Jump to content
alkinem

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ

Recommended Posts

alkinem

Συγγραφέας: alkinem - Γιάννης Σδράλης

Είδος: Ηρωική Φαντασία

Λέξεις: 3495

Βία: Ναι

Σεξ: Κάτι ψιλά

Σχόλια: Η συμμετοχή μου στον 40ο Διαγωνισμό Σύντομης Ιστορίας

 

 

 

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ (edit για διαγωνισμό).doc

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ (edit για διαγωνισμό).pdf

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

 

Η κεντρική ιδέα ήταν καλή και η ανατροπή λειτουργεί, αν και δεν μπορώ να πω ότι πείστηκα για την αναγκαιότητα να χρησιμοποιήσει η Λεσένα το συγκεκριμένο ξόρκι. Εφετζίδικο, δεν λέω, αλλά δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι πραγματικά χρειαζόταν να το κάνει για να κλέψει το πετράδι. Χρειάζεται να της βάλεις κάποιες δυσκολίες που, αν δεν είναι δύο και όχι μία, δεν θα μπορει να τις αντιμετωπίσει – σκέψου πώς μπορείς να το κάνεις αυτό. Η παρουσία του Ράγκους ήταν κάτι ακόμη που με άφησε με απορίες. Γιατί είχε προσληφθεί; Ήταν κάποια ιδιαίτερη τελετή που γινόταν, π.χ. κάθε 100 χρόνια και μόνο τότε θα μπορούσε κάποιος να κλέψει το πετράδι και γι’ αυτό χρειάζονταν έξτρα προστασία; Κάτι που θα εξηγούσε γιατί η κλέφτρα μας πήγε να κάνει τη δουλειά μπροστά σ’ όλον τον κόσμο. Και  εκεί στο τέλος που θυμάται ότι «έκανε χάρες» στους μοναχούς, μου φάνηκε λίγο σαν κάτι που σου ήρθε στην πορεία πιο πολύ και δεν το είχες σκεφτεί εξαρχής διότι δεν πολυταιριάζει με τη συμπεριφορά της στην αρχή του κειμένου. Αυτά είναι κενάκια τα οποία καλό θα ήταν να καλύψεις μελλοντικά. Άσχετο, αλλά κατάλαβα ότι τα μεχάρ ήταν μονάδα μέτρησης μόλις τη δεύτερη φορά που το ανέφερες, την πρώτη έσπαγα το κεφάλι μου. Τέλος πάντων, πάμε τώρα στα πιο σημαντικά. Δύο βασικές αδυναμίες μπορώ να εντοπίσω στη γραφή σου: η πρώτη είναι πως δεν αγαπάς καθόλου τις τελείες και τους συνδέσμους, με αποτέλεσμα να έχεις μακριές προτάσεις που συνδέονται με κόμματα και σε πολλά σημεία χάνεται εντελώς η σύνταξη κι ο αναγνώστης πρέπει να διαβάσει 2 και 3 φορές για να καταλάβει τι πάει πού και η δεύτερη είναι πως έχεις μια τάση υπερβολής στο λόγο σου, που άλλες φορές είναι πετυχημένη, συνήθως όμως είναι κάπως κουραστική. Για το πρώτο, πρέπει να δουλέψεις πιο πολύ τη στίξη σου. Για το δεύτερο, δεν χρειάζεται κάθε ουσιαστικό να συνοδεύεται από τουλάχιστον ένα επίθετο για να έχεις μια πλούσια περιγραφή. Μπορείς να έχεις το ίδιο και καλύτερο αποτέλεσμα με λιγότερες, αλλά πιο προσεκτικά διαλεγμένες λέξεις.  Σε κάθε περίπτωση, έχεις μια καλή πρώτη ύλη, μια πρωτότυπη ιδέα και ανατροπή που δουλεύει καλά, έχεις το λεξιλόγιο που απαιτεί μια τέτοιου τύπου ιστορία, το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα καλό γυάλισμα.

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

 Καλησπέρα,

 

Δεύτερη ιστορία που διαβάζω με την Ραγκούς. Για την πρώτη δεν θυμάμαι πολλά πράγματα να σου πω την αλήθεια πλέον(πάνε και 2-3 χρόνια), αλλά απ'ό,τι είδα  στο αντίστοιχο topic μου είχε αφήσει πολύ καλή εντύπωση.

 

Και ετούτη εδώ είναι  ωραία  ιστοριούλα, που μου κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο καθώς την διάβαζα.

Η πλοκή είναι τυπική, αλλά

δεν το περίμενα, ομολογώ, να "χάσει" ο Ραγκούς

.

Ωστόσο θα πρέπει  να συμφωνήσω   με την Elgalla για το

κατά πόσο ήταν αναγκαίο το  ξόρκι.

. Πιστεύω θα μπορούσες να το κάνεις να δουλευεί και χωρίς αυτό. Παρόλα αυτά δεν το θεωρώ σαν κάτι αρνητικό, γιατί δούλεψε μια χαρά!

 

Οι παρατηρήσεις που θα ήθελα να κάνω εστιάζονται στα εξής:

Οι διάλογοι  πιστεύω  ήθελαν λίγη δουλίτσα ακόμη. Τώρα, δεν μου φαίνονται ιδιαίτερα πειστικοί.  Case in point

«Έχω δει πώς με κοιτάς και ξέρω τί σημαίνει όταν ένας άντρας ρίχνει τέτοια βλέμματ

 

Επίσης, βρίσκω την γραφή σου λίγο σφιχτή. Σε κάποια σημεία μπορεί να γίνει  βαριά και κουραστική(π.χ στην πρώτη ενότητα. Ευτυχώς μετά τα πράγματα  είναι πιο ήρεμα, αλλά πάλι κάποιες φορές βαραίνει  αχρείαστα. Μια πρόταση δεν χρειάζεται εκατό λέξεις για να είναι όμορφη)

 

Τέλος, ένα  μικροπράγμα στην πλοκή που δεν με έπεισε είναι το 

πόσο εύκολα/γρήγορα  φαίνεται να ερωτεύτηκε ο ένας τον άλλον

 

 

Αυτά!

 

Καλή επιτυχία!

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Γιάννη, η ιστορία σου έχει αρκετά προβλήματα. Δεν κατάφερα να νοιαστώ για κανέναν από τους χαρακτήρες (όπως σου σημειώνω στο τέλος του αρχείου, τελικά ποιος είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας; )

και το twist δεν λειτούργησε, λόγω έλλειψης προϊκονομίας. Αφού στο μεγαλύτερο μέρος της αφήγησης πάσχιζα να καταλάβω τι είναι, τι γίνεται, πώς θα μου έκανε δυνατή εντύπωση η ανατροπή; Επίσης, μου φάνηκε κάπως "λίγος" ο λόγος για όλα αυτά. (Θα χρειαζόταν πιο ισχυρό κίνητρο για να θέσει τον εαυτό της σε τέτοιους μπελάδες, στο επικίνδυνο ξόρκι. Για χρήματα, δεν πιστεύω).

 

Παρά τα προβλήματα, όμως, είναι μία ιστορία που στη διορθωμένη της εκδοχή θα τη διάβαζα με ευχαρίστηση.

 

Στα σχόλια πάνω στο κείμενο (στο αρχείο) εκφράστηκα αυθόρμητα, ελπίζω να μην παρεξηγήσεις τις προθέσεις μου. Είχα απέναντί μου έναν φίλο, έτσι το σκεφτόμουν. Ω, γουέλ... :rolleyes:

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ σχόλια Άννας.doc

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Αν μου έδιναν το κείμενο και με ρωτούσαν αν είναι διήγημα του sff ή κεφάλαιο μυθιστορήματος θα βρισκόμουν σε δίλημμα. Συνολικά καλό γράψιμο αν και μερικά χιλιοειπωμένα κλισέ δεν εξυπηρετούν τίποτα (λιθάρια που πνίγουν το φως). Λίγες είναι οι παρομοιώσεις που δεν λειτουργούν (κοτόπουλα και χήνες). Λίγη προσοχή παραπάνω θα βοηθούσε (τα φτωχά στενά θα μπορούσαν να είναι άδεια λόγω της γιορτής).

Οι διάλογοι αν και κομματάκι πομπώδεις ταιριάζουν. Η δράση είναι ενδιαφέρουσα.

Ο κόσμος όμως μου φάνηκε πολύ μεγάλος για να τον χωνέψω, η πληροφορία περίσσευε.

Γενικά συμπαθητικό κομμάτι, αλλά στέκει μόνο ως μέρος μεγαλύτερου κειμένου.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Ένα ενδιαφέρον κείμενο.

 

Απλώς νομίζω πως ήταν κεφάλαιο μυθιστορήματος. Μου άρεσε που ο άρχοντας εκεί λεγόταν Κύρης, αλλά υπήρχαν πολλά που θέλουν ένα κάποιο ξεκαθάρισμα. Μικρολεπτομέρειες σαν το μεχάρ, που εγώ στην αρχή νόμιζα ότι ήταν κάποιο φυτό, σοβαρά τώρα, και τη δεύτερη κατάλαβα ότι ήταν μονάδα μέτρησης. Θα ήθελα περισσσότερο χτίσιμο στην αξία του πετραδιού, γιατί όλη η πλοκή σου είναι στημένη σε κάποιο παρελθόν των ηρώων, της Λεσένα σίγουρα, που θα λειτουργούσε σε μυθιστόρημα και μετά την σχετική προεργασία στη συνείδηση του αναγνώστη, αλλά εδώ φάνηκε κάπως αποκομμένο από το (όποιο) πλαίσιό του. Τι πετράδι ήταν αυτό, γιατί ήταν τόσο σημαντικό, πώς και γιατί και τι εμπειρίες είχε η Λεσένα από την πόλη όπου δεν ήθελε να ξαναπάει...ένας πλούτος πληροφοριών που θα έδινε πλούτο στη δουλειά σου, μα δεν υπήρχε χώρος να ειπωθούν. Είναι όμως σαν να υπήρχαν εκεί και να τις στράγγιξες για να το χωρέσεις.

Ο Ραγκους εδώ, και ελπιζω να καταλάβεις τί εννοώ γιατί νομίζω δεν το εκφράζω επαρκώς, ο Ραγκους λοιπόν είχε το στήσιμο ενός χαρακτήρα που θα έπρεπε ήδη να ξέρουμε. Δεν ήταν ακριβώς ότι λες λίγα, αλλά η ατμόσφαιρα ήταν ατμόσφαιρα αποσπάσματος και όχι ενός ολοκληρωμένου έργου.

Το ξόρκι τώρα. Λειτούργησε σαν αντιπερισπασμός, αν κατάλαβα καλά. Δεν μπορώ να πω ότι εξεπλάγην γιατί η κοπελίτσα μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή (αλλά σε αυτό φταίω εγώ που είμαι σάπιο κρανίο).

Αλλά αν η Λεσένα είχε τέτοιες πικρές εμπειρίες από τους καλόγερους, πώς πάει και τους προσπέφτει -και μάλιστα δείχνει και να την νοιάζονται, και να υπάρχει και κάποιος αμοιβαίος σεβασμός, ας το πούμε; Και της λέει και ο γέρος να προσέχει τον εαυτό της; Μία σχεδόν πατρική συμπάθεια που δεν συνάδει με το ίματζ του διεστραμμένου παπαδαριού που σου προέκυψαν όλοι αυτοί.

Θα ήθελα να το δω σε νουβέλα πάντως....

 

 

 

Καλή επιτυχία!

Edited by Ιρμάντα
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Γιάννη καλησπέρα.

 

 

 

Αυτή είναι η πρώτη μου αναγνωστική επαφή μαζί σου και χαίρομαι που αυτό έγινε με μια ευχάριστη ιστορία.

 

Η κεντρική σου ιδέα μου άρεσε, το όλο στόρι κύλισε ευχάριστα, ενώ η ανατροπή στο φινάλε ήταν καλή και δεν την περίμενα.

 

Έχω πάντως μερικές μικρές ενστάσεις, όπως ας πούμε γιατί η Λεσένα έπρεπε να χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο ξόρκι. Μοιάζει να είναι πολύ ικανή για να το χρειάζεται.

Στη συνέχεια είναι το θέμα της ερωτικής σκηνής. Εκεί που είδα την Γκρεμνίνε  συγκλονισμένη και συντριμμένη, ξαφνικά τη βλέπω πολύ ορεξάτη για αταξίες. Μου ξένισε λίγο. Φυσικά είχες τον σκοπό σου που το έκανες, όπως και αυτή τον δικό της, αλλά αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι από τη στιγμή που παραξενεύτηκα εγώ θα παραξενεύονταν και ο Ράγκους. (Ο οποίος παρεμπιπτόντως τη λέει μικρή νωρίτερα και μου δημιουργεί την εντύπωση ότι τη βλέπει… μικρή και όχι ερωτικά).

 

Τούτες όμως είναι λεπτομέρειες που απλά υπογραμμίζω. Η ιστορία σου είναι καλογραμμένη και ευχάριστη. Κι επίσης, επειδή πίσω από το αρχείο αναγράφεις edit για τον διαγωνισμό, υποψιάζομαι ότι υπάρχουν κομμένα κομμάτια που ενδεχομένως να τα λύνουν ούτως ή άλλως όλα αυτά που αναφέρω.

 

 

 

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
gismofbi

Τα θετικά: πολύ καλές περιγραφές, έξυπνη ιδέα, όμορφη κοσμοπλασια, στρωτος τροπος γραφης, ωραία ανατροπή στο τελος.

Τα αρνητικά: από την πολλή περιγραφή και ανάλυση το κείμενο βαραίνει. Δεν υπάρχει επαρκές υπόβαθρο για τους ήρωες και δεν μπορούσα να ταυτιστω με κανένα αφού έμοιαζαν ιδιοι. Ποια η ιστορια τους, τα κινητρα τους. Επισης δεν ξέρουμε αρκετα για το πετράδι. Πόσο σημαντικό είναι, τι δυνάμεις έχει, γιατί το θέλουν τόσο.

Γενικά έμοιαζε με κεφάλαιο μυθιστορήματος ή στραγγισμενη περιγραφή μυθιστορήματος. Ήταν καλό αλλά του έλειπε χώρος να αναπτυχθεί και να ανασανει. Καλή επιτυχία.

Edited by gismofbi

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Είμαι ο πρώτος ένοχος σε αυτό, αλλά το κόψιμο της ιστορίας για το διαγωνισμό την άφησε λειψή. Μου άρεσε η ιδέα σου και οι χαρακτήρες φαίνεται να έχουν ψωμί, αλλά στα όσα διάβασα είχα την αίσθηση ότι όλα τα παραπάνω ήταν αποσπασματικά και ασύνδετα μεταξύ τους. Νομίζω λείπει άλλο τόσο για να πεις όλη την ιστορία όπως της αξίζει.

 

Ολοκληρωμένη φαντάζομαι όμως ότι θα είναι κάποια άλλη, πολύ πολύ καλύτερη...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oberon

Δεν έχω διαβάσει άλλη ιστορία με τον Ράγκους, alkinem, και θα το διορθώσω αυτό στο μέλλον. Νομίζω πως τα καλύτερα στοιχεία της ιστορίας σου είναι οι ίδιοι οι χαρακτήρες, ο Ράγκους, και η Λεσένα. Είναι ενδιαφέροντες χαρακτήρες με πολλές δυνατότητες. Ωστόσο και γω είχα την αίσθηση πως διάβαζα όχι μια αυθύπαρκτή ιστορία αλλά είτε ένα κεφάλαιο μιας μεγαλύτερης, είτε ένα "επεισόδιο" (ίσως από ένα DnD session και αυτό ΔΕΝ είναι κακό από μόνο του!), είτε ένα διήγημα μιας συλλογής με πρωταγωνιστή τον Ράγκους και ίσως και τη Λεσένα. Όμως αυτή η ιστορία δεν θα ήταν η πρώτη της συλλογής, με την οποία θα γνωρίζαμε τους χαρακτήρες σου. Θα ήταν κάποια επόμενη αφού ήδη τους είχαμε γνωρίσει.

Η ίδια η πλοκή είναι σχετικά τυπική μιας ιστορίας περιπέτειας και λειτουργεί οκ στον κόσμο που έχεις πλάσει. Αλλά δεν είναι τόσο memorable, δεν είναι αρκετή, εκτός από το twist (και το ξόρκι) βέβαια, που αν και αναμενώμενο, λειτουργεί όμορφα και προάγει βέβαια και την πλοκή και την ιστορία και δίνει ένα καλό τέλος σ'αυτήν. 

Είναι εμφανές πως αναγκάστηκες είτε να κόψεις πολλά από την ιστορία είτε να μην τα γράψεις καθόλου, λόγω του περιορισμού των λέξεων. Έχεις όμως ωραίο characterization, η Λεσένα ειδικά μου άρεσε πολύ, και οι ίδιοι χαρακτήρες σε μία άλλη ιστορία της οποίας πλοκή και η ιδιαίτερη κοσμοπλασία να είναι τόσο καλές/πλήρεις όσο και οι χαρακτήρες θα την έκανε μια άρτια ιστορία στο είδος της.

Εκτός από αυτά όμως, η ιστορία μου άφησε μια όμορφη επίγευση, όχι ακριβώς ανάλαφρη, αλλά αρκετή ώστε να θέλω να μάθω πολύ περισσότερα και για τους δύο πρωταγωνιστές σου. Έχουν ωραία δυναμική μεταξύ τους, ένταση, και φυσικά η ερωτική έλξη επίσης λειτουργεί σαν έξτρα έναυσμα για περισσότερες ιστορίες.

 

Καλή επίτυχία στο διαγωνισμό!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Γρήγορη και στους ρυθμούς και στις αποφάσεις και τις εξελίξεις! Απ' όλα είχε αυτή η ιστορία: και κλέφτες και ξόρκια και άρχοντες και φύλακες και όμορφες πόλεις και μοναστήρια και σεξ.

Ήταν μια καθαρόαιμη περιπετεια φάντασυ με δυο (εεε... διόμισι; :)) ενδιαφέροντες πρωταγωνιστές κι ένα ακόμα πιο ενδιαφέρον ξόρκι.

 

 

ΟΚ, και το έγκλημα προφανώς ήταν η κλοπή του πολύτιμου λίθου.

Κι αν ήθελε κανείς να το δει σε δεύτερο επίπεδο, πιο βαρύ έγκλημα ήταν η αποκάλυψη και η εφαρμογή ενός τόσο "δραματικού" ξορκιού για την περίπτωση που κάτι θα πήγαινε στραβά και δεν θα προλάβαινε να ξαναενωθεί με τον εαυτό της στον σωστό χρόνο.

 

 

Κάποια πράγματα, όπως 

 

 

το ποιος ήταν ο Ράγκους και ποιος ήταν ο ρόλος της Λεσένα στο μοναστήρι

 

έφυγαν πολύ βιαστικά εξαιτίας του ορίου λέξεων, αλλά δεν πειράζει. Φαντάζομαι ότι με λίγη προσπάθεια μπορούν να προστεθούν μετά το τέλος του διαγωνισμού και να κάνουν την ιστορία αρτιότερη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Man_from_Earth

Αρκετά κινηματογραφική ιστορία με πολύ κυνήγι και δράση.

 

Και λέω κινηματογραφική γιατί στις ταινίες βλέπουμε συχνά το φαινόμενο 'γιατί έτσι'. Είναι ο άλλος παρατημένος σε έναν απόμακρο πλανήτη κι έχει υπεράνθρωπες ικανότητες γιατί έτσι (Tαινία 'Ρίντικ' που μου ήρθε ως παράδειγμα). Προσφέρεται στο θεατή χωρίς πολλά πολλά και σε αυτή τη βάση εκτυλλίσεται το υπόλοιπο.

 

Κατάφερα να το αντιμετωπίσω με αυτόν τον τρόπο κι έτσι δεν με πειραξε που δεν αναφέρεις τη σημαντικότητα της πέτρας, το παρελθόν της κλέφτρας ή του Ράγκους κλπ. Διάβολε δε χρειάζεται πάντοτε να κρύβεται ένα βαθύτερο νόημα στα πάντα: Ήταν μια πολύτιμη πέτρα κι αυτή απλά μια κλέφτρα. Tο πέρασες έτσι, και τελικά μου άρεσε.

 

Tο ξόρκι 'διαχωρισμός ψυχής' σαφώς μου θύμισε Πόττερ αλλά μου άρεσε ως τρυκ αντιπερισπασμού. Επίσης, το οτι πέρασαν ωραία μαζί λειτούργησε - δεν το βρήκα παράταιρο. Έλξη και όχι έρωτας όπως ειπώθηκε από πάνω μου φάνηκε.

 

Και πάω τώρα σε κάποια πράγματα που αξίζει για μένα να ξαναδείς.

 

Υπάρχει ένα θεματάκι με κάποιες προτάσεις στη σύνταξη και τη στίξη που δυσκόλευε την ανάγνωση. Παράδειγμα:

 

Ένας στρατιώτης είχε ξεκόψει από την ομάδα. Δεν ακολούθησε τις εντολές, μα έτρεχε καταπάνω στον Κύρη και το ξίφος του, όχι σαν κι αυτά των άλλων μα πιο κοντό και με πλατιά καμπυλωτή λεπίδα, είχε υψωθεί απειλητικά.

 

Εδώ ας πούμε στην 1η ανάγνωση νόμιζα οτι ο κύρης κρατούσε κι αυτός ξίφος.

 

Δεν εκμεταλλεύτηκες τις πολλές δυνατότητες της ιδέας σου. Παράδειγμα, εφόσον ο Ράγκους έκανε σεξ & γούσταρε με το 'καλό' κομμάτι της ψυχής της, θα μπορούσες να ασχοληθείς με το πως προσπαθεί ενδεχομένως να αποτρέψει το άσχημο κομμάτι να επιστρέψει. Tο αναφέρω απλά σαν ιδέα για να αναπτύξεις την ερωτική διάσταση που ξεκίνησες ούτως ή άλλως.

 

Tο έγκλημα δεν έχει ακριβώς κεντρικό ρόλο στο διήγημα όπως μας ζητήθηκε - αν το έγκλημα είναι η κλοπή τότε το είδα απλά σαν συμβάν που γίνεται κάπου ανάμεσα στα κυνηγητά και τα σεξ. Ειπώθηκε απο την Tiessa μια καλή ιδέα για άλλο στοιχείο που θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις ως έγκλημα.

 

Αυτά. Γενικά την απόλαυσα! Καλή επιτυχία..

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πυθαρίων

Αν είναι κομμάτι μιας μεγαλύτερης ιστορίας (δίνει ενδεχομένως μια τέτοια εντύπωση), δεν με απασχολεί προσωπικά, γιατί τα μικρά διηγήματα έχουν συχνά  αποσπασματικό χαρακτήρα και αυτό εδώ μπορεί να διεκδικήσει με αξιοπρέπεια την νοηματική του αυτοτέλεια.

 

Η γλώσσα του είναι από τις πιο συγκροτημένες που έχω συναντήσει στο forum. Μεστή, ορθή, σχεδόν αλάθητη (το “σχεδόν” το έγραψα για την περίπτωση να μου έχουν διαφύγει τίποτα ψιλά· έτσι κι αλλιώς δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα και ποτέ δεν σχολιάζω ορθογραφικά ή μικροσυντακτικά λάθη, αν αυτά τα τελευταία είναι λίγα και δεν χαρακτηρίζουν το κείμενο). Και η έκφρασή του αρκούντως λογοτεχνική, με συγκρατημένη ισορροπία και αίσθηση του μέτρου, χωρίς τάσεις υπερβολής.

Θέλω να σημειώσω, πάντως (για να μην παρεξηγούνται και τα γούστα μου), πως κυκλοφορούν εδώ μέσα, αρκετά ιδιότυπα στυλ γραφής, μεταξύ των οποίων και κάποια που με ενθουσιάζουν κι ας μην ανταποκρίνονται στον απόλυτο βαθμό σε τυπολογικές ορθότητες.

 

Δεν είδα έντονα το έγκλημα, σαν κεντρική ιδέα, στην κλοπή ενός πετραδιού - έστω και ιδιαίτερα πολύτιμου ή συμβολικού - αλλά περισσότερο στους σκοτωμούς που τη συνοδεύουν.  

 

Καλό, γενικά, διήγημα.

 

Συγχαρητήρια alkinem, για την υφή και τη δομή του κειμένου.

Edited by Πυθαρίων

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

 

 

Παρά τα λίγα θεματάκια που έχει στην πλοκή, όπως σου έχουν αναφερθεί, είναι μια πολύ αξιοπρεπής ιστορία φάντασυ. Γενικά, μπορώ να πω ότι μου άρεσε και στο τέλος δεν μου έμειναν απορίες, όσον αφορά την πλοκή, αν και κατά τη διάρκεια με μπέρδεψαν λίγο οι αλλαγές στην οπτική γωνία.

 

Για ένα καλύτερο αποτέλεσμα θα μπορούσες να νοιαστείς περισσότερο για τους ήρωές σου, παρά για τα όσα συμβαίνουν. Δίνεις πολλή σημασία στα γεγονότα και ξεχνάς λίγο τους ήρωες και τις επιθυμίες τους. Για παράδειγμα, έχεις μία (μισή) ερωτική σκηνή μεταξύ Ράγκους και Γκεμνίνε, αλλά είναι φαινομενικά άσχετη με το διήγημα. Λες και η Λεσένα το έκανε έτσι για το γούστο της. Αλλά ακόμη κι αν ήταν έτσι, κάνε μας να το χωνέψουμε, να τη γνωρίσουμε καλύτερα.

 

Έχεις πολλούς τόνους σε άρθρα οι οποίοι είναι λάθος. Σαν γενικό κανόνα να θυμάσαι ότι τόνο παίρνουν μόνο οι αδύνατοι τύποι αντωνυμιών (μου, σου, του κλπ κλπ) και όχι τα άρθρα.

Ο μπαμπάς του Γιώργου: Σωστό

Ο μπαμπάς τού Γιώργου: Λάθος

 

 

 

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Εδώ είχε από όλα, όχι σε σωστή αναλογία μάλλον, πάντως απο όλα. Ήταν (και πιστεύω θα γίνει ακόμα περισσότερο) χορταστικό και αρκετά διασκεδαστικό. Εμένα αυτό που μου έλειψε πιο πολύ ήτανε η αίσθηση (που δεν έχω και μετά το τέλος της ανάγνωσης) για το ποιοι ήτανε και τι θέλανε οι χαρακτήρες. Κι αυτό βέβαια επειδή ακόμα και χωρίς να μου τους γνωρίσεις, κάπως κατάφερες να μου τους κάνεις και τους δύο συμπαθείς, οπότε θα ήθελα να ξέρω. Αν μου ήτανε αδιάφοροι μάλλον δε θα είχα θέμα να ξέρω. Επίσης, μου άρεσε πολύ το ξόρκι (γουέλ, πάντα μου αρέσουνε τα ευφάνταστα ξόρκια) και θα ήθελα αντί να σκεφτείς να το πετάξεις/αντικαταστήσεις (γενικά να του κάνεις κάτι κακό), να ενισχύσεις τη θέση του στην ιστορία. Να μπλέξεις λίγο ακόμα τα πράγματα έτσι ώστε να το κάνεις απαραίτητο.

 

Εκτός των άλλων, της στίξης κτλ υπάρχει κάπου μια άσχετη τελεία και από αυτά που δεν έχουν αναφερθεί να σου πω πως το τι δεν τονίζεται σε καμία περίπτωση αφού πάντοτε σημαίνει το ίδιο πράγμα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
lizbeth_covenant

Η ιστορία σου μου άρεσε πάρα πολύ! Ήταν του γούστου μου και η γραφή σου και η πλοκή. Καταρχάς να πω ότι συμφωνώ με το παρακάτω:

 

Αν είναι κομμάτι μιας μεγαλύτερης ιστορίας (δίνει ενδεχομένως μια τέτοια εντύπωση), δεν με απασχολεί προσωπικά, γιατί τα μικρά διηγήματα έχουν συχνά  αποσπασματικό χαρακτήρα και αυτό εδώ μπορεί να διεκδικήσει με αξιοπρέπεια την νοηματική του αυτοτέλεια.

 

Διασκέδασα πολύ καθώς τη διάβαζα, η περιπέτεια με συνεπήρε και τη διάβασα μονορούφι. Θεωρώ πως σ'αυτές τις λέξεις που είχες στη διάθεσή σου μας έδωσες έναν κόσμο ρεαλιστικό, δύο ενδιαφέροντες ήρωες (που προσωπικά λάτρεψα και θα ήθελα να διαβάσω κι άλλες περιπέτειες τους), έρωτα, θρησκείες, ανατροπή και όλα αυτά με όσο πιο ισορροπημένο τρόπο γινόταν. Εμένα συνολικά αυτή η αίσθηση μου έμεινε. Για να πω την αλήθεια, είχα αντιληφθεί νωρίτερα την ανατροπή αλλά δεν το θεωρώ κακό για την ιστορία γιατί είχα αγωνία για τους ήρωες και ήθελα πολύ να δω πως θα εξελιχθεί και αν έπεσα μέσα.

Πιθανότατα να είδα λάθη βιασύνης και ίσως κάποια κομμάτια να χρειάζονται περισσότερη εξήγηση για να την κάνεις πιο ολοκληρωμένη την ιστορία, αλλά εγώ δεν έδωσα σημασία σ'αυτά γιατί περνούσα πολύ όμορφα, οπότε :hi:  :good: 

Κάτι που δεν κατάλαβα στο τέλος και μου έμεινε απορία είναι

τι χάραξε η Λεσένα στον ώμο του Ραγκούς και που έδωσε το όνομά του; Με μπέρδεψες λιγάκι. Κάτι δεν πρόσεξα;

 

 

Καλή επιτυχία στο διαγωνισμό! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Καταρχάς, είναι αρκετά καλογραμμένο κι έχει μερικές όμορφες φράσεις, ενώ δεν υπολείπεται ατμόσφαιρας. Μερικές φορές έχεις μια ροπή στην υπερβολή (π.χ. «Ασπίδα το βαρύ… που όμως σε ελάχιστες στιγμές έγινε κομμάτια», όπου και το μεχάρ δεν είναι κατανοητό τι σημαίνει εδώ, από την άλλη αναφορά κατάλαβα ότι είναι μονάδα μέτρησης). Γενικά θα ήθελα λίγη απλότητα, το λεξιλόγιο το έχεις, ξέρεις να χειρίζεσαι τον λόγο, προσπάθησε τώρα να το παίξεις μινιμαλιστής. Επίσης, επιμελημένο το κείμενο (μόνο το πολύ ώρα πρόσεξα ως τρανταχτό λάθος).

Γενικά δεν βρήκα σοβαρά προβλήματα (ούτε στους διαλόγους ούτε στις περιγραφές). Καλές οι περισσότερες σκηνές (π.χ. η αρχική ή η ερωτική).

 

Στο κομμάτι της πλοκής, με άφησες μπερδεμένο.

 

Το σχέδιό της δεν το κατάλαβα, σε τι χρειάστηκε όλο αυτό με τη σκιά, μου φάνηκε κάπως προσχηματικό. Γενικά εγώ θα ήθελα λεπτομέρειες για το πετράδι (ήταν απλώς κάτι με αξία ή είχε κάποια άλλη ιδιότητα που αγνόησα;), η μαγεία κάνει την εμφάνισή της αρκετά αργά μες στο κείμενο και αρκετά σημεία της κοσμοπλασίας μού ήταν ασαφή. Δυστυχώς πάντα μου είναι δύσκολο να εξηγήσω την ασάφεια και ξέρω ότι δεν βοηθάω. Πιστεύω ότι αν αφαιρούσες από το κείμενο μερικές φιοριτούρες θα καθάριζε κι ίσως γινόταν πιο κατανοητό. Ίσως να χρειάζονται και αλλαγές στη δομή, να μην επενδύεις τόσο στην ανατροπή (η οποία μοιάζει λίγο ξαφνική, ιδίως από τη στιγμή που δεν σκιαγραφούνται επαρκώς τα κίνητρά τους), αλλά στην ίδια την εξέλιξη, η οποία είναι νομίζω ούτως ή άλλως ενδιαφέρουσα (δεν λέω να βγάλεις την ανατροπή, λέω να μην στηρίξεις όλο το διήγημα σ’ αυτήν).

 

Σε κάποιο σημείο λέει ο Ράγκους ότι είχε ακούσει πολλά γι’ αυτή την κλέφτρα. Αυτό κάπως μου φαίνεται εκ των υστέρων. Μου φαίνεται ότι πολλά κομμάτια, όπως αυτό, μένουν μετέωρα μετά τις εξηγήσεις του τέλους και θα ήθελα έναν παραπάνω υπαινιγμό.

 

 

Γενικά δεν είναι ιδιαιτέρως προβληματικά τα παραπάνω σημεία, απλώς μπορούν –κάποια εύκολα, άλλα με κάμποσο κόπο– να διορθωθούν. Κρατάω την όμορφη ατμόσφαιρα και τις δυνατότητες της πλοκής.

 

Να πω επίσης ότι ο τίτλος, αν και γενικός, μου άρεσε.

 

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Πάρα πολύ καλή και όμορφη ιστορία. Παρ' όλο που είναι τόσο μικρή είναι αρκετά καλογραμμένη με το φινάλε να είναι αρκετά έξυπνο αλλά να έχει και μια ισορροποία. Οι χαρακτήρες προωπικά μου άρεσαν και θα 'θελα σίγουρα να τους ξαναδώ. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
alkinem

Καλημέρα σε όλους. Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια και τις επισημάνσεις σας. Είμαι σίγουρος ότι θα μου φανούν πολύ χρήσιμα όταν δώσω την μορφή και την θέση που αξίζει στην ιστορία 

Πρώτα θα κάνω μερικά γενικά σχόλια πάνω και αργότερα ορισμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα σχόλια.

Έχετε δίκιο που αναφέρατε ότι η ιστορία έμοιαζε περισσότερο με κεφάλαιο μυθιστορήματος. Συγκεκριμένα, αποτελεί κομμάτι από κάτι πολύ μεγαλύτερο το οποίο θα μου πάρει πολλά χρόνια μέχρι να το ολοκληρώσω.

Η Λεσένα έκανε ό,τι έκανε για δύο λόγους. Δίσταζε να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο τον Ράγκους και φοβόταν μήπως μια ευθεία αντιπαράθεση έκανε κάποια ζημιά στο πετράδι.

Το ξόρκι έδινε καταρχάς το απαραίτητο φάντασι στοιχείο στην ιστορία. Επίσης, μέσα στα πλαίσια αυτής, λειτούργησε ως ένας αντιπερισπασμός, έτσι ώστε να καταφέρει η Γκεμνίνε να πλησιάσει τον Κυνηγό και να του αποσπάσει την προσοχή.  Κάτι που έγινε αφύσικα γρήγορα, αλλά ας όψεται το όριο λέξεων. Τι να κάνουμε...

Οι επιπτώσεις του ξορκιού, σε περίπτωση αποτυχίας, ήταν παράλογες, και ομολογώ ότι δεν σκέφτηκα καλά αυτό το σημείο.

Η συμπεριφορά της Λεσένα απέναντι στους μοναχούς μοιάζει όντως αταίριαστη με τις παλιές της εμπειρίες από αυτούς. Το κάνει απλώς και μόνο επειδή χρειάζεται την βοήθειά τους, ενώ ο Ηγούμενος... τον παρουσίασα σαν έναν υποκριτή που έχει κιόλας ξεχάσει τις παλιές του αμαρτίες. Πάντως όλο αυτό δεν στέκει και πολύ κυλά, και χρειάζεται πολύ δουλειά... ίσως και να αφαιρεθεί τελείως αυτό το κομμάτι.

Όσον αφορά τον λόγο για τον οποίο έγιναν όλα αυτά.. το πετράδι δηλαδή. Δεν έχει μαγικές δυνάμεις, όχι φανερές τουλάχιστον. Όπως λέει και ο Κύρης, αποτελεί ένα κομμάτι της Παλιάς Πατρίδας, ενός χαμένου μέρους. Αυτό το κάνει τόσο πολύτιμο.

Αυτά για αρχή. Και πάλι σας ευχαριστώ.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Bump και σ' αυτήν την ιστορία του Γιάννη. Σ' αυτόν τον διαγωνισμό ήταν που εξαφανίστηκε πρώτη φορά, θυμάμαι, κι αναρωτιόμασταν αν ήταν καλά. Πού να ξέραμε. Ας τον θυμηθούμε μέσα από τα κείμενά του ως ελάχιστο φόρο τιμής. Καλή δύναμη στους δικούς του.

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.