Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo
* * * * * 1 votes

Graham Masterton


  • Please log in to reply
275 replies to this topic

#261 Γελωτοποιός

Γελωτοποιός

    A corrupted Fool

  • Members
  • 111 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Δημήτρης

Posted 09 Ιούλιος 2016 - 17:35

Ο Άρχοντας του Ψεύδους

 

Έχει λίγο καιρό που το διάβασα, αλλά τώρα είχα την όρεξη να αφήσω κάποια σχόλια. Χμ, με άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα. Λοιπόν, σαν υπόθεση είχε αρκετό μυστήριο και μπορώ να πω ότι με κράτησε σε αγωνία. Τώρα αν άξιζε η αναμονή, θα το δούμε στην συνέχεια. Το αστυνομικό κομμάτι πιστεύω πως ο συγγραφέας το χειριστικέ πολύ καλά. Οι χαρακτήρες του ήταν λίγο απλοί, αλλά ίσως αυτό να προσέδωσε μια παραπάνω ρεαλιστική αίσθηση στην όλη υπόθεση. Πάμε στο κομμάτι του τρόμου τώρα. Κάποιες σκηνές ήταν καλογραμμένες και περνούσαν στον αναγνώστη τα ανάλογα συναισθήματα. Δεν ήταν ο τρόμος που θα σε άφηνε ξύπνιο για μέρες, αλλά μόλις έκλεινες το βιβλίο το βράδυ, έριχνες μια-δυο ματιές στο σκοτεινό δωμάτιο. Κάποιες ιδέες-σκηνές του συγγραφέα, όπως αυτή με την συρρίκνωση ήταν αποκρουστικές και τις ευχαριστήθηκα. Άλλες, όπως αυτή στο νοσοκομείο, τις βρήκα κωμικοτραγικές.

 

Θέλω επίσης να σχολιάσω το πρώτο κεφάλαιο, για το οποίο φημίζεται και το εν λόγω βιβλίο.

Spoiler

 

Και φτάσαμε τώρα και στο τέλος, για το οποίο ισχύει αυτό που είπατε και όλοι παραπάνω. Ο Masterton γράφει άθλια τέλη (θα πρέπει όμως να διαβάσω και άλλα για να είμαι σίγουρος). Αισθάνθηκα σαν να έφτασε σε σημείο που βαρέθηκε και έγραψε το πρώτο πράγμα που του ήρθε στο μυαλό. Με λίγα λόγια αυτοκαταστράφηκε. Έγραψε μία αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία και τα κατέστρεψε όλα στο τέλος, για το οποίο μία λέξη πιστεύω πως το εκφράζει απόλυτα: meh. Τελειώνοντας να αναφέρω πως ο Masterton έχει πολύ καλή, ξεκούραστη γραφή. Θέλω επίσης να δοκιμάσω κι άλλα βιβλία του, όπως “Το Μανιτού”, “Ο Παρίας” και “Τένγκου”. Όταν είχα αγοράσει το “Ο Άρχοντας του Ψεύδους”, είχα τσιμπήσει ακόμα ένα πιτόγυρο γιατί πεινούσα, το “Αυτοί που ποτέ δεν κοιμούνται”. Ελπίζω να μην ακούσω κανένα νιάου όπως άκουσε και ο Νιχίλιος.  :p 

 

Η βαθμολογία που θα βάλω θα είναι επιεικής γιατί πιστεύω πως το ταξίδι μετράει περισσότερο από το τέλος.

 

7/10


Edited by Γελωτοποιός, 09 Ιούλιος 2016 - 17:40.

  • Δημήτρης and AlienBill like this

#262 MountainRoot

MountainRoot
  • Members
  • 305 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Mixail
  • Currently reading:His Dark Materials Trilogy

Posted 09 Ιούλιος 2016 - 19:52

Θέλω επίσης να σχολιάσω το πρώτο κεφάλαιο, για το οποίο φημίζεται και το εν λόγω βιβλίο.

 

 

Οπως είπες το είχες ακούσει και το περίμενες. Αυτό δυστυχώς χάλασε μεγάλο μέρος της ομορφιάς. Οπως η αντίστροφη μέτρηση και πω το οτι αν δεν το ήξερε κάποιος (οπως εγώ πριν χρόνια) και έπιανε το βιβλίο να ξεκινήσει σιγά σιγά και γινόντουσαν όλα αυτά στο πρώτο κεφάλαιο έμενα απλά μ#$%%$$ας και έλεγες.

Τι έγινε ρε παιδιά???????

 

Οπότε δυστυχώς δεν κατάφερες να το βιώσεις στο 100% . Σκέψου (αν μπορείς) πως θα σου είχε φανεί αν απλά είχες αγοράσει το βιβλίο ετσι απο το ράφι και ξεκινούσες να το διαβάζεις χωρίς να ξέρεις τίποτα.

 

Απλά λέω την γνώμη μου γι αυτό το 1ο κεφάλαιο και μόνο.....


If You find you are falling into madness , dive!!!

Η ο Θάνατος έρχεται αργά ή η Ζωή πάει γρήγορα. Κρατάω χρονόμετρο.

#263 Anwrimos23

Anwrimos23
  • Members
  • 404 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 10 Ιούλιος 2016 - 00:29

τι ειχε γινει στο τελος θυμισε μου λιγο, καλο μου ειχε φανει. Σε σχεση με τα αλλα βιβλια του. 1ο βάζω το Μανιτου και μετά τον Αρχοντα, όλα τα αλλα κινουνται σε χλιαρά επιπεδα, χωρις αυτο να σημαινει πως δε διαβάζονται ευκολα όλα.

 

Τα βιβλια του είναι, σαν να πετυχαινεις μια κακογουστη ταινια τρόμου Β διαλογης στο STAR CHANNEL 3:οο το πρωι, αλλα η τηλεοραση εχει κατι βαρετα ντοκιμαντερ στα αλλα καναλια, οποτε οχι μονο θα τη δεις, αλλα θα πορωθεις κιολας . 


Edited by Anwrimos23, 10 Ιούλιος 2016 - 00:30.

Αυτόν που μαζί μας δεν θα πέθαινε στον θάνατο δεν τον θέλουμε συντροφιά.


#264 Γελωτοποιός

Γελωτοποιός

    A corrupted Fool

  • Members
  • 111 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Δημήτρης

Posted 10 Ιούλιος 2016 - 02:40

MountainRoot, συμφωνώ μαζί σου.

 

Ανώριμε, δεν μπορώ να σου περιγράψω όλο το τέλος γιατί θα έπαιρνε πολύ ώρα. Μπορώ να σου πω όμως για ποιον λόγο με χάλασε.

Spoiler



#265 Anwrimos23

Anwrimos23
  • Members
  • 404 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 10 Ιούλιος 2016 - 09:41

Ειναι λαθος να ξεκινας να διαβασεις τετοια βιβλια με σοβαροτητα και χωρίς χιουμορ, ειναι ενα λαθος που το εκανα και εγώ παλιά.

Για να απολαυσεις τετοια βιβλια πρεπει να επιστρατευσεις λίγο (ή κ πολυ)  χαβαλε, λιγο χιουμορ κ να αντιμετωπιζεις τα λαθη του συγγραφεα ως μερος του cult στοιχειου, από το οποιο παιρνει αξια ως υποείδος. Μαλιστα θα ελεγα πως οσο πιο γραφικο/ παιδαριώδες και γεματο τρύπες  τέλος και ανούσιους χαρακτηρες εχει, τοσο μεγαλυτερη αξια προσλαμβάνει ως υποείδος, σπλάτερ/ Horror/pulp


Edited by Anwrimos23, 10 Ιούλιος 2016 - 09:42.

  • AlienBill and Γελωτοποιός like this

Αυτόν που μαζί μας δεν θα πέθαινε στον θάνατο δεν τον θέλουμε συντροφιά.


#266 Alucard

Alucard
  • Members
  • 648 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Ilias

Posted 10 Ιούλιος 2016 - 10:10

Εγώ προτείνω Παρία, πάντως.


  • gregacm and WolfBack like this
Even the sun goes down...

#267 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.533 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 10 Ιούλιος 2016 - 13:21

τι ειχε γινει στο τελος θυμισε μου λιγο, καλο μου ειχε φανει. Σε σχεση με τα αλλα βιβλια του. 1ο βάζω το Μανιτου και μετά τον Αρχοντα, όλα τα αλλα κινουνται σε χλιαρά επιπεδα, χωρις αυτο να σημαινει πως δε διαβάζονται ευκολα όλα.

 

Τα βιβλια του είναι, σαν να πετυχαινεις μια κακογουστη ταινια τρόμου Β διαλογης στο STAR CHANNEL 3:οο το πρωι, αλλα η τηλεοραση εχει κατι βαρετα ντοκιμαντερ στα αλλα καναλια, οποτε οχι μονο θα τη δεις, αλλα θα πορωθεις κιολας . 

 

Αν εξαιρέσεις το Ο Δαίμονας Ξαναζωντανέυει/Charnel House (όπου το τέλος έχει προοικονομηθεί εξαιρετικά) και το Tengu (όπου το τέλος απλά τα σπάει) άντε και αυτό με την καθαρίστρια και τις πεταλούδες που δε θυμάμαι πώς το λένε όπου το τέλος ήταν ελαφρώς κοινότοπο αλλά τουλάχιστον προσπάθησε το παλικάρι, τα υπόλοιπα είναι είτε cheesy (κάθε ένα από τα Μανιτού, Αυτοί που ποτέ δεν κοιμούνται) είτε τεμπέλικα (Άρχοντας του Ψεύδους, Δαιμονισμένη Ταξιαρχία, Παρίας)


  • Count Baltar and WolfBack like this
Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#268 Count Baltar

Count Baltar

    Βδελυρός πεμπτοφαλαγγίτης

  • Members
  • 911 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Νίκος

Posted 10 Ιούλιος 2016 - 16:43

άντε και αυτό με την καθαρίστρια και τις πεταλούδες που δε θυμάμαι πώς το λένε

Τραύμα



#269 WolfBack

WolfBack
  • Members
  • 207 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Αντώνης

Posted 10 Ιούλιος 2016 - 23:44

Διαβάζω τώρα το "Ο Δαίμονας Ξαναζωντανεύει" απ'τις εκδόσεις Σιμωσι.

Τελικά τον γουστάρω τον Μάστερτον, όσο τσαπατσούλης, τερατολόγος και αμπλαούμπλας κι αν είναι μερικές φορές.

Ξεχωρίζω απ'αυτόν το Τέγκου, Ο Παρίας, Ο Άρχοντας του Ψεύδους (τουλάχιστον για το πρώτο κεφάλαιο), Η εκδίκηση του Μανιτού (μιας και μου είχαν μείνει κάτι υπόλοιπα αναμνήσεων απ'τα παιδικά μου χρόνια) και το Οι Δαίμονες της Νορμανδίας.

Τελειώνω σιγά σιγά τα μεταφρασμένα στα Ελληνικά και θα πρέπει να συνεχίσω με τα Αγγλικά τώρα... Θα κουραστώ αφάνταστα, το γνωρίζω, αλλά κι απ'την άλλη δεν βλέπω να γίνεται κάποια κίνηση να μεταφραστεί κάτι δικό του στο άμεσο μέλλον...


"Ποτέ δεν κρίνεται ένα βιβλίο απ'το εξώφυλλο του.  Αλλά ούτε καν απ'την τιμή του."


#270 elessar

elessar
  • Members
  • 8 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:γιαννης

Posted 19 Ιούλιος 2016 - 11:49

Δεν θα κουραστείς καθόλου, είναι πολύ ευκολοδιάβαστος στ αγγλικά ο Masterton. 

Προτείνω οπωσδήποτε τα The painted man & The doorkeepers. 


Edited by elessar, 19 Ιούλιος 2016 - 11:50.

  • WolfBack likes this

#271 BladeRunner

BladeRunner
  • Moderators
  • 7.239 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 28 Αύγουστος 2016 - 21:29

Τένγκου

 

Πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο διάβασα τελευταία φορά βιβλίο του Γκράχαμ Μάστερτον και η αλήθεια είναι ότι μου έλειψαν οι καφρίλες του, οι υπερβολές του, οι καμένοι χαρακτήρες του, γενικά οι ευκολοδιάβαστες και απολαυστικές ιστορίες του. Καιρός ήταν να ξαναδιαβάσω επιτέλους ένα βιβλίο του, και επέλεξα το συγκεκριμένο, το οποίο είναι το δέκατο βιβλίο του συγγραφέα που περνάει στην λίστα με τα διαβασμένα. Πως μου φάνηκε; Άκρως ψυχαγωγικό και απολαυστικό.

 

Στην Ιαπωνική μυθολογία, ο Τένγκου είναι ένας από τους πιο τρομερούς, μοχθηρούς και καταστρεπτικούς δαίμονες, ένα πλάσμα γεμάτο κακία, που καταλαμβάνει τα σώματα ανθρώπων και τα καθιστά ανίκητα απέναντι σε κάθε εχθρό. Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Τένγκου δεν πρόλαβαν να χρησιμοποιηθούν επαρκώς. Όμως το 1983, ήρθε η ώρα κάποιων Ιαπώνων για εκδίκηση. Συγκεκριμένα, ένας παραμορφωμένος άνδρας, που γεννήθηκε κοντά στον πυρηνικό όλεθρο της Χιροσίμα, θέλει να πληρώσει με το ίδιο νόμισμα τους Αμερικάνους, χρησιμοποιώντας έναν μικρό στρατό από Τένγκου. Τα πράγματα θα οδηγηθούν σε εξωπραγματικά βίαιες καταστάσεις...

 

Τι περιέχει το μενού: Πολλές γραφικές σκηνές βίας γεμάτες καφρίλες και σπλατεριές, λίγο υπερφυσικό, αρκετό σεξ, διάφορους καμένους χαρακτήρες με όλα τα ωραία και απαραίτητα κλισέ, κάποιες αναφορές πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου γύρω από τις ατομικές βόμβες που χρησιμοποιήθηκαν στον Β'Π.Π., κάμποση αγωνία για την συνέχεια και ακόμα περισσότερη ένταση. Επίσης ένα δυναμικό τέλος. Η γραφή είναι στα γνωστά στάνταρ, ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη, με ωραίες και γλαφυρές περιγραφές των διαφόρων σκηνών βίας και των τοπίων. Η 80's ατμόσφαιρα εξαιρετική. Φυσικά υπάρχουν και πολλές υπερβολές στην πλοκή, ευκολίες και τα συναφή, αλλά μιλάμε για βιβλίο του Μάστερτον.

 

Γενικά είναι πολύ ωραίο και χορταστικό παλπ μυθιστόρημα τρόμου και περιπέτειας, το οποίο προσφέρει γραφική βία, ατελείωτη δράση, καφρίλες, υπερφυσικό και σεξ. Πιστεύω ότι κατατάσσεται με ευκολία στις καλές στιγμές του συγγραφέα και είναι ένα βιβλίο που προτείνεται άνετα στους λάτρεις αυτού του είδους βιβλίων τρόμου. Στα συν βάζω και όλες τις αναφορές στην Ιαπωνική μυθολογία/ιστορία, που προσωπικά με ελκύει όσο καμία. Επίσης η μετάφραση είναι πολύ καλή και γλαφυρή. Προχωρήστε άφοβα.

 

8/10


  • Δημήτρης, Count Baltar, Anwrimos23 and 3 others like this

#272 Alucard

Alucard
  • Members
  • 648 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Ilias

Posted 29 Αύγουστος 2016 - 12:27

Τένγκου

 

Πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο διάβασα τελευταία φορά βιβλίο του Γκράχαμ Μάστερτον και η αλήθεια είναι ότι μου έλειψαν οι καφρίλες του, οι υπερβολές του, οι καμένοι χαρακτήρες του, γενικά οι ευκολοδιάβαστες και απολαυστικές ιστορίες του. Καιρός ήταν να ξαναδιαβάσω επιτέλους ένα βιβλίο του, και επέλεξα το συγκεκριμένο, το οποίο είναι το δέκατο βιβλίο του συγγραφέα που περνάει στην λίστα με τα διαβασμένα. Πως μου φάνηκε; Άκρως ψυχαγωγικό και απολαυστικό.

 

Στην Ιαπωνική μυθολογία, ο Τένγκου είναι ένας από τους πιο τρομερούς, μοχθηρούς και καταστρεπτικούς δαίμονες, ένα πλάσμα γεμάτο κακία, που καταλαμβάνει τα σώματα ανθρώπων και τα καθιστά ανίκητα απέναντι σε κάθε εχθρό. Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Τένγκου δεν πρόλαβαν να χρησιμοποιηθούν επαρκώς. Όμως το 1983, ήρθε η ώρα κάποιων Ιαπώνων για εκδίκηση. Συγκεκριμένα, ένας παραμορφωμένος άνδρας, που γεννήθηκε κοντά στον πυρηνικό όλεθρο της Χιροσίμα, θέλει να πληρώσει με το ίδιο νόμισμα τους Αμερικάνους, χρησιμοποιώντας έναν μικρό στρατό από Τένγκου. Τα πράγματα θα οδηγηθούν σε εξωπραγματικά βίαιες καταστάσεις...

 

Τι περιέχει το μενού: Πολλές γραφικές σκηνές βίας γεμάτες καφρίλες και σπλατεριές, λίγο υπερφυσικό, αρκετό σεξ, διάφορους καμένους χαρακτήρες με όλα τα ωραία και απαραίτητα κλισέ, κάποιες αναφορές πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου γύρω από τις ατομικές βόμβες που χρησιμοποιήθηκαν στον Β'Π.Π., κάμποση αγωνία για την συνέχεια και ακόμα περισσότερη ένταση. Επίσης ένα δυναμικό τέλος. Η γραφή είναι στα γνωστά στάνταρ, ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη, με ωραίες και γλαφυρές περιγραφές των διαφόρων σκηνών βίας και των τοπίων. Η 80's ατμόσφαιρα εξαιρετική. Φυσικά υπάρχουν και πολλές υπερβολές στην πλοκή, ευκολίες και τα συναφή, αλλά μιλάμε για βιβλίο του Μάστερτον.

 

Γενικά είναι πολύ ωραίο και χορταστικό παλπ μυθιστόρημα τρόμου και περιπέτειας, το οποίο προσφέρει γραφική βία, ατελείωτη δράση, καφρίλες, υπερφυσικό και σεξ. Πιστεύω ότι κατατάσσεται με ευκολία στις καλές στιγμές του συγγραφέα και είναι ένα βιβλίο που προτείνεται άνετα στους λάτρεις αυτού του είδους βιβλίων τρόμου. Στα συν βάζω και όλες τις αναφορές στην Ιαπωνική μυθολογία/ιστορία, που προσωπικά με ελκύει όσο καμία. Επίσης η μετάφραση είναι πολύ καλή και γλαφυρή. Προχωρήστε άφοβα.

 

8/10

Επίσης, ένα από τα λίγα του συγγραφέα με αξιόλογο τέλος. 


  • Nihilio, Count Baltar and BladeRunner like this
Even the sun goes down...

#273 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.533 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 29 Αύγουστος 2016 - 16:02

 

Τένγκου

 

Πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο διάβασα τελευταία φορά βιβλίο του Γκράχαμ Μάστερτον και η αλήθεια είναι ότι μου έλειψαν οι καφρίλες του, οι υπερβολές του, οι καμένοι χαρακτήρες του, γενικά οι ευκολοδιάβαστες και απολαυστικές ιστορίες του. Καιρός ήταν να ξαναδιαβάσω επιτέλους ένα βιβλίο του, και επέλεξα το συγκεκριμένο, το οποίο είναι το δέκατο βιβλίο του συγγραφέα που περνάει στην λίστα με τα διαβασμένα. Πως μου φάνηκε; Άκρως ψυχαγωγικό και απολαυστικό.

 

Στην Ιαπωνική μυθολογία, ο Τένγκου είναι ένας από τους πιο τρομερούς, μοχθηρούς και καταστρεπτικούς δαίμονες, ένα πλάσμα γεμάτο κακία, που καταλαμβάνει τα σώματα ανθρώπων και τα καθιστά ανίκητα απέναντι σε κάθε εχθρό. Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Τένγκου δεν πρόλαβαν να χρησιμοποιηθούν επαρκώς. Όμως το 1983, ήρθε η ώρα κάποιων Ιαπώνων για εκδίκηση. Συγκεκριμένα, ένας παραμορφωμένος άνδρας, που γεννήθηκε κοντά στον πυρηνικό όλεθρο της Χιροσίμα, θέλει να πληρώσει με το ίδιο νόμισμα τους Αμερικάνους, χρησιμοποιώντας έναν μικρό στρατό από Τένγκου. Τα πράγματα θα οδηγηθούν σε εξωπραγματικά βίαιες καταστάσεις...

 

Τι περιέχει το μενού: Πολλές γραφικές σκηνές βίας γεμάτες καφρίλες και σπλατεριές, λίγο υπερφυσικό, αρκετό σεξ, διάφορους καμένους χαρακτήρες με όλα τα ωραία και απαραίτητα κλισέ, κάποιες αναφορές πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου γύρω από τις ατομικές βόμβες που χρησιμοποιήθηκαν στον Β'Π.Π., κάμποση αγωνία για την συνέχεια και ακόμα περισσότερη ένταση. Επίσης ένα δυναμικό τέλος. Η γραφή είναι στα γνωστά στάνταρ, ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη, με ωραίες και γλαφυρές περιγραφές των διαφόρων σκηνών βίας και των τοπίων. Η 80's ατμόσφαιρα εξαιρετική. Φυσικά υπάρχουν και πολλές υπερβολές στην πλοκή, ευκολίες και τα συναφή, αλλά μιλάμε για βιβλίο του Μάστερτον.

 

Γενικά είναι πολύ ωραίο και χορταστικό παλπ μυθιστόρημα τρόμου και περιπέτειας, το οποίο προσφέρει γραφική βία, ατελείωτη δράση, καφρίλες, υπερφυσικό και σεξ. Πιστεύω ότι κατατάσσεται με ευκολία στις καλές στιγμές του συγγραφέα και είναι ένα βιβλίο που προτείνεται άνετα στους λάτρεις αυτού του είδους βιβλίων τρόμου. Στα συν βάζω και όλες τις αναφορές στην Ιαπωνική μυθολογία/ιστορία, που προσωπικά με ελκύει όσο καμία. Επίσης η μετάφραση είναι πολύ καλή και γλαφυρή. Προχωρήστε άφοβα.

 

8/10

Επίσης, ένα από τα λίγα του συγγραφέα με αξιόλογο τέλος. 

 

Θα συμφωνήσω. Αυτό, το Ο Δαίμονας Ξαναζωντανεύει και ίσως το Τραύμα είναι ίσως τα μόνα τέλη του που παλεύονται. Και ο Κόμης θα συμπληρώσει μάλλον και ένα "Σάρκα και Αίμα"


Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#274 Count Baltar

Count Baltar

    Βδελυρός πεμπτοφαλαγγίτης

  • Members
  • 911 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Νίκος

Posted 29 Αύγουστος 2016 - 16:58

 

 

Τένγκου

 

Πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο διάβασα τελευταία φορά βιβλίο του Γκράχαμ Μάστερτον και η αλήθεια είναι ότι μου έλειψαν οι καφρίλες του, οι υπερβολές του, οι καμένοι χαρακτήρες του, γενικά οι ευκολοδιάβαστες και απολαυστικές ιστορίες του. Καιρός ήταν να ξαναδιαβάσω επιτέλους ένα βιβλίο του, και επέλεξα το συγκεκριμένο, το οποίο είναι το δέκατο βιβλίο του συγγραφέα που περνάει στην λίστα με τα διαβασμένα. Πως μου φάνηκε; Άκρως ψυχαγωγικό και απολαυστικό.

 

Στην Ιαπωνική μυθολογία, ο Τένγκου είναι ένας από τους πιο τρομερούς, μοχθηρούς και καταστρεπτικούς δαίμονες, ένα πλάσμα γεμάτο κακία, που καταλαμβάνει τα σώματα ανθρώπων και τα καθιστά ανίκητα απέναντι σε κάθε εχθρό. Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Τένγκου δεν πρόλαβαν να χρησιμοποιηθούν επαρκώς. Όμως το 1983, ήρθε η ώρα κάποιων Ιαπώνων για εκδίκηση. Συγκεκριμένα, ένας παραμορφωμένος άνδρας, που γεννήθηκε κοντά στον πυρηνικό όλεθρο της Χιροσίμα, θέλει να πληρώσει με το ίδιο νόμισμα τους Αμερικάνους, χρησιμοποιώντας έναν μικρό στρατό από Τένγκου. Τα πράγματα θα οδηγηθούν σε εξωπραγματικά βίαιες καταστάσεις...

 

Τι περιέχει το μενού: Πολλές γραφικές σκηνές βίας γεμάτες καφρίλες και σπλατεριές, λίγο υπερφυσικό, αρκετό σεξ, διάφορους καμένους χαρακτήρες με όλα τα ωραία και απαραίτητα κλισέ, κάποιες αναφορές πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου γύρω από τις ατομικές βόμβες που χρησιμοποιήθηκαν στον Β'Π.Π., κάμποση αγωνία για την συνέχεια και ακόμα περισσότερη ένταση. Επίσης ένα δυναμικό τέλος. Η γραφή είναι στα γνωστά στάνταρ, ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη, με ωραίες και γλαφυρές περιγραφές των διαφόρων σκηνών βίας και των τοπίων. Η 80's ατμόσφαιρα εξαιρετική. Φυσικά υπάρχουν και πολλές υπερβολές στην πλοκή, ευκολίες και τα συναφή, αλλά μιλάμε για βιβλίο του Μάστερτον.

 

Γενικά είναι πολύ ωραίο και χορταστικό παλπ μυθιστόρημα τρόμου και περιπέτειας, το οποίο προσφέρει γραφική βία, ατελείωτη δράση, καφρίλες, υπερφυσικό και σεξ. Πιστεύω ότι κατατάσσεται με ευκολία στις καλές στιγμές του συγγραφέα και είναι ένα βιβλίο που προτείνεται άνετα στους λάτρεις αυτού του είδους βιβλίων τρόμου. Στα συν βάζω και όλες τις αναφορές στην Ιαπωνική μυθολογία/ιστορία, που προσωπικά με ελκύει όσο καμία. Επίσης η μετάφραση είναι πολύ καλή και γλαφυρή. Προχωρήστε άφοβα.

 

8/10

Επίσης, ένα από τα λίγα του συγγραφέα με αξιόλογο τέλος. 

 

Θα συμφωνήσω. Αυτό, το Ο Δαίμονας Ξαναζωντανεύει και ίσως το Τραύμα είναι ίσως τα μόνα τέλη του που παλεύονται. Και ο Κόμης θα συμπληρώσει μάλλον και ένα "Σάρκα και Αίμα"

 

Ναι, επειδή όπως έχω πει, αν μη τι άλλο, είναι από τα βιβλία που σου χτίζει προσεκτικά τις αδυναμίες του κακού από τις πρώτες κιόλας σελίδες.


  • AlienBill likes this

#275 Daethania

Daethania
  • Members
  • 5 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Elaine
  • Currently reading:Camera Obscura

Posted 20 Απρίλιος 2017 - 20:36

Νομίζω πως αυτό ανήκει εδώ, οπότε θα το αφήσω ήσυχα ήσυχα. Ελπίζω να χαρείτε την ανάγνωση της συνέντευξης όσο και μεις την συγγραφή της :)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ GRAHAM MASTERTON


  • heiron, Ballerond, Δημήτρης and 4 others like this

Embrace your nightmares and art shall prevail.


#276 wasteland

wasteland
  • Members
  • 47 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:ΣΩΤΗΡΗΣ
  • Currently reading:Jack Ketchum

Posted 21 Απρίλιος 2017 - 00:17

Νομίζω πως αυτό ανήκει εδώ, οπότε θα το αφήσω ήσυχα ήσυχα. Ελπίζω να χαρείτε την ανάγνωση της συνέντευξης όσο και μεις την συγγραφή της :)ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ GRAHAM MASTERTON


Μπράβο, μπράβο, μπράβο!
Συγκλονιστική η απάντηση του Masterton στην τελευταία ερώτηση.
  • Ballerond, AlienBill and Daethania like this




0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users