιστορία είναι nonsense: αφού το warp 10 είναι το όριο πως το πέρασαν; μήπως κάνανε κάτι σαν το transwarp των borg (που στην ουσία είναι ένα είδος σκουλυκότρυπας); όχι. ε τότε πως; και αυτή η χαζή ιστορία με τον paris και την janeway να γίνονται ερπετά που κολάει; γιατί η υπέρβαση του ορίου να αντιστρέφει την βιολογική τους εξέλιξη; και τι πάει να πει infinite velocity όταν ξεπερνας το όριο; το μόνο λογικό όριο του warp είναι το στιγμιαίο ταξίδι από το ένα άκρο του σύμπαντος στο άλλο. Τι μπορεί να σημαίνει infinite velocity;

Με δύο λόγια πρόκειται για ανεξήγητα κακό σενάριο. Λες και ο σεναριογράφος (ο B.Braga) βαριόταν και πέταξε δύο μα........ς στο χαρτί για να τελειώνει.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Δεν ξεπέρασαν το όριο, το έπιασαν. Σύμφωνα με την κλίμακα μέτρησης του warp, όσο η ταχύτητα πλησιάζει στο 10, τόσο πλησιάζει στο άπειρο. Το warp 10 είναι άπειρη ταχύτητα, που σημαίνει πως στην ουσία βρίσκεσαι σε όλο το σύμπαν ταυτόχρονα. Αυτό μου φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον όταν το είδα στο επεισόδιο, με ενθουσίασε. Αυτό που δεν με ενθουσίασε ήταν η προς τα πίσω εξέλιξη μετά.

Edited by Spock

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Άφού είναι άπειρο είναι εξορισμού άπιαστο γιατί ακριβώς δεν είναι ένα συγκεκριμένο μέγεθος.Για να μην πούμε ότι το σύμπαν συνέχεια επεκτείνεται άρα πως μπορούν να είναι ταυτόχρονα σε όλο το σύμπαν αφού δεν είναι σταθερό μέγεθος; και τι ακριβώς σηναίνει ότι είναι ταυτόχρονα σε όλο το σύμπαν; ότι ο paris απέκτησε διαστάσεις δισσεκατομυρίων ετών φωτός η ότι το σύμπαν κατά κάποιο μυστήριο τρόπο συρικνώθηκε στο μέγεθος του paris; για να μην κάνει κανείς τέτοια γκάφα αρκεί να ξέρει μαθηματικά και φυσική γυμνασίου και φαίνεται ότι ο Βraga δεν τα ξέρει η δεν νοιάζεται.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nova

To warp 10 το θεωρώ μια από τις μεγαλύτερες αντιεπιστημονικές ανοησίες του Σταρ Τρεκ.

Όσο τεκνομπάμπλ και να μου αραδιάσετε θα συνεχίσω να το θεωρώ ανοησία.

Το επεισόδιο αυτό δεν θα έπρεπε να υπάρχει, αφού βασίζεται σε κάτι τέτοιο. Όλη αυτή η ιδέα του warp με όριο στο δέκα (ουσιαστικά βάζοντας το 10 να ισοδυναμεί με το άπειρο για να αντιγράψει το όριο της ταχύτητας του φωτός) είναι απλά για γέλια.

 

Και η μεγαλύτερη βλακεία θα ήταν όταν θα κατασκεύαζαν πολύ πολύ γρήγορα διαστημόπλοια:

"Τρέχει με warp 9,99999999999999999999999999999999999999999999999999999998" (Μόνο ο ισοβίτης θα μετρούσε πόσα εννιάρια είναι).

 

Ξέχασα στο Σούνιο να ρωτήσω τον Αντρέ και τον Λάρρυ ποιός την σκέφτηκε αυτήν την άθλια χαριτωμενιά.

 

Ξέρει κανένας;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Για τον τρόπο μέτρησης έψαξα λίγο αλλά δεν βρήκα ποιος τον εισήγαγε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Όλη αυτή η ιδέα του warp με όριο στο δέκα (ουσιαστικά βάζοντας το 10 να ισοδυναμεί με το άπειρο για να αντιγράψει το όριο της ταχύτητας του φωτός) είναι απλά για γέλια.

 

 

 

Oύτε το όριο της ταχύτητας του φωτός αντιγράφει γιατί η ταχύτητα του φωτός είναι συγκεκριμένο μέγεθος και όχι άπειρο. Η μάζα του διαστημόπλοιου είναι που τείνει προς το άπειρο όσο πλησιάζει την ταχύτητα του φωτός γι'αυτό δεν μπορεί να το φτάσει. Το όριο του warp 10 είναι απλώς βλακεία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Nα επιστρέψουμε λίγο στο TOS;

 

Balance of Terror (και ελπίζω να τρο έχετε δει στην remastered έκδοση!)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nova

Δεν το έχω δει στην remastered έκδοση, όχι ακόμα.

 

Ένα καθαρά ψυχροπολεμικό επεισόδιο. Πρέπει να ήταν το 1967 που γυρίστηκε και οι ΗΠΑ ακόμη δεν είχαν κερδίσει τον αγώνα του διαστήματος. Μάλιστα οι σοβιετικοί είχαν συγκεντρώσει ένα σωρό επιτυχίες τα προηγούμενα χρόνια στο διάστημα (πρώτος δορυφόρος, πρώτος άνθρωπος, πρώτη γυναίκα, πρώτος διαστημικός περίπατος, πρώτος δορυφόρος να δει την σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού) και επειδή τα έκαναν όλα με απόλυτη μυστικότητα, οι περισσότεροι αμερικανοί φοβόταν πως θα έφταναν και στην Σελήνη πρώτοι. Αυτό εξέφραζε και τους γενικότερους φόβους για έναν αντίπαλο που δεν γνωρίζαν καλά και που φοβόταν πως κάποια στιγμή θα 'έβγαζε' κάποιο νέο όπλο και θα κέρδιζε τον ψυχρό πόλεμο.

 

Πάντως θυμάμαι την πρώτη φορά που το είδα (1984; 12 ετών, μόλις είχα αρχίσει να καταλαβαίνω τι είναι ο πόλεμος και να ανησυχώ για τον πυρηνικό πόλεμο) και τα συναισθήματα που μου γέννησε. Νομίζω πως ήταν καταπληκτικό από αυτήν την πλευρά επεισόδιο, γιατί έκανε τον θεατή να αισθάνεται πραγματικά όλη την παράνοια και τον φόβο του ψυχρού πολέμου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Πολύ εύστοχος ο Νώντας σε όσα είπε. Πάντως τη δεύτερη/τρίτη φορά που το είδα, πρέπει να πω πως δεν μου έκανε την ίδια αίσθηση όσο την πρώτη. Παραμένει όμως ένα κλασικό, πολύ καλό επεισόδιο της αρχικής σειράς.

 

Έχω, όμως, μία αντίρρηση, αλλά αντί να τα ξαναπώ εδώ, δίνω λινκ στα αντίστοιχα ποστ σε άλλο τόπικ.

 

Και, σαν συμπλήρωμα στα ποστ αυτά, να πω πως με ενόχλησε ιδιαίτερα η ρατσιστική συμπεριφορά εκείνου του ensign. Δεν μπορώ με τίποτα να την ενσωματώσω στον κόσμο του Trek.

Edited by Spock

Share this post


Link to post
Share on other sites
karatasiospa

Οντως ο όρος balance of teror χρησιμιποιούνταν την περίοδο του ψυχρού πολέμου (τον θυμάμαι να χρησιμοποιείται στα ελληνικά ως "ισσοροπία του τρόμου"). Το επεισόδειο είναι σίγουρα αλληγορικό αλλά νομίζω ότι βλέπετε την πιο δευτερεύουσα πλευρά της αλληγορίας. Νομίζω ότι το επεισόδειο πιο πολύ αναφέρεται στον φόβο του πολέμου (φόβος υπαρκτός τότε και για πολύ μετά, τον θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του '80). Θυμάμαι τον kirk να αναρωτιέται γαιτί να πέσει σ'αυτόν το βάρος του να αρχίσει έναν πόλεμο. Απ'ότι θυμάμαι όλοι φοβούνταν τον πόλεμο και δεν τον θέλανε. Και ήταν οι romulans αναφορά στην σοβιετική ένωση; έχω διαβάσει άλλους που θεωτρούν τους klingons ως αλληγορία για τους ςοβιετικούς. Ποιός εχει δίκιο; απλά επισημαίνω ότι είναι καμμιά φορά εύκολο να αποδίδουμε στους σεναριογράφους προθέσεις που ίσως δεν είχαν.

 

Και spock μην μπερδεύεις τον κόσμο του TOS με αυτόν του TNG. Εχω την εντύπωση ότι βλέπεις τον κόσμο του trek λίγο μονολιθικά. Η ανθρωπότητα στο Tos δεν ήταν ακόμη τόσο εξελιγμένη. Οι σκηνές με τον ensign αυτόν ήταν σαφής κριτική στην δαιμονοποίησση του εχθρού (βλέπε την παρατήρηση που του κάνει ο kirk οτι δεν θέλει την μισσαλοδοξία του στο πλοίο του) και αυτό είναι μια ξεκάθαρη στάση του trek απέναντι στην δαιμονοποίηση κάθε εχθρού και στην μισσαλοδοξία.

 

Τέλος μου έκανε μεγάλη εντύπωση πως αναπτύξαν αυτήν την δυναμική ανάμεσα στον kirk και τον romulan commander η οποία είναι στο κέντρο του επεισοδείου και έδωσε στο επεισόδειο την αξία του (παρεπιμπτόντως ο romulan commander είναι ο Lenerd ένας πολύ καλός ηθοποιός που έπαιξε μετά τον sarek).

 

Ειναι Lenard όχι Lenerd!

 

και κάτι ακόμα για το link που έδωσες spock. Τους κάνει εντύπωση γιατί ποτέ δεν είχαν δει μέχρι τότε τους romulans και ξαφνικά βλέπουν ότι είναι ίδιοι με τους συμμάχους τους vulkans. Ούτε ο spock ήξερε ότι οι romulans ήταν συγγενείς τους.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Και spock μην μπερδεύεις τον κόσμο του TOS με αυτόν του TNG. Εχω την εντύπωση ότι βλέπεις τον κόσμο του trek λίγο μονολιθικά. Η ανθρωπότητα στο Tos δεν ήταν ακόμη τόσο εξελιγμένη. Οι σκηνές με τον ensign αυτόν ήταν σαφής κριτική στην δαιμονοποίησση του εχθρού (βλέπε την παρατήρηση που του κάνει ο kirk οτι δεν θέλει την μισσαλοδοξία του στο πλοίο του) και αυτό είναι μια ξεκάθαρη στάση του trek απέναντι στην δαιμονοποίηση κάθε εχθρού και στην μισσαλοδοξία.

Ο Roddenberry το '66 έφτιαξε το TOS, όχι το TNG. Το όραμά του, του σχεδόν ιδανικού κόσμου και της εξελιγμένης ανθρωπότητας το είχε από τότε και αυτό ήθελε να δείξει στο TOS, δεν το βρήκε όταν έκανε το TNG.

 

και κάτι ακόμα για το link που έδωσες spock. Τους κάνει εντύπωση γιατί ποτέ δεν είχαν δει μέχρι τότε τους romulans και ξαφνικά βλέπουν ότι είναι ίδιοι με τους συμμάχους τους vulkans. Ούτε ο spock ήξερε ότι οι romulans ήταν συγγενείς τους.

 

Ήμουν σαφής στις εξηγήσεις μου σ' εκείνα τα ποστ. Γιατί τους κάνει εντύπωση ότι οι Romulans έχουν μυτερά αυτιά και τους συνδέουν έτσι στην αντίληψή τους με τους Vulcans, ενώ δεν τους κάνει καμμία απολύτως εντύπωση όταν συναντούν για πρώτη φορά έναν από τους αμέτρητους άγνωστους εξωγήινους που είναι ολόιδιοι με τους ανθρώπους;

Edited by Spock

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..