Jump to content
RObiN-HoOD

Εφαρμοσμένη Mυθομηχανική (sff.gr/press) - 10 χρόνια SFF.gr

Recommended Posts

RObiN-HoOD

Και τώρα πηγαίνετε στο 1ο post για kinder-έκπληξη (πήγαινε ντε σου λέω και σταμάτα να ρωτάς.... :p)

 

 

Επίσης υπενθυμίζουμε να μας γράψετε τη γνώμη σας για το βιβλίο...

Share this post


Link to post
Share on other sites
melkiades

Ωωω, βιντεάκι! 'Αντε, να δούμε κι εμείς που χάσαμε τη  παρουσίαση. Όσο να 'ναι, καλά τα γραπτά βρε Ευθυμία, αλλά εγώ θέλω να σε ακούσω! Δεν μου φτάνει τι να κάνω;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Μόλις το τελείωσα οπότε να 'μαι και εγώ :)

 

Στα του βιβλίου πρώτα, είναι πραγματικά πολύ ωραίο :good: Όμορφο σχήμα και εξώφυλλο, με ξεκούραστη γραμματοσειρά και καλή επιμέλεια. Δεν ξέρω γιατί, αλλά το περίμενα λίγο πιο μικρό. Οπότε ήταν και αυτό μία ευχάριστη έκπληξη. Ευχαριστώ πολύ τον πανμέγιστο Robin Hood για την δωρεάν αποστολή και ιδίως για τον επικό του πρόλογο χαχα :abiggrin:

 

Στα του ψητού τώρα, τα περισσότερα διηγήματα ήταν ωραία. Ελάχιστα δεν βρήκα του γούστου μου αλλά και εκεί, πέρα από την όποια αδιάφορη ιδέα, μου άρεσε το γράψιμο. Δεν υπήρξε δηλαδή κάποιο που να σκέφτηκα ''ουφ, τι είναι αυτά που διαβάζω τώρα'', και αυτό είναι κάτι που λέω με κάθε ειλικρίνεια. Το ποσοστό των καλών ιστοριών λοιπόν σε σχέση με το μεγάλο σύνολο είναι πολύ ικανοποιητικό, αλλά θα ξεχωρίσω τέσσερις: Βάσω Χρήστου: ''Έχεις μόνο μία Ευκαιρία'', Αντώνης- Δημήτρης Μίλησης: ''Συστραμμένο Χέρι'', Κωνσταντίνος Κέλλης: ''Long Hog'' και Γιάννης Παπαδόπουλος: ''Σαράντα Τρία Λεπτά πριν''. Με καλύτερη όλων αυτή της Tiessa την οποία είχα διαβάσει και παλαιότερα, και αυτή ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να την ξαναθυμηθώ.

 

Πολλά- πολλά συγχαρητηρία σε όλους όσους συμμετείχαν στη προσπάθεια, πάντα τέτοιες συγγραφικές και μη επιτυχίες.

Edited by Δημήτρης
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
RObiN-HoOD

Να ευχαριστήσω τον giorgos lagonas για το video αλλά και τον mman που προνόησε για τις φωτογραφίες.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Natasha

Το καταβρόχθισα σε μία μέρα :)

 

Ιστορίες που τους έβαλα 10/10 με σειρά ανάγνωσης:

Οι ρίζες της ζωής. Κώστας Χαρίτος

Συστραμμένο χέρι. Αντώνης-Δημήτρης Μίλησης

Χιροσίμα μπαχαλάκι. Ντίνος Χατζηγιώργης

Long Hog. Κωνσταντίνος Κέλλης

Συναίνεση. Αντώνης Πάσχος

 

Πιο ενδιαφέρουσα εικόνα: η μοτοσυκλέτα στην Laguna Seca του Μιχάλη Μανωλιού.

 

Χαρακτήρας που με έκανε να αντιδρώ πιο έντονα: ο πρωταγωνιστής στο Η τελειότητα στο σκοτάδι του Μιχάλη Γεωργοστάθη.

 

Πιο ικανοποιητικό τέλος: Ο νυχτερινός επισκέπτης της Κιάρας Καλουντζή.

 

Πιο ξεσηκωτική ιδέα: Συναίνεση του Αντώνη Πάσχου.

 

Πολλά μπράβο! 5/5

Edited by Natasha

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Χαρακτήρας που με έκανε να αντιδρώ πιο έντονα: ο πρωταγωνιστής στο Η τελειότητα στο σκοτάδι του Μιχάλη Γεωργοστάθη

Είναι αξιαγάπητο ο ατιμος :p

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Πιο ξεσηκωτική ιδέα: Συναίνεση του Αντώνη Πάσχου.

 

Α-χα! Ο (Αθηναίος πλέον) Αντώνης Solonor Πάσχος θα ενημερωθεί πάραυτα για τις

αναγνωστικές

σας προτιμήσεις, κυρία μου. :-)

 

Ευχαριστούμε για την ανάγνωση και τη γνώμη.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Natasha

Χαχα! Ναι, να ενημερωθεί πάραυτα ο Solonor! Νιχιλιε, νομίζω σε τόσο σύντομο κείμενο κανένας άνθρωπος δε με έχει εκνευρισει τόσο όσο αυτός που περιγραφεις. Ειναι κι αυτό μια νίκη και μάλιστα στιβαρη!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Με τη γνωστή μου χαρακτηριστική καθυστέρηση, να μια παρουσίαση της ανθολογίας στο diavasame.gr από την Αγγέλα Γαβρίλη. Η μηχανική των μύθων

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Πολύ πολύ όμορφη παρουσίαση :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Fan-tasy

Πάρα πολύ ωραίο βιβλίο. Έχει πρωτότυπο τίτλο και ωραίο εξώφυλλο. Διάβασα πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες, που όλες έχουν κάτι ξεχωριστό να πουν. Ακόμα και αυτές που δεν ήταν του γούστου μου, με κράτησαν να τις διαβάσω.

Edited by Fan-tasy
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Επειδή σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από την παρουσίασή της, κάνω ένα μικρό bump εδώ για να το δουν όσα νέα μέλη δεν γνωρίζουν την ύπαρξή αυτής της ανθολογίας και να τη θυμηθούμε οι υπόλοιποι.

 

Επίσης, με την ευκαιρία αυτή, αντιγράφω εδώ τη γνώμη του μελετητή του ελληνικού Φανταστικού, Σπύρου Βρετού (ο οποίος, δυστυχώς, έφυγε πρόσφατα και πρόωρα) όπως τη διάβασα σήμερα στο τεύχος 22 του περιοδικού Φανταστικά Χρονικά, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε.

 

Ο Βρετός (ο οποίος μας είχε κάνει και την τιμή να παρουσιάσει το βιβλίο, μαζί με τον Δημήτρη Βανέλλη και τη δικιά μας Ευθυμία Naroualis Δεσποτάκη) στο άρθρο του "Ανθολογώντας το Φανταστικό", κατατάσσει την "Εφαρμοσμένη Μυθομηχανική" στην τρίτη και "πιο ενδιαφέρουσα" κατηγορία ελληνικών ανθολογιών (μαζί με τις "9ΕΦ", "Τρεις Ματιές τ' αλλάζουν όλα", "ΕΦΦάνταστες Ιστορίες" και "Ονείρων Σκιές") τα διηγήματα των οποίων επιλέγονται μέσα από ένα ευρύτερο σώμα κειμένων

 

"...κάτι που τους εξασφαλίζει κάποια minimum ποιότητας και ισόρροπου αποτελέσματος. [...]

Οι ανθολογίες αυτές περιλαμβάνουν διηγήματα τα οποία καλύπτουν την Ε.Φ., τη Fantasy, τον Τρόμο ή τη Φρίκη και την Παράξενη Μυθοπλασία (Weird Fiction), άρα δίνουν μια ευρύτατη εικόνα του Φανταστικού. Εκτείνονται από το χιούμορ και τη σάτιρα, μέσα από το ρομάντζο και το δράμα, ως την ποίηση και τη φιλοσοφική διάθεση. Είναι έργα ατόμων που ασχολούνται επί μακρόν με το γράψιμο, έχουν -οι περισσότεροι, αν όχι όλοι- δημοσιεύσει αλλού, ενώ αρκετοί έχουν εκδώσει και βιβλία. 

[...]

Αποτελούν έναν σαφή, ευρηματικό και δημιουργικό καθρέφτη της χώρας. Και σίγουρα θα αποτελέσουν έναν πολύ καλό οδηγό για το ποιανού τα βιβλία θα αγοράσετε. (Κατά τη γνώμη μου: όλων)."

Edited by mman
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Διάβασα το καλοκαίρι το βιβλίο, με μεγάλη καθυστέρηση, αποκομίζοντας έτσι μια εικόνα από τις βιβλιοθήκες του φόρουμ. Κάτι που μου έλειπε, αφού τα τελευταία πέντε έξι χρόνια δεν έχω ανατρέξει στις βιβλιοθήκες συστηματικά. Ενδεικτικό ότι από τα διηγήματα που περιλαμβάνονται στη «μυθομηχανική», είχα διαβάσει μόλις δύο. Μερικές σκέψεις μου:
 

Σταδιακά στη διάρκεια του 20ου αιώνα, αλλά ιδιαίτερα μετά το 1930, δημιουργήθηκε αυτό που σήμερα αναγνωρίζουμε ως σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Δεν ήταν αυτονόητο ότι θα δημιουργούταν μια «εθνική» λογοτεχνία -τέτοια που να μπορείς δηλαδή να την ξεχωρίσεις από την ευρωπαϊκή- ωστόσο «συνέβη» ως έργο ορισμένων λογοτεχνών που έγραψαν την περίοδο που η Ελλάδα άλλαζε ραγδαία. Υπήρχε δηλ. μια αφορμή, ένα υπόβαθρο, μια κοινωνική έμπνευση. Για αυτό στα έργα τους παρατηρεί κανείς πίσω από τους χαρακτήρες τον κεντρικό ρόλο της Ελλάδας που αλλάζει, των πόλεων που μεγαλώνουν, των νέων κοινωνικών σχέσεων, των μεγάλων γεγονότων κλπ.

Δεν πάω να γράψω θεωρία -σταματώ λοιπόν εδώ. Θέλω απλώς να παρατηρήσω ότι η σύγχρονη ελληνική εφ (υποπτεύομαι και φάνταζι, χωρίς να την ξέρω εξίσου καλά), όπως εν μέρει εκφράζεται στα διηγήματα της μυθομηχανικής, δεν εμπνέεται από κάτι ανάλογο. Εκ των πραγμάτων, το βίωμα των Ελλήνων εφ συγγραφέων τις περισσότερες φορές δεν είναι κοινωνικής προέλευσης, αλλά η εικόνα της λογοτεχνίας του φανταστικού που προσλαμβάνουν από τις διεθνείς τάσεις. Για αυτό και το αποτέλεσμα μου φαίνεται συχνά «διεθνής» εφ, γραμμένη στην ελληνική γλώσσα.

Με πειράζει; Και ναι, και όχι. Γιατί όχι: Γιατί μου αρέσει να διαβάζω ένα - δυο καλά διηγήματα τη βδομάδα, ψάχνοντας καλές ιδέες, καλά δοσμένους χαρακτήρες, καλή χρήση του λόγου, υψηλή αισθητική στη μορφή και όλα τα ποιοτικά γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν ένα καλό έργο, και ας προέρχονται από όπου προέρχονται. Από Έλληνες ή Αμερικανούς συγγραφείς. Και γιατί ναι: γιατί έχω την αίσθηση (και μπορεί κάλλιστα να κάνω λάθος...) ότι χωρίς την κοινωνική έμπνευση ως στήριγμα, το αποτέλεσμα είναι φτωχότερο. Διαβάζοντας την «Εφαρμοσμένη Μυθομηχανική» (που παρεμπιπτόντως, ήταν πολύ καλός τίτλος) βρήκα αρκετά διηγήματα που μου φάνηκαν αδύναμα. Στην ιδέα, στην ανάπτυξή της, κάποιες φορές επιπλέον στη γλώσσα. Ακόμα και διηγήματα συγγραφέων, των οποίων προηγουμένως έχω διαβάσει πολύ καλές ιστορίες.
 
Τι ξεχώρισα: Το «φαρμάκι» του Ελευθέριου Κεραμίδα, για το έξυπνο μείγμα της μαγείας με την επιστήμη. Το βρήκα κάπως αδύναμο στο τελείωμά του. Τις «ρίζες της ζωής» του Χαρίτου. Νομίζω ότι τις «ρίζες» τις ξεχώρισα γιατί μου αρέσει γενικώς ο τρόπος του Χαρίτου, αλλά συγκεκριμένα εδώ μου άρεσε η «μεγάλη» ιδέα που προσπάθησε να αφηγηθεί, αν και ο χειρισμός της (και οι επιπτώσεις της) μου φάνηκαν τραβηγμένες και αναληθοφανείς. Ο «νυχτερινός επισκέπτης» της Κιάρας ήταν αντίθετα μια «μικρή» αλλά καλή ιδέα, σε ωραίο σκηνικό (στο κρεβάτι με έναν/μία άγνωστο, τη νύχτα...) αλλά ο λόγος του αφηγητή μου φάνηκε παράταιρος. Θα μιλούσε πράγματι τόσο αναλυτικά, τόσο περιγραφικά, τόσο χαλαρά, από την αρχή; Το «Χιροσίμα Μπαχαλάκι» είναι ένα καλό διήγημα για το ταξίδι στο χρόνο, πάνω στον περιορισμό του διαγωνισμού (πρόλογος Dain...) αν και, όπως και στην πρώτη ανάγνωση, βρίσκω αδύναμο το τελευταίο μέρος. Δίκαια πάντως είχε κερδίσει τότε (παρένθεση: Το «Μάλλον Ουαλοί» δεν το κρίνω, δημοσιεύθηκε πρώτα αλλού και δεν αποτελεί προϊόν του φόρουμ).

Άφησα τελευταία τα δύο διηγήματα που βρήκα ανώτερα όλων. Η «τελειότητα στο σκοτάδι» του Μιχάλη Γεωργοστάθη στηρίζεται σε μια πολύ καλή ιδέα, γραμμένη με σχεδόν άρτιο, ζωντανό, επιδέξιο τρόπο, που μας βάζει κατευθείαν μέσα στο μυαλό του πρωταγωνιστή.
 

Εντυπωσιάστηκα όμως από τα «σαράντα τρία λεπτά πριν» του Γιάννη Παπαδόπουλου, για τη δύναμη της ιδέας αλλά και του λόγου. Θα ομολογήσω ότι είναι το μόνο διήγημα της ανθολογίας που σκέπτομαι ακόμα, είκοσι μέρες μετά την ανάγνωσή του, και σίγουρα ένα από τα δυο, τρία καλύτερα που έχω διαβάσει φέτος. Από σύμπτωση είναι επίσης το λιγότερο «διεθνές» της ανθολογίας, με το περιεχόμενο που έδωσα στον όρο παραπάνω.

Edited by nikosal
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

O.T.

Σταδιακά στη διάρκεια του 20ου αιώνα, αλλά ιδιαίτερα μετά το 1930, δημιουργήθηκε αυτό που σήμερα αναγνωρίζουμε ως σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.

 

Ελπίω με αυτό να μην υπονοείς ότι πριν το 1900-1930 δεν υπήρχε νεοελληνική λογοτεχνία καθόλου, διότι έτσι διαγράφονται συγγραφείς όπως ο Παπαδιαμάντης, ο Ξενόπουλος, ο Καρκαβίτσας κλπ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Εμένα μου φάνηκε ότι μίλησε για "σύγχρονη ελληνική" όχι με την έννοια της "νεοελληνικής" αλλά σαν μια μορφή που διαφοροποιήθηκε από την "πρώιμη" νεοελληνική λογοτεχνία και έφτασε μέχρι τη σημερινή εποχή. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Εμένα μου φάνηκε ότι μίλησε για "σύγχρονη ελληνική" όχι με την έννοια της "νεοελληνικής" αλλά σαν μια μορφή που διαφοροποιήθηκε από την "πρώιμη" νεοελληνική λογοτεχνία και έφτασε μέχρι τη σημερινή εποχή. 

Αυτό ελπίζω κι εγώ να εννοούσε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Το διάβασα πρόσφατα -άργησα μάλλον. Είναι απ' τις συλλογές που χαίρομαι που έχω διήγημα μέσα. 

Τα περισσότερα τα ήξερα, αλλά τα θυμήθηκα. Απ' όσα δεν είχα διαβάσει με εντυπωσίασαν ο Νυχτερινός Επισκέπτης, το συστραμμένο χέρι και τα σαράντα τρία λεπτά (άραγε τυχαία μπήκε κοντά στη συναίνεση; ) 

Το Laguna Seca δεν το βάζω με τα υπόλοιπα, γιατί περίμενα ακριβώς αυτό που πήρα. Στα έξτρα συν πως ο συγγραφέας σε πείθει για τις γνώσεις του στους αγώνες ταχύτητας (μήπως πρέπει να σε πάρω Θριάσιο μια μέρα;)

Εντάξει, τα "Έχεις μόνο μία ευκαιρία", "Το τραγούδι απ' το σακούλι",  "Φαρμάκι" και "Οι ρίζες της ζωής" τα ήξερα καλά και τα θυμόμουν. 

Το διήγημα που για μένα ξεχωρίζει από τη συλλογή πάντως, είναι η τελειότητα στο σκοτάδι του Μιχάλη. Γαμάτο. Γουατ δε φακ μπρο;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman
22 hours ago, Solonor said:

1) [...]και τα σαράντα τρία λεπτά (άραγε τυχαία μπήκε κοντά στη συναίνεση; ) 

2) Το Laguna Seca δεν το βάζω με τα υπόλοιπα, γιατί περίμενα ακριβώς αυτό που πήρα. Στα έξτρα συν πως ο συγγραφέας σε πείθει για τις γνώσεις του στους αγώνες ταχύτητας (μήπως πρέπει να σε πάρω Θριάσιο μια μέρα;)

1) Όχι, βέβαια. Η θέση των διηγημάτων στο βιβλίο είναι τέτοια που, αν ο αναγνώστης τα διαβάσει με τη σειρά, να μεταφέρεται όσο πιο ομαλά γίνεται από το ένα είδος / θέμα / περιβάλλον στο άλλο. Οπότε το "Σαράντα τρία λεπτά πριν" και το "Συναίνεση" έπρεπε αναγκαστικά να είναι δίπλα δίπλα.

2) Η εμπειρία του συγγραφέα στους αγώνες ταχύτητας περιορίζεται σε μερικές δεκάδες ώρες τηλεοπτικής παρακολούθησης, όποτε he did his homework. Thx!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.