Jump to content
Βάρδος

Τι Γράφετε Τελευταία;

Recommended Posts

jjohn

Και τα Ναγιούργια σοβαρά είναι κατά βάση, αλλά μία δόση τρολαρίσματος ελέω αφηγητή την έχουν.

Εδώ δοκιμάζω έναν πιο συγκρατημένο αφηγητή. Αν θα πετύχει ή όχι θα το δούμε στο τέλος.

 

Τεσπα το σκηνικό είναι σύγχρονο-Ελληνικό λογικά στην Αθηνά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

αναμένουμε τότε!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

ένα μικρό Χριστουγεννιάτικο διήγημα, λαογραφικό εν μέρει.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Παίδες εγώ το τελειώνω σιγά-σιγά το αστυνομικό μου. Είμαι στις 4.300 και μάλλον θα βγει γύρω στις 5.000-5.500.

 Μέχρι το τέλος του χρόνου (άντε αρχές Ιανουαρίου) ευελπιστώ πως θα το έχω έτοιμο!  Μας βγήκε λίγο μπαμπάτσικο οπότε dunno αν θα το ανεβάσω στο forum δεδομένου ότι δεν  έχει και πολύ σχέση με το σου και το φου :p

Καλού-κακού αν κάποιος θέλει να  ξεκινήσει με το αριστερό την χρονιά του διαβάζοντας το  ας μου στείλει ένα pm

 

Πάρτε και ένα τιζεράκι.

 

 

 

Το μαγαζί ήταν πολύ μακριά από την γειτονιά της Μάρκου και  καθώς  οδηγούσαμε προς την περιοχή αναρωτιόμουνα τι δουλειά είχα ‘κεί  πέρα και ποιος κακός διάολος με έσερνε σε τέτοια μέρη.

    Η επιγραφή  που έγραφε ‘Ανθοπωλείο’ ήτανε έτοιμη να πέσει στα κεφάλια ερωτευμένων ζευγαριών σαν  ένα πιο μακάβριο βέλος του έρωτα. Για κάνα δυο λεπτά κοίταξα την βιτρίνα του μαγαζιού και το μόνο που κατάφερα ήταν να νιώσω άσχημα που ‘χα να πάρω στην Χριστίνα λουλούδια από τον καιρό που αναρωτιόμουν αν θα με παρατούσε μόλις καταλάβαινε πόσο μα πόσο δεν της άξιζα…

Αφού έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου πως κάποια στιγμή κάποτε θα της ξαναέπαιρνα λουλούδια, έκανα νόημα στον  βοηθό μου  να μπούμε μέσα.

Το μαγαζί εσωτερικά  έβγαζε την ίδια μιζέρια που έβγαζε κι εξωτερικά. Ήταν  ένα μικρό μαγαζάκι και τα  λουλούδια έδειχναν να μαραζώνουν στα ολίγα τετραγωνικά μέτρα που τα είχανε φυλακίσει. Παρόλα αυτά, ακόμα κι έτσι, τα προτιμούσα  τα άσχημα λουλουδάδικα από τις  όμορφες, φανταχτερές μαι πλάνες τράπεζες.

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Καλό δείχνει αν και λίγο σκοτεινό .

Βεβαίως να μας το δώσεις να το διαβάσουμε.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Αυτή τη στιγμή εκτός από τον Πύργο και την Επιχείρηση Ιωνία, που είναι τα δύο μεγάλα μυθιστορήματα, γράφω και ένα μικρό αστυνομικό.

Ακόμα μιας και δεν το έχω ακόμα εκτυπώσει κάνω κάποιες βελτιώσεις και διορθώσεις σε ένα θρησκευτικό μου έργο και μιας και ανεβάζω τα Μυστικά στο wattpad, κάνω και εκεί κάποιες αλλαγές και βελτιώσεις.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Christos.Antonaros

Αυτη την εποχή γράφω κατα κύριο λόγο το δεύτερο μέρος της τριλογίας μου "Γεννημένη στις 13", διάφορες κριτικές σε λογοτεχνία και ταινίες για ιστοσελίδες/ηλ.περιοδικά, και 1-2 μικρές ιστορίες για διαγωνισμούς που έχω βάλει στο μάτι.

 

Υ.Γ.: Αν μου έρθει κάτι στο νου το γράφω απευθείας!

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Αυτή τη στιγμή εκτός από τον Πύργο και την Επιχείρηση Ιωνία, που είναι τα δύο μεγάλα μυθιστορήματα, γράφω και ένα μικρό αστυνομικό.

Ακόμα μιας και δεν το έχω ακόμα εκτυπώσει κάνω κάποιες βελτιώσεις και διορθώσεις σε ένα θρησκευτικό μου έργο και μιας και ανεβάζω τα Μυστικά στο wattpad, κάνω και εκεί κάποιες αλλαγές και βελτιώσεις.

Πρίγκιπα Γουίλιαμ πώς προφταίνεις είναι το ερώτημα που ταλανίζει.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Μα είναι απλό, εκτός από τις περιόδους με φόρτο εγασίας που το καθημερινό γράψιμο πέφτει στις 200-300 λέξεις, τον υπόλοιπο καιρό γράφω αρκετά κάθε μέρα και πολύ τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Anie Linwelin

Εγώ γράφω το "Η Μέλοντη και το σπαθί της αγάπης" είναι ένα μυθιστόρημα φαντασίας που διαδραματίζεται στον κλασικό Μεσαίωνα. Είναι η ιστορία της νεαρής Μέλοντη όπου μέσα από τις περιπετειές εκείνης και των φίλων της θα συναντήσει την αληθινή της αγάπη και θα μάθει να χειρίζεται τις μαγικές δυνάμεις της για να καταφέρει να νικήσει τον θεό του σκότους  

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Εγώ γράφω το "Η Μέλοντη και το σπαθί της αγάπης" είναι ένα μυθιστόρημα φαντασίας που διαδραματίζεται στον κλασικό Μεσαίωνα. Είναι η ιστορία της νεαρής Μέλοντη όπου μέσα από τις περιπετειές εκείνης και των φίλων της θα συναντήσει την αληθινή της αγάπη και θα μάθει να χειρίζεται τις μαγικές δυνάμεις της για να καταφέρει να νικήσει τον θεό του σκότους  

 

Όμορφο όνομα το Μέλοντη. Καλό γράψιμο λοιπόν!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Εκτός από το fantasy που έχω στα σκαριά όλο το καλοκαίρι (και θα αρχίσω να το γράφω μάλλον Οκτώβριο), είναι τρεις μέρες τώρα που έχω ξεκινήσει κάτι... περιέργως πολύ διασκεδαστικό (μέχρι να το βαρεθώ και να κόψω την πλάκα).

Μια μέρα κάθισα κι έβγαλα όλη την περίληψη, και την επόμενη ξεκίνησα να το γράφω και πάει νεράκι. Ο λόγος για το ρομάντζο (ναι, ρομάντζο) που είπα να γράψω "επειδή μπορώ" (και σε φάση "δουλίτσα να υπάρχει", άμα αυτά πουλάνε πιο πολύ).

Μιλάμε, το γέλιο που έριξα στην περίληψη... :roflmao: Καιρό είχα να γελάσω έτσι, οι γείτονες θα απόρησαν με τα κακαρίσματα.

 

Είναι απελευθερωτικό, είναι ξεκούραστο, δοκιμάστε το. Το κοινωνικό δράμα-ρομάντζο (που ροζίζει και κάπως) -και λίγο από ιατρικό θρίλερ της καταπιεσμένης νοικοκυράς. Μιλάμε... θα γίνω πλούσια! :chay: 

Φυσικά με ψευδώνυμο, δεν θα σας πω, άμα γίνει καμιά μαλακία και το τελειώσω και μου το πάρει κανένας εκδότης, ποιο είναι! :focus:Σιγά μην σας πω!

 

Θα το γράφω παράλληλα με το fantasy,  θα είναι η ξεκούρασή μου.

 

Και λίγος χαβαλές χρειάζεταιαιαι... :wind2:  :loughbounce: 

 

 

:yeah:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Κι εγώ έχω ξεκινήσει ένα εφηβικό... ας το πούμε ρομάντζο μιας και δεν έχω κάτι άλλο στο μυαλό μου μέχρι στιγμής. Για τα λολζ και για να ξεκουράζω τον εγκέφαλο μου.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Εγώ, αφού τελείωσα με τη ριζική αναθεώρηση του 2ου μέρους της τριλογίας μου ''Η Εποχή των Θρύλων", ''ο Δρόμος'', η οποία διήρκεσε 15 μήνες, καταπιάνομαι στο χαλαρό με το 2ο χέρι επιμέλειας του βιβλίου αναμένοντας την ετυμηγορία των πρώτων beta readers.

 

Γράφω τη συγκεκριμένη ιστορία 4 χρόνια τώρα, πλήρως προσηλωμένος, κι επειδή αρχίζω και νιώθω στραγγισμένος με το όλο εγχείρημα (I feel thin, sort of stretched, like butter scraped over too much bread είναι η σωστή έκφραση...! :p ), προτού καταπιαστώ με την αναθεώρηση του 3ου και τελευταίου μέρους (και το ''Γολγοθά'' που είμαι σίγουρος πως με περιμένει εκεί...), θα συμμαζέψω και θα καταγράψω την κοσμοπλασία που έχει αποκτήσει δική της υπόσταση πια, σε μια μορφή ευρετηρίου - παραρτήματος που θα συνοδεύει τον χάρτη που σχεδιάζω στο AutoCad. Έπειτα θα σχεδιάσω μεθοδικά και αργά τις αλλαγές που θα κάνω στο τρίτο μέρος, ειδικά για τα σημεία που σκοπεύω να προσθέσω. Χωρίς βιασύνες αυτή τη φορά. Στο μεταξύ ίσως καταπιαστώ με κανένα διήγημα... ή ίσως συνθέσω το σχέδιο για την ιστορία που θα πατήσει στη "Δυστυχία", το διήγημα με το οποίο έλαβα μέρος στον περσινό διαγωνισμό του sff. 

 

Το σίγουρο είναι πως αν οι συνθήκες το επιτρέψουν θα προσπαθήσω να λάβω μέρος σε περισσότερους διαγωνισμούς... αν και το τρέξιμο αρχές Σεπτέμβρη αναμένεται αδυσώπητο.

Edited by Mournblade
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Σε χαίρομαι φίλε μου, πάντα έτσι δημιουργικός σε πείσμα κάθε αντιξοότητας.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Σ' ευχαριστώ φίλτατε William, να 'σαι καλά! :)

Δεν τα παρατάμε ποτέ, πάντα πρέπει να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι, και να αγκαλιάζουμε με πάθος ό,τι αγαπάμε. Όταν πλάθεις ολόκληρους κόσμους στο μυαλό σου είναι λίγο οξύμωρο να σκύβεις το κεφάλι μπροστά στην πεζή πραγματικότητα και τις απογοητεύσεις της. Επομένως: ναι ρε, fantasy στην Ελλάδα και σε όποιον αρέσει! ;-)

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Και επειδή η πλάκα καλό είναι κάποτε να τελειώνει, ήρθε η ώρα για το fantasy που είχα στα σκαριά όλο το καλοκαίρι. :) Σήμερα μπήκαν οι πρώτες 2.000 λέξεις. :yessir:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Μπράβο με το καλό!

Θα είναι και το έργο του φετινού Nano;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Μπράβο με το καλό!

Θα είναι και το έργο του φετινού Nano;

 

Ε ναι, πόσα βιβλία τον χρόνο; Αυτό είναι. Περισσότερα, στο sffnowrimo. :victory:

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Philip Hart

Χα! Μιλάτε για το Sffnowrimo, κι εγώ πριν λίγο έκανα λογαριασμό στο NanoWrimo :p  κυρίως γιατί η ιστορία που έχω στα σκαριά τον τελευταίο καιρό είναι (μάλλον) ερωτικό θρίλερ και δεν ξέρω αν θα ήθελα να δηλώσω συμμετοχή με κάτι τέτοιο στο sffnowrimo, παρόλο που εδώ και λίγο διάστημα μου τσιμπάει τις σκέψεις μια urban fantasy ιστορία. χμ.. choices... :D

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ξεκίνησα ένα νέο έργο.

Βόρεια Ελλάδα, σήμερα. Οι λίγοι κάτοικοι του χωριού αλλά και μερικοί επισκέπτες διάγουν πολύ ήσυχα αλλά αυτό θα αλλάξει άρδην. Από τη μια μεριά ο καιρός που ξαφνικά αλλάζει σε βαρυχειμωνιά με ένα βαρομετρικό κατευθείαν από τη Σιβηρία, από την άλλη ένας φόνος λίγο πιο έξω στην εθνική οδό, θα αλλάξουν ριζικά τα πράγματα. Μυστικά, από αθώα φλερτ ως παλιά εγκλήματα θα έρθουν στην επιφάνεια, και μαζί τους και ένας θησαυρός των Ναζί που έμεινε καλά κρυμμένος για πάνω από 70 χρόνια.                                                                                                            

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

Εδώ και περίπου ενάμισι χρόνο γράφω, και κοντεύω να τελειώσω, μια νουβέλα. Βρισκόμαστε στο μέλλον, σε μια εποχή που όλες τις δουλειές τις έχουν αναλάβει οι μηχανές. Οι άνθρωποι είναι δέσμιοι ενός Κράτους και μιας χούφτας εταιρειών που ελέγχουν τα πάντα. Σε αυτό το σκηνικό μια ομάδα προσπαθεί να φτιάξει και να προωθήσει λαθραία τα δικά της προϊόντα, βρίσκει νόημα στη δημιουργηκότητα. Ένα κυνήγι ανάμεσα σε καθημερινούς χαρακτήρες και στις αρχές που δεν ανέχονται πολλά παραστρατήματα. Βαθιά πολιτικό, πατάει σε κλασικές νόρμες, αλλά προσπαθώ να δημιουργήσω μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Καταθέτω την εισαγωγή: 

 

 

 

Spoiler

 

Ήταν απόγευμα, μέρα ηλιόλουστη. Ο Αριστείδης καθόταν στο γραφείο του και έλεγχε την αλληλογραφία του. Ξαφνικά, το κουδούνι του σπιτιού του χτύπησε. Στην οθόνη του, που ήταν συνδεδεμένη με μια κάμερα που επισκοπούσε την περιοχή μπροστά από την εξώπορτά του, παρουσιάστηκε το πρόσωπο ενός μεσήλικα, με τραχιά χαρακτηριστικά: σγουρά μαλλιά,  βλοσυρά μαύρα μάτια, μεγάλο πιγούνι και έντονα φρύδια. Τότε θυμήθηκε ότι είχε κανονίσει συνάντηση με έναν κύριο τέτοια ώρα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιος άγνωστος του ζητούσε να συναντηθούν, καθώς η συγγραφική του δραστηριότητα είχε εντυπωσιάσει κατά καιρούς τα μέσα μαζικής δικτύωσης. Συνήθως, για δική του ασφάλεια, τους συναντούσε εκτός σπιτιού, μόνο που εκείνη τη φορά ο άνδρας αυτός του ζητούσε επίμονα να συναντηθούν στο σπίτι του.

Σηκώθηκε από τη θέση του και κατευθύνθηκε προς την είσοδο. Το λαμπάκι πάνω στην πόρτα τον ειδοποιούσε ότι δεν απειλούνταν από την άγνωστη παρουσία που στεκόταν στο κατώφλι της από την έξω μεριά. Ήταν μια συσκευή που είχε εφοδιάσει η Αστυνομία για την ασφάλεια των πολιτών. Δεν άναβε πράσινο αν αυτός που στεκόταν στο περβάζι της πόρτας δεν απασχολούσε τις Αρχές. Κάποιοι το χρησιμοποιούσαν για να ανιχνεύσουν αν ήταν οι ίδιοι ύποπτοι για κάποια πράξη τους. Ακόμα κι αν αναζητούσες στο διαδίκτυο το πώς φτιάχνεται μια βόμβα, αμέσως γινόσουν κίνδυνος και τα λαμπάκια όλα άναβαν κόκκινα. Ο Αριστείδης άνοιξε την πόρτα.

-Ο κύριος Αριστείδης, ρώτησε ο άνδρας.

-Περάστε, απάντησε αυτός ευγενικά.

Ο άνθρωπος εκείνος, πέρα από το άγριο κεφάλι, διέθετε ένα σώμα εξίσου επιβλητικό: πολύ ψηλός και γεμάτος. Πέρασε μέσα και κοντοστάθηκε μπροστά από τον πάγκο της κουζίνας. Το σώμα του μετά βίας χωρούσε στο μικροσκοπικό διαμέρισμα των τριάντα τετραγωνικών. Η εταιρεία που είχε κατασκευάσει το σπίτι εκείνο διέθετε στους αγοραστές μια φόρμα στον υπολογιστή που οι ίδιοι σχεδίαζαν εκείνο που ποθούσαν. Ο  Αριστείδης το είχε σχεδιάσει με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίζει σπίτι συγγραφέα. Τα ράφια για βιβλία και τα ρετρό έπιπλα δέσποζαν στο χώρο. Ο άγνωστος άνδρας έκανε ένα νόημα ότι δε σκόπευε να καθίσει και έστρεψε το κεφάλι του δεξιά και αριστερά κοιτώντας εξεταστικά το μέρος. Μετά ξερόβηξε και έβγαλε από την τσέπη του ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο.

-Σας πειράζει, ρώτησε.

Ο Αριστείδης του έκανε ένα νεύμα να συνεχίσει.

-Πολύ σας θαυμάζω για το έργο σας, ξεκίνησε εκείνος, αλλά δεν ήρθα γι’ αυτό…

-Το όνομά σας;

Ο άγνωστος άνδρας δεν απάντησε, μόνο προχώρησε λίγο προς το εσωτερικό του διαμερίσματος και προσήλωσε το βλέμμα του σε κάποιο ράφι…

-Ενδιαφέρον, έχω να δω βιβλίο πολλά χρόνια… έχουν γίνει όλα ηλεκτρονικά…

Πήρε ένα βιβλίο τυχαία στο χέρι και άρχισε να το ξεφυλλίζει. Δε μίλησε για πολλή ώρα, μόνο μουρμούριζε καθώς εξέταζε τις σελίδες του. Όταν τέλειωσε το έβαλε στη θέση του και συνέχιζε να διαβάζει σχεδόν φωναχτά ένα ένα τους τίτλους που έβλεπε στις ράχες των υπόλοιπων βιβλίων. Τίτλοι ανάκατοι από δημιουργίες διαφορετικών εποχών, ρευμάτων ή χωρών, που αραδιάζονταν εδώ κι εκεί σαν να μην είχαν καμιά σημασία, ξεκομμένοι από τον κόπο και την αγωνία του συγγραφέα τους. Ο Αριστείδης ήταν ενοχλημένος από εκείνη την παρουσία, καθώς ο άνδρας εκείνος φαινόταν να μην τελειώνει να καταπατά με θράσος την ιδιωτική του ζωή.

-Λοιπόν, θέλησε ο Αριστείδης να τον διακόψει.

-«Οι λαοί της Θάλασσας», υπέροχο βιβλίο…

-Είναι  ηλεκτρονικό, δε νομίζω να το είδες ανάμεσα σε εκείνα που διάβαζες…

-Ναι, αυτός είναι και ο λόγος της επίσκεψής μου. Ήρθα να σε ρωτήσω για την έμπνευσή σου να το γράψεις.

Ο Αριστείδης έκανε μια μεγάλη παύση. Προσπάθησε να θυμηθεί περισσότερο τα στοιχεία που είχε χρησιμοποιήσει για το βιβλίο του, παρά το ίδιο το νόημά του. Στο τέλος είπε:

-Τους λαούς της θάλασσας τους βρίσκουμε σε πολλές ιστορικές αναφορές της αρχαιότητας. Η αλήθεια είναι ότι λίγα γνωρίζουμε για αυτούς. Άλλοι τους θεωρούν πειρατές, άλλοι εισβολείς, άλλοι απλούς μετανάστες. Ο τίτλος αυτός είναι περισσότερο αλληγορικός. Δε θέλω να επεκταθώ περισσότερο, τα άλλα θα τα βρεις στο βιβλίο.

-Όχι, θέλω να ακούσω την ανάλυσή σου…

-Ο δημιουργός δεν επιτρέπεται να αναλύει το έργο του, είναι κανόνας. Εγώ νιώθω ότι όταν γράψω ένα βιβλίο και το προωθήσω στο διαδίκτυο πλέον δε μου ανήκει. Ανήκει, ουσιαστικά, στον αναγνώστη!

-Σεβαστό, αλλά σε αυτήν την περίπτωση τα πράγματα είναι σοβαρά. Γνωρίζεις ότι υπάρχει παράνομη οργάνωση με το όνομα αυτό;

Ο Αριστείδης ένιωσε να του κόβονται τα πόδια. Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις εκείνων που για τη συγγραφή ενός βιβλίου έβρισκαν τον μπελά τους. Ολόκληρες ομάδες νομικών συμβούλων υπήρχαν που ανέλυαν τα διάφορα έργα για να στοιχειοθετήσουν κατηγορίες ενάντια στους δημιουργούς κι άλλες τόσες που τους υπερασπίζονταν. Η συγγραφή βιβλίων ήταν ένα χρυσορυχείο για τους δικαστικούς κύκλους! Ποτέ άλλοτε δεν είχε νιώσει να απειλείται για κάτι που είχε γράψει, και τώρα του συνέβαινε το χειρότερο, να κατηγορηθεί για τρομοκρατία!

-Όχι. Δε γνωρίζω τίποτα, είπε ξερά.

-Γι’ αυτό ήρθα, για να μάθω περισσότερα για αυτούς.

-Για ποιον δουλεύεις, ρώτησε ο Αριστείδης με τρεμάμενη φωνή.

-Για το Κράτος, μην ανησυχείς για ‘μένα. Εδώ μέσα εσένα ελέγχουμε όχι εμένα. Εσύ είσαι εκείνος που πρέπει να απαντήσει ερωτήσεις…

Ο άνδρας εκείνος σταμάτησε να μιλά. Για λίγα λεπτά ασχολήθηκε με το τσιγάρο του. Το άνοιξε, έβγαλε από την τσέπη του λίγο υγρό και το τοποθέτησε μέσα. Μετά σήκωσε το βλέμμα και κοίταξε τον Αριστείδη. Του ζήτησε με μια χειρονομία να καθίσει στην καρέκλα. Μετά, καθιστός πλέον, πήρε να ρουφάει με πάθος το τσιγάρο του. Όταν τέλειωσε το άφησε δίπλα στο τραπεζάκι και είπε:

-Παλιά συνήθεια το κάπνισμα, μου είναι αδύνατο να την κόψω. Ας επιστρέψουμε στο θέμα μας. Θα σου ζητήσω να μας βοηθήσεις…

-Ευχαρίστως να συνεργασθώ μαζί σας, αλλά δε νομίζω ότι είμαστε στο κατάλληλο τόπο και χρόνο. Θα ήθελα να σας μιλήσω αφού επικοινωνήσω με το Νομικό μου Σύμβουλο…

-Μην ανησυχείς, κανείς δεν πρόκειται να σε κατηγορήσει εσένα, δεν έχεις δώσει ποτέ αφορμή. Στην ουσία αποκλείουμε σύνδεσή σου με την οργάνωση αυτή. Απ’ την άλλη, όμως, μας έχει κάνει εντύπωση πώς εκείνοι οι άνθρωποι είναι επηρεασμένοι από τις ιδέες του βιβλίου σου. Τόσο που θα θέλαμε για λίγο να τους αποθαρρύνουμε. Και δεν υπάρχει πιο καλός τρόπος από τη δημόσια δήλωσή σου ότι αντιτίθεσαι σε τέτοιου είδους πρακτικές. Υπάρχουν ακόμα και Βουλευτές που ενδιαφέρθηκαν και ζητούν άμεσα να εμπλακείς. Αν μάθουν όσοι μας αψηφούν ότι ο καθοδηγητής τους είναι εναντίον τους, τότε θα τους κοπούν τα φτερά.

-Δεν είμαι καθοδηγητής κανενός, απλά γράφω την άποψή μου. Όσον αφορά για τα γενικότερα πολιτικά, είναι πεποίθησή μου να μην ανακατεύομαι.

-Σεβαστή η πεποίθησή σου, μόνο που τώρα τα πολιτικά ανακατεύτηκαν με εσένα κι εσύ πρέπει με κάποιον τρόπο να ξεμπλέξεις. Σκέψου, αν βγεις απλά και δηλώσεις αυτό που μόλις είπες και ταυτόχρονα διαφωνήσεις με τις πρακτικές αυτών των «τύπων», αμέσως έχεις πάρει τις αποστάσεις που ζητάς από τα «γενικότερα πολιτικά». Δεν είναι δύσκολο κι αν θες, θα έχεις τις χρηματικές απολαβές που σου αναλογούν…

-Ποιος θα πληρώσει για μια δήλωση;

-Αυτό μη σε νοιάζει, έτσι κι αλλιώς υπάρχει ένα καινούριο χρηματικό πακέτο από το Κράτος. Εξάλλου, το αξίζεις. Τόσα βιβλία έχεις γράψει και ζεις με το Βασικό Επίδομα Τράπεζας. Άλλοι συγγραφείς κατάφεραν να θησαυρίσουν, ακόμα και στις μέρες μας που δεν είναι εύκολο.

Η αλήθεια ήταν ότι ο Αριστείδης είχε περάσει όλη του τη ζωή με στερήσεις. Άνηκε στην πλειοψηφία των ανθρώπων που δεν είχαν βρει στη ζωή τους κάποια δουλειά. Γι’ αυτούς το Κράτος είχε μεριμνήσει να λαμβάνουν μηνιαίως ένα χρηματικό ποσό, τόσο ώστε να ικανοποιούν τις βασικές τους ανάγκες. Οι εποχές των παχιών αγελάδων είχαν παρέλθει, κανένας πια δεν είχε τη δυνατότητα να πλουτίσει, παρά μόνο αν κατείχε κάποια νευραλγική θέση στον τεράστιο μηχανισμό του Κράτους. Για τη συντριπτική πλειοψηφία το Βασικό Επίδομα Τράπεζας ήταν και το μόνο τους έσοδο.

-Έχουν περάσει οι εποχές που ο πλούτος ήταν σκοπός, είπε ο Αριστείδης, η ποιότητα ζωής εξασφαλίζεται και με άλλους τρόπους, όχι μόνο με τα χρήματα.

-Έστω, αλλά λίγα λεφτά παραπάνω ποτέ δεν έβλαψαν, απάντησε ο άλλος. Σου μιλάει κάποιος που έχει καλό μισθό, όχι τα ψίχουλα που δίνει το Κράτος. Βέβαια, έχεις και το δικαίωμα να αρνηθείς, μόνο που τότε θα αντιμετωπισθείς όπως και τα μέλη της Οργάνωσης!

Ο Αριστείδης δεν αποκρίθηκε. Περπάτησε ως το παράθυρο και κοίταξε πίσω από το τζάμι το γκαζόν και τα παιδιά που έτρεχαν κάτω από τον καταγάλανο ουρανό…

 

 

Edited by John Ernst
  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Δεν είναι μυθιστόρημα αλλά μιας και το γράφω είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Μαζί με όλα τα μυθιστορηματικά γράφω και ένα βιβλίο με ασκήσεις λογιστικής.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα
On 29/3/2018 at 1:11 PM, WILLIAM said:

Δεν είναι μυθιστόρημα αλλά μιας και το γράφω είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Μαζί με όλα τα μυθιστορηματικά γράφω και ένα βιβλίο με ασκήσεις λογιστικής.

Αλαλα τα χείλη των ασεβών...

  • Confused 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM
5 hours ago, Ιρμάντα said:

Αλαλα τα χείλη των ασεβών...

Τι θέλει να πει η ποιήτρια; 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..