Jump to content
Sign in to follow this  
Teratorus

Φαντασία ή όχι για την έγερση προβληματισμού;

Recommended Posts

Teratorus

Καλησπέρα. Τον τελευταίο καιρό προβληματίζομαι σχετικά με το ποιο συγγραφικού είδους είναι το πλέον κατάλληλο για την έκφραση μηνυμάτων. Από την μία. ανέκαθεν θεωρούσα ότι το είδος της φαντασίας καθιστά τα γραφόμενα πιο ενδιαφέροντα καθώς κάποιος ίσως θεωρήσει πως δεν υπάρχει λόγος για μία κοινότυπη, μη εξωπραγματική ιστορία να γραφεί. Από την άλλη,η λογοτεχνία του μη φανταστικού ίσως καθιστά τις προβληματικές καταστάσεις που θίγονται πιο ρεαλιστικές και αληθοφανείς με αποτέλεσμα να κινητοποιεί τον αναγνώστη και να τον προβληματίζει περισσότερο αφού νοιώθει ότι τα προβλήματα αυτά δεν είναι κάτι ξένο, απόμακρο και αδιάφορο γι' αυτόν. Τι πιστεύεται;

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Το είδος που σου αρέσει. Σοβαρά. Είναι απλώς λέξεις που τις βάζει καθένας μας με τη σειρά που θέλει. Όλα τα νοήματα του κόσμου μπορείς να χωρέσεις σε 24 γράμματα κι αυτό από μόνο του είναι υπερβολικά μεγάλο θαύμα για να περιοριζόμαστε από το είδος.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Πιστεύω ότι μπορείς να δώσεις το μήνυμά σου σε κάθε είδος αλλά θέλει τον τρόπο του, μην αισθάνεται ο αναγνώστης ότι του κάνεις κήρυγμα όπως πολλά ατυχή δείγματα στρατευμένης τέχνης το 20ου αιώνα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Εγώ μία λέξη θα πω. Έναν αριθμό, μάλλον. 1984.

Με άλλα λόγια: σαφώς και ΚΑΘΕ είδος φαντασίας, εκτός από τις υπερβολικά ροζ αφηγήσεις του young adult (όπου και πάλι δεν αποκλείεται, αλλά είναι δυσκολότερο) μπορεί να γίνει πλατφόρμα έκφρασης για αυτά που θέλεις να πεις.

Το βασικό για μία καλογραμμένη ιστορία είναι να την αφήσεις να αφηγηθεί από μόνη της αυτά που θέλει, χωρίς να τη στήσεις απλώς και μόνο για να μεταφέρει το μήνυμά σου. Ή την ιδέα σου.

Και καλώς όρισες στην κοινότητά μας btw!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Σε YA θα πω για το Every Heart a Doorway της Seanan McGuire, που είναι από τα πιο βαθιά και γεμάτα νοήματα YA που έχω διαβάσει και, φυσικά - ΦΥΣΙΚΑ - δεν μπορώ να μη μιλήσω για Χάρι Πότερ και His Dark Materials.

Όλα είναι τόσο γεμάτα ή τόσο άδεια νοήματος όσα θέλουμε να τα γράψουμε, από εμάς εξαρτάται και μόνο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Συμφωνώ με τα παραπάνω, μια χαρά μπορεί να δουλέψουν και η φαντασία ή η επιστημονική φαντασία για την "έγερση προβληματισμού", και συμφωνώ με τις αναφορές σε γνωστά βιβλία του είδους:

Το 1984 είναι το γνωστότερο/πιο mainstream/ κατά_πολλούς_ούτε_καν_scifi_γι'_αυτόν_τον_λόγο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας κι αποτελεί ένα δείγμα (καθόλου ατυχές, κατά τη γνώμη μου) στρατευμένης τέχνης που κάνει ακριβώς αυτό που λες, εξυπηρετεί την ιδεολογία του συγγραφέα του και έχει ως αποκλειστικό σκοπό να προβληματίσει τον αναγνώστη.

Αλλά μπορεί κάποιος να προβληματίσει χωρίς να είναι ο αυτοσκοπός του, από πιο ya επιλογές Χάρι Πότερ ή Η τριλογία του Κόσμου, που αναφέρθηκαν, αλλά και οι Αγώνες Πείνας, που το κάνουν και πιο σαφώς, αλλά και πιο ενήλικες εκδοχές, κι εδώ θα αναφερθώ ενδεικτικά και στον δικό μας χώρο, τον ελληνικό, με την Μπουραζοπούλου, τον Σταματόπουλο (μόνο διηγήματα μέχρι στιγμής), την Μαλαπέτσα και τον Μανωλιό.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.