Jump to content

Recommended Posts

Mournblade

Καλημέρα John!:)

Μου άρεσε η ιστορία σου, όπως και η διάθεση σου να ρισκάρεις. Βρήκα πετυχημένη και ιντριγκαδόρικη την φόρμα που διάλεξες να πεις την ιστορία, με τις καταγραφές κτλ. Κράτησε το ενδιαφέρον μου σε υψηλά επίπεδα. Έ, οκ λίγο τη φάση με το αρκουδάκι τη βρήκα corny και μελό, αλλά είναι πταίσμα, όχι κάτι σοβαρό. Ούτε και η 

Spoiler

σφαίρα - εκδήλωση των εθισμών

με ενθουσίασε, αλλά δεν με χάλασε κιόλας. Με λίγα λόγια, μου άρεσε η προσπάθεια σου. Good job!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Γιάννη μου το μαντήλι σου η ιστορία σου έχει όλα τα καλά που μας έχεις συνηθίσει. Άμεση, απλή γραφή, λεπτομέρειες που δίνουν βάθος στους χαρακτήρες, πινελιές χιούμορ, τρυφερότητα κλπ. Η ιδέα είναι:

Α. Καλή και πρωτότυπη:

[spoiler]

Η συγκέντρωση του κακού και η προσωποποίηση του.

[/spoiler]

Και,

Β. Προβληματική:

[spoiler]

Δηλαδή, όχι κακή αλλά δεν με έπεισε για ΕΦ. Ακροβατεί επικίνδυνα (και μάλλον πέφτει κατά την γνώμη μου) προς φάντασυ μεριά. Αν αποφάσιζες να γράψεις μια (πιο μεγάλη) καθαρά φάντασυ ιστορία και να αναπτύξεις τις δυνατότητές της νομίζω ότι θα ήταν αριστούργημα.

[/spoiler]

αλλά ο τρόπος που διάλεξες να την δώσεις είναι εξαιρετικός και ο κεντρικός χαρακτήρας ανάγλυφος.

 

Υ.Γ. Τσουτσού δεν είδα...

Καλή επιτυχία!

Edited by Old man & SiFi
  • Like 2
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
alinana

Τι είπες τώρα!!! και τι λέω και εγώ... είμαι κομματάκι άφωνη... έχω καταπιεί μεγάλες δόσεις ενθουσιασμό! :)

Υπέροχη σαν έμπνευση, πρώτα από όλα.

αν είχα φαγητό στη φωτιά το δίχως άλλο θα το έκαιγα...

ε αυτά... τι; να συνεχίσω; καλά, οk :p

να πω όταν την διορθώσεις να βάλεις δύο γ στη λέξη συγγνώμη...

και να πω ότι εκεί που λες "λόγω του βάθους στη Γη που βρίσκεται" στην αρχή, σκέφτηκα μήπως έπρεπε να είναι 'λόγω του βάθους της Γης που βρίσκεται' αλλά δεν είμαι σίγουρη.

αυτά, τα ειπα τα... κακά και ξεμπέρδεψα :D

διάβαζα που λες και ακολουθούσα την ψυχολογία του ήρωα (ιδανική ταύτιση) και ταυτόχρονα άλλαζα συνέχεια διάθεση... συνεχείς αδιόρατες ανατροπές αυτού που μεταδιδόταν και δεν το θεωρώ και πολύ εύκολο αυτό για να πετύχει! αγωνία, με άλλα λόγια το λες... και όλο και σκεφτόμουν τι ήθελα να πω σε κάθε αναγνωστικό βήμα.. και όλο και μου έλεγα σκάσε και κοίτα να το απολαύσεις... με κρατούσε απολύτως εστιασμένη, δεν το συζητώ!

η γλώσσα και η αφήγηση (ενισχύθηκε από το εύρημα των καταγραφών βεβαίως αυτό) ιδανικά απλή, άμεση, μεταδοτική αλλά κυρίως, τέρμα Ανθρώπινη!

το εύρημα με τον Γελαστούλη, η επικοινωνία με τον γιο... όλες όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με αυτό αλλά και κάθε άλλη ανθρώπινη και φυσιολογική, καθημερινή, ανεπεξέργαστη σκέψη αποδίδουν τέλεια την μοναξιά που κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να μεταμορφωθεί σε απόγνωση και είναι φυσικά ο καλύτερος τρόπος να επικοινωνηθεί η ζωτική ανάγκη του ήρωα να κρατήσει επαφή και να διατηρήσει την γέφυρα με τον έξω κόσμο, την ζωή του, τον εαυτό του...

Σαν ιδέα την βρήκα καλή, ακόμα περισσότερο όμως πρωτότυπη, τόσο αυτή όσο και τον τεχνικό τρόπο που την αποδίδεις... αυτός θεωρώ ότι είναι το καλύτερο κομμάτι! (θέλω και εγώ εμπνεύσεις σαν και αυτή σνιφ σνιφ :p )

πολύ φρέσκο όλο το γραπτό... η επικοινωνία με τους συναδέλφους πχ, το όλο ύφος... ειχε και χιούμορ και πνοή... και είχε και κάτι ακόμα που θα το πω και ας μην είναι ό,τι πιο απτό να σταθεί κανείς... είχε μια θετικότητα, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το θέσω, που πιστεύω ότι πηγάζει από εσένα τον ίδιο και μάλλον, ή ακριβώς για αυτό είναι που το λέω, υπάρχει σε κάθε γραπτό σου!

Ελπίζω να επιστρέφει και να βγαίνει στον αέρα στο τέλος... δεν θέλω να πιστέψω ότι ένας τόσο θετικός άνθρωπος (και αυτός) δεν βρήκε διέξοδο για εκεί...

Συγχαρητήρια και Καλή επιτυχία σου Γιάννη!

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Καλογραμμένη, απλή και ανθρώπινη, ενδιαφέρων τύπος ο πρωταγωνιστής σου, ολοκληρωμένος θεωρώ, μου άρεσαν ιδίως οι επικλήσεις στον γιο του, μου έβγαλαν μια αυθεντικότητα.

Η ιδέα τώρα είναι και για μένα τελείως φάντασυ, παρά το εφ υπόβαθρο, δηλαδή μόλις την αποκάλυψες αυτή ήταν η σκέψη μου («τι ωραία φάντασυ ιδέα και πόσο καλή χρήση του θέματος»). Και γενικά δες τι έχεις κάνει: Πέρσι το βουνό σου στο σάι-φάι κατέληξε φάντασυ, ο τρόμος σου στον διαγωνισμό φανταζόφερνε, ο τρόμος σου στο εργαστήριο επίσης, το φάντασύ σου παραδόξως ήταν… φάντασυ. Do you see the pattern? :P

Αλλά είναι όμορφη ιδέα, γι' αυτό στρώσου και γράψτη όπως θα την έγραφες εκτός διαγωνισμού (new weid ίσως το είδος που θα προέκυπτε;). Σε κάθε περίπτωση δεν σε θεωρώ πιο εκτός απ' ό,τι μεγάλο μέρος του space opera ως είδος (και ποιος είμαι εγώ να αλλάξω τα υποείδη του σάι-φάι, μου λες;), απλώς βρήκα ενδιαφέρουσα την παρατήρησή μου και είπα να τη μοιραστώ :p.

Για μένα η αχίλλειος πτέρνα του διηγήματος είναι η μορφή του, στοιχείο που ναι μεν αποτελεί μια ιδιαιτερότητα και ιντριγκάρει τον αναγνώστη, στοιχείο δε από το οποίο πηγάζουν κατ’ εμέ τα κύρια προβλήματα του διηγήματος.

Spoiler

Μου άρεσε που ξεκίνησες με τη δεύτερη καταγραφή (είτε περιλάμβανες την πρώτη είτε όχι), μου άρεσαν οι διαδικαστικές φράσεις λόγω φόρμας, αν και θα τις ήθελα περισσότερες, μου άρεσε που έκλεισες ανάποδα (με την πρώτη), αλλά αυτό το έξυπνο τερτίπι περίμενα να αποκαλύψει στο τέλος κάτι που θα άλλαζε την εικόνα μας για την ιστορία, γεννώντας μου ακαριαία προσδοκίες που ποτέ δεν εκπληρώθηκαν. Η πρώτη καταγραφή στο τέλος κατά τη γνώμη μου αποδυναμώνει το τελικό αποτέλεσμα: δεν περιλαμβάνεις καμία ουσιώδη νέα πληροφορία (εγώ θα προτιμούσα να μην είχαμε καταλάβει τίποτα για τους εθισμούς και τι είναι η σφαίρα κλπ μέχρι να φτάναμε σ’ αυτή την καταγραφή που ως πρώτη θα είχε νόημα να μιλήσει για πρώτη και τελευταία φορά αναλυτικά για το πείραμα – ναι, θα δυσκόλευε την μέχρι τότε ανάγνωση, αλλά θα επιβράβευε πιστεύω), κάτι που κάνει περιττό το exposition σου στην 6η καταγραφή (το οποίο το αισθάνθηκα ως tell, επειδή δεν μου ταίριαξε καθόλου σ’ εκείνο το σημείο, παρά τη δικαιολόγησή σου, κάτι που οφείλεται για άλλη μια φορά στη φόρμα που διάλεξες), δεν κλείνεις ούτε καν με συναισθηματικό κρεσέντο (αυτό το κάνει η όντως τελευταία καταγραφή (11) – ναι, ο Θανάσης θα είναι το ρεμπέτικο του μέλλοντος, Morfeas approves), γενικά δεν προσφέρει τίποτα κατά τη γνώμη μου, απεναντίας χαλάει την τελική γεύση (οκ, όχι πολύ, αλλά και το λίγο καλό δεν σου κάνει).

Πάντως σίγουρα συγκαταλέγεται στα καλά σου γραπτά, μου άρεσε, τα προτερήματά του τα θεωρώ σημαντικότερα από τα ελαττώματά του, αλλά θεωρώ ότι αν είχες λίγο περισσότερο χρόνο να την επεξεργαστείς πριν τη γράψεις θα είχαμε δει εντυπωσιακά πράγματα (και στα λέω επειδή ξέρω πως σαν σφουγγάρι ρουφάς τα σχόλια που σου γίνονται και βελτιώνεσαι σχεδόν κάθε φορά).

Καλή σου επιτυχία!

Edited by Morfeas
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Man_from_Earth
Γειά σου Γιάννη!
 
Οκ, μπορεί να πάτησες στην γνωστή ταινία "Σφαίρα" αλλά παράλληλα διαφοροποιήθηκες αρκετά με τις προσωπικές σου πινελιές ώστε να δικαιούσαι να μην ανεβάσεις στο Fanfiction:). Τέτοιες πινελιές που μου άρεσαν και ξεχώρισα ήταν η αφήγηση με καταγραφές και το πρωθύστερο σχήμα που χρησιμοποίησες για τελείωμα. Η οπτική των καταγραφών και η γραφή σου γενικά με κέρδισε αμέσως και με μετέφερε στο σκηνικό. Πολύ καλή ροή που δεν κούρασε επουδενί ενώ το συναίσθημα δεν έλειπε και ταυτόχρονα δεν πάθαμε και συναισθηματική υπερφόρτωση. Στα 'αλλά: Είδα κάποια λογικά 'σφαλματάκια' στο στόρυ, όπως:
 
-ο ήρωας πολύ γρήγορα κουράστηκε. Μόλις λίγες μέρες μετά την έναρξη της αποστολής; Θα περίμενα να τον πιάσει κανα 2 μηνες μετά μίνιμουμ!. Ρεαλιστικά και εφόσον η επίλογή των ανθρώπων αυτών είναι μια χρονοβόρα διαδικασία (ώστε να βρουν τον κατάλληλο) θα περίμενα να προσπαθήσει να αντισταθεί περισσότερο στα αρνητικά συναισθήματα. Αυτό θα έπρεπε ίσως να φανεί με σταδιακότερη 'μεταστροφή' του - τεχνικό και θεωρώ θα μπορούσες εύκολα να το διορθώσεις.
 
-Η παραμονή για 1 χρόνο δικαιολογείται για αποστολή στο διάστημα γιατί η μετακίνηση από και προς είναι δύσκολη. Δεν ξέρω όμως αν δικαιολογείται στην περίπτωση μετακίνησης απο και προς 15km προς το κέντρο της γης (θα ήταν ευκολότερη θεωρώ). Ωστόσο αυτό δεν είναι αμιγώς τεχνικό ζήτημα καθώς στην αναμενόμενη ετήσια απομόνωση έχτισες και το αίσθημα της απόγνωσης/βαρεμάρας/ του λείπει ο Στέλιος κλπ.=> πιθανή 'διόρθωση' θα απαιτούσε σημαντικότερες προσαρμογές στο κείμενο.
 
Εντωμεταξύ το σχήμα που καθορίζει το είδος της ιστορίας σου παραπέμπει περισσότερο σε Φ παρά ΕΦ. Λ.χ.
 
-Η μπάλα δημιουργήθηκε (μεταφυσικά; μαγικά;) λόγω της αφαίρεσης εθισμών από ανθρώπους.
-Η μπάλα είναι ζωντανή.
 
Συζητώντας πια με δεδομένα Φάνταζυ βρήκα την ιδέα των σωρρευμένων εθισμών που θέλουν να απελευθερωθούν, εξαιρετική. Είναι το στοιχείο που δίνει στην ιστορία σκοπό, αρχή/μέση/τέλος. Ίσως όμως θα μπορούσε να δοθεί λίγο καλύτερα - το προσπάθησες με τα παρεμβαλλομενα λόγια ανάμεσα στα δικά του, που το βρήκα 'υστερικά' βιαστικό. Λ.χ. θα ήθελα οι εθισμοί που του 'φυτετηκαν' από τη μπάλα να του βγουν εν καιρώ, ύπουλα, και αφού έχει βγει καιρό στην επιφάνεια.
 
Τέλος ένα τεχνικούλι ακόμη:
 
Έπαθα τέτοια λαχτάρα που πετάχτηκα πίσω. Τι στο διάολο, αναφώνησα.
 
Είναι αφύσικό αυτός που πραγματοποιεί μια ημερολογιακού τύπου καταγραφη να προσδιορίζει ότι 'αναφώνησε' κάτι. Πιθανή διόρθωση 'Τι στο διάλολο' σκέτο; Δεν είμαι σίγουρος.
 
Αυτά...
 
καλή επιτυχία!
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Καλή πρόζα, ταιριαστή για πρωτοπρόσωπη αφήγηση, προφορική. Μου άρεσε πολύ η αντίθεση με το ξεκίνημα στην καταγραφή 6.

Ο τρόπος που δίνεις τη σφαίρα, γρήγορα, ανεβάζει το σασπένς. Γενικά η ροή της πληροφορίας σου είναι εξαιρετική, το ίδιο και ο ρυθμός, δεν υπήρξε στιγμή που να βαρέθηκα.

Όσον αφορά την ιδέα σου, δεν έχω ιδέα αν στέκει. Η μόνη απορία που έχω είναι γιατί δεν έχει live επικοινωνία με τους από πάνω, γιατί δεν τον ακούει δηλαδή κανείς και γιατί δεν του δίνουν απαντήσεις, οδηγίες κλπ. Αν του δίνουν θα έπρεπε να φαίνεται η αλληλεπίδραση. Αν πάλι υπάρχει κάτι που το εμποδίζει, και πάλι θα έπρεπε να διευκρινιστεί. Νομίζω πως θα μπορούσες να το βάλεις αυτό χωρίς να αλλάζει κάτι ιδιαίτερο στην αφήγησή σου.

Το ποίημα ταιριαστό, δούλεψε για μένα όπως και ο τρόπος που το χρησιμοποίησες. Το τέλος ωραίο.

Με εξαίρεση το κενό της επικοινωνίας, πολύ καλή ιστορία, για μένα η καλύτερή σου.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Α είναι ωραία ιστορία ετούτη. 

Με συγκίνησες με τον Στέλιο και τον Γελαστούλη και νομίζω έκανες καλή χρήση του θέματος και άριστη κατανομή ρυθμού. Ο πρωταγωνιστής είναι απλός και ανθρώπινος, κατανοητός τόσο -όσο και δεν φορτώνεις το κείμενό σου με τεχνολογικές λεπτομέρειες, ενώ παράλληλα καταφέρνεις να μην είναι και απλοϊκό. Αυτό για μένα είναι μεγάλη επιτυχία. 

Η ιδέα τώρα; Καλή. Ο εθισμός επιστρέφει και εκδικείται. Ξέρεις τι θα ήθελα, αν θα ήθελα κάτι; Λίγο πιο "δυναμική" θεώρηση της εκδίκησης της χρυσαφένιας. Στο τέλος δεν κατάλαβα πώς ακριβώς του έκανε κατοχή το ζωντανό από τους ανθρώπινους εθισμούς ενεργειακό μπαλάκι. Τον έβαλε να καταστρέψει το μηχάνημα, και μετά; Θα βρει τρόπο να ανεβεί στην επιφάνεια της γης μαζί του; Πώς θα ανεβεί; Δεν ήταν απαραίτητο το μηχάνημα για την επιστροφή του επιστήμονα; Ναι, κάτι παραπάνω σε εξηγήσεις το ζητούσε η συνταγή. Ειδικά που το είχες και τόσο αβίαστα, ρε φίλε. Μπορούσες να πεις τα πάντα με απλό και κατανοητό ύφος και χωρίς κορώνες. Μπορούσες να δώσεις εξηγήσεις, και αν ήταν ανάλογης ποιότητας η ιστορία σου θα εκτοξευόταν.

Πώς είχες σκεφτεί ότι φεύγανε οι εθισμοί ακριβώς, btw? Μία μου απορία.

Γενικά, είναι μικρές οι τεχνικές λεπτομέρειες και τις αγνοεί κάποιος. Μεγάλη επιτυχία ο σωστός ρυθμός σου. Βασικά επειδή είναι τόσο σωστός ο ρυθμός και η κλιμάκωση περνάνε στο ντούκου τα ψιλολαθάκια που αναφέρω. Πραγματικά. Ούτε ζυγισμένο να το είχες. (Βεβαίως και συγκινήθηκα με τις καταγραφές για το παιδάκι του αλλά that's just me)

Καλή επιτυχία και να ξαναβλέπουμε κι άλλες τέτοιες ιστορίες από σένα!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ρε, εμένα δεν μ' άρεσε...

Καταρχήν, το ύφος των καταγραφών δεν με έπεισε ότι ήταν, πράγματι, καταχωρήσεις σε ημερολόγιο. Πολλά πράγματα στις πρώτες δυο-τρεις έκανε μπαμ ότι τα έλεγε για να τα μάθουμε (για παράδειγμα, λέει στον γιο του "θα ανέβω και θα ξαναβρεθούμε", κάτι τέτοιο, το οποίο είναι πολύ ωραίο και αποτελεσματικό, αλλά στην επόμενη καταχώρηση δηλώνει ότι βρίσκεται κάτω απ' τη γη, σαν να μην το ξέρουν οι επιστήμονες που θα λάβουν τα αρχεία). Η γλώσσα δεν ήταν αυθόρμητη, για παράδειγμα, κανείς δεν γράφει στο ημερολόγιό του: "κούνησα το κουτί, σκεπτόμενος να το ανοίξω, όταν εκείνο άνοιξε μόνο του!".  Γράφει: "κούνησα το κουτί και σκεφτόμουν να το ανοίξω, κι εκείνο άνοιξε μόνο του!" (Από την άλλη, προσπάθησες πολύ να φαίνεται προφορικό το ύφος, με υπερβολές που, για 'μένα, το έκαναν ψεύτικο).

Επίσης, δεν κατάλαβα ακριβώς τι έγινε στο τέλος. Με ποιον τρόπο επιδρούσαν τα αυτά πα΄νω του... Τρελάθηκε; Έπαθε κάτι άλλο, τον χτύπησαν όλοι οι εθισμοί μαζί; Πέθανε; :hmm:

Το θέμα; Χμ, δεν είμαι σίγουρη. Τελικά, το θέμα του διηγήματος ήταν ο εθισμός, ή όχι; Τείνω προς το όχι.

Να κεράσω μπυρίτσα; :beerchug:

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
AlienBill

Εγώ που ζορίζομαι πολύ να διαβάσω από την οθόνη, πέρασα μια χαρά διαβάζοντάς το.

Το ημερολόγιο έχει καταγραφεί σε βίντεο απ' ότι κατάλαβα και από αυτή την άποψη κάποιες επαναλήψεις καταστάσεων αλλά και κάποιες επεξηγήσεις, συγχωρούνται. Στο κάτω-κάτω της γραφής, κάποιος που είναι απομονωμένος τόσο βαθιά στο υπέδαφος, είναι λογικό να ανησυχεί τι θα γίνει αν το ημερολόγιο ανακαλυφθεί από τρίτους που δεν έχουν σχέση με τον οργανισμό και επομένως γίνεται περισσότερο επεξηγηματικός.

Αλλά είναι Έλληνας και φαίνεται. Μου αρέσει και αναγνωρίζω αυτή την τόλμη της επιλογής. Έλληνας με τη γκρίνια του, αλλά και με την ευαισθησία που μας χαρακτηρίζει σαν λαό.

Τέλος προβληματίζει σχετικά με το πόσο "κακός" είναι ο εθισμός. Αν αφαιρεθεί από κάποιον γίνεται φυσιολογικός ή μήπως τελικά αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας;

Διαφωνώ ότι πάει προς φάνταζι. Είναι "μαλακή" επιστημονική φαντασία. Και το γεγονός ότι φλερτάρει με κάποια στοιχεία φάνταζι, είναι αυτό που την καθιστά "μαλακή". Αν ήταν σε μορφή πιο εκτενούς κειμένου, ίσως να της δινόταν η δυνατότητα να "σκληρύνει".

Τώρα, όσον αφορά τα αρνητικά... Χααα! Δεν πρόκειται να το ψυρίσω για να βρω προβλήματα. Όπως είπα και πριν, με δυσκολεύει η ανάγνωση από την οθόνη και δεν πρόκειται να ζοριστώ για να απομωνώσω συγκεκριμένες φράσεις. Δεν γνωρίζω καν αν συμμετέχει σε διαγωνισμό. Εμένα με ενδιαφέρει ότι με διασκέδασε και με κράτησε μέχρι το τέλος.

Υ.Γ. Τώρα είδα ότι συμμετέχει σε διαγωνισμό. Καλή επιτυχία, Ballerond.

Edited by AlienBill
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιώργος77

Καλησπέρα κι από μένα,

 

Spoiler

Η ημερολογιακή αφήγηση είναι σωστή και αρμόζουσα για την περιγραφή της κατάρρευσης ενός ανθρώπου. Όμως, η ιστορία με γέμισε ερωτήματα, τα οποία περίμενα να ξεκαθαριστούν. Οκέι, την μπάλα από συσσωρευμένο ψυχικό πόνο που είναι ζωντανή, αυτό το καταλαβαίνω. Γιατί όμως να εμφανιστεί 15 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης; Ο ερευνητής γιατί πήγε μόνος του εκεί κάτω, τα έγκατα της Γης δεν είναι τόσο απρόσιτα όσο το διάστημα. Πώς ανιχνεύτηκε η σφαίρα σε τέτοια βάθη, αφού αρχικά είχε το μέγεθος μπάλας τένις; Πώς ήξεραν ότι σχετίζεται με την πειραματική μέθοδο θεραπείας εθισμών Κάπως με μπέρδεψε όλο αυτό το σκηνικό. Έχω μια πρόταση: αν ο Μαρνέζης ήταν σε κάποιο δορυφόρο κι η σφαίρα είχε εμφανιστεί στο διάστημα, σε τροχιά γύρω από τη Γη, πολλά προβλήματα θα λύνονταν. Τι λες;

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλησπέρα μοδεράτορα,

Αυτή η η ιστορία δεν με έπεισε και πάνω-κάτω για τους ίδιους λόγους με την Άννα. Η γραφή, από την πρώτη πρόταση δεν μπόρεσα να μπω στο κλίμα. Το συγγραφικό πείραμα με την διήγηση των 'γεγονότων'  με την μορφή καταγραφών σε ημερολόγιο και με ξεκίνημα in media res απλώς δεν δούλεψε. 

Από την άλλη, θεωρώ την ιδέα ως την καλύτερη που έχω δει μέχρι στιγμής και το τελείωμα όπου γίνεται ξεκάθαρα

sci-fi horror

για μένα είναι  αρκετά καλό. Απλά όλη η διαδρομή ως εκείνο το σημείο δεν με έπεισε ή άρεσε όσο θα ήθελα.

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Ημερολογιακή Ε.Φ. δεν ξέρω αν υπάρχει πάντως ο τρόπος παρουσίασης (καταγραφή καθημερινών γεγονότων με κάμερα) παραπέμπει σίγουρα σε vlog!

Σε ένα σημείο γράφεις «Με λένε Αριστείδη Μαρνέζη κι είμαι ερευνητικός επιστήμονας...» Ο όρος ερευνητικός επιστήμονας δεν νομίζω να στέκει. Θα μπορούσες ίσως να πεις ερευνητής σκέτο.

Παρένθεση: γενικά ιστορίες Ε.Φ. με ελληνικά ονόματα μου φαίνονται κάπως .... κάπως τέλος-πάντων. Να πω την αλήθεια, όταν διάβασα το όνομα Αριστείδης το μυαλό μου ταξίδεψε πίσω στο χρόνο. Θυμήθηκα τον κύριο Αρχιμήδη με την κλεμμένη Yamaha έξω από το Dorian Gray (όποιος κατάλαβε την αναφορά έχει ζήσει φοβερά παιδικά χρόνια!)

Γενικά η ιστορία ρέει πολύ καλά, αν και δημιουργούνται διάφορες εύλογες απορίες. Ας αναφέρω μία από αυτές: πως οι άνθρωποι αντιλήφθηκαν την παρουσία της σφαίρας, 15 χλμ κάτω από τη γη; Αν δεν κάνω λάθος, το βαθύτερο ορυχείο στην Γη δεν ξεπερνά τα 5 χλμ, δηλαδή το 1/3 του βάθους στο οποίο τοποθετείς την ιστορία! Επομένως, πώς ανιχνεύτηκε η παρουσία της;;;

Η ιστορία εκμεταλλεύεται σωστά το θέμα του διαγωνισμού σε όλο του το εύρος.

Το τέλος μπορώ να πω ότι το είχα μυριστεί λίγο μετά το μέσον της ιστορίας.

 

Spoiler

Plot: C

Setting: C+

Language: Α-

Characters: Α

Overall sci-fi rating: B-

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Γιάννη.
 

Spoiler

 

Άκου να δεις, τώρα. Εγώ κατάλαβα τα πάντα, το βρήκα ΕΦ και ουχί φάνταζι, δεν μου άφησε καμία απορία που να με νοιάζει πραγματικά να απαντήσεις και, γενικα, το βρήκα ένα πολύ αξιόλογο διήγημα, καλογραμμένο και με ωραία ιδέα, εντός θέματος.

Το τέλος δούλεψε καλά για μένα: η αντίφαση ανάμεσα στο πώς ξεκίνησε το πείραμα και στο πώς κατέληξε λειτούργησε και αυτό που ήθελες να μου δείξεις το ένιωσα.

Οι καταγραφές ίσως μπορούν να βελτιωθούν και να γίνουν ακόμη πιο φυσικές, αλλά παραδέχομαι πως μόνο ένα-δυο ψιλοπράγματα μου χτύπησαν.

Γενικά, ναι, μάλλον μπορεί να γυαλιστεί κι άλλο, αλλά ειλικρινά δεν έχω κάτι ουσιαστικά αρνητικό να σου πω, για μένα ήταν μια από τις καλύτερες ιστορίες του διαγωνισμού.

 

Μπράβο σου και καλή επιτυχία!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Για αρχή να πω ότι με το που είδα το 21 Σεπτεμβρίου όσο να χει έσκασα ένα χαμόγελο μιας και είναι τα γενέθλιά μου τότε.

Επίσης ο τρόπος αφήγησης με τις καταγραφές δούλεψε πάρα πολύ ωραία για μένα. Μου άρεσε το κλιμακωτό, όπως και το ότι η πρώτη καταγραφή εμφανίστηκε τελευταία.

Γενικά διαβάζοντάς το όλα κύλησαν καλά, αλλά το premise είναι κάπως αδύναμο. Όχι μόνο το ότι είναι πιο πολύ φάντασυ η ιδέα, αλλά και το ότι πώς αυτός ο άνθρωπος κατάφερε να πάει σε μια τόσο σημαντική αποστολή; Πώς να το θέσω... Μέσα σε δυο μήνες πρόλαβε και επηρεάστηκε τόσο πολύ; Επίσης σε κάθε καταγραφή παραήταν συναισθηματικός - μοιάζει να μη συμπαθεί καν την δουλειά του. Δε θα τον στέλνανε έναν τέτοιο τόσο εύκολα θεωρώ. Ωστόσο, μάλλον δεν είναι τεράστιο ελάττωμα δεδομένου ότι εφόσον αυτό είναι το premise και θα μπορούσαν να υπάρχουν ερμηνείες (το ότι ήταν ο μόνος που δεν ήταν εθισμένος δεν είναι και πολύ καλή ερμηνία πάντως). Σαν πρόταση βελτίωσης θα είχα να μην γίνουν όλα μέσα σε δύο μήνες, αλλά σε λίγο περισσότερο. Και επίσης η καταγραφές να μην είναι ένα, δυο, τρια, κτλ, αλλά να είναι ένα, δύο, πέντε, εννιά κτλ - να δίνουν δηλαδή την αίσθηση ότι υπάρχουν και καταγραφές επιστημονικού/τεχνικού χαρακτήρα ενδιάμεσα.

Ωστόσο, θα ξαναπώ, έχει όλα όσα θέλω σε μια ιστορία: ομαλή ροή, συμπαθητικό πρωταγωνιστή, σταδιακή εξήγηση του κόσμου/υπόθεσης, είναι κατανοητό και δημιουργεί συναισθήματα.

Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Δύσκολο εγχείρημα και μπράβο. Η καταγραφή όσων λέγονται στην κάμερα, με απουσία εικόνας, εκφράσεων, συναισθημάτων, σκέψεων· έχει μια μεγάλη δυσκολία να αποδοθεί λογοτεχνικά, αλλά το κατάφερες πολύ καλά. Βοηθάει το σαρκαστικό/χιουμοριστικό ύφος. Σαν θέμα, έχει τα θέματά του, αλλά πιστεύω πως η ελλιπής πληροφορία έχει να κάνει περισσότερο με την κατάσταση του ήρωα κι όχι με το ότι δεν ήθελες να μας πεις κι άλλα για την ιστορία σου. Όπως κατάλαβες, μου άφησε με κάποια ερωτηματικά, αλλά σε γενικές γραμμές μού άρεσε. Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Ευχαριστώ πολύ όλους για τα σχόλια και τον χρόνο που ασχοληθήκατε για να το διαβάσετε.
Ξέρω ότι ήταν ένα τολμηρό εγχείρημα το οποίο θα είχε διχασμένες απόψεις (σε κάποιους θα άρεσε, κάποιοι το βρήκαν για πέταμα) και το κατανοώ.
Δεν πειράζει, όλα καλοδεχούμενα. Την επόμενη φορά ελπίζω να το κάνω καλύτερο.

Ο σκοπός μου ήταν να καταγράψω την πορεία ενός ήρεμου, φαινομενικά νορμάλ επιστήμονα προς την παράνοια, την απομόνωση και την τρέλα. Δεν ήθελα ούτε να παρουσιάσω κοσμογονία ΕΦ ούτε να πείσω επιστημονικά για το εγχείρημα. Από αυτό και μόνο κατάλαβα ότι έχανα πόντους.
Ο προφορικός λόγος μπορεί να μην πέτυχε εξ' ολοκλήρου, πράγμα πολύ δύσκολο να πετύχει αν δεν έχεις εντρυφήσει καλά σε αυτό.
Τώρα για το αν είναι fantasy ή ΕΦ, εγώ σαν ΕΦ το βλέπω αλλά ο καθένας έχει και διαφορετικά κριτήρια.

Όπως και να χει, ευχαριστώ και πάλι για τα σχόλια.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Κατ' αρχάς να πω ότι εμένα η ιστορία όχι απλά μ' άρεσε , ήταν και η αγαπημένη μου του διαγωνισμού.

Αλλά αν όλα αυτά που έβλεπε και άκουγε ήταν αποτέλεσμα τρέλας και παραισθήσεις, τότε δεν έχουμε εφ.  Τα κριτήρια είναι ψιλοαντικειμενικά βασικά.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..