Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo
* * * * * 2 votes

Το Δάσος Με Τα Πέπλα - Ειρήνη Μαντά


  • Please log in to reply
75 replies to this topic

#41 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 27 Νοέμβριος 2015 - 22:01

Εδω και καποιες μερες προσπαθω να βρω το βιβλιο αλλα δυστυχως δεν υπαρχει σε κανενα απο τα κεντρικα βιβλιοπωλεια, προσπαθησα να επικοινωνησω και με τις εκδοσεις αλλα δεν απαντα κανεις στο τηλεφωνο :(

Δες Πολιτεία ή Τζέμα ή Κόμικον...
Πολιτεια και Κομικον δεν υπαρχει, Τζεμα θα κοιταξω απο βδομαδα. Ευχαριστω :)

Εγώ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον!
  • elgalla likes this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#42 Naroualis

Naroualis

    Πατώντας σε στέρεα γη

  • Moderators
  • 6.124 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ευθυμία

Posted 22 Δεκέμβριος 2015 - 10:54

*
POPULAR

Το παρακάτω γράφτηκε για την παρουσίαση του βιβλίου στις 4/10/2015, στα πλαίσια του ΦantastiCon 2015. Χάθηκε σε κάποιο χωροχρονικό βόρτεξ λίγες στιγμές πριν απαγγελθεί. Ωστόσο κατάφερε να το ξετρυπώσει ένας γκουρού της ηλεκτρονικής επιστήμης. Διορθωμένο και ελαφρά καλλωπισμένο ώστε να διαβάζεται, παρατίθεται εδώ. Είναι η γνώμη που έχω για το Δάσος με τα Πέπλα, ούτως ή άλλως.
 
---------
 
Αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα σήμερα να σας μιλήσω για τρία πράγματα που αγαπώ πολύ.
 
Το ένα είναι η μαγειρική. Μ΄ αρέσει γιατί χρειάζεται:

 

Α) να ‘χεις γνώσεις χημείας, ώστε αυτό που προκύψει να είναι βρώσιμο
Β) να ‘χεις γνώσεις logistics ώστε να ‘χεις τα κατάλληλα υλικά την κατάλληλη στιγμή στη διάθεσή σου.
Γ) να ‘χεις γνώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ώστε να μην ταΐσεις γουρούνι τον Μουσουλμάνο ή τυρί τον Κινέζο
 
Το δεύτερο πράγμα που αγαπώ είναι το φάνταζι. Μ’ αρέσει γιατί  για να δημιουργηθεί πρέπει ο συγγραφέας του να ‘χει:

 

Α) γνώσεις στρατηγικής ώστε να στήσει σωστά πλοκή, ιδέες,  κοσμοπλασία και να προκύψει κάτι ευχάριστα αναγνώσιμο
Β) γνώσεις  λογοτεχνικές, βεβαίως-βεβαίως, ώστε να εκμεταλλευτεί όλες τις δυνατότητες και τα όπλα που του παρέχουν 4000 χρόνια γραπτού λόγου
Γ) γνώση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ώστε να φτιάξει χαρακτήρες πιστευτούς, ζωντανούς με κίνητρα, διλήμματα και τρεις διαστάσεις.
 
Το τρίτο πράγμα που αγαπώ πολύ είναι ο προβληματισμός. Ο γόνιμος και όχι ο στείρος, όχι εκείνος που απλά γίνεται για να γίνει, η αμπελοφιλοσοφία. Κι ο γόνιμος προβληματισμός μου αρέσει γιατί :

 

Α) σου οξύνει το νου, σε βοηθάει να αντιμετωπίζεις με επιτυχία τα προβλήματά σου
Β) ενώνει το παρόν με το παρελθόν και το μέλλον
Γ) και κυρίως σε κάνει καλύτερο άνθρωπο
 
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το βιβλίο της Ειρήνης Μαντά. Χμ.

 

Α) Είναι ένα βιβλίο νόστιμο, όπως ένα περίτεχνο μαγειρικό πιάτο
Β) Είναι ένα βιβλίο φανταστικό, γεμάτο με όλες τις συμβάσεις και τις εκπλήξεις που μπορεί να δημιουργήσει ο συγγραφέας φαντασίας
Γ) είναι ένα βιβλίο με προβληματική, που σε κάνει να σκέφτεσαι, να βελτιώνεσαι.

 

Θα παρατηρήσατε ότι μιλάω με τριάδες. Είναι γιατί αποτελούν σημαντικό μέρος της ιδέας, του πνεύματος που λέγεται Δάσος με τα Πέπλα. Είναι επίσης γιατί, όπως μια τριάδα αρχετυπική έχει διαφορετικές πλευρές κι εκφάνσεις, έτσι και το βιβλίο αυτό περιέχει μια ιστορία από όλους τους τριπλούς της καθρεφτισμούς. Ο κόσμος καθρεφτίζεται μέσα από τα μάτια του Βόρσαχ, της Αρκάνας, του Μινώλτη, μέσα από τα μάτια της Αλθαίας, του Τισράμ, του Κάσρουε, μέσα από τα μάτια της γοργόνας, του μάγου, του ανθρώπου.

 

Μη νομίσετε ότι θα διαβάσετε ένα βιβλίο με σελίδες γραμμικά γραμμένες, γραμμικά αναγνωσμένες. Εδώ υπάρχει ένα κέντρο και γύρω του φλοιοί πραγματικότητας, σαν τη δομή ενός κρεμμυδιού. Κι όπως με το κρεμμύδι, δε μπορείς να ξέρει βλέποντάς το απ’ έξω αν περιέχει ένα φύτρο και δυο χοντρά πουκάμισα ή μύρια λεπτά πουκάμισα και δύο ή τρία φύτρα. Πρέπει να το κόψεις στην κορφή του για να τα δεις όλα αυτά ή, αν είσαι μάγειρας σωστός, πάει να πει αναγνώστης με υπομονή και γνώση, να το ξεφλουδίσεις σιγά-σιγά,να  το απολαύσεις, μια αποκάλυψη τη φορά, ένα πέπλο τη φορά που ανασηκώνεται για να μας αποκαλύψει τα θαύματά του.

 

Και πίστεψε με, υπάρχουν θαύματα εδώ μέσα. Υπάρχει γλώσσα ρευστή κι όμως ειπωμένη με στιβαρότητα. Υπάρχει πεζός λόγος που ομοιάζει με ποίηση και ποίηση που γαργαρίζει σαν τραγούδι. Υπάρχουν χαρακτήρες τρισδιάστατοι, με ελαττώματα σύγχρονα, θα έλεγε κανείς, αν ξεχνούσε πως αυτά ήταν τα ελαττώματα του ανθρώπου από την αυγή του κόσμου. Υπάρχει μια ιστορία που μοιάζει τυπική, αλλά τελικά είναι αρχετυπική. Υπάρχει μια πολυδιάστατη, πλουμιστή κοσμοπλασία, που κάθε τόσο μας επιτρέπει να στεκόμαστε και να την ξανακοιτάμε, γιατί με την πρώτη ματιά μάς είχε ξεφύγει ετούτος ο καταπληκτικός υπαινιγμός, ετούτος ο καταπληκτικός συμβολισμός, ετούτη η καταπληκτική αλληγορία.

 

Το Δάσος με το Πέπλα είναι μια ευκαιρία τριαδική: ένα βιβλίο ηρωικής φαντασίας, μια εμβάθυνση στην ανθρώπινη ψυχή, ένα λογοτέχνημα. Είναι μια ευκαιρία να δεις στις λέξεις ενός άλλου ανθρώπου, αυτά που χρόνια σε βασανίζουν, αυτά που χρόνια σε ψυχαγωγούν και -για τι όχι;-  αυτά που χρόνια σε λυτρώνουν.


  • Nihilio, elgalla, mman and 7 others like this

#43 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.533 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 22 Δεκέμβριος 2015 - 14:44

"Ευτυχώς" που αυτή η ομιλία "χάθηκε", γιατί τότε ίσως να μην είχαμε ακούσει τη φονική μεταφορά: "Γιατί τι νοστιμιά έχει ένα πιάτο χωρίς το κρεμμυδάκι του" που περιγράφει τέλεια το βιβλίο...


  • Naroualis, elgalla and Ιρμάντα like this
Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#44 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 22 Δεκέμβριος 2015 - 15:56

Για το δικό μου βιβλίο μιλάμε πάντα, ε;
  • mman and jjohn like this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#45 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 22 Δεκέμβριος 2015 - 23:09

...πέρα από την πλάκα αγαπώ την παρουσίαση της Ναρού. Και την live και αυτήν εδώ. Και την Ναρού αγαπώ. Ζωντανά είχε πει και το αξέχαστο με τα μαργαριτάρια...
  • Naroualis, elgalla and Cassandra Gotha like this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#46 GeorgeDamtsios

GeorgeDamtsios
  • Members
  • 165 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος
  • Currently reading:Το δάσος με τα πέπλα, Ειρήνη Μαντά.

Posted 24 Δεκέμβριος 2015 - 19:25

Επιτέλους το τελείωσα κι εγώ! Μου πήρε 20 ολόκληρες μέρες, μιας και έπεσε πάνω σε έναν τόνο αναρίθμητων υποχρεώσεων. Λίγο πολύ δηλαδή, το διάβασα σε τρεις εβδομάδες αντί για μία που θα ήταν το φυσιολογικό μου.

 

Παραμονή Χριστουγέννων όμως σήμερα, και σε 40 λεπτά περίπου αναμένεται κόσμος στο σπίτι για κρασάκι. Οπότε, αναγκαστικά, θα κάνω μία από τις λιτότερες περιγραφές ever. Θεωρώ ωστόσο ότι έχω τα ελαφρυντικά μου!

 

Το Δάσος με τα Πέπλα λοιπόν ήταν ένα από τα ομορφότερα βιβλία φάντασυ που διάβασα ποτέ από ελληνική πένα. Θεωρώ επίσης ότι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα και από τα αντίστοιχα “ξένα” βιβλία. Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω απολύτως λακωνικά αυτό που διάβασα, θα έλεγα κάτι σαν “μαγευτική λυρική ποίηση φαντασίας σε πεζό φόντο”. Πραγματικά, ένιωσα σαν ένα ποίημα 378 σελίδων να είχε φωλιάσει μέσα στις σελίδες ενός μυθιστορήματος.

 

Αν πρέπει να προσάψω και κάτι αρνητικό, θα έλεγα μόνο ότι ώρες ώρες το βιβλίο έμοιαζε να είναι λίγο παραπάνω περίπλοκο από τον μέσο όρο. Έπιασα μερικές φορές τον εαυτό μου να βάζει “την όπισθεν” για διευκρινήσεις, πράγμα που σπανίως κάνω με αυτά που διαβάζω. Ίσως βέβαια να έφταιγα κι εγώ αρκετά, εξαιτίας των εξαναγκασμένων κενών που είχα το τελευταίο εικοσαήμερο.

Εμπειρικά ωστόσο... είναι περίπλοκο!

 

Νιώθω ότι θέλω να πω πολλά ακόμη, αλλά ζητώ την κατανόησή σου Ειρήνη λόγω της ημέρας! Τα συγχαρητήριά μου για το στολίδι σου και καλά Χριστούγεννα.

 

Πάω τώρα για το κρασάκι μου, ελπίζοντας ότι δε θα αρχίσω να βάζω τον κόσμο να καθίσει σε τριάδες ή ότι θα αναγκάσω όσους έχουν και τρίτο χέρι να πιούνε αυστηρώς τρία ποτήρια κρασί…


  • Nihilio, elgalla, Tiessa and 3 others like this

#47 giorgos lagonas

giorgos lagonas
  • Members
  • 515 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος
  • Currently reading:T.Ligotti, Yoko Ogawa

Posted 28 Δεκέμβριος 2015 - 10:02

Εδώ και πολύ καιρό νιώθω ότι χρωστάω μια κριτική σε αυτό το βιβλίο. Κριτικές ενδεχομένως χρωστάω και σε άλλα βιβλία, γνωστών και μη συγγραφέων, αλλά (χωρίς παρεξήγηση) κάποια βιβλία είναι ΤΟΣΟ καλά, που δε με κάνουν απλά να σκέφτομαι ότι "καλό θα ήταν να γράψω κάτι για το βιλίο του/της Τάδε", αλλά ότι "ΠΡΕΠΕΙ να πω κάτι για αυτό το βιβλίο, πρέπει να το μάθει κι άλλος κόσμος, γιατί πολύ απλά, είναι κρίμα να μην το γνωρίζει". Ένεκα υποχρεώσεων, αυτή καθυστέρησε πολύ.

 

Το Δάσος με τα Πέπλα είναι ένα fantasy μυθιστόρημα με πολλές ιδιαιτερότητες. Μάλλον θυμίζει sword and sorcery "παλαιάς κοπής" (και αυτό είναι κάτι που προσωπικά θεωρώ πολύ θετικό) με τη μαγεία αναμφίβολα να κατέχει τη μερίδα του λέοντος στη ζυγαριά. Είναι η ιστορία ενός μισθοφόρου, του Βόρσαχ, που τον προσλαμβάνει μια μάγισσα (η Αρκάνα) για να ολοκληρώσει μια αποστολή. Το ξεκίνημα θα έλεγε κανείς ότι μοιάζει αρκετά τετριμμένο, για αυτό, πολύ σοφά, η συγγραφέας το προσπερνά γρήγορα και βυθίζει εξίσου γρήγορα τον αναγνώστη σε πολύ παράξενες και πρωτότυπες διηγήσεις. Καθώς το ταξίδι του συνεχίζεται, το στοιχείο του αλλόκοτου (έως μακάβριου) αυξάνεται και φυσικά αποδεικνύεται ότι τα πράγματα είναι πολύ, πολύ πιο πολύπλοκα (και διαφορετικά) απ' ότι ο ήρωας (και ο αναγνώστης) αρχικά περίμενε. 

 

Αυτό που από την αρχή κάνει πολύ καλή εντύπωση, είναι η έντονη πρωτοτυπία του βιβλίου, που όμως κατορθώνει ταυτόχρονα να ισορροπεί  με γνωστά πρότυπα (και όχι κλισέ) του φάντασυ, δημιουργώντας μια αφήγηση που έχει "ασφαλή" για τον αναγνώστη και στιβαρά θεμέλια, και από εκεί και πέρα "ανοίγει" θεαματικά, ξεδιπλώνοντας τα ευρήματά του σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά πιστεύεις ότι δεν υπάρχει όριο στο πού μπορεί να φτάσει αυτή η ιστορία. Στοιχεία "δυτικού" και πιο κλασικού φαντασυ παντρεύονται αριστοτεχνικά Ελληνικά (και όχι μόνο) κομψοτεχνήματα κοσμοπλασίας, όπως και στοιχεία αποκρυφισμού, δημιουργώντας ένα συνονθύλευμα ευρημάτων που -παρόλη την ετερογένειά του- απαρτίζει ένα μείγμα ομοιογενές, μια κοσμοπλασία στιβαρή, πειστική και ουδόλως πιεστική στον αναγνώστη: εδώ ο φανταστικός κόσμος υπάρχει για να αναδείξει την ιστορία και όχι το αντίστροφο (που για μένα αποτελεί και το μεγαλύτερο μειονέκτημα του σύγχρονου φάντασυ, ατέλειωτη κοσμοπλασία για χάρη και μόνο της κοσμοπλασίας). 

 

Όλα αυτά, βέβαια, δεν θα ήταν δυνατά χωρίς την εξαιρετική γραφή για την οποία, ειδικά εδώ, δεν έχει νόημα να μιλάμε, την Ειρήνη την ξέρουμε, όπως και ξέρουμε πως ό,τι βγει από την πένα της είναι εγγύηση!

 

Οι χαρακτήρες είναι δυνατοί, ολοκληρωμένοι και εξαιρετικά πολύπλοκοι. Το αυτό ισχύει και για την πλοκή: είναι ζόρικη, πολυσχιδής και αναθεωρείται συχνά, με συνεχείς ανατροπές και νέες οπτικές, εξαιτίας των νεοαποκτηθέντων γνώσεων του Βόρσαχ, καθώς εμβαθύνει σε αυτήν την πολύ παράξενη ιστορία. Συνεπώς, απαιτεί αρκετή προσοχή για να γίνει κατανοητή. Αυτό για μένα είναι και το μεγαλύτερο μειονέκτημα του βιβλίου. Είναι απαιτητικό, τουλάχιστον όσον αφορά τον μέσο και πιο casual αναγνώστη. Προσωπικά δεν δυσκολεύτηκα (πολύ) να κατανοήσω τι συμβαίνει, αλλά κάμποσες φορές, ναι, έπρεπε να σταματήσω, να γυρίσω πίσω και να ξαναδιαβάσω προηγούμενα αποσπάσματα με καινούργια ματιά. Οπότε, σε έναν πιο άπειρο αναγνώστη, ή σε κάποιον (που όπως φαντάζομαι είναι οι περισσότεροι) που νομίζει ότι το fantasy είναι ο Σαλβατόρε και ο Τόλκιν, το "Δάσος με τα Πέπλα" θα είναι πολιτισμικό σοκ! Τουλάχιστον! 

 

Δυο ενστάσεις δικές μου, ψιλοπράγματα μεν, αλλά που ξεχωρίζουν σε ένα τόσο καλό κείμενο, είναι οι εξής:

 

α) Έχω μια προσωπική ένσταση με αυτούς τους φοβερούς και τρομερούς έρωτες. Ο Βόρσαχ ερωτεύεται υπερβολικά εύκολα και υπερβολικά πολύ την Αλθαία, δεδομένου ότι περνάει ελάχιστο χρόνο μαζί της και την γνωρίζει ελάχιστα. Το αυτό ισχύει και με τον Μινώλτη, αλλά από μια άλλη σκοπιά. Μου είναι τουλάχιστον δύσκολο να πειστώ ότι ένας πανίσχυρος μάγος κάμποσων χιλιάδων ετών, που τα ξέρει όλα και έχει κάνει τα πάντα στη ζωή του, να είναι επί κάτι χιλιάδες χρόνια τόσο απίστευτα ερωτευμένος με την ίδια γυναίκα, και το πάθος του για αυτήν να τυφλώνει τόσο εύκολα τη σωφροσύνη και την εμπειρία αιώνων. Βέβαια, το πρότυπο του "ιδανικού αιώνιου έρωτα με μια αιθέρια/(ε)ξωτική ύπαρξη" είναι από τα πολύ βασικά δομικά υλικά του φάντασυ και δύσκολα προσπερνάται, οπότε, (και εξαιτίας του πόσο καλό είναι το βιβλίο) δέχομαι να το... υποστώ.

 

β) κενά της πλοκής "κλείνουν" εξαιτίας της μαγείας, χωρίς άλλο λόγο, απλά επειδή "δεν λειτουργεί η μαγεία έτσι". Με άλλα λόγια, ίσως η μαγεία χρησιμοποιείται πολύ εύκολα σαν εργαλείο που τροχοδρομεί την πλοκή και τις εξελίξεις. Θα προτιμούσα ενδεχομένως να έβλεπα περισσότερη προσωπική συμμετοχή του ίδιου του ήρωα στην ιστορία, με ουσιαστικές επιλογές από μέρους του, παρά να ακολουθεί μια (λίγο πολύ) προδιαγεγραμμένη πορεία. Βέβαια, από την άλλη, αυτό είναι λογικό και αναμενόμενο. Όταν πλέκεις με τους μεγαλύτερους μάγους του κόσμου, αυτά παθαίνεις!

 

Αυτά, φυσικά, είναι ψιλοπράγματα, που οι περισσότεροι αναγνώστες δε θα προσέξουν καν. Και ΑΞΙΖΕΙ να μην τα προσέξουν καν, γιατί το Δάσος με τα Πέπλα είναι ένα αληθινό κομψοτέχνημα για τη βιβλιοθήκη κάθε φίλου του φανταστικού. ΜΑΚΡΑΝ ανώτερο από το μέσο δημοφιλές και "εμπορικό" φάντασυ γνωστών συγγραφέων (Salvatore, Hickman κλπ), συνδυάζει εξαιρετική γραφή, δυνατή πλοκή, πειστικούς χαρακτήρες, στιβαρή κοσμοπλασία, αληθινή πρωτοτυπία (εύρημα πολύ δύσκολο πλέον στο είδος) και... τι, θέλετε κι άλλα; 

 

Κερασάκι στην τούρτα, η πολύ όμορφη εμφάνιση (στα γνωστά στάνταρ της Ars Nocturna) αλλά και η πάρα πολύ καλή τιμή, δεδομένου του μεγέθους του βιβλίου. (13 ευρώ για ένα μυθιστόρημα άνω των 350 σελίδων)

 

Μπορώ να πω μονάχα ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στην Ειρήνη, εις ανώτερα και... καλό κουράγιο, γιατί πλέον έχεις σηκώσει τον πήχη πολύ ψηλά και περιμένουμε από σένα τουλάχιστον ισάξιο υλικό! Αλλά κάτι μου λέει πως εσύ τουλάχιστον δεν θα δυσκολευτείς ποτέ να δικαιώνεις τις προσδοκίες μας...

 

Βαθμολογία: 9/10. Ένα ποντάκι χάνεται εξαιτίας των παραπάνω, αλλά έτσι κι αλλιώς η Ειρήνη δεν το έχει ανάγκη. 


Edited by giorgos lagonas, 28 Δεκέμβριος 2015 - 10:17.

  • Nihilio, elgalla, Morfeas and 3 others like this

#48 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 28 Δεκέμβριος 2015 - 12:08

Τι να πω πλέον εγώ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ; Μπορώ ίσως να απαντήσω στον Γιώργο ότι

Spoiler

 

Με τόσα καλά λόγια πραγματικά ανησυχώ για το πόσο προσεκτική πρέπει να είμαι σε ό,τι γράψω από δω και στο εξής.

 

Μπορώ επίσης να διαβεβαιώσω τον Γιώργο Δάμτσιο ότι εφόσον ούτε εκείνος ούτε οι φίλοι του έχουν αρχίσει να μιλάνε με τριπλές φωνές, δεν χρειάζεται -ακόμη- να ανησυχεί....

 

Ευχαριστώ θερμά παιδιά! :mf_sonne: :mf_sonne: :mf_sonne:


  • Naroualis, elgalla, giorgos lagonas and 2 others like this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#49 giorgos lagonas

giorgos lagonas
  • Members
  • 515 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος
  • Currently reading:T.Ligotti, Yoko Ogawa

Posted 20 Ιανουάριος 2016 - 14:50

Η συνέντευξη που πήρα από την Ειρήνη για το nyctophilia.gr, ΕΔΩ


  • Naroualis, Ballerond, wordsmith and 3 others like this

#50 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 20 Ιανουάριος 2016 - 18:05

Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.


'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#51 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.224 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 09 Μάρτιος 2016 - 21:15

Το τελείωσα πριν λίγες μέρες και μου άρεσε πολύ.

 

Καταρχάς φαίνεται η δουλειά που έχει ρίξει η συγγραφεύς και οι άπειρες ωραίες ιδέες με τις οποίες το έχει στολίσει. Η κοσμοπλασία είναι πολύ πλούσια και αυτό που στην αρχή φαίνεται σαν ένα διήγημα που θα μπορούσε να τελειώσει σε λίγες σελίδες αργότερα καταλαβαίνεις ότι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Όπου παγόβουνο ένα σωρό χαρακτήρες, διαπλεκόμενα συμφέροντα, λεπτομέρειες, συγκρούσεις, άλλες διαστάσεις και κοινωνίες και δε συμμαζεύεται. Ομολογώ ότι χάθηκα για λίγο μέσα στα τόσα μαγικά, ξόρκια, οδηγίες επί οδηγιών για το πώς λειτουργεί η πύλη προς αυτόν τον κόσμο ή πώς θα ξεφύγεις από εκείνο το ξόρκι κλπ κλπ. Αλλά φχαριστήθηκα φαντασία και ποιητικό ύφος. Και βεβαίως μου θύμισε "Ιστορία χωρίς τέλος", στο πιο μπερδεμένο της, και Τζακ Βανς.

 

Το ίδιο το Δάσος με τα πέπλα εκεί μέσα νομίζω ότι ήταν το πιο σκοτεινό και εφιαλτικό σημείο και με έκανε να θυμηθώ ότι δεν πρόκειται για παιδικό παραμύθι. Και, επιτέλους, μια ιστορία για γοργόνες! Πάνω που σκεφτόμουν "τι μπορεί να πει κανείς για μια γοργόνα; πόσο μακριά μπορεί να το πάει αυτό ως ιδέα;". Είναι κάπως ανατριχιαστικό σαν εύρημα, αλλά μου φάνηκε πρωτότυπο.

 

Από τα ονόματα μού άρεσε πιο πολύ το "Αρκάνα" (αν και δε με πολυέπεισε η προέλευσή του), λιγότερο το "Βόρσαχ" (εκεί κι αν δε με έπεισε - μου θύμισε το rorschach test) και καθόλου τα δυσκολοπρόφερτα ονόματα με τα πολλά σύμφωνα ατάκτως ερριμένα (Κμπλόγκτι, Νζραλπ). Καταλαβαίνω ότι θέλεις να δείξεις ότι η γλώσσα αυτών των πλασμάτων ήταν πολύ εξωτική σε σχέση με την ανθρώπινη, αλλά είναι σαν να στρίμωξες μαζί ό,τι γράμμα σού ερχόταν.

 

Μεγάλο συν η γλώσσα, που είναι ελληνική τύπου συγγραφέας-που-διαβάζει-και-σκέφτεται-ελληνικά και όχι ελληνική τύπου συγγραφέας-που-διαβάζει-κυρίως-αγγλικά-ή-μεταφράσεις-και-έχει-βγάλει-τους-αγγλισμούς-από-το-γραπτό-του-με-το-τσιμπιδάκι. Έχει και κάποιες λέξεις που είχα πολύ καιρό να τις δω σε βιβλίο και χάρηκα που δεν έχουν εξαφανιστεί.

 

Τεράστια ανακούφιση το ότι ο Βόρσαχ, παρόλο που είναι ένας πουθενάς αγνώστου πατρός,

Spoiler

 

Αν και με μπέρδεψε κάπως, μου άρεσε το ότι η ιστορία όσο προχωράμε μοιάζει να αποκαλύπτει όλο και περισσότερες στρώσεις επί στρώσεων, πράξεις που οδήγησαν σ' αυτές τις εξελίξεις, και ο Βόρσαχ καλείται να τα ξεφλουδίσει όλα αυτά και να φτάσει στην καρδιά.

 

Αλλά φράκαρα με όλα αυτά τα μαγικά και τα ξόρκια που δεν ξέρεις από πού θα σου 'ρθουν και πρέπει να θυμάσαι πώς λειτουργούν για να βγάλεις άκρη από αυτήν την ιστορία. Δεν ξέρω αν φταίει που δεν τρελαίνομαι για το high fantasy (αν και μου άρεσε ο Τζακ Βανς), αλλά θα προτιμούσα περισσότερα σημεία στα οποία θα μπορούσε ο αναγνώστης να ταυτιστεί με τους χαρακτήρες και όχι όλα τα προβλήματα και οι συγκρούσεις της υπόθεσης αυτής να οφείλονται στους μαγικούς φυσικούς νόμους που ισχύουν σ' αυτόν τον κόσμο.

 

Τέλος πάντων, το πρόσημο είναι σίγουρα πολύ θετικό. Με τόσες πολλές και εντυπωσιακές ιδέες θα μπορούσες να γράψεις ένα σωρό διηγήματα ή να βάλεις να συμβαίνουν πολλά ακόμα σ' αυτόν τον κόσμο. Συγχαρητήρια!


  • Nihilio, elgalla, Ιρμάντα and 1 other like this
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#52 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 10 Μάρτιος 2016 - 12:08

Ευχαριστώ Κέλλυ για τα καλά σου λόγια! Αυτά στα οποία αναφέρθηκες, Τζακ Βανς, Ιστορία Χωρίς Τέλος στο πιο σκοτεινό της ήταν όπως καταλαβαίνεις διαβάσματα και επιρροές (και στόχοι) που είχα κατά νου. Οπότε είμαι τριπλά ευχαριστημένη!

Θα πω δυο πραγματάκια για την ονοματολογία (που έχουν ενδιαφέρον, νομίζω) επειδή αναφέρθηκες.

  • Βόρσαχ: Επέλεξα το όνομα τυχαία. Εκ των υστέρων διαπίστωσα ότι αποτελεί αναγραμματισμό της λέξης βράχος και έπλασα το υπόβαθρο του δυσλεκτικού ήρωα (οι δυσλεκτικοί διαβάζουν με αναγραμματισμούς) και
    Spoiler
  • Αλθαία: Επίσης τυχαίο, επειδή πάντα μου άρεσε. Πολύ αργότερα (και εμπνευσμένη από τη σημασία της λέξης που επίσης εκ των υστέρων ανακάλυψα, άλθω=θεραπεύω) έχτισα το υπόβαθρο
    Spoiler
  • Αρκάνα: είχα υπόψη μου ότι είχε κάποια σχέση με ταρώ. Η
    Spoiler
  • Μινώλτης: το όνομα σκέτο δεν προσφερόταν για κάποια ανασκαφή ετυμολογική, κι έτσι το έκανα Ντάρμεθ Όσιφ Μινώλτης για να μοιάζει λιγότερο σκέτο.
  • Κμπλόγκτι, Νζραλπ: Οι παλιές μου αμαρτίες. Μάλλον ήθελα, κι ίσως κι υποσυνείδητα να έγινε η επιλογή,
    Spoiler
  • Αλ Ρεντζάχ: Ο σεΐχης Όσιφ που φτιάχνει μαγικά χαλιά. Κανείς δεν παρατήρησε ότι
    Spoiler
    Ούτε καν εγώ, μέχρι που είχα ήδη γράψει το βιβλίο και το διόρθωνα.

 

Τα παραπάνω μας λένε πώς ένα βιβλίο γράφεται μοναχό του και ούτε καν μας ρωτάει....

 

n91Cj1cdjp-4.png


Edited by Ιρμάντα, 10 Μάρτιος 2016 - 12:51.

  • wordsmith, MadnJim and Silvertooth like this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#53 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 10 Μάρτιος 2016 - 19:39

Τέλος πάντων, το πρόσημο είναι σίγουρα πολύ θετικό. Με τόσες πολλές και εντυπωσιακές ιδέες θα μπορούσες να γράψεις ένα σωρό διηγήματα ή να βάλεις να συμβαίνουν πολλά ακόμα σ' αυτόν τον κόσμο. Συγχαρητήρια!

Ξέχασα να πω το σημαντικότερο: οπωσδήποτε αυτό κάνω. Το έκανα και στο Δράκο στο Ραβδί http://community.sff...άκος-στο-ραβδί/όπως θα διαπιστώσεις. Αρχαίο Ντίκοϊ, δραχμή της Φαλμύρας, Λίνος και δεν συμμαζεύεται.

Εννοείται δηλαδή ότι το σύμπαν θα υποστηρίξει και άλλο (α) μυθιστόρημα (τα) και διηγήματα ακόμη.

Και πάλι ευχαριστώ πολύ!


Edited by Ιρμάντα, 10 Μάρτιος 2016 - 19:43.

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#54 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 16 Μάρτιος 2016 - 14:16

*
POPULAR

Το Δάσος με τα Πέπλα εξαντλήθηκε και επανακυκλοφορεί. Λογικά αρχές της άλλης εβδομάδας θα υπάρχει στα βιβλιοπωλεία. Ευχαριστώ θερμά όσους το αγάπησαν και το στήριξαν. :friends: :friends: :friends: :friends: :friends: Oh, the Joy! :first: :mf_sonne: :clover:

Edited by Ιρμάντα, 16 Μάρτιος 2016 - 16:17.

  • Nihilio, Naroualis, elgalla and 9 others like this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#55 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 29 Μάιος 2016 - 22:37

Η κριτική για το Δάσος με τα Πέπλα της Αγγέλας Γαβρίλη στο diavasame.gr

http://www.diavasame...ID=PPG1385_2454


  • Naroualis, elgalla, MadnJim and 1 other like this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#56 Mictantecutli

Mictantecutli
  • Members
  • 922 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Θανάσης

Posted 30 Μάιος 2016 - 09:48

Το ξεκίνησα κι εγώ προχθές. αλλά δυστυχώς πάω με ρυθμούς χελώνας. Κάτι έχω πάθει τους τελευταίους 2 μήνες :( Ελπίζω σε 7-10 μέρες να το έχω τελειώσει.


  • Ιρμάντα likes this

#57 Silvertooth

Silvertooth
  • Members
  • 329 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μάγδα

Posted 20 Ιούλιος 2016 - 00:46

Το τελείωσα λοιπόν σήμερα. Ακολουθεί κείμενο σεντόνι, οπότε το βάζω κατευθείαν σε σπόιλερ…

 

Spoiler

 

Αυτά σε γενικές γραμμές. Το βιβλίο κάνει εκπληκτική δουλειά σε επίπεδο πλοκής, και παρουσιάζει πολυδιάστατους χαρακτήρες. Εφεύρει πρωτότυπα στοιχεία για να ντύσει την ιστορία και το βασικότερο: υποχρεώνει τον αναγνώστη να σκεφτεί.

 

Ευχαριστούμε τη συγγραφέα για τη δουλειά της και περιμένουμε τη συνέχεια.


  • Nihilio, Nargathrod, Myyst and 2 others like this

#58 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.100 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 20 Ιούλιος 2016 - 11:38

Ευχαριστώ θερμά για την κριτική σου, και κυρίως για το διαφωτιστικότατο "σεντόνι" που μου δείχνει μονάχα πόση φροντίδα αφιέρωσες και πόσο σοβαρά πήρες τη δουλειά μου.

 

Ακολουθεί η απάντηση στα δύο ερωτήματα:

Spoiler

 

Αυτά. Και πάλι, ευχαριστώ από καρδιάς Μάγδα μου για το ενδιαφέρον σου και τα σχόλιά σου. :rolleyes: :rolleyes: :rolleyes:


  • Silvertooth likes this

'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell


#59 Nargathrod

Nargathrod
  • Moderators
  • 737 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Nargathrod
  • Currently reading:Διακοπές στη Χέλλαντ - Λένος Χρηστίδης

Posted 29 Αύγουστος 2016 - 16:02

Η ΛΑΦ διάβασε το βιβλίο στη 30η συνάντηση και είπε περίπου τα εξής : 

Spoiler

Edited by Nargathrod, 29 Αύγουστος 2016 - 16:03.

  • elgalla, Myyst, Ιρμάντα and 1 other like this
The piano keys are black and white but they sound like million colours in your mind

#60 Ballerond

Ballerond

    Ο Πωλητής Shadwell

  • Moderators
  • 726 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιάννης
  • Currently reading:Exquisite Corpse

Posted 26 Σεπτέμβριος 2016 - 18:56

Ναι λοιπόν, ήρθε η ώρα που το ταξίδι στο Δάσος έφτασε στο τέλος του και πρεπει να περιγράψω αυτήν την μοναδική εμπειρία. 

 

Ομολογώ ότι σαν αναγνώστης πέρασα απ'ολες τις φάσεις διαβάζοντας το βιβλίο. Ένιωσα έκπληξη, απορία, λύπη, νοσταλγία, βαρεμάρα, κούραση, τα πάντα. Άλλα σε πολλές δόσεις (και ευτυχώς ήταν οι θετικές εικόνες) κι άλλα σε λιγότερες.

 

Θα ξεκινήσω με τα ελάχιστα τεχνικά σημεία που θέλω να αναφέρω μιας και προτιμώ να αναλώνομαι στην ιστορία. Η γραφή της Ειρήνης είναι σαν ένα απαλό νανούρισμα. Σε παίρνει από το χεράκι, σου δείχνει μέρη και πράγματα που δεν έχεις ξαναδει ή είχες να δεις πολύ καιρό. Σε γαληνεύει, σε ταξιδεύει και γενικά είναι από τα καλύτερα πράγματα που απόλαυσα στο βιβλίο. Λέξεις που δεν ήξερα, λέξεις που χάρηκα που είδα και ένα καθ'όλα Ελληνικό βιβλίο. Ακόμα κι στα σημεία που η ιστορία με κούρασε πολύ, η γραφή με τραβούσε να προχωρήσω κι άλλο γιατί ήξερα ότι θα αξίζει.

 

Οσον αφορά την ιστορία. Είναι η περίπτωση όπου το τέλος και η επεξήγηση των όσων έγιναν σε αποζημιώνει για τις δύσκολες και επίπονες στιγμές που πέρασες. Θα προσπαθήσω να τα διαχωρίσω σε θετικά κι αρνητικά, χωρίς να σημαίνει ότι τα αρνητικά είναι γενικά «κακά» Απλά εμένα δεν μου έβγαλαν αυτό το feeling που έψαχνα. Αναποφεύκτα η ανάλυση στην ιστορία έχει spoilers οπότε:

 

Spoiler

 

Αυτά τα βασικά. Εϊναι ένα πολύ καλό βιβλίο φαντασίας, πλούσιο σε πολλά πράγματα, με ιδέες που φαίνεται ότι η συγγραφέας έστυψε το κεφάλι της για να βγάλει και τις πήγε εκεί που ήθελε. Παρόλη την κατά τόπους πολυπλοκότητα του, στο τέλος σε αποζημιώνει πάρα πολύ. 

Και εννοείται θα το προτείνω αλλά σε όσους είναι ζυμωμένοι αρκετά στο είδος ;)

 

Overall: 7,5/10


  • Myyst and Ιρμάντα like this
- Tell me Starbuck, what do you hear?
- Nothing but the rain, sir...




0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users