Jump to content
Sign in to follow this  
gismofbi

Το γυάλινο κάστρο

Recommended Posts

gismofbi

Όνομα Συγγραφέα: Κοσμάς
Είδος: φαντασία
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 3850 χωρίς τίτλο και τέλος
Αυτοτελής; ναι
Σχόλια: Εϊναι η συμμετοχή μου στον 46ο διαγωνισμό Σύντομης Ιστορίας Φαντασίας με θέμα: Η Κατάρα. Αφιερωμένη στον φίλο Alkinem που έφυγε νωρίς...
ΑρχείοΤο γυάλινο κάστρο.docx

 

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Ωραίο κι αστείο παραμυθάκι, που σέβεται τις συμβάσεις του είδους και τις χρησιμοποιεί με ωραίο τρόπο.

 

Μες στο θέμα (αυτό που μοιάζει με την πιο straight forward κατάρα –που χρειάζεται μάγισσα για να λυθεί– τελικά είναι η κατάρα μέσα μας, που λύνεται με τα πιο φτηνά μάγια). Τώρα, οι συμπτώσεις (μα όλοι καταραμένοι;)  δικαιολογούνται από τη φύση του παραμυθιού, αν και θα προτιμούσα να είχαν και κάποια άλλη εξήγηση, που θα έστεκε κι έξω από τα χαμηλότερα σε αληθοφάνεια στάνταρ του υπο-είδους. Αστείο, πάντως, γέλασα πολύ στο σημείο που πρωτοκάνει πλάκα η μάγισσα.

Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να σχολιάσω περί της επιλογής του βασικού χαρακτήρα (Άλκινεμ). Από τη μια, το βρίσκω γλυκιά προσπάθεια, ακόμη κι αν δεν πιάνω όλες τις αναφορές. Από την άλλη, σε σημεία με πετούσε εκτός, να σκέφτομαι πράγματα που δεν αφορούν το διήγημα. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι το χειρίστηκες καλά, ισορροπώντας σε λεπτό σχοινί.

 

 

Συνολικά, μια ευχάριστη ιστορία που τον στόχο του (να διασκεδάσει τον αναγνώστη) τον έφερε εις πέρας.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα Κοσμά,

 

Αυτή είναι η πρώτη σου ιστορία που διαβάζω αν και απ' ότι κατάλαβα, είσαι παλιά καραβάνα στο φόρουμ :)

 

Το παραμύθι σου μου άρεσε αρκετά (πολύ έως ένα σημείο, λιγότερα μετά από εκείνο το σημείο).

Είχε τις απαραίτητες πινελιές που το μετατρέπουν από ένα κωμικό φάντασυ σε ένα ευφάνταστο παραμύθι (η ντοπιολαλιά του Κουκουρούκουσούκου - εφτά φορές προσπάθησα να το πω :p) όπως και χαρακτήρες που ο καθένας είχε το ιδιαίτερο και προσωπικό του στοιχείο - με εξαίρεση τον Άλκινεμ.

Κατάλαβα τον λόγο που το χρησιμοποίησες κι ομολογώ ότι είχε μία γλυκόπικρη γεύση, αλλά ίσως κι ο πιο απόμακρος χαρακτήρας. Όλοι είχαν μία ωραία νότα (ειδικά η μάγισσα/μάντισσα) αλλά ο βασικός σου χαρακτήρας απλά ακολουθούσε τους υπόλοιπους.

 

Στο σύνολο πάντως ήταν ωραία γραμμένο, χρειάζεται να το περάσεις 1-2 φορές ακόμα για κάποια συντακτικά, κόμματα και λαθάκια αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες.

Θεωρώ ότι αν στρώσεις λίγο τον Άλκινεμ και δουλέψεις κάπως καλύτερα την μετάβαση στο γυάλινο κάστρο (θα ήθελα πολύ να μάθω γι αυτά τα Κίτρινα καπέλα, είναι πληροφορίες που ωραία τις δίνεις αλλά τις αφήνεις ανεκμετάλλευτες), θα έχεις ένα πολύ ωραίο και στιβαρό ενήλικο παραμύθι.

 

Πολύ καλή προσπάθεια πάντως κι εύχομαι καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Πολύ ευχάριστη ιστορία, και επιπλέον συγκινητικός φόρος τιμής για τον alkinem, ειδικά επειδή έστω και αμυδρά θυμήθηκα κάμποσες από τις αναφορές στα έργα του (Το Άλικο Συμβόλαιο, ο Ράγκους, οι καταργάρηδες, τα Δυο Κομμάτια Νύχτας) και ίσως και πολύ περισσότερα που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό μου.

 

Στην ίδιο το κείμενο τώρα, νομίζω ότι δίνει κι αυτό ό,τι υπόσχεται. Φαίνεται από την αρχή ότι είναι ένα εύκολο και ελαφρύ ανάγνωσμα (Γέλασα πολύ με τον κατααρμένο Φόλκιν :) ), προχωράει με τη δομή και τις συμβάσεις του παραμυθιού και έτσι ακριβώς καταλήγει.

Στην πορεία, κερδίζουμε και την κεντρική ιδέα που έχει να κάνει με την ανάγκη να πιστεύουμε στον εαυτό μας.

Είναι σίγουρα ένας διαφορετικός τρόπος να χειριστεί κανείς την ιδέα της κατάρας, αλλά είναι μια χαρά θεμιτός.

 

Λόγω της φύσης της ιστορίας δεν έχω και πολλά να παραατηρήσω, πέρα από το ό,τι διασκέδασα πολύ με τις συναντήσεις και τις κουβέντες τους.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Καλησπέρα!

Δυσκολεύομαι να αξιολογήσω αυτή την ιστορία, είναι η αλήθεια.

Αν την εκλάβω ως παραμύθι για 10χρονα παιδιά, πέτυχε μια χαρά το σκοπό της (ίσως και περισσότερο από κάθε άλλη ιστορία στον διαγωνισμό).

Έχει χιούμορ, έχει διδακτικό χαρακτήρα στο τέλος, έχει και κανα δυο τρεις ωραίες εικόνες στην αρχή και στη μέση, και σίγουρα διαβάζεται άνετα. Μια αξιόλογη προσπάθεια δηλαδή.

Τώρα, αν την εκλάβω ως ιστορία που απευθύνεται σε ενηλίκους... ε, θα προτιμούσα να διάβαζα μια πιο σοβαρή προσπάθεια είναι αλήθεια. Μην με παρεξηγήσεις, είχε την πλάκα της, απλά μιλώ καθαρά για είδη. Προφανώς, όταν πας στο βιβλιοπωλείο για να αγοράσεις παραμύθι, ακολουθείς άλλα κριτήρια, άλλα μέτρα και σταθμά. Όταν πας για να αγοράσεις μυθιστόρημα, (εγώ δηλαδή), επιζητάς κάτι ωριμότερο λογοτεχνικά.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Δεν ξέρω πως στο καλό μπορώ να κανω edit με την αναβάθμιση, αλλά διαβάζοντας τα παραπάνω σχόλια, ήθελα να σου τονίσω φίλε πως συγκαταλέγω στα θετικά της προσπάθειας σου το γεγονός πως έκανες αναφορές σε παλαιότερες ιστορίες του Άλκινεμ (που δεν έχω διαβάσει, γι' αυτό και δεν τις κατάλαβα αμέσως), αλλά είναι αλήθεια πως θα προτιμούσα να τις διάβαζα σε ρεαλιστικό και όχι κωμικό setting. Όπως και να 'χει όμως, ήταν όμορφη σκέψη. Thumps up!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

 

Ωραίο ξεκίνημα. Το γράψιμο ρέει αλλά θέλει δουλειά, έχεις ένα σημείο που τα «κάποια» παίρνουν φωτιά και κάποια άλλα που είναι λίγο άγαρμπα. Οι διάλογοι μου φάνηκαν αρχικά οκέι, μετά βελτιώθηκαν. Νομίζω πως είναι από τα δυνατά σου σημεία.

Όσον αφορά το χιούμορ, μπήκε λίγο αργά και δεν το έπιασα με τη μία ότι το πας εκεί. Άργησα δηλαδή να καταλάβω ότι το κείμενο είναι χιουμοριστικό. Ωστόσο και εδώ το πήγες καλά, μπορεί να λείπει ένα ξεκαρδιστικό αστείο, αλλά λείπουν και οι κρυάδες. Τα αστεία σου δουλεύουν και μερικά με έκαναν να χαμογελάσω π.χ. η ιδέα με το κάρο.

Το τέλος ήταν ωραίο, ναι, παραήταν εύκολο, παραήταν ξαφνικό και αν το δούμε αυστηρά, μπορούσε να είχε συμβεί πολύ νωρίτερα και μ’ άλλους αυτό, αλλά σε ένα  διήγημα με τέτοια διάθεση δεν με πείραξε. Επίσης δεν είμαι σίγουρος αν χρειαζόσουν 3 χαρακτήρες, ίσως και ένας να την έκανε τη δουλειά.

Μια συμπαθητική ιστορία που μου άφησε ωραία γεύση.

Edited by Solonor
λέξεις λέξεις
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

:)

Spoiler

Τρεις μπερδεμένοι τύποι, που ψάχνουν κάποιον να τους πει τι να κάνουν στη ζωή τους, μία μάγισσα-μάντισσα και ένα μαγικό φίλτρο πλασίμπο.

Αυτή η ιστοριούλα με έφτιαξε, δεν θα σου πω ψέματα, θέλει δουλειά, έχει λάθη και φαίνεται ότι έγραφες αυθόρμητα, πράγμα που δεν είναι κακό, αρκεί να περάσεις το κείμενο ένα δεύτερο χέρι. Ήταν λίγο άρπα-κόλλα το πώς έκλεισε, το πώς λύθηκε η κατάρα της μάγισσας, αλλά, ακόμη κι έτσι, μου έφτιαξε τη διάθεση. Αν το δουλέψεις λίγο ακόμα, αν μοιράσεις τον χώρο που φεύγει στα μπλα-μπλα και βάλεις λίγο παραπάνω διάλογο με τη μάγισσα, τότε θα είναι ένα πολύ διασκεδαστικό διήγημα που θα στέκει μια χαρά.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Όμορφο και διασκεδαστικό το παραμύθι σου. Η ανάλαφρη γραφή τού ταιριάζει, επειδή πιστεύω ότι αυτή ήταν κι η διάθεσή σου όταν το έγραφες. Εντάξει, σίγουρα σηκώνει διορθώσεις και βελτιώσεις αν θες να το δουλέψεις, αλλά σε γενικές γραμμές εγώ έμεινα ικανοποιημένος.

Μου άρεσε η ιδέα ότι η κατάρα μπορεί να είναι και στο μυαλό σου. Ενώ είναι το θέμα του διαγωνισμού και όλο το διήγημα περιστρέφετε γύρω από τις κατάρες, τελικά η αλήθεια είναι κάτι πολύ πιο απλό. Πολύ ιδιαίτεροι και οι χαρακτήρες σου. Καθένας τους είχε και κάτι το ξεχωριστό, κι όλοι έβαλαν τη δικιά τους πινελιά στην ιστορία.

Οι υπερβολές και οι συμπτώσεις ίσως να παραήταν πολλές, αλλά για ένα χιουμοριστικό διήγημα όπως αυτό, εξυπηρετούν μια χαρά το σκοπό τους.

Τέλος να πω ότι πέρασα πολύ καλά διαβάζοντάς το, μου έφτιαξε τη διάθεση και μ' έκανε να χαμογελάσω. Με λίγα λόγια, τον πέτυχε το στόχο του.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Ωραία, αστεία ιστορία που την διάβασα ευχάριστα και με έκανε να χαμογελάσω σε αρκετά σημεία. Ωραίος και συγκινητικος και ο φορός τιμής στον Άλκινεμ και οι αναφορές σε ιστορίες του. Φανατικός rpgας εδώ και δεκαετίες μου άρεσε αυτή η rpg αισθητική της ομάδας που μαζεύεται σιγά σιγά για να κατευθυνθούν σε έναν κοινό στόχο. Αν και πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι ο "Άρχοντας με τα δαχτυλίδια" του Φόλκιν! :)  :lol:  Μου άρεσαν οι χαρακτήρες, η ιδέα της κατάρας που βρίσκεται μόνο μέσα στο μυαλό τους, αν και το "λυσιμο" της υποτιθέμενης κατάρας παρα ήταν εύκολο. Διακεδαστκό ανάγνωσμα για μένα ήταν η ιστορία σου φίλε Κοσμά και σου εύχομαι καλή επιτυχία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Steel Guardian

Πολύ διασκεδαστικό παραμύθι. Ακολουθείς τις φόρμες και τις συμβάσεις του είδους, κάτι που μου άρεσε πολύ. Αν και δεν υπήρχε κάποιο σημείο που να ξεκαρδίστηκα, χαμογελούσα πολύ συχνά.
Η γλώσσα είναι απλή, έτσι ώστε να ταιριάζει με τον σκοπό και το ύφος του κειμένου και να το βοηθάει να διαβάζεται ταχύτατα.
Οι χαρακτήρες είχαν όλοι ξεχωριστή φωνή και αυτό ανέβασε πολύ την ιστορία.
Νομίζω ότι εξυπηρετεί πλήρως το σκοπό του.
Καλή επιτυχία.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλημέρα Κοσμά,

 Από αυτή την ιστορία κραταω την πολύ καλή αρχή και το εξαιρετικό τέλος

αν και θα μπορούσε χωρίς την κατάρα της μάγισας  

.  Το μέσο της ιστορίας δεν με κέρδισε και όλο σκεφτόμουν "άντε να φτάσουμε στο κάστρο". Ήταν λίγο  φλύαρο.  Παρ'αυτά ήταν μια   ευχάριστη ιστορία! 

Υ.Γ Θα προτιμούσα ο Φόλκιν  να έγραφε  ιστορίες για σκουλαρίκια. :D

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Νίκη

Πολύ χαριτωμένο και ευδιάθετο παραμύθι! Ίσως λίγο παιδικό, βέβαια, αλλά δεν πειράζει!

Μου άρεσε πολύ η κεντρική ιδέα,

Spoiler

με τους ήρωες που νομίζουν ότι είναι καταραμένοι αλλά τελικά είναι όλα στο μυαλό τους και στο ότι δεν κάνουν προσπάθειες. Θα πω όμως ότι παραπήγαινε να είναι κι η μάγισσα καταραμένη (αντιδράσεις μου σε εκείνο το σημείο: "Ποιος την καταράστηκε; Γιατί; Αμάν κι άλλος καταραμένος!:shok: ) Αν και ήταν χαριτωμένη η διαδικασία της δημιουργίας της παρεούλας που πάει στη μάγισσα, ήταν κάπως υπερβολικός ο αριθμός των ηρώων για ένα μικρό κείμενο. Χρειαζόταν ο καθένας το χώρο του για να αναπτυχθεί και λόγω της μικρής έκτασης αυτό ήταν αδύνατο κι έτσι δεν προλαβαίνει ο αναγνώστης να ενδιαφερθεί για όλους.

Μου άρεσε πολύ το τέλος και το ότι εισάγει τον αναγνώστη μέσα στο σύμπαν του παραμυθιού. Η αρχή επίσης, με τον συγγραφέα που έχει μπλοκάρει, είναι αξιαγάπητη και ξεκαρδιστική η αναφορά στο έπος των δαχτυλιδιών του...Φόλκιν!

Μ' έχασες με τη συνεχή αναφορά πολλών εξωτικών πλασμάτων, με αποσπούσε σα να λέμε απ' το κύριο θέμα.

Spoiler

Έβαλες τον τροβαδούρο σου να μιλάει σε διάλεκτο.

Καλό αυτό, αλλά νομίζω ότι η απόδοση της διαλέκτου δεν είναι πολύ σωστή, πολύ αληθοφανής. Υπάρχουν κανόνες για το ποια γράμματα δεν προφέρονται, οι οποίοι στη διάλεκτο που γράφεις εσύ δεν κρατιούνται. Τρανταχτό λάθος, που αλλάζει όλο το νόημα: λέξη "τουρλουμπούκι" δεν υπάρχει, τουμπερλέκι μάλλον θες να πεις.

Αυτά από εμένα.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Με συγκίνησες βρε άτιμε.

Καλά η αναφορά στον Άλκινεμ, αλλά όλο το σκηνικό, τόσο παραμυθικό, κεφάτο και αυθόρμητο, δεν ξέρω, πολύ το ευχαριστήθηκα. Η ιδέα ότι εκείνοι έλυσαν την κατάρα της Στράντζα και όχι αντίστροφα μου άρεσε ιδιαίτερα, γιατί περιείχε και μία μεγάλη αλήθεια: πόσες φορές φορτώνουμε, άδικα των αδίκων, σε άλλους τις ατυχίες μας;

Με κέρδισαν οι περιγραφές σου, το μοσχοκλάδι (έχεις άκρη;) η αληθοφάντρια, το ξέρεις που λέει και ξαναλέει ο νάνος, του βλαχαδερού ου μπήχτης π'τα λέει τσεκράτα και γενικώς ήταν ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα. Το τελείωμά του μου θύμισε: αυτό όμως είναι μία άλλη ιστορία, που θα την διηγηθούμε κάποια άλλη φορά. Ιστορία χωρίς Τέλος, ναι, αλλά και κάθε αυθεντικό παραμύθι.

Καλά, ίσως που ο Φόλκιν είναι πονηρούλης να μην μου άρεσε και τόσο...αλλά....ΟΚ.

 

Καλή επιτυχία στον διαγωνισμό!

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Κοσμά.

 

Spoiler

Χάρηκα που διάβασα και πάλι κάτι δικό σου, gismo, γιατί πάντα περνάω καλά με τις ιστορίες σου. Εδώ δεν άργησα να καταλάβω τι διάβαζα: ένα γλυκό παραμύθι-φόρο τιμής στον Γιάννη που μας άφησε, βασισμένο (;) στον Μάγο του Οζ. Ήταν απολαυστικό και το διασκέδασα πραγματικά. Ο Κουκουρουκουσούκου ήταν απίστευτη έμπνευση, ο Μπόντο είχε τη φάση του, η μάντισσα ήταν μεγάλο τρολ. Ο πιο αδύναμος χαρακτήρας ήταν μάλλον ο Άλκινεμ και, από τη στιγμή που μέσα στο ίδιο διήγημα μου έδειξες ότι μπορείς καλύτερα, θα ήθελα να τον σκιαγραφήσεις λίγο ακόμη στο μέλλον. Γλωσσικά θέλει ένα καλό πέρασμα γιατί έχει κάμποσα λαθάκια και κάποιες αχρείαστες παρομοιώσεις σε ένα-δυο σημεία. Αν τα κάνεις αυτά, θα στέκεται άψογα ως το γλυκό και αστείο παραμύθι που είναι. Να σημειώσω πως, παρά τις αναφορές στα διηγήματα του «δικού μας» Άλκινεμ, εκείνο που – εμένα, τουλάχιστον – πραγματικά με έσπασε και βούρκωσα ήταν αυτό το σημείο: «είχε τόσες ιδέες, ήθελε τόσα να γράψει». Και το έχεις και σχεδόν στην αρχή και, σοβαρά τώρα, αν κρατήσεις μόνο αυτό το σημείο και το όνομα, χωρίς τις παρακάτω αναφορές, δεν θα χρειάζεσαι τίποτα περισσότερο. Τέλος πάντων, δεν έχω άλλα να πω, το διασκέδασα, θέλει δουλίτσα, μπράβο που έγραψες.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Αυτή είναι η πρώτη φορά που διαβάζω κάτι δικό σου. Παρότι οι κωμικές ιστορίες δεν είναι του στυλ μου συνήθως, απόλαυσα αυτό το παραμύθι που μας έδωσες. Η γλώσσα και όλη η πλοκή ταιριάζουνε με παραμύθι και το τέλος φυσικά που είναι το κλασσικό και ζήσανε όλοι καλά... Δεν έχω να παρατηρήσω κάτι περισσότερο και σου εύχομαι καλή επιτυχία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
gismofbi

Σας ευχαριστώ που αφιερώσατε τον χρόνο σας για να διαβάσετε και να σχολιάσετε την ιστορία μου, το εκτιμώ. Ήθελα να γράψω ένα παραμύθι για το παιδί που κρύβει ο καθένας μέσα του το οποίο να προσφέρει με ένα ελαφρώς αλληγορικό ύφος διασκέδαση, πλάκα και καναδυό διδακτικά μηνύματα. Εγώ διασκέδασα κι ελπίζω να πέτυχα τον σκοπό μου να διασκεδάσατε κι εσείς.

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Τον πέτυχες. Από τις δύο εντελώς αγαπημένες μου ιστορίες του διαγωνισμού, αυτή εδώ ήταν η μία. 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.