Jump to content
Sign in to follow this  
BladeRunner

Georges Simenon

Recommended Posts

BladeRunner

Καιρός ήταν να δημιουργηθεί ένα τόπικ και για τον συνονόματο Ζορζ Σιμενόν, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην αστυνομική λογοτεχνία. Ο Σιμενόν, λοιπόν, ήταν Βέλγος συγγραφέας που γεννήθηκε στην Λιέγη τον Φεβρουάριο του 1913 και πέθανε σε ηλικία 86 ετών και κάτι ψιλά τον Σεπτέμβριο του 1989 στην Λοζάνη. Πολυγραφότατος, με δεκάδες μυθιστορήματα και διηγήματα, είναι κυρίως γνωστός για την δημιουργία του επιθεωρητή Μαιγκρέ. 

 

Επειδή έχουν μεταφραστεί πολλά έργα του, από εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, Άγκυρα, Άγρα (κυρίως), Ζαχαρόπουλο, Λιβάνη κλπ, και επειδή είναι βράδυ και βαριέμαι λίγο, δεν θα φτιάξω τώρα την λίστα με τα έργα του που έχουν βγει στα ελληνικά, κάποια στιγμή όμως υπόσχομαι ότι θα το κάνω. Οπότε υπομονή μέχρι να γίνει το σχετικό edit :)

 

Προσωπικά έχω διαβάσει μόλις δυο του βιβλία: Ο τρελός του Μπερζεράκ και Οι δεσποινίδες. Σίγουρα όχι τα πιο γνωστά, όμως και τα δυο μου φάνηκαν, έστω, ενδιαφέροντα.

 

Σύντομα λέω να πιάσω το κλασικό και ίσως πιο γνωστό του, το Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν. Έχω καλό προαίσθημα γι'αυτό!

 

Έχετε διαβάσει τίποτα από τον κύριο; Αν ναι, ρίξτε τον οβολό σας εδώ.

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν

Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα του Σιμενόν, τρίτο δικό του που διαβάζω, είναι από τα πιο γνωστά και πολυσυζητημένα έργα του. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά για συνδυασμό υπαρξιστικού δράματος και μαύρης κωμωδίας, με λίγο από έγκλημα μέσα. Όπως και να'χει, το βιβλίο είναι πολύ καλό και ενδιαφέρον.

Ο Ολλανδός Κέες Πόπινγκα είναι ένας μέσος άνθρωπος, με μια συμπαθητική οικογένεια και μια καλή δουλειά. Όμως μια μέρα μαθαίνει από το αφεντικό του ότι η εταιρεία χρεοκόπησε, με αποτέλεσμα ο ίδιος να μείνει στην ψάθα, γεμάτος χρέη. Τότε είναι που θ'αρχίσει η πτώση του και η μεγάλη αλλαγή του χαρακτήρα του. Αρχικά μ'έναν φόνο και στη συνέχεια με την περιπλάνησή του στους δρόμους και τα καφέ του Παρισιού, αναζητώντας την χαμένη ελευθερία και ταυτότητά του, θα οδηγηθεί στην τρέλα.

Πραγματικά μου άρεσαν οι περιγραφές των σκέψεων και των πράξεων του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα, που η αλήθεια είναι ότι συμπάθησα αρκετά. Μου άρεσε επίσης η όλη περιπλάνηση του στους δρόμους του Παρισιού, με την οποία είχα την ευκαιρία να δω ένα Παρίσι από μια άλλη εποχή. Όσον αφορά την γραφή, είναι οπωσδήποτε εξαιρετική, χωρίς περιττές περιγραφές και ανούσιες λεπτομέρειες, διόλου βαριά και άκρως ευκολοδιάβαστη. Επίσης η ατμόσφαιρα είναι σχετικά ελαφριά, καθόλου δυσάρεστη.

Ο Σιμενόν έγινε γνωστός χάρη στην δημιουργία του επιθεωρητή Μαιγκρέ, όμως έγραψε και βιβλία σαν κι αυτό, που προσφέρουν πολλά περισσότερα απ'όσα προσφέρει ένα απλό αστυνομικό μυθιστόρημα. "Βρόμικο χιόνι", "Κόκκινα φώτα", "Σεληνιασμός" και πάει λέγοντας. Έχω λίγα βιβλία του και θα αγοράσω και άλλα στο άμεσο μέλλον.

8/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Κόκκινα φώτα

Το "Κόκκινα φώτα", το τέταρτο βιβλίο του Ζορζ Σιμενόν που διαβάζω, ανήκει στην κατηγορία των κοινωνικών και "σκληρών" αστυνομικών μυθιστορημάτων του συγγραφέα, όπου πρωταγωνιστές είναι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας, με τα προβλήματα και τις ανάγκες τους, που μπλέκονται σε διάφορες δύσκολες και περίεργες καταστάσεις. Ο Σιμενόν είναι γνωστός για την δημιουργία του Επιθεωρητή Μαιγκρέ, όμως κάτι τέτοια βιβλία είναι που τον κάνουν μεγάλο λογοτεχνικό όνομα και εκτός του αστυνομικού είδους.

Δεκαετία του '50, στις Ηνωμένες Πολιτείες, βρισκόμαστε στο τελευταίο Σαββατοκύριακο του καλοκαιριού. Ο Στιβ και η Νάνσι, αντρόγυνο από την Νέα Υόρκη, ξεκινούν με το αυτοκίνητο για να πάρουν τα δυο τους παιδιά από μια κατασκήνωση στο Μέιν. Η κυκλοφορία στις εθνικές οδούς είναι ασφυκτική. Το ίδιο και η ατμόσφαιρα μέσα στο αυτοκίνητο, όπου το ζευγάρι κουβαλάει όλη την ένταση της πεζής καθημερινότητάς του. Ώσπου ένας καταζητούμενος δραπέτης θα μετατρέψει το ταξίδι των δυο αυτών ανθρώπων σ'έναν πραγματικό εφιάλτη. Ίσως, όμως, η εμφάνισή του να σημάνει μια νέα αρχή...

Ο Σιμενόν, λιτά αλλά περιεκτικά και διεισδυτικά, καταφέρνει να περιγράψει την ζωή ενός ζευγαριού. Πως η μονότονη, βαρετή και ίσως μάταιη καθημερινότητα των δυο τους, έχει οδηγήσει την σχέση τους σ'ένα τέλμα. Η πλοκή είναι απλή και δεν κρύβει πολλές εκπλήξεις, είναι όμως γεμάτη ένταση και αγωνία για την συνέχεια, και, συν τοις άλλοις, μέσω αυτής, βλέπουμε και την ζωή στις Ηνωμένες Πολιτείες την δεκαετία του '50. Πραγματικά, οι περιγραφές των χαρακτήρων και των σκέψεων τους, των τοπίων και των διάφορων σκηνικών, είναι εξαιρετικές. Η ατμόσφαιρα νουάρ και κάπως μελαγχολική.

Γενικά είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και καλογραμμένο κοινωνικό μυθιστόρημα με λίγα στοιχεία εγκλήματος, που καταφέρνει να κάνει τον αναγνώστη ένα με τον κεντρικό χαρακτήρα και τα προβλήματά του. Κάτι τέτοια "αστυνομικά" βιβλία είναι που μου αρέσουν πάρα πολύ. Γιατί, ναι μεν συνήθως έχουν ικανοποιητική πλοκή (χωρίς, όμως, πολλές πολυπλοκότητες), όμως κύριο μέλημά τους είναι η εξέταση διαφόρων κοινωνικών θεμάτων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα εμβαθύνω ακόμα περισσότερο στο έργο του Σιμενόν. Είναι ένας συγγραφέας αντάξιος της φήμης του.

8.5/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Σεληνιασμός

Πέμπτο βιβλίο του Ζορζ Σιμενόν που διαβάζω και δηλώνω για ακόμα μια φορά ικανοποιημένος και ευχαριστημένος, τόσο από την ίδια την ιστορία, όσο και από την γραφή. Το βιβλίο αυτό ανήκει πιο πολύ στα κοινωνικά μυθιστορήματα του συγγραφέα -με λίγα στοιχεία εγκλήματος-, παρά στην αστυνομική λογοτεχνία. Δεν είναι ένα θρίλερ που ψάχνεις να βρεις τον δολοφόνο, που έχει ανατροπές ή μυστήριο. Καμία σχέση. Όσοι θέλουν να διαβάσουν κάτι τέτοιο, ας πιάσουν άλλο βιβλίο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα δραματικό νουάρ.

Ένας νεαρός Γάλλος, ο Ζοζέφ Τιμάρ, που για να δουλέψει και να δει τον κόσμο ταξιδεύει στην εξωτική και απομακρυσμένη Γκαμπόν, στο ξενοδοχείο όπου θα μείνει, γνωρίζει μια αισθησιακή γυναίκα, την Αντέλ, που θα τον μαγέψει, αν και δεν είναι και τόσο νέα πια. Όμως, η δολοφονία ενός μαύρου και ο θάνατος του συζύγου της Αντέλ, μπερδεύουν κατά πολύ τα πράγματα. Οι λευκοί που βρίσκονται στην χώρα, τι κάνουν ακριβώς; Η Αντέλ σε τι ιστορίες είναι μπλεγμένη; Πόσο θέλει ο άνθρωπος για να σεληνιαστεί, με την συνεχόμενη ζέστη, τους ξένους ολόγυρα, όλα τα περίεργα που συμβαίνουν, και μια γυναίκα που σε έχει ξετρελάνει;

Την διαφορά στο βιβλίο δεν την κάνει τόσο η πλοκή -που είναι ενδιαφέρουσα και έχει μια κάποια αγωνία για την συνέχεια αλλά δεν σε μαγεύει κιόλας-, αλλά η υπέροχη γραφή του Σιμενόν, έτσι λιτή και διεισδυτική όπως είναι, με τις υπέροχες περιγραφές των τοπίων, των διαφόρων σκηνικών και των χαρακτήρων της ιστορίας. Πραγματικά, ο άνθρωπος κατάφερε να με ταξιδέψει πίσω στον χρόνο, στο Λιμπρεβίλ και στα διάφορα άλλα εξωτικά μέρη της αποικιοκρατικής Γκαμπόν. Επίσης, κατάφερε να μου δείξει πως ήταν τότε τα πράγματα σε μια Αφρικανική χώρα και, επίσης, την κατάπτωση και την τρέλα ενός ανθρώπου που δεν του ταιριάζουν τέτοια μέρη, μακριά από τον τόπο του. Προτείνεται.

8/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Ο δραπέτης

Δεύτερο βιβλίο του Ζορζ Σιμενόν που διαβάζω φέτος, έκτο συνολικά. Και για ακόμη μια φορά δηλώνω ικανοποιημένος. Εντάξει, γενικά μου φάνηκε λιγάκι πιο αδύναμο σε σχέση με τα αμέσως δυο προηγούμενα που διάβασα ("Κόκκινα φώτα" και "Σεληνιασμός"), όπως και να'χει όμως πέρασα καλά. Η πλοκή κινούνταν με αργό ρυθμό και χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις, όμως κατάφερε να μου κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η γραφή μου φάνηκε πολύ καλή, οξυδερκής και διεισδυτική, χωρίς περιττές λεπτομέρειες και κουραστικές περιγραφές, ο Σιμενόν περιγράφει μόνο τα απαραίτητα. Το μικρό αυτό μυθιστόρημα δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω ακριβώς αστυνομικό, ούτε φυσικά και θρίλερ. Κατά βάση είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με στοιχεία μυστηρίου και ελάχιστο σασπένς. Σίγουρα η όλη θεματολογία του βιβλίου, το ύφος της γραφής, καθώς και η ατμόσφαιρα, μπορώ να πω ότι είναι του γούστου μου. Αλλά όσοι θέλουν δράση, κάποιο φοβερό μυστήριο και τίποτα τρομερές ανατροπές και εκπλήξεις στην πλοκή, καλύτερα να ψάξουν αλλού.

8/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.