Jump to content
BladeRunner

Patricia Highsmith

Recommended Posts

BladeRunner

Η Πατρίσια Χάισμιθ (Patricia Highsmith, 19 Ιανουαρίου 1921 - 4 Φεβρουαρίου 1995) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, ευρύτερα γνωστή για τα ψυχολογικά θρίλερ της, από τα οποία έχουν προκύψει πάνω από 20 κινηματογραφικές ταινίες. Το πρώτο της μυθιστόρημα, «Ξένοι στο Τρένο», έχει διασκευαστεί αρκετές φορές για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 1951, έγινε ταινία από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ. Εκτός από την ευρέως γνωστή σειρά μυθιστορημάτων με ήρωα τον Τομ Ρίπλεϊ, έγραψε αρκετά διηγήματα, τα περισσότερα σατιρικά ή με μαύρο χιούμορ. Τα βιβλία της έχουν υμνηθεί από διάφορους συγγραφείς και κριτικούς ως καλλιτεχνικές δημιουργίες μεγάλης ομορφιάς και πολυπλοκότητας. (wikipedia)

 

Τις ταινίες που βασίζονται σε έργα της, μπορείτε να τις δείτε εδώ: http://www.imdb.com/name/nm0383604/?ref_=ttfc_fc_wr3
 
Μυθιστορήματα
 
*Strangers on a Train (1950) – (Ελληνική έκδοση: «Ξένοι στο Τρένο», εκδ. Ροές, 2002)
*The Price of Salt (με το ψευδώνυμο Κλερ Μόργκαν) (1952), επίσης εκδόθηκε με τον τίτλο Carol – (Ελληνική έκδοση: «Κάρολ», εκδ. Μεταίχμιο, 2004 & εκδ. Πρόσπερος)
*The Blunderer (1954) – (Ελληνική έκδοση: «Θανάσιμα Λάθη» , εκδ. Ροές, 2003)
*The Talented Mr. Ripley (1955) – (Ελληνική έκδοση: «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ», εκδ. Λιβάνης, 2000 & ως «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϋ», εκδ. Άγρα, 2009)
*Deep Water (1957) – (Ελληνική έκδοση: «Βαθιά Νερά», εκδ. Ροές, 2002)
*A Game for the Living (1958) – (Ελληνική έκδοση: «Μοιραίο Παιχνίδι», εκδ. Ροές, 2003)
*This Sweet Sickness (1960) – (Ελληνική έκδοση: «Αυτή η Γλυκιά Αρρώστια», εκδ. Μεταίχμιο, 2002)
*The Cry of the Owl (1962) – (Ελληνική έκδοση: «Η Κραυγή της Κουκουβάγιας», εκδ. Παρατηρητής, 1989)
*The Two Faces of January (1964) – (Ελληνική έκδοση: «Τα Δυο Πρόσωπα του Ιανουαρίου», εκδ. Άγρα, 2004)
*The Glass Cell (1964) – (Ελληνική έκδοση: «Το Γυάλινο Κελί», εκδ. Ροές, 2002 & εκδ. Άγρα, 2007)
*A Suspension of Mercy (1965), επίσης εκδόθηκε με τον τίτλο The Story-Teller
*Those Who Walk Away (1967) – (Ελληνική έκδοση: «Κρυφτό με το Θάνατο», εκδ. Ροές, 2003)
*The Tremor of Forgery (1969) – (Ελληνική έκδοση: «Χωρίς Ενοχές», εκδ. Μεταίχμιο, 2003)
*Ripley Under Ground (1970) – (Ελληνική έκδοση: «Ο Ρίπλεϋ Κάτω Απ’ το Χώμα», εκδ. Άγρα, 2006 & ως «Ο Ρίπλεϊ Κάτω Από το Χώμα», εκδ. Παρατηρητής)
*A Dog's Ransom (1972)
*Ripley's Game (1974) – (Ελληνική έκδοση: «Ο Αμερικανός Φίλος», εκδ. Παρατηρητής, 1987 & ως «Το Παιχνίδι του Ρίπλεϋ», εκδ. Άγρα, 2008)
*Edith's Diary (1977) – (Ελληνική έκδοση: «Το Ημερολόγιο της Ήντιθ», εκδ. Ολκός, 1994)
*The Boy Who Followed Ripley (1980) – (Ελληνική έκδοση: «Το Αγόρι και ο Ρίπλεϊ», εκδ. Λιβάνης 1987 & ως «Το Αγόρι που Ακολουθούσε τον Ρίπλεϋ», εκδ. Άγρα, 2008)
*People Who Knock on the Door (1983) – (Ελληνική έκδοση: «Οι Απρόσκλητοι», εκδ. Γνώση, 1993)
*Found in the Street (1987) – (Ελληνική έκδοση: «Επικίνδυνη Ομορφιά», εκδ. Ροές, 2003)
*Ripley Under Water (1991) – (Ελληνική έκδοση: «Ο Ρίπλεϋ σε Βαθιά Νερά», εκδ. Άγρα, 2004)
*Small g: a Summer Idyll (1995) – (Ελληνική έκδοση: «Ένα. Καλοκαιρινό Ειδύλλιο», εκδ. Παπαδόπουλος, 1996)
 
Συλλογές διηγημάτων
 
*Eleven (1970 – επίσης γνωστό με τον τίλο The Snail-Watcher and Other Stories)
*Little Tales of Misogyny (1974) – (Ελληνική έκδοση: «Ιστορίες για Μισογύνηδες», εκδ. Γράμματα, 1982)
*The Animal Lover's Book of Beastly Murder (1975) – (Ελληνική έκδοση: «Το Εγχειρίδιο του Κτηνώδους Φόνου για Ζωόφιλους», εκδ. Άγρα, 2005)
*Slowly, Slowly in the Wind (1979) – (Ελληνική έκδοση: «Ιστορίες Μυστηρίου», εκδ. Ροές, 2002)
*The Black House (1981)
*Mermaids on the Golf Course (1985)
*Tales of Natural and Unnatural Catastrophes (1987) – (Ελληνική έκδοση: "Ιστορίες φυσικών και αφύσικων καταστροφών, εκδ. Άγρα, 2015)
*Nothing That Meets the Eye: The Uncollected Stories (2002 – εκδοθέν μετά θάνατον)
 
Διάφορα
 
*Plotting and Writing Suspense Fiction (1966) – (Ελληνική έκδοση: «Πώς να Γράψετε Ένα Μυθιστόρημα Αγωνίας (και Δράσης)», εκδ. Πατάκης, 2012)
*Miranda the Panda Is on the Veranda (1958 – βιβλίο για παιδιά με ποιήματα και ζωγραφιές, σε συνεργασία με την Doris Sanders)
 
----------------------------------------------------
 
Προσωπικά έχω διαβάσει μόνο το Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλευ (σχόλιο εδώ), όμως έχω αρκετά βιβλία της στην βιβλιοθήκη μου και σκοπεύω να διαβάσω αρκετά από αυτά στο άμεσο μέλλον.
Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Βαθιά νερά

 

Δεύτερο βιβλίο της Πατρίσια Χάισμιθ που διαβάζω, μετά το πολύ καλό και κλασικό "Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλευ" που διάβασα τον Αύγουστο του 2013. Σαφώς και δεν είναι το ίδιο γνωστό και πολυδιαβασμένο, όμως σίγουρα είναι πολύ καλό. Δεν θα το χαρακτήριζα αστυνομικό, μου έκανε περισσότερο με ψυχολογικό δράμα/θρίλερ με λίγο από έγκλημα, με μικρές και ενδιαφέρουσες νότες σασπένς και έντασης (ειδικά στο τέλος!).

 

Ο Βικ είναι ένας διανοούμενος τυπογράφος με πολλά χόμπι, παντρεμένος με την όμορφη Μελίντα, πατέρας μιας γλυκιάς κορούλας και κάτοικος ενός μεγάλου σπιτιού σε μια κωμόπολη της Μασαχουσέτης. Το θέμα είναι ότι η γυναίκα του γουστάρει συνέχεια να πηγαίνει σε πάρτι, εκδηλώσεις, δείπνα και πάει λέγοντας, φλερτάροντας ασύστολα με άντρες και έχοντας διάφορες εξωσυζυγικές περιπέτειες, εν γνώσει και υπό την απίστευτη ανοχή του άντρα της. Ο Βικ είναι ένας έξυπνος, ήσυχος τυπάκος με χιούμορ, που δεν μπορεί να συγκρατήσει το εκρηκτικό ταμπεραμέντο της γυναίκας του. Μέχρι όμως μια σειρά γεγονότων και συμπτώσεων να τον οδηγήσουν σε επικίνδυνες καταστάσεις...

 

Αν θέλετε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με γρήγορους ρυθμούς, δράση και ανατροπές, ψάξτε αλλού. Αν θέλετε όμως ένα καλογραμμένο και ενδιαφέρον ψυχολογικό-κοινωνικό δράμα με περίεργες οικογενειακές καταστάσεις, περιγραφές μιας επαρχιακής κοινωνίας και λίγο έγκλημα, τότε σίγουρα αξίζει τον χρόνο σας. Προσωπικά ήξερα τι να περιμένω και έμεινα αρκετά ευχαριστημένος, τόσο από την ιστορία αυτή καθαυτή όσο κυρίως από την εκβάθυνση των χαρακτήρων και τις περιγραφές της καθημερινότητάς τους. 

 

8/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Ιστορίες για μισογύνηδες

 

Τρίτο βιβλίο της Πατρίσια Χάισμιθ που διαβάζω, μετά το "Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ" και το "Βαθιά νερά". Αυτή την φορά δεν πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά για μια μικρή συλλογή δεκαεπτά μικρών ιστοριών που έχουν να κάνουν με τις γυναίκες. Σε καθεμία ιστορία παρουσιάζεται και μια διαφορετική γυναίκα: Γυναίκες που παίζουν τους άντρες τους στα δάχτυλα και γυναίκες που οι άντρες τους τις εκμεταλλεύονται, γυναίκες ξετσίπωτες ή συμμαζεμένες, γυναίκες απελευθερωμένες ή θύματα. Η διάθεση της Χάισμιθ απέναντι στις γυναίκες (και κατ'επέκταση στους άντρες και ολόκληρη την κοινωνία) είναι έντονα σατιρική και χλευαστική, δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν. Αν και σε μικρό διαθέσιμο χώρο, η συγγραφέας κατάφερε να διακωμωδήσει καταστάσεις και να σατιρίσει θεσμούς και κοινωνικά πρότυπα, εκμεταλλεύοντας κάποια στερεότυπα και χρησιμοποιώντας χαρακτήρες-καρικατούρες και μπόλικο μαύρο χιούμορ. Είναι ό,τι πρέπει για μια γρήγορη και ανάλαφρη ανάγνωση στα ΜΜΜ ή στα διαλείμματα στην δουλειά, προσφέροντας παράλληλα και λίγη τροφή για σκέψη και προβληματισμό. Βέβαια στο Goodreads θα του βάλω τρία αστεράκια, για να μην αδικήσω καλύτερα βιβλία. Πάντως πέρασα καλά.

 

7/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Θανάσιμα Λάθη.

 

 Η πρώτη μου επαφή με την συγγραφέα. Το βιβλίο μου κράτησε το ενδιαφέρον, αλλού χωρίς κόπο και αλλού οριακά.
 Το πρώτο κομμάτι του το βρήκα κουραστικό, με όλα εκείνα τα παιχνίδια μίσους. Δεν με ενδιέφεραν αυτοί οι άνθρωποι, για να ασχοληθώ μαζί τους. Η συνήθεια να δίνει ένα σύντομο βιογραφικό για κάθε χαρακτήρα με το που εμφανίζεται, επίσης κουραστική. Ο πρωταγωνιστής μιλάει σε κάποιον σε ένα πάρτυ και πρέπει να μάθουμε όχι μόνο το όνομά του και τη σχέση του μαζί του, αλλά και πού σπούδασε, πού μένει, πού έργάζεται και αν είναι παντρεμένος. Χωρίς λόγο, έτσι, όπως μας περιγράφει και το ότι ο πρωταγωνιστής ντυνόταν. Πολλές λεπτομέρειες. Κάποιες έπρεπε μάλλον να λείπουν.
 Το υπόλοιπο βιβλίο κύλησε καλά, μπορώ να πω ότι με κέρδισε, αλλά στο τελευταίο τέταρτο πάλι έγινε πολύ κουραστικό, με όλες εκείνες τις συζητήσεις και τις απειλές που επαναλαμβάνονταν. Η αγωνία δεν κλιμακώθηκε όπως περίμενα, ήταν όλα κάπως χλιαρά, σαν να έγραφε πράγματα που δεν τα πίστευε.
 Μπορώ να πω ότι είχε καλά στοιχεία, αλλά η συνολική εικόνα είναι μάλλον φτωχή.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Η κραυγή της κουκουβάγιας

 

Τέταρτο βιβλίο της Πατρίσια Χάισμιθ που διαβάζω, μετά το εξαιρετικά απολαυστικό "Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϋ", το πολύ καλό "Βαθιά νερά" και την καλούτσικη συλλογή διηγημάτων "Ιστορίες για μισογύνηδες", και για άλλη μια φορά δηλώνω ικανοποιημένος και -μπορώ να πω- μαγεμένος από την γραφή και την μαεστρία της στην δημιουργία δραματικών νουάρ ιστοριών και στην σκιαγράφηση κάποιων εξαιρετικά δυνατών και μοιραίων χαρακτήρων.

 

Στο οπισθόφυλλο της ελληνικής έκδοσης, υπάρχει αυτό το μικρό κειμενάκι που αναφέρεται στην πλοκή του βιβλίου: "Ο Ρόμπερτ Φόρεστερ δεν έμοιαζε άνθρωπος που θα κινούσε υποψίες. Η πρώην γυναίκα του είχε πει στην αστυνομία ότι ήταν αλλοπρόσαλλος, ότι είχε βίαιες τάσεις και μάλιστα ότι την είχε πυροβολήσει. Ίσως να ήταν ψυχοπαθής δολοφόνος". Δεν μπορεί να πει κανείς ότι πρόκειται για περίληψη της ιστορίας, έτσι λιτό και αινιγματικό όπως είναι το κειμενάκι. Και νομίζω ότι αυτό είναι και το σωστό στην προκειμένη περίπτωση: Όσα λιγότερα ξέρει κανείς, τόσο το καλύτερο. Έχουμε να κάνουμε με μια πραγματικά ιδιαίτερα καλογραμμένη και ενδιαφέρουσα δραματική ιστορία, με στοιχεία εγκλήματος και εξαιρετική νουάρ ατμόσφαιρα. Μην περιμένετε μυστήριο, απίθανες εκπλήξεις στην πλοκή και πολλή δράση, παρά μονάχα ένα δράμα χαρακτήρων, μια ευκαιρία της συγγραφέως να θίξει κάποιες από τις παθογένειες της Αμερικάνικης κοινωνίας της δεκαετίας του '60.

 

Όσοι περιμένουν ένα θρίλερ με γρήγορους και αγωνιώδεις ρυθμούς, μπόλικο μυστήριο και... χορταστική δράση, καλύτερα να ψάξουν αλλού. Το βιβλίο αυτό μπορεί να ανήκει γενικά στην Αστυνομική Λογοτεχνία, αλλά στην ουσία πρόκειται για ένα δραματικό νουάρ, με φοβερά σκιαγραφημένους χαρακτήρες και κάποιες περίεργες καταστάσεις που αναδεικνύουν το καλό και το κακό πρόσωπο που μπορεί να έχει ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος. Η γραφή είναι τρομερή, από τις ωραίες και λιτές περιγραφές του αστικού τοπίου, των σκηνικών και των σκέψεων των χαρακτήρων, έως τους εξαιρετικά ρεαλιστικούς διαλόγους. Αργά αλλά σταθερά, η Πατρίσια Χάισμιθ αρχίζει να γίνεται η αγαπημένη μου γυναίκα συγγραφέας...

 

8.5/10

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μάρβιν ΑΑΠ

από τις αγαπημένες η Χάισμιθ. στον "Ρίπλεϊ κάτω απ' το χώμα" υπάρχει μια από τις πιο ευφυείς και παιγνιώδεις υπονομεύσεις της έννοιας του αυθεντικού στην τέχνη που έχω διαβάσει ποτέ : ))

Share this post


Link to post
Share on other sites
watcher

Blade δες καί την ταινία τώρα :)  φυσικά δεν φτάνει το βίβλιο

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..