Jump to content

Recommended Posts

MadnJim

Ορίστε και το δικό μου. Έπαιξα τίμια (και εκ του ασφαλούς με την ιδέα που επέλεξα), δεν κάθισα να το σκεφτώ καθόλου πιο πριν, παρά μόνο μετά που έδωσα το θέμα. :) 

Spoiler

 

Μια στιγμή είν' αρκετή

 

Ζεστή τη μπύρα έπινε στου καπηλειού το βάθος

μέσα στο μισοσκόταδο με το σπαθί του πλάι

σκυφτός τον κόσμο κοίταζε κι έψαχνε για το λάθος

κάτι που κάποια απειλή κάπως να μαρτυράει.

 

Η πόρτα ανοίγει ξαφνικά κι ο βάρδος σιωπαίνει

και οι βοές του καπηλειού σιγά σιγά κοπάζουν

περνούν απ' το κατώφλι της τρεις βαριαρματωμένοι

σαν βλέπουνε τον βάρβαρο τα ξίφη τους αρπάζουν.

 

Μα εκείνος ήδη τους ορμά σαν άγριο λιοντάρι

και το βαρύ του το σπαθί συγχώρεση δεν ξέρει

μ' απανωτά χτυπήματα ζωές ζητάει να πάρει

και μια στιγμή ειν' αρκετή πολλά να καταφέρει.

 

Στέκει μετά ακίνητος με το σπαθί να στάζει

και πίσω του τρία κορμιά νεκρά πάνε στον Άδη

πάνω από τον ώμο του ήρεμα τους κοιτάζει

κι έπειτα βγαίνει χάνεται στης νύχτας το σκοτάδι.

By MadnJim 24Ιουν2018

 

 

  • Like 4
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Έβγαλα κάτι, στο πόδι, στο χέρι, στον ώμο, δεν έχει σημασία. Το μισάωρο δε θα βοηθήσει ιδιαίτερα εμένα ας βοηθήσει την Ιρμαντα :)

 

Το ανεβάζω εδώ, μην περιμένετε τώρα να είναι κι εντός θέματος, πολλά ζητάτε 😛

 

Spoiler

Χρόνος, πόνος, με λακκούβες ο δρόμος.
Περνάω, μιλάω, τα φανάρια κοιτάω.

Αμάξια τριγύρω, καπνό ξερνανε.
Κι εγώ χαζεύω τις ροδες που γυρνάνε.

Εκεί, στο τέλος, σ' ένα αδιέξοδο.
Έπεσα, λύγισα, χωρίς να βρω την έξοδο.

Μεθάω, γλεντάω, μα δε χαμογελάω.
Για τη χαμένη νιότη μου, εγώ δε το γλεντάω.

Αμάξια περνάνε, ροδες γυρνάνε.
Σκέφτομαι με λυγμό, κόκαλα να σπάνε.

Να τρέξω, να πέσω, να σπάσω τον κύκλο.
Πού όσο κυλάει, ησυχία δεν βρίσκω.

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Τελευταία δέκα λεπτά, δεν θέλω να αγχώσω κανέναν, τικ τακ τικ τακ...

  • Confused 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Ε καλά το ανεβάζω κι εγώ

Εσείς φταίτε. Εσείς φταίτε για όλα.

Το πόνημά μου τιτλοφορείται Το Περιδέραιο, και υπολογίζω πως είναι τουλάχιστον εντός θέματος.

Spoiler

Το περιδέραιο

 

Η γυναίκα,

Η φιγούρα που στέκει, γυναικεία οπωσδήποτε-

Όχι από τις καμπύλες, τούτες τις κρύβει το αρχαίο άμφιο

Ούτε από τα μαλλιά, γιατί έχει το κεφάλι κουρεμένο, σαν σε πένθος-

Αλλά επειδή στολίζει το λαιμό της

Αυτάρεσκα ένα περιδέραιο

Που λέει κανείς πως λάμπει με το κάθε χρώμα

Από όσα υπάρχουν.

 

Πλήθος πετράδια, ένας θησυαρός,

Σε μια μορφή τυλιγμένη σκοτάδι, σεμνοπρέπεια και απεραντοσύνη,

Σε μια μορφή που βρέθηκε στην ύπαρξη για να έχει το κόσμημα έναν τόπο να σταθεί.

Με χρώματα που φαντάζουν βλάσφημα και ανατριχιαστικά

Γιατί είναι άλλη η παρουσία τους από την απουσία της γυναίκας.

 

Όσο υπομονετικά και αν την παραφυλάξεις λοιπόν,

Μην ελπίσεις να διακρίνεις ένα βήμα της, ένα νεύμα.

Δεν θα δεις να ανασαίνει, δεν θα ‘χει η επίμονή σου παρατήρηση τέτοιες ανταμοιβές.

Αν πας κοντά δεν θα βλεφαρίσουν τα μάτια της, μάτια βουβά, ακύμαντα, σαν ουρανός χωρίς ενδιαφέρον.

Αλλά το περιδέραιο, η κάθε του πέτρα, θα δεις πως κρύβει μέσα του μια ολάκερη στιγμή.

 

Έχει η γητεύτρα ως φαίνεται υφάνει κάποιο ξόρκι

-ή της δόθηκε η χάρη αυτή, δεν ξέρω να στο πω-

Κι αρπάζει απ’ τους θνητούς μια κάποια θύμηση

Που κάπως αξιόλογη της φάνηκε.

 

Αν παραγέλασες ή παραχάρηκες, αν έκλαψες πικρά κι αν απελπίστηκες,

Η στιγμή αυτή που ξεχωρίζει

Σαν οδοδείκτης

Σε μία ύπαρξη ευθεία και χωρίς στροφές

Την κάθε ξεχωριστή ανάμνηση, το απόσταγμα που στην καθεμιά ζωή ωριμάζει και κυοφορείται σε πιέσεις παρόμοιες με κείνες της γέννησης ενός διαμαντιού

-έχει η κυρά τον τρόπο και στην παίρνει.

 

Μέσα στα πετράδια της φυλάει τις στιγμές μας

Ένα γιορντάνι κλεμμένες ζωές,

Κι ίσως για αυτό δεν έχει ανάγκη να κινηθεί και να μιλήσει-

Είναι γεμάτη, φορτωμένη, ίσως και να απόκαμε.

Ένα γιορντάνι από αναμνήσεις φυλακισμένες μέσα στα πετράδια,

Όπως ο σκορπιός στο κεχριμπάρι

Γεμάτες όμοιο φαρμάκι, πιθανώς-

Και θα νιώσεις οργή, αν σκεφτείς ετούτη την κλοπή.

Δεν έχουμε πολλά ωραία να θυμόμαστε

Ένα θαμπό ποτάμι η ζωή μας

Ανούσιο, με βέβαιο τέρμα

Και βρίσκεται ένα χέρι να τα θερίσει

Τα λίγα που τυχαίνει να ανθίσουν

 

Αλλά σαν το ξανασκεφτείς

Θα τη λυπηθείς ετούτη τη γυναίκα

Που δεν έχει δύναμη

-όχι, που δεν έχει αιτία-

Να κάνει ένα βήμα, να βλεφαρίσει, να νεύσει αν κάποιος την κοιτάξει.

Θα καταλάβεις γιατί φοράει ρούχο αρχαίο

Κι έχει το κεφάλι κουρεμένο σαν σε πένθος.

Όλα έχουν συντελεστεί για αυτήν και όλα τα ξέρει,

-ένας καιρός χωρίς εδιαφέρον-

 Ίσως κάποτε ακόμη να αγκομαχούσε και να πάλευε μα τώρα πια, σώνει

-υπάρχει απλώς, αλύγιστη, σαν κάποιος να την ξέχασε

Θαμμένη κάτω από ανήλεο βάρος.

 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

(ουφ-ουφ, στο παρά δύο)

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Εμφάνιση της εικόνας προέλευσης

 

   

 

 

Έληξε, παιδιά, το 1ο Flash Poetry Live πέρασε μόλις στην Ιστορία. Για να δούμε τώρα τι κάναμε. :) 

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Δεν ξέρω τι με έπιασε νυχτιάτικα, λιθοβολείστε με ελεύθερα.

 

Κρυμμένοι από τα βλέμματα

στου σούρουπου τη σκοτεινιά,

ένα εγόριμ ένα κορίτσι,

έχουν σημασία τα ονόματα;

 

Στα μάτια την κοιτάζει

που λένε τόσα χωρίς να μιλούν,

το χέρι του στα δικά της κρατεί

όπως μόνο οι ερωτευμένοι μπορούν,

 

Τα χείλη της ανάλαφρα

σαν σύννεφο ή σαν ατμός,

ένα φιλί πολύτιμο

χαρίζουν ενώ χάνεται το φως.

 

Μακάρι να' ταν δυνατό

να μείνω, ψιθυρίζει

φεύγει το κορίτσι ύστερα

και πίσω δε γυρίζει.

 

Δεν θα την ξαναδεί ποτέ,

δεν θα την ξαναβεί

μα το μοναδικό φιλί

ποτέ δεν θα ξεχαστεί.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ωραία πράγματα, η πυργοδέσποινα μας πήρε σε ένα σουρεαλιστικό με συμβολισμούς ταξίδι, η ετέρα δεσποσύνη μας έκανε μια βόλτα σε αρχαία μυστήρια και ιέρειες με τραγική μοίρα, ο Γιάννης είπε να ελαφρώσει το κλίμα λίγο και ο διοργανωτής μας μας πήρε μια βόλτα στο καπηλειό όπου είδαμε τι κάνει μέσα σε μια στιγμή ο αγαπημένος του βάρβαρος. Ο υποφαινόμενος χρησιμοποίησε την παράταση για να γράψει, λόγω ενός απροόπτου, και έβγαλε ένα ποίημα από αυτά που μια καλή φίλη χαρακτήριζε κοψοφλεβιάρικα.

Και εις ανώτερα αγαπητοί. Να το επαναλάβουμε.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Ναι καλέ. Όπως λένε και τα παλικάρια παρακάτω, πλάκα είχε. Ας κάνουμε άλλο ένα.

 

 

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Πέντε! Καθόλου άσχημα για πρώτη φορά. Εν τω μεταξύ, δεν μου έχει ξανατύχει να διοργανώνω κάτι και ομολογώ ότι είχα τρακ! Ελπίζω να το φχαριστηθείκατε όσοι γράψατε και να το φχαριστηθείτε κι όσοι μας διαβάσετε. :) 

Σύντομες πρώτες εντυπώσεις:

Αταλάντη, ήμουν έτοιμος να σε πειράξω λίγο αποκαλώντας σε πολυλογού, αλλά μετά ανέβασε η Ειρήνη κι έθεσε νέα μέτρα στο "Έχω τον ατελείωτο". :D 

Γιάννη, προσπαθώ ακόμα να φανταστώ την εικόνα να μετακινείς το λαπτόπ σου από το χέρι στον ώμο, μετά στο γόνατο, έπειτα στο πόδι, και ταυτόχρονα να γράφεις κιόλας! Έστειλα μήνυμα για βοήθεια σ' ένα φίλο Ινδό φακίρη, περιμένω απάντηση. :D 

William, τι ωραίο και ρομαντικό ήταν αυτό! Με ξάφνιασες! :) 

 

Οπωσδήποτε να το ξανακάνουμε σύντομα! Beers for everybody! :) 

  • Like 3
  • Thanks 1
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ιρμάντα να το ξανακάνουμε αλλά να μην έχουμε και εμείς την τιμωρία των παληκαριών από πάνω!

Φίλε μου Σπύρο, σε έχω συνηθίσει στις επικές μάχες ε; 

  • Like 1
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Παίδες θα κάνω αναλυτικό σχολιασμό. Νομίζω πως θα πάω για ύπνο όμως τώρα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Λύσε μου μια απορία όμως πρώτα, γιατί στοίχισες το ποίημα δεξιά;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα
3 minutes ago, WILLIAM said:

Λύσε μου μια απορία όμως πρώτα, γιατί στοίχισες το ποίημα δεξιά;

Ξέρω γω, μάλλον έτυχε. Σαράντα λεπτά το δούλεψα, τι θέτε πια; 😋🤣🤣🤣

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Παιδιά, στο κινητό το έγραψα την ώρα που ερχόμουν με το λεωφορείο. Το πόσταρα λίγο πριν μπω σπίτι οπότε καταλαβαίνετε :P

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Α τώρα εξηγούνται τα χέρια και τα πόδια και που έγραφες!

  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Έχω ξυπνήσει με φρικτό πονοκέφαλο, τα έχω διαβάσει όλα, να δω τώρα πότε θα σχολιάσω που χρωστάω και από το προηγούμενο παιχνίδι... 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

@elgallaΚαι ενα ομαδικο να βαλεις δεν χαλιομαστε! Περαστικα!

Edited by Ιρμάντα
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Περαστικά!

Ας ανεβάσω και  εγώ ένα ποίημα/τραγούδι 

 

Edited by jjohn
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Ας πιάσουμε σιγά -σιγά κανά σχολιασμό (άκρα του τάφου σιωπή στο φόρουμ βασιλεύει).

@Ballerond Ναι, φαίνεται ότι είναι του ποδός. Της χειρός, δεν ξέρω. Εκείνος ο χρόνος- πόνος με πλήγωσε κατάστηθα. Επίσης, ελπίζω, τόση μαυρίλα, αυτολύπηση και θλίψη για χαμένη νιότη/ ζωή να μην αποτελεί προσωπικό σου βίωμα. Τώρα θεματάκια ρυθμού και ομοιοκαταληξίας το ξέρεις ότι υπάρχουν: αλλιώς να γράφεις ελεύθερο στίχο όπου επικρατεί άλλου είδους μουσικότητα και αλλιώς κάποιου είδους ομοιοκατάληκτο, όπως φαίνεται ότι πήγες να το κάνεις αυτό, και να ξεφεύγεις. Κλωτσάει αρκετά. Από την άλλη, δεδομένων των συνθηκών μια χαρά το πήγες, ο χρόνος ήταν ελάχιστο και το ποίημα ορθάδικο που λέμε. Οι παρατηρήσεις γίνονται για τα υπόψιν. Εντός θέματος; Δεν το λες και εκτός. Δεν το λες και εντός. Παραπλήσιο, ίσως, εφόσον ο χρόνος είναι ένα σύνολο στιγμών. 

@WILLIAM Πρίγκιπα Γουίλιαμ. Χαιρόμαστε που έπαιξες μαζί μας. Το πονηματάκι σου μου φάνηκε κομμάτι εφηβικό βεβαίως. Έχεις έναν ρομαντισμό, ίσως συντηρητικό, ίσως παλιομοδίτικο, κι αυτό βγαίνει στο κάθε πράγμα που κάνεις. Είτε ποίηση, είτε διήγημα, υπάρχει μία πλατφόρμα προτύπων και αξιών παλιάς κοπής. Ελπίζω να το εξήγησα καλά. Θα ήθελα δλδ να σε δω να γίνεσαι πιο μοντέρνος, γενικότερα. Όσον αφορά στο συγκεκριμένο ποίημα, δεδομένων των συνθηκών, φλασάκι, την πλάκα μας, για την παρέα, χαλάρωμα, μία χαρά. Αν υποθέσουμε ότι το βλέπαμε σοβαρότερα θα σου έλεγα ότι είναι υπερβολικά εφηβικό όσον αφορά στην οπτική του γωνία. Υπάρχουν και πιο ενήλικοι, πιο σκοτεινοί, πιο τολμηροί, πιο μοντέρνοι τρόποι να μιλήσεις για έναν χωρισμό. 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

@elgalla Αυτό που θα σου πω νομίζω είναι αυτό που θα πουν και για το δικό μου: καλό αλλά θέλει χτένισμα. Ρετούς, σουλούπωμα, μακιγιάζ, μανικιούρ /πεντικιούρ. Ωραίες εικόνες, έχεις κάνει και καλύτερες αλλά ο χρόνος λίγος, το τελευταίο τετράστιχο που κρυφοκοιτάζει προς ομοιοκαταληξία δεν ξέρω αν με κέρδισε ή με κλώτσησε. 

@MadnJim Έτσι, σφάξε τους όλους. Μην τους λυπάσαι, γουρούνια είναι. Το 'χεις τρελά με το χιούμορ και με τη ρίμα, στην προηγούμενη ζωή σου θα ήσουν βάρδος ή από κείνους που σκαρώνουν μαντινάδες κατά παραγγελία, στο έχω ξαναπεί. Στην τελευταία στροφή κάτι μου κλώτσησε, κάτι στο μέτρο. Αλλά γενικά μια χαρά. Υποθέτω όταν θα εκδοθεί η βαρβαρότερη των βαρβάρων βαρβαρονουβέλα σου θα έχει και ποιήματα μέσα, έτσι; 

 

*Το βρήκα, διάβασέ το με δυο επιπλέον συλλαβές:

Στέκει μετά ακίνητος με το σπαθί να στάζει

και πίσω του τρία κορμιά νεκρά πάνε στον Άδη

(καθώς) πάνω από τον ώμο του ήρεμα τους κοιτάζει

κι έπειτα βγαίνει χάνεται στης νύχτας το σκοτάδι.

 

 

 

Edited by Ιρμάντα
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Μα αγαπητή μου δεσποσύνη, είμαι και ο ίδιος παλαιάς κοπής! 

Ίσως είναι και το στυλ μου λίγο παλιομοδίτικο αλλά αντιπροσωπεύει τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο. 

Το ρομαντικό είναι πιο πολύ στο στυλ μου από το σκοτεινό.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..