Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Ιρμάντα

το λιοντάρι και η λαφίνα

Recommended Posts

Ιρμάντα
Όνομα Συγγραφέα: moi, c'est-à-dire Irmanta
Είδος: fantasy
Βία; όχι
Σεξ; τσου
Αριθμός Λέξεων: 2306 λίγες είναι
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Για τον  46ο Διαγωνισμό Σύντομης Ιστορίας, Κατηγορία: Fantasy, Θέμα: Κατάρα

Αρχείοτο λιοντάρι και η λαφίνα.docx

Ε, αυτά. Είχα και κάτι άλλες ιδέες που δεν πρόφτασα να ενσωματώσω. Ευχαριστώ για την παράταση και καλή σας ανάγνωση.

 

Στη μνήμη του alkinem.

 

edit: ορθογραφικά και την αφιέρωση

 

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Καταρχάς, μπράβο που, αν και μας τρόμαξες, κατάφερες να ολοκληρώσεις το διήγημα!

 

Μου άρεσε η ιδέα των καταρών και της ικανότητας του Γλαύκου, με προετοίμαζες για κάτι καλό. Η γραφή καλή, ακόμη κι αν φαίνεται σε σημεία η χρονική πίεση.

Τώρα, η πλοκή δεν με ικανοποίησε, παραήταν απλή για το κόνσεπτ (η ιδέα ήταν από τις καλύτερες του διαγωνισμού) και δεν το ανέδειξε όπως θα ήθελα (φτάσανε στο μέρος, βρήκανε την κατάρα, την σκοτώσανε, αποκάλυψη της αλήθειας, όλα τσακ μπαμ). Η ανατροπή δεν κάνει αίσθηση επειδή δεν προλάβαμε να δούμε καθόλου και την αρχόντισσα ως καλή, για να μας αγγίζει η αποκάλυψη. Η εισαγωγή (από την πλευρά του λιονταριού) μου έδωσε την αίσθηση ότι το πήγαινες αλλού (περίμενα ενεργότερο ρόλο του ζωικού ζεύγους).

Μου φάνηκε πως είδα απλώς ένα τρέιλερ του πραγματικού διηγήματος κι όχι το διήγημα αυτό καθαυτό. Για μένα αξίζει να το ξαναδείς, να το επεκτείνεις, να το διανθίσεις από άποψη πλοκής (παραήταν εύκολα όλα – μα όλα), πράγματα που είμαι σίγουρος πως θα έκανες αν δεν είχες την πίεση χρόνου και –σε δεύτερο επίπεδο– του χώρου.

 

Καλή σου επιτυχία, Ειρήνη, κι ελπίζω στο μέλλον να το δω όπως του αξίζει!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα Ειρήνη,

 

Μπορώ να κάνω copy paste ότι είπε ο κύριος από πάνω;;; Συμφωνώ με όλα :p

 

Η αγαπημένη, ξεχωριστή γραφή σου με τράβηξε από την αρχή με μία εισαγωγή που πραγματικά μου άρεσε πάρα πολύ αλλά δεν την κράτησες καθόλου. Φαίνεται η βιασύνη χρόνου, φαίνεται η βιασύνη χώρου, γενικά φάνηκε ότι το διήγημα ήθελε να το δουλέψεις (οκ, ξέρω, ζόριστηκες. Δεκτόν).

Η ιδέα είναι όντως ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ κι αν επικεντρωθείς περισσότερο στο κομμάτι των ζώων, σε εικόνες της αρχόντισσας και δώσεις χώρο και χρόνο στους χαρακτήρες σου να αλληλεπιδράσουν, θα βγάλεις ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.

 

Οι διάλογοι σου είναι πάντα από τους καλύτερους που διαβάζω όπως κι η χρήση λέξεων που με ταξιδεύουν σε άλλη εποχή.

Απλά, φαίνεται, ότι είναι σχεδόν "μισή" συμμετοχή.

 

Πάντως, πολύ καλή προσπάθεια όπως και να χει ;)

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
gismofbi

Ειρήνη δεν θα πω κάτι καινούργιο. με κάλυψαν οι προλαλήσαντες. Έχουμε μια από τις πιο έξυπνες και πρωτότυπες ιδέες του διαγωνισμού, γραφή όμορφη και ευκολοδιάβαστη και μια πλοκή απλή αλλά εξαιρετική. Ήθελα κι εγώ περισσότερο από το στυλ της εισαγωγής σου δηλαδή τις σκέψεις και δράσεις του μεταμορφωμένου ζεύγους, ήθελα η ανατροπή να μου τινάξει τα μυαλά στον αέρα και όχι απλά να με γρατζουνίσει στον κρόταφο και ήθελα η αρχόντισσα να ξεδιπλωθεί λίγο παραπάνω όσον αφορά τους σκοπούς και τους λόγους που την οδήγησαν σε αυτές τις πράξεις της. Όταν τελείωσε το διήγημα, να σου πω την αλήθεια, νόμιζα πως υπήρχε κι άλλη σελίδα και απλά δεν την εμφάνιζε. Ήταν τόσο απότομο το τέλος. Όπως είπε και ο Μορφέας ήταν ένα πανέμορφο τρέιλερ διηγήματος αλλά μου άρεσε πολύ (αν ήταν και ολοκληρωμένο όπως πρέπει να το λάτρευα) και σε ευχαριστώ που πρόλαβες την προθεσμία. Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Η πραγματική αξία των διαγωνισμών είναι ότι αποτελούν το έναυσμα για να παραχθούν ιδέες. Κι ετούτη εδώ η ιδέα ήταν όντως καταπληκτική!

 

Πραγματικά, εκεί

 

 

που άρχισες να μας περιγράφεις πώς έβλεπε ο Γλαύκος τις κατάρες, ζήλεψα.

Τι φοβερή σκέψη να είναι έτσι ορατές και να μπορεί να τις πιάσει και να τις διαλύσει στο φως του ήλιου!

Και πόσο όμορφη η περιγραφή της να κρύβεται μέσα στο σκοτάδι και να τσιρίζει κι αυτός να παλεύει μαζί της ενώ οι άλλοι δεν έβλεπαν.

 

 

 

Αν βαθμολογούσαμε μόνο την ιδέα, εδώ θα είχαμε το απόλυτο άριστα πρωτοτυπίας.

Στα περαιτέρω, βέβαια, φαίνεται η έλλειψη χρόνου -γιατί χώρος υπήρχε ακόμη. Καθώς έμπαινα στην πέμτπη σελίδα του διηγήματος και έβλεπα ότι ήταν η τελευταία αναρωτιόμουνα πώς γίνεται να φτάνουμε κιόλας στο τέλος.

 

 

Λογικά, θα περίμενα να δω και την ελαφίνα και να διαδραματίζεται κάτι ανάμεσα σε όλους τους εμπλεκόμενους.

Επίσης, μένουμε με μια απειλή να κρέμεται από πάνω τους και να μην ξέρουμε τι θα τους ξημερώσει.

 

 

 

Ανεξάρτητα πάντως από την πλοκή και την κατάληξη, θα μείνω λίγο να εστιάσω στο ότι ήταν πολύ καλή η αρχική ατμόσφαιρα -εκεί που ξεκινάει να του λέει για τη δουλειά. Επειδή αυτά που κάνουν ένα κείμενο ελκυστικό είναι σίγουρα οι μικρές πινελιές με την πληροφορία της κοσμοπλασίας, με τράβηξε πολύ η αναφορά στα πλοία που δεν θα έπρεπε να πιάνουν κατάρες επειδή πλέουν πάνω στο αλάτι. Αμέσως με έκανε να σκεφτώ ότι υπάρχει μια στιβαρή κοσμοπλασία από πίσω.

Πολύ θα ήθελα να τους ξαναδώ τους δυο κυρίους σε νέες περιπέτειες.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Καλησπέρα Ειρήνη!

Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στην όμορφη, διαχρονική γραφή σου, έτσι όπως την γνώρισα στο Δάσος με τα Πέπλα και το διήγημα ο Δράκος στο Ραβδί. Έτσι, το ομολογώ, περίμενα με υψηλότατο ενδιαφέρον τη συμμετοχή σου. Το διήγημα ήταν αξιοπρεπέστατο, αν σκεφτεί κανείς την πίεση χρόνου κάτω από την οποία γράφτηκε, αλλά δεν μπορώ να μην σου πω πως απείχες αισθητά από τα υψηλά σου στάνταρ. Όχι ότι δεν διακρίνεις εδώ κι εκεί το στυλ σου, τους απολαυστικούς διαλόγους ή τις ωραίες ιδέες που, είμαι σίγουρος, πατάνε σε μια πρωτότυπη και αξιόλογη κοσμοπλασία που κάπου εκεί στα τεφτέρια σου κρατάς μακριά από εμάς (!) αλλά ήθελε δουλίτσα ακόμη. Όμως, μη στεναχωριέσαι: εξακολουθεί να είναι ένα από τα καλύτερα αυτού του διαγωνισμού. Έχει ωραία ιδέα, παίζει και λίγο με το παραμύθι, με λίγα λόγια εξυπηρετεί σωστά τον σκοπό του που δεν είναι άλλος από το να ψυχαγωγήσει. Μου άρεσε επίσης που άφησες να αιωρείται και 

η τύχη της ελαφίνας, που προφανώς κατέληξε, όλοι ξέρουμε που

 

Μια ένσταση μόνο στην ιδέα της φύσης της κατάρας: δεν μου άρεσε οπτικά πως απέδωσες τις 

οντότητες, σαν little critters δηλαδή

 

Αυτά, εύχομαι καλή επιτυχία!

Edited by Mournblade
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Ξεκινάει δυνατά, με όμορφη πρόζα και εξαιρετική περιγραφή της κατάστασης του ήρωα. Χωρίς να λέει και να προδίδει πράγματα, σε βάζει σ’ αυτό που έχει συμβεί. Ο διάλογος πιο κάτω ξεκινάει κι αυτός με ωραίο τρόπο και στη συνέχεια λειτουργεί, δίνει τις πληροφορίες. Τέλεια και η ιδέα του πώς ο ήρωας βρίσκει τις κατάρες όπως και η περιγραφή της, γενικά ό,τι έχει να κάνει με περιγραφή του μεταφυσικού είναι δυνατό.

Ένα μικρό θέμα μου ήταν ότι η αποστολή αποδείχθηκε περίπατος. Μετά δηλαδή την εισαγωγή, η ένταση έπεφτε και όταν πήγαιναν εκεί, όλα φαίνονταν εύκολα. Από την άλλη αυτό είναι ενάντια στα κλισέ του είδους, οπότε το είδα μάλλον με συμπάθεια στο τέλος, αφού με κρατούσαν άλλα πράγματα.

Η ανατροπή λειτούργησε για μένα, αλλά χρειαζόταν την εξήγηση του Σίλα, που σημαίνει πως δεν ήταν τόσο δυνατή κατραπακιά. Κάπου εκεί ο ρυθμός ανέβηκε χωρίς να υπάρχει λόγος και το τέλος με άφησε με την αίσθηση πως θα μπορούσες να συνεχίσεις την ιστορία. Γενικά, αν ήθελες να γράψεις περισσότερα, θα τα διάβαζα ευχαρίστως.

Πάντως κι έτσι ήταν μια όμορφη ιστορία, που μάλλον θέλει ανάπτυξη, όχι επειδή δεν χωρούν όσα λες στις λέξεις που έγραψες, αλλά επειδή χωρούν κι άλλα τόσα.

 

Edited by Solonor
οικονομία :)
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Δεν θα πρωτοτυπήσω ούτε εγώ στα σχόλιά μου.

Η ιδέα είναι έξυπνη και όμορφη. Μπορούν να γίνουν πολλά ωραία πράγματα με αυτήν. Μου άρεσε επίσης το πώς την χειρίστηκες στο διήγημα, με τις μεταμορφώσεις και τον λόγο που χρησιμοποίησε η Χαραυγή αυτήν την κατάρα, αν και περίμενα διαφορετική την εξέλιξη.

Η ανατροπή στο τέλος ήταν καλή, αλλά θα ήθελα λίγο καλύτερο στήσιμο και γνωριμία με τους χαρακτήρες μέχρι να φτάσουμε εκεί. Οι 1.000+ λέξεις που σου περίσσευαν θα ήταν αρκετά χρήσιμες γι' αυτό. Γενικότερα, φαίνεται κάπως η βιασύνη, επειδή μας έχεις συνηθίσει σε καλύτερα αποτελέσματα, τόσο στη γραφή όσο και στην ιστορία.

Το τελικό πρόσημο είναι, φυσικά, θετικό, τόσο για την όμορφη ιδέα, όσο και για το τελικό αποτέλεσμα, παρά την πίεση του χρόνου.

Καλή επιτυχία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Πολύ έξυπνη ιδέα, πανέμορφη εισαγωγή, αλλά δυστυχώς η υπόλοιπη ιστορία είναι η πιο αδύναμη από τις ιστορίες σου που έχω διαβάσει Ειρήνη. Φαίνεται νομίζω η πίεση του χρόνου κάτω από την οποία γράφτηκε. Οι χαρακτήρες, ενώ σε άλλες σου ιστορίες είναι όχι απλώς αληθοφανείς, αλλά αληθινοί θα έλεγα, εδώ δεν έχουν προλάβει να αναπτυθχεί όπως θα έπρεπε, όπως η Αρχόντισσα που η ανάπτυξη της είναι τελείως επιδερμική. Το πιο ενδιαφέρον σημείο της ιστορίας, για εμένα τουλάχιστον,

Spoiler

είναι η ικανότητα του Γλαύκου (Νομίζω ατυχής επιλογή για όνομα του ήρωα, γιατί αμέσως βρέθηκα σε καταψύκτη σουπερ μαρκετ με ψάρια :) ) να βλέπει και να αιχμαλωτίζει τις κατάρες.

Η υπόλοιπη ιστορία όμως απλά δεν κατάφερε να με κρατήσει καθόλου. Όλα κύλισαν γρήγορα και ολοκληρώθηκαν τυπικά.

Spoiler

(πηγαν, επιασαν την κατάρα, κατάλαβαν την ψέμα της αρχόντισσας, έφυγαν )

Όπως είπα, η ιδέα είναι πολύ έξυπνη αλλά η ιστορία θέλει και δικαιούται πολύ περισσότερη ανάπτυξη, κάτι που άνετα μπορείς να κάνεις Ειρήνη αν ασχοληθείς ξανά μαζί της, χώρις την Δαμόκλειο σπάθη του χρόνου πάνω από το κεφάλι σου.

Υ.Γ. Η πρώτη παράγραφος με την αντίληψη του λιονταριού είναι υπέροχη, θα ήθελα να υπήρχαν και άλλες ανάλογες.

Καλή επιτυχία.

Edited by SymphonyX13
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Steel Guardian

Πολύ καλή η ιδέα, όχι όμως τόσο καλή ανάπτυξη. Σίγουρα θα ήθελα να ήταν μεγαλύτερη η ιστορία, τόσο για να γνωρίσω καλύτερα τους χαρακτήρες, όσο και για να αναπτυχθούν περισσότερο η αναμέτρηση με την κατάρα και γενικότερα το τέλος, που μου φάνηκε αρκετά βιαστικό.
Μια δυο προτάσεις σε μερικά σημεία μου έδειξαν ότι υπάρχει μπόλικο ζουμί στον κόσμο και ότι υπάρχει δουλεμένο και ενδιαφέρον worldbuilding πίσω από την ιστορία. Αυτό ήταν κάτι που μου άρεσε.
Η γραφή σου είναι πολύ ωραία και μου δημιούργησε μι αίσθηση ζεστασιάς. Ακόμα πιστεύω ότι είχε έντονη  προφορικότητα, γεγονός πολύ θετικό, που νομίζω ότι συνέβαλε στην προαναφερθείσα αίσθηση ζεστασιάς. Δυνατοί ήταν και οι διάλογοί σου.
Τους χαρακτήρες θα μπορούσες να τους δουλέψεις αρκετά παραπάνω, αλλά ακόμα κι έτσι η δυναμική μεταξύ Γλαύκου και Σίλα ήταν πολύ καλή.

Spoiler

Το twist στο τέλος δεν με άφησε αδιάφορο, αλλά όπως είπαν και παραπάνω αν είχαμε δει περισσότερο την αρχόντισσα/μάγισσα θα είχε περισσότερο ισχύ.

Υπήρχαν και αρκετά τυπογραφικά λάθη, αλλά φαντάζομαι ότι αν ξανακοιτάξεις την ιστορία θα τα εντοπίσεις και διορθώσεις.
Τα ονόματα που διάλεξες οφείλω να ομολογήσω ότι μου φάνηκαν κάπως άσχημα και όχι ταιριαστά με την ατμόσφαιρα της ιστορίας.
Τέλος κάτι εντελώς ασήμαντο με "ενόχλησε" που το πρώτο γράμμα του τίτλου δεν ήταν κεφαλαίο.
Καλή επιτυχία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Νίκη

Παρόλο που φαίνεται πώς είναι βιαστικό, αξίζει πολλά!  Πλεονεκτήματα: Η ιδέα είναι πάρα πολύ πρωτότυπη, ο διώκτης της κατάρας πολύ συμπαθής τύπος, η εισαγωγή μέσα  από την οπτική γωνία του μεταμορφωμένου καταπληκτική. Επίσης, έχει ένα "άρωμα Ελλάδας", σαν να διαδραματίζεται σε φράγκικο μεσαιωνικό πριγκηπάτο του Μοριά ή κάποιου νησιού κι αυτό πολύ μου αρέσει! Φαντασία με ονομασία προέλευσης!

Ελαττώματα: Θα ήθελα να αναλύονται περισσότερο τα κίνητρα της αρχόντισσας να κάνει ότι έκανε, δε μου φαίνεται ότι

Spoiler

ο έρωτας μάνας-κόρης με τον ίδιο άντρα θα ήταν επαρκές κίνητρο για το φόνο της κόρης. Αντίθετα, το φυσιολογικό θα ήταν η μάνα να θέλει να προστατέψει την κόρη από αυτό τον έρωτα και να τα βάλει με το γκόμενο κι όχι με το αίμα της. Επίσης, τι απέγινε η κόρη, πώς πέθανε; Την έφαγε τελικά το λιοντάρι ή τη δολοφόνησε η μάνα άμεσα;

Θα ήθελα να βλέπαμε περισσότερα σημεία της πλοκής από την οπτική γωνία των μεταμορφωμένων σε ζώα. Επίσης κατά το τέλος υπάρχει κάποια ασάφεια. Λες: «Η αρχόντισσα δεν θα βλάψει αυτόν που την εξυπηρέτησε» είπε κάποιος από τους φρουρούς. Κάπιος που δεν ήταν στο υπόγειο ήταν αυτός. Κάποιος ψηλός, και φτενός, και τρομακτικός σαν ιεροδικαστής.

Ποιος ήταν ο 'αυτός, που δεν ήταν στο υπόγειο"; Κάποιος από τους φρουρούς;  Αν ναι, η περιγραφή αυτή είναι σε άσχημο σημείο, καθώς διακόπτει τους διαλόγους φρουρών και καταροδιωχτών.

Τέλος, θα το ψειρίσω λέγοντας ότι έχει μπόλικα ορθογραφικά λάθη.

Spoiler

 

Αυτά από εμένα, Ειρήνη!

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Μου αρέσουν τα σύντομα διηγήματα, αλλά αυτό χρειαζόταν λίγες λέξεις ακόμα. Νομίζω ότι ήθελε λίγο παραπάνω από τον Γλαύκο, πριν πάρει την καινούργια δουλειά. Μια που η υπόθεση είναι απλή και προχωράει απλά και σύντομα, σε έπαιρνε να αναπτύξεις λίγο τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστή.
 

Spoiler

 

Κατά τα άλλα, όπως είπα, ωραίο ήταν, αλλά δεν είχε αυτό το κάτι που θα το έκανε να ξεχωρίζει. Ίσως η σκηνή που ο Γλαύκος βγαίνει με την, αόρατη για τους άλλους, κατάρα τυλιγμένη στο μπράτσο του. Αυτή είναι η αγαπημένη μου σκηνή.

Αρνητικό: οι εξηγήσεις στον διάλογο του τέλους,όταν οι δυο τους φεύγουν από το αρχοντικό. Μα, το καταλάβαμε τι έγινε. ΑΝτίθετα, ωραίο κλείσιμο αμέσως μετά, με τον Γλαύκο που εύχεται να είχε μία κατάρα σε βαζάκι. :)

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλησπέρα Ειρήνη,

 

Ε....βασικά... δεν ξέρω τι να πω για αυτή την ιστορία. Όταν την τελείωσα έμεινα με μία άισθηση 'τι αυτό ήταν;' 

Θα συμφωνήσω ότι  είχε καλή κεντρική ιδέα

Αν και η δύναμη είναι τέτοια, που χρειάζεται ένα αντίβαρο γιατί αλλιώς σε μία άλλου είδους ιστορία θα είναι  αυτό που λέμε οι βίντεογκέιμερς : cheataki godmode 

αλλά η πλοκή αυτή καθ' αυτή μου φαίνεται σαν να  καθορίστηκε καθώς γραφόταν και να μην ήξερες τι να κάνεις μαζί της.

Παραμένει βέβαια ένα ευχάριστο διήηγημα(είναι και τοσοδούλικο άλλωστε), αλλά  κάνει μπαμ το ότι δεν είχες χρόνο!

 

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

 

 

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Ειρήνη.

 

Spoiler

Πάλι με χρόνια, με καιρούς... επιτέλους ξανάγραψες σε διαγωνισμό, έστω και με την ψυχή στο στόμα. Ας είναι, δεν πειράζει. Η κεντρική ιδέα ήταν εξαιρετική και περιμένω κάποια στιγμή να δω τον Γλαύκο να κάνει εμφάνιση σε μια μελλοντική συνέχεια του Δάσους. Κι ο βασικός σου χαρακτήρας πολύ ωραίος, πολύ καλοφτιαγμένος. Το γράψιμο ξεκινάει στα γνωστά υψηλά επίπεδα, αλλά πιο κάτω γίνεται κάπως απρόσεκτο – για τα δικά σου δεδομένα, τουλάχιστον. Αυτό που δεν μου δούλεψε καθόλου, ούτε λίγο, ήταν η ανατροπή και θα εξηγήσω αμέσως γιατί: αναιρεί τον λόγο ύπαρξης της κεντρικής πλοκής. Αν η αρχόντισσα ήταν αυτή που μεταμόρφωσε τον εραστή και την κόρη, γιατί ήθελε άλλον να λύσει τα μάγια; Και γιατί να τα λύσει εξαρχής, από τη στιγμή που κατάλαβε ότι ο εραστής ακόμη και σαν λιοντάρι θυμόταν; Και γιατί να εξαναγκάσει τον Γλαύκο και τον Σίλα να δουλέψουν γι’ αυτήν εφόσον η ίδια είναι και μάγισσα και αρχόντισσα; Τι παίζει, είναι κάποιος νονός της νύχτας ή κάτι; Γενικά, ως έχει, η ανατροπή δεν λειτουργεί, δημιουργεί προβλήματα αντί να εξηγεί και να εκπλήσσει. Θέλω οπωσδήποτε να ασχοληθείς περαιτέρω μαζί του, πάντως, γιατί έχεις κάτι πολύ καλό εδώ και θα είναι κρίμα να το αφήσεις.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Αφού το λιοντάρι θυμόταν και δεν την ξέκανε ούτε και σαν σαρκοφάγο τι απέγινε η κόρη; Αυτό είναι και το μόνο που λείπει από την ιστορία και ίσως μια εκδίκηση από το Γλαύκο αν ήθελες να την μεγαλώσεις λίγο. Από εκεί και πέρα ήταν μια ωραία ιστορία όπως μας έχεις συνηθίσει και από το παρελθόν. Να πω καλή επιτυχία; Μα την έχεις σίγουρη!

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Θα ήθελα να πω μόνο, ότι θέλω να το διαβάσω αυτό στην κανονική του μορφή. Και όταν το ξαναπιάσεις, αν μπορούσες να δώσεις τα κίνητρα και το χαραχτήρα της Χαραυγής (λάτρεψα ονόματα αλλά κυρίως αυτό) με τέτοιον τρόπο που φόνος της κόρης να φαίνεται εντελώς αναπόφευκτος, σαν τη μόνη λύση σε μια τραγωδία, θα ήμουν πάρα πολύ ευτυχισμένη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.