Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Sign in to follow this  
araquel

αγαπημένες ατάκες, φράσεις, αποσπάσματα, ιστορίες

Recommended Posts

araquel

δεν είχαμε τέτοιο τόπικ, και ήταν καιρός επιτέλους να το αποκτήσουμε.

 

αρκετά απλό. από όλες τις ιστορίες που διαβάζουμε, δεν μπορεί, κάτι θα μας κάνει εντύπωση, κάτι θα μας blow our minds. πλέον, θα μπορούμε να το ποστάρουμε εδώ.

 

και ξεκινάω με την αρχή του σαπουνισμένου γατιού, που βρίσκεται στην εξήγηση-ανάλυση που παραθέτει ο throgos για το ποίημά του το άρωμα του κουάντο δεν το' χει άλλο κανένα.

η Αρχή του Σαπουνισμένου Γατιού:

 

Αν πετάξεις ένα σαπουνισμένο γατί μικρό στο μέγεθος μέσα στη λεκάνη της τουαλέτας, αυτό θα ταξιδέψει γλιστρώντας μέσα στους υπονόμους, και κάποια στιγμή λόγω αγνώστων δυνάμεων, θα ανέβει σε μια άλλη λεκάνη τουαλέτας, και θα πεταχτεί απότομα προς τα πάνω. Αν υπάρχει κάποιος στην τουαλέτα, θα τρέξει να το πιάσει λέγοντας «Ωχ! Ένα γατί!». Αλλά μόλις το πιάσει, αυτό θα γλιστρήσει προς τα πάνω και θα πεταχτεί στον αέρα, καταλήγοντας πάλι στη λεκάνη. Αυτό συνεχίζεται επ’ άπειρον.

i rest my case, ladies and gentlemen. έπειτα από αυτό δεν μένουν και πολλά για να ειπωθούν... :worshippy:

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

"Φαγιά! Βυζιά!"

 

Κραυγή του Κόμπε του Ντερλικοτή, της Ευθυμίας naroualis Δεσποτάκη.

 

Ονειρεύομαι τη μέρα, ή τη νύχτα, που θα το βροντοφωνάξω σε μια ταβέρνα!

Edited by DinoHajiyorgi

Share this post


Link to post
Share on other sites
RaspK

Ακόμα καλύτερο είναι η άλλη ατάκα: «Μπα, ανάποδα το κάνετε εδώ; Πρώτα τα βυζά και μετά τα φαγιά;»

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Ευχαριστώ αγόρια για την προτίμηση. Εγώ με τη σειρά μου θα ψηφίσω Ατρελέγη, την κραυγή της Σίλια στην Καφριλονία:

 

 

Τους έχουμε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Bump, με κάτι από τον επετειακό διαγωνισμό των ΔΣΣΙ:

 

Από το Nosce Te Ipsum, του Deodonus:

 

η παλιά γνώση δεν χάνεται, αλλά όσο περνάει ο καιρός διαμελίζεται και κρύβεται

 

Rock on, παλικάρι μου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

-Μέχρι ο νάνος να φτάσει στο παλάτι, το μισό βασίλειο είχε καταστραφεί.-

 

από τον Φλογομάτη του Παρατηρητή :thmbup: DEMIS FOR PRESIDENT! :thmbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

Η νεράιδα πήρε το καρπούζι από το ψυγείο και το έβγαλε στον κήπο. Μετά κοίταξε ολόγυρα για τον κηπουρό. Πράγματι τον είδε στο βάθος του κήπου να κουβαλά ένα καροτσάκι με εργαλεία. Σήκωσε το ραβδάκι της να τον μεταμορφώσει σε άλογο αλλά σκέφτηκε μια καλύτερη ιδέα.

Ακούμπησε στο γείσο της πόρτας της κουζίνας, κατέβασε την τιράντα του φορέματος της για να φανεί ο ώμος και σήκωσε χαριτωμένα τη φούστα της ώστε να αποκαλυφθεί ο….αστράγαλός της!

«Hello, sailor!» είπε νιώθοντας τουλάχιστον σαν Μερκούρη στο Πότε την Κυριακή

 

Η Ανάποδη Σταχτοπούτα Dain

Edited by kitsos

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

Ο πρώτος που βρήκε το ξερό δέντρο το άλλο πρωί ήταν ο άνεμος. Χάιδεψε τρυφερά τα γυμνά κλαριά και χώθηκε δακρυσμένος στο κοντινό δάσος.

 

"Αν φανερωθείς χάνεις την ψυχή σου" mariposa

Edited by kitsos

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

Έφτασε στο γεφύρι. Σταμάτησε εκεί στην άκρη του και κοίταξε κάτω. Ο ποταμός ήταν αόρατος στο σκοτάδι. Ακουγόταν μόνο το μουγκρητό του σαν ένα μυθικό κτήνος που την περίμενε αθέατο μέσα σε μια άπατη άβυσσο.

 

«Η δασκάλα και οι καλικάντζαροι» DinoHajiyorgi

Edited by kitsos

Share this post


Link to post
Share on other sites
mariposa

"Είσαι όμορφος" την άκουσε να λέει και σταμάτησε να περπατά. Σταμάτησε κι εκείνη μπροστά του και τον κοίταξε, με τη βροχή να θολώνει την εικόνα του.

"Όμορφος;"

"Κοιτάς εσένα μέσα από σένα. Κοίτα εσένα μέσα από μένα."

Την κοίταξε στα μάτια και τρόμαξε. Δεν ήθελε να δει αυτό που εκείνη έβλεπε. Θα έπρεπε να τολμήσει και δεν ήθελε. Θα έπρεπε να βγει απ' τον εαυτό του και την ασφάλεια που του παρείχε, θα έπρεπε να ρισκάρει και, ίσως, να χάσει. Πισωπάτησε.

 

Θα σε περιμένω... Sonya

 

 

Οπως λέει και το (αλλαγμένο) τσιτάτο Beauty is in the heart of the beholder

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire

Ωραια ονειρα εχεις Ντινο! Για να δουμε...Διαταραξη κοινης ησυχιας....Αμα το δευτερο σκελος εχει και συγκεκριμενο προσδιορισμο, πιθανον προσβολη γενετησιας αξιοπρεπειας ή κακοβουλη εξυβριση (ευτυχως καταργηθηκε κι ο ν 4000/51). Ο εστι μεθερμηνευομενον....σε βλεπω να περνας απο το γραφειο μου, και, δυστυχως, οχι για καφεδακι (χιχι!)

Edited by Dark desire

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire

"Αν σε βρει ποτέ η νύχτα στη δημοσιά κοντά στο σπίτι αυτών των δυο γιαγιάδων κι είσαι μόνος σου, θα χτυπήσεις την πόρτα τους δειλά και θα ζητήσεις να διανυκτερεύσεις εκεί. Εκείνες θα σου δώσουν πρόθυμα να φας, να πιεις και να καπνίσεις κάτι πιο δυνατό από τον καπνό και θα γελάσουν χου, χου, χου με την έκπληξή σου, «ε, παιδάκι μου, αν δεν κάνεις κι ένα τσιγαράκι πού και πού πώς να περάσει η ώρα;» Κι όταν περάσει η ώρα και φανείς νυσταγμένος, τότε θα σου στρώσουν τις πιο καλές φλοκάτες και τις πιο χοντρές βελέντζες τους και πριν σε πάρει ο ύπνος θα κάνουν πάνω από το προσκέφαλό σου ένα σημάδι αποτρεπτικό, να σε προστατεύει από τα άσχημα όνειρα.

 

Κι όταν εσύ θα έχεις κοιμηθεί γαλήνιος και ευτυχής, σα γάτος μες τη στάχτη, τότε θα έρθουν κι οι δυο κοντά σου και η Νοτίτα –η πιο δυνατή- θα σου πάρει το κεφάλι μ’ ένα τσεκούρι. Κι όπως θα γουργουρίζει το αίμα στον κομμένο σου λαιμό, δε θα έχεις ώρα να θυμηθείς τις ιστορίες των πραματευτών, για τις δυο ανθρωποφάγες παλιόγριες που ζουν πλάι στη δημοσιά."

 

Η Νοτιτα κι η Νομένα-by Naroualis...Ανατριχιαστικα ποιητικο και μακαβρια αστειο

 

"Προσπαθούσα να λύσω το μυστήριο με το μυαλουδάκι μου. Το σκεφτόμουν από δω, το σκεφτόμουν από κει, το τριγύριζα, το κούρδιζα, και πάντα έφτανα στο ίδιο μαύρο, κατάμαυρο συμπέρασμα! Όσο και να προσπαθούσα να φανταστώ το μέρος από το οποίο έρχονται τα μωρά…στο τέλος κατέληγα σε έναν σκοτεινό και τρομακτικό τόπο, γεμάτο εφιαλτικές νταντάδες που βροντούσαν συνέχεια τα κλαπατσίμπαλα τους για να καλύψουν το γοερό κλάμα χιλιάδων μωρών. Ήμουν σίγουρος πως γι αυτό κλαίνε τα μωρά τόσο πολύ τα πρώτα τους χρόνια. Θυμούνται που ήταν πριν και φοβούνται μην ξαναγυρίσουν εκεί. Όσο όμως μεγαλώνουν αρχίζουν να ξεχνούν και παύουν να κλαίνε. Κι εγώ πρέπει να ήμουν εκεί κάποτε, γι αυτό μπορούσα και να το φανταστώ εκείνο το μέρος. Γι αυτό και φοβόμουν τα σκοτάδια και τους περίεργους ήχους μέσα στις σκιές"

 

Το Λελεκι του μεσονυχτιου- του Grand Master ΝΤινου. Εχω ιδιαιτερη αδυναμια σε αυτο το διηγημα. Ισως γιατι ηταν το πρωτο που διαβασα, στις πρωτες μου επισκεψεις στο forum. Το κομματι που παραθετω μου εδωσε σουρρεαλιστικους εφιαλτες και με εκανε αντικειμενο λατρειας απο τα-φανατικα του υπερφυσικου τρομου-ανιψια μου (οταν με ρωτανε απο που ερχονται τα μωρα, τους το διηγουμαι ψιλοανασκευασμενο και με κοιτανε σα χανοι-Ντινο κατεβαινω Χαλκιδα να συνεννοηθουμε για το copyright)

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

“Thpeak! For I am thy mathter and I command thee to declare thine identity and bow before my madthethty!”

 

“Whut? Who r ye?

 

“I am Meetthoth! I am the mighty lord that hath arrived to rule thith land and thith ith my long thword and dragon thlayer, the thymbol of my dominion upon thee!”

 

 

 

Meetthoth Sonya

Edited by kitsos

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

«Θα είσαι εδώ. Θα είσαι εκεί. Για πάντα»

"Θα Είσαι Εδώ" mman

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

"Ξαφνικά όμως (γιατί κάτι τέτοια πράγματα γίνονται πάντα ξαφνικά) ένας δυνατός ήχος σαν από άνεμο ακούστηκε και άρχισε να δυναμώνει, χωρίς όμως να φυσάει."

 

Νεράκι του θεού Throgos

Share this post


Link to post
Share on other sites
mariposa

"Αν μπορούμε να φάμε κάποιον τον τρώμε επιτόπου γιατί αν τον αφήσουμε θα μας κάνει πάσα σε κάποιον που μπορεί να μας φάει και τον ίδιο θα τον φάει κάποιος άλλος σαν κι εμάς."

 

ΤΖΟ Ο ΓΛΑΡΟΣ - kitsos

Edited by mariposa

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Πίσω τους, ακολουθούσαν είκοσι πανέμορφες μαζορέτες, οι περισσότερες ξανθές με DNA κοπιαρισμένο θαρρείς από αυτό της Λούσυ, ντυμένες με βαθυκόκκινα σακάκια, μαύρες μπότες μέχρι το γόνατο, κι ολόλευκες κλαρωτές φουστίτσες – αρκετά κοντές ώστε να αναρωτιέσαι αν τα κορίτσια φορούσαν εσώρουχα, αλλά κι όσο χρειαζόταν μακριές, ώστε να μένεις με την απορία. Οι κοπέλες βημάτιζαν καμαρωτές και χαμογελαστές, πετώντας τα ασημένια τους ραβδάκια στον αέρα – σαν Αυστραλοί αυτόχθονες που κυνηγούσανε πουλιά με μπούμερανκ – και με τα πόδια τους να σχηματίζουν άψογες ορθές γωνίες, λες κι έριχναν γονατιά σε επίδοξο βιαστή. Πράγμα που δεν απείχε και πολύ από την πραγματικότητα, μια και δεκάδες ξελιγωμένα αρσενικά (έφηβοι κυρίως, αλλά και οικογενειάρχες) τις κοιτούσαν γουρλωμένοι, έτοιμοι να κατεβάσουν τα παντελόνια τους σε περίπτωση που ο δήμαρχος ανακοίνωνε ότι τη χρονιά εκείνη, οι εορταστικές εκδηλώσεις θα περιλάμβαναν και ομαδικά όργια.

 

Namris - Το Ζεν και η Απολογία του Σωκράτη

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πυθαρίων

Στεκόταν στο λοφάκι πίσω από το σπίτι της, που όνομα δεν είχε και που εκείνη μονάχα το ‘λεγε Ψηλούλη, ξυπόλυτη και ξεκάλτσωτη, με τα μαύρα μαλλιά της βρεγμένα να ανεμίζουν στο δριμύ βοριά, το φουστάνι της μουσκεμένο να κολλάει παγωμένο επάνω στο δέρμα της και τη βροχή να της μαστιγώνει το πρόσωπο. Γύρω της αστραπές φώτιζαν τη νύχτα, δύο και τρεις μαζί και ο ήχος των βροντών έφερνε φόβο στα μικρά ζωάκια του δέλτα των δύο ποταμών, που κάποτε ήταν εραστές.

Nienor: Οι μέρες της λησμονιάς

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=8098&hl=

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Ποτέ μη νομίσετε ότι είστε κάτι σπουδαίο. Γιατί όταν αρχίζεις να πιστεύεις ότι είσαι σπουδαίος, σταματάς να είσαι στ' αλήθεια.

 

aScannerDarkly - Ένα Τραγούδι για τον Γιόρας που 'χει πεθάνει

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Μερικές φορές νομίζεις ότι οι άνθρωποι τρελάθηκαν. Βάζουν χιλιάδες σκλάβους να φτιάχνουν μεγαλοπρεπείς ναούς για να υμνήσουν την ελευθερία, εισβάλλουν σε πόλεις σφάζοντας γυναικόπαιδα στο όνομα κάποιου δίκαιου θεού, στοιβάζουν συνανθρώπους τους μέσα σε θαλάμους με δηλητηριώδη αέρια και ύστερα πηγαίνουν σπίτι τους για ν΄ ακούσουν μουσική.

 

[...]

 

Δεν μπορέσαμε ποτέ να τους το εξηγήσουμε, δεν κατάφεραν ποτέ να μας καταλάβουν. Ζωή είναι το μεθυστικό άρωμα που αναδυόταν κάποτε από τα τριαντάφυλλα, ζωή και ο πόνος από το αγκάθι τους, όταν αυτό τρυπάει το δέρμα και χώνεται βαθιά μέσα στο κρέας. Ζωή είναι δύο χέρια που σπρώχνουν με δύναμη μια παιδική κούνια, ζωή και όταν σκορπίζουν τις στάχτες του γονιού πάνω από τη θάλασσα. Δεν κατάφεραν ποτέ να μας καταλάβουν, δεν μπορέσαμε ποτέ να τους το εξηγήσουμε. Αυτοί προσπαθούσαν να μην πεθάνουν, εμείς θέλαμε να ζήσουμε. Και αυτά τα δύο διαφέρουν όσο η μέρα με τη νύχτα.

 

[...]

 

Όχι ότι μας έλειπαν τα αθάνατα πλάσματα, ο κόσμος μας ήταν ήδη γεμάτος από αυτά. Θεοί πάνω σε βουνά ή ακόμα πιο ψηλά στον ουρανό, δαίμονες κρυμμένοι μέσα σε ψυχές ή σε ακόμα πιο βαθιά σκοτάδια, νεράιδες και μάγισσες από τα παραμύθια, ημίθεοι και δράκοι των μύθων. Όντα που στοίχειωναν τα όνειρά μας ή κάλπαζαν στη φαντασία μας. Ποιο ήταν το νήμα που τα ένωνε μεταξύ τους; Ότι ακόμα κι ένα νεογέννητο βρέφος που έβγαζε το πρώτο του κλάμα είχε περισσότερη εμπειρία ζωής απ’ όλα αυτά μαζί.

 

khar - Οι ρίζες της ζωής

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Παίρνω αλμύρα απ’ της θλίψης σου το δάκρυ,

βάζω το φως απ’ τη λευκή σου τη μορφή,

χρώμα λυωμένο απ’ του ονείρου σου την άκρη,

ζυμώνω κόσμους με νερό από βροχή,

ρουμπίνια ήλιους και αστέρια από αχάτη

και τ’ αποθέτω στων χεριών σου την αφή’

 

Αν σου αφιερώσουν ένα ποίημα, ζεις για πάντα. Σ’ έναν κόσμο φτιαγμένο από όνειρα. Αρκεί να το αποστηθίσεις. Κι όταν το ψιθυρίζεις, να μην λες ποτέ τον τελευταίο στίχο.

 

[...]

 

«Τώρα μπορούμε να μιλήσουμε» είπε πάλι.

«Να μιλήσουμε γλυκιά μου», θα απαντούσε. Αν ήταν εκεί.

 

Πυθαρίων - Δέκατο τρίτο φεγγάρι

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Μετά από γενεές αιώνων, αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι Τούρκοι, είχαν χάσει χώματα στα οποία είχαν θάψει πρόσωπα αγαπημένα, μνήμες, ιστορία, ταυτότητα. Και εδώ, πάνω στους τάφους τους είχαμε έρθει να στήσουμε εμείς χορό, για την εκπλήρωση ενός ονείρου ακόμα παλαιότερου, φανερού σε αρχαιότερα ερείπια από τα δικά τους, μιας υπόσχεσης που μόνο σαν παραμύθι ακουγόταν ωραίο.

 

DinoHajiyorgi - Πικρό Χώμα

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Με το ξημέρωμα λήγει το τελεσίγραφο για άνευ όρων παράδοση μας στους εξωγήινους. Βασικά επιμένω πως το να τους ρίξουμε πυρηνικά με πύραυλο ήταν κακή ιδέα. Άσε που δε τους έκαναν και την παραμικρή ζημία. Αλλά πάλι δεν τα ξέρω και καλά αυτά με τις διπλωματικές σχέσεις. Και οι ειδικοί επί των διπλωματικών σχέσεων είναι τώρα στα μπούνκερ και πιθανότατα τρώνε λουκάνικα και πίνουν κρασιά όπως οι γερμανοί στα «πολεμικά». Εγώ είμαι που θα γίνω αλεύρι. Θα μας κάνουν, λέει, τροφή για κάποια ζώα που έχουν στον τόπο τους και που μάλλον πεινάνε σα διάολοι αν σκεφτεί κανείς πως είμαστε 6 δισεκατομμύρια κόσμος. Αλλά έτσι είναι η ζωή. Τη μια μέρα είσαι καλά και την άλλη είσαι αλεύρι. Και χωρίς τελετή λήξης! Αυτούς του μαλάκες θα θελα να είχα μπροστά μου τώρα… Αυτούς που κολλάγανε τις αφίσες "Να πεθάνουν οι Ολυμπιακοί στη χώρα που γεννήθηκαν". Σκατόστομοι!

I robot - Μάλλον Ουαλλοί

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

«Ομορφιά, ομορφιά, ομορφιά», μουρμούριζε το σακούλι, σε λέξεις που κανείς δεν ήξερε, μα όλοι καταλάβαιναν. «Ομορφιά κι άλλη ομορφιά, μια γυναικεία και μια αντρίκεια. Κι ύστερα έρωτας βαθύς κι άλλος έρωτας κι έρωτας που γλιστράει από το πνεύμα στη σάρκα κι έρωτας που ακροβατεί στις άκρες των δαχτύλων και σε φιλιά αφημένα σε ματόκλαδα. Ομορφιά, κι αρχίζει να σκοτεινιάζει. Ομορφιά στο σκοτάδι, ω, ναι, είναι σκοτάδι πια και το σκοτάδι αυτό το φέρνει η ομορφιά κι όταν το σκοτάδι αυτό σπάσει, θα ‘ναι μονάχα από το πράσινο φως της ζήλιας.»

 

Naroualis - Το Τραγούδι απ' το Σακούλι

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Το "Φαγια! Βυζια!"και το επομενο "Α! Εδω πρωτα σερβιρουν τα βυζια και μετα τα φαγια!"

 

Εχω κολησει!!

 

Ο,τι πιο εξυπνα αστειο εχω διαβασει αυτη την περιοδο!!

 

:drinks: Εβιβα!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.