Jump to content
Christos.Antonaros

Η Εξορία του Ι

Recommended Posts

Christos.Antonaros

Όνομα Συγγραφέα: Χρήστος Αντώναρος
Είδος: Τρόμος
Βία; Ναι
Σεξ; Ναι
Αριθμός Λέξεων: 3810
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Συμμετοχή στον 48ο διαγωνισμό σύντομης ιστορίας με θέμα: Εξορία
Αρχείο

Η Εξορία του Ι.docx

Edited by Christos.Antonaros
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

Αγαπητέ Χρήστο,

θα ήθελα να παραθέσω κάποια στοιχεία, προκειμένου να σε βοηθήσω όσο είναι δυνατό.

  • Διαβάζω δύο διαφορετικά κείμενα. στο πρώτο μισό προσπαθείς να γράψεις πάνω από τις δυνατότητές σου, γεγονός που σε παρασύρει σε πολλά γραμματικά κυρίως λάθη. Στο δεύτερο μισό φαίνεται περισσότερο ο εαυτός σου, το προσωπικό ύφος γραψίματος, γεγονός που βελτιώνει αισθητά το γράψιμό σου. θα ήθελα να χτίσεις το δικό σου χαρακτήρα γραψίματος, ξεκινώντας πιο απλά
  • μου άρεσε που η πλοκή σου μοιάζει με βιντεοπαιχνίδι, αλλά η πρώτη σκηνή είναι βγαλμένη από τα μισά και πλέον βιντεοπαιχνίδια. θα ήθελα περισσότερη πρωτοτυπία
  • οι σκηνές φρίκης παρατάσσονται η μία μετά την άλλη, έτσι που χάνουν τη αξία τους. έτσι φτάνουμε σε ένα σημείο που δεν προκαλούν καμία συγκίνηση
  • η ανατροπή στο τέλος δε με χάλασε, αλλά ένα πρόσωπο της αρχαίας εποχής ριγμένο σε σύγχρονο σκηνικό πιστεύω ότι θέλει περισσότερη εξήγηση.

συνέχισε την καλή δουλειά και καλή σου επιτυχία

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Καλημέρα Χρήστο, :)

Εκτίμησα την προσπάθεια σου να δώσεις ένα γνήσιο horror σκηνικό, που πατάει γερά στον παράγοντα φρίκη και στις ενοχλητικές, σουρεαλιστικές καταστάσεις. Ήταν όμως, για τα γούστα μου, πρέπει να το παραδεχθώ, σε μεγαλύτερες δόσεις απ' ότι θα ήθελα. Παρόλο ταύτα, χτίζεις μια βαριά, επιβλητική ατμόσφαιρα, που αν μη τι άλλο τραβάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Εκεί που κλωτσάει περισσότερο το κείμενο είναι στην αρχή, σε εκφράσεις και αποδόσεις που δεν δούλεψαν με εμένα όπως πχ 

Spoiler

''Ίσως το μηχανοστάσιο βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο – άλλη μια συνειδητοποίηση που ανεξήγητα επισκέφτηκε την αντίληψή του''.

''Η καρδιά του τυμπάνιζε άτσαλα, σαν να προσπαθούσε να μιμηθεί τα περασμένα μεγαλεία της''.

''Τα ρούχα του μουσκεύτηκαν, αλλά η θέλησή του να περάσει το πέρασμα ήταν δυνατότερη από την παρούσα αντιξοότητα''.

Όσοι γράφουμε, θεωρώ, έχουμε κάνει παρόμοια λάθη στη αρχή, θέλοντας να γράψουμε κάτι σπιρτόζικο ή λογοτεχνικό, με την ελπίδα να εντυπωσιάσουμε τον αναγνώστη. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, όταν έχουμε γράψει και διορθώσει τόνους σελίδων, κατά την επιστροφή μας στα πρώτα κείμενα αυτές οι εκφράσεις δεν επιζούν, γιατί δεν έχουν την ίδια οργανικότητα (και φυσικότητα) με το υπόλοιπο κείμενο.

Κατά τα άλλα, ακολούθησα ως το τέλος με ενδιαφέρον, ως και την ανατροπή. Εκεί με έχασες, όχι εξαιτίας της τόλμης που επέδειξες, αλλά για το σκηνικό μέσα στον οποίο έβαλες τον χαρακτήρα σου. Μπορεί στην κόλαση ο χρόνος να μην έχει σημασία, δεν παύει όμως να ξενίζει το σύγχρονο setting. Επίσης, που είναι οι 

Spoiler

τύψεις; Δεν αναλύεις καθόλου το συναίσθημα που τον οδήγησε στην αυτοκτονία. Ίσα ισα, δικαιολογεί τον εαυτό του. Επίσης, δεν θυμάμαι να δίνεις έμφαση στα συναισθήματα του πρωταγωνιστή τη στιγμή που αντικρίζει σκηνές φρίκης, κι αυτό είναι λάθος. Εκτός από το γεγονός πως τον καθιστάς ξύλινο, δεν βοηθάς και τον αναγνώστη να ταυτιστεί.

Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν τα φόντα ώστε να δώσεις δυνατές στιγμές τρόμου. Τιθάσευσε λίγο τις... ορμές σου και πήγαινε πιο μεθοδικά και προσγειωμένα, και είμαι σίγουρος πως θα τα πας πρίμα.

Καλή επιτυχία!:)

Υγ: το touch με τον καθρέφτη ήταν μια ωραία ιδέα.

Edited by Mournblade
  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Γεια σου φίλε μου.

Το διήγημά σου οφείλω να ομολογήσω με μπέρδεψε πάαααρα πολύ. Πρώτον, που είναι σαν βιντεοπαιχνίδι και όχι σαν διήγημα, και μην το αρνηθείς. Εικόνες τρόμου διαδέχονταν η μία την άλλη, Σκηνικά τρόμου, μάλλον. Επίσης. Φράσεις όπως ο απών καθρέπτες μου φάνηκαν σαν απροσεξίες, αλλά κομμάτια όπως το παρακάτω: Ένας συνδυασμός γάτας που παρακαλεί το ταίρι που επέλεξε να πλαγιάσει και μωρού που ζητάει για παραπάνω φαγητό· παραπάνω σάρκα, αίμα, και οστά, ομολογώ πως με αποσυντόνισαν κάπως. Δηλαδή τι θέλεις να πεις εδώ; Δεν έβγαζε και πολύ νόημα, ή πάντως, δεν ήταν πετυχημένο. Ή πάλι: Ήταν μικρή όσο και μια συναγωγή για τριάντα άντρες Τι εννοείς εδώ, η συναγωγή των Εβραίων; Μία αίθουσα που να χωράει τριάντα ανθρώπους, τί; Πρέπει να δώσεις περισσότερη, και εννοώ πολύ περισσότερη προσοχή στο τι θες να πεις και στο πώς το λες γιατί μερικές φράσεις σαν τα παραδείγματα που έδωσα δεν βγάζουν νόημα.

Ιούδας; Οκ γιατί όχι, αλλά σε ντεκόρ πολύ σύγχρονο. Τι παίζει ακριβώς; Δεν πέθανε ποτέ του; Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος; Πέθανε και ξαναζεί και ξαναπέθανε και ξαναζεί; Γιατί ο Ιούδας να περιπλανιέται σε καμπίνες πλοίων; Ακόμη και αυτό, η αποκάλυψη ότι είναι ο Ιούδας, μου κάνει σαν σενάριο παιχνιδιού. Όπου υπάρχει μία καλή ιδέα μεν, αλλά ο συγγραφέας/σεναριογράφος/ δημιουργός την πραγματεύεται ελλιπώς.

Και, φυσικά: τί παίζει με τους καθρέφτες;

Βασικά το κείμενό σου, αν και γεμάτο ιδέες, θέλει πολύ ξανακοίταγμα. Και πρόσεξε εκφράσεις που είναι άκυρες, ή υπερβολικά πομπώδεις, ή σκέτοι αγγλισμοί.

Καλή σου επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Ξεκίνημα με παρομοίωση έτσι κι έτσι. Η συνέχεια ήταν οκ, και η εισαγωγή ήταν καλή, μ’ έκανε να ενδιαφερθώ. Εκεί που έσκασε η κατσαρίδα όμως, το γράψιμο χειροτέρευσε, με άγαρμπες φράσεις, παρομοιώσεις κλπ. Γενικότερα, υπάρχουν λάθη. Λάθη σύνταξης, λάθος λέξεις, επαναλήψεις λέξεων και πολλοί αγγλισμοί. Ωστόσο αν διορθωθούν όλα τα λάθη, αυτό που θα μείνει θα είναι ατμοσφαιρικό και θα λειτουργεί. Μου άρεσε η εστίαση και οι περιγραφές.

Ένα θέμα που μείωσε το ενδιαφέρον μου σχετικά νωρίς είναι πως δε φαινόταν ο χαρακτήρας.  Το τέλος δε με αποζημίωσε, ίσως γιατί δε λειτούργησε θετικά για μένα η απώλεια μνήμης.

ΥΓ. Οι μπότες του πρέπει να ήταν ελαττωματικές για να τις ξεσκίζουν τα γυαλιά.

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Φίλε Χρήστο καλησπέρα,

Αν δεν κάνω λάθος αυτό είναι το πρώτο δικό σου κείμενο που διαβάζω.

Αρχικά ο τίτλος με μπέρδεψε κάπως καθώς δεν ήξερα πως έπρεπε να διαβάσω το Ι. Αρχίζοντας όμως την ανάγνωση κατάλαβα από τις πρώτες κιόλας γραμμές ότι επρόκειτο για μια καλή, έως πολύ καλή ιστορία. Ο ρυθμός εξέλιξης είναι ακριβώς όπως πρέπει έτσι ώστε να μην κουράζει τον αναγνώστη, ενώ παράλληλα γίνεται εμφανές ότι το γλωσσικό σου επίπεδο είναι υψηλό.

Η ιστορία είναι σωστά δομημένη με αρχή, μέση και τέλος. Επίσης μπορώ να πω πως στηρίζεται στο κλασσικό (τουλάχιστον κινηματογραφικό) πρότυπο του τρόμου «sex and violence». Οι περιγραφές σου είναι αρκετά αναλυτικές έτσι ώστε να προσδώσεις με ρεαλισμό τις εικόνες φρίκης.

Προσωπικά δε θα σταθώ καθόλου σε όποια μικρά γραμματικά και συντακτικά λάθη, καθώς είμαι σίγουρος πως μπορείς εύκολα να τα εντοπίσεις και να τα διορθώσεις. Σοβαρά αρνητικά στοιχεία δεν εντόπισα. Έχεις έτοιμο ένα πολύ καλό υλικό που θα σου πρότεινα να το αναπτύξεις (εκτός διαγωνισμού) σε μια κανονική ιστορία τρόμου, χωρίς κάποιο όριο λέξεων.

Σίγουρα στο μέλλον θα έχω το νου μου για νέες ιστορίες σου.

Καλή επιτυχία!
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλησπέρα Χρήστο,

Αρχικά, να πω  ότι από τις τρεις ιστορίες που έχω διαβάσει μέχρι τώρα(ξέρω, όχι μεγάλο δείγμα), η δική σου ήταν αυτή που θα χαρακτήριζα  ως  πιο κοντά στον τρόμο, αν και πάλι δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι τρόμαξα.

Από την άλλη, θα συμφωνήσω με την Ειρήνη ότι αφήνει αίσθηση βιντεοπαιχνιδιού όπου περνάς από λέβελ  σε λέβελ. Η γραφή είναι λίγο βαριά και θα μπορούσες να την αφήνεις λίγο να ανασάνει, θα 'ταν καλό και για σένα και για τον αναγνώστη.

Όσον αφορά την ιστορία, χμμ, δεν ξέρω. Η ταυτότητα του Ι είναι δίκοπο μαχαίρι και νιώθω πως δεν το χειρίστηκες καλά και πως ήταν  περισσότερο κίνηση εντυπωσιασμού παρά  κάτι το ουσιώδες. Δεν ταιριάζει κιόλας με το όλο σέττινκγ που είπαν και οι προλαλήσαντες.

Συνοψίζοντας, το κείμενο θέλει την δουλιτσα του!

Αυτά!

Καλή επιτυχία

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιώργος77

Γεια σου Χρήστο,

 

Κάποιες φράσεις αρχικά:  η πόρτα του μπάνιου ήταν παρούσα, παρούσα αντιξοότητα. γιατί έπραξε έτσι  τον επισκέφτηκε μια ψευδαίσθηση δίψας : είναι φράσεις αδόκιμες.

Η ατμόσφαιρα είναι πολύ καλή και η ιστορία μας κρατάει το ενδιαφέρον. Η ιστορία τρόμου για την τιμωρία του Ι. Ι. θυμίζει βιβλική παραβολή. Τα σκηνικά στο πλοίο μού θυμίζουν κάποια βιντεογκέημ , χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα αρνητικό. Δεν κατάλαβα τι γίνεται με τους καθρέφτες και ποια η σημασία τους. Όμως, ο «ήρωας» από ποιο μέρος είναι εξόριστος; Μοιάζει να τιμωρείται για τη βλάσφημη πράξη του με μια κόλαση – μέρα της μαρμότας, δεν φαίνεται να εξορίστηκε από κάποιον τόπο στον οποίο κάποτε ανήκε.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα, Χρήστο.

Στην ιστορία αυτή φαίνεται να κινήθηκες με ένα κινηματογραφικό μοτίβο - το οποίο σε πολλά σημεία θύμιζε αυτό που σου ανέφεραν κι οι άλλοι "videogame". Ξεκινάς απευθείας από το ξύπνημα του Ι. σε ένα μέρος που δεν γνωρίζει, δεν ξέρει και από το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει. Δεν είναι κακό αυτό, μας πετάς απευθείας στην ιστορία και στον χώρο που διαδραματίζεται.

Η συνέχεια μας κρατάει σε εγρήγορση μεν αλλά δε μας αφήνει καθόλου χώρο να ανασάνουμε και να δούμε την ιστορία από σφαιρική σκοπιά. Μας πετάς έτοιμα χαρτιά, χωρίς να τα έχεις ανοίξει πρώτα. Το σκηνικό του στοιχιωμένου πλοίου είναι πειστικό μεν, λίγο πρόχειρα δοσμένο δε.

Κάποιες φράσεις σου που ανέφεραν και παραπάνω θέλουν αρκετή δουλειά όπως επίσης κι ο τρόπος που επιλέγεις να δώσεις την φρίκη της σκηνής με την κατσαρίδα

Το μεγαλύτερο θέμα όμως με την ιστορία, για μένα, είναι καθαρά το τέλος κι η εξήγηση ότι αυτός ήταν ο Ιούδας κι ότι ζούσε σε επανάληψη(;) το μαρτύριο της προδοσίας του. Σε ένα σύγχρονο πλοίο, με ορισμούς και εικόνες που δεν έχει ζήσει ποτέ, με καθρέφτες που δεν υπήρχαν τότε μιας και ανακαλύφθηκαν το 1800, με τόσα πράγματα τα οποία πας να εξηγήσεις με τη φράση "είχε εικόνες και μνήμες που δεν του άνηκαν", δυστυχώς δεν κάθονται καλά.

Μου φάνηκε ότι έπλασες την ιδέα στο μυαλό σου, σου φάνηκε κάπως ειπωμένη κι αποφάσισες να τη βάλεις σε ένα παράδοξο setting χωρίς να δώσεις χρόνο για να την προοικονομήσεις καθόλου.

Αν θες τη γνώμη μου, μπορείς να παίξεις με το εξής: Να βάλεις τον Ιούδα να περνάει απανωτές κολάσεις μέσα σε πλοία τα οποία όμως ξεκινάν από αρχαία πλοία της εποχής του μέχρι και τα σύγχρονα, να βλεπει τον χρόνο να περνά, τον κόσμο να αλλάζει αλλά να μη μπορεί να ξεφύγει από τη λούπα που έχει πέσει. Και όσο περνάει ο χρόνος, τόσο να ανακαλύπτει τι γίνεται, γιατί βρίσκεται εκεί και πόσο βαθιά καταραμένος είναι για την πράξη που έκανε.

 

Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Ενδιαφέρουσα ιστορία, με γρήγορους (ίσως πιο γρήγορους απ`ότι θα`πρεπε) ρυθμούς. Καλές περιγραφές, ιδιαίτερα στις horror στιγμές και επίσης ενδιαφέρουσα επιλογή του πρωταγωνιστή. Καταφέρνεις να ΄μου δημιουργήσεις  μια αρκετά έντονη ατμόσφαιρα αλλά στο τέλος έμεινα με πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Καταρχάς δεν κατάλαβα ποια ακριβώς ήταν η εξορία. Έτσι όπως εξελίχθηκε η ιστορία, νομίζω ότι η συγκεκριμένη λέξη χρησιμοποιήθηκε, απλώς για να υπάρχει η σύνδεση με το θέμα του διαγωνισμού. Θα μπορούσαμε να αντικαταστήσουμε την λέξη "εξορία" με την λέξη "καθαρτήριο". Νομίζω ότι θα ήταν μια πιο άμεση σύνδεση με το θέμα της ιστορίας, και δεν θα άλλαζε κάτι ουσιαστικό. Το σύγχρονο σκηνικό όταν αποκαλύπτεται η ταυτότητα του πρωταγωνιστή "κλωτσάει" γιατί δεν δικαιολογείται ικανοποιητικά. Τι συμβαίνει με τους καθρέφτες; Μπορεί αυτά τα ερωτήματα να έχουν απαντηθεί στην ιστορία, αλλά δυστυχώς εγώ δεν μπόρεσα να  καταλάβω τι γίνεται. Λείπουν αρκετές πληροφορίες από την ιστορία, καθώς  και χώρος για να αναπνεύσουν οι σκηνές (και μαζί τους και ο αναγνώστης) που τρέχουν πιο γρήγορα, όπως ξαναείπα απ`ότι θα έπρεπε. Για τα λάθη, συντακτικά, επαναλήψεις λέξεων κ.λ.π. που ήδη έχουν αναφερθεί σε παραπάνω σχόλια, νομίζω ότι σίγουρα θέλει μια καλή επιμέλεια η ιστορία και μου έδωσες την εντύπωση (λανθασμένα ίσως) ότι την ανέβασες χωρίς καν να την διαβάσεις.

Δυστυχώς δεν μπορώ να σου ευχηθώ "Καλή επιτυχία" αφού απ`ότι κατάλαβα αποφάσισες να αποσύρεις την ιστορία από τον διαγωνισμό, αλλά αν αγαπάς το γράψιμο ιστοριών όπως πιστεύω ότι συμβαίνει, σίγουρα μπορώ να σου ευχηθώ "Καλή συνέχεια!"

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..