Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Disco_Volante

Η μάχη των κόσμων

Recommended Posts

Disco_Volante

Όνομα Συγγραφέα: Discο Volante
Είδος: Επιστημονική φαντασία με στοιχεία τρόμου.
Βία; Ναι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 10000 ακριβώς!

Αυτοτελής; Ναι

Αρχείο: Επισυνάπτεται

Σχόλια: Διήγημα για το Write-Off #82.

 

Ένα διήγημα γραμμένο για λάτρεις της επιστημονική φαντασίας αλλά και του τρόμου.

 

Ελπίζω να περάσετε καλά με την ιστορία μου και να μην πάει χαμένος ο χρόνος που θα διαθέσετε για να τη διαβάσετε.

 

Θα περιμένω τα σχόλιά σας :)

Η μάχη των κόσμων.doc

Edited by Disco_Volante
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Όνομα Συγγραφέα: Discο Volante

Είδος: Επιστημονική φαντασία

Βία; Όχι

Σεξ; Όχι

Αριθμός Λέξεων: 10000 ακριβώς!

Αυτοτελής; Ναι

Αρχείο: Επισυνάπτεται

Σχόλια: Διήγημα για το WriteOff#82.

Ευάγγελε, ήδη θα το έχεις προσέξει, αλλά δεν υπάρχει αρχείο...

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Βαγγέλη φίλε μου, δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από σένα! Μια ακόμα απίστευτων διαστάσεων ιστορία, με έντονη την κινηματογραφικότητα που σε διακρίνει πάντα. Μην με ρωτήσεις αν μου άρεσε, εννοείται αυτό, την διάβασα μονορούφι με περιέργεια στην αρχή και αγωνία στη συνέχεια μέχρι και το τέλος. Ακόμα και τα τόσα -υπερβολικά θα ήταν ένας επιεικής χαρακτηρισμός- επιστημονικά στοιχεία δεν με κούρασαν, κι ας μην καταλάβαινα κάποια από αυτά -όπως πχ τα GeV/TeV- μιας και είναι αρκετά εξειδικευμένα, αλλά δεν είχε καμία σημασία αφού τον στόχο τους, να δημιουργήσουν δηλαδή μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα, τον πετύχαιναν και με το παραπάνω.  :thumbsup:

 

Καλή επιτυχία φίλε μου, σου αξίζει η νίκη. :)

 

Υ.Γ.1: Θαυμάζω πολύ τις ιδέες σου, στο έχω ξαναπεί νομίζω αυτό.

Υ.Γ.2: Είχες δίκιο που μου είπες στο τόπικ του WriteOff ότι δεν θα κατέστρεφες αυτή τη φορά πλανήτες και ηλιακά συστήματα. Μόνο ολόκληρο το Σύμπαν... :lol:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Σπύρο σ’ ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σου!

 

Για να πω την αλήθεια η βασική ιδέα μου είχε έρθει πριν μερικά χρόνια όταν θα ξεκινούσε το πείραμα στο CERN και ο κάθε άσχετος έβγαινε και έλεγε το μακρύ του και το κοντό του. Την είχα ξεκινήσει κάπως αλλά κατέληξε στο φάκελο με την ταμπέλα ημιτελή – ο φάκελος αυτός αριθμεί πάνω από εκατό ιστορίες που ίσως ποτέ δεν ολοκληρωθούν. Η εισαγωγή της Ειρήνης όμως έδενε πολύ καλά με τη βασική ιδέα και έτσι την προχώρησα.

 

Προβληματίστηκα όσον αφορά στις τεχνικές και επιστημονικές ορολογίες. Αποφάσισα όμως ότι ήταν σκόπιμο να περιγράψω με απλά λόγια, όσο αυτό είναι δυνατόν, στον αναγνώστη πως ακριβώς λειτουργεί ένας επιταχυντής σωματιδίων. Όλη εκείνη η περιγραφή είναι επιστήμη και όχι επιστημονική φαντασία!

 

 Εδώ που τα λέμε δεν καταστράφηκε στην πραγματικότητα το Σύμπαν. Στο τσακ τη γλίτωσε – προς το παρόν τουλάχιστον! Πάντως εκείνο το μέρος του κειμένου που περιγράφει την καταστροφή του δεν είναι να το διαβάσεις αλλά να το δεις με όλα τα εφέ που του αξίζουν...

 

Καλή επιτυχία και σε εσένα φίλε μου :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Για να ξεκινήσω με το θετικό: αυτή ήταν η πρώτη ιστορία σου που διάβασα όπου κατέβαλες προσπάθεια να αναπτύξεις κάπως τον κεντρικό σου χαρακτήρα. Ξεκινάς με κάποια καλά στοιχεία (αλκοολικός με αναπηρία που του πέθανε η οικογένεια), αλλά παρακάτω ξεχνάς ότι προσπαθούσες να τον αναπτύξεις και οι αντιδράσεις του στερούνται εντελώς ρεαλισμού. Αλλά θα κρατήσω την προσπάθεια.

 

Όσον αφορά τα αρνητικά, τώρα, λίγο γενικά και θα στα γράψω παρακάτω και πιο ειδικά:

 

- προβληματική στίξη, χρησιμοποιείς κόμματα σπάνια.

- κλασικά, μπερδεύεσαι με τους χρόνους.

- επαναλαμβάνεις πολύ συχνά συγκεκριμένες λέξεις, λες και δεν έχει η ελληνική γλώσσα τεράστιο λεξιλογικό πλούτο.

- φλυαρείς πολύ, χρησιμοποιείς πάρα πολλά λόγια για να πεις αυτό που θες και δίνεις και πολλές άσχετες πληροφορίες.

- το διήγημα με κούρασε πολύ με όλα τα χάρντκορ επιστημονικά και με έκανε να βαρεθώ σε κάθε τέτοιο σημείο. Και ήταν πολλά και πολύ πιο λεπτομερή απ' όσο χρειαζόταν και γραμμένα και με ένα τελείως δασκαλίστικο στυλ.

- η υπερβολή: παραλίγον καταστροφή του δικού μας σύμπαντος, καταστροφή ενός άλλου και υπόνοια καταστροφής ενός τρίτου.

- πολλά σημεία στην πλοκή χωλαίνουν, για παράδειγμα οι δυνάμεις του Έλιοτ. Ή το κατά πόσον υπήρχαν όντως φαντάσματα. 

 

Για τα ειδικότερα, άνοιξε το σπόιλερ:

 

 

1. Γιατί πρέπει να είναι κάποιο σαρκοβόρο βακτήριο που προέκυψε από... γδάρσιμο, αντί για κάτι πιο πιστευτό, όπως ένα ατύχημα που του πολτοποίησε το πόδι ή μία μόλυνση που ξεκίνησε από το νύχι; Παρακάτω είδα ότι δεν είναι και πιτσιρικάς, θα μπορούσε να το έχει πάθει από ζάχαρο, είναι πολύ συχνό (το κόψιμο του ποδιού).
2. Τύποι όπως το "σκέπτονται" (με π αντί φ) είναι κάπως απαρχαιωμένοι και δεν ταιριάζουν καθόλου στο κατά τα άλλα απλό και σύγχρονο ύφος σου.
3. Ο μυς - οι μύες.
4. Πολλές επαναλήψεις του "ήθελε". Επίσης, δεν ήταν αρτιμελής τα τελευταία 45 χρόνια, αυτό είναι λάθος έκφραση, ήταν αρτιμελής πριν το ατύχημα, που έγινε πριν 3 χρόνια.
5. Βάζε κάνα κόμμα πού και πού, έχεις κάτι προτάσεις 3 και 4 γραμμές μακριές, χωρίς ούτε ένα κόμμα.
6. Μέχρι να ή μέχρις ότου να.
7. Άστοχη η απόπειρα σύνδεσης με την εισαγωγή στο σημείο με τη γραβάτα: γιατί τα κάνει όλα ανάποδα επειδή δεν ταιριάζει η γραβάτα με το κοστούμι;
8. "Το περιεχόμενό τους άρχισαν να πέφτουν κάτω": πηδάς από ενικό σε πληθυντικό και, επίσης, θα ήταν προτιμότερο κάποια πιο ενεργητική διατύπωση, π.χ. "το περιεχόμενό τους ξεχύθηκε".
9. "Ένιωσε μια περίεργη...ανθρώπων": κακή σύνταξη.
10. Το βλέμμα του πάγωσε, το αίμα του πάγωσε, γενικά του παγώνουν πράγματα.
11. "Αποτραβήχτηκε μακριά" είναι πλεονασμός. Ή "τραβήχτηκε μακριά" ή "αποτραβήχτηκε".
12. Αν τα πτώματα σηκώθηκαν όρθια, πώς γίνεται να σέρνουν και τα χέρια και τα πόδια;
13. "Τρόμαξε"; Δεν μου λέει τίποτα αυτό, δεν με κάνει να νιώσω την παραμικρή αγωνία. Μπες σε λεπτομέρειες, περιέγραψε τον τρόμο του αντί να μου λες απλά ότι "τρόμαξε".
14. Το "δεν" δεν χάνει ποτέ το τελικό "ν" του.
15. "Φώναξε δυνατά" : πάλι πλεονασμός. Αφού φωνάζει, προφανώς και είναι δυνατά.
16. Κωμική η σκηνή που πετάγεται και τον αγκαλιάζει ο σκελετός. Ξεκαρδίστηκα στα γέλια και δεν νομίζω πως στόχευες σε κάτι τέτοιο. Επίσης, λες πως το πτώμα της Λέσλι είναι ακέφαλο. Γύρισα πίσω τρεις φορές και ξαναδιάβασα τη σκηνή, αλλά αυτό δεν το δικαιολογείς πουθενά.
17. "Όλες ΤΙΣ προηγούμενες φορές που του μιλούσε".
18. Μισούσε τη μητέρα του και χάρηκε που πέθανε; Επειδή καυγάδιζαν; Κι έκανε και πάρτι με τους φίλους του; Σοβαρά; Είχε φίλους με τέτοιο χαρακτήρα; Μέχρι εδώ τα πήγαινες συμπαθητικά με τον Τζέημς, είναι ίσως η πρώτη ιστορία σου που διαβάζω που προσπαθείς να αναπτύξεις λίγο τον ήρωα, αλλά εδώ του έδωσες μια κλωτσιά και κατέστρεψες ό,τι έχτιζες. Και φαίνεται βεβιασμένο, λες και απλά ήθελες να το συνδέσεις με την εισαγωγή.
19. Πραγματικά δεν σε νοιάζει καθόλου η αληθοφάνεια των χαρακτήρων, έτσι; Του μιλάει ένας πίνακας που κάνει μαγικά τρικ και του λέει πως θα ζωντανέψει τη νεκρή του οικογένεια κι ο ήρωάς σου είναι "πολύ προβληματισμένος";
20. Ως συνήθως, πετάς ενεστώτες μέσα στους παρατατικούς και τους αόριστους. A.k.a. μπερδεύεις τους χρόνους σου.
21. "Αργήσατε...περιμένει". Αυτό δεν είναι αφεντικό, είναι καρικατούρα.
22. Η δέσμη επιταχυνόταν, δεν "επιταχύνονταν", αυτό είναι πληθυντικός.
23. Πάλι ενεστώτες στο άκυρο. Είναι σαν να απευθύνεις στον αναγνώστη σου μάθημα φυσικής. Και, να χαρείς, κόψε αυτό το "θείος" από τον Αλβέρτο.
24. Όλη αυτή η φυσική με κάνει να βαριέμαι. Προσπάθησε να μάθεις πώς να χρησιμοποιείς την ειδικότητά σου λογοτεχνικά κι όχι σαν μέσα σε ένα διήγημα να πετάς και κομμάτια μιας πανεπιστημιακής εργασίας.
25. "Σε καθέναν" κι όχι "στον καθέναν".
26. Αν μεθάει εδώ και έντεκα χρόνια κάθε βράδυ, μάλλον ο Τζέημς είναι αλκοολικός και μάλλον, αφού είναι αλκοολικός, δεν θα συγκεντρωνόταν στη δουλειά και μια χαρά θα πήγαινε να τα τσούξει.
27. "προετοιμασμένο φαγητό" : κακή φράση. "Κατεψυγμένο γεύμα" καλύτερα.
28. "στο δρόμο της ακολασίας" : κλισέ.
29. "κάβα ποτών" : ενώ, ας πούμε, θα μπορούσε να ήταν τι είδους κάβα;
30. Ε, λοιπόν, αυτό που ούτε μια στιγμή δεν σκέφτεται ο Τζέημς πως η φωνή είναι παραίσθηση με ξεπερνάει.
31. "το βασικό στοιχείο" και όχι "η βασικό στοιχείο".
32. "Ήταν απλά αδύνατον". Όχι, ας πούμε, πως του φάνηκε ύποπτο ή επικίνδυνο, ήταν απλά αδύνατον λόγω της ασφάλειας.
33. Έχεις ένα κόλλημα με τις οπές. Σαν να μην ξέρεις άλλη λέξη για να περιγράψεις ένα πρόσωπο.
34. Είναι "χειρουργός" και όχι "χειρούργος".
35. Αυτό που του κόβει το χέρι για το αποτύπωμα είναι φοβερά προβλέψιμο.
36. Αμάν με τις οπές!
37. Φυσικά και κινδυνεύει να καταστραφεί ο κόσμος, για δική σου ιστορία μιλάμε.
38. Και έχουμε και καταστροφή ενός σύμπαντος, εννοείται.



 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Όσο η ιστορία είναι σε τρομακτικά μονοπάτια και βρίσκομαι στο στοιχείο μου, κυλάει γρήγορα και ευχάριστα. Ευφάνταστες και καλά δοσμένες για τα γούστα μου σκηνές με αφήνουν απόλυτα ικανοποιημένο και με κάνουν να ανυπομονώ για την συνέχεια. Μετά όμως ξεκινάει η επιστημονική περιγραφή των πειραμάτων,εγώ βγαίνω έξω από τα νερά μου, εδώ πιο πολύ φταίνε τα προσωπικά μου γούστα παρά η ιστορία και κάπου κουράζομαι. Χρειάζεται μια μικρή επιμέλεια για να διορθώσεις συντακτικά λάθη ή να λειάνεις σημεία σαν αυτά που σου επισήμανε η Αταλάντη. Αλλό ένα που μου χτύπησε είναι το σημείο όπου

ο Έλιοτ πετάει το άψυχο(άρα νεκρό ) σώμα του Τζέιμς για να το  δούμε λίγο μετά, πριν αφήσει την τελευταία του πνοή να βλέπει τα πνεύματα των δικών του.

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Καλή ιστορία αλλά μέχρι την μέση περίπου με κούρασε πάρα πολύ καθώς έχει (ίσως) περισσότερο απ' όσο πρέπει στην ανάλυση τεχνολογιών σε σημείο να μου θυμίζει cyberpunk. Από την μέση και μετά όμως αρχίζει και στρώνει με το στοιχείο του τρόμου να φαίνεται καλύτερα εδώ. Το φινάλε όμως το βρήκα αρκετά καλό όπως και γενικά την ιστορία σαν ιδέα.

Edited by Blacksword
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dreamer

Η ιστορία σου είναι πολύ ωραία Ευάγγελε 

 

 

 

Δόσεις τρόμου και Sci-Fi μαζί το γλυκό έδεσε ωραία. Τώρα μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ η ιστορία σου από την αρχή σε βάζει σε μονοπάτι τρόμου αν και να πω την αλήθεια εκεί που άρχισαν να αναφέρονται επιστημονικές ορολογίες  :albert:  (υπήρξε μια μάλλον υπερβολική ανάλυση ίσως και να ήταν αναγκαία δεν ξέρω) ήμουν κάπως έτσι  :lazy: (δεν σου κρύβω ότι αν είχε λίγο παραπάνω επιστημονική ανάλυση ίσως και να το είχα αφήσει) μετά όμως που επανήλθε η τρομο-ροή ήμουν έτσι  :mf_bookread: δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω ήθελα να δω τι θα γίνει παρακάτω.

Πάντως από το τέλος καταλαβαίνει κάποιος ότι θα υπάρχει κάποιου είδους συνέχεια στην ιστορία... σε αφήνει κάπως  :shock: και λες ΤΙ; δεν τέλειωσε ακόμη δηλαδή συνεχίζεται; το σύμπαν σώθηκε προσωρινά; Σε αφήνει με ανάμεικτα συναισθήματα.

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Καλησπέρα φίλε Ευάγγελε!

Όλα καλά;

 

Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την ιστορία σου και παραθέτω τα επιμέρους σχόλιά μου:

 

 

  1. Αν δεν αναζητά τον θάνατο, είναι λίγο υπερβολή να πεις ότι το πιοτό ήταν αυτό που τον απέτρεπε.
  2. Ωραία ξεκινούν οι ανατροπές. Νομίζω θα υπάρξουν κι άλλες....
  3. Καλά το πας. Έχω μία μικρή ένσταση: αυτός σε τόσο σημαντική θέση, και κανείς δεν έχει πάρει είδηση ότι πίνει, και ότι ψυχολογικά είναι υπό κατάρρευση;
  4. Μου αρέσει τρελά που του μιλάει ο κρεμασμένος. Ω, ναι.
  5. ...αν και λόγω έλλειψης γνώσεων δεν παρακολουθώ με άνεση την περιγραφή του πειράματος. Αυτό που είχε γίνει στο CERN δεν είναι, ψηλά-χαμηλά;
  6. Πάντως θα ξαναπώ είναι λίγο απρόσεχτος ο τύπος. Και αργεί, και πίνει, και τον ανέχονται.....και μάλιστα αργεί μία τόσο σπουδαία μέρα, από μία τόσο σπουδαία δουλειά. Για πόσα χρόνια πίνει τα απογεύματα μέχρι να ξεχάσει πόσο κάνουν δύο και δύο; Εννοώ, δεν έχει επηρεάσει διόλου αυτό την οξύτητα της σκέψης του;
  7. Να ξέρεις ότι αυτό με τη μητέρα του είναι πολύ αψυχολόγητο. Μονάχα αν τον έκαιγε με πυρωμένα σίδερα ως πιτσιρικά δικαιολογείται, και πάλι δηλαδή. Απλώς δεν γίνεται. Δεν κάνεις πάρτι άμα έχει πεθάνει ο γονιός σου ό,τι και να είναι. Και δυσκολεύεται μετά κανείς να συμπαθήσει τον ήρωά σου.
  8. Καλά, δεν έπρεπε να δείξει στον Ράικχαρτ τα αποτελέσματα των υπολογισμών του; Εννοώ, δεν φάνηκε καθόλου στο κανονικό του πόστο την ημέρα αυτή;
  9. Επίσης είναι παράξενο που δεν υπάρχει ψυχή στον επιταχυντή. Εδώ έπρεπε να παρακάμψει τόσα πρωτόκολλα ασφαλείας. Δεν υπήρχε κανείς να ελέγχει τι γίνεται στην αίθουσα; Μία κάμερα, έστω; Αμέσως μπήκε και έβαλε το υγρό στην ειδική θήκη; Και δεν βάρεσαν σαράντα πέντε συναγερμοί κι εξήντα κόρνες;
  10. Μου φαίνεται λίγο παράξενο που δεν ήξερε πως ακριβώς λειτουργούσε η γυάλινη πλάκα. Το ότι κάνει αυτήν την προσπάθεια  στην αρχή δείχνει ότι έχει μία εντελώς λανθασμένη, ή πάντως άκυρη εντύπωση για τη λειτουργία της. Δεν θα έπρεπε στη θέση που είναι να ξέρει πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό; Αφού και το δικό του χέρι διαβάζει η πλάκα. Δεν είναι διαδικασία που απλώς την είδε κάποτε. Την υφίσταται και ο ίδιος, άρα πρέπει να είναι ενήμερος.
  11. «Δεν μπορώ να το κάνω αυτό κύριε. Πρέπει να το κάνω». Εδώ έχω αντίρρηση στην επανάληψη του κάνω.
  12. Δεν κατάλαβα, και μπορεί να φταίω εγώ δηλαδή, πώς ο προσομοιωτής έδωσε τα φοβερά αυτά στοιχεία. Αφού καλά –καλά δεν ήξερε ο Τζιμ τι υλικό έβαζε μέσα. Βάσει ποιων δεδομένων η προσομοίωση έδωσε αυτά τα συμπεράσματα; (Ξαναλέω, ίσως ελλείψει σχετικών γνώσεων κάτι να μην έχω καταλάβει.)
  13. ΟΚ βασίστηκε στο ότι ήταν απλώς βαρύτερα τα σωματίδια που αποτελούσαν την ξένη  ύλη;
  14. Καλά δεν γινόταν να τρέξει κανένα πρόγραμμα προσομοίωσης νωρίτερα;   Πριν κουλάνει και σκοτώσει τον ανθρωπάκο;
  15. Μου άρεσε πολύ που τον τράβηξε μέσα στον πίνακα.
  16. Δεν μπορούν αυτοί να ανοίξουν πύλη προς ένα άλλο σύμπαν; Όπως υπάρχει ο πίνακας για παράδειγμα, που δείχνει ότι μπορούν να έχουν κάποια επαφή. Γιατί χρειάζεται κάποιος από δω, δηλαδή;
  17. ΟΚ κατάλαβα.
  18. Καθαρό υγρό πρωτονίων; Πόσο δυνατόν είναι να διαποτιστεί /πιει/ λουστεί κάποιος κάτι τέτοιο; Τεχνικώς γίνεται; Επιβιώνεις μετά;
  19. έτοιμος να αφήσει την τελευταία του όταν είδε....Εδώ λείπει η λέξη πνοή, προφανώς.
  20. Πώς ήταν σίγουροι ότι σχετίζονταν με το πείραμα τα ακραία καιρικά φαινόμενα;
  21. Και το τέλος μου άρεσε.

 

 

Λοιπόν θα πω ότι η ιστορία σου θέλει δουλίτσα, ακόμη και επιμέλεια. Κόμματα, επαναλαμβανόμενες λέξεις, αυτά δες τα. Τα έχει αναφέρει η Αταλάντη και γενικά συμφωνώ. Κατά τα άλλα η ιδέα ήταν ωραία και πρέπει να πω πως έχω μεγάλη ενδιαφέρον για το CERN και γενικά τη λογική αυτού του πειράματος. Δες το ρεαλισμό του χαρακτήρα σου, αυτό με τη μάνα του γιατί χτυπάει πολύ, και κάτι gore σκηνές εκεί που δεν χρειάζεται, για παράδειγμα στο αυτοκίνητο. Δεν είχε νόημα. Η ιστορία σου θα κέρδιζε περισσότερο αν ήταν πιο εγκεφαλική.

Γενικά πάντως σε ευχαριστώ που έγραψες πάνω στην εισαγωγή μου και σου εύχομαι καλή επιτυχία στο write-off!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Καλησπέρα κι από μένα, Βαγγέλη.

 

Μας έχεις συνηθίσει σε ιστορίες που ξεκινάνε από χαμηλών τόνων και τελικά παίρνουν επικές διαστάσεις, κι εδώ έχουμε ακόμη μια τέτοια ιστορία. Τολμώ να πω (απ' όσο θυμάμαι, δηλαδή) ότι σε σχέση με άλλες ιστορίες, εδώ η εξέλιξη έρχεται πιο ομαλά και στήνεις την πλοκή με τα βήματα που απαιτούνται. Υπάρχουν, βέβαια, κάποιες ευκολίες και υπερβολές, που μπορούν να ξεπεραστούν αν αποφασίσεις να κάνεις λίγο πιο απλά τα πράγματα για τους ήρωές σου, αλλά αυτό είναι στο δικό σου χέρι. Γενικά, η Αταλάντη και η Ειρήνη με έχουν καλύψει σε παρατηρήσεις που αφορούν τις ευκολίες της εξέλιξης. Είναι εύκολο στους αλλόκοσμους να ανοίγουν μικρές τρύπες, όποτε θέλουν, για να περνάει ένας τους κάθε φορά, αλλά όχι μεγάλες για να γίνει η ανταλλαγή ύλης που επιθυμούν; Γιατί τότε δεν ανοίγουν πολλές μικρές τρύπες; Αφού φαίνεται ότι έχουν τη δυνατότητα/δύναμη να επιβληθούν στους ανθρώπους, γιατί δεν παίρνουν αυτό που θέλουν με τη βία; Το σημείο με το τεκνομπάμπλ είναι αρκετά μεγάλο και κάπου αρχίζει να κουράζει. Και σ' το λέω εγώ που μ' αρέσουν κάτι τέτοια. Απλά, σ' ένα διήγημα πρέπει να βρεις τη χρυσή τομή ώστε να πεις αυτά που θέλεις, αλλά να μην χάσεις τη λογοτεχνικότητα.

 

Στο αρχείο θα βρεις μερικές (ελάχιστες) σημειώσεις/διορθώσεις που κράτησα ενώ διάβαζα. Ελπίζω να σε βοηθήσουν. Η μάχη των κόσμων.doc

 

Τέλος, να πω ότι μου άρεσε αυτό το touch από το Ακόμα και οι θεοί... του Ασίμοφ. (Δεν ξέρω αν έγινε τυχαία).

 

Καλή επιτυχία!

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Για να ξεκινήσω με το θετικό: αυτή ήταν η πρώτη ιστορία σου που διάβασα όπου κατέβαλες προσπάθεια να αναπτύξεις κάπως τον κεντρικό σου χαρακτήρα. Ξεκινάς με κάποια καλά στοιχεία (αλκοολικός με αναπηρία που του πέθανε η οικογένεια), αλλά παρακάτω ξεχνάς ότι προσπαθούσες να τον αναπτύξεις και οι αντιδράσεις του στερούνται εντελώς ρεαλισμού. Αλλά θα κρατήσω την προσπάθεια.

 

Όσον αφορά τα αρνητικά, τώρα, λίγο γενικά και θα στα γράψω παρακάτω και πιο ειδικά:

 

- προβληματική στίξη, χρησιμοποιείς κόμματα σπάνια.

- κλασικά, μπερδεύεσαι με τους χρόνους.

- επαναλαμβάνεις πολύ συχνά συγκεκριμένες λέξεις, λες και δεν έχει η ελληνική γλώσσα τεράστιο λεξιλογικό πλούτο.

- φλυαρείς πολύ, χρησιμοποιείς πάρα πολλά λόγια για να πεις αυτό που θες και δίνεις και πολλές άσχετες πληροφορίες.

- το διήγημα με κούρασε πολύ με όλα τα χάρντκορ επιστημονικά και με έκανε να βαρεθώ σε κάθε τέτοιο σημείο. Και ήταν πολλά και πολύ πιο λεπτομερή απ' όσο χρειαζόταν και γραμμένα και με ένα τελείως δασκαλίστικο στυλ.

- η υπερβολή: παραλίγον καταστροφή του δικού μας σύμπαντος, καταστροφή ενός άλλου και υπόνοια καταστροφής ενός τρίτου.

- πολλά σημεία στην πλοκή χωλαίνουν, για παράδειγμα οι δυνάμεις του Έλιοτ. Ή το κατά πόσον υπήρχαν όντως φαντάσματα. 

 

Για τα ειδικότερα, άνοιξε το σπόιλερ:

 

 

1. Γιατί πρέπει να είναι κάποιο σαρκοβόρο βακτήριο που προέκυψε από... γδάρσιμο, αντί για κάτι πιο πιστευτό, όπως ένα ατύχημα που του πολτοποίησε το πόδι ή μία μόλυνση που ξεκίνησε από το νύχι; Παρακάτω είδα ότι δεν είναι και πιτσιρικάς, θα μπορούσε να το έχει πάθει από ζάχαρο, είναι πολύ συχνό (το κόψιμο του ποδιού).

2. Τύποι όπως το "σκέπτονται" (με π αντί φ) είναι κάπως απαρχαιωμένοι και δεν ταιριάζουν καθόλου στο κατά τα άλλα απλό και σύγχρονο ύφος σου.

3. Ο μυς - οι μύες.

4. Πολλές επαναλήψεις του "ήθελε". Επίσης, δεν ήταν αρτιμελής τα τελευταία 45 χρόνια, αυτό είναι λάθος έκφραση, ήταν αρτιμελής πριν το ατύχημα, που έγινε πριν 3 χρόνια.

5. Βάζε κάνα κόμμα πού και πού, έχεις κάτι προτάσεις 3 και 4 γραμμές μακριές, χωρίς ούτε ένα κόμμα.

6. Μέχρι να ή μέχρις ότου να.

7. Άστοχη η απόπειρα σύνδεσης με την εισαγωγή στο σημείο με τη γραβάτα: γιατί τα κάνει όλα ανάποδα επειδή δεν ταιριάζει η γραβάτα με το κοστούμι;

8. "Το περιεχόμενό τους άρχισαν να πέφτουν κάτω": πηδάς από ενικό σε πληθυντικό και, επίσης, θα ήταν προτιμότερο κάποια πιο ενεργητική διατύπωση, π.χ. "το περιεχόμενό τους ξεχύθηκε".

9. "Ένιωσε μια περίεργη...ανθρώπων": κακή σύνταξη.

10. Το βλέμμα του πάγωσε, το αίμα του πάγωσε, γενικά του παγώνουν πράγματα.

11. "Αποτραβήχτηκε μακριά" είναι πλεονασμός. Ή "τραβήχτηκε μακριά" ή "αποτραβήχτηκε".

12. Αν τα πτώματα σηκώθηκαν όρθια, πώς γίνεται να σέρνουν και τα χέρια και τα πόδια;

13. "Τρόμαξε"; Δεν μου λέει τίποτα αυτό, δεν με κάνει να νιώσω την παραμικρή αγωνία. Μπες σε λεπτομέρειες, περιέγραψε τον τρόμο του αντί να μου λες απλά ότι "τρόμαξε".

14. Το "δεν" δεν χάνει ποτέ το τελικό "ν" του.

15. "Φώναξε δυνατά" : πάλι πλεονασμός. Αφού φωνάζει, προφανώς και είναι δυνατά.

16. Κωμική η σκηνή που πετάγεται και τον αγκαλιάζει ο σκελετός. Ξεκαρδίστηκα στα γέλια και δεν νομίζω πως στόχευες σε κάτι τέτοιο. Επίσης, λες πως το πτώμα της Λέσλι είναι ακέφαλο. Γύρισα πίσω τρεις φορές και ξαναδιάβασα τη σκηνή, αλλά αυτό δεν το δικαιολογείς πουθενά.

17. "Όλες ΤΙΣ προηγούμενες φορές που του μιλούσε".

18. Μισούσε τη μητέρα του και χάρηκε που πέθανε; Επειδή καυγάδιζαν; Κι έκανε και πάρτι με τους φίλους του; Σοβαρά; Είχε φίλους με τέτοιο χαρακτήρα; Μέχρι εδώ τα πήγαινες συμπαθητικά με τον Τζέημς, είναι ίσως η πρώτη ιστορία σου που διαβάζω που προσπαθείς να αναπτύξεις λίγο τον ήρωα, αλλά εδώ του έδωσες μια κλωτσιά και κατέστρεψες ό,τι έχτιζες. Και φαίνεται βεβιασμένο, λες και απλά ήθελες να το συνδέσεις με την εισαγωγή.

19. Πραγματικά δεν σε νοιάζει καθόλου η αληθοφάνεια των χαρακτήρων, έτσι; Του μιλάει ένας πίνακας που κάνει μαγικά τρικ και του λέει πως θα ζωντανέψει τη νεκρή του οικογένεια κι ο ήρωάς σου είναι "πολύ προβληματισμένος";

20. Ως συνήθως, πετάς ενεστώτες μέσα στους παρατατικούς και τους αόριστους. A.k.a. μπερδεύεις τους χρόνους σου.

21. "Αργήσατε...περιμένει". Αυτό δεν είναι αφεντικό, είναι καρικατούρα.

22. Η δέσμη επιταχυνόταν, δεν "επιταχύνονταν", αυτό είναι πληθυντικός.

23. Πάλι ενεστώτες στο άκυρο. Είναι σαν να απευθύνεις στον αναγνώστη σου μάθημα φυσικής. Και, να χαρείς, κόψε αυτό το "θείος" από τον Αλβέρτο.

24. Όλη αυτή η φυσική με κάνει να βαριέμαι. Προσπάθησε να μάθεις πώς να χρησιμοποιείς την ειδικότητά σου λογοτεχνικά κι όχι σαν μέσα σε ένα διήγημα να πετάς και κομμάτια μιας πανεπιστημιακής εργασίας.

25. "Σε καθέναν" κι όχι "στον καθέναν".

26. Αν μεθάει εδώ και έντεκα χρόνια κάθε βράδυ, μάλλον ο Τζέημς είναι αλκοολικός και μάλλον, αφού είναι αλκοολικός, δεν θα συγκεντρωνόταν στη δουλειά και μια χαρά θα πήγαινε να τα τσούξει.

27. "προετοιμασμένο φαγητό" : κακή φράση. "Κατεψυγμένο γεύμα" καλύτερα.

28. "στο δρόμο της ακολασίας" : κλισέ.

29. "κάβα ποτών" : ενώ, ας πούμε, θα μπορούσε να ήταν τι είδους κάβα;

30. Ε, λοιπόν, αυτό που ούτε μια στιγμή δεν σκέφτεται ο Τζέημς πως η φωνή είναι παραίσθηση με ξεπερνάει.

31. "το βασικό στοιχείο" και όχι "η βασικό στοιχείο".

32. "Ήταν απλά αδύνατον". Όχι, ας πούμε, πως του φάνηκε ύποπτο ή επικίνδυνο, ήταν απλά αδύνατον λόγω της ασφάλειας.

33. Έχεις ένα κόλλημα με τις οπές. Σαν να μην ξέρεις άλλη λέξη για να περιγράψεις ένα πρόσωπο.

34. Είναι "χειρουργός" και όχι "χειρούργος".

35. Αυτό που του κόβει το χέρι για το αποτύπωμα είναι φοβερά προβλέψιμο.

36. Αμάν με τις οπές!

37. Φυσικά και κινδυνεύει να καταστραφεί ο κόσμος, για δική σου ιστορία μιλάμε.

38. Και έχουμε και καταστροφή ενός σύμπαντος, εννοείται.

 

 

 

 

 

Αγαπητή Αταλάντη,

 

Σ’ ευχαριστώ που διάβασες και σχολίασες την ιστορία μου.

 

Καλά κατάλαβες. Αυτή τη φορά προσπάθησα να σκιαγραφήσω κάπως καλύτερα το χαρακτήρα του πρωταγωνιστή. Και πίστεψέ με θα μπορούσα και καλύτερα αλλά έθεσα τις 10000 λέξεις ως προσωπικό όριο. Στη βιβλιοθήκη διαφόρων ιστοριών μπορείς να διαβάσεις το διήγημα με τίτλο «Ντάνιελ Χέιζ» στο οποίο δίνεται έμφαση στο χαρακτήρα του ήρωα και όχι τόσο στην πλοκή. Αν θες ρίξε μια ματιά και σχολίασέ το.

 

Όσον αφορά στις επιστημονικές λεπτομέρειες που σε κούρασαν θα απαντήσω το εξής. Γνώριζες και πριν πώς λειτουργεί ένας επιταχυντής σωματιδίων; Κάτι καινούριο έμαθες και νομίζω δεν είναι κακό αυτό. Ο Sanderson σε μια ιστορία του ξοδεύει 4 σελίδες περιγράφοντας πως λειτουργεί ένας αντιδραστήρας αντιύλης χωρίς να είναι επιστήμονας και κυρίως χωρίς να στέκει τίποτα από αυτά που γράφει Pure science fiction! Να μην αναφέρω και τον Fleming που στο Χρυσοδάκτυλο αφιερώνει  17 σελίδες περιγράφοντας ένα γήπεδο του γκολφ και αρκετές λεπτομέρειες του αθλήματος.  

 

Η υπερβολή. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η υπερβολή σε ενοχλεί τόσο και τη θεωρείς ως κάτι κακό. Γράφω κινηματογραφικά και αυτό σημαίνει ότι η υπερβολή είναι must.

 

Μερικά δικά μου σχόλια στις αριθμημένες παρατηρήσεις σου.

 

  1. Γιατί όχι σαρκοβόρο βακτήριο; Είναι αρκετά πρωτότυπο. Πολλοί ίσως δεν γνωρίζουν την ύπαρξή του.

20. Εναλλαγή χρόνων. Δεν μου ξεφεύγει. Είναι συνειδητή επιλογή. Ο ενεστώτας δείχνει αμεσότητα, ότι κάτι συμβαίνει τώρα που το διαβάζει ο αναγνώστης. Το θέμα είναι αν επιτρέπεται μια τέτοια εναλλαγή. Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι πολλοί μεγάλοι συγγραφείς το κάνουν, αν θες μπορώ να βρω και συγκεκριμένα παραδείγματα.

24. Κάτι μου λέει ότι η Φυσική δεν ήταν το αγαπημένο σου μάθημα :)

37 Φυσικά!

38. Περίμενες κάτι λιγότερο από εμένα;!

Όσο η ιστορία είναι σε τρομακτικά μονοπάτια και βρίσκομαι στο στοιχείο μου, κυλάει γρήγορα και ευχάριστα. Ευφάνταστες και καλά δοσμένες για τα γούστα μου σκηνές με αφήνουν απόλυτα ικανοποιημένο και με κάνουν να ανυπομονώ για την συνέχεια. Μετά όμως ξεκινάει η επιστημονική περιγραφή των πειραμάτων,εγώ βγαίνω έξω από τα νερά μου, εδώ πιο πολύ φταίνε τα προσωπικά μου γούστα παρά η ιστορία και κάπου κουράζομαι. Χρειάζεται μια μικρή επιμέλεια για να διορθώσεις συντακτικά λάθη ή να λειάνεις σημεία σαν αυτά που σου επισήμανε η Αταλάντη. Αλλό ένα που μου χτύπησε είναι το σημείο όπου

ο Έλιοτ πετάει το άψυχο(άρα νεκρό ) σώμα του Τζέιμς για να το  δούμε λίγο μετά, πριν αφήσει την τελευταία του πνοή να βλέπει τα πνεύματα των δικών του.

 

 

Δημήτρη σ’ ευχαριστώ για τα σχόλιά σου!

 

Η ιστορία μου είναι μείγμα τρόμου και hardcore επιστημονικής φαντασίας. Άρα λογικό είναι κάποιοι να μείνουν ευχαριστημένοι από τον τρόμο και κάποιοι άλλοι από το sci-fi. Δεν φταις σε κάτι εσύ!

 

Η επισήμανσή σου για τη σκηνή με το άψυχο σώμα και το παράδοξο μετά είναι απόλυτα σωστή. 

 

Καλή ιστορία αλλά μέχρι την μέση περίπου με κούρασε πάρα πολύ καθώς έχει (ίσως) περισσότερο απ' όσο πρέπει στην ανάλυση τεχνολογιών σε σημείο να μου θυμίζει cyberpunk. Από την μέση και μετά όμως αρχίζει και στρώνει με το στοιχείο του τρόμου να φαίνεται καλύτερα εδώ. Το φινάλε όμως το βρήκα αρκετά καλό όπως και γενικά την ιστορία σαν ιδέα.

 

Φίλε Κώστα χαίρομαι που σου άρεσε η ιστορία μου και σ’ ευχαριστώ για τα σχόλιά σου.

                      

Συγνώμη αν σε κούρασε σε κάποια σημεία αλλά ήθελα να περιγράψω πως λειτουργεί ένας επιταχυντής σωματιδίων. 

Edited by Disco_Volante
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Η ιστορία σου είναι πολύ ωραία Ευάγγελε 

 

 

 

Δόσεις τρόμου και Sci-Fi μαζί το γλυκό έδεσε ωραία. Τώρα μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ η ιστορία σου από την αρχή σε βάζει σε μονοπάτι τρόμου αν και να πω την αλήθεια εκεί που άρχισαν να αναφέρονται επιστημονικές ορολογίες  :albert:  (υπήρξε μια μάλλον υπερβολική ανάλυση ίσως και να ήταν αναγκαία δεν ξέρω) ήμουν κάπως έτσι  :lazy: (δεν σου κρύβω ότι αν είχε λίγο παραπάνω επιστημονική ανάλυση ίσως και να το είχα αφήσει) μετά όμως που επανήλθε η τρομο-ροή ήμουν έτσι  :mf_bookread: δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω ήθελα να δω τι θα γίνει παρακάτω.

Πάντως από το τέλος καταλαβαίνει κάποιος ότι θα υπάρχει κάποιου είδους συνέχεια στην ιστορία... σε αφήνει κάπως  :shock: και λες ΤΙ; δεν τέλειωσε ακόμη δηλαδή συνεχίζεται; το σύμπαν σώθηκε προσωρινά; Σε αφήνει με ανάμεικτα συναισθήματα.

 

 

 

Αγαπητέ Νίκο σ’ ευχαριστώ για το χρόνο που διέθεσες για να διαβάσεις και να σχολιάσεις την ιστορία μου.

 

Και από σχόλια άλλων βλέπω ότι κούρασε η ανάλυση των επιστημονικών στοιχείων. Υπόσχομαι την επόμενη φορά να είμαι πιο εγκρατής!

 

Προς το παρόν δεν έχω σκεφτεί να γράψω κάποια συνέχεια της ιστορίας. Το τέλος το άφησα επίτηδες κάπως ανοιχτό έτσι ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να φανταστεί ό,τι θέλει για τη συνέχεια :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Καλησπέρα φίλε Ευάγγελε!

Όλα καλά;

 

Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την ιστορία σου και παραθέτω τα επιμέρους σχόλιά μου:

 

 

  1. Αν δεν αναζητά τον θάνατο, είναι λίγο υπερβολή να πεις ότι το πιοτό ήταν αυτό που τον απέτρεπε.
  2. Ωραία ξεκινούν οι ανατροπές. Νομίζω θα υπάρξουν κι άλλες....
  3. Καλά το πας. Έχω μία μικρή ένσταση: αυτός σε τόσο σημαντική θέση, και κανείς δεν έχει πάρει είδηση ότι πίνει, και ότι ψυχολογικά είναι υπό κατάρρευση;
  4. Μου αρέσει τρελά που του μιλάει ο κρεμασμένος. Ω, ναι.
  5. ...αν και λόγω έλλειψης γνώσεων δεν παρακολουθώ με άνεση την περιγραφή του πειράματος. Αυτό που είχε γίνει στο CERN δεν είναι, ψηλά-χαμηλά;
  6. Πάντως θα ξαναπώ είναι λίγο απρόσεχτος ο τύπος. Και αργεί, και πίνει, και τον ανέχονται.....και μάλιστα αργεί μία τόσο σπουδαία μέρα, από μία τόσο σπουδαία δουλειά. Για πόσα χρόνια πίνει τα απογεύματα μέχρι να ξεχάσει πόσο κάνουν δύο και δύο; Εννοώ, δεν έχει επηρεάσει διόλου αυτό την οξύτητα της σκέψης του;
  7. Να ξέρεις ότι αυτό με τη μητέρα του είναι πολύ αψυχολόγητο. Μονάχα αν τον έκαιγε με πυρωμένα σίδερα ως πιτσιρικά δικαιολογείται, και πάλι δηλαδή. Απλώς δεν γίνεται. Δεν κάνεις πάρτι άμα έχει πεθάνει ο γονιός σου ό,τι και να είναι. Και δυσκολεύεται μετά κανείς να συμπαθήσει τον ήρωά σου.
  8. Καλά, δεν έπρεπε να δείξει στον Ράικχαρτ τα αποτελέσματα των υπολογισμών του; Εννοώ, δεν φάνηκε καθόλου στο κανονικό του πόστο την ημέρα αυτή;
  9. Επίσης είναι παράξενο που δεν υπάρχει ψυχή στον επιταχυντή. Εδώ έπρεπε να παρακάμψει τόσα πρωτόκολλα ασφαλείας. Δεν υπήρχε κανείς να ελέγχει τι γίνεται στην αίθουσα; Μία κάμερα, έστω; Αμέσως μπήκε και έβαλε το υγρό στην ειδική θήκη; Και δεν βάρεσαν σαράντα πέντε συναγερμοί κι εξήντα κόρνες;
  10. Μου φαίνεται λίγο παράξενο που δεν ήξερε πως ακριβώς λειτουργούσε η γυάλινη πλάκα. Το ότι κάνει αυτήν την προσπάθεια  στην αρχή δείχνει ότι έχει μία εντελώς λανθασμένη, ή πάντως άκυρη εντύπωση για τη λειτουργία της. Δεν θα έπρεπε στη θέση που είναι να ξέρει πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό; Αφού και το δικό του χέρι διαβάζει η πλάκα. Δεν είναι διαδικασία που απλώς την είδε κάποτε. Την υφίσταται και ο ίδιος, άρα πρέπει να είναι ενήμερος.
  11. «Δεν μπορώ να το κάνω αυτό κύριε. Πρέπει να το κάνω». Εδώ έχω αντίρρηση στην επανάληψη του κάνω.
  12. Δεν κατάλαβα, και μπορεί να φταίω εγώ δηλαδή, πώς ο προσομοιωτής έδωσε τα φοβερά αυτά στοιχεία. Αφού καλά –καλά δεν ήξερε ο Τζιμ τι υλικό έβαζε μέσα. Βάσει ποιων δεδομένων η προσομοίωση έδωσε αυτά τα συμπεράσματα; (Ξαναλέω, ίσως ελλείψει σχετικών γνώσεων κάτι να μην έχω καταλάβει.)
  13. ΟΚ βασίστηκε στο ότι ήταν απλώς βαρύτερα τα σωματίδια που αποτελούσαν την ξένη  ύλη;
  14. Καλά δεν γινόταν να τρέξει κανένα πρόγραμμα προσομοίωσης νωρίτερα;   Πριν κουλάνει και σκοτώσει τον ανθρωπάκο;
  15. Μου άρεσε πολύ που τον τράβηξε μέσα στον πίνακα.
  16. Δεν μπορούν αυτοί να ανοίξουν πύλη προς ένα άλλο σύμπαν; Όπως υπάρχει ο πίνακας για παράδειγμα, που δείχνει ότι μπορούν να έχουν κάποια επαφή. Γιατί χρειάζεται κάποιος από δω, δηλαδή;
  17. ΟΚ κατάλαβα.
  18. Καθαρό υγρό πρωτονίων; Πόσο δυνατόν είναι να διαποτιστεί /πιει/ λουστεί κάποιος κάτι τέτοιο; Τεχνικώς γίνεται; Επιβιώνεις μετά;
  19. έτοιμος να αφήσει την τελευταία του όταν είδε....Εδώ λείπει η λέξη πνοή, προφανώς.
  20. Πώς ήταν σίγουροι ότι σχετίζονταν με το πείραμα τα ακραία καιρικά φαινόμενα;
  21. Και το τέλος μου άρεσε.

 

 

Λοιπόν θα πω ότι η ιστορία σου θέλει δουλίτσα, ακόμη και επιμέλεια. Κόμματα, επαναλαμβανόμενες λέξεις, αυτά δες τα. Τα έχει αναφέρει η Αταλάντη και γενικά συμφωνώ. Κατά τα άλλα η ιδέα ήταν ωραία και πρέπει να πω πως έχω μεγάλη ενδιαφέρον για το CERN και γενικά τη λογική αυτού του πειράματος. Δες το ρεαλισμό του χαρακτήρα σου, αυτό με τη μάνα του γιατί χτυπάει πολύ, και κάτι gore σκηνές εκεί που δεν χρειάζεται, για παράδειγμα στο αυτοκίνητο. Δεν είχε νόημα. Η ιστορία σου θα κέρδιζε περισσότερο αν ήταν πιο εγκεφαλική.

Γενικά πάντως σε ευχαριστώ που έγραψες πάνω στην εισαγωγή μου και σου εύχομαι καλή επιτυχία στο write-off!

 

Ειρήνη χαίρομαι πολύ που σου άρεσε η ιστορία μου!

 

Μερικές απαντήσεις στα σχόλιά σου τώρα:

 

5. Ναι, αυτό ακριβώς. Η προσπάθεια εύρεσης του «σωματιδίου του Θεού» που δίνει μάζα σε όλα τα άλλα.  

12. Ο επιταχυντής είναι το αληθινό πείραμα, ενώ η προσομοίωση στον υπολογιστή βάση των θεωρητικών εξισώσεων δίνει μόνο κάποια υποθετικά σενάρια. Το αληθινό πείραμα είναι αυτό που τα επιβεβαιώνει ή τα καταρρίπτει.

13. Ε μη το πάρεις και τοις μετρητοίς τώρα αυτό! Αυτό είναι επιστημονική φαντασία και όχι επιστήμη!

15. Θα μπορούσε αλλά θα χάναμε από δράση μετά. Έτσι δεν είναι;

18. Δεν έχω ιδέα!

20. Δεν μπορεί να ήταν απλή σύμπτωση. Πρέπει τα δύο γεγονότα να σχετίζονταν μεταξύ τους.

 

Σε όλα τα άλλα σχόλιά σου συμφωνώ και θα ληφθούν υπ’ όψιν στη διορθωμένη έκδοση της ιστορίας.

 

Όταν λες gore σκηνές στο αυτοκίνητο τι ακριβώς εννοείς;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Καλησπέρα κι από μένα, Βαγγέλη.

 

Μας έχεις συνηθίσει σε ιστορίες που ξεκινάνε από χαμηλών τόνων και τελικά παίρνουν επικές διαστάσεις, κι εδώ έχουμε ακόμη μια τέτοια ιστορία. Τολμώ να πω (απ' όσο θυμάμαι, δηλαδή) ότι σε σχέση με άλλες ιστορίες, εδώ η εξέλιξη έρχεται πιο ομαλά και στήνεις την πλοκή με τα βήματα που απαιτούνται. Υπάρχουν, βέβαια, κάποιες ευκολίες και υπερβολές, που μπορούν να ξεπεραστούν αν αποφασίσεις να κάνεις λίγο πιο απλά τα πράγματα για τους ήρωές σου, αλλά αυτό είναι στο δικό σου χέρι. Γενικά, η Αταλάντη και η Ειρήνη με έχουν καλύψει σε παρατηρήσεις που αφορούν τις ευκολίες της εξέλιξης. Είναι εύκολο στους αλλόκοσμους να ανοίγουν μικρές τρύπες, όποτε θέλουν, για να περνάει ένας τους κάθε φορά, αλλά όχι μεγάλες για να γίνει η ανταλλαγή ύλης που επιθυμούν; Γιατί τότε δεν ανοίγουν πολλές μικρές τρύπες; Αφού φαίνεται ότι έχουν τη δυνατότητα/δύναμη να επιβληθούν στους ανθρώπους, γιατί δεν παίρνουν αυτό που θέλουν με τη βία; Το σημείο με το τεκνομπάμπλ είναι αρκετά μεγάλο και κάπου αρχίζει να κουράζει. Και σ' το λέω εγώ που μ' αρέσουν κάτι τέτοια. Απλά, σ' ένα διήγημα πρέπει να βρεις τη χρυσή τομή ώστε να πεις αυτά που θέλεις, αλλά να μην χάσεις τη λογοτεχνικότητα.

 

Στο αρχείο θα βρεις μερικές (ελάχιστες) σημειώσεις/διορθώσεις που κράτησα ενώ διάβαζα. Ελπίζω να σε βοηθήσουν. attachicon.gifΗ μάχη των κόσμων.doc

 

Τέλος, να πω ότι μου άρεσε αυτό το touch από το Ακόμα και οι θεοί... του Ασίμοφ. (Δεν ξέρω αν έγινε τυχαία).

 

Καλή επιτυχία!

 

Φίλε Άγγελε καλημέρα.

 

Σ’ ευχαριστώ για το χρόνο που διέθεσες για να διαβάσεις και να σχολιάσεις την ιστορία μου.

 

Οι αλλόκοσμοι μπορούν να ανοίξουν τρύπες στο δικό μας σύμπαν αλλά δεν μπορούν ν ζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα εδώ καθώς η σύστασή του είναι τοξική. Θα πρέπει πρώτα να δημιουργηθεί η ειδική μελανή οπή η οποία θα μεταφέρει ύλη από τον κόσμό τους εδώ έτσι ώστε να εξαφανιστεί η τοξικότητα. Η ειδική μελανή οπή όμως μπορεί να δημιουργηθεί μόνο σε κάποιον επιταχυντή κατά τη σύγκρουση πρωτονίων με την αλλόκοσμη ύλη.

 

Αν οι εξωγήινοι μπορούσαν να δημιουργήσουν από μόνοι τους την ειδική μελανή οπή τότε πολύ απλά δε θα είχαμε ιστορία! Το ίδιο θα ίσχυε αν το επέβαλλαν με τη βία στους γήινους.

 

Και άλλοι συμφωνούν μαζί σου ότι το κομμάτι με τις επιστημονικές λεπτομέρειες είναι κάπως κουραστικό, ίσως και βαρετό. Όμως κατά τη γνώμη μου κάποιος λάτρης της επιστημονικής φαντασίας θα έπρεπε να αρέσκεται σε τέτοιου είδους αναλύσεις.

 

Χίλια ευχαριστώ για το αρχείο με τις διορθώσεις! Όλες θα ληφθούν απόψεις στη βελτιωμένη έκδοση της ιστορίας.

 

Σε ποιο touch αναφέρεσαι; Σε έχασα κάπου εκεί!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

 

Σε ποιο touch αναφέρεσαι; Σε έχασα κάπου εκεί!

Αν δεν έχεις διαβάσει το Ακόμα και οι θεοί, διάβασέ το και θα καταλάβεις. Αν πάλι σε τρώει η περιέργεια ( :) ), άνοιξε το σπόιλερ.

 

 

 

Αναφέρομαι στο σημείο όπου η ανταλλαγή της ύλης είναι καταστροφική για το ένα σύμπαν.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Καλησπέρα και από μένα! Εννοώ η σκηνή με το πολύ πολύ αίμα...

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Ωραία ιστορία. Μπορώ να πω ότι πέρασα καλά μαζί της. Με διαφορά ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει από σένα. Μάλλον θέλεις τον χώρο σου...

Στα αρνητικά θα προσθέσω ότι οι σκηνές του Τζείμς με την Οικογένεια του ήταν κάπως πιο υπερβολικές απ'ό,τι χρειαζόταν. Ειδικά η πρώτη σκηνή -κατ'εμέ- δεν είχε τελειωμό. Κατά τα άλλα,   τα κομμάτια  περί φυσικής θα μπορούσα να απουσιάζουν. Δεν μου αρέσει η Φυσική. Προτιμώ τα μαθηματικά :p

 

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Ωραία ιστορία. Μπορώ να πω ότι πέρασα καλά μαζί της. Με διαφορά ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει από σένα. Μάλλον θέλεις τον χώρο σου...

Στα αρνητικά θα προσθέσω ότι οι σκηνές του Τζείμς με την Οικογένεια του ήταν κάπως πιο υπερβολικές απ'ό,τι χρειαζόταν. Ειδικά η πρώτη σκηνή -κατ'εμέ- δεν είχε τελειωμό. Κατά τα άλλα,   τα κομμάτια  περί φυσικής θα μπορούσα να απουσιάζουν. Δεν μου αρέσει η Φυσική. Προτιμώ τα μαθηματικά :p

 

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

 

Γιάννη σ’ ευχαριστώ για τα σχόλιά σου!

 

Πώς γίνεται να σου αρέσουν τα μαθηματικά και όχι η φυσική; Συνήθως το αντίθετο συμβαίνει!

 

Ίσως μερικές σκηνές να είναι λίγο έως πολύ υπερβολικές αλλά η υπερβολή είναι το στοιχείο μου – θα το έχεις διαπιστώσει αυτό και από προηγούμενες ιστορίες μου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
gOLan TrEVIzE

Ωραία η ιστορία, σε γενικές γραμμές συμφωνώ με την elgalla, έχει φυσικά πολλές ατέλειες αλλά ποια ιστορία δεν έχει; Όλα είναι υποκειμενικά άλλωστε, εμένα προσωπικά που μου αρέσουν οι φλυαρίες μου άρεσε πάντως. Προσωπικά πιστεύω ότι θα μπορούσε να γίνει μια νουβέλλα 20-30 χιλιάδων λέξεων με μεγαλύτερη ανάπτυξη των χαρακτήρων και λιγότερη υπερβολή. Πάντως ο συνδυασμός τρόμου-syfy είναι αρκετά πετυχημένος και αν γίνει νουβέλα μπορεί να εκδοθεί κιόλας! Αξίζει να εκδοθεί αν με βάση αυτές τις 10 χιλιάδες λέξεις αναπτυχθεί κατάλληλα η ιστορία σου. Για μένα είναι η καλύτερη ιστορία που έχω διαβάσει από εσένα από συγγραφικής άποψης καθώς όπως λέει και η elgalla για πρώτη φορά προσπαθείς να αναλύσεις τον βασικό σου χαρακτήρα. Τώρα, τα υπόλοιπα λάθη του στυλ "άψυχο κορμί που μετά είδε τους δικούς του", αλκοολικός σε τέτοια θέση, κόμματα κλπ είναι λεπτομέρειες που διορθώνονται εύκολα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
mpousoulas

Η ιστορία με τράβηξε και την διάβασα μονορούφι.

 

Αν μπορούσες να εξηγήσεις με πιο απλά λόγια τους επιστημονικούς όρους που χρησιμοποίησες θα ήταν ακόμα πιο ελκυστική  ( ίσως χρησιμοποιώντας αναλογίες της καθημερινότητας αν είναι δυνατό, ώστε να δημιουργήσεις εικονες με τις οποίες ο αναγνώστης να μπορεί να ταυτιστεί ή να φανταστεί)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
alkinem

Ευάγγελε αυτή σου η ιστορία μού άρεσε πραγματικά πολύ.

Πρώτα απ' όλα να επισημάνω ότι τις επιστημονικές ορολογίες ούτε τις βρήκα ιδιαιτέρως δυσνόητες, ούτε πιστεύω ότι θα μπορούσαν να αποδοθούν πιο απλά. Αυτό θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο άπλωμα και το κείμενο θα είχε πιο πολύ την χροιά εκλαϊκευμένου επιστημονικού άρθρου, παρά ιστορίας Ε.Φ.

Ήταν ωραία γραμμένο. Το διάβασα μονορούφι και καθόλου δεν βαρέθηκα. Είχε βεβαίως κάποια προβληματάκια(ελλιπής στίξη, σκόρπια εκφραστικά λαθάκια, επανάληψη λέξεων ενώ υπάρχουν τόσες εναλλακτικές), αλλά τίποτε από αυτά δεν είναι δύσκολο να διορθωθεί.

Την υπόθεση την βρήκα ενδιαφέρουσα και ανέπτυξες αρκετά ικανοποιητικά την ιδέα σου - σίγουρα όμως αυτό υλικό θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση για μια μεγαλύτερη και πιο "γεμάτη" νουβέλα.

Το μεγάλο συν είναι ότι αυτήν την φορά χαλιναγώγησες την τάση που ενίοτε σε χαρακτηρίζει - το να υπερβάλλεις άσκοπα δηλαδή. Ναι, υπερβολή υπήρχε σε αυτήν την ιστορία· το σχετικά μεγάλο μέγεθος του κειμένου όμως βοηθούσε στο να ενταχθούν τα υπερβολικά σημεία αρκετά ομαλά στην πλοκή.

Ο ήρωάς σου, καθώς και οι αντιδράσεις του, θέλει δουλειά για να γίνει κάπως πιστευτός. Π.χ, πέθανε η μητέρα του κι αυτός το γιόρτασε κάνοντας πάρτι; Αυτή η αντίδραση στερείται ρεαλισμού.

Επίσης, το τελευταίο μέρος έχει κάποιες κραυγαλέες ευκολίες. Σε μια τόσο σημαντική εγκατάσταση είναι δύσκολο, μάλλον αδύνατο, να κάνει όσα έκανε δίχως να γίνει αντιληπτός. Φρουροί, άλλοι επιστήμονες... δεν νομίζω ότι σε αυτά τα μέρη η ζωή ακολουθεί το συνηθισμένο ωράριο.

 

 

Πέρα όμως από αυτά, ήταν μια ιστορία που με έκανε να περάσω πολύ  καλά. Ειδικά ο συνδυασμός τρόμου-Ε.Φ δούλεψε παραπάνω από ικανοποιητικά.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Ευάγγελε αυτή σου η ιστορία μού άρεσε πραγματικά πολύ.

Πρώτα απ' όλα να επισημάνω ότι τις επιστημονικές ορολογίες ούτε τις βρήκα ιδιαιτέρως δυσνόητες, ούτε πιστεύω ότι θα μπορούσαν να αποδοθούν πιο απλά. Αυτό θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο άπλωμα και το κείμενο θα είχε πιο πολύ την χροιά εκλαϊκευμένου επιστημονικού άρθρου, παρά ιστορίας Ε.Φ.

Ήταν ωραία γραμμένο. Το διάβασα μονορούφι και καθόλου δεν βαρέθηκα. Είχε βεβαίως κάποια προβληματάκια(ελλιπής στίξη, σκόρπια εκφραστικά λαθάκια, επανάληψη λέξεων ενώ υπάρχουν τόσες εναλλακτικές), αλλά τίποτε από αυτά δεν είναι δύσκολο να διορθωθεί.

Την υπόθεση την βρήκα ενδιαφέρουσα και ανέπτυξες αρκετά ικανοποιητικά την ιδέα σου - σίγουρα όμως αυτό υλικό θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση για μια μεγαλύτερη και πιο "γεμάτη" νουβέλα.

Το μεγάλο συν είναι ότι αυτήν την φορά χαλιναγώγησες την τάση που ενίοτε σε χαρακτηρίζει - το να υπερβάλλεις άσκοπα δηλαδή. Ναι, υπερβολή υπήρχε σε αυτήν την ιστορία· το σχετικά μεγάλο μέγεθος του κειμένου όμως βοηθούσε στο να ενταχθούν τα υπερβολικά σημεία αρκετά ομαλά στην πλοκή.

Ο ήρωάς σου, καθώς και οι αντιδράσεις του, θέλει δουλειά για να γίνει κάπως πιστευτός. Π.χ, πέθανε η μητέρα του κι αυτός το γιόρτασε κάνοντας πάρτι; Αυτή η αντίδραση στερείται ρεαλισμού.

Επίσης, το τελευταίο μέρος έχει κάποιες κραυγαλέες ευκολίες. Σε μια τόσο σημαντική εγκατάσταση είναι δύσκολο, μάλλον αδύνατο, να κάνει όσα έκανε δίχως να γίνει αντιληπτός. Φρουροί, άλλοι επιστήμονες... δεν νομίζω ότι σε αυτά τα μέρη η ζωή ακολουθεί το συνηθισμένο ωράριο.

 

 

Πέρα όμως από αυτά, ήταν μια ιστορία που με έκανε να περάσω πολύ  καλά. Ειδικά ο συνδυασμός τρόμου-Ε.Φ δούλεψε παραπάνω από ικανοποιητικά.

 

Γιάννη καλημέρα και καλό μήνα!

 

Χαίρομαι που σου άρεσε η ιστορία μου και χίλια ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να αφήσεις τα σχόλιά σου.

 

Το κείμενο γράφτηκε σχετικά γρήγορα, μέσα σε τρία βράδια, και είμαι ενήμερος για τα λαθάκια που περιέχει. Γενικά, το έχω ως κανόνα κάθε ιστορία που γράφω να περιέχει υλικό το οποίο να μπορεί να αναπτυχθεί σε κάτι μεγαλύτερο.

 

Συμφωνώ ότι κάποιες αντιδράσεις του ήρωα δεν είναι και τόσο ρεαλιστικές. Επίσης έχεις δίκιο όταν κάνεις λόγο για ευκολίες. Όμως, τέτοιες ευκολίες είναι συνηθισμένο φαινόμενο για χάρη της ανάπτυξης της πλοκής.

 

Αν και η ιστορία είναι μείγμα τρόμου και Ε.Φ., προσωπικά θα τη χαρακτήριζα περισσότερο τρόμου. Πάντως, αν σου αρέσει και ο τρόμος, πέρνα από την αντίστοιχη βιβλιοθήκη και ρίξε μια ματιά στην τελευταία μου ιστορία με τίτλο “Ένοχο Παρελθόν”. Νομίζω ότι θα σου αρέσει :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Feynman_64

Καλημέρα απο το μακρινό Dubai.

 

Το πόνημα σου ηταν μια ευχάριστη έκπληξη, μου αρεσε πολυ. Το επιστημονικό κομματι το εχεις 90% σωστο. Τα υπόλοιπα τα θεωρω " ποιητική αδεια". Ήμουν στο CERN ως φυσικός και εχω ασχοληθεί με ΕΦ οσο μπορουσα, ο μόνος τρόπος να δραπετευσεις απο το zeitgeist.

 

Keep up the good work.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Λοιπόν Βαγγέλη, με αυτήν την ιστορία σου είμαι διχασμένος! 

Θα προσπεράσω τα τυπικά, εννοείται πως μου άρεσε, την διασκέδασα στο φουλ, την διάβασα μονορούφι το μεσημέρι, αραχτός στον καναπέ κτλ κτλ.

 

1η παρατήρηση: Θα την ήθελα μεγαλύτερη. Βασικά νουβέλα σίγουρα.

 

2η παρατήρηση: Βρήκα την κεντρική ιδέα πολύ πρωτότυπη και έξυπνη.

 

3η παρατήρηση: Να με συγχωρούν οι συμφορουμίτες μας, αλλά εγώ ξετρελάθηκα με το επιστημονικό υπόβαθρο! Μην τολμήσεις να το βγάλεις! Σου έχω πει και παλιότερα: "διψάω" για νέες γνώσεις φυσικής, σε εκλαικευμένη μορφή, σε κείμενο που συνδυάζει ψυχαγωγία και ενημέρωση. Για μένα εξυψώνει το κείμενο και το κάνει να ξεχωρίζει. Το γεγονός οτι είσαι αστροφυσικός ενισχύει το ενδιαφέρον, προσδίδει κύρος και αληθοφάνεια στη φαντασία και ταυτόχρονα δυναμώνει την αίσθηση της ανάγνωσης. Δεν υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που μπορούν να ισχυριστούν πως είναι αστροφυσικοί και συγγραφείς ταυτόχρονα.

Θεωρώ επομένως πως είναι προσωπικά μεγάλο ατού σου ως συγγραφέας και πρέπει να πατήσεις πάνω σ' αυτό.

 

4η παρατήρηση: Ξεκινάει υπέροχα η ιστορία, υποδειγματικά θα έλεγα.

 

5η παρατήρηση, η ένσταση μου βασικά: Θα ήθελα ο Έλιοτ να ήταν περισσότερο κάτι σαν υποδόρια απειλή. Ένας ύπουλος παρασιτικός οργανισμός που θα ήθελε να εισχωρήσει στο δικό μας σύμπαν. Τα κίνητρα του και τα όλα του να υπήρχαν ως έχουν, αλλά αυτή η έκθεση του στο τέλος, με τις δυνάμεις, τις καταστροφές και τα συναφή, όσο εντυπωσιακά κι αν θα έδειχναν στην οθόνη, κάπως δεν μου έκατσαν καλά. 

 

Με λίγα λόγια, ναι, πραγματικά την ευχαριστήθηκα, αλλά διέκρινα τα φόντα για κάτι μεγαλύτερο και "τρομακτικό" στο τέλος, πιο βαρύ και ατμοσφαιρικό. 

 

Ελπίζω να μην σε μπέρδεψα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.