Jump to content
Man_from_Earth

Θα κοιμηθώ όταν πεθάνω

Recommended Posts

Mournblade

Καλημέρα Σπύρο!:)

Καιρό έχουμε να τα πούμε (να διαβάσουμε ιστορία σου, that is:p).

Πολύ καλογραμμένο το διήγημα σου. Έχεις βελτιωθεί σε σχέση με πέρυσι. Χωρίς να έχω διαβάσει ακόμα τις προσπάθειες του Νικόλα και του Αντώνη, νομίζω πως ήταν μια από τις καλύτερες ιστορίες του διαγωνισμού. Δεν έχω πραγματικά κάτι να της προσάψω, πέραν ίσως από μια αίσθηση που μου άφησε πως εγκλωβίστηκες χωρίς λόγο με την όλη φάση του υπερπληθυσμού και τις δικλείδες ασφαλείας (απόσυρση της τεχνολογίας κτλ). Κάπου εκεί, νομίζω, χωλαίνει από λογικής άποψης. Δεν τα έδωσα όμως και τόση σημασία, να πω την αλήθεια. Τη διάβασα ευχάριστα, μου άρεσε, μου άφησε θετικό πρόσημο. Well done λοιπόν!

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
alinana

Καλησπέρα και wow! μτφρ: μου άρεσε πολύ! :)

Είναι το πρώτο διήγημα του διαγωνισμού που διαβάζω και αν μη τι άλλο μου άνοιξε την όρεξη, επίσης.

Καλή αρχή επομένως θα πω από εδώ...

η αρχή του διηγήματος, για να μπω στο θέμα, ήτο τέτοια που και κουρασμένος να είσαι και λιγάκι να βαριέσαι.. εγώ, όταν το ξεκίνησα, καλή ώρα... πολύ δύσκολα δεν θα σε κερδίσει και δεν θα σε κρατήσει να διαβάσεις παρακάτω... και αυτό συμβαίνει σε όλη την έκταση της αφήγησης, το αμείωτο ενδιαφέρον δηλαδή! κατά τη γνώμη μου αυτό είναι το πρώτο και σημαντικότερο που καλείται να κάνει μια ιστορία, να θες να την ακούσεις και όσο την ακούς αυτή να σε ψυχαγωγεί και να σε αφήσει απόλυτα ικανοποιημένο τελειώνοντάς την σε σχέση με το τι έδωσες και το τί έχεις πάρει, και είναι και αυτό ακριβώς που ο αναγνώστης της θα ξεχάσει τελευταίο...

Το επίπεδο τόσο της δομής και της γραφής της ιστορίας σου όσο και του περιεχομένου και της πρωτοτυπίας του κυρίως είναι κατά τη γνώμη μου πολύ υψηλό. Τι να πω; μακάρι να είναι ανάλογα υψηλό το μέτρο και για τις υπόλοιπες αναγνώσεις, σε αυτή την περίπτωση θα έχουμε έναν θαυμάσιο διαγωνισμό :) 

Θα προσπαθήσω να βρω κάποια θεματάκια επιμέλειας που καθώς διάβαζα εντόπισα νομίζω, μόνο στο πρώτο μέρος, πριν δηλαδή από το γράμμα, και συνεχίζω...

το πρώτο σημείο είναι εκεί που ο Χάφεν του λέει "...δεν μπορούμε να το συνεχίσουμε αυτό" και ο Γκρέισνμπορο του απαντάει "...  Μπορούμε ή όχι;..." ίσως να ήταν πιο λογικό να απαντήσει 'Μπορούμε ή όχι, το ξέρεις ότι θα ανταμειφθείς για τον κόπο σου.' θα μου πεις με την ανυπομονησία που είχε ταιριάζει και η ερώτηση/επανάληψη αλλά και το εναλλακτικό ίσως να μεταφέρει εξίσου την ανυπομονησία/αγωνία του...

οκ, ομολογώ πως δύσκολα θα βρω κάτι άλλο να πω! άλλα σημεία που στάθηκα κατά την ανάγνωση ήταν καθαρά προσωπικό 'γούστο' και κατά την αναζήτησή τους ακυρώθηκε και αυτό! αντιθέτως είδα ακόμα προσεκτικότερα το πόσο προσεκτικά έχεις γράψει και μου δόθηκε η ευκαιρία να εκτιμήσω λεπτομέρειες στις οποίες δεν είχα σταθεί στην πρώτη ανάγνωση... μου άρεσε εν τέλει ο ρετρό χαρακτήρας ενός προσώπου με γένια... μου άρεσε η ρετρό ατμόσφαιρα ενός στοκ καταστήματος μουσικών οργάνων... παρατήρησα το όνομα του μαγαζιού που δεν το είχα κάνει... ξαναείδα την αντίδραση του πωλητή που ήταν σαν η εξυπηρέτηση του συγκεκριμένου πελάτη να ήταν μια ιδιαίτερη για αυτόν αποστολή... και κυρίως ξαναδιάβασα τους διαλόγους από την αρχή και επιβεβαίωσα πως είναι υπέροχοι! :) 

Προσωπικά δεν βρήκα σχεδόν καθόλου λογικά κενά στην ιστορία, όσο το έψαξα, αυτό που λέμε "κέντημα" και αξίζει συγχαρητήρια! το μόνο που θα μπορούσα να πω είναι τι θα γινόταν αν έχανε την ζωή του πχ από ατύχημα πρωτού ενεργοποιήσει την ακύρωση ο ίδιος κατ' επιθυμία του; φαντάζομαι όμως ότι και αυτό έχει καλυφθεί από την ρήτρα περί προστασίας σωστά; οπότε σε αυτή την περίπτωση η ευθύνη θα περνούσε στον οργανισμό αυτόματα...

έχουμε λοιπόν ένα εξαιρετικό πρώτο κομμάτι της ιστορίας το οποίο ακολουθεί η επιστολή, με εισαγωγή την πολύ απλή φράση που ξεχώρισα (έχω γράψει κάτι ανάλογο και "μου μίλησε" τι να πεις; :)

Κάπου /κάποτε (δε με πολυνοιάζει). Με καίει μόνο ότι είναι το τελευταίο μου εικοσιτετράωρο

η επιστολή λοιπόν... η ευκαιρία να γνωρίσουμε τον ήρωα και να ταυτιστούμε ακόμα περισσότερο... να αποκαλυφθούν οι σκέψεις και τα βαθύτερα κίνητρα... και να μας προϊδεάσει ώστε να είμαστε επιεικείς για το τέλος... τα πετυχαίνει κατά την προσωπική μου γνώμη όλα. Θεωρώ μόνο ότι αν δεν είχε γραφτεί για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό με το συγκεκριμένο θέμα, ίσως να μην γινόταν τόσο άμεσα αναφορά για εθισμό... ίσως να μην χρειαζόταν, η ζωή είναι ο μεγαλύτερος εθισμός για κάθε ζωντανό πλάσμα και δη για τον άνθρωπο... αλλά αυτό αναφέρεται, είναι το συμπέρασμα ακριβώς που καταλήγει και ο ίδιος... και σαφώς είναι λογικό να έχει την ανάγκη να το εκφράσει και γραπτώς οπότε ναι, το σημείωμα είναι ένα έξυπνο τέχνασμα να μιλήσεις και εσύ για αυτό, με τον πιο 'άμεσο' όπως είπα τρόπο...

και να πεις ταυτόχρονα πως ο εθισμός αυτός έχει να κάνει με την περιέργειά μας, με την δίψα για την γνώση και την αλήθεια... και να το "εξευγενίσεις", ακόμα περισσότερο.

και έτσι το τέλος έρχεται καλοδεχούμενο, το λιγότερο :) ήταν άλλωστε κάτι που περίμενα από όταν έπιασε την κιθάρα στα χέρια του στο στοκατζίδικο... εξαιρετικά έκανες που περίμενες αλλά και που δεν το απέρριψες

ελπίζω να μην τον πάρει ο ύπνος στον καναπέ και χαθεί μέσα στα όνειρα - σαν πορεία μέσα σε όνειρα ήταν η ιστορία από την αρχή έτσι όπως μεταπηδούσε από σκηνή σε σκηνή με τον 'παραλογισμό' που όφειλε και στο είδος της...

Τέλος, ωραίο κλείσιμο, ωραίο τέλος... :p

Όταν θα μπορείς να σχολιάσεις, αν θες, πες μου, ποια ήταν η σκέψη πίσω από τον τίτλο;

Ευχαριστώ για την ανάγνωση και Καλή Επιτυχία!

 

 

 

 

 

Edited by alinana
just spelling
  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Πολύ καλή ιδέα (100% εντός θέματος-διαγωνισμού) και εξερευνήθηκε αρκετά. Καλογραμμένο, μου κράτησε το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος με τις αρκετές (και καλές) επιμέρους ιδέες που παρουσιάζονται χωρίς να τις περιμένεις, αλλά στρωτά και “κουμπώνουν” με φυσικότητα στην ιστορία.

Τι θα ήθελα παραπάνω;

Spoiler

 Ίσως περισσότερη πληροφορία-δράμα για το πώς έφτασε (κατά παράβαση του κανονισμού) στην πέμπτη δόση. Επίσης, δεν μου είναι αρκετά αληθοφανής η σχέση του ήρωα με την απόφαση για ακύρωση. Κατάλαβα ότι αν πέθαινε, κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να δώσει την εντολή για την ακύρωση, γιατί; Και το κίνητρό του για να αποφασίσει την ακύρωση δεν μου είναι καθαρό. Δεν μοιάζει με εγωισμό (αφού δεν μπορώ εγώ, κανένας άλλος), ούτε με συνειδητοποίηση (είναι λάθος να υπάρχει αυτή η δυνατότητα).

Τέλος, θα ήθελα περισσότερα για το πώς θα περάσει τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια του. Ίσως εκεί θα μπορούσες να δώσεις περισσότερο δράμα και  μια μεταστροφή στον χαρακτήρα.

Καλή επιτυχία!

Edited by Old man & SiFi
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα, Σπύρο.

Χαίρομαι που σε βλέπουμε πάλι εδώ, στα γνωστά ΕΦ λημέρια σου :)

Θα συμφωνήσω κι εγώ με τους υπόλοιπους ότι η ιδεά είναι καλή, είναι γνώριμη μεν αλλά παραμένει διαχρονική και την δίνεις με ωραίο τρόπο (όρους αντιγήρανσης, υπερπληθυσμός κτλ).

Ενώ λοιπόν η ιδέα έχει ζουμί, η εκτέλεση δυστυχώς - για εμένα - πάσχει. Συγκριτικά με υπόλοιπες ιστορίες σου, εδώ νομίζω ότι ήθελε να το περάσεις δεύτερο και τρίτο χέρι, τουλάχιστον το κομμάτι γραφής. Έχεις πάρα πολλούς Αγγλισμούς, εκφράσεις που δεν στέκονται καθόλου στα Ελληνικά όπως:

Spoiler

έκανε σκοτεινό το σαλόνι

Επίσης οι διάλογοι μου φαίνονται σε πολλά σημεία διεκπεραιωτιοί παρά αληθινοί (για να κυλήσει η ιστορία, να ξεδιπλωθεί η πλοκή κτλ).
Στηρίζεις μεγάλο κομμάτι της ιστορίας σου στους διαλόγους κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι χαρακτήρες να μη με πείσουν (για παράδειγμα, η Κατ όπως κι ο Χάφεν είναι σαν καρικατούρες αντίλογου παρά πραγματικοί ήρωες που έχουν κάτι να πουν στην ιστορία).

Το ρετρό κομμάτι με την κιθάρα μου άρεσε αλλά δεν αξιοποιήθηκε αρκετά όπως θα έπρεπε (γιατί να του αρέσουν οι κιθάρες; Πώς κι είχε ασχοληθεί με τη μουσική; Ποια στοιχεία της ζωής του τον έβαλαν ώστε να διαλέξει αυτόν τον τρόπο για να φτιάξει το μυστικό σύνθημα για τον οργανισμό;)
Και, τελικά, γιατί δεν χρησιμοποιούσε τον ορό που είχε στην κιθάρα από την αρχή; Αυτό είναι σαν να αναιρεί όλη την ιστορία και την δραματική κορύφωση του ήρωα.

Δεν ξέρω... μου άρεσε το concept αλλά πιστεύω΄οτι θα μπορούσες να το περάσεις στην τελική του μορφή καλύτερα.

Καλή σου επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Έμπα με σύντομο και λειτουργικότατο κομματάκι πληροφορίας που δουλεύει μια χαρά για μένα και δίνει και σασπένς με όσα δεν διευκρινίζει. Όμορφη και η πρόταση της δεύτερης παραγράφου, με ένα τόσο δα σχόλιο, δίνεις πολλά για τον ήρωα.

Η πρόζα κυλάει, αν και της λείπουν μερικά κόμματα για να ξεμπερδεύονται οι προτάσεις, ενώ έχουν ξεφύγει και μερικοί λόξυγκες. Έχω καιρό να διαβάσω κάτι δικό σου, πάντως έχω την εντύπωση πως το γράψιμο βελτιώθηκε. Πάντως η σύνταξη κι οι αγγλισμοί μου άφηναν την αίσθηση πως διαβάζω μια συμπαθητική μετάφραση. Οι διάλογοι δουλεύουν, αν και σε ορισμένα σημεία ίσως χωράει ένα κλικ ζωντάνεμα. Έχεις πάντως μερικές στιγμές-αστέρια όπως το «πετάω με αναθυμιάσεις».

Το επόμενο πρέπει να το τονίσω. Εξαιρετική η ροή πληροφορίας. Τη δίνεις με διάφορους τρόπους, χωρίς να βιάζεσαι, όπου βρεις αφορμή και μου έδωσε την εντύπωση (δεν ξέρω αν ισχύει) πως είχες ενορχηστρώσει το πώς θα το δώσεις. Είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα στο φανταστικό και εδώ γίνεται υποδειγματικά, είχα πάντα την αίσθηση πως ήξερες τι θα πεις και πού θα το πεις.

Επίσης, Οπτική Γωνία. Θα έλεγα επιτέλους, ένας άνθρωπος που ξέρει να χειρίζεται εστιασμένη, αλλά το κάνεις το slip σου προς το τέλος, όταν πεθαίνει ο τύπος. Τέλος πάντων, ήταν μικρό και δε με χάλασε.

Η ιδέα ωραία, πρωτότυπη, αν και δεν είμαι σίγουρος πώς θα δούλευε ένα τέτοιο σύστημα ή ότι θα κατέληγε εκεί. Ίσως ήθελε κι άλλες λέξεις θωράκισης. Ωστόσο το κατάπια κυρίως λόγω του αντιήρωά σου, τον οποίο λάτρεψα, επιτέλους ένας τύπος που παίζει για την πάρτη του.

Όλα όσα που ανέφερα, μαζί με την πλοκή, ισχύουν ως τη στιγμή που μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Εκεί άρχισαν όλα να γίνονται πιο γρήγορα, η πληροφορία, το τι είχε συμβεί κλπ. Επίσης, δεν έπιασα τέλεια όλους τους όρους, αλλά το γενικό πλαίσιο.  Η εξήγηση για τον εθισμό στο τέλος μου άρεσε. Η εξομολόγηση του ήρωα λίγο μετά, όχι κα τόσο, μου φάνηκε λίγο εκτός χαρακτήρα αν και ίσως να φταίω εγώ, ο τρόπος που τον είδα (ή που ήθελα να τον δω) σαν ένα εγωιστικό αρχίδι που απλά ήθελε να ζήσει λίγο ακόμα. Το τέλος μου άρεσε, ήταν αντι-ηρωικότατο και εντελώς μέσα στον χαρακτήρα.

Πολύ καλή ιστορία, που νομίζω πως θα τη βοηθούσαν λίγες λέξεις ακόμα, ίσως και καμιά σκηνή πριν το τέλος. Για μένα η καλύτερή σου.

 

Κάποιες λεπτομέρειες.

1. Επιλογή χρώματος και γραμματοσειράς. Τα μετέτρεψα για να τα διαβάσω.

2. Στη δεύτερη παράγραφο ήθελες ένα κενό από την πρώτη, γιατί συνεχίζεις με italics.

3. Εκεί που πάει για την κιθάρα δεν είμαι σίγουρος πως ο πωλητής πετάχτηκε επειδή τον αναγνώρισε ή λόγω αυτού που ζήτησε. Θα ήθελα να δώσεις ένα σημάδι πως ΚΑΙ αυτός τον αναγνώρισε.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Ωραία αρχή, που σου γραπώνει το ενδιαφέρον και ωραία η ιδέα σου. Γενικά η κοσμοπλασία σου είχε κι αυτή ενδιαφέρον, πολλές λεπτομέρειες που δίνουν ζωντάνια. Αν ήταν τρέιλερ για ταινία ή σειρά, θα μ' έψηνες να την παρακολουθήσω.

Spoiler

Ωραίο και το τέλος, καλή η ανατροπή και λειτουργεί παρά την αρχική δυσπιστία μου: γιατί να το κρύψει στο άντρο των εχθρών του και πώς εκείνοι δεν είχαν προβλέψει αυτό το σενάριο. Αλλά ξαναλέω πως λειτουργεί. Επίσης, αν τον θέλανε τόσο πολύ νεκρό γιατί δεν κάνανε κάτι γι’ αυτό τόσο καιρό; Δεν θα ήταν δύσκολο φαντάζομαι να αποδείξουν ότι παράνομα πήρε περισσότερη ζωή απ’ όση του αναλογούσε, ένα πιστοποιητικό γέννησης και μια αφαίρεση, και μου φαίνεται κάπως περίεργο να είναι ηθικός ο λόγος, γιατί στην τελική με τις πράξεις τους, σφίγγοντας τον κλοιό γύρω του, τον εξωθούν στον θάνατο πάλι. Δεν είναι ακριβώς λάθη τα παραπάνω, απλώς αμφιβολίες που μου άφησε η ιστορία (ίσως κάτι να έχασα), ίσως κι επειδή σε άλλα σημεία ήσουν αρκετά αναλυτικός. Νομίζω ότι θα της ταίριαζε της ιστορίας μέγεθος νοβελέτας ή και νουβέλας, για να καλύψεις τυχόν κενά σαν τα παραπάνω (π.χ. σχετική νομοθεσία) και να ρέει πιο ομαλά.

Κατά φωνή και το βασικό πρόβλημα που είχα με την ιστορία: η ροή της, που δυσκόλεψε την ανάγνωση για μένα. Η ροή της, ως προς τη γραφή, για μένα δεν ήταν η καλύτερη δυνατή, κάτι που και σε άλλα σου κείμενα έχω προσέξει. Ίσως να φταίει που χωράς μεγάλες πλοκές σε στενά όρια λέξεων, αλλά αισθάνομαι ένα διαρκές πετσόκομμα στο μοντάζ, πηδάμε από τη μια σκηνή στην άλλη χωρίς εξηγήσεις, δεν μας προετοιμάζεις ομαλά στις μεταβάσεις (εκεί που το μαγαζί με τα μουσικά όργανα κατέληξε είσοδος στα γραφεία του οργανισμού χάθηκα, ήταν λες και βρέθηκε τυχαία εκεί και ουπς, κι εσείς εδώ; ναι ένα πρωτόκολλο ήρθα να ενεργοποιήσω). Από τη μία το κάνεις για να μας κρατάς σε μυστήριο και για ν’ ανεβάζεις το σασπένς, από την άλλη μου φαίνεται ότι η πλοκή σου προωθείται από πράγματα τυχαία, ακόμη κι αν δεν είναι. Λίγο (προσεκτικό) tell στις μεταβάσεις θα σου ’κανε καλό, τουλάχιστον εγώ θα ήθελα να ξέρω πού πατάει ο ήρωάς σου κι όχι να το καταλαβαίνω αφότου πέφτει στον γκρεμό. Διάλογοι σε σημεία διεκπεραιωτικοί, γενικά μια έλλειψη σκοπού, ίσως επειδή εμείς μαθαίνουμε τον σκοπό του ήρωα στο τέλος και μέχρι τότε δεν καταλαβαίνουμε ακριβώς πού αποσκοπούν οι κινήσεις του. Εγώ εκεί θα σου πρότεινα να εστιάσεις στις επόμενες προσπάθειές σου, το να κάνεις το κείμενό σου να φεύγει χωρίς ο αναγνώστης να πρέπει να πιεστεί για να ακολουθήσει ή να σκαλώνει και αν αναρωτιέται πού στο καλό βρίσκεται, γιατί όλα τ' άλλα πιστεύω τα βελτιώνεις με τον καιρό (γραφή, χαρακτήρες σε σχέση με τα πρώτα σου κείμενα) και οι πλοκές σου είναι προσεγμένες.

Βέβαια τουλάχιστον ξαφνιάζει η ανατροπή, αλλά μάλλον θα είχα καλύτερη εικόνα για την ιστορία αν με είχε κρατήσει σ’ όλα τα υπόλοιπα.

Σίγουρα μια καλή προσπάθεια, από τις καλύτερές σου ιστορίες (αν και η Σου νομίζω μου είχε αφήσει καλύτερη γεύση) κι από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες του διαγωνισμού. Καλή σου επιτυχία! :)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Γεια σου και από μένα Σπύρο,

Αυτή η ιστορία είναι από τις καλύτερές σου που έχω διαβάσει. Σε γενικές γραμμές δείχνει ότι έχεις δουλέψει πάρα πολύ και την πλοκή σου, και τον ρυθμό της αφήγησης, και την ροή της πληροφορίας και γενικά δεν θα με εξέπληττε αν μας έλεγες ότι πριν ξεκινήσεις το γράψιμο είχες σχεδιάσει και σκίσει καμιά δεκαριά προσχέδια. Δείχνει πολύ μελετημένη. 

Σαν ιδέα ήταν καλή. Θα ήθελα περισσότερη βαρύτητα στο ζήτημα του εθισμού, αν και γίνεται κατανοητό πώς προκύπτει. Στα ζητήματα του κακού μοντάζ που θίχτηκε πιο πάνω δεν μπορώ να πω πως είχα ιδιαίτερο θέμα. Μάλλον είχα απορίες πιο πρακτικές, ας πούμε, παρά το συμβόλαιο που βρέθηκε στην κιθάρα θα βρισκόταν προμηθευτής να του δώσει τον ορό; Ο τύπος ήταν σχεδόν επικηρυγμένος. Έπειτα. Ο ορός παρέχεται μόνο στη συγκεκριμένη πόλη, στη συγκεκριμένη χώρα; Εφόσον το θεωρεί απλό να φύγει από την πόλη και να χαθεί μέσα στον κόσμο δεν θα μπορούσε να το είχε κάνει νωρίτερα; Να μην φτάσει στο σημείο να του κλείνουν όλοι τις πόρτες στα μούτρα -μέχρι να παίξει το σωστό ριφάκι, that is? Σε μία τέτοια κοινωνία επίσης θα περίμενα ανάλογη άνθηση των πλαστικών επεμβάσεων, και μάλιστα των πολύ παρεμβατικών επεμβάσεων. Πόσοι άλλοι λεφτάδες δεν θα εθίζονται στην αιώνια ζωή; Δεν θα βαριούνται τη μορφή τους ως έχει; Δεν θα μπορούν να πληρώσουν μία αλλαγή; Το εμπόριο και το παραεμπόριο τέτοιων μεθόδων θα έπρεπε να ανθεί. Μαζί με πλαστές ταυτότητες, πλαστά πτυχία, πλαστές ζωές, μην σου πω και πλαστές αναμνήσεις. 

Εκείνο που εννοώ είναι ότι η αντιγήρανση, η δεύτερη ευκαιρία στη ζωή είναι μία ιδέα χταπόδι. Έχει τεράστιες συνέπειες κοινωνικά, οικονομικά, θρησκευτικά, ψυχολογικά. Βασικά μιλάμε για μία εντελώς άλλου τύπου κοινωνία, σχεδόν αδιανόητη για μας. Πώς ζουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Σε ουρανοξύστες εκατό ορόφων, για παράδειγμα, σε υποθαλάσσιες αποικίες; Μας έδωσες μια γεύση μίας μονάχα πλευράς του ζητήματος. Στο δίνω ότι, τι να πρωτοχωρέσεις στις λέξεις. Όμως θα ήθελα να δω τον ήρωά σου να σκέφτεται κάποια άλλη παράμετρο. Να αλλάξει παρουσιαστικό (ή γιατί δεν το κατάφερε). Να αλλάξει χώρα, οτιδήποτε. Κάτι που να μας δείχνει ότι έχει σκεφτεί κάθε τρόπο να ξεφύγει από το σύστημα κατανομής του ορού. 

Όπως και να έχει, η ιστορία γενικά με άφησε με θετικές εντυπώσεις. Κυρίως επειδή πράγματι βλέπω ορατή βελτίωση στο γράψιμό σου. 

Καλή επιτυχία στον διαγωνισμό!

Edited by Ιρμάντα
typo
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιώργος77

Καλησπέρα κι από μένα,

Spoiler

Σοβαρή, φιλοσοφική ιστορία. Υποτίθεται ότι ο διαγωνισμός είχε το θέμα «Εθισμός», αλλά εδώ έχουμε μια πραγματεία για το νόημα της ζωής. Έχω δυο μικρές ενστάσεις: ο υπερπληθυσμός θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με τον έλεγχο των γεννήσεων. Άλλωστε, ο ορός της αθανασίας δεν θα ήταν για φτωχοδιάβολους που γεννοβολούν αδιάκοπα. Η άλλη μου παρατήρηση είναι ότι η καταληκτική διαπίστωση του διηγήματος «η ζωή είναι γλυκιά», αν και αληθινή, είναι χιλιοειπωμένη. Σχεδόν τετριμμένη. Θα προτιμούσα μια ομολογία κυνισμού του πρωταγωνιστή στο στυλ «θα ζήσω μόνο και μόνο για να σας τη σπάω και να βλέπω τα ξινισμένα μούτρα σας». Λίγη κακία δεν βλάπτει καμιά φορά…

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Συγγνώμη, δεν είμαι σε θέση να γράψω κανονικά σχόλια (άρρωστη), αλλά μόνο κάτι λίγες σημειώσεις που έκανα:

 

Quote

Σκούπισε λυσσαλέα το μισό της γραφείο ρίχνοντας ότι έπιασαν τα χέρια του στο πάτωμα και κατέρρευσε πάλι στην καρέκλα του.

Πρόταση: "σάρωσε". Μεγαλύτερη δύναμη σαν ρήμα, πιο κοντά στην εικόνα που θες.

 

Quote

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παίρνω αυτό που θέλω», απάντησε η Κατ χαιρέκακα. Κανονικά δεν ήταν τόσο κυνική μπροστά στο θάνατο αλλά αυτό το καθίκι εκτός του ότι είχε ξεπεράσει προ πολλού το χρόνο που του αναλογούσε, ήταν ο ιθύνων νους πίσω από τη μεγαλύτερη ίσως απειλή κατά της ανθρωπότητας.

Εδώ αλλάζεις οπτική γωνία. Χωρίς λόγο, ενώ δεν το έχεις κάνει σε όλο το διήγημα.

Και, αμέσως μετά, μεταφερόμαστε απότομα στο μακρινό παρελθόν, με έναν διάλογο, και επιστρέφουμε στο παρόν, το ίδιο απότομα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλημέρα,

Αυτή, ναι, αυτή ήταν μια ιστορία που μου άρεσε. Θα συμφωνήσω  βέβαια ότι ήθελες μερικά περάσματακια ακόμη και πως ορισμένοι Αγγλισμοί κάνουν μπαμ, αλλά γενικά  μου άφησε αρκετά καλή εντύπωση.  Μπράβο για την βελτίωση, η  διαφορά σε σχέση με την ιστορία σου για τον προηγούμενο διαγωνισμό είναι αισθητή και προς το καλύτερο!

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Σπύρο.
 

Spoiler

 

Κατ' αρχάς, η ιδέα σου μου άρεσε πάρα πολύ, εντός είδους, εντός θέματος, ωραία πλοκή, ωραίο το ρίσκο που πήρες να χρησιμοποιήσεις αντιπαθή χαρακτήρα για πρωταγωνιστή. Δεν θα τον έλεγα τόσο antihero όσο sympathetic villain περισσότερο - πάντως σε κάθε περίπτωση ήταν μια επιλογή που μου άρεσε και που ξεχώρισε το διήγημά σου από τα υπόλοιπα.

Στο θέμα της γραφής, τώρα, θα κάνω την έκπληξη και θα διαφωνήσω με όλους τους προηγούμενους. Πιστεύω και έχω δει σε προηγούμενους διαγωνισμούς ότι η γραφή σου είναι σε καλύτερο και πιο προσεγμένο επίπεδο από αυτό που έδωσες εδώ. Πολλές απροσεξίες, πολλοί αγγλισμοί. Ξέρω ότι μπορείς καλύτερα, δίνω όμως ελαφρυντικά γιατί δυσκολεύτηκες να βρεις ιδέα που να σου αρέσει και το πάλεψες παρ' όλα αυτά και θεωρώ ότι έδωσες ένα αρκετά καλό αποτέλεσμα. Ίσως λιγότερο καλό από το αγαπημένου μου δικό σου, το "Μια πόλη για τη Σου", όμως καλό όπως και να'χει. Είσαι σπουδαίο παράδειγμα συγγραφικής εξέλιξης και μπράβο σου.

Η ροή πληροφορίας σου ήταν καλή, μου κράτησες το ενδιαφέρον αμείωτο καθ' όλη τη διάρκεια, καθόλου δεν με έχασες στο σημείο με τις κιθάρες, γενικά το διήγημα το βρήκα στρωτό και ιντριγκαδόρικο. Αν δεν είχε και τις απροσεξίες που προανέφερα, θα έλαμπε.

 

Μπράβο σου και καλή επιτυχία!

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.