[Arachnida]

Η συμμετοχή μου για τον διαγωνισμό.

 Ο θρύλος της Μονοβύζας.pdf (2,6MB)
Number of downloads: 130

[Stanley]

Λοιπόν, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά καλογραμμένη ιστορία, πάνω από όλα. Είχε ιδανικό ρυθμό και ύφος, κυλούσε υπέροχα και ήταν δομημένη με μια αξιοπρόσεκτη επιμέλεια και ακρίβεια. Σε αυτό έκανες θαυμάσια δουλειά.
Πολύ καλές ήταν και οι περιγραφές και όλη η ατμόσφαιρα μυστηρίου που κρεμόταν πίσω από τις γραμμές. Ένιωθα τον αφηγητή και ήρωα πολύ κοντά μου και νοιαζόμουν για αυτόν.

Η ένστασή μου, αυτό δεν μου άρεσε, πιο ορθά, ήταν το τέλος. Αν και μυστικιστικό και ίσως κρυπτολατρικό, πέρασε κάπως αδιάφορα από τα μάτια μου και με προσγείωσε από όλη εκείνην την εξύψωση που μου είχε δημιουργήσει το κείμενο μέχρι τότε. Μου φάνηκε υπερβολικό και λίγο επιτηδευμένα φιλοσοφικό, ενώ και συναισθηματικά δεν με άγγιξε.

Μια άλλη, πιο αντικειμενική παρατήρηση, είναι η χρήση μερικών λέξεων και φράσεων όπως:

ψιμυθιώσει, φενάκη, Persona non grata, κομπορρημονεί, απώλεσα


Στο περιβάλλον που είχες τοποθετήσει τον ήρωά σου και με τους χαρακτήρες που τον πλαισίωναν, αυτές οι λέξεις έμοιαζαν παράταιρες και ξένες.

Ξέχασα να αναφέρω ότι μέσα στο εξαιρετικά γραμμένο κείμενο, πείστηκα για τα ονόματα και τις τοποθεσίες που ανέφερες, με αποτέλεσμα να ψάξω στο διαδίκτυο. Παραξενεύτηκα που πάτησες σε αυτήν την περιοχή και σε αυτόν τον θρύλο και μέχρι τώρα δεν μπορώ να βρω κάποια σύνδεση. Ίσως να είναι κι αυτός μέρος εκείνου που θες να πεις στο τέλος, αλλά εγώ προς το παρόν δεν το εκλαμβάνω.

Συμπερασματικά, σίγουρα μου άρεσε αρκετά η ιστορία σου, αλλά θα μπορούσε να με ικανοποιήσει και περισσότερο! Καλή επιτυχία σου εύχομαι.

[Mesmer]

Από τις πιο καλογραμμένες ιστορίες του διαγωνισμού. Έχει ωραία ροή και σε τραβάει για να πας παρακάτω. Από το σημείο που ο ήρωας μπαίνει στην βιβλιοθήκη η ιστορία αποκτά μια πολύ καλή ατμόσφαιρα που με αιχμαλώτισε. Η αποκάλυψη του μυστικού γίνεται με ωραίο τρόπο. Το ίδιο το μυστικό τόσο απλό όσο και μυστηριώδες. Δύναμη κρυμμένη σε μια φράση.

Εμφανώς αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης ιστορίας, γι’ αυτό και δεν δίνονται κάποια επιπλέον στοιχεία, που, ναι μεν, σαν τμήμα ιστορίας δικαιολογείται, αλλά εγώ θα ήθελα να τα ξέρω.

Γενικά, μπορώ να πω ότι η ιστορία σου μου άρεσε πάρα πολύ. Καλή επιτυχία!

[Adicto]

Η ιστορία αυτή είναι γραμμένη σε επαγγελματικά στάνταρ. Η γραφή, ο ρυθμός, η επιμέλεια, τα πάντα. Να σου πω τι μου θύμισαν κάποιες στιγμές-σκηνές; Το Όνομα του Ρόδου! Με έμπασες μέσα στον κόσμο σου άψογα, με έκανες να αναρωτηθώ, να τρομάξω, να θαυμάσω. Ειλικρινά και εγώ έχασα την μπάλα όσον αφορά που σταματά η φαντασία και που αρχίζει η πραγματικότητα, τόσο αριστοτεχνικά τα είχες μπλέξει
Πολλά συν επίσης και για τον τρόπο που οι πρωταγωνιστές "μιλάνε" με τα σώματα τους, δείχνεις αυτό που πρέπει/θέλεις να καταλάβουμε δίχως να το λες.

Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν το τέλος. Το βρήκα άνευρο και υπερ το δέον "θολό" και ανοιχτό σε ερμηνείες (για τα δικά μου μάτια έστω). Ήταν μια μάλλον ανώμαλη και ολίγον τι "ξεφουσκωτική" προσγείωση από τα ύψη που με έιχες τραβήξει εώς τότε.

Εν κατακλείδι όμως, μια πάρα πολύ καλή -και ξεχωριστή- δουλειά.

Καλή επιτυχία!

[Mindtwisted]

Λοιπόν, εγώ δεν είμαι και το πιο κατάλληλο άτομο για να σχολιάζω τον τρόπο γραφής, αλλά βρήκα τον δικό σου πάρα πολύ καλό. Ούτε με κούρασε, ούτε με ενόχλησε και σχεδόν αμέσως έπαψα να τον σκέφτομαι και απορροφήθηκα στην ιστορία, οπότε υποθέτω οτι όλα καλά.

Όσον αφορά την ιστορία, είχε πολύ ωραία ατμόσφαιρα, μπήκα κατευθείαν στο πνεύμα και έβλεπα τις σκηνές να εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μου. Δεν έχασα ούτε στιγμή το ενδιαφέρον μου, και αγωνιούσα και λίγο για τη συνέχεια. Επίσης πολύ μου άρεσαν κάτι λεξούλες που βάζεις όπως το εγερθείς, απώλεσα και κομπορρημονεί, ειδικά το τελευταίο. Δεν ξέρω γιατί, απλά μου άρεσαν.

Τώρα αυτό που με χάλασε λίγο είναι το μυστικό. Κατ' εμέ, ο καθένας μπορεί το ερμηνεύσει όπως θέλει και αυτά που λέει μου δίνουν την εντύπωση οτι μιλάει σε τόσο βάθος χρόνου ώστε να μην νοιάζει καθόλου αυτόν που το βρήκε, αν και τον πρωταγονιστή τον ένοιαξε. Εγώ αν ήμουν στη θέση του θα είχα απογοητευτεί πάρα πολύ μετά απο αυτά που πέρασα.

Πάντως είναι πολύ καλή ιστορία... Καλή επιτυχία!!!!!

[Mesmer]

Mindtwisted, on 25 Σεπτέμβριος 2010 - 19:23, said:

Εγώ αν ήμουν στη θέση του θα είχα απογοητευτεί πάρα πολύ μετά απο αυτά που πέρασα.

Το παραπάνω σχόλιο είναι γαμ.'.το... σε σημείο που θα ήθελα να προσθέσω: «...και θα έριχνα και μια καρπαζιά στην Μονοβύζα»

[Cassandra Gotha]

Εξαιρετική δουλειά. Πολύ καλά γραμμένο, ένιωσα ότι διάβασα ολόκληρο μυθιστόρημα.
Οι περιγραφές σου ήταν τρομερά ατμοσφαιρικές. Κέρδισαν κατά τη γνώμη μου όλο το διήγημα, υπερέχοντας ξεκάθαρα της πλοκής σε δύναμη. Δεν ξέρω αν είναι θετικό να συμβαίνει αυτό σε ένα διήγημα που θέλει να στηριχτεί στην πλοκή του, (όπως νομίζω ότι είναι το παρών).

Η αρνητική αίσθηση που μου δημιουργήθηκε από τις πολλές λεπτομέρειες που δεν καταλάβαινα, είναι επίσης στα μείον. Το ξέρω ότι δεν είναι αδυναμία του διηγήματος, απλά αυτό συνέβη σ' εμένα. Ένιωσα το κείμενο τελείως ξένο, κάτι που δεν προοριζόταν για να το διαβάσω εγώ.

[wordsmith]

Να επαναλάβω κι εγώ "εξαιρετικά γραμμένο"; Πολύ ατμοσφαιρικές και πλούσιες οι περιγραφές σου, έπιπλα, ρούχα, στολίδια και λεξιλόγιο. Σίγουρα μπάζουν τον αναγνώστη σε ένα κλίμα μεσαιωνικό-1700 περίπου, αν και βρήκα και 1-2 γλωσσικά λαθάκια.
Με χαλάει το ότι δεν καταλαβαίνω τι γίνεται και αν γίνεται κάτι.

Spoiler

Γιατί ο αγγελιοφόρος αντιμετωπίζεται σαν κακοποιός και τον βάζουν φυλακή; Γιατί το κάνει με τη Μονοβύζα; Ως τιμωρία ή αντίτιμο του βιβλίου που θα τον αφήσουν να πάρει; Αλλά αφού το βιβλίο θα είναι ανταμοιβή, γιατί χρειάζεται αντίτιμο;

Μπορεί κάτι να μου έχει ξεφύγει, αλλά δεν τη διάβασα μόνο μία φορά την ιστορία.
Επίσης, για προσωπικούς λόγους, η Άκοβα και η Αρκαδία και κυρίως το ότι υπάρχουν στ' αλήθεια, εμένα με προσγειώνει σε ανατριχιαστικά βαρετές Πελοποννήσιες διακοπές με τους γονείς μου κατά τα γυμνασιακά χρόνια... Είχα ελπίσει ότι δε θα ξανάβλεπα ποτέ τη λέξη Άκοβα... Αλλά και γενικά με ξενερώνει η μεγάλη δόση πραγματικότητας και μάλιστα ελληνικής σε ιστορίες φάντασυ. Αυτό υποκειμενικά...

[aScannerDarkly]

Απόσπασμα από μυθιστόρημα. Αυτό ΠΡΕΠΕΙ να είναι. Και μάλιστα ένα μυθιστόρημα που με δελεάζει να το διαβάσω.

Γιατί, αν δεν είναι, καταφέρνεις να ξεφουσκώσεις εντελώς κάτι που χτίζεις τόσο αριστοτεχνικά. Η γραφή είναι επαγγελματική. Ο μύθος, οι πληροφορίες, η γλώσσα, όλα χρησιμοποιούνται δεξιοτεχνικά... Μέχρι μετά τη μέση. Μετά απλά η ιστορία κατρακυλάει σε ένα απογοητευτικό και βιαστικό κλείσιμο.

Εκτός αν είναι απλά απόσπασμα. Δεν μπορεί να είναι αλλιώς.

[wordsmith]

Α, ναι, αυτό το είχα παρατηρήσει κι εγώ και ξέχασα να το γράψω: μοιάζει περισσότερο με αρχή (έστω κεφαλαίου) κάποιου μυθιστορήματος παρά με διήγημα, έχει δίκιο ο Σκάνερ. Και οι αριθμοί ΙΒ' και ΙΓ' συνηγορούν προς αυτό το συμπέρασμα.

[DinoHajiyorgi]

Πολύ καλογραμμένο, ατμοσφαιρικό, μυστηριώδες, σε αρπάζει και σε κρατάει ως το τέλος. Σαν παιδάκι βέβαια λυπήθηκα που χάθηκε στο τέλος "η σπηλιά με τους θησαυρούς" για ένα νόημα βαθύτερο, άξιζε όμως το ταξίδι. Η επαγγελματική πένα φαίνεται.

[white_unicorn]

Μπορεί να φταίει που δεν είμαι τόσο του ιστορικού μυθιστορήματος.... μπορεί να είναι οτί περίμενα κάτι άλλο.... δεν ξέρω τι φταίει πάντως... δεν... απλά δεν με κράτησε όσο ήθελα, δεν ένιωσα κοντά στον ήρωα σου - ή στον αντί-ήρωα σου - αλλά ούτε και στην Αρχόντισσα βρήκα κάτι που να με κρατήσει....

Μάλλον, εγώ είμαι πολύ περίεργη....

Καλή επιτυχία anyway

This post has been edited by white_unicorn: 27 Σεπτέμβριος 2010 - 21:35

[Lady Nina]

Spoiler

Δεν υπάρχει κάτι που να μη μου άρεσε σε αυτή την ιστορία. Η ρεαλιστικότητα και το βάθος των χαρακτήρων, η ατμοσφαιρική αφήγηση, η μεταφορά του αναγνώστη σε μια άλλη εποχή. Φαίνεται, πως έχει προηγηθεί ιστορική έρευνα πριν από τη συγγραφή του διηγήματος. Η απόδοση των δοκιμασιών του πρωταγωνιστή στα έγκατα του κάστρου είναι αναμφισβήτητα πολύ πετυχημένη. Δεν ξέρω γιατί, αλλά λάτρεψα ιδιαιτέρως την παρακάτω φράση: «Κρυστάλλινα αντικείμενα κρύβονταν όταν τα έψαχνε η ματιά μου κι εμφανίζονταν όταν τα αγνοούσα.» Τέλος, ίσως θα μπορούσε να είναι λίγο πιο ομαλό το κλείσιμο του διηγήματος, αλλά αυτό μάλλον έχει δοθεί έτσι, ώστε να παρουσιάσει τη σημασία και το βάρος του μυστικού που μόλις έμαθε ο αγγελιοφόρος. Εξαιρετική γραφή! Συγχαρητήρια, Arachnida!

Καλή επιτυχία στο διαγωνισμό!

[Solonor]

Fantistorical! Φοβερή ατμόσφαιρα, πανέμορφη γραφή με ελάχιστα ατοπήματα. Σίγουρα το πιο καλογραμμένο διήγημα του διαγωνισμού.

Βέβαια δεν έχει σχεδόν καθόλου πλοκή και εκπλήξεις που όμως αναπληρώνονται από τις περιγραφές και το suspense. Και την ατμόσφαιρα. Θυμάμαι από το πρώτο βιβλίο σου πως είχες άνεση σ’ αυτό το κομμάτι, εδώ νομίζω πως τα πας ακόμη καλύτερα. Οι δοκιμασίες ωραίες, ειδικά η δεύτερη. Συνολικά, αν και καθόλου πρωτότυπο, είναι πολύ δυνατό κομμάτι. Αν είναι μέρος μεγαλύτερου κειμένου θα το διάβαζα ευχαρίστως. Αν όχι, το διάβασα ευχάριστα.

[Nienor]

Εξαιρετικά καλογραμμένο, όπως πάντα, κύριος, σε ένα σέτινγκ το οποίο πλέον το παίζεις στα δάχτυλα. Μας βάζεις να το παρακολουθούμε με δυο τρεις ατάκες. Τόσες μου χρειάστηκαν εμένα για να αρχίσω να βλέπω μπροστά μου τις εικόνες και να ξεχάσω ότι διαβάζω ένα pdf στον υπολογιστή μου κι όχι βιβλίο -με χοντρό εξώφυλλο κι όλας- χουχουλιασμένη σε καναπέ. Εγώ δε βρήκα τίποτα αδόκιμο στους όρους που χρησιμοποιείς και απόλαυσα το ταξίδι μέχρι το μυστικό.

Spoiler

Ξαφνιάστηκα όταν διάβασα στα σχόλια πως κάνει σεξ με τη Μονοβύζα, εγώ σε αυτή τη σκηνή κατάλαβα πως η γυναίκα απλώς έψαξε μέσα στο μυαλό του κι αυτά που βρήκε εκεί την άφησαν αδιάφορη.

Θα ήθελα να ξέρω λίγο παραπάνω πράγματα για το ποιος ήταν ο ήρωας. Δηλαδή, ξέρουμε πως είναι ψεύτης, πως έχει πλαστά χαρτιά, πως δεν είναι άνθρωπος του αυτοκράτορα. Με λίγα λόγια ξέρουμε τι ΔΕΝ είναι, αλλά καθόλου ποιος είναι.

Επίσης, η ατάκα του βιβλίου δεν πιστεύω πως προοικονομείται σωστά. Θέλω να πω, φυσικά και θα έμοιαζε ασύνδετη με όλη τη φάση -θέλω να πω "είναι το μεγάλο μυστικό για όνομα"- όμως πιστεύω πως αυτό που τελικά περιμένουμε είναι να μάθουμε είτε κάτι για αυτή τη γυναίκα είτε κάτι που γνωρίζει αυτή η γυναίκα και είναι έτσι όπως είναι. Το ότι αυτό δε συμβαίνει με άφησε λίγο ανικανοποίητη, αλλά κατόπιν εορτής. Μετά όταν φτάνεις να σκεφτείς τι διάβασες, κι όχι φτάνοντας στο τέλος του κειμένου. Μέχρι εκεί ήμουνα μαζί σου, δε με έχασες λεπτό και το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ.

Σίγουρα ανάμεσα στις καλύτερες ιστορίες του διαγωνισμού -η σύνδεση με το μυστικό και τα τερτίπια της φαντασίας είναι οκ- μια πολύ καλή ιστορία κι από μόνη της.

[mman]

Ας παπαγαλίσω όλους τους προηγούμενους:

The Bad News

Έλλειψη πραγματικής πλοκής και ικανοποιητικού κλεισίματος. Η ιστορία δεν ολοκληρώνεται. Αν είναι κεφάλαιο από μυθιστόρημα, το πρόβλημα γίνεται μικρότερο, αλλά δεν εξαλείφεται: Ακόμα και ως κεφάλαιο δεν είναι ολοκληρωμένο, αφήνει τόσα πολλά ερωτηματικά που μου είναι δύσκολο να φανταστώ ότι θα καλυφθούν αργότερα. Ως διήγημα πάντως είναι ξακάθαρα μισό.

The Good News

Υπέροχο, υπέροχο γράψιμο! Αφήστε με να παραληρήσω λίγο εδώ:
Η ιστορία αυτή ξεχωρίζει σαν τη μύγα μεσ' στο γάλα στο διαγωνισμό. Επίσης, είναι πιο καλογραμμένη από πολύ περισσότερο από το 99% όλης της βιβλιοθήκης του φόρουμ. Αυτό είναι γράψιμο ραφιών βιβλιοπωλείου και, ακόμα κι εκεί, είναι πολύ εύκολο να βρει κανείς κατώτερη τεχνική.
Το ξεκίνημα είναι κινηματογραφικό, όχι με την έννοια των γρήγορων εναλλαγών εικόνων, αλλά ως προς το ότι σε βάζει από την αρχή πίσω από τα μάτια του χαρακτήρα-αφηγητή και σε υποχρεώνει να ζήσεις την ιστορία από κει. Με είχες δικό σου από τις πρώτες γραμμές -και μέχρι το τέλος, εννοείται.
Όταν άρχισε

Spoiler

ν' ακούει τις φωνές στη βιβλιοθήκη,

ανατρίχιασα, φοβήθηκα, φτιάχτηκα άσχημα! (Δυστυχώς, όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη .)
Και μην ξεχνάμε τη θεσπέσια, υποβλητική ατμόσφαιρα που κράτησε μέχρι το τέλος, χωρίς να στραβώσει σε κανένα σημείο, κάτι εξαιρετικά δύσκολο για κάθε ιστορία.
Εμφανής και η πρότερη μελέτη για τον θρύλο, πράγμα που δείχνει κι αυτό (όπως και οι επιμέρους τίτλοι) ότι ίσως πρόκειται για κεφάλαιο μυθιστορήματος.
Τέλος, θεωρώ σημαντικό να τονίσω το σωστό pacing: Όχι αργό ώστε να σκοτώνει την ανάγνωση, αλλά σίγουρα όχι πιο γρήγορο απ' ότι έπρεπε. Όχι flashback και fast forward. (Για να το συγκρίνω με τα άλλα δύο που συμπληρώνουν την πρώτη τριάδα μου.) Απλώς, αναλυτική, ζωντανή παρουσίαση της τρέχουσας σκηνής σε πραγματικό λογοτεχνικά χρόνο.

Αν αυτή η ιστορία είχε έστω και λίγη πλοκή, αν ακόμα καλύτερα, είχε από πίσω της μια πραγματική ιδέα που να εκμεταλλεύεται όλα τα υπόλοιπα υπέροχα δοσμένα στοιχεία, αν συνέβαινε αληθινά στο τέλος κάτι εκεί κάτω, και αν μαθαίναμε το μυστικό ή τις συνέπειές του στον πραγματικό κόσμο, τότε θα μιλάγαμε για ένα σπάνιο αριστούργημα.

This post has been edited by mman: 30 Σεπτέμβριος 2010 - 09:08

[Drake Ramore]

Μπράβο! Ζηλευτή γραφή!

Η μόνη μου ένσταση, ακουμπάει στην αίσθηση που αποκομίζω οτι αυτό που διάβασα είναι κομμάτι απο κάτι μεγαλύτερο (μυθιστόρημα ίσως), κομμάτι που είτε διασκευάστηκε, είτε μπήκε αυτούσιο. Είναι το άνευρο τέλος κυρίως που συνηγορεί σε αυτό.




Δεν ξέρω κατα πόσο αυτό συνάδει με το ύφος του διαγωνισμού, αλλά δεν μειώνει στο ελάχιστο την ποιότητα του κειμένου σου.  

[Big Fat Pig]

Δηλώνω τον ενθουσιασμό μου με την επιλογή/δημιουργία του κόσμου όπου εκτυλίσσεται η ιστορία.
Ωραία τα εξωτικά μέρη και ονόματα. Φοβεροί οι φανταστικοί κόσμοι που συναντάμε δεξιά κι αριστερά αλλά μη ξεχνάμε ότι όλοι έχουν τις πηγές τους (άσχετα με το πόσο πολύ εξελίχθηκαν) στην επιθυμία ενός και μόνο ανθρώπου να γράψει μία φανταστική μυθολογία για μία χώρα η οποία δεν είχε ποτέ.
Άρα εμείς που ζούμε σε μια χώρα με τόσο πλούσια μυθολογία και ιστορία δεν θα έπρεπε να το εκμεταλλευτούμε δεόντος? Δεν είμαι ούτε αρχαιολάτρης ούτε διακατέχομαι από κανενός είδους σωβινιστικά αισθήματα - το αντίθετο μάλιστα - αλλά νομίζω ότι πρόκειται για κάτι που πρέπει να το σκεφτούμε. Δεν ξέρω αν έχει ξανασυζητηθεί το ίδιο θέμα αλλού στο φόρουμ αυτό (πολύ ευχαρίστως να μεταφέρουμε μια τέτοια κουβέντα κάπου αλλού) αλλά όντας "νέος στην παρέα" ήθελα να το αναφέρω με αφορμή Το Θρύλο της Μονοβύζας. Και νομίζω είναι προς τιμήν του συγγραφέα της που προκάλεσε το άνωθεν μίνι-παραλλήρημα με το κείμενό του.

Ας πω λοιπόν κι εγώ τη γνώμη μου.
Εξαιρετική ατμόσφαιρα! Πιστεύω ότι αυτό το καταφέρνεις γράφοντας όμορφα, με στρωτό ρυθμό, δημιουργώντας γλαφυρές εικόνες.
Ακόμα πιο σημαντικό το ότι όσο διάβαζα τόσο περισσότερο ήθελα να μάθω για το μυστικό που έψαχνε ο ήρωας, γιατί το ψάχνει; Ποιός είναι;
Άρα ως εδώ η αφήγηση πετυχαίνει απολύτως. Με κάνει να θέλω, να απαιτώ τις απαντήσεις. Τόσο βαθιά έχω μπει στον κόσμο σου.

Όμως στο τέλος έχω ένα κενό. Εντάξει, ο ήρωας τα κατάφερε. Τι κατάφερε όμως; Γιατί δεν μου δίνεις την ευκαιρία να μάθω; Αφού τόσο πολύ το θέλω;
Κι αφού ήταν τόσο σημαντικό και ο ήρωας πέρασε από τόσους κινδύνους γιατί μόλις τα κατάφερε κι ενώ καλά καλά δεν είχε "δραπετεύσει", ο στοχασμός ήδη πετούσε σε άλλες χώρες; Ναι οι νύξεις ίσως υπάρχουν αλλά νομίζω ότι ήθελαν ή επιβεβαίωση ή μεγαλύτερη σαφήνεια.

Νομίζω λοιπόν ότι αν απαντούσες στις παραπάνω ερωτήσεις, έστω υπό μορφή νύξης, ώστε να μην καταστραφεί η αίσθηση μυστηρίου (που αντιλαμβάνομαι ότι τόσο επιμελώς και επιτυχώς χτίζεις) ή/και αν απεδύκνειες την σημαντικότητα του ενχειρήματος του ήρωα θα έλεγα χωρίς περιστροφές ότι πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα σύντομα διηγήματα που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό.

Ελπίζω να βοήθησα έστω και λίγο.
Κι επειδή, το ξαναλέω, είμαι "νέος στην παρέα", να πω ότι τα σχόλια που κάνω τα κάνω ώς απλός αναγνώστης με αγάπη για το είδος αλλά και επειδή τα ίδια "βάσανα" περνάω κι εγώ όταν προσπαθώ να γράψω μια ιστορία. Δεν είμαι δηλαδή κανενός είδους "ειδικός"

Καλή επιτυχία στο διαγωνισμό! (που δεν ξέρω και τί είναι... )

This post has been edited by Big Fat Pig: 30 Σεπτέμβριος 2010 - 12:41

[Cassandra Gotha]

Διαγωνισμός Σύντομης Ιστορίας Φάντασυ
Οι συμμετοχές

Τόπικ "Ελληνικότητα και Φάνταζυ"

[dagoncult]

Λοιπόν, εδώ έμεινα με την όρεξη. Σαν να ψηνόταν ανά πάσα στιγμή κάτι… που ποτέ δεν ερχόταν. Ωραίες λέξεις, η ιστορία πολύ καλογραμμένη και προσεγμένη στην παρουσίαση (πολύ γμάτο αυτό για τον αναγνώστη), οι περιγραφές εύστοχες και καθόλου κουραστικές. Αλλά δεν γινόταν κάτι εκεί, ειδικά στο τέλος…

ΥΓ1: …εκτός αν κάτι δεν έχω πιάσει.

ΥΓ2: Ο τίτλος και γενικώς η φάση ‘μονοβύζα’ δεν έπαιξαν για μένα κάποιον πολύ σπουδαίο ρόλο... βέβαια, αν γκουγκλάρεις βρίσκεις πράγματα...