Jump to content
Sign in to follow this  
Γιώργος77

Tragus

Recommended Posts

Γιώργος77

Όνομα Συγγραφέα: Γιώργος 77

Είδος: Επιστημονική φαντασία
Βία; Ναι
Σεξ;Ναι
Αριθμός Λέξεων: 2345
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Η συμμετοχή μου για τον 44ο διαγωνισμό σύντομης ιστορίας Επιστημονικής Φαντασίας με θέμα «Η μέρα που ο κόσμος μας άλλαξε για πάντα».

TRAGUS__Γιώργος77.pdf

TRAGUS__Γιώργος77.doc

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλησπέρα!

 

Είπα να ξεκινήσω από 'σένα Γιώργο γιατί απ'ό,τι θυμάμαι το τιμάς το πρώτο πρόσωπο.

 

Οι εντυπώσεις μου, λοιπόν, είναι αρκετά θετικές!

Πέρασα αρκετά καλά με το κείμενο! Βασικά  -για να πω την αλήθεια- ξεκαρδίστηκα σε  κάνα δυο-τρία σημεία. Ωραίος  αφηγητής σου, αφήνει το στίγμα του  στον αναγνώστη και  επειδή το κείμενο είναι μικρό δεν χαλάει πουθενά ο ρυθμός παρόλο που είναι απλώς μία περιγραφή συμβάντων χωρίς διαλόγους και τέτοια!

 

Προβλήματα, προσωπικά,  σημαντικά τολάχιστον δεν βρήκα. Νταξ, λείπει  αρκετή πληροφορία, αλλά  αφού μ'έκανες και γέλασα βραδιάτικα  ας πάει στα κομμάτια :p

 

Αν πρέπει σώνει και καλά να σταθώ σε κάποιο σημείο ήταν μάλλον η ενότητα  αμέσως

μετά το γαμήσιν παρά φύσιν όπου ο τόνος άλλαζει λίγο απότομα (είναι κατανόητο να αλλάζει προφανώς, αλλά ήθελε χώρο)

 

 

Καλή σου επιτυχία!

 

Υ.Γ1

 

Τι μανία είναι αυτή ρε συ στα έργα σου να σοδομίζεις τους χαρακτήρες σου. Ακόμα θυμάμαι το περσινό του τρόμου σου

 

 

Υ.Γ

Α, επίσης μια μικρολεπτομέρεια:

υπό την πίεση του γυμνασιάρχη, που τον πίεζε ο σχολικός σύμβουλος, που κι αυτόν τον πίεζε ο διευθυντής της δευτεροβάθμιας και ούτω καθεξής

 

για σκέψου να το κάνεις κάάπως έτσι

υπό την πίεση του γυμνασιάρχη, που τον πίεζε ο σχολικός σύμβουλος, που κι αυτόν τον πίεζε ο διευθυντής της δευτεροβάθμια που κι αυτόν τον έπριζε η γυναίκα του  και ούτω καθεξής

 

Δεν λέω ότι είναι καλύτερο, αλλά μου φαίνεται πως θα μπορούσε άνετα να το πει ο αφηγητής σου.

 

Υ.Γ

https://www.youtube.com/watch?v=Pwk7zCFzzmo

 

Κλασική πρόταση για εξωγήινες εισβολές στην Ελληνική επαρχία  :lol:

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα φίλε Γιώργο.

 

Ομολογώ από την αρχή ότι ο τρόπος γραψίματος σου και οι ιστορίες σου είναι κάπως weird για εμένα και δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσουν ιδιαίτερα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, με κάποιες επισημάνσεις, όμως μπορώ να πω ότι απόλαυσα την ιστορία και ίσως είναι, για εμένα, το καλύτερο δικό σου που έχω διαβάσει.

 

 

 

Καταρχάς λάτρεψα την αρχή και το πώς εξελισσόταν η ιστορία. Την αφήγηση του δασκάλου, την παρουσίαση της επαρχίας, το σουρεαλιστικό χιούμορ ειδικά από το σημείο που τα τραγιά ξεχύθηκαν κι άρχισαν να πηδιούντε ασύστολα. Έλιωσα με τον κοιλαρά που φώναζε «αλιεεεν» και γενικά μου άρεσε η όλη κατάσταση και ανυπομονούσα για το τέλος.

 

Εκεί ίσως κάπου μου τα χάλασες. Η στροφή από το σουρεάλ χιούμορ στο μακάβριο / τρόμου έγινε λίγο απότομα. Δεν μπορώ να πω ότι πείστηκα ιδιαιτέρως, όπως μου φάνηκε και πολύ αναληθοφανές το γεγονός ότι ο στρατός δεν έκανε τίποτα κι απουσίαζε παντελώς (ειδικά όταν το σκηνικό επεκτάθηκε από ένα χωριό σε όλη την χώρα).

 

Ο δάσκαλος έγινε ξαφνικά κάφρος και μαγκάκι που βρίζει, μία στροφή χαρακτήρα απότομη και η συνειδητοποίηση ότι όλα έρχονται από την Γη, δεν αρκεί για να κλείσει την ιστορία. Έμεινα με κενά καθώς περίμενα να δω την μεγάλη κορύφωση. Ο αρχιτράγος δεν κατάλαβα αν έπαιζε κάποιον παραπάνω ρόλο κι επίσης το παιχνίδι με τα «μήλα» δεν κατάλαβα αν αναφερόταν κάπου συγκεκριμένα κι ήθελες να κάνεις κάποιον παραλληλισμό.  

 

Η γραφή σου πάντως είναι καλή, πιο μεστή από άλλες φορές και το concept μοιάζει ολοκληρωμένο σαν ιδέα αλλά έλειπαν κάποια πράγματα για να το κλείσουν ή έπρεπε να βγάλεις κάποια απότομα.

 

Όπως και να χει, την απόλαυσα αρκετά και ομολογώ ότι ήταν κάτι το οποίο θα περίμενα από εσένα μιας κι έχω καταλάβει περίπου τι στυλ ιστοριών σου αρέσουν.

 

 

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
tzaspy

Γιώργο καλησπέρα. Η ιστορία σου είναι η πρώτη που διαβάζω και όπως κάνω πάντα, την διάβασα προσεκτικά μια φορά το και μετά από ώρες την ξαναδιάβασα πάλι. Πιστεύω πως με την δεύτερη ή και την τρίτη ανάγνωση καταλαβαίνει κανείς πιο καλά τον συγγραφέα. Λοιπόν:

1) Έχεις πολύ καλή γραφή. Απλή και κατανοητή. Χάρισμα. Ο αναγνώστης την κατανοεί, είτε του αρέσει η ιστορία, είτε όχι.

2) Υπάρχει  σύλληψη. "Concept". Είναι οι "εξωγήινοι τράγοι" στην Αρκαδία. Δεν ξέρω αν έγινε επίτηδες η επιλογή αυτή, δεδομένου ότι ο τραγοπόδαρος Πάνας ήταν ο βασιλιάς των Αρκαδικών βουνών. "Αρκάσι γάρ θεών αρχαιότατός τε και τιμιώτατος ο Πάν..."

3) Υπάρχει Αρχή, Μέση........

4) Το τέλος; 

5) Η σύνδεση με το θέμα; Περίμενα να γίνει στο τέλος , αλλά δεν το κατάλαβα. Και εάν υπονοείται, το μόνο που μπορώ να φανταστώ, είναι, πως μετά από την άνοδο από τα τάρταρα των τράγων, κινδυνεύει ο πισινός του ανθρώπινου είδους. 

6) Πλάκα κάνω. Αυτό που θέλω να πω, είναι πως θέλει περισσότερο δούλεμα το σενάριο. Περιθώρια λέξεων είχες. Με τέτοια γραφή, ένα πιο δεμένο σενάριο θα έβγαζε μια πολύ πιο όμορφη και πρωτότυπη ιστορία. Και μάλιστα στην Ελληνική ύπαιθρο. Η περιγραφή με τόσο λίγα λόγια, τόσων καθημερινών τύπων της επαρχίας, με εντυπωσίασε με την ευστοχία της. Μπράβο. 

Σου εύχομαι καλή επιτυχία και καλή συνέχεια στη συγγραφή.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Παράξενο διήγημα. Μ’ άφησε με μια περίεργη γεύση, να το σκέφτομαι. Κατ΄αρχήν, μου άρεσε πολύ. Χμ, ας ξκινήσω από τα τεχνικά μπας και βγάλω κι εγώ άκρη.

Μου άρεσε πάρα πολύ  η προφορικότητα της πρωτοπρόσωπης αφήγησης. Ναι, θέλει λίγη οικονομία, ειδικά στην αρχή που το γράψιμο είναι λίιιγο πιο νωθρό. Μπορείς δηλαδή να κόψεις μερικές λέξεις και να βγάλεις μερικές επαναλήψεις. Πέρα από αυτό όμως η πρόζα είναι συνεπέστατη, έχει στυλ, δεν κάνει επίδειξη κι όσο περνάει η ώρα, απογειώνεται. Και μόνο το γράψιμό σου αρκούσε για να μου κρατάει το ενδιαφέρον, μπράβο.

Η πρώτη παράγραφος ωραία, ειδικά το τελείωμά της. Μου άρεσε η τοποθεσία της αφήγησής σου και μου άρεσε η πλοκή. Όλα κυλούσαν ρολόι και νόμιζα ότι διαβάζω ένα γαμάτο χιουμοριστικό διήγημα, μέχρι που… ξέρεις τι. Εκεί ξαφνικά άλλαξες ατμόσφαιρα και είδος λίγο απότομα. Το τέλος με κέρδισε και- για μένα τουλάχιστον- το κείμενο στέκει και όπως είναι. Ωστόσο θεωρώ πως θα μπορούσες να κρατήσεις τον χιουμοριστικό τόνο ακόμα και μετά –π.χ. αν σε κάποιους άρεσε αυτό το πράμα, αν άρχιζαν και μεταξύ τους, αν έβγαζε κανένας σύζυγος κέρατα, νταξ, το παράκανα, αλλά με πιάνεις. Νομίζω πως τότε και σε συνδυασμό με την τελική ιδέα θα είχες ένα πιο συμπαγές κείμενο.

Στα ψιλά γράμματα, μερικά θεματάκια ρεαλισμού τα οποία διορθώνονται εύκολα, είδικα αν αναδιατάξεις τα γεγονότα –στην περίπτωσή σου το ότι γράφεις χιουμοριστικά δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να δουλεύει ο κόσμος σου, διότι το κείμενο δεν είναι σουρεαλιστικό.

Ο φόβος των χωρικών έφυγε πολύ γρήγορα ενώ το εμπορικό δαιμόνιό τους ξύπνησε αμέσως, πριν καν την επαφή. Επίσης, έσκασε στρατός, λες, τους έβαλαν σε καραντίνα, αλλά άφησαν σε αυτούς την πρώτη επαφή. Νομίζω πως ο στρατός θα έπαιρνε τα πράγματα στα χέρια του και ειδικά στην επαφή. Αν φοβούνται να το κάνουν λόγω καραντίνας πρέπει να το διευκρινήσεις και να το εξηγήσεις λίγο.

Ένας τρόπος να δουλέψει η κατάσταση είναι να γινόταν πρώτα η επαφή, αφού ήταν φιλικοί δηλαδή, οι χωρικοί να έβλεπαν την ευκαιρία και μετά να έσκαγε ο στρατός.

Α, ναι και θα είχαν μάθει ότι είχε συμβεί αυτό και σε άλλο χωριό ή έστω θα είχαν ακούσει κάτι, χώσε μια προοικονομία. Επίσης, βγάλε τα κινέζικα, εκτός κι αν έχεις έναν μετανάστη εκεί κινέζο, το οποίο να το διευκρινήσεις. Το ονόματα τώρα,  είναι ένας φόρος τιμής επικίνδυνος, λόγω της φύσης της ιστορίας, αλλά μου άρεσαν. Σίγουρα ένα από τα διηγήματα που θα ευχαριστιόμουν να διαβάσω και τυπωμένο. Μπράβο και καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Καλησπέρα Γιώργο! :)

Ομολογώ πως το διήγημα σου ήταν πολύ παράξενο για τα γούστα μου. Το κυριότερο μου πρόβλημα ήταν πως δεν ήξερα που να το κατατάξω: Ήταν σουρεαλιστική, κάφρικη κωμωδία; Ήταν τρολάρισμα; Ήταν μακάβριο sci -fi; Ήταν αλληγορία; Ακόμα δεν έχω καταλήξει. Οι απότομες εναλλαγές με αποδιοργάνωσαν, και δεν σου το κρύβω, το χιούμορ σε μένα δεν πέτυχε, ειδικά μετά την μεταστροφή. Τα θεματάκια του ρεαλισμού που αναφέρει ο Αντώνης χτύπησαν επίσης κόκκινο, ασχέτως είδους. Στα θετικά του διηγήματος ήταν η οκ γραφή. Στρωτή, χωρίς λάθη.

Εύχομαι καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Συμπτωματικά, καθώς διάβαζα αυτό, άκουγα Waterboys και φυσικά, και τα “The Pan within” και “Return of Pan”, που τελειώνει:
from Arcadia to the stone fields of Inisheer
Some say the Gods are just a myth
but guess who I've been dancing with
The great god Pan is alive!

Πρωτότυπη ιδέα, καλά γραμμένη. Ωραίο και ρεαλιστικό το τοπίο, οι άνθρωποί του και οι αντιδράσεις τους αποδόθηκαν υπέροχα στα πλαίσια ενός χιουμοριστικού κειμένου. Αρκετά διασκεδαστικό και σατιρικό μέχρι που εμφανίζονται οι σάτυροι απόγονοι του Πάνα και τους γ@μι$αν όλους! (Οι Waterboys περιορίστηκαν σε χορό…)
Η αλλαγή από εκεί δημιουργεί κάποια θέματα γιατί αλλάζει εντελώς ο σκοπός του διηγήματος. Και τότε απαιτείται περισσότερη εξήγηση και αληθοφάνεια. Δεν μπορώ να σου πω με ποιόν τρόπο να το κάνεις, αλλά (πάντα κρατώντας το άψογο πρώτο μέρος) θα προτιμούσα:
1. Να κάνεις μια ('εντονα) δραματική στροφή και να μας παγώσεις το χαμόγελο στα χείλη, ή
2. Να συνεχίσεις σατιρικά διακωμωδώντας κι άλλα πράγματα.
Για το δεύτερο, έχω μια ιδέα: Αν έπαιρναν μόνο τις γυναίκες (για να αποφύγουμε και τον σοδομισμό, αφού ήδη απέφυγες την παιδοφιλία), και οι εξσωγήινες έμεναν σόλο, έβγαιναν και κυνηγούσαν τους Γήινους π.χ.
Σου περίσσεψαν λέξεις, θα μπορούσες ίσως να μας έδινες να καταλάβουμε τι ακριβώς γίνεται με τα παιδιά, που έχουν μόνο διακοσμητικό ρόλο και, από την στιγμή που τα βάζεις, κάτι περίμενα.
Καλή επιτυχία!

Edited by Old man & SiFi
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Man_from_Earth

Γειά σου Γιώργο,

 

Ξεκινάω με ότι μου άρεσε:

-Αν και είναι κάπως ριψοκίνδυνο ο διάλογος να λείπει (λ.χ. πολύ tell) το έκανες με επιτυχία. Είχε καλή ροή, δεν κόλλησα πουθενά και μου κράτησε το ενδιαφέρον.

-Η ονοματολογία είναι πολύ καλή και ρεαλιστική.

-Σαν συγγραφική άσκηση περιγραφής αντίδρασης σε μια σουρεαλιστική κατάσταση τα πήγες περίφημα.

 

Στοιχεία που για μένα αξίζει να ξαναδείς:

-Υπήρξε μια πολύ επιπόλαιη και μη ρεαλιστική υποδοχή των εξσωγήινων ακόμη και για βουκολικούς χαρακτήρες.

-Δεν εξηγείς καθόλου το σκοπό των επισκεπτών ενώ είχες χώρο. Ο παππάς και η άνοδος από το υπέδαφος ενδεχομένως να είναι τύπου δικαιολόγηση ως σύνδεση με θρησκευτική δοξασία, αλλά δεν ήταν πολύ ορατό αν αυτό ήταν εξήγηση που έδωσαν οι ήρωες στην άγνοιά τους ή η εξήγηση που επιχείρησες να φθάσει απο εσένα, τον συγγραφέα, στον αναγνώστη.

-Η επιλογή σου δε για το κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους, τις σεξουαλικές τους ορέξεις, είναι προβληματική καθαρά με όρους απόδοσης πλοκής γιατί ένα τόσο περίεργο χαρακτηριστικό φωνάζει για κάποια εξήγηση παραπάνω πιο έντονα απο κάτι άλλο (π.χ. αν ήταν απλά δολοφονικοί είναι πιο αναμενόμενο).

 

Γενική εντύπωσή μου είναι ότι έμεινες περισσότερο στην άσκηση περιγραφής της αντίδρασης ανθρώπων που ζουν στην αρκαδική ύπαιθρο σε μια εξαιρετικά αλλόκοτη κατάσταση και λιγότερο στην πλοκή καθαυτή. Συμμετέχεις σα να λέμε σε διαγωνισμό ζωγραφικής με νεκρή φύση. Απολύτως θεμιτο και εκτιμητέο.

 

Καλή επιτυχία!

Edited by Man_from_Earth
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Glokta

Είναι το τρίτο κείμενο που διαβάζω για τον διαγωνισμό. Εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα δύο! 

 

Μου άρεσε πολύ! Το πώς μεταφέρεις μια τέτοια κατάσταση στην Ελληνική επαρχεία ήταν άψογο. Η γραφή σου ακριβός αυτή που αρμόζει στο όλο σκηνικό...μέχρι που αλλάζει.

 

Το μόνο πράγμα που με χάλασε είναι η αλλαγή. Μου φάνηκε απότομη. Ίσως να θες κάτι να πεις σαν συγγραφέας με αυτήν την απότομη αλλαγή από σουρεαλ/κωμωδία σε σοβαρό/τρόμο αλλά πιστεύω πως γίνεται πολύ έντονα και επίμωνα με αποτέλεσμα να μην (μου) ταιριάζει.

 

Το δεύτερο αρνητικό είναι οτι δεν είχε ούτε μία απάντηση. Γιατί; Και μετά τι ; Ωραίο το plot twist  στο τέλος αλλά πραγματικά δεν ήταν η απάντηση που ήθελα εκείνη την στιγμή. Και ήθελα πολλές απαντήσεις.

 

Θα κλείσω λέγοντας πως από τα τρία που διάβασα ήταν αναγνωστικά το πιο "ευχάριστο" κείμενο και το πιο πρωτότυπο. Σίγουρα με έχεις hooάρει και θα διαβάσω παραπάνω κείμενά σου. 

 

Υ.Γ. +1 για τον τίτλο  :D

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

ΟΚ ανατρίχιασα, φίλε Γιώργο.

Καλογραμμένη ιστορία και κατά τη γνώμη μου εντός θέματος. Η τελική ανατροπή λειτούργησε για μένα (εξ' ου και η προαναφερθείσα ανατριχίλα) αλλά με ξένισε η άνευ προηγουμένου

μανία των ενδογήινων με το σεξ.

Εννοώ, εντάξει, αλλά δεν φάνηκε να υπάρχει κανένας λόγος για αυτό, μονάχα μία αφορμή ότι κάποιος έσπασε το κεφάλι μιας θηλυκιάς -ωστόσο αυτό φαίνεται να ήταν ο μοναδικός και υπέρτατος σκοπός τους από την αρχή. Γιατί; Για ποιο λόγο; Θα ήθελα ας πούμε να υπάρχει κάποια υπόνοια ότι για παράδειγμα ήθελαν να αναπαραχθούν ή να αποικήσουν την επιφάνεια ή κάτι. Απλά φάνηκε να μη θέλουν τίποτα μέχρι που κάποιος επιτέθηκε στη θηλυκιά, οπότε ξέσπασε αυτό που ξέσπασε και ξέσπασε και για άλλα μέρη, όχι μονάχα τοπικά. Και όλο αυτό εξ' αφορμής της πέτρας που πέταξε ο Κατερινίδης; Στα διπλανά χωριά; Επιτέθηκαν και εκεί μετά από το χωριό του αφηγητή; Και πόσοι ήταν πια, που μπόρεσαν να κάνουν καλά όλον αυτόν τον κόσμο;

Και, ναι. Πού είναι το κράτος; Δεν δίνεις απάντηση σε αυτό, αλλά τουλάχιστον το σκέφτηκες και το ανέφερες σαν προβληματισμό του αφηγητή, οπότε φαίνεται ότι το είχες υπόψη σου. Θα ήθελα κάτι περισσότερο ως προς αυτό. Κανείς δεν προσπάθησε να αντισταθεί, κανείς, και με κανέναν τρόπο;

 

Αυτά. Καλή σου επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mors Planch

Εσωγηίνοι Σατυροσείληνοι εισβάλουν σε χωριό(ά) της Αρκαδίας με σκοπό να συνουσιαστούν με ότι κινειται. Πολύ ωραία ως εδώ και κλείνει το μάτι στην μυθολογία. Και μετά κανεις δεν αναγνωρίζει τι βλέπει, η πρώτη επαφή με υποτίθεται ξένο πολιτισμό αφήνεται στα χέρι του τοπικού κοινοτάρχη και οι εσωγηινοι αρχίζουν να απαγάγουν κατά χιλιάδες τους ανθρώπους. Οι ίδιοι εσωγήινοι που τους σπάει το κεφάλι με μια πέτρα ένας κοιλαρές συνταξιούχος. Οπότε... ωραία ο στρατός και η αστυνομία για κάποιο, οποιοδήποτε, λόγο που δε βλέπουμε δεν εμπλεκονται. Οι καραμπίνες και τα δίκαννα τι απέγιναν;   

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Μια πολύ  μα πολύ περίεργη ιστορία. Είχε το γέλιο της αλλά μερικές εξηγήσεις χρειάζονταν. Τι ήθελαν τα τραγιά; Γιατί το έριξαν στο σεξ έτσι μανιωδώς, αυτός ήταν ο σκοπός άλλαξε κάτι η επίθεση; Από κει και πέρα, η γραφή και το στήσιμο ήταν μια χαρά για μικρή ιστορία.

Γέλασα πάντως και ήταν εντός θέματος.

Edited by WILLIAM
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Kαλογραμμένη ιστορία που διαβάζοντας την γέλασα πολύ σε σημεία. Η γραφή είναι στρωτή, κυλάει ξεκούραστα, οι χαρακτήρες είναι πολύ καλά παρουσιασμένοι, ο ρυθμός γρήγορος και το χιούμορ αρκούντως κάφρικο. Και εδώ σκέφτομαι ότι η ιστορία είναι γεμάτη καφρίλα, απλά για την καφρίλα, αφού δεν μας εξηγείς τίποτα απολύτως, και το τέλος μας αφήνει  με πολλές απορίες.Ποιος είναι ο σκοπός των "εσωγήινων",(όπως πολύ σωστά χαρακτηρίστηκαν) η αναπαραγωγή τους; Η κατάκτηση της επιφάνειας; Τιμωρία όλων των αμαρτωλών (ενηλίκων), (και ευτυχώς που τα παιδιά βγαίνουν από την εξίσωση γλυτώνωντας την απλώς με παιχνίδια) εδώ και τώρα;(γιατί να περιμένουν να πάμε στα μέρη τους(κόλαση), θα έρθουν αυτοί στα δικά μας). :) Η απουσία του κράτους/στρατού επίσης χτυπάει άσχημα και δημιουργεί και άλλες απορίες. ιδιαίτερα από το γεγονός ότι τα τραγιά είναι ευάλωτα, όπως εύκολα απέδειξε η κωτρωνιά του Κυρ- Κατερινίδη. Μια ιστορία λοιπόν που ενώ είναι καλογραμμένη, δεν απαντάει ούτε σε ένα ερώτημα από αυτά που δημιουργεί, αλλά σαν άσκηση καφρίλας είναι απόλυτα πετυχημένη!

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Γιώργο καλησπέρα,

 

Η ιστορία σου με μπέρδεψε. Πολύ όμως!

 

Στην αρχή φαίνεται πως διαβάζουμε μια χιουμοριστική ιστορία με εξωγήινα τραγιά αλλά από ένα σημείο και μετά το ύφος της ιστορίας αλλάζει απότομα. Υπάρχει δηλαδή μια μείξη κωμωδίας και τρόμου. Δεν έχω διαβάσει παρόμοιο κείμενο και ίσως γι’ αυτό να με ξένισε κάπως. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως είναι κάτι αρνητικό!

 

Αν θα έπρεπε να γκρινιάξω για κάτι θα ήταν το εξής: Στην πρώτη επαφή. Δε μπορεί να εμφανίζεται ξαφνικά ένα άγνωστο σκάφος και όλα να αφήνονται στους ντόπιους! Ο στρατός και η αστυνομία πού ήταν;! Θα μου πεις στη χώρα που ζούμε λειτουργεί κάτι σωστά; Όχι. Είναι ο δικός μας στρατός προετοιμασμένος για εξωγήινη εισβολή; Δε νομίζω! Θα ήθελα να ξέρω αν αυτοί ήταν οι λόγοι που απέκλεισες στρατό και αστυνομία από την πρώτη επαφή.

 

Καλή επιτυχία!

 

Υ.Γ.: Γνωστός μου που υπηρετεί στην αεροπορία και βλέπει καθημερινά τι συμβαίνει με τις παραβιάσεις που κάνουν τα μεμέτια μου είπε το εξής: Υπάρχουν μόνο δύο ενεργά μαχητικά που σηκώνονται για εμπλοκή. Κάθε μαχητικό γράφει πίσω στην ουρά και έναν αριθμό. Επομένως από τον ασύρματο ακούνε τους Τούρκους που γελάνε σχολιάζοντας: «Πάλι το 248 σηκώθηκε;»!!! 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Natasha

Γεια σου Γιώργο!

 

Η γραφή μου άρεσε και ειδικά κάποιες απλές περιγραφές, show της γενικότερης κατάστασης τις βρήκα εξαιρετικά πετυχημένες, όπως αυτή: "Του Κώστα του Μπαλάνου τότε του έκλεψαν το πριόνι. Τόσα πολλά έγιναν σε τόσο λίγες μέρες που πέρασαν δυο βδομάδες ώσπου να το πάρει χαμπάρι".

 

Επίσης μου άρεσε πολύ η τοποθέτηση σε ελληνική πραγματικότητα.

 

Έμεινα με τις εξής απορίες: ποιος ήταν ο αρχιτράγος; Τα παιδιά γλύτωσαν ως "αθώα" ή μήπως τα περιμένει άλλη μοίρα; Πού είναι η στρατιωτική επέμβαση;

 

Επίσης νομίζω ότι το "Άλιεεεεν" αν και με έκανε να γελάσω πρέπει να βγει. Ο λόγος είναι ότι με αυτό το αστείο κάνεις το βήμα από το χιουμοριστικό στο πιο κάφρικο χιουμορ το οποίο παραείναι διαφορετικό με το υπόλοιπο ύφος. Δηλαδή το πας έτσι: χιουμοριστικό-κάφρικο-σκοτεινό, ενώ θα ήταν πιο εύκολη μετάβαση από το χιουμοριστικό στο σκοτεινό.

 

Λείπει επίσης ένα build up που να λέει ότι αυτοί ετοιμαζονται να μας απαγάγουν, γιατί η αφορμή με την πετριά δεν είναι αρκετή για μένα από μόνη της.

 

Πολύ ωραία πέρασα!

 

Καλή επιτυχία!

Edited by Natasha
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Λοιπόν, για μένα αυτή είναι μάλλον η πιο ολοκληρωμένη ιστορία του διαγωνισμού. Οι τελευταίες σου ιστορίες μου αρέσουν πολύ (ακόμη κι αν αυτή δεν φτάνει την τρομοϊστορία κατ' εμέ), νομίζω ότι έχεις βρει τη φωνή σου και την ισορροπία ανάμεσα στο προφορικό και το ευανάγνωστο. Εμένα δεν υπήρξε κάτι που να μην με πείσει, ούτε θεωρώ τόσο ξαφνική την αλλαγή στην αφήγηση, νομίζω ότι έγινε οργανικά η μετάβαση. Η διονυσιακή σου ατμόσφαιρα πολύ πετυχημένη (σουρεάλ μακαβριοτρομοwtf), έτσι που ούτε η απουσία του ελληνικού κράτους με πέταξε εκτός (το αντίθετο θα με παραξένευε) ούτε η χωρίς ξεκάθαρη αιτία επίθεση των εσωγήινων. Γενικά δηλώνω δειλά υποψηφιότητα για φαν (αν και παραδέχομαι ότι ως ιστορία δεν ήταν κι η πιο μέσα στα γούστα μου, χωρίς αυτό να μειώνει ιδιαίτερα την αναγνωστική μου απόλαυση) και το μόνο πράγμα για το οποίο θα γκρινιάξω στο πλαίσιο του διαγωνισμού είναι ότι μου φαίνεται πολύ οριακά εντός είδους. Αν το διάβαζα ανεξάρτητα, μάλλον θα το θεωρούσα φάντασυ (κόλαση on earth) ή σουρεάλ τρόμο.

Πάντως, μπράβο και καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Billandros

Καλησπέρα!

 

 

 

Μέχρι τη στιγμή που οι άνθρωποι μπήκαν στο σκάφος, το διήγημα μου άρεσε. Αφασιακή περιγραφή με πολύ γέλιο σε αρκετά σημεία και εύστοχες σπόντες (επαρχιωτισμός, αρπαχτή, μπαλάκι ευθυνών, κτλ). Ειδικά η σκηνή που οι «επισκέπτες» άρχισαν να…ερωτοτροπούν και οι μαθητές κοιτούσαν από τα παράθυρα του σχολειού! Ακόμα γελάω!

Μετά την είσοδο στο σκάφος μου το χαλάει λίγο. Όχι από…συμπόνια για το «δράμα» που έζησαν οι χωριάτες, αλλά κυρίως  λόγω παντελούς έλλειψης ρεαλισμού. Θα έδειχνε καλύτερα (χωρίς να αλλάζει καθόλου το concept) αν το σκηνικό απαγωγή/βιασμοί των κατοίκων ήταν πιο περιορισμένο (για λίγες μέρες ώσπου πχ ήρθε ο στρατός και τους απελευθέρωσε) και μόνο στο εν λόγω χωριό -η εξάπλωση σε όλη τη χώρα είναι τελείως σουρεαλιστική.

 

 

 

Όπως και να έχει, ο χαρακτήρας του διηγήματος είναι ουσιαστικά κωμικός οπότε σίγουρα πετυχαίνει το σκοπό του!

 

Καλή επιτυχία!

Edited by Billandros
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Γιώργο.

 

 

 

Λοιπόν, σε έχω διαβάσει πλέον αρκετά κι έχω καταλάβει πια τι παίζει με τις ιστορίες σου. Αλλά για να καταλάβουν κι οι άλλοι, να κάνω ένα κόπι πέηστ πρώτα από τη wikipedia σχετικά με το τι είναι αυτό που, κατά τη γνώμη μου, γράφεις:

 

"Bizarro fiction is a contemporary literary genre, which often uses elements of absurdism, satire, and the grotesque, along with pop-surrealism and genre fiction staples, in order to create subversive, weird, and entertaining work".

 

Και είναι βασικό να το έχουμε αυτό υπόψη, προκειμένου να μπορούμε να κρίνουμε τα κείμενά σου στη σωστή βάση και να μη σου λέμε, π.χ. ότι είσαι υπερβολικός ή ότι το τάδε δεν βγάζει νόημα ή το δείνα είναι πολύ περίεργο. Αυτό είναι το στυλ σου, αυτό αγαπάς να γράφεις και αυτό κάνεις καλά. Εξ ου και δεν θα αναλωθώ στο να μιλήσω για πράγματα που δεν στέκουν λογικά ή είναι υπερβολικά. Με αυτό σαν δεδομένο, θα σου πω γιατί το συγκεκριμένο διήγημα δεν δούλεψε για μένα.

 

Πρώτον, η πρωτοπρόσωπη δεν με έπεισε απόλυτα. Ενώ είσαι μάστορας σ' αυτό το είδος αφήγησης, ο δασκαλάκος του χωριού σαν πολύ γρήγορα και απότομα να έγινε μόρτης, μου φαίνεται. Δεύτερον, η απότομη αλλαγή από την σουρεάλ κωμωδία στο μαύρο κι άραχνο με τους βιασμούς και τους χαρακτήρες στα όρια της τρέλας δεν λειτούργησε καλά. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος τρόπος να γίνει ομαλά η μετάβαση αυτή, να σου πω την αλήθεια, αλλά ως έχει δεν λειτουργεί. Η ανατροπή του τέλους, αν και θα λειτουργούσε μια χαρά εκτός διαγωνισμού, εντός διαγωνισμού μου τα χάλασε, γιατί με πέταξε αυτομάτως εκτός πεδίου επιστημονικής φαντασίας.

 

Σε γενικές γραμμές, αφού έχεις βρει τη φωνή σου, το βασικό είναι να αρχίσεις τώρα να δουλεύεις και τα τεχνικά σου.

 

 

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Όπως είπα και στο γενικό post του διαγωνισμού, τα σχόλια των τελευταίων σπάνια πρωτοτυπούν κάπου, οπότε θα είμαι λιτή.

 

Ιδέα: Ομολογουμένως εδώ δυσκολεύτηκα. Όντως ο κόσμος αλλάζει για πάντα όταν σου εμφανιστούν αυτά τα διαόλια και στριμώξουν με κάποιον τρόπο τους πάντες και τα πάντα. Από την άλλη, κάτι μου κλωτσούσε για το πόσο μέσα στο θέμα είναι. Ειλικρινά, δεν ξέρω όμως τι. Ίσως έχει να κάνει με τη σύνδεσή του με τη θρησκεία.

 

Εκτέλεση: Εδώ δεν έχω παράπονο. Μου άρεσε η αρχή με τον καθηγητή στο Αρκασικό χωριό, οι εξελίξεις με τους γείτονες, με τις κουβέντες των γυναικών, και γενικά με τον ντόπιο πληθυσμό. Έχω βέβαια ένα θεματάκι για την «παντελή έλλειψη του κράτους», αλλά ίσως να ήταν κι αυτό μέσα στο πρόγραμμα.

Δεν θα πρότεινα να αλλάξεις κάτι στο συγκεκριμένο, επειδή είναι από τη φύση του κάπως σουρεάλ και παράδοξο. Μόνο λίγο θα ήθελα να ξέρω τι κάνει ο στρατός και η αστυνομία (έστω και σαν αναφορές χωρίς λεπτομέρειες).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιώργος77

Για διήγημα ξεκίνησα, πρόλογος σε μυθιστόρημα μου βγήκε. Γι' αυτό και οι τόσες ασάφειες. Όσο για τη μετάβαση από την κωμωδία στην τραγωδία, χρειάζεται περισσότερες λέξεις και περισσότερη εμπειρία. Κάποια στιγμή θα ξαναπροσπαθήσω.

 

Σας ευχαριστώ όλες και όλους για την κριτική σας!

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.