Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo
* * * * * 1 votes

Wuxia και Saguk: let's go east.


  • Please log in to reply
23 replies to this topic

#21 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 20 Νοέμβριος 2016 - 15:30

Τι είναι η Βιολέτα; (μην περιμένετε να κάνω post on topic, ματαιοπονείτε)


"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#22 KELAINO

KELAINO

    χμμμ... πέρκελε...

  • Members
  • 2.672 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μπάμπης
  • Currently reading:The Night Circus, Erin Morgenstern

Posted 24 Νοέμβριος 2016 - 19:57

O.T.

 

Τι είναι η Βιολέτα; 

 

Σε ζηλεύω.

 

 

Πίσω στα δικά μας.

Είδαμε διάφορα βαμπίρια να ταλαιπωρούν τον κοσμάκη επί δυναστείας Τσοσεον, αλλά δεν ήταν αυτά ο μόνος μεταφυσικός τρόμος. Υπήρχαν και τα κούμιχο.

Κούμιχο σημαίνει κυριολεκτικά αλεπού με εννιά ουρές και είναι το κορεάτικο αντίστοιχο του κιτσούνε και του χούλι τζινγκ. Αν μια αλεπού ζούσε για χίλια χρόνια γινόταν κούμιχο και μετά μπορούσε να μεταμορφώνεται σε άνθρωπο και να τρώει ανθρώπινα σκώτια και άλλες τέτοιες αηδίες. Μπορούσε να ξαναγίνει άνθρωπος αν δεν έτρωγε ούτε ένα τόσο δα ανθρώπινο εντόσθιο για 100 μέρες, αλλά πόσο εύκολο είναι να κρατήσεις δίαιτα για 100 μέρες.

 

Φυσικά η ποπ κουλτούρα δεν έχει μείνει με σταυρωμένα χέρια. Μας σερβίρει διάφορες αλεπουδιές κατά καιρούς, μεταξύ αυτών και το εξής κλάσικ

 

 

 

Gu Family Book (2013)

 

 

Attached File  gufamilyposter.jpg   118,13KB   0 downloads

http://www.imdb.com/title/tt2816734/

 

 

 

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και περηφάνια σε παρουσιάζω ένα από τα καλύτερά μας κομμάτια, από αυτά που συνηθίζουμε να βάζουμε μόστρα για να προσελκύουμε ανυποψίαστα θύματ προτείνουμε όταν μας ρωτάνε «από πού να ξεκινήσω».

 

 

Ένα κούμιχο - πνεύμα φύλακας του βουνού καψουρεύεται ανθρώπινη κοπελίτσα και συμβαίνουν διάφορα τραγικά. Αυτό στα πρώτα δύο επεισόδια.

 

Είκοσι χρόνια αργότερα και για τα υπόλοιπα είκοσι δύο επεισόδια, τα διάφορα τραγικά συμβαίνουν στον γιο τους. Ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει πράγματα όπως

- την καταστροφή της θετής του οικογένειας από έναν απαίσιο κακό τύπο

- το γεγονός ότι είναι μισός μυθικό ον

- το ότι επικρέμεται δυσοίωνος οιωνός πάνω από τη σχέση του με το λαβ ίντερεστ

- διάφορα σπόιλερ και

- το ότι ο εθνικός ήρωας ναύαρχος Γι Σουν Σιν χρειάζεται όση βοήθεια μπορεί να βρει για να προστατέψει τη χώρα από τον οχτρό, σα να μην έφταναν όλα τα άλλα.

 

 

Και να ξεκινήσεις από εδώ διότι όλοι οι λόγοι που αγαπάμε τα σάγκουκ (σπαραξικάρδιο μελόδραμα, κοινωνική αδικία, καλούλι σάουντρακ, μίση, έρωτες, λίγο από ίντριγκες, λίγο από μάρσιαλ αρτς και τα ρέστα) έχουν μαζευτεί και κάνουν πάρτυ (εικ 1).

Επίσης, καλοστημένοι χαρακτήρες. Δεν είναι πολύπλοκοι, δεν είναι τέτοιου είδους η ιστορία, αλλά είναι συνεπείς και με υπόσταση (έστω μονοδιάστατη) και εξέλιξη.

 

Πχ ο κακός. Τον λατρεύω αυτόν τον κακό. Είναι εντελώς σιχαμερός και τρισάθλιος και ήβουλ και φχαριστιέσαι να τον μισείς και να θες το κακό του (εικ2).

 

Ο πρωταγωνιστής απλά ακτινοβολεί κουταβίσια ειλικρίνεια και η τύπισσα α είναι μια γλύκα και γενικά αυτό δεν είναι οτπ, είναι γλυκός θάνατος από υπερβολική δόση κιούτνες (εικ 3).

 

Οι άλλο δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι πολύ ενδιαφέροντες και κυρίως η τύπισσα βου (εικ 4).

 

Επίσης, ενώ συνήθως απεχθάνομαι το Γερόντιο με τη Σκούπα (εξωφρενικά αναπόφευκτος μαϊντανός στις ιστορίες πολεμικών τεχνών) εδώ μέχρι και μ’ άρεσε θα μπορούσα να πω. Πρωτοφανές και αξιοσημείωτο.

 

Κουσούρια; Ναι φυσικά και υπάρχουν. Κάτι ξεκούδουνοι υπνωτισμοί, κάτι καρτουνίστικες δεσποσύνες σε κίνδυνο εκεί προς το τέλος, το action είναι μεχ, αλλά τίποτα δεν είναι τέλειο.

 

 

 

 

Υπ' όψιν, το Gu Family Book αποτελεί, εντελώς δικαιολογημένα, τακτικό θαμώνα σε διάφορες λίστες του στιλ «ποιο κ-δράμα σας έκανε να κλάψετε περισσότερο», οπότε δες το με ένα πακετάκι χαρτομάντηλα πρόχειρο.

 

 

 

Spoiler

  • Cassandra Gotha and wordsmith like this
Hegel is arguing that the reality is merely an a priori adjunct of non-naturalistic ethics, Kant via the categorical imperative is holding that ontologically it exists only in the imagination, and Marx is claiming it was offside






Posted Image


#23 KELAINO

KELAINO

    χμμμ... πέρκελε...

  • Members
  • 2.672 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μπάμπης
  • Currently reading:The Night Circus, Erin Morgenstern

Posted 26 Μάιος 2017 - 13:44

 Το έχω φορτώσει στον κόκκορα το τόπικ;

 

Αν η σαιζόν 2015-2016 ανήκε στους βρικόλακες, το 2008-2009 ήταν η σαιζόν των λαϊκών ηρώων. Είχαμε δύο από δαύτους να εμφανίζονται σε τρεις σειρές. Θα τις δούμε ξεκινώντας από τη χειρότερη και πηγαίνοντας προς στην καλύτερη.

 

 

 

Iljimae (2008)

 

Attached File  Iljimae_poster.jpg   69,41KB   0 downloads

http://mydramalist.c...18-iljimae-2008

 

 

Αυτός ο ήρωας μας έρχεται από ένα κόμικ (δεν γράφω μάνχουα, έχουμε και μια κάποια αξιοπρέπεια είπαμε) των σέβεντιζ, το οποίο με τη σειρά του ήταν χαλαρά βασισμένο σε κάτι κινέζικα παλπ Ρομπινχουντοειδή μυθιστορήματα της δυναστείας Μινγκ.

 

Σε αυτήν την παραλλαγή του μύθου, έχουμε έναν πιτσιρικά αριστοκρατικής καταγωγής που βλέπει την οικογένειά του να διαλύεται (τόσο πρωτότυπο) και καταλήγει με αμνησία θετός γιος ενός σιδερά πρώην κλέφτη.

Μετά ο πιτσιρικάς μεγαλώνει και γίνεται ο Γι Τσουν Κι (εικ.1), βρίσκει τη μνήμη του κλπ και περνάει τις μέρες του σαν χαζοχαρούμενο ρεμάλι και τις νύχτες του σαν μασκοφόρος βιτζιλάντε, κομπλέ με καρτουνίστικο υπόγειο κρησφύγετο και γκατζετάκια κι απ’ όλα.

 

 

Λοιπόν. Έχουμε όλα τα κλασικά συστατικά που ανέφερα σε προηγούμενο ποστ (σπαραξικάρδιο μελόδραμα, κοινωνική αδικία, συναρπαστικό σάουντρακ, μίση, έρωτες, λίγο από ίντριγκες, λίγο από μάρσιαλ αρτς).

 

Αλλά έχω επίσης την εντύπωση ότι οι δημιουργοί της σειράς απλά τα πέταξαν στον τοίχο και κράτησαν ό,τι κόλλησε. Δεν ξέρω. Δεν την λες κακή, δεν την λες και καλή. Την λες ίσως, μέτρια προς το βλέπεται;

Η δράση δεν κόβει και καμιά ανάσα αλλά ούτε και βαριέσαι του θανατά. Το κόμικ ρηλίφ δεν είναι ιδιαίτερα αστείο*. Η τραγωδία δεν είναι σε γενικές γραμμές ιδιαίτερα συγκλονιστική, αν και έχει τα πω-ρε-μάγκα-μου σημεία της. Το λαβ στόρι (εικ.2) δεν είναι ιδιαίτερα ρομαντικό αλλά δεν είναι και για εντελώς πέταμα.

 

Πλην όμως, κάποια από τα πράγματα που κόλλησαν στον τοίχο είναι πολύ καλά. Το ζευγάρι των θετών γονιών του Ίλτζιμε (εικ.3), ας πούμε, είναι δύο καταπληκτικοί χαρακτήρες. Κάνουν να αξίζει τον κόπο.

 

Ένα διάχυτο μεχ με κάποιες πολύ καλές στιγμές, θα το χαραχτήριζα. Ούτε το προτείνω, ούτε θα σε πω να μείνεις μακριά. Από την άλλη, ένα σωρό κόσμος το λάτρεψε, οπότε θα σε πω κάνε ό,τι θέλεις. 

 

 

Spoiler

 

_______________________

* Πράγμα εξοργιστικό. Το κόμικ ρηλίφ είναι ένας περιπλανώμενος μοναχός (που τον υποδύεται ένας από τους πιο αγαπημένους μου κωμικούς ηθοποιούς, από αυτούς που γελάω μόνο βλέποντας τη φάτσα του) και η θετή του κόρη, μαζί με την οποία επιδίδονται σε μικροαπάτες και επίσης διατηρούν παράνομο σεξ σοπ. Πως γίνεται να μη λειτουργεί αυτό το πράγμα; Ένα μυστήριο.


Edited by KELAINO, 26 Μάιος 2017 - 13:45.

  • Cassandra Gotha likes this
Hegel is arguing that the reality is merely an a priori adjunct of non-naturalistic ethics, Kant via the categorical imperative is holding that ontologically it exists only in the imagination, and Marx is claiming it was offside






Posted Image


#24 KELAINO

KELAINO

    χμμμ... πέρκελε...

  • Members
  • 2.672 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μπάμπης
  • Currently reading:The Night Circus, Erin Morgenstern

Posted 09 Σεπτέμβριος 2017 - 10:17

Λίγο αργότερα την ίδια χρονιά βγήκε ένας ακόμα Ίλτζιμε αλλά προσοχή, μη σε παραπλανέψει ο τίτλος. Δεν πρόκειται για σήκουελ. Είναι δύο εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα.

 

 

 

The Return of Iljimae (2009)

 

Attached File  the-return-of-iljimae-poster.jpg   106,74KB   0 downloads

http://asianwiki.com/Moon_River

 

 

 

Σε αυτήν την εκδοχή, ο ήρωας σαβουρντιέται α λα Μωυσής στο ποτάμι ως νεογέννητο, όπου τον περιμαζεύει ένας γέρος ζητιάνος. Μετά τον υιοθετούν κάτι Κινέζοι και μαθαίνει κουνγκφού, ύστερα καταλήγει στα βουνά σε έναν συλλέκτη αγρίου τζινσένγκ (τζινσενγκτζή; ) όπου μαθαίνει κορεάτικες πολεμικές τέχνες (εικ 1) και, για να ολοκληρωθεί ως προστάτης των κατατρεγμένων και ως άνθρωπος, τον ξεβράζουν κάτι κύματα σε ένα Γιαπωνέζικο νησί όπου γίνεται νίντζα (εικ 2). Μετά είναι έτοιμος να σώσει τον κοσμάκη από εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς.

 

Αυτό εδώ το πράγμα δεν είναι το μέσο άξιον-αντβέντσουρ φιούζιον σου. Είναι ένα ατμοσφαιρικό παραμύθι, με ενίοτε καρτουνίστικη δράση και καρτουνίστικους χαρακτήρες (μαζί και τον πιο wtf χαραχτήρα στην ιστορία των wtf χαραχτήρων, εικ 3), ενώ ταυτοχρόνως χειρίζεται τα θέματά του και όλες τις απιθανότητες που συμβαίνουν με κάποιου είδους χαμηλών τόνων, στοχαστικό, γλυκόπικρο ρεαλισμό. Φαίνεται πως είχε μερακλή σκηνοθέτη που, σε αντίθεση με τον προηγούμενο Ίλτζιμε, ήξερε τι ακριβώς ήθελε να φτιάξει και πως.

 

Ξεχωριστή μνεία:

ι) η αφήγηση. Στα κλασικά σάγκουκ σκάει σε διάφορες φάσεις ένα βόις όβερ και σε εξηγάει πράγματα. Αυτό πήρε την αφήγηση, την τίγκαρε στους αναχρονισμούς, τα θρυψαλιάσματα του τέταρτου τοίχου, τη γύρισε το μέσα-έξω.  Μέχρι το τρίτο επεισόδιο, η αφηγήτρια είχε γίνει ο αγαπημένος μου χαρακτήρας. Έχει σαφώς τις καλύτερες ατάκες.

 

ιι) το κύριο ρομάντζο του (εικ 4). Πόσο σπάνιο είναι ένα τόσο ρεαλιστικά δοσμένο ρομάντζο στα σάγκουκ; Πάρα πολύ.

 

ιιι) ο πρωταγωνιστής. Πανέμορφος, αψηλός, λυγερός, αψεγάδιαστος, ίδιος ξωτικό του Τόλκιν, γλιστράει με φινετσάτη εσωστρέφεια και/ή αποστασιοποίηση μέσα από τις διάφορες σκηνές σαν αυτές νά 'τανε τα δάση της Μιντλ Ερθ (εικ 5,6).

 

ιν) η αισθητική. Σάουντρακ, φωτογραφία, ατμοσφαιρικό είπαμε. 

 

Κουσούρια: ο ηθοποιός που παίζει τον γέρο ζητιάνο, ο αναπόφευκτος καλόγερος, σταματήστε να απαγάγετε το λαβ ίντερεστ, σήριουσλι.
 

 

 

Να το δεις; Οπωσδήποτε, αλλά ίσως λίγο αργότερα. Νομίζω ότι χρειάζεται κάποια σχετική σαγκουκική εμπειρία για να εκτιμηθεί σωστά. 
Οι απόψεις για το ποιο από τα δύο Ίλτζιμε του 2008/9 είναι καλύτερο διχάζονται. Συνήθως τα άτομα που λατρεύουν το ένα μισούν το άλλο. Προσωπικά προτιμάω αυτό, επειδή ξεχωρίζει από τον σωρό και επίσης με φαίνεται πιο, πως να το πω, ενήλικο. Και δεν το λέω αυτό μόνο επειδή οι πρωταγωνιστές κάνουν σεξ.

 

 

Spoiler

 

 

 

Για περισσότερο Ίλτζιμε και ρομπινχουντισμό αλλά στο πιο κινέζικο, υπάρχει ετούτη εδώ η πολύ αξιόλογη:  http://mydramalist.c...lantes-in-masks


  • Cassandra Gotha likes this
Hegel is arguing that the reality is merely an a priori adjunct of non-naturalistic ethics, Kant via the categorical imperative is holding that ontologically it exists only in the imagination, and Marx is claiming it was offside






Posted Image





0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users