Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Sign in to follow this  
Disco_Volante

Η κόκκινη λίμνη

Recommended Posts

Disco_Volante

Όνομα Συγγραφέα: Disco_Volante
Είδος: Τρόμος
Βία; Ναι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων:15273
Αυτοτελής; Ναι
Αρχείο: Επισυνάπτεται

Σχόλια: Θα περιμένω τα δικά σας!

 

Την ιστορία αυτή την είχα ξεκινήσει πριν μερικά χρόνια. Τότε είχα αποφασίσει να γράψω το πρώτο μου μυθιστόρημα τρόμου αλλά πολλοί και διάφοροι λόγοι δεν επέτρεψαν την ολοκλήρωσή του. Επειδή όμως πάντα πίστευα ότι η βασική ιδέα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα έκρινα πως είναι σκόπιμο η ιστορία να ολοκληρωθεί, έστω και συμπιεσμένη σε μικρότερο μέγεθος.  

 

Σίγουρα ένα κείμενο 15000 λέξεων δεν μπορεί να διαβαστεί εύκολα μπροστά σε μια οθόνη και φυσικά δεν έχω την αξίωση να το τυπώσετε! Όσοι τολμηροί όμως αποφασίσουν να διαβάσουν την ιστορία νομίζω πως δε θα μείνουν παραπονεμένοι. Ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω. Όπως κι αν έχει, η ιστορία είναι γραμμένη με κινηματογραφικό τρόπο (δεν είναι βαρύ λογοτεχνικό πόνημα) και συνεπώς είναι πολύ ευκολοδιάβαστη.

 

Καλή διασκέδαση λοιπόν και θα περιμένω τα σχόλιά σας!

Η κόκκινη λίμνη.doc

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Ωραία ιστορία με γρήγορο ρυθμό, που την διάβασα ευχάριστα, χωρίς να με κουράσει καθόλου. Όμορφες περιγραφές,ενδιαφέροντες χαρακτήρες και  μερικές έντονες σκηνές συνθέτουν μια ιστορία με κινηματογραφικό στυλ που έχει αρκετά από τα κλισέ που συναντάς στις ταινίες τρόμου.Το γεγονός ότι την προόριζες να έχει μεγαλύτερο μέγεθος και τελικά την συμπύκνωσες σε αυτό, φαίνεται από το ότι μερικές από την σκηνές και από τις εξελίξεις της ιστορίας, γίνονται διαδικαστικά χωρίς να έχουν αναπτυχθεί πλήρως ή υπάρχουν άλλες που δεν νομίζω να προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο στην ιστορία, όπως αυτή με τις γριές στο σούπερ μάρκετ ή αυτή με τις δίδυμες και την λάμα του μαχαιριού. Οι σκηνές δράσης και τρόμου αναπτύσονται καλύτερα και είναι αρκούντως ανατριχιαστικές, αν και θα ήθελα μερικές ακόμα ιδιαίτερα στο πρώτο μισό της ιστορίας και λίγο παραπάνω ανάπτυξη στην κορύφωση.Kάτι που έχω συναντήσει και σε άλλες ιστορίες σου είναι το πόσο εύκολα αλλάζουν οι ηρωές σου γνώμη για κάτι, όπως εδώ...

 

 

«Σε μια βδομάδα από τώρα τα σχολεία κλείνουν για καλοκαιρινές διακοπές. Σκέφτεσαι ότι σκέφτομαι Πήτερ;»

«Με τίποτα! Εγώ είμαι παιδί της πόλης».

«Σκέψου το ξανά. Ένα μήνα στη φύση χωρίς έννοιες και σκοτούρες. Επίσης πιστεύω ότι ο Κέβιν θα ξετρελαθεί».

«Ίσως έχεις δίκιο. Τηλέφωνο υπάρχει. Αν με χρειαστούν για κάτι επείγον από τη δουλειά θα μπορούν να με βρουν».

 

 

Από το απόλυτο "Με τίποτα!" αλλαξε γνώμη μέσα σε μια στιγμή!

 

....ή φτάνουν σε κάποιο συμπέρασμα εντελώς αυθαίρετα χωρίς να έχει δικαιολογηθεί πριν όπως εδώ...

 

 

 

«Τότε δε θα έπρεπε να λιποθυμήσω κι εγώ, γιατρέ;» ρώτησε ο Κέβιν.

«Έχει δίκιο. Γιατί οι άντρες δεν λιποθύμησαν;» συνέχισε ο Πήτερ.

«Ο γυναικείος οργανισμός διαφέρει σε πολλά από τον αντρικό. Μάλιστα είναι πολύ πιο ευαίσθητος όσον αφορά σε κάποια συγκεκριμένα περιβαλλοντικά αίτια».

«Έχω την εντύπωσε πως κάτι μας κρύβεις Ρόμπερτ».

 

 

Αυτά τα σημεία νομίζω θέλουν λίγη παραπάνω δουλειά, εμένα τουλάχιστον μου χτύπησαν λίγο άσχημα.

 

Το σημείο που

η Κόρα χώνεται κάτω από τα σκεπάσματα ενώ ο άντρας της μόλις έχει συνέλθει από έμφραγμα, ομολογώ ότι με έκανε να γελάσω λίγο, σκεπτόμενος την Κόρα να βγαίνει μετά από λίγο αλαφιασμένη από το δωμάτιο και να ψάχνει γιατρό για το νέο έμφραγμα που έπαθε ο άντρας της! :lol:

 

 

Η σκηνή με την λάμψη στο χωράφι, η αμέσως  επόμενη πολύ δυνατή σκηνή, αλλά και η εξέλιξη της ιστορίας,μου έφεραν πολύ έντονα στο μυαλό

το "Children of the Corn" (μόνο που εδώ αντί για παιδιά, πρωταγωνιστούν γυναίκες)

αλλά και ακόμα αρκετές ταινίες τρόμου.

 

Νομίζω πως θέλει μια μικρή επιμέλεια για να διορθώσεις σκόρπια συντακτικά και ορθογραφικά λάθη, όπως σε ένα που ο Πήτερ γίνεται, "Η" Πήτερ... και σε ένα άλλο που οι γυναίκες, γίνονται, "η" γυναικες.Αν και η ιστορία διαδραματίζεται στην Αμερική, αφού διαβάζεται από έλληνες στην προκειμένη περίπτωση, ίσως να έπρεπε να μετατρέψεις τις μονάδες μέτρησης θερμοκρασίες και ύψους, σε αυτές που γνωρίζουμε. Μπέρδεμα να προσπαθείς να κάνεις την μετατροπή! :)

 

Γενικά μια ιστορία που μου άρεσε και την διάβασα ευχάριστα και νομίζω πως με μια μικρή επιμέλεια και ίσως λίγες προσθαφαιρέσεις μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερη!

Edited by SymphonyX13
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Ωραία ιστορία με γρήγορο ρυθμό, που την διάβασα ευχάριστα, χωρίς να με κουράσει καθόλου. Όμορφες περιγραφές,ενδιαφέροντες χαρακτήρες και  μερικές έντονες σκηνές συνθέτουν μια ιστορία με κινηματογραφικό στυλ που έχει αρκετά από τα κλισέ που συναντάς στις ταινίες τρόμου.Το γεγονός ότι την προόριζες να έχει μεγαλύτερο μέγεθος και τελικά την συμπύκνωσες σε αυτό, φαίνεται από το ότι μερικές από την σκηνές και από τις εξελίξεις της ιστορίας, γίνονται διαδικαστικά χωρίς να έχουν αναπτυχθεί πλήρως ή υπάρχουν άλλες που δεν νομίζω να προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο στην ιστορία, όπως αυτή με τις γριές στο σούπερ μάρκετ ή αυτή με τις δίδυμες και την λάμα του μαχαιριού. Οι σκηνές δράσης και τρόμου αναπτύσονται καλύτερα και είναι αρκούντως ανατριχιαστικές, αν και θα ήθελα μερικές ακόμα ιδιαίτερα στο πρώτο μισό της ιστορίας και λίγο παραπάνω ανάπτυξη στην κορύφωση.Kάτι που έχω συναντήσει και σε άλλες ιστορίες σου είναι το πόσο εύκολα αλλάζουν οι ηρωές σου γνώμη για κάτι, όπως εδώ...

 

 

«Σε μια βδομάδα από τώρα τα σχολεία κλείνουν για καλοκαιρινές διακοπές. Σκέφτεσαι ότι σκέφτομαι Πήτερ;»

«Με τίποτα! Εγώ είμαι παιδί της πόλης».

«Σκέψου το ξανά. Ένα μήνα στη φύση χωρίς έννοιες και σκοτούρες. Επίσης πιστεύω ότι ο Κέβιν θα ξετρελαθεί».

«Ίσως έχεις δίκιο. Τηλέφωνο υπάρχει. Αν με χρειαστούν για κάτι επείγον από τη δουλειά θα μπορούν να με βρουν».

 

 

Από το απόλυτο "Με τίποτα!" αλλαξε γνώμη μέσα σε μια στιγμή!

 

....ή φτάνουν σε κάποιο συμπέρασμα εντελώς αυθαίρετα χωρίς να έχει δικαιολογηθεί πριν όπως εδώ...

 

 

 

«Τότε δε θα έπρεπε να λιποθυμήσω κι εγώ, γιατρέ;» ρώτησε ο Κέβιν.

«Έχει δίκιο. Γιατί οι άντρες δεν λιποθύμησαν;» συνέχισε ο Πήτερ.

«Ο γυναικείος οργανισμός διαφέρει σε πολλά από τον αντρικό. Μάλιστα είναι πολύ πιο ευαίσθητος όσον αφορά σε κάποια συγκεκριμένα περιβαλλοντικά αίτια».

«Έχω την εντύπωσε πως κάτι μας κρύβεις Ρόμπερτ».

 

 

Αυτά τα σημεία νομίζω θέλουν λίγη παραπάνω δουλειά, εμένα τουλάχιστον μου χτύπησαν λίγο άσχημα.

 

Το σημείο που

η Κόρα χώνεται κάτω από τα σκεπάσματα ενώ ο άντρας της μόλις έχει συνέλθει από έμφραγμα, ομολογώ ότι με έκανε να γελάσω λίγο, σκεπτόμενος την Κόρα να βγαίνει μετά από λίγο αλαφιασμένη από το δωμάτιο και να ψάχνει γιατρό για το νέο έμφραγμα που έπαθε ο άντρας της! :lol:

 

 

Η σκηνή με την λάμψη στο χωράφι, η αμέσως  επόμενη πολύ δυνατή σκηνή, αλλά και η εξέλιξη της ιστορίας,μου έφεραν πολύ έντονα στο μυαλό

το "Children of the Corn" (μόνο που εδώ αντί για παιδιά, πρωταγωνιστούν γυναίκες)

αλλά και ακόμα αρκετές ταινίες τρόμου.

 

Νομίζω πως θέλει μια μικρή επιμέλεια για να διορθώσεις σκόρπια συντακτικά και ορθογραφικά λάθη, όπως σε ένα που ο Πήτερ γίνεται, "Η" Πήτερ... και σε ένα άλλο που οι γυναίκες, γίνονται, "η" γυναικες.Αν και η ιστορία διαδραματίζεται στην Αμερική, αφού διαβάζεται από έλληνες στην προκειμένη περίπτωση, ίσως να έπρεπε να μετατρέψεις τις μονάδες μέτρησης θερμοκρασίες και ύψους, σε αυτές που γνωρίζουμε. Μπέρδεμα να προσπαθείς να κάνεις την μετατροπή! :)

 

Γενικά μια ιστορία που μου άρεσε και την διάβασα ευχάριστα και νομίζω πως με μια μικρή επιμέλεια και ίσως λίγες προσθαφαιρέσεις μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερη!

 

Φίλε Δημήτρη σ’ ευχαριστώ που διάβασες και σχολίασες την ιστορία μου :)

 

Συγνώμη που άργησα να απαντήσω αλλά περίμενα μην τυχόν και σχολιάσει και κάποιος άλλος έτσι ώστε να απαντήσω συνολικά.

 

Όλες οι επισημάνσεις σου είναι ορθές και σίγουρα θα ληφθούν υπ’ όψιν στην επόμενη έκδοση της ιστορίας.

 

Αναμφίβολα έχει πολλά κοινά με το «Children of the Corn». Βέβαια και ο King σε  αυτή την ιστορία του υποπτεύομαι ότι θα είχε εμπνευστεί από το «The Midwich Cuckoos» και τις αντίστοιχες ταινίες του 60 «Village of the damned» και «Children of the damned». Μέχρι και ο τίτλος είναι σχεδόν ο ίδιος!

 

Stay tuned! Ίσως και πριν το Πάσχα ακολουθεί νέα ιστορία τρόμου με τίτλο «Αίθουσα 302»...

Edited by Disco_Volante
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Björne

Η Γενική εντύπωση είναι πολύ θετική -τουλάχιστον μέχρι εκεί που διάβασα. Ωραία πλοκή και καλοστημένοι χαρακτήρες. Το θέμα της 'υπερβολικής συμπίεσης' της ιστορίας δημιουργεί αναπόφευκτα κάποια ζητήματα όπως αναφορικότητα σε σημεία που θα έπρεπε να μπει δράση, αποσιώπηση στοιχείων κλπ.

 

Θεωρώ πως εφόσον πρόκειται για πόνημα γραμμένο στα ελληνικά, πρέπει και τα ονόματα να είναι γραμμένα στα ελληνικά.

Ξέρω πολύ πιστεύουμε ότι 'χτυπάνε' σε τέτοιου είδους έργα, αλλά πρέπει να ξεκολλάμε πλέον από αυτή την ιδέα και να πειραματιζόμαστε γενικότερα!

 

Οι μετατροπές στα μέτρα και τα σταθμά SOS.

 

«Σε πέντε λεπτά θέλω να είσαι κάτω. Ξέρεις το πρόγραμμα

Ένα κλασσικό σημείο που χρειάζεται προσοχή όπως και η φράση "όπως όλοι ξέρετε".

Θα μου άρεσε καλύτερα να το έβλεπα αυτό το πρόγραμμα από την αρχή σα δράση.

 

Προσοχή στα σημεία στίξης, γιατί κάπου-κάπου χρειάζεται δεύτερη ανάγνωση.

 

Συνέχισε την καλή δουλειά!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Χαίρομαι που βρήκες χρήσιμα τα σχόλια που έκανα Βαγγέλη. Φυσικά τα φιλτράρεις πρώτα, αφού είναι υποκειμενικά και το πως είδα εγώ ορισμένα στοιχεία της ιστορίας σου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έγιναν με κάθε καλή διάθεση. Το γεγονός επίσης ότι μου θύμισε κάτι, στην προκειμένη περίπτωση το "Children of the Corn" του King,μην το πάρεις αρνητικά. Όλοι έχουμε τις επιρροές μας( και ο King όπως αναφέρεις, μπορεί να επιρεάστηκε από κάπου αλλού) και φυσικό είναι να τις μεταφέρουμε σε ότι γράφουμε. Το κάνω και εγώ συχνά, όπως στην τελευταία ιστορία που έγραψα για την πρώτη Συγγραφική Άσκηση και ένα στιγμιότυπο, το έχω δανειστεί ευθέως από μια αγαπημένη μου ταινία τρόμου! :)

Edited by SymphonyX13
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Χαίρομαι που βρήκες χρήσιμα τα σχόλια που έκανα Βαγγέλη. Φυσικά τα φιλτράρεις πρώτα, αφού είναι υποκειμενικά και το πως είδα εγώ ορισμένα στοιχεία της ιστορίας σου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έγιναν με κάθε καλή διάθεση. Το γεγονός επίσης ότι μου θύμισε κάτι, στην προκειμένη περίπτωση το "Children of the Corn" του King,μην το πάρεις αρνητικά. Όλοι έχουμε τις επιρροές μας( και ο King όπως αναφέρεις, μπορεί να επιρεάστηκε από κάπου αλλού) και φυσικό είναι να τις μεταφέρουμε σε ότι γράφουμε. Το κάνω και εγώ συχνά, όπως στην τελευταία ιστορία που έγραψα για την πρώτη Συγγραφική Άσκηση και ένα στιγμιότυπο, το έχω δανειστεί ευθέως από μια αγαπημένη μου ταινία τρόμου! :)

 

Φίλε Δημήτρη, μην ανησυχείς καθόλου! Δεν πήρα τίποτε αρνητικά στα σχόλιά σου :) 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
alkinem

Ήταν μια πολύ ωραία ιστορία. Τα σχόλια που έχουν ήδη γίνει με κάλυψαν απόλυτα, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω. Μια καλογραμμένη κι αρκετά έντονη ιστορία, με καλή ατμόσφαιρα και κατάλληλες δόσεις τρόμου που πραγματικά την ευχαριστήθηκα.

Well done!!!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Σας ευχαριστώ θερμά και τους δύο που διαβάσατε την ιστορία μου και κυρίως που μπήκατε στον κόπο να αφήσετε μερικά σχόλια :)

 

 

Η Γενική εντύπωση είναι πολύ θετική -τουλάχιστον μέχρι εκεί που διάβασα. Ωραία πλοκή και καλοστημένοι χαρακτήρες. Το θέμα της 'υπερβολικής συμπίεσης' της ιστορίας δημιουργεί αναπόφευκτα κάποια ζητήματα όπως αναφορικότητα σε σημεία που θα έπρεπε να μπει δράση, αποσιώπηση στοιχείων κλπ.

 

Θεωρώ πως εφόσον πρόκειται για πόνημα γραμμένο στα ελληνικά, πρέπει και τα ονόματα να είναι γραμμένα στα ελληνικά.

Ξέρω πολύ πιστεύουμε ότι 'χτυπάνε' σε τέτοιου είδους έργα, αλλά πρέπει να ξεκολλάμε πλέον από αυτή την ιδέα και να πειραματιζόμαστε γενικότερα!

 

Οι μετατροπές στα μέτρα και τα σταθμά SOS.

 

«Σε πέντε λεπτά θέλω να είσαι κάτω. Ξέρεις το πρόγραμμα

Ένα κλασσικό σημείο που χρειάζεται προσοχή όπως και η φράση "όπως όλοι ξέρετε".

Θα μου άρεσε καλύτερα να το έβλεπα αυτό το πρόγραμμα από την αρχή σα δράση.

 

Προσοχή στα σημεία στίξης, γιατί κάπου-κάπου χρειάζεται δεύτερη ανάγνωση.

 

Συνέχισε την καλή δουλειά!

 

Φίλε Βασίλη όταν λες ότι τα ονόματα θα πρέπει να είναι γραμμένα στα Ελληνικά, τι ακριβώς εννοείς; Αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι θεωρείς ότι η ιστορία θα έπρεπε να λαμβάνει χώρα κάπου στην Ελλάδα με Έλληνες ήρωες. Έχω δίκιο;

 

Συμφωνώ απόλυτα ότι η πλοκή της ιστορίας θέλει ακόμα μερικές χιλιάδες λέξεις. Δυστυχώς όμως ο ελεύθερος χρόνος μου δεν είναι ανάλογος της έμπνευσης!

 

 

Ήταν μια πολύ ωραία ιστορία. Τα σχόλια που έχουν ήδη γίνει με κάλυψαν απόλυτα, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω. Μια καλογραμμένη κι αρκετά έντονη ιστορία, με καλή ατμόσφαιρα και κατάλληλες δόσεις τρόμου που πραγματικά την ευχαριστήθηκα.

Well done!!!

 

Γιάννη, χαίρομαι που σου άρεσε το διήγημα! Σου προτείνω να διαβάσεις την ιστορία μου με τίτλο «Ένοχο παρελθόν». Κάτι μου λέει ότι θα περάσεις εξίσου καλά!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Φίλε Ευάγγελε καλησπέρα και χρόνια πολλά!
Διάβασα την ιστορία σου και παρ'όλο το μέγεθος της την τελείωσα μονοκοπανιά! Οι γνώμες είναι γενικά πολύ θετικές.

Γράφεις με τον κλασικό κινηματογραφικό τρόπο που σε διακατέχει, εναλάσσοντας σκηνές δράσης συχνά και δένοντας τις ομοιόμορφο. Δεν με κούρασε καθόλου, πολύ σημαντικό προσωπικά για εμένα σε ιστορίες τρόμου, και είχε αρχή-μέση-τέλος κανονικά.

Μου θύμισε λίγο cult horror 80's movie χωρίς να σημαίνει κάτι κακό αυτό προφανώς. Αν είχες στο μυαλό σου να την επεκτείνεις κι άλλο, να το κάνεις! Μπορείς να φτιάξεις ένα πολύ ωραίο Lore γύρω από αυτόν τον δαίμονα και την μυθολογία του όπως και να αναπτύξεις περισσότερο χαρακτήρες, την πόλη όπου συνέβη το σκηνικό, να μπλέξεις παρελθόν με παρόν κτλ. Έχει πολύ ζουμί ;)

Μερικές παρατηρήσεις που θα σου κάνω είναι καθαρά για την βελτίωση όπως το βλέπω εγώ.

 

SPOILERS!

1) Καταλαβαίνω ότι στην αρχή ήθελες να περιγράψεις τον λόγο που έφυγαν προς την πόλη του Ρίγκσβιλ αλλά πιάνουν αρκετό χώρο οι σκηνές στην δουλειά και χωρίς νόημα παραπέρα. Ίσως να αφιέρωνες περισσότερο στο να χτίσεις την σχέση του Πήτερ με την Κόρα καλύτερα, παρά το σκηνικό στην δουλειά. Μόνο να το αναφέρεις σαν γεγονός το έφραγμα θα βόλευε.
2) Οι διάλογοι σου θέλουν λίγη δουλειά σε ορισμένα σημεία. Η συνομιλία στο αμάξι όταν βλέπουν την κόκκινη λίμνη, οι συζητήσεις όταν η Κόρα άρχισε να επηρρεάζεται από τη λίμνη και σίγουρα η σκηνή όπου η Κόρα πεθαίνει. Ειδικά εκεί μου φάνηκε πολύ απότομο, χωρίς δραματικό στοιχείο που σίγουρα θα έπρεπε να το πέρασεις.
3) Κάποιες σκηνές περιγράφονται γενικά πολύ γρήγορα ενώ για μένα είναι σημαντικές να χτίζουν την ατμόσφαιρα. Η σκηνή της λιποθυμίας στην πλατεία, τα οράματα που έβλεπε ο Πήτερ, όλα αυτά βοηθάνε πάρα πολύ. Έχεις τα εργαλεία απ'ότι βλέπω από την γραφή σου να το κάνεις, χρησιμοποίησε τα ;)
4) Αυτό που με χάλασε λίγο περισσότερο απ'όλα είναι το πως "νικήθηκε" ο δαίμονας. Πολύ ωραία η ιδέα με τα κεφάλια των ανδρών, ειδικά η απεικόνιση του φρικιαστική, αλλά με αγιασμό ρε συ; Δηλαδή ένας αγιασμός κατάφερε και νίκησε ένα πλάσμα που μπήκε και διέφθειρε το μυαλό εκατοντάδων γυναικών και μάλιστα΄εκανε και μία τεράστια έκρηξη σαρώνοντας τα πάντα; Περίμενα κάτι με περισσότερη "αυτοθυσία" ή σημασία παρά κάτι τόσο κοινότυπο. Ίσως να μπορούσες να το δουλέψεις εκεί λίγο παραπάνω.
5) Στο τέλος χρειαζόμαστε παραπάνω πληροφορίες για το post σενάριο της πόλης. Το περιέγραψες πολύ σύντομα, σε δύο παραγράφους.

Αυτά σε γενικές γραμμές. Έχεις πολύ καλό υλικό πάντως και φτιάχνεις ιστορίες αρκετά δεμένες ;) Απλά να ξέρεις ότι στον τρόμο δεν βοηθάει τόσο η κινηματογραφική δράση όσο η ψυχολογική. Τα συναισθήματα, οι εικόμες, οι φόβοι των χαρακτήρων μας βάζουν στο πετσί τους ;)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Φίλε Ευάγγελε καλησπέρα και χρόνια πολλά!

Διάβασα την ιστορία σου και παρ'όλο το μέγεθος της την τελείωσα μονοκοπανιά! Οι γνώμες είναι γενικά πολύ θετικές.

Γράφεις με τον κλασικό κινηματογραφικό τρόπο που σε διακατέχει, εναλάσσοντας σκηνές δράσης συχνά και δένοντας τις ομοιόμορφο. Δεν με κούρασε καθόλου, πολύ σημαντικό προσωπικά για εμένα σε ιστορίες τρόμου, και είχε αρχή-μέση-τέλος κανονικά.

Μου θύμισε λίγο cult horror 80's movie χωρίς να σημαίνει κάτι κακό αυτό προφανώς. Αν είχες στο μυαλό σου να την επεκτείνεις κι άλλο, να το κάνεις! Μπορείς να φτιάξεις ένα πολύ ωραίο Lore γύρω από αυτόν τον δαίμονα και την μυθολογία του όπως και να αναπτύξεις περισσότερο χαρακτήρες, την πόλη όπου συνέβη το σκηνικό, να μπλέξεις παρελθόν με παρόν κτλ. Έχει πολύ ζουμί ;)

 

Μερικές παρατηρήσεις που θα σου κάνω είναι καθαρά για την βελτίωση όπως το βλέπω εγώ.

 

SPOILERS!

 

1) Καταλαβαίνω ότι στην αρχή ήθελες να περιγράψεις τον λόγο που έφυγαν προς την πόλη του Ρίγκσβιλ αλλά πιάνουν αρκετό χώρο οι σκηνές στην δουλειά και χωρίς νόημα παραπέρα. Ίσως να αφιέρωνες περισσότερο στο να χτίσεις την σχέση του Πήτερ με την Κόρα καλύτερα, παρά το σκηνικό στην δουλειά. Μόνο να το αναφέρεις σαν γεγονός το έφραγμα θα βόλευε.

2) Οι διάλογοι σου θέλουν λίγη δουλειά σε ορισμένα σημεία. Η συνομιλία στο αμάξι όταν βλέπουν την κόκκινη λίμνη, οι συζητήσεις όταν η Κόρα άρχισε να επηρρεάζεται από τη λίμνη και σίγουρα η σκηνή όπου η Κόρα πεθαίνει. Ειδικά εκεί μου φάνηκε πολύ απότομο, χωρίς δραματικό στοιχείο που σίγουρα θα έπρεπε να το πέρασεις.

3) Κάποιες σκηνές περιγράφονται γενικά πολύ γρήγορα ενώ για μένα είναι σημαντικές να χτίζουν την ατμόσφαιρα. Η σκηνή της λιποθυμίας στην πλατεία, τα οράματα που έβλεπε ο Πήτερ, όλα αυτά βοηθάνε πάρα πολύ. Έχεις τα εργαλεία απ'ότι βλέπω από την γραφή σου να το κάνεις, χρησιμοποίησε τα ;)

4) Αυτό που με χάλασε λίγο περισσότερο απ'όλα είναι το πως "νικήθηκε" ο δαίμονας. Πολύ ωραία η ιδέα με τα κεφάλια των ανδρών, ειδικά η απεικόνιση του φρικιαστική, αλλά με αγιασμό ρε συ; Δηλαδή ένας αγιασμός κατάφερε και νίκησε ένα πλάσμα που μπήκε και διέφθειρε το μυαλό εκατοντάδων γυναικών και μάλιστα΄εκανε και μία τεράστια έκρηξη σαρώνοντας τα πάντα; Περίμενα κάτι με περισσότερη "αυτοθυσία" ή σημασία παρά κάτι τόσο κοινότυπο. Ίσως να μπορούσες να το δουλέψεις εκεί λίγο παραπάνω.

5) Στο τέλος χρειαζόμαστε παραπάνω πληροφορίες για το post σενάριο της πόλης. Το περιέγραψες πολύ σύντομα, σε δύο παραγράφους.

 

Αυτά σε γενικές γραμμές. Έχεις πολύ καλό υλικό πάντως και φτιάχνεις ιστορίες αρκετά δεμένες ;) Απλά να ξέρεις ότι στον τρόμο δεν βοηθάει τόσο η κινηματογραφική δράση όσο η ψυχολογική. Τα συναισθήματα, οι εικόμες, οι φόβοι των χαρακτήρων μας βάζουν στο πετσί τους ;)

 

Γιάννη, Χρόνια Πολλά!

 

Για εμένα, τουλάχιστον, είναι πολύ σημαντικό η ιστορία να ρέει άνετα και να μην κουράζει τον αναγνώστη.

 

Όλες οι παρατηρήσεις σου είναι σωστές. Μερικά σχόλια-απαντήσεις πάνω σε αυτές:

 

(1). Αρχικά η ιστορία προοριζόταν για μυθιστόρημα 100000 λέξεων. Οι πρώτες σκηνές γράφτηκαν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε ο ρυθμός να κυλάει σχετικά αργά.

(4). Συμφωνώ απόλυτα. Το τέλος που αρχικά είχα σκεφτεί ήταν πολύ διαφορετικό αλλά δεν «χωρούσε» στην σύντομη εκδοχή της ιστορίας.

 

Μια περίληψη από το original τέλος της ιστορίας:

 

 

Η Κόρα λίγο πριν πεθάνει προσπαθεί να αποκαλύψει στον Πήτερ πώς ακριβώς να σταματήσει το δαίμονα. Δεν προλαβαίνει όμως να του δώσει όλες τις πληροφορίες. Ο Πήτερ φεύγει μαζί με το γιο του και τότε συναντά (σε άλλο σημείο) τον ερευνητή του πανεπιστημίου. Εκείνος του εξηγεί ότι θα πρέπει να ζητήσει τη βοήθεια από ένα ειδικό τάγμα μοναχών. Εν τω μεταξύ, ο δαίμονας έρχεται στη ζωή και αρχίζει να καταστρέφει τα πάντα στο διάβα του. Εδώ θα υπήρχαν πολλές σκηνές που θα περιέγραφαν τις άσκοπες προσπάθειες της αστυνομίας αρχικά και στη συνέχεια του στρατού, να τον σταματήσουν. Ο Πήτερ έρχεται σε επαφή με τους μοναχούς και αποφασίζουν να δώσουν την τελική μάχη στο ναό μιας κοντινής πόλης. Εκεί οι μοναχοί τελούν μια πανάρχαια ακολουθία χρησιμοποιώντας πολλά άγνωστα μυστικά της Καθολικής Εκκλησίας. Ο δαίμονας φτάνει στην πόλη και αρχίζει να πολιορκεί την εκκλησία. Οι μοναχοί όμως, αφού κάποιοι από αυτούς θυσιάστηκαν στην πορεία, καταφέρνουν να σταματήσουν το δαιμονικό πλάσμα...

 

 

Edited by Disco_Volante
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Ακόμη μια ωραία ιστορία που άνετα θα μπορούσε να γυριστεί ταινία του Χόλυγουντ. Γενικώς νομίζω οτι το "έχεις" στο φουλ το συγκεκριμένο θέμα. Δεν έχω διαβάσει ποτέ script τανίας για να δω πως είναι ακριβώς, αλλά νομίζω πως χαλαρά θα μπορούσες να προσαρμόσεις την γραφή σου για να παραδώσεις κάτι πολύ αξιόλογο. Πραγματικά, μου κάνει εντύπωση πως όταν διαβάζω ξεχνάω πως είσαι Έλληνας συγγραφέας. Αναφέρεις τόσα μέρη, που ενώ όλο και κάπου τα έχουμε δει σε ταινίες, ανάθεμα κι αν ξέρω που βρίσκονται ακριβώς! Συγχαρητήρια επομένως για την "ψευδαίσθηση", δεν νομίζω πως είναι καθόλου μικρό κατόρθωμα αυτό που κάνεις, να πείθεις για το setting. 

 

Αυτή η ιστορία σου για μένα είναι από τις καλύτερες, ή εν πάσει περιπτώσει αυτή που ταιριάζει περισσότερο στα γούστα μου (περισσότερα horror στοιχεία από τη δράση). Την καταευχαριστήθηκα, με λίγα λόγια!Επομένως, είναι μια πολύ ωραία και χορταστική ιστορία που κυλάει απρόσκοπτα, αλλά δεν θα έβλαπτε να την ξανακοιτάξεις με καθαρό μυαλό για να διορθώσεις ορισμένες λεπτομέρειες (σαν αυτές που επεσήμανε ο Δημήτρης πχ, θεματάκια βιασύνης ουσιαστικά που διορθώνονται στο άψε σβήσε) που μπορεί να σου ξέφυγαν για να είναι πιο σφιχτοδεμένο το κείμενο.

 

Αναμένω με μέγιστο ενδιαφέρον τη νέα συλλογή διηγημάτων Βαγγέλη, όποτε με το καλό την εκδόσεις. Πιστός fan με λίγα λόγια!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.