Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo
- - - - -

Σώστε τις ψυχές μας


  • Please log in to reply
50 replies to this topic

#21 mariposa

mariposa

    No person has the right to rain on your dreams!

  • Members
  • 562 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μαρία

Posted 27 Μάιος 2008 - 18:46

Πέντε λεπτά μόνο είχε ακόμη...
Άκουγε το ρολόι του τοίχου που μετρούσε... Τικ τακ, Τικ τακ...
Τι στο καλό έπρεπε να απαντήσει; Κατάλαβε την ερώτηση αλλά δεν ήξερε τι να απαντήσει. Τικ Τακ. Ο χτύπος του ρολογιού δυνάμωσε. Ξαφνικά η καρδιά του άρχισε να χτυπά στον ρυθμό του ρολογιού.. Τικ Τακ Τικ Τακ. Ο ήχος χτυπούσε το μυαλό του σαν σφυρί...
"Δεν προλαβαίνω...Πέντε λεπτά μόνο...". Κοίταξε το ρολόι. Ο ήχος δυνάμωνε. Τικ Τακ Τικ Τακ. Το ρολόι άρχισε να λιώνει και να τρέχει σαν αίμα στον τοίχο... Τικ Τακ Τικ Τακ....Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά...Τικ Τακ...Το μυαλό του δεν μπορούσε να σκεφτεί...Τικ Τακ
Και ξαφνικά από μακρυά άκουσε μια φωνή " Τα μολύβια σας κάτω. Τέλος χρόνου"
Η καρδιά του σταμάτησε.
All people have the right to stupidity but some abuse the privilege.

#22 kitsos

kitsos

    Living on a razor's edge... balancing on a ledge!

  • Members
  • 1.216 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κώστας

Posted 29 Μάιος 2008 - 16:32

Το τρίτο τέρας τον είχε εντοπίσει και τον πλησίαζε με μεγάλες δρασκελιές. Στο δεξί του χέρι κρατούσε ένα μεγάλο σφυρί γεμάτο τρίχες και κομμάτια φρέσκιας σάρκας, ενώ με τα δύο αριστερά κουνούσε απειλητικά ένα μεγάλο βράχο. Ο γενναίος πεζικάριος στεκόταν ήρεμος στη μέση της πεδιάδας και από το κοντό σπαθί του έσταζε καυτό το αίμα των εχθρών του στέμματος.
Μια δυνατή κραυγή έσκισε τον αέρα και σκέπασε την οχλοβοή στο πεδίο της μάχης.
«Ρε μαλάκα Μήτσο!!! Πάλι δεν πήρες ψωμί; Όλη μέρα δουλεύω σαν τον πούστη κι εσύ δε λες να βγάλεις αυτή τη μαλακία απ’ το κεφάλι».
«Ουπς ήρθες; Sorry ρε brother. Είχα αφήσει κάτι στη μέση» αποκρίθηκε ο Μήτσος βγάζοντας το κράνος εικονικής πραγματικότητας.

#23 mariposa

mariposa

    No person has the right to rain on your dreams!

  • Members
  • 562 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μαρία

Posted 29 Μάιος 2008 - 21:50

Καθόταν έξω από το σπίτι του και ζεσταινόταν στον ήλιο. Δεν μπορούσε να κουνήσει ούτε τα πόδια του. "Πάει γέρασα" σκέφτηκε. Τον πονούσαν τα πάντα. Δόντια, κόκκαλα, μάτια. Δεν μπορούσε να πει. Είχε ζήσει πολύ καλή ζωή. Αρχοντική.
Ο μόνος του καημός ήταν που έχασε τον φίλο του. Είχε φύγει πρίν πολλά πολλά χρόνια για έναν πόλεμο. Κάθε μέρα περίμενε πως θα γυρνούσε αλλά οι μέρες έρχονταν και έφευγαν χωρίς να τον φέρνουν πίσω.
Ξαφνικά μια γνωστή μυρωδιά έφτασε στην μύτη του. Πολύ γνωστή από πολύ παλιά.
" Δεν μπορεί... δεν είναι δυνατόν... μου παίζουν παιχνίδια τα μάτια μου και η μύτη μου".
Μια γνώριμη φιγούρα τον πλησίασε. "Οδυσσέα γύρισες επιτέλους...." σκέφτηκε και κούνησε την ουρά του.
All people have the right to stupidity but some abuse the privilege.

#24 tetartos

tetartos

    In transformation

  • Members
  • 2.259 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 29 Μάιος 2008 - 22:29

Πολύ ωραία ιστορία, mariposa! Μπράβο, πολύ με άγγιξε!

#25 mariposa

mariposa

    No person has the right to rain on your dreams!

  • Members
  • 562 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μαρία

Posted 29 Μάιος 2008 - 22:39

Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Ο 'Αργος μου είχε κάνει εντύπωση από τα σχολικά χρόνια. Χαίρομαι που μου λες ότι το απόδωσα σωστά.
All people have the right to stupidity but some abuse the privilege.

#26 kitsos

kitsos

    Living on a razor's edge... balancing on a ledge!

  • Members
  • 1.216 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κώστας

Posted 30 Μάιος 2008 - 20:17

Ξαφνικά γύρισε προς το μέρος του.
«Γεια σου γλύκα» ψιθύρισε.
Εκείνος τα έχασε. Πρώτη φορά του έδινε σημασία η Νάντια. Τόσους μήνες στο ίδιο γραφείο ούτε καλημέρα δεν του είχε πει. Αλλά τώρα η ματιά της και τα λόγια της έσταζαν μέλι. Ο Άρης ξεροκατάπιε και χαλάρωσε λίγο την γραβάτα του. Ένιωσε τα μαγουλά του να φλέγονται. Σίγουρα είχε γίνει σαν παντζάρι. Προσπάθησε να αρθρώσει μια κουβέντα. Ένα απλό γεια, αλλά το μυαλό του είχε κολλήσει κι έτσι έμεινε απλά με το στόμα ανοιχτό να χάσκει σαν μπουκαπόρτα σε λιμάνι.
Η Νάντια χαμογέλασε ναζιάρικα και άρχισε να βαδίζει με χάρη προς το μέρος του. Ο Άρης γούρλωσε τα μάτια και περίμενε ενώ οι φλέβες στους κροτάφους του χτυπούσαν με μανία. Έρχεται, σκέφτηκε και χωρίς να το καταλάβει άρχισε να απλώνει τα χέρια του. Εκείνη απλά τον προσπέρασε και συνέχισε να προχωράει. Ο Άρης με το στόμα ανοιχτό και τα χέρια απλωμένα γύρισε προς το μέρος της και την είδε να χάνεται στην αγκαλιά του Ρίκυ. Ο γιος του αφεντικού είχε περάσει από το γραφείο.

#27 mariposa

mariposa

    No person has the right to rain on your dreams!

  • Members
  • 562 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Μαρία

Posted 01 Ιούνιος 2008 - 15:58

Οι μέρες του κυλούσαν άδειες και ανούσιες. Ένιωθε απέραντη μοναξιά. Κανένας δεν του έδινε σημασία, κανένας δεν του μιλούσε. Μάταια προσπαθούσε να πιάσει κουβέντα με τους περαστικούς. Ούτε καν τον κοίταγαν. Σαν να ήταν αόρατος. Και όταν κατάφερνε να κάνει κάποιους να τον προσέξουν, το έβαζαν στα πόδια τρέχοντας. Αφού δεν ήθελε να τους κάνει κακό γιατί τρόμαζαν; Να μιλήσει ήθελε μόνο.

Την προσοχή του τράβηξε μια όμορφη κοπέλα που ετοιμαζόταν να περάσει το δρόμο. Περιποιημένη, φωτεινή, άκουγε μουσική και φαινόταν τελείως απορροφημένη στις σκέψεις της. Ξαφνικά ένα αμάξι που κατέβαινε τρέχοντας τον δρόμο, έπεσε πάνω της. Η κοπέλα σωριάστηκε στον δρόμο. Πλήθος κόσμου έτρεξε γύρω της και εκείνος πήγε μαζί τους. Η κοπέλα ήταν ακίνητη και χλωμή. Φαινόταν να μην έχει ίχνος ζωής μέσα της.

«Γειά σου» άκουσε μια φωνή πίσω του.

Γύρισε και είδε την κοπέλα να τον κοιτάζει. «Απέκτησα παρέα» σκέφτηκε και της χαμογέλασε.

Edited by mariposa, 01 Ιούνιος 2008 - 15:59.

All people have the right to stupidity but some abuse the privilege.

#28 Παρατηρητής

Παρατηρητής

    Winter Bard - Christmas Wanderer

  • Members
  • 1.465 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 02 Ιούνιος 2008 - 09:12

Οι μέρες του κυλούσαν άδειες και ανούσιες. Ένιωθε απέραντη μοναξιά. Κανένας δεν του έδινε σημασία, κανένας δεν του μιλούσε. Μάταια προσπαθούσε να πιάσει κουβέντα με τους περαστικούς. Ούτε καν τον κοίταγαν. Σαν να ήταν αόρατος. Και όταν κατάφερνε να κάνει κάποιους να τον προσέξουν, το έβαζαν στα πόδια τρέχοντας. Αφού δεν ήθελε να τους κάνει κακό γιατί τρόμαζαν; Να μιλήσει ήθελε μόνο.

Την προσοχή του τράβηξε μια όμορφη κοπέλα που ετοιμαζόταν να περάσει το δρόμο. Περιποιημένη, φωτεινή, άκουγε μουσική και φαινόταν τελείως απορροφημένη στις σκέψεις της. Ξαφνικά ένα αμάξι που κατέβαινε τρέχοντας τον δρόμο, έπεσε πάνω της. Η κοπέλα σωριάστηκε στον δρόμο. Πλήθος κόσμου έτρεξε γύρω της και εκείνος πήγε μαζί τους. Η κοπέλα ήταν ακίνητη και χλωμή. Φαινόταν να μην έχει ίχνος ζωής μέσα της.

«Γειά σου» άκουσε μια φωνή πίσω του.

Γύρισε και είδε την κοπέλα να τον κοιτάζει. «Απέκτησα παρέα» σκέφτηκε και της χαμογέλασε.


Τέλειο!
http://talesofabrokenswordblospot.com - Ιστορίες ενός Σπασμένου Ξίφους
http://noela-world.blogspot.com - Το Τραγούδι του Χρόνου

You’re chasing twilight and you know, You will be on your own
Blind Guardian - Sacred

#29 Παρατηρητής

Παρατηρητής

    Winter Bard - Christmas Wanderer

  • Members
  • 1.465 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 02 Ιούνιος 2008 - 09:59

Πριν ο γιος της να φύγει για τη μάχη, χαρούμενος και καταενθουσιασμένος που επιτέλους θα πολεμούσε για τα ιδανικά του, η μητέρα του τον παρακαλούσε να μείνει κοντά της και να αφήσει τους σκοτωμούς για τους άλλους.
"Σε εκλιπαρώ γιε μου! Μην πας εκεί! Δεν θα γυρίσεις ποτέ πίσω!"
"Θα γυρίσω μητέρα.", της απάντησε περήφανος εκείνος.
"Μα κοίτα πως είσαι! Τα μπράστα σου είναι λεπτά και τα χέρια σου τρυφερά! Τα πόδια σου αγύμναστα και η αντοχή σου ελάχιστη! Δεν έχεις τη δύναμη να αναμετρηθείς με τα θηρία που θα ορμήσουν επάνω σου να σε φάνε!"
"Δεν έχω δύναμη μητέρα. Αλλά έχω πίστη. Και η πίστη μου θα με φέρει πίσω ζωντανό!"
"Όχι...", του είπε και λύγισε. "Δεν θα σε φέρει..."
Και όπως το είπε η μάνα, έτσι έγινε. Ο αδύναμος γιος της, αν και αποδείχτηκε γενναίος στην ώρα της μάχης, έπεσε αρκετά σύντομα πριν ο χρόνος να ανακηρύξει τους νικητές στο πεδίο. Δύο αντιπάλους κατάφερε να σκοτώσει αλλά μόλις ένας τρίτος τον πλησίασε, η λιγοστή του αντοχή τον άφησε ακάλυπτο στα εχθρικά χτυπήματα. Ακρωτηριάστηκε από το σπαθί του αντίπαλου πολεμιστή κι έπειτα ξεψύχησε ποδοπατημένος από από εχθούς και συμπολεμιστές.
Η μητέρα του τον θρήνησε, κατηγορώντας τον που δεν την άκουσε. Έκλαιγε πάνω από το άψυχο κορμί του μονολογόντας την ίδια φράση.
"Δεν είχε δύναμη...του το είπα...δεν είχε δύναμη..."
Ένας σακάτης γέροντας στάθηκε από πάνω της και κοίταξε το νεκρό πολεμιστή.
"Είχε πίστη", είπε.
Η μητέρα τον κοίταξε απορημένη. Ο σακάτης ολοκλήρωσε το λόγο του.
"Αλλά η μητέρα του δεν τον πίστευε..."
http://talesofabrokenswordblospot.com - Ιστορίες ενός Σπασμένου Ξίφους
http://noela-world.blogspot.com - Το Τραγούδι του Χρόνου

You’re chasing twilight and you know, You will be on your own
Blind Guardian - Sacred

#30 odesseo

odesseo
  • Members
  • 942 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Παναγιώτης

Posted 02 Ιούνιος 2008 - 10:11

Πριν ο γιος της να φύγει για τη μάχη, χαρούμενος και καταενθουσιασμένος που επιτέλους θα πολεμούσε για τα ιδανικά του, η μητέρα του τον παρακαλούσε να μείνει κοντά της και να αφήσει τους σκοτωμούς για τους άλλους.
"Σε εκλιπαρώ γιε μου! Μην πας εκεί! Δεν θα γυρίσεις ποτέ πίσω!"
"Θα γυρίσω μητέρα.", της απάντησε περήφανος εκείνος.
"Μα κοίτα πως είσαι! Τα μπράστα σου είναι λεπτά και τα χέρια σου τρυφερά! Τα πόδια σου αγύμναστα και η αντοχή σου ελάχιστη! Δεν έχεις τη δύναμη να αναμετρηθείς με τα θηρία που θα ορμήσουν επάνω σου να σε φάνε!"
"Δεν έχω δύναμη μητέρα. Αλλά έχω πίστη. Και η πίστη μου θα με φέρει πίσω ζωντανό!"
"Όχι...", του είπε και λύγισε. "Δεν θα σε φέρει..."
Και όπως το είπε η μάνα, έτσι έγινε. Ο αδύναμος γιος της, αν και αποδείχτηκε γενναίος στην ώρα της μάχης, έπεσε αρκετά σύντομα πριν ο χρόνος να ανακηρύξει τους νικητές στο πεδίο. Δύο αντιπάλους κατάφερε να σκοτώσει αλλά μόλις ένας τρίτος τον πλησίασε, η λιγοστή του αντοχή τον άφησε ακάλυπτο στα εχθρικά χτυπήματα. Ακρωτηριάστηκε από το σπαθί του αντίπαλου πολεμιστή κι έπειτα ξεψύχησε ποδοπατημένος από από εχθούς και συμπολεμιστές.
Η μητέρα του τον θρήνησε, κατηγορώντας τον που δεν την άκουσε. Έκλαιγε πάνω από το άψυχο κορμί του μονολογόντας την ίδια φράση.
"Δεν είχε δύναμη...του το είπα...δεν είχε δύναμη..."
Ένας σακάτης γέροντας στάθηκε από πάνω της και κοίταξε το νεκρό πολεμιστή.
"Είχε πίστη", είπε.
Η μητέρα τον κοίταξε απορημένη. Ο σακάτης ολοκλήρωσε το λόγο του.
"Αλλά η μητέρα του δεν τον πίστευε..."


Πολύ όμορφο. Και πολύ αληθινό.
Like all young men I set out to be a genius, but mercifully laughter intervened - Lawrence Durrell

#31 kitsos

kitsos

    Living on a razor's edge... balancing on a ledge!

  • Members
  • 1.216 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κώστας

Posted 02 Ιούνιος 2008 - 20:58

mariposa και Παρατηρητή κάνετε πολύ καλή δουλειά, συνεχίστε έτσι. :D :thmbup:

#32 Cosmo

Cosmo
  • Members
  • 228 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μπάμπης

Posted 09 Ιούνιος 2008 - 12:42

Τα πρόσωπα των άλλων παιδιών ήταν πάρα πολύ φοβισμένα. Μερικά απο αυτά δεν άντεχαν και έβαζαν τα κλάματα.
Γιατί άραγε μας είχαν φέρει εδώ; Τι ήθελαν να μας κάνουν; Μια ψηλή λιγνή ηλικιωμένη γυναίκα μας λέει να παίξουμε, να ζωγραφίσουμε και να κάνουμε ότι θέλουμε. Προσπαθεί να φανεί ευγενική αλλά κρύβει τους πραγματικούς σκοπούς της. Πιστεύω οτι θέλει να μας σκοτώσει και μετά να μας φάει μαζί με τους ανθρωποφάγους φίλους της. Έχω ακούσει και για ανθρώπους που κλέβουν παιδιά και πουλάνε τα όργανα τους... Δεν μπορώ να καταλάβω τι κακό έκανα και με έφεραν εδώ. Ότι και να έχω κάνει υπόσχομαι να μην το ξανακάνω και να είμαι καλό παιδί. Αλλά σε παρακαλώ μαμά, μην με ξαναπάς εκεί. Δεν μου αρέσει το σχολείο...

Μπάμπης Αρώνης
Καλλιτεχνικός Υπεύθυνος 
Theater Labs


#33 Παρατηρητής

Παρατηρητής

    Winter Bard - Christmas Wanderer

  • Members
  • 1.465 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 09 Ιούνιος 2008 - 12:47

Τα πρόσωπα των άλλων παιδιών ήταν πάρα πολύ φοβισμένα. Μερικά απο αυτά δεν άντεχαν και έβαζαν τα κλάματα.
Γιατί άραγε μας είχαν φέρει εδώ; Τι ήθελαν να μας κάνουν; Μια ψηλή λιγνή ηλικιωμένη γυναίκα μας λέει να παίξουμε, να ζωγραφίσουμε και να κάνουμε ότι θέλουμε. Προσπαθεί να φανεί ευγενική αλλά κρύβει τους πραγματικούς σκοπούς της. Πιστεύω οτι θέλει να μας σκοτώσει και μετά να μας φάει μαζί με τους ανθρωποφάγους φίλους της. Έχω ακούσει και για ανθρώπους που κλέβουν παιδιά και πουλάνε τα όργανα τους... Δεν μπορώ να καταλάβω τι κακό έκανα και με έφεραν εδώ. Ότι και να έχω κάνει υπόσχομαι να μην το ξανακάνω και να είμαι καλό παιδί. Αλλά σε παρακαλώ μαμά, μην με ξαναπάς εκεί. Δεν μου αρέσει το σχολείο...



Μα γιατί έχω νιώσει κι εγώ έτσι κάποτε...γιατί; Μήπως έχουν τίποτα τα σχολεία του Πειραιά;
http://talesofabrokenswordblospot.com - Ιστορίες ενός Σπασμένου Ξίφους
http://noela-world.blogspot.com - Το Τραγούδι του Χρόνου

You’re chasing twilight and you know, You will be on your own
Blind Guardian - Sacred

#34 Παρατηρητής

Παρατηρητής

    Winter Bard - Christmas Wanderer

  • Members
  • 1.465 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 13 Ιούνιος 2008 - 15:30

Λίγο πριν την εκκίνηση, κοίταξε χάμω και έφερε στο νου του μια εικόνα από τα παλιά. Στην εικόνα εκείνη ήταν νεαρός, σε μια μικρή αλάνα, με τον αδελφό του δίπλα να ξαποσταίνει από το κατοστάρι που διένυσε σε χρόνο μηδέν.
-Θα τρέχεις πάντα δίπλα μου αδελφέ;
-Πάντα. Δεν θα σε αφήνω να τερματίζεις πρώτος
-Κι αν κάποια μέρα σε περάσω;
-Θα τρέξω ξοπίσω σου.
Η εικόνα χάθηκε. Μία ακόμα τη διαδέχτηκε, όχι τόσο ευχάριστη όσο η προηγούμενη. Σε αυτήν ήταν λίγο μετά τα τριάντα, σε ωχρό δωμάτιο γεμάτο γιατρούς, με τον αδελφό του στο κέντρο ξαπλωμένο στο λευκό κρεβάτι
-Κράτα τα μετάλλια μου μικρέ.
-...
-Και φρόντισε όταν ειδοθούμε ξανά να φέρεις περισσότερα.
Το μυαλό του άδειασε. Όση ενέργεια του είχε απομείνει τη μοίρασε στο κορμί του. Εκείνο το κατοστάρι δεν ήταν για τη νίκη. Ήταν για να επιστρέψει στο αδελφό του τα παλιά μετάλλια.
Ο Μαύρος Άγγελος έδωσε το σύνθημα κι εκείνος ξεκίνησε. Τα έδωσε όλα για όλα ώστε να φτάσει στο σκοτεινό τέρμα μαζί με τον αδελφό του. Λίγο πριν ξεκινήσει ψιθύρισε
-Μετά το τέρμα, δεν υπάρχει τέρμα αδελφέ. Μόνο ο δρόμος.


#Σε δύο αθλητές που έφυγαν νωρίς
http://talesofabrokenswordblospot.com - Ιστορίες ενός Σπασμένου Ξίφους
http://noela-world.blogspot.com - Το Τραγούδι του Χρόνου

You’re chasing twilight and you know, You will be on your own
Blind Guardian - Sacred

#35 Ivan Gig Nth Yuk

Ivan Gig Nth Yuk

    Guardian of the RuneRing #2

  • Members
  • 188 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Απόστολος

Posted 22 Ιούλιος 2008 - 12:23

Όνομα Συγγραφέα: c'est moi
Είδος: flash fiction
Αριθμός Λέξεων: 74
Σχόλια: Πρόσφατα διάβασα το Monster. Όσοι το έχουν διαβάσει θα καταλάβουν τί εννοώ. Η ιστορία ξεκίνησε από εκεί και έναν στίχο από ένα τραγούδι που άκουσα τυχαία.

Ένα Τέρας

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα τέρας που δεν είχε καρδιά. Το τέρας αυτό τριγύριζε από πόλη σε πόλη και όποτε έβλεπε κάποιον που η καρδιά του χτυπούσε βιαστικά τον πλησίαζε κρυφά και όσο πιο γρήγορα μπορούσε τρύπωνε στο σώμα του και έκλεβε τη στιγμή που εκείνος ζούσε. Μια μέρα το τέρας βαρέθηκε να κλέβει τις στιγμές των άλλων ανθρώπων. Έτσι χάρηκε πραγματικά που δεν είχε καρδιά και αποφάσισε να μη ξανακλέψει ποτέ.

Edited by Guardian of the RuneRing #2, 22 Ιούλιος 2008 - 18:36.

I think therefore I am? Could be!
Or is it really someone else
Who only thinks he's me?

#36 white_unicorn

white_unicorn

    Dark One

  • Members
  • 423 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Αθηνά - Βασιλική (Αθηνά)
  • Currently reading:Carnal Secrets, Silmarillion, etc..

Posted 22 Ιούλιος 2008 - 13:04

"- Τι κάνεις εσύ εδώ;
- Νόμιζα...
- Δεν είσαι εδώ για να νομίζεις! Είσαι εδώ για να υπηρετείς την Θεά..."

Ο διάλογος με την Ιέρεια είχε λήξει εκεί, ο υπηρέτης του Ναού είχε επιστρέψει στα καθηκοντά του.
Η Ιέρεια έκανε την προσφορά της, δεν πρόσεξε τον ίσκιο πάνω από το άγαλμα της Θεάς...
Η Θεά μας άλλαξε όψη, η Ιέρεια χάθηκε, ο υπηρέτης ακόμα θρηνεί...
Το Τέλος μας είναι πια εδώ....

"- Ο Ναός κατελήφθει Συνταγματάρχα.
- Το χωριό;
- Ερήμωσε.
- Φέρτε το τρυπάνι! Το πετρέλαιο είναι κάτω από τα πόδια μας!"

( :whistling: :rolleyes: :whistling: )

Edited by white_unicorn, 22 Ιούλιος 2008 - 13:04.

Posted Image
"All that blood on so few roses..."

#37 DinMacXanthi

DinMacXanthi

    "Wouldst thou like to live deliciously?"

  • Members
  • 2.449 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 22 Ιούλιος 2008 - 14:35

‘Γιατί πολεμάς Τζούλιαν; Για τον όρκο στον πατέρα σου, για το όνομα του θεού σου ή για τα πλούτη αυτού του τόπου;’

Γλυκέ μου Ιησού, ένα αγόρι καταμεσής του στρατοπέδου! Η φωνή του είναι παιδική μα ακούγεται σοφή λες και είναι χιλιάδων ετών. Με πλησιάζει με αργά βήματα και βλέπω τον ρουχισμό του. Μοιάζει με πάλλευκο σάβανο στα μάτια μου. Αρχίζω να τρέμω και το μυαλό μου αστράφτει με μια ξαφνική θύμηση που μου λυγίζει τα γόνατα.

‘Σε ξέρω. Σε έχω ξανασυναντήσει.’

Το παιδί γνέφει και βρίσκω το κουράγιο να ξαναμιλήσω. Τα μάτια του καίνε τα δικά μου.

‘Που;’

‘Όχι σε αυτόν τον κόσμο Τζούλιαν. Πες μου τώρα λοιπόν. Γιατί είσαι εδώ. Ποιόν εχθρό πολεμάς;’

Η ερώτηση μου μοιάζει τόσο δύσκολη που κομπιάζω να απαντήσω. Κάπου μακριά, ακούγεται το κλάμα του Ιμάμη, καλώντας τους πιστούς του σε μια πόλη έτοιμη να παραδοθεί στις φλόγες.

‘Πολεμάω στο Όνομα του ουράνιου Πατέρα μου, απέναντι σε έναν εχθρό, βλάσφημο, που σκλάβωσε γενιές και γενιές πιστών σε μια Πόλη ιερή, που άνηκε στην Χριστιανοσύνη για αιώνες και αιώνες. Πολεμάω για την τιμή της οικογένειας μου, στο όνομα του επίγειου πατέρα μου που μου έδωσε δύναμη στο σώμα για να σηκώσω το σπαθί μου και δύναμη στην καρδιά για να το χρησιμοποιώ αληθινά. Πολεμάω και για εμένα, για τις αμαρτίες μου που θα σβηστούν όταν πατήσω το πόδι μου μέσα στην Ιερουσαλήμ. Πολεμάω στο όνομα του Θεού, του πατέρα, του άρχοντα μου και στο δικό μου. Δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να κάνει ένας άντρας σε αυτόν τον κόσμο για να βρει τον προορισμό του.’

Το νεαρό αγόρι δεν απαντάει μα συνεχίζει να με κοιτά. Έπειτα γνέφει ξανά και μου γυρίζει την πλάτη, περπατώντας προς το σημείο που στεκόταν όταν τον πρωτοαντίκρυσα.

‘Περίμενε!’ Του λέω μα δεν δείχνει να με ακούει.

‘Είσαι άγγελος;’

Η ερώτηση τον σταματάει. Δεν τολμώ να πλησιάσω.

Γυρίζει ξανά προς το μέρος μου. Χαμογελάει. Γιατί χαμογελάει;

‘Νομίζεις ότι είσαι στον Παράδεισο;’

Και με αυτά τα λόγια, χάνεται από μπροστά μου, όσο ξαφνικά εμφανίστηκε, σαν ομίχλη που την παρασέρνει ο αέρας και το φως του ήλιου.

Edited by Dinosxanthi, 22 Ιούλιος 2008 - 14:35.

"H σκιά στο σπίτι" νέο μυθιστόρημα τρόμου από τις εκδόσεις Κέδρος. Νοέμβριος 2016


#38 Nienor

Nienor
  • Members
  • 4.442 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κιάρα

Posted 22 Ιούλιος 2008 - 18:05

Με μια μικρούλα προτίμηση στα #29 του Παρατηρητή και #32 του Cosmo, μου αρέσουν πολύ τα μικρούλια που γράφετε :)
Είναι δυνατό σαν είδος και πολύ δύσκολο να βγει κάτι πλήρες, ολοκληρωμένο.
Μην τα μεγαλώνετε όμως, άμα συνεχίσουμε έτσι σε λίγο θα γίνουν κανονικά διηγήματα :p
Posted Image
:witch:
"Μαϊσσάκι μου, είσαι βιβλία. Δως τους ζωή και γίνε κι εσύ ένα."
Μιχάλης Μανωλιός

#39 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.216 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 29 Ιούλιος 2008 - 13:04

1.
"Το σχέδιο με την εξάπλωση της ευλογιάς πέτυχε. Τώρα, καθρέφτη -καθρεφτάκι μου, ποια είναι η πιο όμορφη;"



2.
"Συμβαίνει κάθε νύχτα σ' αυτό το ξέφωτο. Εκεί που κουβεντιάζουν, κάποιος ξαφνικά βουβαίνεται. Για πάντα".
"Τι εννοείς; Τι εννοείς, καλέ;"




3.
"Τα χαρτιά το λένε καθαρά: ή λεφτά θα χάσεις, ή μεγάλο κακό σε περιμένει".
"Δηλαδή;"
"Άμα δεν με πληρώσεις, θα καταλάβεις".



Α πα-πα, δεν είναι κι εύκολο πράγμα, κουράστηκα, πάω για επιδιόρθωση...

:stretcher:
'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell

#40 DinMacXanthi

DinMacXanthi

    "Wouldst thou like to live deliciously?"

  • Members
  • 2.449 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 29 Ιούλιος 2008 - 17:20

"Έχεις δει ποτέ έναν αληθινό Άγγελο; Όχι; Πόσο ζηλεύω την καλή σου τύχη."

based on a true story.

"H σκιά στο σπίτι" νέο μυθιστόρημα τρόμου από τις εκδόσεις Κέδρος. Νοέμβριος 2016





0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users