Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Roland

John Connolly

Recommended Posts

Mictantecutli

Δεν ήξερα που να το ποστάρω, οπότε είπα να το βάλω εδώ.
Ποια η γνώμη σας για τον John Connolly;Ξέρω, είναι περισσότερο θρίλερ, παρά τρόμος απ'ότι έχω μάθει.Αλλά έχω ακούσει πολύ καλά λόγια και λέω να αρχίσω να ψάχνομαι.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spyrex

Νομίζω πως υπάρχει σχετικό τόπικ για τον συγκεκριμένο κάπου στη λογοτεχνία τρόμου. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Νομίζω πως υπάρχει σχετικό τόπικ για τον συγκεκριμένο κάπου στη λογοτεχνία τρόμου. 

Έκανα ένα search και δεν έβγαλε τίποτα.

Στο μεταξύ βρήκα το σωστό τόπικ που θα έπρεπε να το γράψω(συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει ποτέ και θέλω).Αλλά αφού το έγραψα εδώ, ας το αφήσω...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

 

Νομίζω πως υπάρχει σχετικό τόπικ για τον συγκεκριμένο κάπου στη λογοτεχνία τρόμου. 

Έκανα ένα search και δεν έβγαλε τίποτα.

Στο μεταξύ βρήκα το σωστό τόπικ που θα έπρεπε να το γράψω(συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει ποτέ και θέλω).Αλλά αφού το έγραψα εδώ, ας το αφήσω...

 

 

Μεταφέρθηκε στο σωστό τόπικ.

Και νομίζω έχω κάποιο βιβλίο του (είτε το Βιβλίο των Χαμένων Πραγμάτων είτε το Οι κούφιοι άνθρωποι, ίσως να έχω και τα δύο) και πρέπει κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον να το διαβάσω για να έχω μια εικόνα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

 

 

Νομίζω πως υπάρχει σχετικό τόπικ για τον συγκεκριμένο κάπου στη λογοτεχνία τρόμου. 

Έκανα ένα search και δεν έβγαλε τίποτα.

Στο μεταξύ βρήκα το σωστό τόπικ που θα έπρεπε να το γράψω(συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει ποτέ και θέλω).Αλλά αφού το έγραψα εδώ, ας το αφήσω...

 

 

Μεταφέρθηκε στο σωστό τόπικ.

Και νομίζω έχω κάποιο βιβλίο του (είτε το Βιβλίο των Χαμένων Πραγμάτων είτε το Οι κούφιοι άνθρωποι, ίσως να έχω και τα δύο) και πρέπει κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον να το διαβάσω για να έχω μια εικόνα.

 

Ευχαριστώ!Το έχετε με ένα n, γι'αυτό δεν μου το έβγαζε στο search :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

 

 

 

Νομίζω πως υπάρχει σχετικό τόπικ για τον συγκεκριμένο κάπου στη λογοτεχνία τρόμου. 

Έκανα ένα search και δεν έβγαλε τίποτα.

Στο μεταξύ βρήκα το σωστό τόπικ που θα έπρεπε να το γράψω(συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει ποτέ και θέλω).Αλλά αφού το έγραψα εδώ, ας το αφήσω...

 

 

Μεταφέρθηκε στο σωστό τόπικ.

Και νομίζω έχω κάποιο βιβλίο του (είτε το Βιβλίο των Χαμένων Πραγμάτων είτε το Οι κούφιοι άνθρωποι, ίσως να έχω και τα δύο) και πρέπει κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον να το διαβάσω για να έχω μια εικόνα.

 

Ευχαριστώ!Το έχετε με ένα n, γι'αυτό δεν μου το έβγαζε στο search :p

 

Διορθώθηκε

Share this post


Link to post
Share on other sites
northerain

Δεν ήξερα που να το ποστάρω, οπότε είπα να το βάλω εδώ.

Ποια η γνώμη σας για τον John Connolly;Ξέρω, είναι περισσότερο θρίλερ, παρά τρόμος απ'ότι έχω μάθει.Αλλά έχω ακούσει πολύ καλά λόγια και λέω να αρχίσω να ψάχνομαι.

 

Έχοντας διαβάσει κάποια, γενικά έχω θετική εικόνα. Το Book of Lost Things μου άρεσε αρκετα. Κάποια απο τα θριλερ ήταν απλά καλά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Κάθε νεκρό πράγμα

 

Δεύτερο βιβλίο του Τζον Κόνολι που διαβάζω μετά την μαύρη κωμωδία φαντασίας Οι Πύλες. Εντελώς διαφορετικά βιβλία το ένα με το άλλο, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σκοτεινό και απαιτητικό θρίλερ που αγγίζει τον τρόμο, στα χνάρια της Σιωπής των Αμνών και του Κόκκινου Δράκου του Τόμας Χάρις. Σ'αυτό το βιβλίο γνωρίζουμε τον πρώην ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, Τσάρλι Πάρκερ, που προσπαθεί να μειώσει τον πόνο του και να ξεχάσει, όσο είναι αυτό δυνατόν, την άγρια δολοφονία της γυναίκας του και της μικρής του κόρης. Κάμποσοι μήνες πέρασαν από τότε και η ταυτότητα του παρανοϊκού δολοφόνου παραμένει άγνωστη. Μέχρι που ένας πρώην συνεργάτης του ζητά απ'αυτόν να βρει μια εξαφανισμένη κοπέλα, ίσως για να έχει κάτι να απασχολεί το μυαλό του, ίσως γιατί έτσι μπορεί να βρεθεί και ο δολοφόνος της οικογένειάς του. Ουσιαστικά πρόκειται για δυο ιστορίες με δυο διαφορετικούς κατά συρροήν δολοφόνους, που κατά κάποιον τρόπο συνδέονται. Αυτά που θ'ακολουθήσουν είναι αρκετά σκληρά, ο Πάρκερ θα μπλεχτεί με το οργανωμένο έγκλημα της Νέας Υόρκης, με απαγωγές-δολοφονίες παιδιών σε μια μικρή πόλη της Βιρτζίνια και με κάποιους πραγματικά φρικιαστικούς φόνους σε βάλτους και σκοτεινά υπόγεια στην Λουιζιάνα. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό, σκοτεινό και σε σημεία ανατριχιαστικό θρίλερ, που αν μη τι άλλο σε καθηλώνει και δεν σ'αφήνει να τ'αφήσεις. Το μυστήριο είναι πυκνό, η πλοκή χρειάζεται μια κάποια προσοχή για να μην χαθεί η μπάλα, η δράση είναι μπόλικη και χορταστική και οι σκηνές που περιγράφονται πτώματα αρκετές και φυσικά φρικιαστικές. Μερικά κομμάτια σίγουρα είναι κάπως σκληρά και δεν είναι για όλα τα στομάχια, αλλά εντάξει, έχω δει και χειρότερα! Η γραφή είναι πολύ καλή και ευκολοδιάβαστη και οι χαρακτήρες, αν και πολλοί, στην πλειοψηφία τους ενδιαφέροντες. Περιττό να πω ότι η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και νοσηρή. Γενικά πρόκειται για ένα δυνατό θρίλερ που προτείνεται άνετα στους φαν του είδους και οφείλω να δώσω έξτρα συγχαρητήρια στον συγγραφέα, γιατί πρόκειται για το πρώτο του μυθιστόρημα!

 

Βαθμολογία: 9.5/10. Αν ήμουν αυστηρότερος σε κάποια σημεία της πλοκής, τότε θα έβαζα 8.5-9, αλλά πραγματικά όταν καθηλώνομαι από ένα θρίλερ, σε σημείο να διαβάσω 535 σελίδες σε μια μέρα σχεδόν, τότε αξίζει τα πέντε αστεράκια!

Edited by BladeRunner
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roland

Κάθε νεκρό πράγμα

 

Δεύτερο βιβλίο του Τζον Κόνολι που διαβάζω μετά την μαύρη κωμωδία φαντασίας Οι Πύλες. Εντελώς διαφορετικά βιβλία το ένα με το άλλο, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σκοτεινό και απαιτητικό θρίλερ που αγγίζει τον τρόμο, στα χνάρια της Σιωπής των Αμνών και του Κόκκινου Δράκου του Τόμας Χάρις. Σ'αυτό το βιβλίο γνωρίζουμε τον πρώην ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, Τσάρλι Πάρκερ, που προσπαθεί να μειώσει τον πόνο του και να ξεχάσει, όσο είναι αυτό δυνατόν, την άγρια δολοφονία της γυναίκας του και της μικρής του κόρης. Κάμποσοι μήνες πέρασαν από τότε και η ταυτότητα του παρανοϊκού δολοφόνου παραμένει άγνωστη. Μέχρι που ένας πρώην συνεργάτης του ζητά απ'αυτόν να βρει μια εξαφανισμένη κοπέλα, ίσως για να έχει κάτι να απασχολεί το μυαλό του, ίσως γιατί έτσι μπορεί να βρεθεί και ο δολοφόνος της οικογένειάς του. Ουσιαστικά πρόκειται για δυο ιστορίες με δυο διαφορετικούς κατά συρροήν δολοφόνους, που κατά κάποιον τρόπο συνδέονται. Αυτά που θ'ακολουθήσουν είναι αρκετά σκληρά, ο Πάρκερ θα μπλεχτεί με το οργανωμένο έγκλημα της Νέας Υόρκης, με απαγωγές-δολοφονίες παιδιών σε μια μικρή πόλη της Βιρτζίνια και με κάποιους πραγματικά φρικιαστικούς φόνους σε βάλτους και σκοτεινά υπόγεια στην Λουιζιάνα. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό, σκοτεινό και σε σημεία ανατριχιαστικό θρίλερ, που αν μη τι άλλο σε καθηλώνει και δεν σ'αφήνει να τ'αφήσεις. Το μυστήριο είναι πυκνό, η πλοκή χρειάζεται μια κάποια προσοχή για να μην χαθεί η μπάλα, η δράση είναι μπόλικη και χορταστική και οι σκηνές που περιγράφονται πτώματα αρκετές και φυσικά φρικιαστικές. Μερικά κομμάτια σίγουρα είναι κάπως σκληρά και δεν είναι για όλα τα στομάχια, αλλά εντάξει, έχω δει και χειρότερα! Η γραφή είναι πολύ καλή και ευκολοδιάβαστη και οι χαρακτήρες, αν και πολλοί, στην πλειοψηφία τους ενδιαφέροντες. Περιττό να πω ότι η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και νοσηρή. Γενικά πρόκειται για ένα δυνατό θρίλερ που προτείνεται άνετα στους φαν του είδους και οφείλω να δώσω έξτρα συγχαρητήρια στον συγγραφέα, γιατί πρόκειται για το πρώτο του μυθιστόρημα!

 

Βαθμολογία: 9.5/10. Αν ήμουν αυστηρότερος σε κάποια σημεία της πλοκής, τότε θα έβαζα 8.5-9, αλλά πραγματικά όταν καθηλώνομαι από ένα θρίλερ, σε σημείο να διαβάσω 535 σελίδες σε μια μέρα σχεδόν, τότε αξίζει τα πέντε αστεράκια!

Καλημέρα. Που το βρήκες το Κάθε Νεκρό Πράγμα;;;; Το ψάχνω απεγνωσμένα αυτό και το Δέντρο Του Θανάτου. Καμιά βοήθεια;

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

 

 

Καλημέρα. Που το βρήκες το Κάθε Νεκρό Πράγμα;;;; Το ψάχνω απεγνωσμένα αυτό και το Δέντρο Του Θανάτου. Καμιά βοήθεια;

 

 

Μοναστηράκι... Το Δέντρο του Θανάτου το ψάχνω και γω!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roland

 

 

Καλημέρα. Που το βρήκες το Κάθε Νεκρό Πράγμα;;;; Το ψάχνω απεγνωσμένα αυτό και το Δέντρο Του Θανάτου. Καμιά βοήθεια;

 

 

Μοναστηράκι... Το Δέντρο του Θανάτου το ψάχνω και γω!

 

Damn.. Μόνο εκεί.. Στην επαρχία δεν υπάρχει πουθενά δυστηχώς.. Αυτά τα δύο μου λείπουν από ότι έχει εκδοθεί στα ελληνικά.. Και μάλλον δεν θα τα βρω συντομα.. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Namarie

Αγαπημένος ο Connolly!! Σε κάποιο παραθαλάσσιο μέρος πριν μερικά χρόνια είχα ξεμείνει από βιβλία και αγόρασα ένα βιβλίο στην τύχη από το μοναδικό περίπτερο της περιοχής κι ήμουν αρκετά τυχερή να είναι ένα του Connolly, Από τότε έχω αγοράσει όσα μπόρεσα να βρω. Τον θεωρώ τρομερό συγγραφέα. Η σειρά με τον Parker, όπως προαναφέρθηκε, δεν είναι καθαρά τρόμου, ούτε καθαρά αστυνομικό. Έχει δημιουργήσει την τέλεια μίξη για να μας δώσει μια τρομερή σειρά βιβλίων. Αν κι ομολογώ ότι το αγαπημένο μου είναι το "Η πύλη" (της κολάσεως άνοιξε και σας περιμένει - Προσοχή στο κενό) Πόσο επιδέξια μας δίνει μια τόσο ζοφερή ιστορία μέσα από την ανάλαφρη αφήγηση ενός εφήβου! Αυτός είναι ένας συγγραφέας που στ'αλήθεια αξίζει να τον προσέξουμε πολύ.

 

(Και μεταξύ μας, πολύ Μέιν πέφτει. Μήπως είναι θαυμαστής του King?)  :harhar1:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Το δέντρο του θανάτου

 

Δεύτερο βιβλίο με ήρωα τον Τσάρλι Πάρκερ. Σίγουρα δεν φτάνει την νοσηρότητα, την πολυπλοκότητα και την δύναμη του πρώτου βιβλίου, όπως και να'χει όμως έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη αστυνομική ιστορία. Ο Πάρκερ επιστρέφει στον τόπο που μεγάλωσε, στο Μέιν, και επισκευάζει το σπίτι του παππού του όπου θα είναι η νέα του κατοικία. Όμως τα προβλήματα δεν λένε να τον αφήσουν, μιας και θα μπλεχτεί σε μια περίπλοκη και επικίνδυνη ιστορία, όταν μια νέα γυναίκα και το παιδάκι της θα δολοφονηθούν. Ο Πάρκερ βοήθησε την γυναίκα για κάτι λεφτά της διατροφής που της χρωστούσε ο πρώην σύζυγός της, Μπίλι Πάρντιου, ο οποίος είναι και ο βασικός ύποπτος του φόνου. Ο Μπίλι καταζητείται από την αστυνομία και αναζητείται από την μαφία, από την οποία έκλεψε ένα μεγάλο ποσό. Όμως, ο Πάρκερ θα έχει να κάνει και με κάτι άλλο, κάτι πραγματικά νοσηρό και βίαιο: Έναν σίριαλ κίλερ που έδρασε πριν από χρόνια σκοτώνοντας νεαρές γυναίκες και που τώρα βγήκε ξανά στο προσκήνιο, μιας και φαίνεται να έχει σχέση με μια σειρά δολοφονιών που συνδέονται άμεσα με την υπόθεση που ερευνά ο Πάρκερ. Όπως είπα, σαν το πρώτο δεν είναι, σίγουρα όμως οι φαν των καλών αστυνομικών θρίλερ θα ικανοποιηθούν. Η πλοκή είναι σύνθετη και ιντριγκαδόρικη, οι ανατροπές και οι εκπλήξεις αρκετές και ωραίες, οι χαρακτήρες ενδιαφέροντες, η ατμόσφαιρα σκοτεινή και η γραφή πάρα πολύ καλή και ευκολοδιάβαστη. Γενικά το πρόσημο είναι θετικό και πιστεύω ότι βρήκα μια πολύ ωραία σειρά μυθιστορημάτων με την οποία θα περνάω σίγουρα καλά.

 

8.5/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

"Το βιβλίο των χαμένων πραγμάτων": Το πήρα με την εφημερίδα που το έδινε τις προάλλες γιατί είδα ότι το αναφέρατε εδώ μέσα ως αριστούργημα και εξαντλημένο και έκανε μόνο 4 ευρώ. Πολύ χειρότερο από αυτό που περίμενα, αλλά όχι ότι δεν αξίζει και καθόλου. Θα το έλεγα παραμύθι για μεγάλους που θυμίζει πολύ Τιμ Μπάρτον, με κλασικά παραμύθια να ερμηνεύονται με πιο "μαύρο" τρόπο. Το γράψιμο είναι πάρα πολύ tell, αν και όχι στο σημείο που να προσβάλλει τη νοημοσύνη του αναγνώστη, απλώς σαν να απευθύνεται σε παιδιά. Αλλά βέβαια κάποιες σκηνές είναι πολύ άγριες για να μπορεί να θεωρηθεί παιδικό (η κυνηγός και τι παθαίνει στο τέλος!). Επίσης αρκετά μεγάλα κομμάτια όμορφα αλλά εντελώς άχρηστα, όπως κάποιες εναλλακτικές εκδοχές παραμυθιών και περισσότερο απ' όλα εκείνη η ιστορία με τον χοντρό και το λιωμένο χρυσάφι προς το τέλος. Επίσης νομίζω ότι το παιδί είναι αρκετά μεγάλο (12 χρονών) για να του φέρονται τόσο πολύ σαν να είναι πιτσιρίκι και να το βάζουν πχ καβάλα στο σβέρκο τους, ενώ από την άλλη, στο τέλος, υπάρχουν σχόλια ότι άρχισε να ενηλικιώνεται συναισθηματικά μέσα από όλες αυτές τις περιπέτειες. Μου άρεσε η φαντασία του συγγραφέα και κάποια σημεία μαύρου χιούμορ που μου θύμισαν ότι ο συγγραφέας δεν είναι (ευτυχώς) Αμερικάνος, αλλά γενικά αυτοί οι συμβολισμοί και το να δίνεται η ερμηνεία τους στο τέλος το κάνουν αποτυχημένα παιδικό ή άστοχα ενήλικο. Προφανώς ούτε ο συγγραφέας ούτε όσοι το θεωρούν αριστούργημα (heiron;) δεν έχουν διαβάσει το "Ιστορία χωρίς τέλος" του Μίχαελ Έντε, που ανήκει στην ίδια κατηγορία από πολλές απόψεις, αλλά είναι δέκα φορές καλύτερο, δουλειά καθηγητή το ένα και μαθητή το άλλο. Διαβάστε το και μου λέτε μετά για τον Connolly.

Share this post


Link to post
Share on other sites
volyros

Τελειωσα προσφατα το "καθε νεκρο πραγμα" και με αφησε αφωνο το γραψιμο αυτου του κυριου..Σιγουρα θα διαβασω και τα επομενα του!!(μιας και τα χω κιολας!!)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Το βιβλίο των χαμένων πραγμάτων

 

Αυτό το βιβλίο είναι με διαφορά το πιο γνωστό και πολυδιαβασμένο έργο του Τζον Κόνολι και αναγνωστική απόλαυση για όσους είναι μεγάλοι πλέον για να διαβάσουν τα παραμυθάκια που διάβασαν μικροί και θέλουν να διαβάσουν κάτι αρκετά βίαιο και σκοτεινό, με μια αίσθηση παραμυθιού όμως. Εντάξει, και μικρότεροι σε ηλικία αναγνώστες μπορούν να το διαβάσουν, άλλωστε πλέον τα παιδιά είναι μαθημένα στη βία μέσω των ταινιών και των βιντεοπαιχνιδιών, όμως έχει και σπλατεριές και αποκεφαλισμούς και μαύρες στιγμές που ταιριάζουν περισσότερο στους μεγάλους.

 

Ο Ντέιβιντ είναι ένα δωδεκάχρονο αγόρι που ζει στην Αγγλία την περίοδο λίγο πριν τον Β'ΠΠ και θρηνεί τον χαμό της αγαπημένης του μητέρας. Είναι ένα αγόρι κλεισμένο στον εαυτό του και την σοφίτα του σπιτιού, που λατρεύει να διαβάζει ιστορίες και κατά κάποιο τρόπο ακούει μέσα στο μυαλό του τις ιστορίες των βιβλίων που έχει γύρω του. Όταν η οικογένεια του δείχνει σημάδια διάλυσης, με τον πατέρα να έχει ξαναπαντρευτεί με μια γυναίκα που ο Ντέιβιντ δεν συμπαθούσε και μ'ένα ανεπιθύμητο γι'αυτόν αδερφάκι να έχει μόλις γεννηθεί, πραγματικότητα και φαντασία γίνονται ένα και ο Ντέιβιντ μπαίνει σ'έναν άλλο κόσμο, έναν παραμυθένιο κόσμο, αρκετές στάλες όμως πιο σκοτεινός και επικίνδυνος από τα συνηθισμένα παραμύθια που ήξερε. Σ'αυτόν τον κόσμο ζουν συμπαθητικοί άνθρωποι αλλά και λογής λογής τέρατα και ο μικρός πρέπει να βρει τον Βασιλιά, έναν γερασμένο τύπο, που κατέχει το Βιβλίο των Χαμένων Πραγμάτων, που ίσως δίνει απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα...

 

Το βιβλίο μου άρεσε πολύ, είχε φαντασία, δράση, σπλατεριές, δύσκολες στιγμές και μερικές σκοτεινές ερμηνείες κλασικών παραμυθιών που μου φάνηκαν πολύ ενδιαφέρουσες. Η γραφή πολύ καλή και ευκολοδιάβαστη, περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τοπία και γεγονότα, οι χαρακτήρες αρκετά καλά σκιαγραφημένοι και ενδιαφέροντες και η ατμόσφαιρα σκοτεινή και μελαγχολική σε κάποια σημεία και πιο ευχάριστη σε άλλα. 

 

Γενικά πρόκειται για ένα ξεχωριστό βιβλιαράκι που αξίζει να διαβαστεί για την φαντασία του, τις εικόνες που δημιουργεί και την ατμόσφαιρά του. Είναι ένα πολύ καλογραμμένο σκοτεινό παραμύθι που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τον Κλέφτη του Πάντοτε του Μπάρκερ ή το Σπίτι στην Ομίχλη του Γκέιμαν, αν και, φυσικά, έχουν αρκετές διαφορές.

 

8.5/10

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
giorgos lagonas

"Το βιβλίο των χαμένων πραγμάτων": Το πήρα με την εφημερίδα που το έδινε τις προάλλες γιατί είδα ότι το αναφέρατε εδώ μέσα ως αριστούργημα και εξαντλημένο και έκανε μόνο 4 ευρώ. Πολύ χειρότερο από αυτό που περίμενα, αλλά όχι ότι δεν αξίζει και καθόλου. ...δουλειά καθηγητή το ένα και μαθητή το άλλο. Διαβάστε το και μου λέτε μετά για τον Connolly.

 

Μα θα συμφωνήσω απόλυτα (και τουλάχιστον δε θα νιώθω μόνος στην αρνητική άποψή μου για τον κύριο) Θα μιλήσω μόνο για το Book of lost things που είναι το μόνο του που έχω. Μια απόλυτα κλισαρισμένη συλλογή από... κλισέ, από ταινίες προηγούμενων δεκαετιών που ακόμα και στην εποχή τους ήταν... εμ... κλισέ. Το πληγωμένο ορφανό παιδάκι που περνάει εφιαλτική εφηβεία (λες και υπάρχει και άλλου είδους εφηβείας!) ο πατέρας που συνέχισε τη ζωή του και ξέχασε, η μητριά και η (πιο copy πεθαίνεις ατάκα) "You are not my mother!" Και ψευδοιστορικό pastiche με Γερμανούς Ναζί που όπως πάντα, φταίνε για τα πάντα, από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, μέχρι που εγώ είμαι 20 κιλά υπέρβαρος και που τους βάζουν τσόντα οι συγγραφείς/σεναριογράφοι όταν δεν έχουν κάτι πιο πρωτότυπο/αξιόλογο να σκεφτούν (βλ. Hannibal Rising). Έλεος. 

 

Από εκεί και πέρα. Άλλη μια μείξη φάνταζυ (και μάλιστα πολύ ρηχού) με μακάβριες παραλλαγές κλασικών παραμυθιών που δεν εξυπηρετούν σε ΤΙΠΟΤΑ την πλοκή. Α, και κάτι τέρατα από το dungeons & dragons. Για βρούβες. Καιρό είχα να πετάξω βιβλίο στην άκρη (από το Mister B Gone του Clive Barker) Την έκανα τη ρίψη, και το καταφχαριστήθηκα. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

 

"Το βιβλίο των χαμένων πραγμάτων": Το πήρα με την εφημερίδα που το έδινε τις προάλλες γιατί είδα ότι το αναφέρατε εδώ μέσα ως αριστούργημα και εξαντλημένο και έκανε μόνο 4 ευρώ. Πολύ χειρότερο από αυτό που περίμενα, αλλά όχι ότι δεν αξίζει και καθόλου. ...δουλειά καθηγητή το ένα και μαθητή το άλλο. Διαβάστε το και μου λέτε μετά για τον Connolly.

 

Μα θα συμφωνήσω απόλυτα (και τουλάχιστον δε θα νιώθω μόνος στην αρνητική άποψή μου για τον κύριο) Θα μιλήσω μόνο για το Book of lost things που είναι το μόνο του που έχω. Μια απόλυτα κλισαρισμένη συλλογή από... κλισέ, από ταινίες προηγούμενων δεκαετιών που ακόμα και στην εποχή τους ήταν... εμ... κλισέ. Το πληγωμένο ορφανό παιδάκι που περνάει εφιαλτική εφηβεία (λες και υπάρχει και άλλου είδους εφηβείας!) ο πατέρας που συνέχισε τη ζωή του και ξέχασε, η μητριά και η (πιο copy πεθαίνεις ατάκα) "You are not my mother!" Και ψευδοιστορικό pastiche με Γερμανούς Ναζί που όπως πάντα, φταίνε για τα πάντα, από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, μέχρι που εγώ είμαι 20 κιλά υπέρβαρος και που τους βάζουν τσόντα οι συγγραφείς/σεναριογράφοι όταν δεν έχουν κάτι πιο πρωτότυπο/αξιόλογο να σκεφτούν (βλ. Hannibal Rising). Έλεος. 

 

Από εκεί και πέρα. Άλλη μια μείξη φάνταζυ (και μάλιστα πολύ ρηχού) με μακάβριες παραλλαγές κλασικών παραμυθιών που δεν εξυπηρετούν σε ΤΙΠΟΤΑ την πλοκή. Α, και κάτι τέρατα από το dungeons & dragons. Για βρούβες. Καιρό είχα να πετάξω βιβλίο στην άκρη (από το Mister B Gone του Clive Barker) Την έκανα τη ρίψη, και το καταφχαριστήθηκα. 

 

 

Χαίρομαι που συμφωνούμε, αλλά γενικά μου φαίνεσαι πολύ δύσκολος στις κριτικές σου (βλέπε εργαστήριο ΑΛΕΦ). Εντάξει, δεν ήταν και για πέταμα, είχε μερικές καλές ιδέες. Διάβασε και την "Ιστορία χωρίς τέλος", να δω τι θα πεις γι' αυτήν (αλλά υπόψην ότι είναι παιδικό) http://www.biblionet.gr/book/12376/Ende,_Michael,_1929-1995/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82_%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82.

Share this post


Link to post
Share on other sites
giorgos lagonas

 

Χαίρομαι που συμφωνούμε, αλλά γενικά μου φαίνεσαι πολύ δύσκολος στις κριτικές σου (βλέπε εργαστήριο ΑΛΕΦ). Εντάξει, δεν ήταν και για πέταμα, είχε μερικές καλές ιδέες. 

 

Είναι λόγω του προχωρημένου της ηλικίας μου! Που κυμαίνεται μεταξύ μπαμπόγερου στο θεωρείο του Muppet Show και μούμιας! 

 

Αλλά χωρίς πλάκα, τουλάχιστον το συγκεκριμένο βιβλίο, φύτρωσε εκεί που... εμ... αφόδευσε ο Neil Gaiman. Και να φανταστείς πως ούτε και το τελευταίος είναι και πολύ του γούστου μου... 

Edited by giorgos lagonas

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Τελικά η απόφαση μου να αγοράσω την βιβλιογραφία του που είχα βρει στο ricardo, μου βγήκε σε καλό!!

Έχω διαβάσει τα 3 πρώτα του (όλα με τον Τσάρλι Πάρκερ) και μπορώ να πω ότι έχω ενθουσιαστεί!! Μακάρι να συνεχίσει έτσι! 

Edited by Mictantecutli

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Την Κυριακή με τον Ελεύθερο Τύπο θα μπορείτε να πάρετε Το βιβλίο των χαμένων πραγμάτων του John Connolly. 4 ευρώ, πάρε κόσμε.

 

 

Μια και τώρα είδα την αναφορά στο πρόσωπό μου...Wordsmith ψεύδεσαι και με συκοφαντείς. :glare:

 

Προφανώς δεν το είπα αριστούργημα (δεν εξέφρασα καν άποψη για το βιβλίο σε αντίθεση με άλλους, μιλάμε για παντελώς άστοχη κι δικαιολόγητη μπηχτή...) αλλά απλά είπα ότι βγήκε ένα βιβλίο σε χαμηλή τιμή με εφημερίδα. Mε 4 ευρώ στην επαρχία δεν βρίσκεις βιβλίο στα Ελληνικά εύκολα-ειδικά φαντασίας- κι έτσι είπα να ενημερώσω το κοινό.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
volyros

Τελικά η απόφαση μου να αγοράσω την βιβλιογραφία του που είχα βρει στο ricardo, μου βγήκε σε καλό!!

Έχω διαβάσει τα 3 πρώτα του (όλα με τον Τσάρλι Πάρκερ) και μπορώ να πω ότι έχω ενθουσιαστεί!! Μακάρι να συνεχίσει έτσι!

 

Α εσυ ησουν λοιπον που προλαβε και πηρε την βιβλιογραφια του Connolly απο την "Παρασκευουλα" ε???Δεν πειραζει εγω πηρα ολους του αλλους συγγραφεις!! ;)

 

Επισης κυκλοφορησε και το καινουριο του βιβλιο "Ο λυκος του χειμωνα" απο τις εκδοσεις bell.

http://www.bell.gr/bookdetails/7/2626/Ο%20Λύκος%20του%20Χειμώνα

Edited by volyros
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

 

Τελικά η απόφαση μου να αγοράσω την βιβλιογραφία του που είχα βρει στο ricardo, μου βγήκε σε καλό!!

Έχω διαβάσει τα 3 πρώτα του (όλα με τον Τσάρλι Πάρκερ) και μπορώ να πω ότι έχω ενθουσιαστεί!! Μακάρι να συνεχίσει έτσι!

Α εσυ ησουν λοιπον που προλαβε και πηρε την βιβλιογραφια του Connolly απο την "Παρασκευουλα" ε???Δεν πειραζει εγω πηρα ολους του αλλους συγγραφεις!! ;)

 

Επισης κυκλοφορησε και το καινουριο του βιβλιο "Ο λυκος του χειμωνα" απο τις εκδοσεις bell.

http://www.bell.gr/bookdetails/7/2626/Ο%20Λύκος%20του%20Χειμώνα

 

Ωραίος! Σκεφτόμουν να πάρω και τα Κουντζ, αλλά διάβασα πρώτα 1-2 και δεν μου άρεσε. Από την Παρασκευούλα πήρα και τον Φανοκόρο και την Εποχή των Μαγισσών. Τι άλλους συγγραφείς πήρες;

Share this post


Link to post
Share on other sites
volyros

 

 

Τελικά η απόφαση μου να αγοράσω την βιβλιογραφία του που είχα βρει στο ricardo, μου βγήκε σε καλό!!

Έχω διαβάσει τα 3 πρώτα του (όλα με τον Τσάρλι Πάρκερ) και μπορώ να πω ότι έχω ενθουσιαστεί!! Μακάρι να συνεχίσει έτσι!

 

Α εσυ ησουν λοιπον που προλαβε και πηρε την βιβλιογραφια του Connolly απο την "Παρασκευουλα" ε???Δεν πειραζει εγω πηρα ολους του αλλους συγγραφεις!! ;)

Επισης κυκλοφορησε και το καινουριο του βιβλιο "Ο λυκος του χειμωνα" απο τις εκδοσεις bell.http://www.bell.gr/bookdetails/7/2626/Ο%20Λύκος%20του%20Χειμώνα

Ωραίος! Σκεφτόμουν να πάρω και τα Κουντζ, αλλά διάβασα πρώτα 1-2 και δεν μου άρεσε. Από την Παρασκευούλα πήρα και τον Φανοκόρο και την Εποχή των Μαγισσών. Τι άλλους συγγραφείς πήρες;
Φαντασου για τι συμπτωση μιλαμε που μου ειπε "τον Connolly τον εδωσα εχθες"!!!Στην πορεια βεβαια τα μαζεψα ολα ΕΚΤΟΣ "Το δεντρο του θανατου" που θα μου το στειλεις δωρο για τον κοπο που με εβαλες!! :)

 

Απο αλλους συγγραφεις πηρα Michael Connely,Nelson Demille,Jefferry Deaver.Θα παιρνα και πολλα αλλα ΑΛΛΑ καποια τα ειχα ηδη και η φιλη μας τα εδινε η ολα η τιποτα!!Ας πουμε απο Κoontz ειχα ηδη καμμια δεκαρια βιβλια αρα δεν με συμφερε(ασχετα οτι τα βρηκα ολα μετα ενα-ενα ξεχωριστα).Φαντασου οτι για το "Φαντασματα" που δεν εβρισκα με τιποτα την εκανα "χρυση" και δεν μου το δινε!!Το ιδιο συνεβη και με πολλους αλλους συγγραφεις που ειχα ηδη αρκετα βιβλια τους οπως ο Le Carre(που μου λειπει μονο το "Παιχνιδι μας" σε περιπτωση που το χει καποιος!!)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

 

 

 

Τελικά η απόφαση μου να αγοράσω την βιβλιογραφία του που είχα βρει στο ricardo, μου βγήκε σε καλό!!

Έχω διαβάσει τα 3 πρώτα του (όλα με τον Τσάρλι Πάρκερ) και μπορώ να πω ότι έχω ενθουσιαστεί!! Μακάρι να συνεχίσει έτσι!

Α εσυ ησουν λοιπον που προλαβε και πηρε την βιβλιογραφια του Connolly απο την "Παρασκευουλα" ε???Δεν πειραζει εγω πηρα ολους του αλλους συγγραφεις!! ;)

Επισης κυκλοφορησε και το καινουριο του βιβλιο "Ο λυκος του χειμωνα" απο τις εκδοσεις bell.http://www.bell.gr/bookdetails/7/2626/Ο%20Λύκος%20του%20Χειμώνα

Ωραίος! Σκεφτόμουν να πάρω και τα Κουντζ, αλλά διάβασα πρώτα 1-2 και δεν μου άρεσε. Από την Παρασκευούλα πήρα και τον Φανοκόρο και την Εποχή των Μαγισσών. Τι άλλους συγγραφείς πήρες;
Φαντασου για τι συμπτωση μιλαμε που μου ειπε "τον Connolly τον εδωσα εχθες"!!!Στην πορεια βεβαια τα μαζεψα ολα ΕΚΤΟΣ "Το δεντρο του θανατου" που θα μου το στειλεις δωρο για τον κοπο που με εβαλες!! :)

 

Απο αλλους συγγραφεις πηρα Michael Connely,Nelson Demille,Jefferry Deaver.Θα παιρνα και πολλα αλλα ΑΛΛΑ καποια τα ειχα ηδη και η φιλη μας τα εδινε η ολα η τιποτα!!Ας πουμε απο Κoontz ειχα ηδη καμμια δεκαρια βιβλια αρα δεν με συμφερε(ασχετα οτι τα βρηκα ολα μετα ενα-ενα ξεχωριστα).Φαντασου οτι για το "Φαντασματα" που δεν εβρισκα με τιποτα την εκανα "χρυση" και δεν μου το δινε!!Το ιδιο συνεβη και με πολλους αλλους συγγραφεις που ειχα ηδη αρκετα βιβλια τους οπως ο Le Carre(που μου λειπει μονο το "Παιχνιδι μας" σε περιπτωση που το χει καποιος!!)

 

Ναι, ήταν λίγο σπασ@ρχίδο. Ή όλα ή τίποτα. Για να πάρω την εποχή των μαγισσών, πήρα και το άλλο της ίδιας. 

Εντάξει, από τα άλλα που πήρες, δεν ήθελα κάτι. Deaver όσα θέλω, τα έχω. :) Βρίσκονται κιόλας.

Τα Connolly τα είχα κλείσει 1-2 βδομάδες, απλά προσπαθούσαμε να βρούμε μια ημερομηνία που να μπορώ, γιατί ήθελε να πάμε και από την δουλειά της να τα πάρουμε...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.