Jump to content
Sign in to follow this  
DinoHajiyorgi

Η Επιστολή

Recommended Posts

DinoHajiyorgi

«Αγαπητέ φίλε Σωτήρη,

 

Συνάντησα χθες μια ομάδα που θα διακινδυνέψει ένα πέρασμα στον Πειραιά από την τάφρο του ΗΣΑΠ και θα τους εμπιστευτώ αυτό το γράμμα ευχόμενος να σε βρει, και τους άλλους, σε καλή υγεία. Κλείνουμε πέντε χρόνια σήμερα και ακόμα δεν μπορώ να το συνηθίσω. Ζω μια πραγματικότητα όπου η είδηση “μπορούμε πλέον να κυκλοφορούμε κάπως πιο ελεύθερα μεταξύ Κολιάτσου και Αγίου Μελετίου” ακούγεται πλέον φυσιολογική και, ακόμα χειρότερα, αισιόδοξη. Οι κατεστραμμένες προσόψεις των κτιρίων έχουν γεμίσει το οδόστρωμα με χαλάσματα κάνοντας την Πατησίων απροσπέλαστη στα Χαμ-βι. Οι Αμερικανοί τελευταία ή βαριούνται ή αποφεύγουν για άλλους λόγους να στείλουν περιπόλους κατά δω μεριά. Ο κόσμος έχει ξεθαρρέψει και σκάβει στα ερείπια για οτιδήποτε, από τρόφιμα, αν και δεν μας λείπουν ακόμα, μέχρι ρούχα και έπιπλα. Πριν λίγες μέρες είδα δύο γυναίκες να μαλώνουν κυριολεκτικά με νύχια και δόντια για μια πολυθρόνα. Κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τις χωρίσει.

 

Δεν έχω ίχνος ελπίδας μέσα μου. Μας βλέπω να έχουμε φτάσει στον πάτο και να τρωγόμαστε και σκέφτομαι πως δεν μας αξίζει κάτι καλύτερο. Πως βρεθήκαμε εδώ; Πως δεν το είδαμε να έρχεται; Μας έλειπε τόσο η φαντασία; Που είναι οι φωνές εκείνες που θα ύψωναν την ιαχή κατά της προσβολής αυτής. Ενταφιάστηκαν μήπως με τους τελευταίους μας ποιητές; Αυτό το έγκλημα… Δεν έχω το κουράγιο, σαν κάποιους άλλους, να επιχειρήσω να πάω μέχρι τον βράχο, να τον κοιτάξω. Δεν νομίζω πως θα είχα τη δύναμη να σηκώσω το βλέμμα μου πάνω του. Όπως και το περίμενα, πολλοί λένε πως ο Παρθενώνας θα στέκει πάντα όρθιος στις καρδιές μας. Δεν με παρηγορεί το συναίσθημα. Δεν σβήνει την οργή μου. Δεν με ενδιαφέρει αν θα ζητήσουν συγνώμη δέκα χρόνια μετά. Εγώ θέλω ο Δίας να κατακεραυνώσει, να ισοπεδώσει τα δικά τους τα σπίτια τώρα. Εδώ στα μέρη μας οι διαυλικές παρεμβάσεις συνεχίζουν να μας κρατούν στο σκοτάδι, δεν έχουμε ιδέα τι γίνεται αλλού, αν υπάρχει έστω μια αχτίδα συμπαράστασης απ’έξω για μας. Άκουσα για κάποιους που κατάφεραν να διαμορφώσουν τα κατά τα άλλα άχρηστα κινητά τους και να πιάσουν με αυτά ιταλικό ραδιόφωνο. Κανένα νέο στα δικά σας μέρη;

 

Ένα Απάτσι έπεσε χθες στην 3η Σεπτεμβρίου και κάτι ακούστηκε για ελεύθερο σκοπευτή. Τα μπουμπουνητά και οι κρότοι εδώ στα ψηλά έχουν σταματήσει καιρό τώρα. Βλέπουμε τα Απάτσι και τα Χωκ να πετούν γύρω-γύρω, από τα Τουρκοβούνια και πέρα, εδώ όμως ευτυχώς σταμάτησαν να έρχονται. Το Πεδίο του Άρεως είναι ακόμα απόρθητο στρατόπεδο και μπορείς να ακούς ως τη Βικτωρίας τα μεγάφωνα από το Πολυτεχνείο να διαλαλούν το κοντινό τέλος στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, την επιστροφή της δημοκρατίας και την ανοικοδόμηση του έθνους. Και όλα αυτά με την Αστεροέσα να κυματίζει πάνω από τη στέγη του μαγαρισμένου κτιρίου στο οποίο θρονιάστηκε η ανεκδιήγητη αυτή κυβέρνηση.

 

Κάποιοι φίλοι λένε να την κάνουν για την ύπαιθρο, την ίδια στιγμή που μαζεύεται τόσος κόσμος εδώ από την περιφέρεια κουβαλώντας ιστορίες του πόσο δυσκολότερα είναι τα πράγματα στην επαρχία. Η τεχνολογία τους έχει όπως φαίνεται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα εκεί έξω. Προσωπικά πάντως δεν συνάντησα ούτε έναν από αυτούς τους «τρομοκράτες» πλην αυτού που μορφοποιείτε στην καρδιά μου. Οι άντρες, όλων των ηλικιών, δείχνουν παραδομένοι, αδιάφοροι, πιστεύουν τις εξαγγελίες και περιμένουν να τελειώσει η κατάσταση. Μια γειτόνισσα γέννησε χθες στο σπίτι της καθώς δεν υπήρχε συγκοινωνία προς το νοσοκομείο. Σφίχτηκε η καρδιά μου. Πόσο χρονών θα φτάσει αυτό το παιδί με την κατάσταση ως έχει; Και σε τι κόσμο θα μεγαλώσει;

 

Εδώ κλείνω το γράμμα μου καθώς γράφουν και άλλοι και δεν πρέπει να δυσκολέψουμε τα παιδιά που θα μας κάνουν την εξυπηρέτηση. Αν μπορέσεις στείλε μου τα δικά σου νέα. Με φιλία και εκτίμηση, Ντίνος.»

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sylook

Αγαπητέ μου εαυτέ,

 

Καταρχάς, σταμάτα να τρως τα νύχια σου και ηρέμησε. Ναι, το ξέρω. Μόλις συνειδητοποίησες ότι δημιούργησες ένα Παράδοξο. Σκατά… Τα πράγματα είναι όντως άσχημα, αλλά όχι τόσο όσο νομίζεις γιατί μπορείς να διορθώσεις το λάθος. Ξέρω τι σκέφτεσαι. Ναι, στην σχολή σε έβαλαν να απαγγείλεις εκατό φορές τους τρείς χρυσούς κανόνες του Ταξιδιού:

 

  • Ποτέ μην δημιουργήσεις χρονικό παράδοξο

  • Ποτέ, μα ΠΟΤΕ, μην δημιουργήσεις χρονικό παράδοξο


  1. Ξανακοίτα με προσοχή τα 1 και 2 ώστε όταν φας τα μούτρα σου να μην πεις ότι δεν σε προειδοποιήσαμε

ΕΙΠΑ ΗΡΕΜΗΣΕ…. εντάξει; Ωραία. Ρύθμισε την μηχανή και πήδα πίσω στις προηγούμενες χρονικές συντεταγμένες. Δώσε βάση τώρα γιατί είναι αυτό είναι σημαντικό, έτσι; Φύτεψε μια από τις χρονονάρκες σου στο σημείο ακριβώς που εμφανίζεσαι και κάνε ρύθμιση για πέντε λεπτά πριν. Εντάξει; Τι είπες; Αυτό θα δημιουργήσει και άλλο παράδοξο αφού θα πεθάνει ο παρελθοντικός σου εαυτός; Ε, ναι ρε ιδιοφυία, το έπιασες… Πώς θα σπάσει ο χρονόκυκλος του παραδόξου που δημιούργησες αν συνεχίσεις να τον επαναλαμβάνεις; Έχεις πάρει και έναν όρκο Ταξιδευτή, το ξέχασες ή σκοπεύεις να ξεσκίσεις με τον εγωισμό σου το Χρονικό Συνεχές που ορκίστηκες να διαφυλάττεις;

 

Ξέρω τι σκέφτεσαι αγόρι μου, αν το δικό σου το παρελθόν είναι ο αναπόφευκτος θάνατος τότε πως σου στέλνεις αυτό το μήνυμα που τώρα διαβάζεις και από πού;

 

Μην ανησυχείς Ταξιδευτή, μέσα στα ανεξάντλητα πελάγη όλων των παράλληλων κόσμων οι εαυτοί μας θα είναι πάντα παρόντες, δυνατοί και ικανοί να ακολουθήσουμε την μοίρα και το ιερό μας καθήκον.

 

Καλό Ταξίδι αγόρι μου. ΖΗΤΩ ΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ!

 

 

Υ.Γ. Σου είπα… σταμάτα να τρως τα νύχια σου πια...

Edited by Sylook

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Αγαπητέ μου Ντίνο,

 

με βρίσκεις αναποφάσιστο, γιατί έτσι όπως έχεις ονομάσει το τόπικ, δεν ξέρω αν θέλεις να σου πω τι νιώθω για την επιστολή σου ή να γράψω μια άσχετη δική μου. Οπότε προσπαθώ να συνδυάσω. Παρατήρησα, φίλτατε, ότι (σχεδόν;) ποτέ δε βάζεις αρχική φόρμα στις ιστορίες σου. Δεν έχω μάθει ακόμα να υπολογίζω πόσο μεγάλες είναι με το μάτι με αποτέλεσμα να κρυώνει το τσάι μου, μέχρι να τις διαβάσω!

 

Επί του θέματος, τώρα. Χαίρομαι που διάβασα το γράμμα σου, αν και η λαθρανάγνωση ξένων επιστολών δεν ανήκει στις προσφιλείς μου συνήθειες! Πραγματικά ζοφερό το διηγηματικό σου τοπίο και ο λόγος σου ρέει, όπως πάντα. Πετυχαίνεις να ζωγραφίσεις μια γκρί (στα αχρωματοπικά μου μάτια) εικόνα. Το "μορφοποιείτε στην καρδιά μου" γράφεται μορφοποιείται, οπότε μπορώ να σε κατηγορήσω για μικρή αμέλεια ή για μεγάλη έμπνευση της στιγμής, που δε σου επέτρεπε να προσέξεις μικρολεπτομέρειες. Θα ήθελα να καταλάβω περισσότερο την ιστορία που περιγράφεις (πώς και γιατί φτάσαμε ως εδώ) αλλά υποθέτω ότι αυτό δεν ήταν η πρόθεσή σου εξαρχής. Δεν έχω ιδέα τι είναι οι "διαυλικές παρεμβάσεις" - ίσως μπορώ να φανταστώ.

 

Μου άρεσε η σκηνή που μαλώνουν οι γυναίκες (μην πάει το μυαλό σου στο πονηρό). Είχε μεγάλη εικονικότητα. Ζήλεψα επίσης την βαθιά κατανόηση της κοινωνίας που υποδηλώνει η φράση σου "κουβαλώντας ιστορίες" - ναι, έτσι φαντάζομαι πως γίνονται τα πράγματα. Αυτό που με παραξενεύει είναι ότι, ακόμα κι όταν τέλειωσα την ανάγνωση, δεν ένιωσα άσχημα. Μια belle indiferrence, που λένε. Σα να το πήρα λίγο επιφανειακά - δεν ενεπλάκην και πολύ συναισθηματικά. Φταις εσύ; Φταίω εγώ; Ξέρει κανείς;

 

Αυτά τα νέα από αυτήν την πλευρά της Μάγχης. Θα προσπαθήσω σύντομα να τακτοποιήσω κανένα σπιτάκι-διήγημά μου, για να σας καλέσω να μ' επισκεφτείτε για τσάι. Μέχρι τότε, υγιαίνετε!

 

Με εκτίμηση

Γεώργιος ο Δ'

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Tetartos, στην επιστολή μου προσπαθώ να χτίσω έναν φανταστικό κόσμο, όσο πιο ρεαλιστικό γίνεται, όπου η Ελλάδα έχει γίνει Ιράκ, η Αθήνα Βαγδάτη. Σκέφτηκα, αν φανταζόντουσαν και άλλοι τέτοια υποθετικά σενάρια (τον συγκεκριμένο κόσμο της επιστολής μου) να έγραφαν και εκείνοι, εσείς, επιστολές-ιστορίες από τα ίδια αυτά χρόνια. Ο Sylook το παρεξήγησε και νόμισε πως ζητούσα επιστολές-ιστορίες επιστημονικής φαντασίας γενικά. Δεν πειράζει, δεν του έδωσα συνέχεια, όπως και κανείς άλλος.

 

Τα ορθογραφικά λάθη να επισημαίνονται αφού όμως προηγηθεί κριτική στην ιστορία. Αυτό θέλω πάντα να το τονίζω γιατί το αντίθετο με ξαφνιάζει και με σοκάρει. Άνθρωποι: Εδώ είναι φόρουμ φαντασίας, δεν είναι φόρουμ δυσκοίλιων φιλολόγων!

 

Ευχαριστώ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Ντίνο, συμφωνώ απόλυτα! Ορθογραφικά, συντακτικά και γραμματικά λάθη είναι πολύ μικρότερης σημασίας απ' ό,τι το περιεχόμενο! Γενικότερα η μορφή (πρέπει να) είναι λιγότερο σημαντική από το περιεχόμενο! Αλλά... άνθρωποι είμαστε, χτυπάει και στο μάτι μας! Σα να βγαίνεις με την πιο όμορφη και γοητευτική γυναίκα του κόσμου αλλά έχει... μουστάκι!

 

Επίσης, για μένα είναι πιο εύκολο να σχολιάσω τα επιφανειακά, "κανονιστικά" στοιχεία της ιστορίας και μετά να μπω σε θέματα επί της ουσίας που μου είναι και πιο βαθιά... Σαν προθέρμανση κάπως! Πάντως, αφού υπάρχει η προτίμηση για την ανάποδη σειρά, θα την ακολουθήσω. Ευχαριστώ για την υπόδειξη!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Αγαπητή ανθρακομονάδα.

 

Αν διαβάζεις αυτό το μύνημα, τότε θα ήθιελα να σας συγχαρώ για την μέχρι τώρα ανάπτυξή σας και την εξέλιξη στην αντιληπτική σας ικανίοτητα που κατέστησε δυνατή την αναπαραγωγή αυτού του μυνήματος. Δε σκοπεύω να συστηθώ σε εσάς, μια και δεν πρόκειται να καταλάβετε ποιός είμαι ή τι κάνω.

Σκοπός αυτού του μυνήματος είναι να εξακριβωθεί η πιστότητα της θεωρίας του "αποθηκευμένου συνεχούς" που διεξαγάγεται από μέρους μας. Τοποθετήσαμε μία μικρή υποσυνείδητη ενέργεια σε αυτό το τμήμα του ψηφιακού σας οικοσυστήματος σε ένα συγκεκριμένο σημείο του δικού σας χωροχρονικού συνεχούς, περιμένοντας την μετέπειτα ανακάλυψη του ψηφιακού χώρου σας και την αναγραφή του από ένα χρήστη που θα βρισκόταν στο συγκεκριμένο μέρος στη συγκεκριμένη στιγμή.

Αν και θα ήθελα να σας δώσω περισσότερες λεπτομέρειες όσον αφορά στη φύση της θεωρίας μας, θα προτιμούσα να σας αφήσω σε απορία μια και εμείς ακόμη δεν έχουμε ιδέα τι συμβαίνει, αν και είναι πολύ πιθανό να έχουμε εξελιχθεί σε τετραδιάστατες ιδέες μέχρι τη δεδομένη στιγμή που θα δείτε αυτό το μύνημα.

Αν λάβατε αυτό το μύνημα, περιμένετε απάντησή μας και ει δυνατόν, μην εξαλειφθείτε πριν να επικοινωνήσουμε μαζί σας.

 

Ειλικρινά δικοί σας,

Συμβούλιο για έρευνα και ανάπτυξη

Τμήμα οικολογίας χωροχρονικών συνεχών

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Ένα ελαφρύ Dinoανάγνωσμα για τον Ιούλιο, για μια επιστολή που γράφτηκε πριν 10 χρόνια.

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ελαφρύ δεν θα το έλεγα από την άποψη του ζοφερού μέλλοντος που περιγράφει. Δεν το σκέφθηκα σαν Ιράκ αλλά σαν ένα ζοφερό μέλλον όπου η Ελλάδα ξεσκίζει τις σάρκες της έχοντας φτάσει σε έσχατη κατάπτωση κάτω από την αιγίδα των πάντα "ειρηνοποιών" Αμερικανών. 

Σαν κείμενο ήταν ωραία γραμμένο και έστελνε το μήνυμα, με το παραπάνω μπορώ να πω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.