Quote
The philosopher Didactylos has summed up an alternative hypothesis as "Things just happen. What the hell."
H σειρά Discworld ξεκίνησε κάπου στο ΄80, σαν παρωδία Sword & Sorcery. Μετά τα 2-3 πρώτα βιβλία κατέληξε να είναι παρωδία των πάντων.
Αν και ο Pratchett έχει γράψει πάαααρα πολλά βιβλία για τη σειρά (κάπου στα 25 νομίζω), δε γίνεται βαρετός ποτέ και κάθε βιβλίο είναι γραμμένο με εκπληκτική εξυπνάδα και προσφέρει άπειρο γέλιο.
Quote
-- Discworld origins
Ο κόσμος (Discworld) είναι ένας τεράστιος δίσκος. Ο δίσκος στηρίχεται στην πλάτη τεσσάρων ελεφάντων και η ελέφαντες στηρίζονται στο καβούκι της τεράστιας αστρικής χελώνας A'Tuin.
Quote
Actually, the philosophers have got it all wrong. Great A'Tuin is in fact having a great time.
Great A'Tuin is the only creature in the entire universe that knows exactly where it is going.
Ο Pratchett αντιπαθεί τις μεταφορές (metaphors) και φαίνεται από κάτι τέτοιους διαλόγους:
Quote
Teatime: "Ah, I'm glad you asked. I'm your worst nightmare!"
Guard: "You mean ... the one with the giant cabbage and the sort of whirring knife thing?"
Teatime: "Sorry?"
Guard: "Then you're the one about where I'm falling only instead of the ground underneath it's all--"
Teatime: "No, in fact I'm--"
Guard: "Awww, not the one where there's all this kind of, you know, mud and then everything goes blue..."
Oι ήρωες είναι παρμένοι από τα κλισέ των RPG και των fantasy ιστοριών, αλλά τα κλισέ είναι τραβηγμένα τόσο στα άκρα που εκπλήσουν. Για παράδειγμα, στο πρώτο βιβλίο περιγράφει τον τρόπο που οι μάγοι κάνουν τα ξόρκια τους. Αν κάποιος έχει παίξει AD&D αναγνωρίζει τη μέθοδο αμέσως: Το spell αποθηκεύεται στον εγκέφαλο του μάγου σαν συμπιεσμένη μορφή ενέργειας, έτοιμο να εκδηλωθεί όποτε ο μάγος θελήσει. Ο Pratchett καταλήγει πως πολλές φορές τα ξόρκια που προσπαθούν να "μνημονεύσουν" οι μάγοι είναι άχρηστα, αφού μέχρι κάποιος να κάνει memorize το ξόρκι επίκλησης 20 νυμφομανών παρθένων, έχει γεράσει τόσο που δε ξέρει τι να τις κάνει...
Κάπου στο πρώτο βιβλίο γράφει πως όλοι οι μάγοι μπορούν να δουν τον Θάνατο. Πως ένα από τα αξιώματά τους είναι το γεγονός πως ο ίδιος ο Θάνατος έρχεται να πάρει την ψυχή τους όταν πεθάνουν. Τίποτα όμως δε με είχε προετοιμάσει για την πρώτη συνάντηση του Rincewind με τον θλιμμένο θεριστή.
Quote
Rincewind: "Oh no, not--"
Death: OF COURSE, WHAT'S SO BLOODY VEXING ABOUT THE WHOLE BUSINESS IS THAT I WAS EXPECTING TO MEET THEE IN PSEPHOPOLOLIS.
Rincewind: "But that's five hundred miles away!"
Death: YOU DON'T HAVE TO TELL ME. THE WHOLE SYSTEM'S GOT SCREWED UP AGAIN, I CAN SEE THAT. LOOK, THERE'S NO CHANCE OF YOU--?
Rincewind: "Not a chance!"
Death: I COULD LEND YOU A VERY FAST HORSE.
Rincewind: "No!"
Είχα πέσει κάτω από τα γέλια!
Κάπου εμφανίζονται και gnomes, κάτι σαν στρουμφάκια:
Quote
Rincewind: "No, no good to eat at all."
Twoflower: "Why? Are the gills the wrong shade of yellow?"
Rincewind: "No, not really..."
Twoflower: "I expect the stems haven't got the right kind of fluting, then."
Rincewind: "They look okay, actually."
Twoflower: "The cap, then, I expect the cap is the wrong colour."
Rincewind: "Not sure about that."
Twoflower: "Well, then, why can't you eat them?"
Rincewind: "It's the little doors and windows. It's a dead giveaway."
Για να μη μιλήσω για τη μάσκα του κόκκινου θανάτου:
Quote
Death: AT THE MOMENT IT IS. I THINK IT MIGHT GO DOWNHILL VERY QUICKLY AT MIDNIGHT.
Galder: "Why?"
Death: THAT'S WHEN THEY THINK I'LL BE TAKING MY MASK OFF.
Η μεγαλύτερη πόλη του Discworld είναι η Ankh-Morpork, εμπνευσμένη λίγο από την Λάνκμαρ του Λάιμπερ. (Στο πρώτο βιβλίο εμφανίζονται και οι 2 κλέφτες του Λάιμπερ, Φαφρντ και Γκρέι Μάουζερ με αλλαγμένα ονόματα, σαν tribute.) H καλύτερη περιγραφή της πόλης είναι η παρακάτω:
Quote
Και ένα τελευταίο, αφορά τους PCs...
Quote
"It can't be software incompatability -- the Chantof the Trodden Spiral was designed for concentric rings, idiot..."
"I say fire it up again and try a simple moon ceremony..."
"...all right, all right, nothing's wrong with the stones, it's just that the universe has gone wrong, right?"
-- Debugging, Discworld style
Κάτι που έχω παρατηρήσει είναι πως σε όποιον αρέσει το είδος fantasy και πιάσει στα χέρια του ένα βιβλίο του Pratchett, κολάει σε βαθμό υστερίας. Σταματάει να μιλάει με ατάκες από Discworld μετά το 10 βιβλίο.


Sign In
Register
Help


Back to top
MultiQuote










