Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo
- - - - -

Ιωάννα Μπουραζοπούλου


  • Please log in to reply
31 replies to this topic

#1 Nargathrod

Nargathrod
  • Moderators
  • 746 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Nargathrod
  • Currently reading:Το γκόλεμ και το τζίνι - Helene Wecker

Posted 16 Φεβρουάριος 2014 - 09:58

Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;

 

Συγγραφέας : Ιωάννα Μπουραζοπούλου

 

b121237.jpg

 

Εκδόσεις Καστανιώτη

 

Σελίδες : 482

 

ISBN : 978-960-03-4369-4

 

Τιμή : 19,17

 

Από την Βιβλιονέτ

 

Σαράντα αιώνες μετά τη βιβλική καταστροφή στα Σόδομα και τα Γόμορρα, η ίδια εκείνη γη στις όχθες της Νεκράς Θάλασσας ανοίγει και ένα μυστηριώδες βιολετί αλάτι αναβλύζει. Η εμφάνισή του αλλάζει τη γεωγραφία τριών ηπείρων και μονοπωλεί το ενδιαφέρον της αγοράς. H νέα ουσία δεν υπηρετεί, αλλά υπηρετείται. Καταδυναστεύει με τις ιδιοτροπίες της. Εθίζει με τη γεύση της. Υποδουλώνει με την αθόρυβη επιρροή της. Τα σύγχρονα Σόδομα, η "Αποικία", αποδεικνύονται πιο πανούργα και από τη βιβλική ακόμη εκδοχή τους. Μια αποπνικτική ατμόσφαιρα περιβάλλει τα καλά
κρυμμένα μυστικά τους, και μόνο ένας άνθρωπος είναι σε θέση να τα ανακαλύψει: ο ανυποψίαστος Φιλέας Μπουκ, που μια νύχτα αλλιώτικη από τις άλλες θα κληθεί να λύσει το πιο σημαντικό σταυρόλεξο που επινοήθηκε ποτέ.

"Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;" Ένα φαντασμαγορικό μυθιστόρημα, ένα συνεχές διανοητικό παιχνίδι,
μια ανεπανάληπτη αλληγορία για το φόβο, την αμαρτία και την ενοχή, που ενεδρεύουν στους υγρούς δρόμους του "παραθαλάσσιου" Παρισιού, αλλά και στους σκοτεινούς διαδρόμους της ανθρώπινης συνείδησης.

 

 

 


Edited by Nihilio, 21 Δεκέμβριος 2014 - 11:01.

  • KELAINO likes this
The piano keys are black and white but they sound like million colours in your mind

#2 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 16 Φεβρουάριος 2014 - 10:54

Αντιγράφω την κριτική που είχα κάνει όταν το διάβασα, στο "50 βιβλία για το 2013":

 

Τι είδε η γυναίκα του Λωτ; Ιωάννα Μπουραζοπούλου, Καστανιώτης. Από τα πιο ενδιαφέροντα που διάβασα φέτος, ανήκει ίσως στην εναλλακτική ιστορία. Η Νεκρά Θάλασσα ξεχειλίζει, ενώνεται με τη Μεσόγειο, βυθίζει όλα τα γύρω και καταλήγουμε σε "μια Ευρώπη χωρίς νότο, μια Αφρική χωρίς βορρά, μια Ασία χωρίς δύση". Σ' αυτήν την καινούρια θάλασσα εμφανίζεται το βιολετί αλάτι, που λόγω αρώματος και γεύσης πουλιέται χρυσάφι, και η "Αποικία", όπου μια "Κοινοπραξία των Εβδομηνταπέντε" (που κανείς δεν ξέρει ποιοι είναι) αναλαμβάνει την εξόρυξη και εκμετάλλευσή του. Εκεί επικρατούν παρακμιακές καιρικές συνθήκες, ομίχλη, αναθυμιάσεις, υγρασία, αμμοθύελλες, τρελαμένο μαγνητικό πεδίο, που μοιάζουν να βγήκαν από διήγημα του aScannerDarkly, κάνουν τη ζωή των αποίκων κόλαση και εμποδίζουν τη χρήση προχωρημένης τεχνολογίας. Μου πήρε κάμποσες δεκάδες σελίδες να προσανατολιστώ, πού είμαστε, τι κάνουμε, τι ψάχνουμε να βρούμε και για ποιο λόγο διηγούμαστε αυτήν την ιστορία, αλλά μετά παίρνει μπρος γερά: γίνεται ένα έγκλημα, την εξιχνίαση του οποίου αναθέτουν οι "Εβδομηνταπέντε" σε έναν τύπο που έχει εφεύρει ένα νέο είδος σταυρόλεξου, "Επιστολόλεξου", με βάση τις επιστολές απολογίας έξι αξιωματούχων της "Αποικίας". Περιγραφές υποβλητικές και με βάθος συναισθηματικό, μερικές καταπληκτικές ιδέες όπως αυτή με το Επιστολόλεξο, πολύ ενδιαφέρουσα κοσμοπλασία και πολύ απρόοπτη λύση. Αυτό που με δυσκόλεψε ήταν το ότι αυτοί οι έξι ζουν στην Αποικία με ψευδώνυμα, ενώ τα γράμματα τα γράφουν με τα αληθινά τους ονόματα, οπότε έπρεπε κάθε τόσο να γυρνάω προς τα πίσω για να βρίσκω ποιος γράφει τι. Από πολλές απόψεις εξαιρετικό, καλύτερο από "Το Μπουντουάρ του Ναδίρ", το προτείνω οπωσδήποτε και θα ψάξω για όποιο άλλο βρω της ίδιας.

 

και προσθέτω ότι το κείμενο του οπισθόφυλλου δε δίνει καθόλου αντιπροσωπευτική εικόνα, καθώς το βιβλίο καμία σχέση δεν έχει με τα βιβλικά Σόδομα και Γόμορρα (ίσως να τα θυμίζει σε μερικούς, αλλά δεν κάνει καμία ευθεία αναφορά). Οι ιδιότητες του βιολετιού αλατιού επίσης δεν παίζουν κανένα ρόλο στην ιστορία, πέρα από το νέο εμπορικό-οικονομικό καθεστώς που δημιουργεί το βιολετί αλάτι ως επιτυχημένο εμπόρευμα.


  • KELAINO and Nargathrod like this
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#3 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.549 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 16 Φεβρουάριος 2014 - 13:27

Να φανταστω παει για την επομενη ΛΑΦ;
Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#4 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 16 Φεβρουάριος 2014 - 14:57

Να φανταστω παει για την επομενη ΛΑΦ;

 

Με συντριπτική πλειοψηφία!


  • Nargathrod likes this
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#5 deadend

deadend
  • Members
  • 449 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:ΑΡΕΤΗ

Posted 10 Μάρτιος 2014 - 07:44

profile_mask2.png
Ioanna Bourazopoulou
8 Μαρ (Πριν από 2 ημέρες)
cleardot.gif
 
cleardot.gif
cleardot.gif
προς Εμένα
cleardot.gif
 

Καλημέρα κ. Θεδώρου
Επιβεβαιώνω την συνάντηση με τη Λέσχη στις 29/3, στο Αίτιον, ώρα 19:45
Καλό υπόλοιπο ΣΒΚ
Ιωάννα


  • Διγέλαδος, Tiessa, wordsmith and 1 other like this
end

#6 Nargathrod

Nargathrod
  • Moderators
  • 746 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Nargathrod
  • Currently reading:Το γκόλεμ και το τζίνι - Helene Wecker

Posted 10 Μάρτιος 2014 - 15:09

Σίγουρα θα έχει πολλά να μας πει!


The piano keys are black and white but they sound like million colours in your mind

#7 Διγέλαδος

Διγέλαδος

    Lucid Dreamer

  • Members
  • 2.190 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Alex

Posted 24 Μάρτιος 2014 - 11:30

Το τελείωσα το τελευταίο βράδυ και είμαι πλήρως ικανοποιημένος. Γενικά τα φοβάμαι τα μεγάλα βιβλία ειδικά για το τέλος τους αν είναι απογοητευτικό ειδικά με όλες τις προσδοκίες που γεννά στην εξέλιξή του. Όχι μόνο όμως με ικανοποίησε, αλλά δικαιολόγησε όλες τις στιγμές που εκνευρίστηκα ή που κουράστηκα. Σαν να το είχε προβλέψει η συγγραφέας και έδωσε εξηγήσεις για αυτά. Κι αυτό ήταν μια ευχάριστη έκπληξη που πρόσθεσε πολλούς πόντους για μένα.

 

Ο τρόπος γραφής μου θύμισε κάπως τον Μετρ και την Μαργαρίτα, ενώ η αποικία του καινούριου κόσμου μου θύμισε το Dune. Τι συνδυασμός ε; Πολύ όμορφη χρήση της γλώσσας και η κοσμοπλασία σε ταξιδεύει σε πολύ ενδιαφέροντα μέρη. Δεν θα συμφωνήσω με την wordsmith. Το βιβλίο συνέχεια μιλάει για τα Σόδομα και συνέχεια κάνει "ευθείες" αναφορές.

 

Να πω μόνο ότι άργησε να με απορροφήσει τελείως. Λες και όλο το πρώτο μέρος προσπαθούσε η συγγραφέας να μας συστήσει τον κόσμο της. Από τη σελ. 152 όμως και μετά πήρε τα πάνω του και δυσκολευόμουν να το αφήσω κάτω. Μπράβο!


  • Nihilio, Tiessa and Nargathrod like this
"We realize the author's ability but think that he should become less fantastic and in this new novel he is more so."

#8 Tiessa

Tiessa

    Midpoint Reveller

  • Members
  • 3.734 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Βάσω

Posted 30 Μάρτιος 2014 - 17:57

Πολύ αξιόλογο βιβλίο.

Με τράβηξε από την πρώτη στιγμή, από την πρώτη σελίδα και άρχισε να απογειώνεται με το που ξεκίνησαν οι επιστολές με την περιγραφή της Αποικίας.

Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς αρκετά γι' αυτό χωρίς να κάνει spoilers, αλλά έχω να πω τα εξής: Η κοσμοπλασία είναι πολύ ενδιαφέρουσα -τόσο που επιτρέπει ακόμα και σε δύσκολους σε θέματα αληθοφάνειας αναγνώστες να την δεχτούν όπως είναι.

Το σκηνικό είναι τέλειο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.

Η ανάπτυξη των χαρακτήρων είναι πολύ ικανοποιητική. Το ξεδίπλωμα του παρελθόντος τους γίνεται σε πολύ κατάλληλες στιγμές, με κορυφαίο το κομμάτι όπου βλέπουμε τους λόγους που ώθησαν τον αποδέκτη των επιστολών να δημιουργήσει τα επιστολόλεξά του.

Ακόμα και τα σημεία όπου νομίζουμε ότι πάει να ξεφύγει προς το σουρεάλ και να δώσει κλωτσιά στη δεμένη του πλοκή, έχει τους λόγους του που βρίσκεται εκεί και είναι πολύ καλοί, με αποτέλεσμα να είναι πολύ ευχάριστη η ανατροπή του τέλους.

Πολύ καλό επίπεδο γραφής.

 

Υ.Γ. Και να προσθέσω επίσης ότι η ίδια η συγγραφέας, που προσκλήθηκε στη 13η ΛΑΦ (29/03/2014), μου έκανε πολύ καλή εντύπωση με τη συγκρότηση και τη σεμνότητά της.

.


  • Nihilio, mman, aScannerDarkly and 1 other like this

Please, be honest with me. The truth can hurt me only once.


#9 Myyst

Myyst
  • Moderators
  • 882 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Στέφανος

Posted 31 Μάρτιος 2014 - 11:53

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που συνδυάζει επιτυχημένα εξαιρετικές ιδέες επιστημονικής φαντασίας και μία ιδιαίτερη γραφή που βαδίζει στα χνάρια των καλύτερων παραδόσεων του μαγικού ρεαλισμού. Η υπερβολική -σε σημεία σουρεαλιστική- γραφή είναι ίσως το πιο ξεχωριστό στοιχείο του βιβλίου που αναδεικνύει μία πολύ όμορφη -αν και σχετικά απλοϊκή μετα-αποκαλυπτική κοσμοπλασία. Η ιστορία ακολουθεί τα μονοπάτια ενός κλασικού επιστολικού μυθιστορήματος μυστηρίου, ενώ η αρχική ιδέα της επιστημονικής φαντασίας, η πλυμμήρα, -αν και φανερά στέκεται ως αφορμή για την αφήγηση της εξαιρετικής ιστορίας- δυστυχώς πέφτει σε μία μεγάλη παγίδα αληθοφάνειας που αν η αρχή του είχε στηθεί πιο προσεχτικά θα άφηνε πολύ περισσότερα περιθώρια στον αναγνώστη να βυθιστεί σε αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο ανασχηματισμένο κόσμο. Η υπόγεια σάτιρα, η πολύ καλή ανάπτυξη της ιστορίας, οι εξαιρετικές εικόνες και ιδέες μου αφήνουν την υπόσχεση ότι μετά από αυτό το καλό βιβλίο δεν έχω διαβάσει ακόμη το καλύτερο βιβλίο (ή τα καλύτερα βιβλία) της συγγραφέως.


  • Nihilio, aScannerDarkly and Tiessa like this

#10 mman

mman

    AA

  • Members
  • 2.857 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης
  • Currently reading:πολλά

Posted 31 Μάρτιος 2014 - 12:42

Προσοχή, SPOILERS!

 

Στα πλην:

- Δεν πείστηκα για το ευρωπαϊκό ανάγλυφο που θα προέκυπτε από την υπερχείλιση. 

- Δεν πείστηκα για τη συμβατότητα του αλατιού με το ανθρώπινο DNA, η οποία απέκλειε την ύπαρξη χλωρίδας και πανίδας στην αποικία.

- Το Επιστολόλεξο δεν θα δούλευε στην πραγματικότητα, αφού ο Μπουκ θα έπαιρνε τόσες διαφορετικές απαντήσεις όσες και οι αναγνώστες. (Επίσης, θα ήταν υπέροχο αν το Επιστολόλεξο δούλευε πραγματικά, έστω και μόνο για την περίπτωση των 6+1, μέσω των σκίτσων, αλλά δεν.)

- Το κάπως απότομο, αστυνομικής δομής τέλος, με την ανατροπή του τύπου "κάτσε τώρα να σου εξηγήσω τι διάβασες".

- Το σχεδόν ομοιόμορφο ύφος γραφής και για τους έξι χαρακτήρες.

 

Στα συν:

+ Εξαιρετική γραφή, με το κείμενο να φεύγει προωθώντας τον μύθο χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη. Η μαεστρία του ύφους ευθύνεται και για το ότι όλες οι πραγματολογικές αντιρρήσεις μου, μπήκαν εύκολα και ευχαρίστως σε δεύτερη μοίρα για να απολαύσω την ιστορία.

+ Το Επιστολόλεξο ήταν υπέροχο εύρημα.

+ Ο χαρακτήρας του Μπουκ και ειδικά το παρελθόν του.

+ Η κοσμοπλασία της Αποικίας. Από τα δυνατότερα ατού του βιβλίου.

+ Οι ιδιαιτερότητες των έξι και της Λευκής.

+ Ανατροπές όπως η εμφάνιση του πειρατή ως νέου Κυβερνήτη και το Μαύρο Καράβι.

+ Η ανατροπή του τελευταίου κεφαλαίου που δικαιώνει όλα τα σημεία που μέχρι τότε φαίνονταν ανακόλουθα.

+ Το ότι το βιβλίο δεν μπορεί εύκολα να καταταχθεί σε κάποιο είδος και φλερτάρει τόσο με Εναλλακτική Ιστορία, όσο και με μαγικό ρεαλισμό και αστυνομικό.

 

Εννοείται ότι τα θετικά επικρατούν με μεγάλη άνεση. Από τα καλύτερα βιβλία που έχουμε διαβάσει ως τώρα στη ΛΑΦ.

 

Υ.Γ.: Τυπικά άσχετο με τη λογοτεχνική ποιότητα, αλλά είναι πάντα όμορφο να βλέπεις ότι πίσω από ένα τόσο καλό βιβλίο κρύβεται ένας τόσο σεμνός και προσγειωμένος άνθρωπος. Από τις καλύτερες βραδιές της Λέσχης. :-)


Edited by mman, 31 Μάρτιος 2014 - 12:44.

  • Nihilio, aScannerDarkly and Tiessa like this
Εκτός του σκύλου, το βιβλίο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Εντός του σκύλου είναι πολύ σκοτεινά για να διαβάσει κανείς.
Groucho Marx

#11 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.549 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 31 Μάρτιος 2014 - 22:59

Πάνω κάτω ότι λέει ο συνονόματος απο πάνω.

 

Το βιβλίο δεν είναι sci-fi. Αν θέλουμε να του δώσουμε ταμπέλα, θα το λέγαμε literary thriller. Με βάση τον γνωστό ορισμό της Wordsmith δε θεωρείται ΕΦ - αν δε βυθίσουμε τη μισή Ευρώπη και βάλουμε την αποικία στο 1600 έχουμε ΑΚΡΙΒΩΣ την ίδια πλοκή.

Βασικά υπάρχουν δύο στοιχεία ΕΦ σε όλο το έργο, το αλάτι και τα επιστολόλεξα. Και τα δύο τα βλέπουμε επιδερμικά, περισσότερο σαν "αλάτι" στο έργο παρά σαν σημαντικό στοιχείο της πλοκής. Αυτό με δυσαρέστησε λίγο στην αρχή, γιατί περίμενα κάτι εντελώς διαφορετικό. Το δε worldbuilding μου φάνηκε η αχίλειος πτέρνα του έργου, απελπιστικά αναληθοφανές και επιδερμικό.

 

Το thriller κομμάτι της ιστορίας όμως ήταν εξαιρετικό. Είχε τις σωστες ανατροπές, έβαζε στα σωστά σημεία τις αλλαγές και, ακόμα και όταν εκνεύριζε με τις ανακρίβιες το έκανε έξυπνα και στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου έκανες τις σωστές συνδέσεις.

Σε επίπεδο γραφής ήταν καλό. Κούραζε το πόσο όμοιες ήταν οι επιστολές και πλατείαζε λίγο, είχε όμως σε αρκετά σημεία και τον σωστό τόνο που έπειθε.

Η ατμόσφαιρα, γοτθική και απειλητική, έφτιαχνε μία απειλητικότατη δυστοπία γεμάτη πάθη και ίντριγκες.

Η πλοκή τώρα - η λύση ήταν πανέξυπνη και προέκυπτε από το κείμενο (με όλες αυτές τις μικρές επεξηγήσεις που διαλεύκαναν τα όποια τραβηγμένα μέρη του αινίγματος) αν και ταυτόχρονα υπήρχαν σημεία που έχανε κάθε ίχνος suspension of disbelief - πριν φυσικά να φτάσουμε στο φινάλε.

 

Συνολικά, εξαιρετικό βιβλίο μυστηρίου που με έκανε να θέλω να διαβάσω και τα άλλα δύο βιβλία της συγγραφέα. Αλλά σε καμία περίπτωση Sci-Fi. Αν θέλετε να το συγκρίνετε με άλλα γνωστά έργα φανταστικού, δοκιμάστε το "Σπήλαιο των Ιδεών" του Σομόθα ή το Γκόρμενγκαστ του Peake


Edited by Nihilio, 31 Μάρτιος 2014 - 23:00.

  • BladeRunner likes this
Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#12 Διγέλαδος

Διγέλαδος

    Lucid Dreamer

  • Members
  • 2.190 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Alex

Posted 01 Απρίλιος 2014 - 00:26

Επειδή λέτε για την ομοιομορφία του ύφους θυμίζω:

 

Spoiler


"We realize the author's ability but think that he should become less fantastic and in this new novel he is more so."

#13 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.549 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 01 Απρίλιος 2014 - 01:57

Επειδή λέτε για την ομοιομορφία του ύφους θυμίζω:

 

Spoiler

?

Αυτό το έχασα λίγο, είχα καταλάβει ότι

Spoiler


Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#14 Διγέλαδος

Διγέλαδος

    Lucid Dreamer

  • Members
  • 2.190 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Alex

Posted 01 Απρίλιος 2014 - 12:00

 

Επειδή λέτε για την ομοιομορφία του ύφους θυμίζω:

 

Spoiler

?

Αυτό το έχασα λίγο, είχα καταλάβει ότι

Spoiler

 

Spoiler


Edited by Διγέλαδος, 01 Απρίλιος 2014 - 12:02.

  • Nihilio likes this
"We realize the author's ability but think that he should become less fantastic and in this new novel he is more so."

#15 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 14 Σεπτέμβριος 2014 - 14:19

Διάβασα μόλις και "Το Μυστικό Νερό" της ίδιας και μου αρέσει εξίσου αν όχι και περισσότερο. Εδώ έχουμε το φανταστικό νησί της Σαντάνας (που με τη Σαντορίνη ελπίζω να έχει κοινό μόνο τον τρόπο που δημιουργήθηκε το όνομα), στο Αιγαίο πέλαγος, με της δικές της ιδιαίτερες θρησκευτικές παραδόσεις και έθιμα, ανεξάρτητη μέσα στην ιστορία, χωρίς πολέμους και κατοχές (το οποίο γίνεται κάποια προσπάθεια να δικαιολογηθεί ιστορικά ή τουλάχιστον να κρυφτεί κάτω από το χαλί). Εκεί παρακολουθούμε την εξέλιξη της έχθρας μεταξύ της Ηγουμένης του μοναστηριού της Σάντα Άννας (που δεν είναι η ίδια με εκείνη της 9ης Δεκεμβρίου, αλλά μια ντόπια αριστοκράτισσα της Ενετοκρατίας που αγιοποιήθηκε) και της Μαντάμ Δαλιδά του απέναντι οίκου ανοχής (μεγάλη έκπληξη τι σχέση έχουν, τελικά, αυτές οι δύο μεταξύ τους) και διάφορα μυστήρια που μπλέκονται πολύ όμορφα: οι αριστοκράτες Βενεράντα και πώς κατέληξε η μετέπειτα Σάντα Άννα να είναι η τελευταία απόγονος, γιατί έγινε καλόγρια (ή έτσι έμεινε στην ιστορία) αφού ήταν η τελευταία, για ποιο λόγο έγινε η μοναδική εκτέλεση στα χρονικά του νησιού, που και γιατί χάθηκαν τα γραπτά αρχεία για την αρχοντοπούλα και για την εκτέλεση, τι σημαίνει εκείνο το παμπάλαιο κείμενο που βρέθηκε μισοσβησμένο από τα νερά, γραμμένο πάνω δε φαντάζεστε σε τι υλικό, πού κολλάει η Αθηναία Ελπίδα Σακελλαρίου και γιατί από τις δύο εχθρές η μία την θέλει στο νησί και η άλλη θέλει να τη διώξει, υπήρχε στ' αλήθεια και τι ρόλο έπαιξε ο Μονφεράτ, ο δαιμόνιος γελωτοποιός του τελευταίου Βενεράντα κλπ κλπ. Πλούσιο σε ωραίες ιδέες που δεν έχουν όμως τίποτα το υπερφυσικό, αλλά θα μπορούσαν, με αρκετή φαντασία, να έχουν συμβεί στ' αλήθεια. Η γλώσσα είναι το ίδιο στρωτή, με πλούσιο λεξιλόγιο και κατανοητή με το "Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;", αλλά η κοσμοπλασία έχει πολύ πιο ελληνικό χρώμα (για νησί του Αιγαιου πρόκειται, έστω και πλήρως επηρεασμένο από την ενετοκρατία) και περιέχει μερικές, κατά τη γνώμη μου, ατυχείς εμπνεύσεις, κάπως γελοίες, δηλαδή, ιδέες, όπως την "Εταιρεία Μελέτης του Νερού" (μια δημόσια υπηρεσία δε θα ήταν οργανωμένη σαν στρατός, με στολές και κεντημένα στο πέτο σηματάκια - δε θα ήταν οργανωμένη καθόλου), την ονομασία "Κρήνη των Τεσσάρων Ελιξηρίων" (ο μύθος της ενδιαφέρων, αλλά σαν όνομα πολύ μακροσκελές, δυσκολοπρόφερτο και άβολο, άσε που σε ένα τόσο μικρό νησί δε θα χωρούσε μια πλατεία με 4 χλμ διάμετρο). Επίσης κάποια σημεία μου φαίνονται άχρηστα ή δεν κατάλαβα σε τι χρειάζονται (ο Κορνήλιος, η μικρή καλόγρια, το κρυφό κυβερνείο και τι σχέση έχει με όλα τα υπόλοιπα). Αλλά σε γενικές γραμμές είναι πάρα πολύ ωραίο, πλούσιο, δουλεμένο, ατμοσφαιρικό, από αυτά που βλέπεις ότι ανυπομονούν να σου διηγηθούν μια ιστορία και δε χάνουν χρόνο με συγγραφικά τεχνάσματα. Για πόσα βιβλία μπορείτε να πείτε, όταν τα κλείνετε, "Γίνεται χαμός εκεί μέσα!";


  • BladeRunner and Νίκη like this
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#16 Morfeas

Morfeas
  • Members
  • 1.123 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Νικόλας

Posted 13 Δεκέμβριος 2014 - 00:29

Κανονικά θα έπρεπε να φτιάξω ξεχωριστό τόπικ, αλλά το αφήνω σε κάποιον επόμενο (δεδομένου ότι βγήκε και το νέο της βιβλίο) :p

(Αν είναι λάθος, ας κάνει κάνας μοντεράτορας τα μαγικά του κόλπα κι ας το μετακινήσει)

 

Διάβασα το "Η Ενοχή της Αθωότητας". Η πρώτη μου επαφή με τη συγγραφέα. Σίγουρα όχι η τελευταία.

 

enoxmpour_cover-thumb-large.jpg

Λίγα λόγια από το αυτί του βιβλίου:

Σε μια φανταστική Ευρώπη, όπου την έννοια του πολίτη έχει αντικαταστήσει αυτή του επαγγελματία, δυο φίλοι, ένας καλλιτέχνης κι ένας διανοούμενος, αναλαμβάνουν μια περίεργη αποστολή: διορίζονται συνοδοί κάποιου αθώου κρατούμενου που αντιμετωπίζει την ποινή του θανάτου. Η δίκη του διεξάγεται δημόσια, ενόσω οδοιπορούν προς τον τόπο εκτέλεσης, διασχίζοντας τις οροσειρές του Αίμου, των Καρπαθίων, των Άλπεων και των Πυρηναίων. Τους φιλοξενούν πόλεις-κάστρα, πόλεις-θέατρα, πόλεις-σανατόρια, πόλεις-μοναστήρια, πόλεις-βιβλιοθήκες, πόλεις-οίκοι ανοχής, που αποτελούν τα μέλη του δικαστηρίου. Ένορκοι είναι όλοι οι κάτοικοι της Ευρώπης, οι οποίοι πρέπει να αποφανθούν για το αν η αθωότητα του υπόδικου δεν είναι παρά μια ενοχή διεστραμμένη, ή αν η ευθυκρισία των δικαστών του δεν είναι παρά μια διαβολή εκλεπτυσμένη... Ένα βιβλίο με στοιχεία μυθιστορήματος δρόμου, πολιτικού θρίλερ και γοτθικού παραμυθιού. Ένα ταξίδι στην κόψη των εννοιών με αλλεπάλληλες ανατροπές. Ένα συναρπαστικό οδοιπορικό, που μας φέρνει μπροστά σε δύο μεγάλα ερωτήματα: πόσο επικίνδυνες μπορούν να γίνουν οι βεβαιότητες των "ευνομούμενων" δημοκρατιών και πού βρίσκεται η ουσία της πολιτικής αθωότητας ή ενοχής; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Η ενοχή της αθωότητας", της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον λογοτεχνικό κείμενο, ένα από τα ωραιότερα των τελευταίων χρόνων, δεν είναι μόνο τέτοιο επειδή αφηγείται την ιστορία του με δημιουργική δεξιοτεχνία, αλλά διότι μέσω αυτού, καταδεικνύει την αποτυχία των πολιτικών συστημάτων, και, κυρίως, την αποκαρδιωτική αποτυχία του ανθρώπου να διαμορφώσει υγιή εαυτόν, "καλόν καγαθόν", σύμφωνα με την αρχαιοελληνική σημασία του. Η ρεαλιστική πραγματικότητα, που προκάλεσε τη 'μυθοποίησή' της το αποδεικνύει. (Από κείμενο του Μάκη Πανώριου στην BookPress.gr, 4/12/2011)

 

Κι η γνώμη μου:

Είναι σίγουρα, αν όχι το καλύτερο, ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος!

Είναι φιλοσοφικό, έχει βάθος, είναι πολύ καλογραμμένο, με έξυπνα σημεία και τρικ, αγγίζει θέματα που έχουν πολύ ενδιαφέρον, κάποια μπροστά στα μάτια σου, κι άλλα στο πλάι, χωρίς να τα αναφέρει ρητά.

 

Αυτό που όμως εκτίμησα περισσότερο είναι η εξυπνάδα της συγγραφέως. Σε κάθε κεφάλαιο εντυπωσιαζόμουν, τόσο από το πόσο καλά είχε χτίσει τον κόσμο της, πόσο όμορφα δένουν η κοσμοπλασία με τις ιδεολογίες που γεννά σε κάθε κομμάτι του κόσμου της, όσο και από το πόσο εύκολα παίζει με δύσκολες φιλοσοφικές έννοιες ή ρητορικά παιχνίδια. Ειδικά στο τελευταίο, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στην πλοκή, της βγάζω το καπέλο.

Δεν θυμάμαι κάποιο άλλο βιβλίο που να σκέφτομαι "Πόσο έξυπνη παίζει να 'ναι αυτή η συγγραφέας;"

(δεν λέω ότι δεν το έχω ξανασκεφτεί, απλώς δεν θυμάμαι να το έχω κάνει :p )

 

Το μόνο ερώτημα, σε περίπτωση που το έχει διαβάσει και κανένας άλλος είναι το εξής:

Spoiler

 

Τέτοια, πάντως, επιστημονική φαντασία αγαπώ να διαβάζω!

Ντάξει, δεν λέω ότι θα αρέσει σε όλους: Τα θέματα που αγγίζει μπορεί να φανούν πολύ φιλοσοφικά κι αφηρημένα για αρκετούς (σε κάποιο σημείο π.χ. τώρα που το τελείωσα και προσπαθώ να θυμηθώ δεν μου είναι ξεκάθαρη η επιχειρηματολογία κάποιου, αν και όταν τη διάβαζα την καταλάβαινα), δεν έχει τη δράση άλλων ιστοριών, καθώς είναι περισσότερο διαλογικό μυθιστόρημα.

 

Πάντως, εννοείται θα τιμήσω τα υπόλοιπα βιβλία της. Με ένα της βιβλίο δηλώνω ήδη φαν! :)


  • mman, BladeRunner and wordsmith like this

#17 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 21 Δεκέμβριος 2014 - 09:12

Καταρχάς αιτούμαι να αλλάξει κάποιος τον τίτλο του τόπικ αυτού και να αφήσει μόνο το όνομα της συγγραφέως, αφού βλέπετε ότι βάζουμε εδώ τις κριτικές για όλα της τα βιβλία, όχι μόνο για το "Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;". Θα είναι πιο πρακτικό έτσι.

 

Μόλις τελείωσα κι εγώ την "Ενοχή της αθωότητας". Δε μου άρεσε όσο άλλα βιβλία της ίδιας συγγραφέως, το βρήκα πολύ εγκεφαλικό και μπερδεμένο, δε με έπεισε η αναγκαιότητα να γίνουν όλα αυτά και επίσης είναι πήχτρα στο μπλα μπλα, πριν καταλάβεις τη μία θεωρία, σε μπουκώνει με άλλες τρεις. Αλλά φχαριστήθηκα κοσμοπλασίες, θεωρίες, ιδέες, της κακομοίρας! Ίσως το πρόβλημα να είναι ότι λέει πάρα πολλά και πολύ πυκνά και αυτοσχολιάζεται. Θα προτιμούσα να βλέπαμε λίγο παραπάνω την καθεμιά από αυτές τις πόλεις, που έχουν τους δικούς τους τρόπους ζωής και φιλοσοφία και ιστορία, και όχι να τσιμπάμε από την καθεμία μόνο το πιο συμπυκνωμένο κομμάτι θεωρητικούρας και αμέσως να προχωράμε στην επόμενη.

 

Σε σχέση με το κατά πόσον είναι εφ ή όχι, κατά τη γνώμη μου είναι περισσότερο εφ από τα άλλα, γιατί, παρόλο που αυτός ο καινούριος κόσμος, της "Συντεχνιακής Δημοκρατίας", δεν προκύπτει σαν συνέπεια κάποιας νέας τεχνολογίας, είναι μια αλλαγή τεράστια και βαθιά - όλη η Ευρώπη έχει υιοθετήσει έναν καινούριο τρόπο ζωής και σκέψης και μάλιστα για τόσο πολύ καιρό που η κάθε κάστα επαγγελματιών έχει ακόμα και γενετικά χαρακτηριστικά να την διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες.

 

Έχοντας διαβάσει πλέον όλα τα βιβλία της Ι.Μ., εκτός από αυτό που μόλις κυκλοφόρησε, παρατηρώ ότι οι κοσμοπλασίες της γίνονται σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα: στο "Μπουντουάρ του Ναδίρ" έχουμε ένα νυχτερινό κέντρο, πολύ ιδιόρρυθμο, που φιλοξενεί πολύ ακραίες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και έχει δικούς του κώδικες κλπ. Στο "Μυστικό Νερό" έχουμε ένα φανταστικό νησί του Αιγαίου, το οποίο έχει ακολουθήσει διαφορετική πορεία από τα άλλα νησιά μέσα στην ιστορία και έχει δικές του παραδόσεις και έθιμα κλπ. Στο "Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;" έχουμε την "Αποικία", που έχει κι αυτή τα δικά της συστήματα και κανόνες, όπως διαμορφώθηκαν από τις περίεργες καιρικές συνθήκες. Στην "Ενοχή της αθωότητας" μπορεί να θεωρηθεί ότι ο κόσμος που (ξανα)πλάθεται είναι ολόκληρη η Ευρώπη, αλλά εγώ νομίζω ότι έχουμε πολλές μικρές κοσμοπλασίες μαζί, πολλές θεωρίες ερμηνείας της πραγματικότητας, μία για κάθε πόλη από όπου περνάει αυτή η "κάλπη". Είμαι περίεργη να δω αν στο "Δράκο της Πρέσπας" η συγγραφέας έχει καταλήξει στο μέγεθος της κοσμοπλασίας που τη βολεύει περισσότερο.

 

Για όσους το έχουν διαβάσει: όχι, δεν είχα μαντέψει ποιος ήταν μέσα στην κάλπη. Εγώ ήμουν περίεργη να μάθω ποιος είναι ο πατέρας του Ιωσήφ Εράλη (το οποίο το λέει κάπου, αλλά το περνάει ντούκου και δεν το εξηγεί). Το κομμάτι που είναι γραμμένο ως θεατρικό έργο με μπέρδεψε ακόμη περισσότερο (και απ'ό,τι είδα και ο "Δράκος της Πρέσπας" έτσι αρχίζει). Πρέπει να το ξαναδιαβάσω, με λιγότερα διαλείμματα, για να καταλάβω πώς δικαιολογεί η συγγραφέας την εμφάνιση αυτής της 'Συντεχνιακής Δημοκρατίας" και ποιο είναι το ελάττωμα που προσπαθεί να διορθώσει αυτή η περίεργη δίκη. Και τι γίνεται στο τέλος (αν και το υποψιάζομαι).

 

Ναι, μου αρέσουν οι κοσμοπλασίες ^_^ .


  • Naroualis, BladeRunner and Morfeas like this
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#18 alanon

alanon
  • Members
  • 837 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:κωστας
  • Currently reading:Ο Άρχοντας των Μυγών- Γ. γκόλντινγκ

Posted 16 Ιανουάριος 2015 - 14:07

τελειωσα κι εγω την γυναικα του λωτ και εχω να σχολιασω τα εξης:

1. βιβλιαρα...μπραβο της....δεμενη υποθεση σκληρο κλιμα καλη κοσμοπλασια τρομερο σασπενς

2. δεν θεωρω οτι κανει κατι πολυ πρωτοτυπο αλλα αυτο που αφηγηται το δινει τοσο ωραια και με τοσο καλο ρυθμο που δυσκολα βρισκεις βιβλιο χωρις κοιλια....

3. το οτι υπαρχει στα παζαρια ειναι μεγαλη ευκαιρια για ολους να το παρουν

4, ευχαριστω την worldsmith που το εβγαλε στην επιφανεια (για μενα τουλαχιστον)

5. σιγουρα θα ψαχτω για τα αλλα βιβλια της.

10/10


  • deadend, Tiessa, KELAINO and 1 other like this
καθε ψεμα εχει μια μεγαλη δοση αληθειας

#19 Trison

Trison
  • Members
  • 88 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Nikos

Posted 02 Φεβρουάριος 2015 - 20:02

Στο ένθετο 'βιβλία' του κυριακάτικου Βήματος έχει συνέντευξη της συγγραφέως και παρουσίαση του νέου της βιβλίου 'Ο Δράκος της Πρέσπας - Η Κοιλάδα της Λάσπης'.  http://www.tovima.gr...cle/?aid=672684


Edited by Trison, 02 Φεβρουάριος 2015 - 20:04.

  • Διγέλαδος and Morfeas like this

Ήταν μια όμορφη ιστορία.  Κρίμα που δεν θα τη μάθει κανείς.


#20 Morfeas

Morfeas
  • Members
  • 1.123 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Νικόλας

Posted 16 Απρίλιος 2015 - 16:18

Διάβασα το Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;

 

Δεν μπορώ να πω πόσο λάτρεψα και αυτό το μυθιστόρημα (2ο της που διαβάζω και δυσκολεύομαι να φανταστώ πού μπορεί να φτάσει η γυναίκα).

Αγάπησα την κοσμοπλασία της, τη γραφή της (ενδεικτικά: δεν θα ξεχάσω τη δίψα που με έπιασε διαβάζοντας ορισμένα σημεία), τις ιδέες της που ξεχειλίζουν από κάθε σελίδα, τις επιλογές της (το επιστολόλεξο, το βιολετί αλάτι (για δεκάδες λόγους συγχρόνως, δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερη και πειστικότερη κατ' εμέ επιλογή), τη μορφή και τη δομή του κειμένου), τους συμβολισμούς και κάθε μικρή ή μεγάλη σκέψη. Για τον υποδόριο σαρκασμό της, για το υστερικό γέλιο που με έπιασε σε σημεία, για την ικανότητά της να σε παρασέρνει όπου θέλει, με τόση ευκολία. Κι εγώ να τσιμπάω το τυράκι, και μετά να φοβάμαι μην μου βγήκε το ένταμ τελικά ροκφόρ, αλλά όχι μια χαρά φρέσκο ήταν. Για τις μικρές και μεγαλύτερες θέσεις του κειμένου, για τους προβληματισμούς που ελπίζω να γεννήσουν σε κάθε αναγνώστη.

 

Αυτό το κείμενο για μένα είναι σίγουρα επιστημονική φαντασία (μιας και σχολιάστηκε), στα όρια της εναλλακτικής ιστορίας και του μετα-αποκαλυπτικού μυθιστορήματος (καθώς ο χρόνος είναι απροσδιόριστος).

Αλλά δεν έχει καμία σημασία. Είναι τέχνη κι αυτό δεν μπορώ να φανταστώ να το αμφισβητεί κανείς, ανεξαρτήτως συγγραφικών ειδών και προσωπικών γούστων.

 

Συνοψίζοντας: Μέγιστη Αναγνωστική Ηδονή (Μ.Α.Η. :p )

Διαβάστε το! :)

 

edit: Για ορθογραφικό.


Edited by Morfeas, 16 Απρίλιος 2015 - 22:23.

  • deadend, mman, Tiessa and 2 others like this




0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users