Jump to content


Photo
- - - - -

Το Δέντρο του Άραϋ - Μανώλης Σιμιτσάκης


  • Please log in to reply
6 replies to this topic

#1 Naroualis

Naroualis

    Πατώντας σε στέρεα γη

  • Moderators
  • 6.097 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ευθυμία

Posted 24 Ιανουάριος 2014 - 12:11

Συναίσθημα
 
Το Δέντρο του Άραϋ - Βιβλίο Πρώτο
 
Συγγραφέας: Μανώλης Σιμιτσάκης
 
Εκδόσεις: Λυκόφως
 
Σελ. 282
 
ISBN 978-618-80488-4-3
 
Τιμή (Βιβλιονέτ) : 14 €
 
 
Και η ιστοσελίδα του
 
Attached File  b1897401.jpg   21,48KB   0 downloads
 
 
 
Έμαθα για το βιβλίο αρκετά νωρίς και το απέκτησα κι αρκετά νωρίς τολμώ να πω -τουλάχιστον πριν την παρουσίασή του. ήρθε η ώρα και να το διαβάσω.
 
Γενικά είναι ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα, με την έννοια ότι ακόμη και σημασίες όπως ο Θάνατος ή το Κακό παρουσιάζονται με την πατίνα του φυσικού, αυτού που ούτως ή άλλως πρέπει κάποια στιγμή αν το αντιμετωπίσεις γιατί έτσι έχουν τα πράγματα. Δεν είναι θανατολάγνο βιβλίο όπως είχα φοβηθεί, απλά... φανταστικό. Πέρασα καλά διαβάζοντας και θέλω να πιστεύω ότι με την εμπειρία που έχει πλέον αποκτήσει ο Μανώλης, τα άλλα δύο βιβλία της τριλογίας, η Πίστη και η Φαντασία θα είναι ακόμα καλύτερα.
 
Ειδικά:
 
Ιδέα: Ενδιαφέρουσα. Πολλές φορές έχουμε δει ανθρώπους που γυρίζουν από το θάνατο, αλλά σπάνια βλέπουμε ουσιαστική περιγραφή του "χώρου" και της "ζωής" μετά θάνατον.
 
Πλοκή: Ξεκινάει με φόρα αλλά στο δεύτερο σημείο έχει σκαμπανεβάσματα.
 
Χαρακτήρες: Είναι καλά σκιαγραφημένοι, ωστόσο λείπει το κατιτί που θα μας κάνει να ταυτιστούμε μαζί τους. Η εσωτερική τους φωνή είναι αρκετά διακριτή, σε σημείο που μπορείς να τους αναγνωρίσεις. Το κακό είναι ότι κάποιες -ελάχιστες- φορές ο προφορικός λόγος δε γίνεται να μεταφερθεί πειστικά. Όπως πχ.
 

Spoiler

 
Γλώσσα: Απλή, στο όριο της απλοϊκής. Εύκολα θα τη σύγκρινα με τη γλώσσα του Γιώργου Χατζηκυριάκου στο Τραγούδι του Χρόνου. Δεν είμαι και πολύ σίγουρη ότι αυτό δίνει την κατάλληλη βαρύτητα στην ενήλικη πλευρά του βιβλίου, αλλά κάνει τη δουλειά της.
 
Τεχνική: Χμ. Τα δυό μέρη μού φαίνονται εντελώς ξένα μεταξύ τους. Σα να άλλαξε ο συγγραφέας! Αν μου έλεγες ότι το δεύτερο μέρος το έγραψες σε νεαρότερη ηλικία, άνετα θα το πίστευα. Δεν είναι άσχετα, αλλά το πρώτο μέρος δείχνει μεγαλύτερη ωριμότητα.

 

Επίσης δε με ικανοποίησε η κορύφωση. Ενώ περνάμε σελίδες επί σελίδων προετοιμαζόμενοι για το γουάου γεγονός, όταν έρθει εκείνη η ώρα, το καθεαυτό γεγονός δεν περιγράφεται καν. Καταλαβαίνω ότι η αλλαγή της οπτικής γωνίας είναι επιβεβλημένη και μου αρέσει, αλλά ήθελα και κάτι έντονο, κάτι κλιμακτικό. Κάτι που να δικαιολογεί τη αναμονή και τις ετοιμασίες.


Edited by Naroualis, 24 Ιανουάριος 2014 - 18:45.

  • Nihilio likes this

#2 Simitsakis

Simitsakis

    Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι...

  • Members
  • 85 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μανώλης
  • Currently reading:Σκοτάδι βαθύ, δίχως άστρα

Posted 24 Ιανουάριος 2014 - 16:11

Πρώτα από όλα θέλω να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια και για το (4/5). Δεν περίμενα από μια τόσο διαβασμένη γυναίκα να το βάλει τόσο ψηλά.

Και γιατί δεν το περίμενα; Καθώς, παρά το γεγονός του θανάτου ως κύριο θέμα, απευθύνεται σε ανθρώπους ηλικίας των 15-20. Για αυτούς το έγραψα. Με μεγάλη μου έκπληξη, αντιλαμβάνομαι πως αρέσει και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Πρόσφατα έμαθα πως μια γυναίκα 60+ ετών ( την οποία δεν γνωρίζω, η κόρη της μου τα μετέφερε) δεν φοβάται πλέον τον θάνατο χάρη στην ιστορία. Για πόσο δεν ξέρω...  Anyway.

 

Δεν θα απολογηθώ για τα λάθη, κάποια από αυτά τα γνωρίζω και συμφωνώ μαζί σου στο 100%. Μόνο μια διευκρίνιση για την τεχνική θα κάνω:

Το πρώτο μέρος έχει την ωριμότητα που αρμόζει στο θέμα του θανάτου, για να αποδοθεί όπως το γνωρίζει αρχικά ο αναγνώστης - και να απομακρύνει αυτούς που δεν έχουν τη διάθεση να το καταλάβουν. Για να απαλλαχτεί ο αναγνώστης στη συνέχεια από αυτό, αλλάζει και γίνεται πιο χαρωπό το ύφος, όπως αρμόζει σε μια μεταφυσική "περιπέτεια".

Είναι μεταφυσικό-υπαρξιακό και όχι Πόε ή τρόμου. Γι αυτό αλαφρώνει και το ύφος.

 

Για όλα τα υπόλοιπα, αφήνω το βιβλίο στα χέρια σας...


Ταξίδεψες ποτέ στον θάνατο;           www.aray.gr


#3 Naroualis

Naroualis

    Πατώντας σε στέρεα γη

  • Moderators
  • 6.097 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ευθυμία

Posted 24 Ιανουάριος 2014 - 18:43

(Διόρθωσα τον λάθος τόνο στον τίτλο του τόπικ. Για κάποιο λόγο ήμουν σίιιιιγουρη ότι ήταν Αράυ κι όχι Άραϋ.)


  • Simitsakis likes this

#4 Nargathrod

Nargathrod
  • Moderators
  • 721 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Nargathrod
  • Currently reading:Ιστορίες της ζωής σου και άλλες ιστορίες - Ted Chiang

Posted 25 Ιανουάριος 2014 - 09:46

Tο συγκεκριμένο βιβλίο με έκανε να το επιθυμήσω για τα γραφικά του εξωφύλλου και για την πρώτη φράση "ωχ πέθανα". Όταν λοιπόν το πήρα στα χέρια μου, είχα την εντύπωση,ότι θα διάβαζα μια μεταφυσική αηδία που θα θύμιζε μεταφυσικά άρθρα που βρίσκονται κατά καιρούς στον ιστότοπο. Ε το διάβασμά του μου άλλαξε την γνώμη. Ο συγγραφέας γράφει για το τι συμβαίνει μετά τον θάνατο. Πρωτότυπη ιδέα για τον ελληνικό φανταστικό. Φαίνονται ξεκάθαρα οι μεταφυσικές του ανησυχίες. Ωστόσο, αντιμετωπίζει τον θάνατο σαν φυσικό επακόλουθο και μάλιστα του δίνει και μια εύθυμη νότα από τον τρόπο που βάζει τους ήρωες του να σκέφτονται. Γιατί αυτό το βιβλίο μπαίνει στην κατηγορία του φανταστικού; Γιατί ο κόσμος που έχει δημιουργήσει πέρα από τα όρια της ζωής, εκεί στα κατατόπια του θανάτου είναι άκρως φανταστικός. Το κείμενο, μας εισάγει σε μια θεωρία που φαίνεται ότι πιστεύει ατράνταχτα ο συγγραφέας, την ενέργεια και τις επιρροές της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η σκεπτομορφή και τα όσα αναφέρονται σε αυτή. Πέραν του φαντασιακού χαρακτήρα, υπάρχει ο έντονος καθημερινός διάλογος ανθρώπων που ζουν ή ζούσαν. Υπάρχει η ερωτική ιστορία και δυο τρεις χαρακτηριστικές σκηνές, όπου οι πράξεις των ηρώων υποδηλώνουν αγάπη και ενδιαφέρον για το αντίθετο φύλο. Ο γρίφος με τα γράμματα έχει δοθεί προσεχτικά και σου βάζει το ζιζάνιο, να θέλεις να βρεις την λύση πριν την βρει ο ήρωας, για να σκεφτείς μετά, πόσο ηλίθιος είναι; Το τέλος δυνατό συναισθηματικά και εκεί καταλαβαίνεις και την ουσία του τίτλου. Περιμένουμε με αγωνία το δεύτερο βιβλίο. Και όπως λέει και ο Dylan "death is not the end"


  • Simitsakis likes this
The piano keys are black and white but they sound like million colours in your mind

#5 Simitsakis

Simitsakis

    Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι...

  • Members
  • 85 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μανώλης
  • Currently reading:Σκοτάδι βαθύ, δίχως άστρα

Posted 27 Ιανουάριος 2014 - 15:45

Δεν πειράζει Naroualis, πολλοί μπερδεύονται με το συγκεκριμένο! Φαίνεται πως είναι πιο εύκολο να ειπωθεί!

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, Κωνσταντίνε :)

 

Μια ακόμη διευκρίνηση για να γνωρίζει και ο υπόλοιπος κόσμος: Τα βιβλία δεν είναι αυτοτελή. 

Το αναφέρω επειδή αναφέρεστε και οι δύο στο τέλος του βιβλίου, και μπορεί κάποιος να νομίσει πως υπάρχει τέλος. Υπάρχουν μεταβάσεις.


Edited by Simitsakis, 27 Ιανουάριος 2014 - 15:45.

  • Nargathrod likes this

Ταξίδεψες ποτέ στον θάνατο;           www.aray.gr


#6 K.Nomikos

K.Nomikos
  • Members
  • 22 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Constantinos
  • Currently reading:Donald Duck

Posted 01 Φεβρουάριος 2014 - 14:27

    Για να είμαι ειλικρινής, και μένα το εξώφυλλο ήταν αυτό που μου τράβηξε τη προσοχή.  Αν και στην αρχή νόμισα πως είχα να κάνω μ`ενα

 

ανάγνωσμα τύπου Ζωρς Σαρή ανάκατο με φανταστικά στοιχεία, η συνέχεια με διέψευσε. Το βιβλίο παρουσιάζει την μεταθανάτια ζωή, όχι σαν

 

ένα απλοικό μέρος, φτιαγμένο  πάνω στα μοτίβα του Παραδείσου: «Πεθαίνουμε, και ζούμε έπειτα  αλλού,

 

χαρούμενοι για πάντα». Αλλά σαν ένα ολόκληρο κόσμο που ρέει πλάι με το δικό μας, με τους δικούς του νόμους να το διέπουν.  Και

 

συναρπάζει  το γεγονός ότι ένας τέτοιος κόσμος υφίσταται παράλληλα με την Ελληνική πραγματικότητα. Η γραφή, δεν κουράζει, απλή και

 

κατανοητή. Με τους χαρακτήρες μπορεί εύκολα να ταυτιστεί κανείς, αν ταιριάζει ηλικιακά.Η πλοκή σε κρατάει σε

 

εγρήγορση κι ο έρωτας, βασικό συστατικό της, είναι εμφανής παντού. Επίσης, ενδιαφέρουσες βρήκα  τις αναφορές στη μαγεία και στον

 

εσωτερισμό. Κάτι που με κούρασε ίσως ήταν τα ποιήματα.  Αν και  μου άρεσαν πολύ, νομίζω πως ο αριθμός τους είναι αρκετά μεγάλος για το

 

συγκεκριμένο βιβλίο. Αυτό όμως σίγουρα  δεν τα κάνει να χάνουν κάτι από την αξία τους.

 

        Το βιβλίο το προτείνω ανεπιφύλακτα στον καθένα και σίγουρα περιμένω τη συνέχεια.


Edited by K.Nomikos, 01 Φεβρουάριος 2014 - 17:21.

  • Nargathrod and Simitsakis like this

#7 Simitsakis

Simitsakis

    Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι...

  • Members
  • 85 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μανώλης
  • Currently reading:Σκοτάδι βαθύ, δίχως άστρα

Posted 30 Σεπτέμβριος 2016 - 15:09

Σε ευχαριστώ πολύ K.Nomikos :)

 

 

Για όποιον ενδιαφέρεται και δεν μαθαίνει νέα μου από τα υπόλοιπα δικτυακά μέσα, να σας ενημερώσω πως το Β βιβλίο της τριλογίας έχει κυκλοφορήσει. 

 

Μπορείτε να βρείτε τα πάντα για τα βιβλία, προδημοσιεύσεις και επιπλέον λογοτεχνικό υλικό, στο www.Aray.gr

 

Μια μικρή γεύση:

 

848fa2_366262fdd7ea43fe881afe6f442a61de. 

 

Οπισθόφυλλο:

 

Εκείνο το βράδυ, στο ξεχασμένο κτήμα, η πύλη για τον κόσμο των ψυχών, το Βίλβετ, είχε ανοίξει για τρεις ιδιαίτερους ανθρώπους. Είχαν πεθάνει; Όχι. Ο θάνατος δεν είναι παρά μια μεταμόρφωση, όπως είχε αποδειχθεί για αυτούς, ένας απαλός και μυστικιστικός κόσμος πέρα από τα όρια της ύλης.

Όταν μία από τις μεγαλύτερες αξίες βεβηλώνεται και δυσοίωνα σημάδια εμφανίζονται, ο Γιώργος θα κάνει το μεγάλο βήμα και θα αναζητήσει τη Μαρία στον άυλο αυτόν κόσμο. Στον δρόμο του θα βρεθεί ο Ιχώρ, ένα αλλόκοτο και μυστικοπαθές πλάσμα, για να ανακαλύψουν πως οι Θεοί παίζουν με την Πίστη.

Όσα βρίσκονται στην αφάνεια του Βίλβετ και του Σέρετον, ίσως και ανάμεσα τους, πρέπει να αποκαλύψουν τη φύση τους. Όπως το Συναίσθημα, έτσι και η Πίστη είναι ένα από τα τρία χαμένα κλειδιά, εάν κατανοηθεί, γίνει πράξη…

Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι...

 

----

 

Θα σας δω στο FantastiCon 2016 :)


  • Naroualis and Souzana like this

Ταξίδεψες ποτέ στον θάνατο;           www.aray.gr





0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users