Jump to content


Photo
* * * * * 1 votes

Έρημος και Ομίχλη - Χριστίνα Μαλαπέτσα


  • Please log in to reply
42 replies to this topic

#41 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.206 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 14 Ιούνιος 2016 - 23:15

Μόλις το τελείωσα κι εγώ.

 

Καταρχάς να πω ότι, με τόσα ενθουσιώδη σχόλια και εδώ και στην παρουσίαση, το περίμενα καλύτερο και σίγουρα δεν είναι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει από τη Sonya.

 

Αλλά το ότι το διάβασα σε περίπου 3-5 μέρες σημαίνει ότι το βρήκα από ενδιαφέρον έως συναρπαστικό.

 

Αυτό που με ενόχλησε κυρίως ήταν η γλώσσα, όπου γίνεται χαμός από αγγλισμούς. Το κείμενο είναι σαν μετάφραση ή σαν γραμμένο επίτηδες για να μεταφράζεται εύκολα και μου θύμιζε συνέχεια αυτό που έχει γράψει κάπου εδώ μέσα ο Λευτέρης, "άλλο το ελληνικό φάντασυ και άλλο το φάντασυ γραμμένο στα ελληνικά". Το αποκορύφωμα είναι φράσεις που υπάρχουν στα ελληνικά ενώ δεν υπάρχουν στα αγγλικά και παρόλα αυτά είναι γραμμένα στο στυλ "ξαπλωμένοι στα στομάχια τους" (στα ελληνικά το λέμε "μπρούμυτα", ξέρεις). Αφήνω κάποια "έθαψε το πρόσωπο στα χέρια της", "έπαψε να είναι αμήχανος", αυτά τα έχω συνηθίσει από (μεταφράσεις των) Αμπερκρόμπι και Ρόμπιν Χομπ.

 

Περίμενα επίσης να πρωτοτυπήσει και να μην έχει τόσες μεγαλοστομίες περί τιμής και καθήκοντος κλπ κλπ  και βαρύγδουπες ατάκες, να είναι κάπως πιο προσγειωμένο, με λίγη περισσότερη ειρωνεία και κυνισμό από κάποιες ατάκες της Ζαγιέν μόνο, αλλά κι αυτό το έχω συνηθίσει.

 

Δε με πείραξε το ότι και τα δύο αργούν αρκετά να αρχίσουν, να μάθουμε δηλαδή Τι Γίνεται Τελικά Εδώ Πέρα. Στο πρώτο μέχρι να μάθουμε για την ξηρασία και στο δεύτερο μέχρι να δούμε τι πήγαν να κάνουν εκεί αυτές οι δύο.

 

Τεράστια ανακούφιση που α)δεν είναι υπερβολικά show, don't tell β)δεν είναι γεμάτα αποστρόφους τα ονόματα και γ)έχει σχετικά τιθασεύσει η συγγραφεύς την αδυναμία της στις δραματικά φορτισμένες σκηνές και δεν το παρακάνει (πολύ).

 

Πολύ καλοφτιαγμένη κοσμοπλασία, με ενδιαφέροντες και ζωντανούς χαρακτήρες. Πολύ το φχαριστήθηκα που τα πάντα έχουν ονόματα, ακόμα και παρατσούκλια, παροιμίες, ρητά, μυθολογίες, ιστορία, παραδόσεις, κοινωνική οργάνωση κλπ κλπ λεπτομέρειες που τα ζωντανεύουν, με πολλή φαντασία και αρκετή πρωτοτυπία. Υπέροχα μερικά ονόματα (Αμερέν, σαελί-τουκ, Ανάγια, Αντελέινα).

 

"Οι άνεμοι της Αμερέν" είναι πιο απλή ιστορία, πιο προσγειωμένη και πιο κοντά σε μια πιθανή πραγματικότητα, σε έναν ανταγωνισμό μικροαρχόντων μιας φτωχής περιοχής όπως είναι μια έρημος. Τεράστια αδικία αυτό που συμβαίνει στον Σουλέν - και κερατάς και δαρμένος καταλήγει τελικά... και τι να πω για τη μοίρα της Επονί!

 

Το "Μεόμραϊχ" είναι πολύ πιο πρωτότυπο και πολύπλοκο. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η κοσμοπλασία, αυτή η ουτοπική κοινωνία και η οργάνωσή της, παρόλο που καταλήγει να είναι "ξενέρωτη", όπως λέει η Ζαγιέν. Για τα γούστα τα δικά μου έχει υπερβολικά πολύ υπερφυσικό στοιχείο και οι συγκρούσεις εξαρτώνται πάρα πολύ από αυτούς τους κοινωνικούς κανόνες + φυσικούς νόμους με τους οποίους δεν είμαστε εξοικειωμένοι. Αλλά βεβαίως το βασικό θέμα της καταπίεσης και της αποδοχής της διαφορετικότητας αγγίζει τους πάντες. Πολλές ωραίες ιδέες που ζωντανεύουν τον κόσμο αυτόν (πχ τα γαλάζια δάκρυα και τα μπλε μαντίλια ή η θέση των μπεάθα στην κοινωνία - αυτό μοιάζει πάρα πολύ με Ρόμπιν Χομπ). Η Ζαγιέν και η Μολέσσα στην αρχή δε με έπεισαν ως ανεξάρτητες γυναίκες σε έναν κόσμο που είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγει μια γυναίκα από την προκαθορισμένη μοίρα της (όπως δε με πείθει και ο Bronn από το Game of Thrones), αλλά γίνονται κάποιες προσπάθειες να δικαιολογηθεί η θέση τους.

 

Γενικά και οι χαρακτήρες και ο κόσμος μού έδωσαν την εντύπωση ότι είναι φτιαγμένα με ενθουσιασμό και ότι η συγγραφέας δεν ξέρει πού να τα πρωτοχρησιμοποιήσει όλα αυτά και τι περιπέτειες να βάλει να συμβαίνουν εκεί. Αλλά θα βρει. Και θα φχαριστηθώ να τις διαβάσω.

 


  • Sonya, Solonor and Cassandra Gotha like this
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#42 aScannerDarkly

aScannerDarkly

    Scanners live in vain

  • Members
  • 3.302 posts
  • Gender:Male

Posted 21 Αύγουστος 2016 - 13:01

Το παρακάτω περιέχει αρκετά inside jokes. Τι αρκετά δηλαδή, δεν έχει και τίποτα άλλο. Οπότε, αν το διαβάσετε και πείτε «Τι βλακεία ήταν αυτή;» θα έχετε δίκιο. Μην ανησυχείτε.

 

Spoiler


  • Sonya, mman, Tiessa and 1 other like this
Ένιωσα ότι με πλησίαζε και με τριγύριζε αυτός ο βόμβος, πυκνός σαν σμάρι από μέλισσες, μέχρι που έφτασα να ξεχωρίζω κάποιες λέξεις, σχεδόν άηχες: "Προσευχήσου στον Θεό για μας". Αυτό άκουσα να μου λένε. Πάγωσε τότε η ψυχή μου. Γι΄αυτό κι εσείς με βρήκατε νεκρό.

#43 Sonya

Sonya

    Inquisitor Travelyan

  • Members
  • 3.343 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Χριστίνα
  • Currently reading:Όλες οι Γεύσεις του Φωτός της Βάσως Χρήστου

Posted 21 Αύγουστος 2016 - 16:43

Η Σουηδία ακόμα γελάει και οι φήμες λένε ότι θα γελάει για πάντα. :D


Literature is a textually transmitted disease , normally contracted in childhood.





0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users