Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo
* * * * * 3 votes

Όλες οι γεύσεις του Φωτός - Βάσω Χρήστου


  • Please log in to reply
34 replies to this topic

#21 Old man & SiFi

Old man & SiFi

    Refugee

  • Members
  • 403 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Τώνης

Posted 01 Αύγουστος 2015 - 19:00

Θα προσπαθήσω να είμαι αντικειμενικός δεδομένης της συμπάθειάς μου για την fantasy και της αντιπάθειάς μου για την συγγραφέα (ή μήπως ανάποδα; τα έμπλεξα…) :) 

 

Δεν θα μπω στον κόπο να πω πόσο καλά γράφει η Βάσω Χρήστου, αυτό το ξέρουμε όλοι, θα κάνω μόνο μία διαπίστωση: Η Βάσω Χρήστου γράφει fantasy ακόμα κι όταν γράφει SF! Οι παρομοιώσεις, οι παραλληλισμοί, οι (πάντα καταπληκτικές) εικόνες που στήνει “μυρίζουν” fantasy ακόμα κι όταν περιγράφουν τεχνολογικά επιτεύγματα ή κανόνες φυσικής. Και για να σας προλάβω, αυτό ΔΕΝ το θεωρώ μειονέκτημα. Αντίθετα δουλεύει μια χαρά και δένει όχι μόνο με το υπόλοιπο κείμενο, αλλά δένει και τα διηγήματα μεταξύ τους. Τα οποία είναι όλα υψηλού επιπέδου. Ακόμα και το μη-διήγημα (Μια στάλα μελάνι) είναι μια φιλοσοφική μελέτη με μεγάλο ενδιαφέρον (όπως και το «Πεφταστέρι»). Το κορυφαίο για τα γούστα μου είναι το «Έχεις μόνο μια ευκαιρία» (Ναι, fantasy!). Για τα υπόλοιπα θα χρειαστεί μια δεύτερη ανάγνωση για να ξεχωρίσω τα περισσότερο καλά από τα ακόμα περισσότερο καλά. Oπότε ας πω απλά ότι είναι όλα πολύ καλά για τα γούστα μου ανεξάρτητα αν είναι fantasy ή SF.


  • Sonya, Naroualis, mman and 2 others like this
"West is where all days will someday end..." (Peter Hammill)

#22 giorgos lagonas

giorgos lagonas
  • Members
  • 515 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος
  • Currently reading:T.Ligotti, Yoko Ogawa

Posted 05 Αύγουστος 2015 - 18:26

Αντιγράφοντας από το blog μου, diethnis kamariera

 

Το φως δεν έχει γεύσεις, θα σκεφτείς. Σωστά. Ούτε όμως η αξία των ανθρώπων υπολογίζεται με συναρτήσεις. Ούτε τα όργια ξεκινούν με μόλις δυο στάλες νερό πάνω σε πέτρα. Ούτε τα χρώματα που βλέπουμε προδίδουν την αλήθεια, ούτε ο πηλός ονειρεύεται το μέλλον του, ούτε οι πόλεις χτίζονται η μια μέσα στην άλλη. 

 

Αν δεν ποθείς να νιώσεις, να σκεφτείς και να ονειρευτείς, άφησε τούτο εδώ το περίεργο βιβλίο πίσω στο ράφι του. Αλλιώς ρίξου μέσα του και ζήσε δέκα τέσσερις ζωές σε μία. 

 

Μόλις προχτές έγραφα για ένα καινούριο σπουδαίο βιβλίο της Ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού (την "Άβυσσο πίσω απ' την Πόρτα" του Περικλή Μποζινάκη) και τώρα θα σας παρουσιάσω άλλο ένα. Η Βάσω Χρήστου γράφει επιστημονική φαντασία και φάνταζυ. Έχει κερδίσει πολλά λογοτεχνικά βραβεία και η δουλειά της έχει εμφανιστεί σε περιοδικά, φανζίν αλλά και στο φόρουμ της Ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού, sff.gr. Έχει γράψει μια τριλογία φάνταζυ (Οι Λαξευτές της Παλίρροιας, Λαξευμένο Δίχτυ, Ο Λαξευτής των Στοιχειών) που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ίαμβος. 

 

"Όλες οι γεύσεις του Φωτός" είναι μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων φάνταζυ και επιστημονικής φαντασίας, δέκα τέσσερα τον αριθμό, και αποτελεί το καινούριο βιβλίο της συγγραφέως (τέταρτο στη σειρά). Κυκλοφορεί και αυτό από τις εκδόσεις Ίαμβος σε εξαιρετικά καλή τιμή για το μέγεθός του (365 σελίδες, μόλις 13 ευρώ). Το βιβλίο έχει στιβαρό δέσιμο και υπέροχο εξώφυλλο από την Κιάρα Καλουντζή, ΑΨΟΓΗ επιμέλεια, εξαιρετικής ποιότητας χαρτί, ωραία σελιδοποίηση και γραμματοσειρά που κάνει την αναγνωστική εμπειρία ακόμα πιο όμορφη. 

 

Αλλά, περισσότερο απ' όλα, αξίζουν τα διηγήματα. Καλύπτουν μια αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο (κάποια από αυτά χρονολογούνται από το 2002), αλλά αυτό δεν τους φαίνεται καθόλου, καθώς είναι όλα εξαιρετικά φρέσκα και πολύ, πολύ καλογραμμένα. Θεματολογικά μοιράζονται ανάμεσα στην ΕΦ και στο φάνταζυ σε ένα ποσοστό χοντρικά 50-50. 

 

Κάποια από αυτά είναι απλά δουλειές κορυφής (με καλύτερο όλων, κατά γενική ομολογία το "Έχεις μόνο μια ευκαιρία") και τα περισσότερα (σχεδόν όλα) κινούνται σε επίπεδο από πάρα πολύ καλό (Μια και μόνη λέξη, Συνάρτηση εκτίμησης αξίας, Νεφέλη Περιφλεγής, Μετείκασμα, Όλες οι γεύσεις του Φωτός, Χώμα και όνειρα) έως πολύ καλό (Άπολις, Αρεσάνα, Ο Χορός των Μετανυδριτών). Αδιάφορο με άφησαν τα δυο φλασάκια (Πεφταστέρι και μια στάλα μελάνι) όπως και το "Γλυκόπιοτο Φως" που το βρήκα υπερβολικά γυναικείο για τα γούστα μου. 

 

Δεν έχω περισσότερα να πω, τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Όποιος αγαπάει το φανταστικό, αναμφίβολα θα βρει στις γεύσεις του Φωτός κάτι (πολλά!) που θα μιλήσουν τόσο στην καρδιά, όσο και στο μυαλό του. Ζορίζομαι να βρω κάτι αρνητικό. Η εμπειρία και το ταλέντο της συγγραφέως δεν με αφήνουν. Προσπαθώντας να διυλίσω τον κώνωπα, έχω να επισημάνω ότι:

 

α) προσωπικά, θα προτιμούσα το βιβλίο κάπως λιγότερο "γυναικείο". Η πλειοψηφία των χαρακτήρων και οι αντίστοιχες οπτικές γωνίες είναι γυναικείες, και όπου υπάρχουν άντρες, βασικά έχουν και αυτοί ψυχολογία γυναίκας (πχ ο Σάμτρα στο "Έχεις μόνο μια ευκαιρία") ενώ όπου έχει γίνει προσπάθεια να αποδοθεί κάποιος διαφορετικός αντρικός χαρακτήρας, το αποτέλεσμα είναι μάλλον κάπως αδέξιο (με αποκορύφωμα τον χαρακτήρα στο ζεύγος του Συνάρτηση Εκτίμησης Αξίας).

 

β) Η γραφή της Βάσως Χρήστου είναι χαρακτηριστικά λιτή, σχεδόν δωρική, διατηρώντας ταυτόχρονα μια υπέροχη, διακριτική λυρικότητα. Οι περιγραφές της επ' ουδενί δεν είναι εικόνες απαράμιλλης λεπτομέρειας, σαν υπερφορτωμένος πίνακας αναγεννησιακού ζωγράφου, αλλά μάλλον σαν αυτά τα παζλ με τις τελίτσες όπου δίνονται στον αναγνώστη πολύ λίγα στοιχεία, όσα χρειάζονται, και αυτός αναλαμβάνει με τη φαντασία του να ενώσει τις τελίτσες και συμπληρώσει τα κενά. Και φυσικά αυτό είναι αξιοθαύμαστο επίτευγμα χρόνων συγγραφής. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι κάποιες φορές στο "όσα χρειάζονται". Η λιτότητα των περιγραφών είναι τέτοια που συχνά ακροβατεί σε μια πολύ λεπτή γραμμή όπου η μια πλευρά είναι η "έχω όσα χρειάζομαι για να κατανοήσω και να σχηματίσω εικόνα με αυτά που μου λες" και η άλλη μεριά είναι η "δεν μου δίνεις αρκετά στοιχεία για να συμπληρώσω το παζλ στο μυαλό μου". Προφανώς και είναι υποκειμενική η άποψη, αλλά αρκετές φορές απλά χρειαζόμουν περισσότερες λέξεις για να μετατρέψω σε εικόνα αυτά που διαβάζω. Πάντως, ποτέ τα κείμενα δεν γίνονται δυσνόητα (με εξαίρεση ίσως το 'Απολις και το τέλος του Αρεσάνα).

 

Τα ανωτέρω φυσικά είναι πολύ λίγα και επ' ουδενί δεν επαρκούν για να σας εμποδίσουν να απολαύσετε ένα εξαιρετικό βιβλίο της Ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού, ίσως ένα από τα καλύτερα του είδους. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. 

 

Βαθμολογία: τουλάχιστον 8/10

 

 

 

  • Nienor, Tiessa, Δημήτρης and 2 others like this

#23 Tiessa

Tiessa

    Midpoint Reveller

  • Members
  • 3.734 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Βάσω

Posted 07 Αύγουστος 2015 - 12:31

Τώνη, σ' ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε το βιβλίο, δεδομένου ότι τό μισό βιβλίο είναι fantasy και δεδομένου ότι ξέρω πως το fantasy δεν είναι το είδος σου. :mf_sonne:

Ωστόσο, μπορώ να πω ότι με ξάφνιασε πάρα πολύ το παρακάτω:

 


[...] θα κάνω μόνο μία διαπίστωση: Η Βάσω Χρήστου γράφει fantasy ακόμα κι όταν γράφει SF! Οι παρομοιώσεις, οι παραλληλισμοί, οι (πάντα καταπληκτικές) εικόνες που στήνει “μυρίζουν” fantasy ακόμα κι όταν περιγράφουν τεχνολογικά επιτεύγματα ή κανόνες φυσικής.

 

Θα ομολογήσω ότι εγώ νόμιζα πως γράφω ε.φ. ακόμα και όταν γράφω fantasy! :dazzled: Το λέω επειδή ψάχνω πάντα να βρω εξηγήσεις ακόμα και αν ο κόσμος και το περιβάλλον ανήκουν σε καθαρά φανταστικό τοπίο. Μ' έβαλες σε σκέψεις και πραγματικά θα χαρώ να το συζητήσουμε αυτό και από κοντά.

 

Και πάλι σ' ευχαριστώ.

 

------------------------------------------------

 


 

Αντιγράφοντας από το blog μου, diethnis kamariera

 

 

Γιώργο, πολύ ενδιαφέροντα όσα λες για τους χαρακτήρες. Ποτέ δεν τα είχα σκεφτεί έτσι.

Σ' ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και για την ανάλυση. :)


Edited by Tiessa, 07 Αύγουστος 2015 - 12:32.

  • giorgos lagonas likes this

Please, be honest with me. The truth can hurt me only once.


#24 Morfeas

Morfeas
  • Members
  • 1.110 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Νικόλας

Posted 14 Αύγουστος 2015 - 12:46

Το διάβασα κι εγώ.

Όλες οι ιστορίες μου φάνηκαν πολύ καλογραμμένες – η Βάσω σίγουρα ξέρει να γράφει καλά. Αρκετά διηγήματα τα είχα διαβάσει στο φόρουμ, κι εδώ οφείλω να ομολογήσω ότι η Τιέσσα ήταν από εκείνες τις πένες που ακολουθούσα στο φόρουμ, όταν δεν ήμουν ήδη ενεργό μέλος. Ακολουθεί η (αυστηρή – όντως αυστηρή, όπως θα έκρινα οποιοδήποτε δημοσιευμένο κείμενο) κριτική μου.

Σημείωση: Οι βαθμολογίες δίπλα στα διηγήματα είναι ενδεικτικές, απλώς ως ένα μέτρο σύγκρισης των διηγημάτων, υποκειμενικές προφανώς.

 

Έχεις μόνο μια ευκαιρία (4/5)

Πολύ ωραία ιστορία, όπως και η ιδέα. Βρίσκω πετυχημένο και το σχόλιο. Αν και δεν με εντυπωσίασε πουθενά, αναμφίβολα γλυκιά ιστορία. Μόνη μου (μικρή) ένσταση:

Spoiler

 

Μια και μόνη Λέξη (2.5/5)

Είμαι στο ντεμί για το συγκεκριμένο, από τη μια έχει πολύ ωραία ιδέα, εκφράζει με ενδιαφέροντα τρόπο έναν προβληματισμό κι η κοσμοπλασία είναι πετυχημένη (όση παρουσιάζεται). Από την άλλη δεν με κέρδισε καθόλου η πλοκή ή η ατμόσφαιρα (φάντασυ που είναι τελικά εφ), ούτε κι οι χαρακτήρες, κι έτσι δεν με παρέσυρε όσο θα μπορούσε.

 

Γλυκόπιοτο Φως (2/5)

Είχε κάποιο ενδιαφέρον η σύλληψη με το πλάσμα, όπως κι η ανατροπή (αν και για να είμαι ειλικρινής μου φάνηκε κάπως υπερβολική και ξαφνική). Η ερωτική σκηνή ήταν πολύ καλογραμμένη. Δεν με κέρδισε, όμως, η ίδια η θεματολογία του κειμένου, χωρίς να σημαίνει ότι με άφησε και τελείως αδιάφορο.

 

Άπολις (2.5/5)

Ωραία η ιδέα, καλή κι η εκτέλεση. Συνολικά μου άφησε μια ασάφεια η κοσμοπλασία, ενώ δεν με κέρδισε τόσο η υπόθεση. Αγαπημένα μου σημεία τα πλάγια γράμματα.

 

Συνάρτηση Εκτίμησης Αξίας (5/5)

Εξαιρετικό σε όλα του, στις ιδέες, στους χαρακτήρες (ο Ανάρου είναι μάλλον ο απολαυστικότερος της συλλογής), στην ίδια την πλοκή, στο τέλος του, στους προβληματισμούς του. Διαμαντάκι.

 

Το Πεφταστέρι (3/5)

Τρυφερό κι όμορφο, η πάλη ανάμεσα στη νοσταλγία της αθωότητας και τη γνώση της αλήθειας. Για το μέγεθός του, είναι μια χαρά.

 

Νεφέλη Περιφλεγής (3.5/5)

Ωραία ιστορία. Η δίψα της εξουσίας, που δεν κοιτά εμπόδια. Μου φαίνεται πάντα ενδιαφέρουσα σε τέτοια κείμενα η γεωπολιτική χροιά στην κοσμοπλασία, κι εδώ είναι παρούσα. Μου άρεσε αρκετά.

 

Μετείκασμα (5/5)

Αριστούργημα. Από τα πιο όμορφα διηγήματα φανταστικού που έχω διαβάσει, γενικώς.

 

Όλες οι Γεύσεις του Φωτός (3.5/5)

Μου άρεσε η ιδέα των πλασμάτων, μου άρεσε η υλοποίηση και το πλέξιμο των παράλληλων ιστοριών. Είναι λίγο βαρύ σε σημεία (με τεχνικές λεπτομέρειες) αλλά επιβραβεύει στο φινάλε.

 

Αρεσάνα (4/5)

Μου άρεσε πολύ! Ωραία ιδέα, ωραία εκτέλεση και μάλλον η πιο ανθρώπινη στιγμή της συλλογής. Δυνατό τέλος.

 

Ο Χορός των Μετανυδριτών (4.5/5)

Εξαιρετικό! Υπέροχη σύλληψη των πλασμάτων, αμείωτο το ενδιαφέρον και πολύ πετυχημένη η κλιμάκωση. Και μάλλον το πιο σύγχρονο διήγημα απ’ όλα.

 

Μια Στάλα Μελάνι (1/5)

Αδιάφορο θα το έλεγα, το πιο αδύναμο της συλλογής.

 

Η Πόλη και ο Αστρονόμος (3.5/5)

Μου άρεσε πολύ η ιδέα (αυτή η πόλη μου άρεσε περισσότερο ως σύλληψη, ίσως επειδή μου ήταν και πιο κατανοητή), όπως και η εκτέλεση. Ενδιαφέρον (αν και κάπως ξαφνικό) και το τέλος, αν και η τελευταία φράση μου φάνηκε κάπως γλυκερή για το διήγημα.

 

Χώμα και Όνειρα (5/5)

Εξαιρετικό. Είναι η δεύτερη φορά που το διαβάζω και μου φάνηκε ακόμη καλύτερο. Το πιο ώριμο και φιλοσοφημένο, με τον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Άψογο.

 

Θα έλεγα ότι προτιμώ τη Βάσω στην επιστημονική φαντασία απ’ ό,τι στο φάντασυ, με βάση τα παραπάνω, το οποίο βέβαια μπορεί να σημαίνει περισσότερα για μένα παρά για εκείνη. Εξαίρεση σ’ αυτά αποτελεί το Μετείκασμα, το οποίο ίσως να είναι και το αγαπημένο μου της συλλογής (με πολύ μικρή διαφορά από το Χώμα και Όνειρα).

 

Μια συλλογή όπου κάθε φαν του φανταστικού θα βρει κάτι να εκτιμήσει, πολλά διαφορετικά διηγήματα (αν και υπάρχουν κάποια μοτίβα που η συγγραφέας φανερά αγαπά περισσότερο από άλλα, κάτι μάλλον θετικό). Την προτείνω ανεπιφύλακτα και περιμένω με ανυπομονησία τις επόμενες δουλειές της Βάσως.


  • Tiessa, Δημήτρης and wordsmith like this

#25 Tiessa

Tiessa

    Midpoint Reveller

  • Members
  • 3.734 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Βάσω

Posted 14 Αύγουστος 2015 - 13:47

Νικόλα, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου, για τα καλά σου λόγια και για την εκτεταμένη παρουσίαση. :)

 

--------------------------------------------------------

 

Και θα ομολογήσω σ' αυτό το σημείο ότι κάθε σχολιασμός είναι τόσο μα τόσο διαφορετικός στην πλειοψηφία του από κάθε προηγούμενο, ως προς τα αγαπημένα των αναγνωστών, ως προς το πώς αντιλαμβάνονται την ατμόσφαιρα, ως προς το τι θεωρούν εύκολο, δύσκολο, αδιάφορο, όμορφο, τόσο που με εντυπωσιάζει.

Από την άλλη, κάθε σχόλιο είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο και σας ευχαριστώ όλους πολύ.


  • Naroualis and Morfeas like this

Please, be honest with me. The truth can hurt me only once.


#26 Natasha

Natasha
  • Members
  • 472 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Natasha
  • Currently reading:The Books of Blood, #3

Posted 05 Σεπτέμβριος 2015 - 17:57

Το "Όλες οι γεύσεις του φωτός" ήταν μια συλλογή διηγημάτων που περίμενα να βγει πώς και πώς και όταν τελικά τη διάβασα δεν απογοητεύτηκα στο ελάχιστο. Tα αγαπημένα μου διηγήματα είναι το "Χώμα και όνειρα", "Μετείκασμα", "Ο χορός των μετανυδριτών", "Συνάρτηση εκτίμησης αξίας", αλλά όλες οι ιστορίες είχαν κάτι να μου πουν. Εδώ είναι το κειμενάκι-παρουσίαση που έγραψα για το βιβλίο στο fantasy gate  :) Πάντα τέτοια!


  • mman, Tiessa, DinMacXanthi and 1 other like this

#27 Tiessa

Tiessa

    Midpoint Reveller

  • Members
  • 3.734 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Βάσω

Posted 06 Σεπτέμβριος 2015 - 07:57

Νατάσα μου, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ και για την εδώ κριτική σου και και την παρουσίαση σου. :)

Πολύ χαίρομαι επίσης που ανάμεσα στα τέσσερα που σου άρεσαν περισότερο βρίσκονται και τρία από τα δικά μου πολύ αγαπημένα. 


  • DinMacXanthi and Natasha like this

Please, be honest with me. The truth can hurt me only once.


#28 Nienor

Nienor
  • Members
  • 4.430 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κιάρα

Posted 26 Μάρτιος 2016 - 17:28

Έχω προσπαθήσει να γράψω τη γνώμη μου για αυτό το βιβλίο, επανειλημμένα, και δε θα έπρεπε να είναι δύσκολο δεδομένου του ότι ήμουνα μία από αυτούς που το παρουσίασαν. Πρόσφατα κατάλαβα γιατί μου ήτανε δύσκολο: γιατί, όπως και στην παρουσίαση, προσπαθώ να ακουστώ σαν κάποια που δεν είμαι για να γράψω ή να πω κάτι σοβαρό και μετρημένο, έτσι ώστε να μην κοκκινίσει η φίλη μου η Βάσω. Δε γίνεται αυτό. Το μόνο που έχω να μοιραστώ είναι η αλήθεια μου για τη συγγραφέα, και ας ταλαιπωρήσω λίγο τη φίλη. Κι αυτή είναι το ότι αν οι γεύσεις δεν είναι το καλύτερο ελληνικό βιβλίο του φανταστικού που έχει εκδοθεί μέχρι στιγμής, τότε εγώ δεν έχω διαβάσει ακόμα εκείνο το άλλο που θα μπορούσε να διεκδικήσει τη θέση του, τόσο στο μυαλό όσο και στην καρδιά μου.

Η Βάσω είναι μία συγγραφέας που ξέρει πως τα πεφταστέρια είναι απλώς πέτρες που πέφτουνε από τον ουρανό, μα επιλέγει να συνεχίζει να ονειρεύεται και θέλει να ονειρεύεται μαζί της κι ο αναγνώστης της. Είναι μία συγγραφέας που καταφέρνει με τρεις σελίδες κείμενο να μου ανεβάζει έναν λυγμό στον λαιμό. Έναν λυγμό που καμιά φορά τον σκέφτομαι και τον θυμάμαι για χρόνια, που πάνω του παίρνω αποφάσεις και αλλάζω. Είναι μια συγγραφέας που ξέρει πώς να σηκώσει το δάχτυλό της για να μου δείξει ένα στοιχείο που πρέπει να ακολουθήσω σε ένα κυνήγι θησαυρού, που έχει οργανώσει με μεγάλη λεπτομέρεια, και στο τέλος του θα βρω κάτι που θα με κάνει να νιώσω καλύτερα για τον εαυτό μου και τον κόσμο.

Η επίγευση των γεύσεων του φωτός είναι συναισθήματα. Και είναι πολλά. Οπότε αν σκοπεύετε να το διαβάσετε (σε περίπτωση που δεν το έχετε κάνει ακόμα) διαβάστε το γουλιά γουλιά. Το ταξίδι του είναι μαγικό.

 

 

Από τα όσα έχω γράψει μέχρι στιγμής για τα ίδια τα διηγήματα, ένα μόνο είναι που θέλω να πω γιατι διαφωνώ με τον μισό πληθυσμό του τόπικ :p : Tο πεφταστέρι σίγουρα δεν είναι αδύναμο. Μπορεί να μην είναι αυτό που συνήθως λέμε "ολοκληρωμένο διήγημα" με χαρακτήρες, πλοκές, χάλι γκάλι κτλ Όμως αδύναμο δεν είναι. Και δεν είναι απλώς δυνατό, είναι πανίσχυρο.


  • Sonya, mman, Tiessa and 2 others like this
Posted Image
:witch:
"Μαϊσσάκι μου, είσαι βιβλία. Δως τους ζωή και γίνε κι εσύ ένα."
Μιχάλης Μανωλιός

#29 Tiessa

Tiessa

    Midpoint Reveller

  • Members
  • 3.734 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Βάσω

Posted 27 Μάρτιος 2016 - 11:16

Κιάρα, :blush:, :blush: και επίσης :blush:!

Από χτες προσπαθώ να γράψω κάτι πιο αξιοπρεπές από χρμπφ, αλλά έχω καταπιεί τη γλώσσα μου... :blush-anim-cl:

 

Ευχαριστώ πολύ!  :mf_sonne:

Κι αν δεν πω ότι με συγκίνησες, θα είναι μεγάλη παράλειψη. :give_rose:

 


  • Nienor, Sonya and wordsmith like this

Please, be honest with me. The truth can hurt me only once.


#30 Δημήτρης

Δημήτρης

    Pistol Pete

  • Members
  • 3.225 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Δημήτρης

Posted 05 Απρίλιος 2016 - 18:29

Μόλις το τελείωσα. Έφυγε γρήγορα σε ένα τριήμερο γιατί ήταν καλό και ευκολοδιάβαστο. Δεν θα αναλύσω το κάθε διήγημα ξεχωριστά, έγινε ήδη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Εκτός από τα ''Μία και μόνο Λέξη'', ''Άπολις'' που με άφησαν αδιάφορο, όλα τ' άλλα ήταν καλά. Άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο, αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στα ''Γλυκόπιοτο Φως'', ''Νεφέλη Περιφλεγής'' και ''Μία Στάλα Μελάνι''. Αν εξαιρέσω -φυσικά- το ''Έχεις μόνο μία Ευκαιρία''.

 

Αχ αυτό το ''Έχεις μόνο μία Ευκαιρία''... Μελαγχολικά υπέροχο, είναι με κάθε ειλικρίνεια μία από τις ωραιότερες ιστορίες που έχω διαβάσει ever  :wub:  Και θέλω να πιστεύω ότι αυτό έχει μία κάποια σημασία όταν λέγεται από κάποιον που στη ζωή του έχει διαβάσει παραπάνω από μισή χιλιάδα τέτοιες. Να διαβαστεί και να μην αρέσει ok. Γούστα είναι αυτά και διαφέρουν τρελά από άνθρωπο σε άνθρωπο. Θεωρώ όμως μεγάλη παράλειψη να το αγνοεί κάθε βιβλιόφιλος. Γενικά, όχι μόνο του φάντασυ. Εξού λοιπόν και ο φόρος τιμής  :rose:


Edited by Δημήτρης, 05 Απρίλιος 2016 - 18:33.

  • Nihilio, Sonya, melkiades and 3 others like this
Πάρτε τώρα κοπρόσκυλα μαζί σας στην κόλαση την γεύση του ατσαλιού μου στις καρδιές σας

All fled, all done, so lift me on the pyre;
The feast is over and the lamps expire.

#31 Tiessa

Tiessa

    Midpoint Reveller

  • Members
  • 3.734 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Βάσω

Posted 06 Απρίλιος 2016 - 21:59

Ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο και για τα σχόλιά σου, Δημήτρη! :mf_sonne:

 

Όσο για το φόρο τιμής, στο "Έχεις μόνο μια Ευκαιρία", με συγκίνησες. Και γι' αυτό, σ' ευχαριστώ ιδιαιτέρως. :give_rose:


  • Δημήτρης likes this

Please, be honest with me. The truth can hurt me only once.


#32 mman

mman

    AA

  • Members
  • 2.855 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης
  • Currently reading:πολλά

Posted 27 Ιούνιος 2016 - 10:43

Χμμ, επειδή η συγγραφέας δεν πρόκειται να το κάνει ποτέ, το κάνω εγώ: Σχεδόν έκλεψα ένα email από το inbox της (στην ουσία την υποχρέωσα να μου το προωθήσει) και παραθέτω εδώ τα σημαντικότερα σημεία του. 

Αυτό που κάνει αυτή τη γνώμη ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, είναι ότι προέρχεται από άτομο που δεν έχει αναγνωστική επαφή με τον χώρο του Φανταστικού. Αυτό δεν το εμποδίζει να αναγνωρίζει και να εκτιμά την καλή λογοτεχνία, πέρα από είδη και στεγανά:

 

Διάβασα το βιβλίο σου λίγο λίγο, σε μικρές δόσεις, και μου άρεσε πάρα πολύ. Ξεχώρισα δύο που με έκαναν να κλάψω: Το πρώτο [σ.σ. «Έχεις μόνο μία Ευκαιρία»] και το «Μετείκασμα». Έχεις ωραίο λόγο, ένα σπουδαίο υπόβαθρο γνώσεων και ωραίες συλλήψεις του πυρήνα των έργων σου. Όπως στο «Έχεις μόνο μια Ευκαιρία», αλλά και στο «Άπολις» και στο «Η Πόλη και ο Αστρονόμος» ή στο «Χώμα και Όνειρα» και στο «Μετείκασμα».
Μου άρεσε η ψυχολογική ματιά που έχουν τα περισσότερα διηγήματα, όπως στο «Μία και μόνη Λέξη», με το ζευγάρι που ωριμάζει ο καθένας ανεξάρτητα, αλλά που φτάνουν στον ίδιο στόχο, και σώζουν την ωραία σχέση τους ή στο «Μετείκασμα», με την ηρωίδα που είναι μια ψυχαναλύτρια που αναλώνει τον ίδιο τον εαυτό της. Ή το «Γλυκόπιοτο Φως», που η ηρωίδα στερείται τόσες αισθήσεις αλλά ζει τον τέλειο έρωτα και την πλήρη επικοινωνία.
Είναι ωραία και η σκηνογραφία πολλών διηγημάτων, όπως το κλειστοφοβικό «Μία και μόνη Λέξη» ή το «Νεφέλη Περιφλεγής». Άλλα έχουν έντονη την αίσθηση του κινηματογραφικού σεναρίου, όπως το «Χώμα και Όνειρα» και άλλα.
[...]
 
 

  • Sonya, Tiessa, Morfeas and 1 other like this
Εκτός του σκύλου, το βιβλίο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Εντός του σκύλου είναι πολύ σκοτεινά για να διαβάσει κανείς.
Groucho Marx

#33 melkiades

melkiades
  • Members
  • 1.019 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Chrysa

Posted 29 Δεκέμβριος 2016 - 00:20

Κάποια λίγα, πολύ καθυστερημένα σχόλια που έγραψα και στο Goodreads.

 

Ένα πολύ ωραίο βιβλίο, που για κάποιον λόγο καθυστέρησα πολύ να τελειώσω. Λίγο φταίει το ότι δεν είμαι τύπος των διηγημάτων, περισσότερο φταίει το ανεξήγητο κόλλημά μου στο ομώνυμο διήγημα. Το ξεκινούσα και το άφηνα και η Μέρα της Μαρμότας δεν έλεγε να τελειώσει ενώ όταν τελικά το διάβασα, ανακάλυψα ότι δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος που παιδεύτηκα τόσο. Άβυσσος.

 

Αναρωτιέμαι μερικές φορές αν το να διαβάζω ένα βιβλίο ενός συγγραφέα που γνωρίζω (προσωπικά ή λογοτεχνικά) είναι κάτι που του βγαίνει σε καλό ή όχι. Από τη μία, αν αυτό που διαβάζω μου αρέσει, η άποψή μου μπορεί να γίνει ακόμα πιο θετική επειδή έχω μάθει να αναγνωρίζω και να εκτιμώ τη δουλειά του. Από την άλλη, αν θεωρώ ότι κάτι είναι κατώτερο των δυνατοτήτων του, τότε γίνομαι λίγο στριμμένη.

 

Στο βιβλίο τώρα. Το «Όλες οι γεύσεις του φωτός» μπορώ να πω ότι είναι κάπως άνισο, αν και δεν υπάρχει κάποιο διήγημα που να πω ότι είναι κακό ή ότι δεν μου άρεσε. Σε γενικές γραμμές όλα τα διηγήματα είναι καλά αλλά υπάρχουν και κάποια που είναι πάρα πολύ καλά. Όποιος γνωρίζει τη Βάσω μπορεί να διακρίνει εύκολα όλες τις συγγραφικές της εμμονές, κάτι που δεν είναι φυσικά κακό όταν ξέρει να τις διαχειριστεί. Προσωπικά ξεχωρίζω τα:

 

Έχεις μόνο μία ευκαιρία

Μια και μόνη λέξη

Άπολις

Συνάρτηση εκτίμησης αξίας

Μετείκασμα


  • Tiessa and Cassandra Gotha like this

Ο Μύθος παρουσιάζει την Ηχώ ως αντικείμενο επιθυμίας και πόθου. Η Φυσική τη θέλει αντικείμενο της απόστασης και του σχεδίου.  Όπου υπεισέρχεται τόσο το συναίσθημα όσο και η λογική, και οι δύο ισχυρισμοί είναι ακριβείς.
Και όπου δεν υπάρχει η Ηχώ, δεν υπάρχει ούτε η περιγραφή του χώρου ούτε η περιγραφή της αγάπης.
Υπάρχει μόνο σιωπή.

Σπίτι από φύλλα - Mark Z. Danielewski


#34 Tiessa

Tiessa

    Midpoint Reveller

  • Members
  • 3.734 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Βάσω

Posted 29 Δεκέμβριος 2016 - 10:29

Ευχαριστώ πολύ, και για το χρόνο και για τα σχόλια, Χρύσα. :flowers:

 

Το ομώνυμο διήγημα, που σε παίδεψε, είναι το διήγημα που έχει παιδέψει αφάνταστα κι εμένα. Πρέπει να το έχω γράψει/ξαναγράψει τουλάχιστον έξι-εφτά φορές κι έχει περάσει από σχολιασμούς φίλων, από εργαστήριο, από μια αρχική δημοσίευση στο "9" και από τις βιβλιοθήκες του sff, οπότε γίνεσαι μέλος μιας μεγάλης παρέας ταλαιπωρημένων, ξεκινώντας από την ξεροκέφαλη συγγραφέα που ήθελε ντε και καλά να το γράψει. :)

 

 

 


  • wordsmith likes this

Please, be honest with me. The truth can hurt me only once.


#35 Naroualis

Naroualis

    Πατώντας σε στέρεα γη

  • Moderators
  • 6.182 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ευθυμία

Posted 18 Ιούνιος 2017 - 17:04

Καθυστέρησα πολύ να πω μια κουβέντα γι' αυτό το βιβλίο. Αλλά τι να πεις; Τα είπε καλύτερα ο Αντώνης ο Πάσχος από μένα: "Δεν έμεινα με το στόμα ανοιχτό, όχι γιατί το βιβλίο δεν έχει μέσα ιστορίες-βόμβες, αλλά γιατί ήξερα". 
 
Ναι, ήξερα. Ήξερα ότι γι' άλλη μια φορά θα διαβάσω αυτή την "Έχεις Μόνο Μία Ευκαιρία" και θα σφιχτεί η καρδιά μου, αγχωμένη καθώς κάθε μα κάθε φορά δεν ξέρω αν τελικά ο Σάμτρα δεν προλάβει να βγει έξω πριν λύσει την κοτσίδα του. Καταραμένη κοτσίδα. Ευλογημένη κοτσίδα.
 
Καταραμένη Βάσω. Ευλογημένη Βάσω. Κι ευλογημένοι κι εμείς που σε διαβάσαμε πριν απ' όλους.

  • Solonor, mman, Δημήτρης and 2 others like this




0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users