Jump to content
Darkchilde

Ποιά σειρά/ταινία/επεισόδιο είδατε και πώς σας φάνηκε;

Recommended Posts

Ballerond

Μούφα το the Mist, είδα 3 επεισόδια και ήξερα κάθε στιγμή πώς θα εξελιχθεί ο κάθε χαρακτήρας (θα πάει εκεί, θα κάνε αυτή τη μαλακία, θα πει αυτό, θα πεθάνει).

Όλα τα κλισέ μαζεμένα.

Κρίμα

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ρε παιδιά, είδα το "Προμηθέας" του Ρίντλει Σκοτ χθες, και έχασα το βράδυ μου... τι μαλακία ήταν αυτή.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spyrex

Ρε παιδιά, είδα το "Προμηθέας" του Ρίντλει Σκοτ χθες, και έχασα το βράδυ μου... τι μαλακία ήταν αυτή.

Επιτέλους! Δεν βρήκα κάτι θετικό σε αυτή την ταινία για να διακιολογήσω το 7/10 στο imdb. Μου είχε κάνει αρκετά άσχημη εντύπωση. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
flamandin

Ρε παιδιά, είδα το "Προμηθέας" του Ρίντλει Σκοτ χθες, και έχασα το βράδυ μου... τι μαλακία ήταν αυτή.

Δεν εχεις δίκιο.Απο τις κορυφαίες κωμωδίες που μας έδωσε το αμερικανικό σινεμά.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Από τις 23 Ιουνίου έχω δει αυτές: 

 

Ride in the Whirlwind. (1966). Πολύ ωραίο γουέστερν, με απλή αλλά συνάμα ενδιαφέρουσα πλοκή. Ένα απόσπασμα καταδίωξης θα πάρει στο κυνήγι από λάθος τρεις φιλήσυχους καουμπόηδες, που είχαν την ατυχία να μπλέξουν με τα μέλη μια ομάδας σκληρών κακοποιών. Η ιστορία δυνατή μέσα στην απλότητά της, με μπόλικη δράση, αγωνία και ωραία τοπία. Πρόκειται για ένα κλασικό γουέστερν, όχι όμως και τόσο γνωστό. Οι λάτρεις του είδους θα περάσουν καλά! 7/10
Billy Lynn's Long Halftime Walk. (2016). Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Ben Fountain, το οποίο φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον και πολυδιαβασμένο, αν και δυστυχώς κανένας Έλληνας εκδότης δεν μπήκε στον κόπο να το φέρει στην Ελλάδα. Κρίμα, γιατί μοιάζει να είναι ακριβώς του γούστου μου. Όσον αφορά την ταινία, βλέπω από δω και από κει ότι δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή μεταφορά του βιβλίου στην μεγάλη οθόνη. Σίγουρα δεν είναι άσχημη ταινία και περνάει κάποια μηνύματα μέσα από τις υπερβολές και τις "αμερικανιές", όμως γενικά δεν ξετρελάθηκα. Ούτε από τον τρόπο εξέλιξης της πλοκής, ούτε από τις ερμηνείες. Τέλος πάντων, καλούτσικη, αλλά μέχρι εκεί. 6/10
Friday the 13th Part 2. (1981). Το κλασικό πρώτο μέρος το είχα δει τον Οκτώβριο του 2011 (όχι, δεν έχω μνήμη ελέφαντα, έψαξα μέσα στο τόπικ και βρήκα το σχόλιο που είχα γράψει τότε), οπότε δεν θυμόμουν και πολλές λεπτομέρειες από την πλοκή ή από την ποιότητα. Τέλος πάντων, σε τέτοιου είδους ταινίες τα πιο σημαντικά στοιχεία είναι οι σκηνές βίας, η όλη ατμόσφαιρα και η αγωνία, παρά η πλοκή αυτή καθαυτή. Καλό θρίλερ τρόμου, με αγωνία, κλασική 80's ατμόσφαιρα και όλα τα απαραίτητα κλισέ του συγκεκριμένου είδους ταινιών. Πάντα περνάω καλά με αυτές τις ταινίες, χωρίς βέβαια να τις θεωρώ τίποτα το τρομερό (εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις ίσως). Το συγκεκριμένο σίκουελ είναι από τα καλά που μπορεί να δει κανείς, αλλά μην έχετε και πολύ ψηλά τον πήχη. 6/10

Lights Out. (2016). Χμ, η αλήθεια είναι ότι περίμενα κάτι καλύτερο και ίσως διαφορετικό, με βάση τις κριτικές και την βαθμολογία στο IMDb. Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα κιόλας, νομίζω ότι ήταν μια από τα ίδια. Μου φάνηκε κάπως βιαστική σε μερικά σημεία και μάλλον χρειαζόταν περισσότερο βάθος η όλη... κοσμοπλασία. Τέλος πάντων, είναι απλά μια ανεκτά καλούτσικη ταινία τρόμου, από τις πολλές που βγαίνουν κάθε χρόνο. 6/10

Taxi Driver. (1976). Αυτή είναι η δεύτερη φορά που βλέπω την τρομερή αυτή ταινία (την είδα για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 2013). Το πιστεύετε ή όχι, θυμόμουν και την παραμικρή λεπτομέρεια. Τότε με είχε ξετρελάνει, τώρα δηλώνω ακόμα περισσότερο ξετρελαμένος, όντας σίγουρα πιο ώριμος και πιο έμπειρος θεατής. Η ταινία είναι ένα πραγματικό αριστούργημα: Σκληρή, ωμά ρεαλιστική, δυνατή, περνάει με τον πιο έντονο και δυναμικό τρόπο τα αισθήματα τρέλας, μοναξιάς και κοινωνικής απομόνωσης του πρωταγωνιστή. Και, φυσικά, η φωτογραφία, τα όλα σκηνικά της βίαιης Νέας Υόρκης της δεκαετίας του '70 είναι σε άλλο επίπεδο ποιότητας. Γι'αυτό και βάζω έναν παραπάνω βαθμό σε σχέση με αυτόν που είχα βάλει τότε. Και ίσως στην τρίτη θέαση να του βάλω και άριστα δέκα, ποιος ξέρει. 9/10

The Italian Job. (1969). Επίτηδες μέχρι σήμερα δεν είχα δει το πολυσυζητημένο ομότιτλο ριμέικ του 2003, για να δω πρώτα την... αρχική βερσιόν. Κλασικούρα του κερατά, με όλα εκείνα τα συστατικά στοιχεία που κάνουν μια κωμωδία δράσης ευχάριστη και ό,τι πρέπει για να περάσει ψυχαγωγικά η ώρα του λάτρη των κλασικών βρετανικών περιπετειών. Εντάξει, δεν ενθουσιάστηκα κιόλας, αλλά πέρασα τέλεια. Απόλαυσα σκηνικά, ατμόσφαιρα, χιούμορ, εικόνες μιας άλλης εποχής. Στο άμεσο μέλλον θα δω και το ριμέικ (που έχει καλή βαθμολογία γενικά), ώστε να κάνω την σύγκριση. 7/10
In a Valley of Violence. (2016). Ο Ti West είναι γνωστός για τις ταινίες τρόμου β'διαλογής ονόματι The House of the Devil, Cabin Fever 2, The Innkeepers, The Sacrament κλπ, αλλά αποφάσισε να γυρίσει και ένα γουέστερν που να θυμίζει κάπως τα παλιά σπαγκέτι γουέστερν της δεκαετίας του '60. Απλή πλοκή, κάπως μονοδιάστατοι χαρακτήρες, η κλασική μικρή πόλη στην μέση του πουθενά, οι κλασικές αψιμαχίες και τα κλασικά πιστολίδια για ασήμαντες αφορμές, και έδεσε το γλυκό. Προσωπικά περνάω καλά με τέτοιου είδους ταινίες, σίγουρα όμως δεν είναι για όλα τα γούστα. Επίσης, όπως σε κάθε είδος, υπάρχουν οι καλές, οι μέτριες και οι κακές. Η συγκεκριμένη ταινία είναι καλούτσικη, αλλά μέχρι εκεί. Μου άρεσαν τα διάφορα σκηνικά της πόλης και λιγάκι το πιστολίδι, αλλά ούτε από την πλοκή θαμπώθηκα, ούτε από τις ερμηνείες. Πάντως πέρασα καλά. 6/10
Halloween II. (1981). Το κλασικό πρώτο μέρος σε σκηνοθεσία του τιτανομέγιστου Τζον Κάρπεντερ, το είδα και το απόλαυσα τον Νοέμβριο του 2013. Ε, καιρός ήταν να δω και την άμεση συνέχεια. Λοιπόν, σίγουρα πρόκειται για ένα αξιοπρεπέστατο σίκουελ, που προσφέρει δράση και ωμή βία, ενώ και η 80's ατμόσφαιρα είναι φοβερή. Επίσης ενδιαφέρον έχει μια αποκάλυψη για τον ψυχοπαθή κατά συρροή δολοφόνο με την μάσκα. Κατά τ'άλλα υπάρχουν όλα τα απαραίτητα κλισέ που μπορεί να φανταστεί κανείς. Πιστεύω ότι αξίζει τον χρόνο σας. 7/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

- ''Το Κελί'': Μία νέα γυναίκα εξαφανίζεται αποτελώντας αυτό που φαίνεται να είναι το πολλοστό θύμα ενός ψυχοπαθούς serial killer. Η αστυνομία θα τον συλλάβει αλλά πρέπει να δώσει αγώνα δρόμου για να ελευθερώσει την κοπέλα προτού να είναι αργά. Για να το καταφέρει θα ζητήσει την βοήθεια μίας ψυχολόγου η οποία θα καταδυθεί στις αβύσσους του μυαλού του για να βγάλει άκρη. Κάτι πάει να πει αλλά δεν. Καλούτσικο για μία φορά, ξεχνιέται γρήγορα. Και υποθέτω ότι δεν θα ήταν τόσο γνωστό αν δεν έπαιζε η Τζένιφερ Λόπεζ. 


 


- ''Μνημείων Άνδρες'': Μία ομάδα ανθρώπων με καλλιτεχνική φλέβα θα συσταθεί κατά την διάρκεια του Β' Π.Π. για να προστατεύσει- διασώσει μνημεία και αριστουργήματα της ανθρωπότητας από τους βομβαρδισμούς και τα αρπαχτικά χέρια των Ναζί. Με το πνεύμα ''τίποτα πάνω από την ανθρώπινη ζωή αλλά αν μπορεί να διασωθεί και η πολιτιστική κληρονομιά, γιατί όχι;'', θα δράσει στα πεδία των μαχών αξιοποιώντας κάθε βάσιμη και μη πληροφορία. Βασίζεται στο ομότιτλο ωραίο βιβλίο του Ρόμπερτ Έντσελ χωρίς σε καμία περίπτωση να πιάνει το πνεύμα του. Αδιάφορη, ένα κλικ πιο πάνω από το να είναι φόλα. 


 


- ''Public Enemies'': Το όνομα Τζον Ντίλιγκερ σήμερα μάλλον δεν λέει πολλά. Κάτι τέτοιο όμως δεν ίσχυε στην Αμερική την εποχή της οικονομικής κρίσης μιας και σ' αυτό άκουγε ο διαβόητος γκάγκστερ με ειδικότητα στις ληστείες τραπεζών. Στο κατόπι του ο Μέλβιν Πάρβις, αποφασισμένος μαζί με στρατιές αστυνομικών να τον συλλάβει. Και το κυνήγι θα αρχίσει. Ωραία με καλή ατμόσφαιρα, μεταφέρει σε ικανοποιητικό βαθμό το κλίμα εκείνης της μακρινής εποχής. Μόνη παραφωνία θα έλεγα ο Τζόνι Ντεπ. Αν και παίζει καλά, μου φαίνεται ωστόσο πολύ soft για να υποδυθεί γκάγκστερ. Αξιόλογη σε κάθε περίπτωση, προτείνεται. 


 


- ''Το Κρυφτό'': Ένας ψυχολόγος παντρεμένος, με μία μικρή κόρη, θα βιώσει την τραγωδία να δει την γυναίκα του να αυτοκτονεί. Η μετακόμιση στην εξοχή για αλλαγή περιβάλλοντος είναι μονόδρομος, αλλά τα προβλήματα δεν θα σταματήσουν να τους κυνηγούν. Η κόρη του αδυνατεί να προσαρμοστεί επιδεικνύοντας ολοένα και πιο αλλόκοτη συμπεριφορά, φέρνοντας τον πατέρα της σε δύσκολη θέση. Ωραίο ψυχολογικό θρίλερ που κρατά σε αγωνία, χωρίς πάντως να είναι κάτι το τρομερό. Αν δεν έπαιζε ο Ρόμπερτ ντε Νίρο μάλλον θα πέρναγε στα αζήτητα. 


Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
OxAp0d0
Είδα το Ghost in the Shell και ήταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ.

 

Για στόρυ έβαλαν ότι υπήρχε σε 2 ταινίες και 2 σειρές anime, και έβγαλαν μια μπούρδα και μισή χωρίς νόημα. Οι χαρακτήρες ανύπαρκτοι, ο τύπος που έπαιζε τον Aramaki, τον καλύτερο χαρακτήρα του section 9 βαριόταν τη ζωή του, το σενάριο αποκαλύπτεται γύρω στη μέση της ταινίας και τα υπόλοιπα 30 λεπτά περίμενα απλά να τελειώσει, έχουν κάνει απλά copy paste εικονικές σκηνές της πρώτης ταινίας του 1995, χωρίς όμως να υπάρχει και το κατάλληλο υπόβαθρο να τις υποστηρίξει, ενώ τα υπαρξιακά των χαρακτήρων και η όλη φιλοσοφία του anime μπαίνουν εμβόλιμα με exposition.

 

ΟΚ, 2 πράγματα, για όποιον έχει δει την παλιά ταινία. 

 

1 - Υπάρχει στο τέλος η μάχη με το tank. Πέρα από το ότι το έχουν αναφέρει 5 φορές (είναι έτοιμο το τανκ; ετοιμάστε το τανκ! κτλ) νομίζοντας ότι οι fans θα ξεροχύσουν, ενώ η μάχη στο anime ήταν πεντακάθαρη και φωτισμένη, στην ταινία είναι στο σκοτάδι. Η major πολεμάει με κάτι σκοτεινό στη σκοτεινιά ανάμεσα στις σκιές και το μαύρο. Επίσης στο anime υπήρχε λόγος που έκανε ότι έκανε στο τέλος. Ο puppetmaster ήταν μέσα στο τανκ. Στην φετινή ταινία δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάτσει να πολεμήσει ένα remote controlled πράγμα, θα μπορούσε να πάρει το φίλο της και να φύγει. Η σκηνή υπήρχε για fanservice και δεν είχε κανένα νόημα.

 

2 - Το τεράστιο ξενέρωμα όμως είναι στα 5 πρώτα λεπτά της ταινίας. Επειδή εμείς οι θεατές είμαστε μπουρτζόβλαχοι τζομπάνηδες και καθηστερημένα άβουλα όντα που ενδιαφέρονται μόνο για survivor και x-factor υπάρχει η γιατρός που λέει στη major:

 

"Το σώμα σου καταστράφηκε. Σου φτιάξιαμε ένα καινούριο. Τώρα έχεις ένα καινούριο SHELL. "

"Όμως μην ανησυχείς, το μυαλό σου, η ψυχή σου ή αν θες το GHOST σου είναι ακόμα αυτούσιο και ζει στο νέο σου SHELL."

 

Ε, άει στα διάλα.

 

Αν δεν είχα ιδέα από το anime θα της έβαζα ένα 5/10 για τα fx και την προσπάθεια. Επειδή έχω δει την ταινιάρα του 1995 της βάζω 0/10, cash grabing bullshit. Όποιος ψήνεται, ας τη δει, απλά να κάνει έναν κόπο να δει και το anime μετά.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Kong: Skull Island

Από το "Dark" Universe της σειράς ταινιών της Universal το Godzilla ήταν, ίσως, αυτό που έκανε την μεγαλύτερη (αν και όχι τρομερή) εντύπωση. Το Dracula Untold ήταν μέτριο, αλλά όχι εντελώς μάπα. Τώρα το Kong, η τρίτη... εε δεύτερη ταινία σε αυτό το σύμπαν δεν καταφέρνει να προσφέρει τίποτα παραπάνω στο σύμπαν, πόσο μάλλον στον θρύλο του King Kong. Μια ταινία τραβηγμένη με εφέ όσο δεν πάει για να εντυπωσιάσει μόνο, αλλά, μάλλον, ούτε αυτό καταφέρνει τελικά.

 

Wonder Woman

Μετά το κράξιμο που έφαγε η DC με τα BvS και SS, αν και δεν ήταν κακές κατά την γνώμη μου - απλά είχαν πολλά σφάλματα, η ταινία αυτή έρχεται και επαναφέρει το σύμπαν στα ίσα με μια ακόμα προσωπική ιστορία που επικεντρώνεται στην θρυλική αμαζόνα. Ευχάριστη ταινία, ωραία εφέ, καλές ερμηνείες (αν και οι δευτερεύοντες ήρωες παραμερίστηκαν αρκετά θεωρώ) και, γενικώς, διασκεδαστική.

 

Alien: Covenant

Με την αναγέννηση του franchise των ταινιών της σειράς Alien ο Ridley Scott μας έφερε στο Prometheus στην αρχή της γέννησης των θρυλικών τεράτων. Αν και ήταν λίγο ιδιαίτερη και χαοτική θεωρώ ότι είχε μερικά ενδιαφέροντα, αν τελείως ικανοποιητικά, κομμάτια. Η δεύτερη ταινία έρχεται να ρίξει το franchise ακόμα πιο χαμηλά και, παρ' όλο που ξεκινάει κάπως καλά, η κατάληξή της είναι άκρως απογοητευτική.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Από τις 12 Ιουλίου έχω δει αυτές:

 

The Little Girl Who Lives Down the Lane. (1976). Περίεργο δραματικό θριλεράκι, με παράξενη αλλά συνάμα ωραία ατμόσφαιρα, ενδιαφέρουσα εξέλιξη της πλοκής, καλές ερμηνείες και εξαιρετικά σκηνικά. Η Jodie Foster, όντας μάλιστα μόλις δεκατεσσάρων ετών (το πολύ), έδωσε ρέστα, αν και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η σκηνή στην οποία εμφανίστηκε ολόγυμνη! Πήρε την άδεια από τους γονείς της; Τι παίχτηκε ακριβώς; 7/10

Ride the High Country. (1962). Κλασικό γουέστερν, μάλλον από τα καλύτερα που έχω δει μέχρι στιγμής (δεν είναι και λίγα, τώρα που το σκέφτομαι). Ενδιαφέρουσα πλοκή, φοβερά τοπία, ρεαλιστικές σκηνές δράσης, εξαιρετική ατμόσφαιρα. Βέβαια τα λόγια είναι περιττά, όταν μιλάμε για τον μεγάλο και τρανό Sam Peckinpah. 8/10
The Final Countdown. (1980). Ένα μοντέρνο αεροπλανοφόρο (της δεκαετίας του '80 τέλος πάντων), μεταφέρεται με κάποιον μυστηριώδη τρόπο πίσω στον χρόνο, και συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 1941 στην περιοχή της Χαβάης, λίγες μόλις ώρες πριν την επίθεση των Γιαπωνέζων στο Περλ Χάρμπορ. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κεντρική ιδέα, ικανοποιητική και ψυχαγωγική εκτέλεση (αν και όχι εξαιρετική). Μου άρεσαν όλα τα σκηνικά πάνω στο αεροπλανοφόρο και σε μεγάλο βαθμό και η πλοκή, αλλά κάποια πράγματα έμεινα δίχως εξήγηση ενώ κάποια άλλα δεν με έπεισαν και τόσο. Πάντως είναι πολύ καλή ταινία και δύσκολα δεν θα περάσει κανείς καλά βλέποντάς την. 7/10
Down by Law. (1986). Επέλεξα αυτήν την ταινία για να έρθω για πρώτη φορά σε επαφή με την δουλειά του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Jim Jarmusch. Από την μια δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα κιόλας και η βαθμολογία στο IMDb μου φαίνεται κομματάκι υπερβολική, από την άλλη μου άρεσαν τα διάφορα σκηνικά, η φωτογραφία, η ατμόσφαιρα και ως ένα βαθμό και η μουσική επένδυση. Σίγουρα είναι ιδιαίτερη ταινία, όπως φαίνεται να είναι και οι περισσότερες του συγκεκριμένου σκηνοθέτη. Έχω κάμποσες δικές του ακόμα στην ταινιοθήκη μου, οπότε θα έχω αρκετό μέλλον με τον κύριο. 7/10
Annie Hall. (1977). Αν και δεν έχω δει πολλές ταινίες σε σκηνοθεσία και σενάριο Woody Allen, όλες όσες έχω δει όμως μου έκαναν καλή εντύπωση στο τέλος. Το ίδιο συνέβη και με την συγκεκριμένη, που είναι μάλλον και από τις κορυφαίες του. Δεν μπορώ να πω ότι είναι ακριβώς του γούστου μου ο Woody Allen, αλλά πάντα περνάω καλά όταν βλέπω ταινίες του. Κάτι στο χιούμορ του, κάτι στα σκηνικά και την φωτογραφία των ταινιών του, μου κάνει κλικ. Και η συγκεκριμένη μου φάνηκε αρκετά διαφορετική και ιδιαίτερη σαν ταινία, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψιν την χρονιά που γυρίστηκε. Σίγουρα μια στο τόσο θα βλέπω ταινίες του, γιατί τελικά περνάω καλά. 8/10
High Plains Drifter. (1973). Άλλο ένα κορυφαίο γουέστερν, δια χειρός Clint Eastwood. Που λέτε, ο συγκεκριμένος τύπος έχει μια σίγουρη θέση στην πεντάδα με τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες, ενώ κατέχει και μια καλή θέση στην λίστα με τους αγαπημένους μου ηθοποιούς. Ε, όταν γυρίζει κάποιο γουέστερν, δεν μπορεί παρά να είναι φοβερό. Τώρα εδώ έχουμε να κάνουμε μια αρκετά παράξενη και με λίγο μυστήριο ιστορία της Άγριας Δύσης, στην οποία ο Eastwood υποδύεται έναν πιστολέρο, που φτάνει σε μια μικρή πόλη ονόματι Lago, με τους υπεύθυνους της πόλης να τον προσλαμβάνουν ως πιστολά, για να υπερασπιστεί την πόλη απέναντι σε μια επικίνδυνη συμμορία. Όμως τόσο οι κάτοικοι, όσο και ο μυστηριώδης αυτός πιστολέρο, έχουν κάτι να κρύψουν... Μπορεί να πει κανείς ότι η όλη ιστορία λειτουργεί και ως μια παραβολή, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν το εξαιρετικό φινάλε. 8/10

Contratiempo. (2016). Πολλές θετικές κριτικές μπορεί να διαβάσει κανείς στο ίντερνετ για το συγκεκριμένο ψυχολογικό θρίλερ, ενώ και η βαθμολογία της ταινίας στο IMDb είναι σίγουρα αρκετά υψηλή. Έως ένα βαθμό καταλαβαίνω τους διθυράμβους: Η ιστορία είναι έξυπνη και πολύ ενδιαφέρουσα από την αρχή μέχρι το τέλος και η πλοκή κρύβει μυστήριο, εκπλήξεις και ανατροπές. Επίσης υπάρχουν κάποια πολύ ωραία σκηνικά και κάποιες φοβερές εικόνες, ενώ και η ατμόσφαιρα είναι υποβλητική και εν γένει υποδειγματική. Απλά σε κάποια σημεία η ταινία μου φάνηκε περισσότερο φλύαρη απ'όσο χρειαζόταν, ενώ δεν έλειπαν οι χρήσιμες συμπτώσεις και ίσως ακόμα και οι υπερβολές. Πάντως είναι από τις πολύ καλές ταινίες μυστηρίου που μπορεί να δει κανείς αυτές τις μέρες. Πιθανότατα μια θέση στην λίστα με τις καλύτερες του είδους ίσως και να την αξίζει (αλλά όχι πολύ υψηλή). 7/10

Life. (2017). Ωραίο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, με κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, ωραία σκηνικά και ένα αρκετά ιδιαίτερο και δυνατό φινάλε. Σίγουρα η αρχή είναι κάπως βαρετή και μάλλον μέτρια, αλλά μετά στρώνει το πράγμα και αρχίζουν τα πράγματα να αποκτούν μπόλικο ενδιαφέρον. Μπορεί να μην κάνει και την διαφορά σαν ταινία και να έχει τα προβληματάκια της, αλλά μια θέαση την αξίζει, μιας και προσφέρει ατμόσφαιρα, αγωνία και ένταση. 7/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Power Rangers (2017)

Μετά την αποτυχία του Dragon-Ball στην μεγάλη οθόνη θα περίμενε κανείς ότι εκεί, στο Χόλιγουντ, θα προσπαθούσαν τουλάχιστον να έχουν μια καλύτερη προσέγγιση σε αγαπημένες σειρές που μεγάλωσε την γενιά του '90 και όχι μόνο. Μόνο που η ταινία αυτή αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο, φέρνοντας - για άλλη μια φορά - μια μέτρια ταινία που θα θαφτεί πολύ γρήγορα, και θα ξεχαστεί. Αν είχε καλύτερη εκτέλεση ίσως, ίσως να σωζόταν κάπως.

 

The Mummy (2017)

Θα την πω την αμαρτία μου: η ταινία μου άρεσε! Τουλάχιστον μέχρι τα 2/3. Από κει και μετά, όμως, παίρνει τόσο απότομη κατρακύλα όσο δεν έχω ξαναδεί ποτέ ξανά!

Αυτό, δηλαδή, έως ότου εμφανίζετε ο Jekyll/Hyde (Russell Crowe). Ένας χαρακτήρας τόσο κακά δοσμένος που καλύτερα να μην υπήρχε καθόλου! Από την άλλη, ο Tomo Cruise μου άρεσε αρκετά και πιστεύω του ταίριαξε ο ρόλος. Ωστόσο, σαν ταινία δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω πάνω στο θρύλο της "Μούμιας" και, προσωπικά, προτιμώ ακόμα την εκδοχή του '99 ακόμα και είναι πιο "οικογενειακή".

 

Friend Request

Μια ψυχολογική ταινία τρόμου βασισμένη πάνω στην επιρροή του Facebook και, γενικώς, των κοινωνικών δικτύων που έχουν τρελάνει του πάντες. Σαν ταινία η πλοκή αναπτύσσετε αρκετά καλά, δίνοντας αρκετό χρόνο σ' όλους τους πρωταγωνιστές, αλλά με την σκηνοθέτη να χρησιμοποιεί πολλά jump scares και λίγη πρωτοτυπία. Ουσιαστικά, δηλαδή, μια ταινία για περάσετε το χρόνο σας και τίποτα παραπάνω.

 

The Wall

Στο τέλος του πολέμου στο Ιράκ, το 2007, ένα δίδυμο ελεύθερων σκοπευτών πέφτει στα χέρια ενός άλλου, εχθρικού ελεύθερου σκοπευτή που όμως τα κίνητρά του είναι, όχι να τους σκοτώσει, αλλά να παίξει μαζί και να τους εκδικηθεί. Είναι μια ταινία που έκανε αρκετό ντόρο λόγο της συμμετοχής του John Cena, η οποίο είναι και αρκετά μικρή, αλλά χωρίς να προσφέρει πολλά. Όσοι έχουν δει ταινία με ελεύθερους σκοπευτές (βλ. American Sniper του εκπληκτικού Clint Eastwood) η συγκεκριμένη σίγουρα δεν θα σας εντυπωσιάσει αλλά έχει ένα αρκετά ανατρεπτικό φινάλε που δεν το βλέπεις συχνά.

 

A Monster Calls

Η καλύτερη ταινία που είδα τελευταία και, όποιος έχει καρδιά, θα κλάψει μαζί με τον μικρό πρωταγωνιστή που δίνει έναν εκπληκτικό ρόλο. Για πιο νεανικό κοινό, σίγουρα, αλλά αξίζει να την δείτε! Στο ρόλο του "τέρατος" ο φοβερός Lian Neeson!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

- ''Ανατέλλων Ήλιος'': Ένας φόνος θα λάβει χώρα στον ουρανοξύστη μίας Ιαπωνικής εταιρίας στο Λος Άντζελες και ο υπαστυνόμος Πίτερ Σμιθ θα κληθεί να τον διαλευκάνει. Σύμμαχος του ο έμπειρος συνάδελφος Τζον Κόνορ και η τεχνολογία, εμπόδιο του το γεγονός ότι έναν όροφο πιο κάτω έπαιζε πάρτι με πολλές διασημότητες. Οι τρικλοποδιές λοιπόν και τα εμπόδια πολλά. Ωραία περιπέτεια βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Μάικλ Κράιτον, παίζουν οι Γουέσλι Σνάιπς, Ρότζερ Μουρ. 


 


- ''Knowing'': Τα παιδιά ενός δημοτικού θα κληθούν να απεικονίσουν σε μία κόλλα χαρτί πως πιστεύουν ότι θα είναι το μέλλον με την προοπτική μισό αιώνα αργότερα παιδιά του ίδιου δημοτικού να δουν τις σκέψεις τους. Έτσι και θα γίνει με όλα να λαμβάνουν ζωγραφιές εκτός από κάποιο που θα του κληρωθεί μία μόνο με νούμερα. Ο πατέρας του υποψιασμένος θα αρχίσει να ψάχνει για να διαπιστώσει ότι αντιστοιχούν σε ημερομηνίες που αναφέρονται σε καταστροφές που έλαβαν χώρα τα τελευταία πενήντα χρόνια. Ημερομηνίες προγενέστερες των συμβάντων στα οποία αναφέρονται εκτός τριών που δεν φαίνεται να ταιριάζουν πουθενά. Βλέπεται, αλλά μόνο για μία φορά. 


 


- ''Με Κομμένη την Ανάσα'': Ένας απατεώνας της κακιάς ώρας θα σκοτώσει στο ταξίδι του από Μασσαλία προς Παρίσι έναν αστυνομικό και θα αρχίσει να τρέχει και να μην προλαβαίνει. Προσπαθεί απεγνωσμένα να την σκαπουλάρει έχοντας στο πλευρό του την κοπέλα του την οποία και προσπαθεί να πείσει να φύγουν για Ιταλία. Αδιάφορη ταινία Γαλλικής παραγωγής, παίζει ο Ζαν Πολ Μπελμοντό. 


 


- ''Chino'': Ένας ιδιοκτήτης ράντσου θα πάρει στη δούλεψη του ένα παιδί για τις μικροδουλειές. Όλα φαίνεται να βαίνουν ήρεμα ως την στιγμή που ένας αδίστακτος μεγαλοκτηματίας θα εγκατασταθεί στα πέριξ. Τα πράγματα θα ζορίσουν όταν ο πρώτος θα αναπτύξει σχέση με την αδερφή του την οποία δεν εγκρίνει. Ωραίο γουέστερν παλιάς κοπής όταν ο κινηματογράφος ήταν διαφορετικός. Χωρίς πιστολίδι και εφέ που να εξυπηρετούν υπερβολικά την πλοκή, αλλά με πλούσια πλάνα της Αμερικανικής ερήμου και πολύ κυνισμό. Στα συν η παρουσία του μεγάλου Τσαρλς Μπρόνσον του οποίου αυτά που έχω δει δεν πρέπει να ξεπερνούν τα δάχτυλα του ενός χεριού. Κακώς, γιατί έχω την αίσθηση ότι η φήμη για την αξία του πρέπει να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.  


Edited by Δημήτρης

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

 

- ''Ανατέλλων Ήλιος'': Ένας φόνος θα λάβει χώρα στον ουρανοξύστη μίας Ιαπωνικής εταιρίας στο Λος Άντζελες και ο υπαστυνόμος Πίτερ Σμιθ θα κληθεί να τον διαλευκάνει. Σύμμαχος του ο έμπειρος συνάδελφος Τζον Κόνορ και η τεχνολογία, εμπόδιο του το γεγονός ότι έναν όροφο πιο κάτω έπαιζε πάρτι με πολλές διασημότητες. Οι τρικλοποδιές λοιπόν και τα εμπόδια πολλά. Ωραία περιπέτεια βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Μάικλ Κράιτον, παίζουν οι Γουέσλι Σνάιπς, Ρότζερ Μουρ. 

 

 

 

Γκουχ... Μπέρδεψες τους Μποντ σου. :p

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

 

 

- ''Ανατέλλων Ήλιος'': Ένας φόνος θα λάβει χώρα στον ουρανοξύστη μίας Ιαπωνικής εταιρίας στο Λος Άντζελες και ο υπαστυνόμος Πίτερ Σμιθ θα κληθεί να τον διαλευκάνει. Σύμμαχος του ο έμπειρος συνάδελφος Τζον Κόνορ και η τεχνολογία, εμπόδιο του το γεγονός ότι έναν όροφο πιο κάτω έπαιζε πάρτι με πολλές διασημότητες. Οι τρικλοποδιές λοιπόν και τα εμπόδια πολλά. Ωραία περιπέτεια βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Μάικλ Κράιτον, παίζουν οι Γουέσλι Σνάιπς, Ρότζερ Μουρ. 

 

 

 

Γκουχ... Μπέρδεψες τους Μποντ σου. :p

 

 

Χαχα ναι, Σον Κόνερι ήθελα να πω. Ίσως επειδή ο Ρότζερ Μουρ με τον Σαγόνια του μου αρέσουν πολύ και έχω την τάση να τους μπερδεύω  :)

Edited by Δημήτρης

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Από τις 30 Ιουλίου έχω δει αυτές:

 

Chinatown. (1974). Φοβερό δραματικό νουάρ, στα χνάρια των ιστοριών των Ρέιμοντ Τσάντλερ, Ντάσιελ Χάμετ, Ρος Μακντόναλντ και πάει λέγοντας. Δηλώνω λάτρης του είδους και η συγκεκριμένη ταινία είναι από τις κορυφαίες που μπορεί να δει κανείς. Η πλοκή καλογραμμένη και προσεγμένη, με τις απαραίτητες δόσεις δράσης, μυστηρίου και εκπλήξεων, τα διάφορα σκηνικά και η φωτογραφία σε υψηλό επίπεδο ποιότητας, οι ερμηνείες πραγματικά εξαιρετικές, ενώ η ατμόσφαιρα τρομερή. Πολλά μπορεί να λένε για τον Πολάνσκι και να έχουν δίκιο, αλλά σαν σκηνοθέτης είναι καταπληκτικός. Είναι μια από τις ταινίες θα δω και δεύτερη και τρίτη φορά. 9/10
Elephant. (1989). Σύντομο φιλμάκι (διαρκεί δεν διαρκεί σαράντα λεπτά), χωρίς διαλόγους και κάποια πλοκή, απλά με πλάνα από τυχαίες δολοφονίες σε διάφορα σημεία της Βόρειας Ιρλανδίας, κατά την δεκαετία του '80. Αυτό είναι και τίποτα παραπάνω. Όμως, για κάποιον περίεργο ρόλο, μου άρεσε αυτό που είδα. Τα σκηνικά, η μουντή και βρώμικη ατμόσφαιρα, ο "κρύος" και απόμακρος τρόπος παρουσίασης των δολοφονιών, κάτι από όλα αυτά μου έκανε κλικ. Βέβαια θα προτιμούσα να μην ήταν όλοι οι φόνοι με πυροβόλα όπλα, γιατί από ένα σημείο και μετά το όλο θέμα κατάντησε λιγάκι μονότονο. Θα προσπαθήσω να βρω και άλλα φιλμ του συγκεκριμένου σκηνοθέτη (Alan Clarke)... 7/10

Bring Me The Head Of Alfredo Garcia. (1974). Όταν ο Sam Peckinpah είναι πίσω από την κάμερα και ο Warren Oates μπροστά, και όταν η όλη ιστορία έχει να κάνει με ανθρωποκυνηγητό στο Μεξικό την δεκαετία του '70, κανείς που έχει έστω και την παραμικρή ιδέα από κινηματογράφο, δεν περιμένει τίποτα λιγότερο από μια σκοτεινή, βίαιη, βρώμικη και γεμάτη ένταση ταινία. 8/10
Violent Saturday. (1955). Τρεις άντρες σχεδιάζουν προσεχτικά την ληστεία μιας τράπεζας σε μια μικρή πόλη, μια ληστεία όμως που θα καταλήξει με βία, αίμα και θάνατο. Σε σχέση με άλλα νουάρ της εποχής του δεν φαίνεται να είναι εξίσου γνωστό, αν λάβει κανείς υπόψιν τον αριθμό αξιολογήσεων στο IMDb. Βέβαια ο σκηνοθέτης είναι αρκετά γνωστός και πετυχημένος (Richard Fleischer - έχει κερδίσει και Όσκαρ), ενώ παίζουν και ηθοποιοί όπως οι Victor Mature, Ernest Borgnine και Lee Marvin. Τέλος πάντων, η ταινία μου άρεσε πάρα πολύ. Είδα την έγχρωμη βερσιόν και την ευχαριστήθηκα στο έπακρο. Η όλη ιστορία δεν είχε να κάνει μόνο με την ληστεία, αλλά και με κάποιους συγκεκριμένους κατοίκους της πόλης και τα προβλήματά τους, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα έπαιζαν κάποιον ρόλο στην ληστεία. Η δράση ρεαλιστική, οι ερμηνείες ικανοποιητικές, η όλη ατμόσφαιρα φοβερή. Κατά την γνώμη μου ένα άγνωστο διαμαντάκι. 8/10
Fright Night. (1985). Κλασική ταινία τρόμου και μάλλον από τις καλύτερες που βγήκαν την δεκαετία του '80. Βέβαια δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα όπως με άλλες εξίσου κλασικές ταινίες της εποχής, σίγουρα όμως πέρασα πολύ καλά. Μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ η όλη ατμόσφαιρα, καθώς και η φωτογραφία. 7/10
Pretty Poison. (1968). Άλλο ένα άγνωστο διαμαντάκι, με σχετικά λίγες αξιολογήσεις στο IMDB και όχι τόσο καλή βαθμολογία όσο κατά την γνώμη μου αξίζει. Μου άρεσε πάρα πολύ η όλη ατμόσφαιρα, τα διάφορα σκηνικά της μικρής πόλης στην οποία εκτυλίχθηκε η ιστορία, η μαύρη αίσθηση του χιούμορ, καθώς και το απίθανο πρωταγωνιστικό δίδυμο Anthony Perkins-Tuesday Weld. 8/10
The Killing. (1956). Τον Δεκέμβριο του 2013 διάβασα το μυθιστόρημα "Η μεγάλη δουλειά" (aka "Clean Break") του Lionel White, πάνω στο οποίο βασίζεται η καταπληκτική αυτή ταινία. Το βιβλίο μου είχε αρέσει σε πολύ μεγάλο βαθμό -κυρίως γιατί δηλώνω φανατικός των αστυνομικών νουάρ και των σκοτεινών ιστοριών εγκλήματος και βίας παλαιότερων δεκαετιών-, όμως η ταινία είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο ποιότητας. Εξαιρετική από την αρχή μέχρι το τέλος, σίγουρα από τις καλύτερες και πιο ρεαλιστικές ταινίες που έχουν να κάνουν με "κόλπα" και ληστείες. Η σκηνοθεσία του Stanley Kubrick είναι φοβερή και προσεγμένη, ενώ δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι υπεύθυνος για τους διαλόγους είναι ο τρομερός συγγραφέας Jim Thompson. 8/10

The Parallax View. (1974). Την συγκεκριμένη ταινία την έψαχνα καιρό, μέχρι που επιτέλους την βρήκα και δεν άργησα ούτε στιγμή να την δω. Η περίληψη μου είχε κινήσει την προσοχή από την πρώτη κιόλας στιγμή που υπέπεσε στην αντίληψή μου η ταινία, μιας και πάντα με συνάρπαζαν τα βιβλία και οι ταινίες που η πλοκή τους κρύβουν συνωμοσίες - κυβερνητικές ή μη. Κάποια στοιχεία της πλοκής μου έφεραν στο νου την δολοφονία του Κένεντι και μάλλον σε κάτι τέτοια γεγονότα από την πραγματικότητα βασίστηκαν οι σεναριογράφοι. Τέλος πάντων, έχουμε να κάνουμε με ένα ενδιαφέρον, μαεστρικά σκηνοθετημένο και με σχετικά αργούς ρυθμούς συνωμοσιολογικό θρίλερ, που μπορεί ως ένα σημείο να βάλει και σε σκέψεις τον θεατή. Η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική, κάπως σκοτεινή και ίσως ακόμα και απαισιόδοξη. Οι ερμηνείες σίγουρα ικανοποιητικές, αν και όχι αξιοσημείωτες. 8/10

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
yanni

Για τους φίλους του Stephen King έχουν είδη κυκλοφορήσει τα 2 πρώτα επεισόδια της σειράς Mr. Mercedes, βασιζόμενη στο βιβλίο. Μέχρι στιγμής αρκετά καλή παραγωγή και πίστη στην ιστορία του βιβλίου!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Τον τελευταίο μήνα είδα:


 


- ''L' Uomo, L' Orgoglio, La Vendeta'': Ένας Ισπανός στρατιώτης (Φράνκο Νέρο) θα συναντήσει μία σαγηνευτική μυστηριώδη γυναίκα και η ζωή του όπως την γνώριζε μέχρι τότε θα αλλάξει ολοκληρωτικά. Θα διαπράξει άθελα του φόνο και μην έχοντας άλλη επιλογή θα ακολουθήσει το δύσβατο μονοπάτι της παρανομίας. Υπάρχει όμως εμπόδιο που την θέλει παντρεμένη με τον άνδρα της αυτό που λέμε σκληρό καρύδι (Κλάους Κίνσκι). Οπότε και η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη. Ωραία περιπέτεια με δύο γίγαντες του είδους, ξεχειλίζει από ένταση και πάθος. 


 


- ''Ο Ρόκο και τα αδέλφια του'': Μία φτωχή μικροαστική οικογένεια, μητέρα και πέντε γιοι, θα μετακομίσει από τον φτωχό Ιταλικό νότο στο πλούσιο βορρά προς εύρεση εργασίας. Η διαδρομή τους θα είναι τρικυμιώδης περιλαμβάνοντας όλα τα στάδια στο δρόμο προς την επιβίωση. Το ταπεινό και δύσκολο, πλην όμως ανέμελο ξεκίνημα. Τις μικρές καθημερινές μάχες άλλοτε κερδισμένες, άλλοτε όχι. Την επιτυχία που αρχίζει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα και τις δυσάρεστες καταστάσεις που καλείται να αντιμετωπίσει αυτός που δεν είναι σε θέση να την χειριστεί. Την αλαζονεία και το αναπόφευκτο κύλισμα στο γκρεμό. Highlight εκτός -φυσικά- από την αδελφική αναμέτρηση, η πρώτη φορά που έσκασαν μύτη για προπόνηση με τα σώβρακα :) Ως μη καλός γνώστης του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου δεν γνωρίζω την φήμη της, υποψιάζομαι όμως ότι πρόκειται για αυτό που λέμε must see. Απόλαυσα και τις τρεις ώρες της και ήθελα και άλλο. 


 


- ''Η Διακριτική Γοητεία της Μπουρζουαζίας'': Χωρίς αρχή μέση και τέλος, θα μπορούσα να πω ότι είναι το κινηματογραφικό αντίστοιχο του ''Ο Φύλακας στη Σίκαλη'' για να κάνω έναν άτυπο παραλληλισμό. Παρακολουθούμε τα απρόοπτα μίας παρέας ευκατάστατων μεσήλικων που από διάφορα καπρίτσια της τύχης αδυνατούν να ολοκληρώσουν ένα γεύμα. Περίεργη, πολύ περίεργη. Αυτό όμως δεν με χάλασε καθόλου. Θέλω που και που να βλέπω καταστάσεις που έχουν να κάνουν με μικρά, απλά καθημερινά πράγματα. Το εσωτερικό των Γαλλικών σπιτιών (αν υπάρχει μία Ευρωπαϊκή χώρα που επιθυμώ διακαώς να επισκεφτώ είναι αυτή), τις περίεργες σκέψεις που περνάνε από τα μυαλά των πρωταγωνιστών και σουρεαλιστικά σκηνικά. Καλή αλλά όχι για όλους. 


 


- ''Alien: Covenant'': Σχεδόν όλοι την έχουν δει οπότε δεν γράφω υπόθεση παρά μόνο ότι δεν μου άρεσε. Αδιάφορη συνέχεια του εκπληκτικού ''Prometheus''.


 


- ''Under the Dome'': Όντας μέσα στα τρία αγαπημένα μου του βασιλιά, αν υπήρχε ένα που ήθελα να γίνει ταινία ή σειρά ήταν αυτό. Ήξερα σε γενικές γραμμές ότι δεν είναι καλή μεταφορά όχι όμως και έτσι. Εκτός από κάποιες λίγες επιμέρους καταστάσεις ήταν τραγικό. Γίνονταν συνέχεια τα ίδια και τα ίδια. Μόνο η κεντρική ιδέα σε σχέση με το βιβλίο, όλα τα υπόλοιπα άσχετα τελείως. Εν μέρει εξαιτίας του Κινγκ που όταν μπλέκει σε παραγωγές βιβλίων του τα γ...ει όλα.  


 


- ''Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου'': Ένας πλούσιος προχωρημένης ηλικίας θα πέσει στα δίχτυα της τσαχπίνας υπηρέτριας του. Αυτή η γάτα εκείνος το ποντίκι, θα τον φέρει με τα καμώματα της ένα βήμα πριν από την τρέλα. Η ιστορία ξετυλίγεται με την αφήγηση στους συνεπιβάτες του στο τρένο της επιστροφής, αφού έχει παραδώσει πλέον τα όπλα. Έσκασα στα γέλια όταν διαπίστωσε τι έκανε στο διάλειμμα της στο κλαμπ αντί να κοιμάται για ξεκούραση όπως του είχε πει   :juggle:  Ένα καταπληκτικό διαμάντι, έχει κλείσει από τώρα θέση στις δέκα καλύτερες της χρονιάς. Με κάνει να στενοχωριέμαι που δεν έχω τον χρόνο και το κουράγιο να φάω στη μάπα τις φόλες του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου για να ανακαλύψω τα διαμάντια του. 


 


- ''Ροβινσώνας Κρούσος'':  Δεν νοείται να υπάρχει βιβλιόφιλος που να μην έχει διαβάσει ή έστω να μην ξέρει το συγκεκριμένο βιβλίο. Αναμενόμενο λοιπόν να έχει γίνει πολλές φορές ταινία με την προκειμένη εκτέλεση με τον Πίτερ Ο' Τουλ να είναι αδιάφορη. Δεν πειράζει όμως γιατί έχω και άλλες στο σκληρό, θα κάτσω να τις δω κάποια στιγμή.


 


- ''The Captive'': Ένας πατέρας θα κάνει το λάθος να αφήσει την μικρή του κόρη από τα μάτια του και η κόλαση θα αρχίσει. Οχτώ χρόνια ούτε ένα ίχνος, άνοιξε η Γη και την κατάπιε. Ώσπου μία μέρα τα πράγματα θα αλλάξουν. Βασισμένη σε αληθινά περιστατικά που έλαβαν χώρα στον Καναδά δεν είχα υψηλές προσδοκίες, για να διαψευσθώ. Ίσως επειδή η ζωή δεν θα πάψει ποτέ να πλάθει τα πιο ειδεχθή σενάρια. Δεν ξέρω αν ακολουθεί πιστά τα γεγονότα, την είδα πάντως μία φορά με κομμένη την ανάσα. 


 


- ''Μάμα Ρόμα'': Η μητέρα ενός ανήλικου πρώην πόρνη και νυν μανάβισσα, προσπαθεί να τα φέρει βόλτα. Ο γιος ολημερίς στους δρόμους και άρα εκτεθειμένος στις κακοτοπιές. Και ενώ προσπαθεί να αφήσει το παρελθόν της πίσω και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα, ο νταβατζής της θα έχει άλλη γνώμη. Θέλοντας να κρύψει την αλήθεια από τον γιο της θα υποκύψει στους εκβιασμούς του. Και εκείνος όμως έχει πάρει την κάτω βόλτα. Καλή για μία φορά.  


 


- ''Τα Δεσμά του Διαβόλου'': Άλλη μία βασισμένη σε αληθινή ιστορία, στο Μέμφις στις αρχές του '90. Τρία μικρά παιδιά βρίσκονται δολοφονημένα με την κοινή γνώμη να συγκλονίζεται στο άκουσμα ότι οι δολοφόνοι ήταν και αυτοί ανήλικοι. Και ενδεχομένως και λάτρεις του διαβόλου. Αδιάφορη. Θα μου ''αρεζε'' αν εστίαζε περισσότερο στο ψυχολογικό κομμάτι, παρά στα του δικαστηρίου. 


Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Από τις 20 Αυγούστου έχω δει αυτές:

 

The Accountant. (2016). Ενδιαφέρον και αρκετά ψυχαγωγικό θρίλερ, μ'έναν λιγάκι διαφορετικό πρωταγωνιστικό ήρωα. Δράση σε (σχετικά) ρεαλιστικά επίπεδα, πλοκή με κάποιες μικρές εκπλήξεις, ατμόσφαιρα πολύ ωραία. Βέβαια δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα κιόλας ή ότι εν γένει είδα κάτι το διαφορετικό στο είδος, πάντως οι λάτρεις των ταινιών δράσης δεν θα περάσουν και άσχημα. 7/10
The Hollow Point. (2016). Καλούτσικο νέο-νουάρ θρίλερ, από τον σκηνοθέτη των Apollo 18 και Open Grave (δυο επίσης καλούτσικες ταινίες). Κάποια πράγματα στην όλη ιστορία μου φάνηκαν χωρίς λόγο μπερδεμένα και ίσως και τόσο ρεαλιστικά δοσμένα. Γενικά το σενάριο νομίζω ότι χωλαίνει λιγάκι, ενώ είχε σαφώς τα φόντα για κάτι καλύτερο. Πάντως πέρασα καλά και ευχαριστήθηκα κάποιες συγκεκριμένες σκηνές δράσης. 6/10
Side Effects. (2013). Ο Steven Soderbergh είναι ένας από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες και αυτή η ταινία εξηγεί σε μεγάλο βαθμό το γιατί. Σε σχέση με άλλες του ταινίες ίσως να είναι κάπως πιο αργή, με λιγότερες εξάρσεις και σκηνές δράσης, όμως η ιστορία κρατάει το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, τα σκηνικά είναι πολύ ωραία και ρεαλιστικά και η ατμόσφαιρα φοβερή, ενώ και οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικότατες. Και η φωτογραφία, φυσικά, εξαιρετική. Σαν ταινία, όμως, ίσως να μην είναι για όλα τα γούστα. 8/10
Mindhunters. (2004). Χμ, καλούτσικο περιπετειώδες θρίλερ μυστηρίου, με στοιχεία τρόμου. Όμως η όλη πλοκή δεν μπορώ να πω ότι με έπεισε, κάποια πράγματα μου φάνηκαν παρατραβηγμένα και όχι τόσο ρεαλιστικά. Φυσικά τα όλα σκηνικά τα βρήκα αρκούντως σκοτεινά και ανατριχιαστικά, κάτι που προσμετράω στα θετικά της ταινίας. Οι ερμηνείες, πάλι, δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλαναν κιόλας. 6/10

Sexy Beast. (2000). Μινιμαλιστικό δράμα με στοιχεία εγκλήματος, ένα πραγματικό διαμάντι του είδους. Η όλη μαγεία της ταινίας δεν κρύβεται τόσο στην πλοκή, αλλά στα διάφορα σκηνικά, την φωτογραφία, την ατμόσφαιρα, τους φοβερούς χαρακτήρες και τις αν μη τι άλλο εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Ray Winstone, Ben Kingsley και Ian McShane έδωσαν ρέστα. Πάντως η ταινία δεν είναι για όλους. 8/10

The Neighbor. (2016). Αρκετά μέτριο θριλεράκι με στοιχεία τρόμου, μόνο για να περάσει γρήγορα η ώρα και αν δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο να δείτε. Η πλοκή έτσι κι έτσι, χωρίς κάτι το καινούργιο ή το διαφορετικό, οι ερμηνείες εξαιρετικά μέτριες, η ατμόσφαιρα καλούτσικη. Αν ήμουν πιο αυστηρός άνετα θα έβαζα χαμηλότερο βαθμό. 5/10
Passengers. (2016). Ενδιαφέρουσα δραματική ταινία επιστημονικής φαντασίας, που επικεντρώνεται κυρίως στο δραματικό/κοινωνικό κομμάτι της υπόθεσης. Η ιστορία κύλησε αρκετά στρωτά και χωρίς να με κάνει να βαρεθώ (σε αντίθεση με άλλους που περίμεναν περισσότερη δράση - αμάν ρε παιδιά, δείτε Star Wars αν θέλετε δράση!), το πρωταγωνιστικό δίδυμο μου φάνηκε πάρα πολύ καλό και ταιριαστό, τα ειδικά εφέ σχετικά ικανοποιητικά. 7/10

The Boy. (2016). Αρκετά ψυχαγωγική ταινία τρόμου, ό,τι πρέπει για να περάσει γρήγορα και ευχάριστα η ώρα. Υπήρξαν κάποιες λίγες "τρομακτικές" σκηνές, λίγες εκπλήξεις και ανατροπές, ενώ και η ατμόσφαιρα ήταν αυτή που έπρεπε, αλλά σαν ταινία δεν νομίζω ότι κάνει και την διαφορά. Σίγουρα είναι πολύ καλύτερη από άλλες του είδους, αλλά τίποτα παραπάνω. 6/10
The Town That Dreaded Sundown. (1976). Το ξέρετε ότι λατρεύω τις ταινίες της δεκαετίας του '70 και ότι είμαι πάντα θετικά προκατειλημμένος απέναντί τους. Βέβαια η ιστορία της συγκεκριμένης ταινίας (που υποτίθεται ότι βασίζεται σε αληθινά γεγονότα), διαδραματίζεται το 1946, οπότε η ατμόσφαιρα είναι ανάλογη της εποχής. Όμως και πάλι, πέρασα πολύ ωραία. Μου άρεσε η όλη ατμόσφαιρα, οι σκηνές δράσης, τα διάφορα σκηνικά, οι αρχετυπικοί πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες, η φωτογραφία... Εντάξει, ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με το χρονικό μιας αληθινής ιστορίας, η πλοκή δεν κρύβει εκπλήξεις ή ανατροπές, αλλά δεν έχει και τόση σημασία πια. Νομίζω ότι αδικείται λιγάκι από την βαθμολογία στο IMDb. 7/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
alanon

Μετά από καιρό πήγα σινεμά...δουνκερκη...ποοοοοολυ καλή....η καλύτερη ταινία τρόμου της χρονιάς...μην τη χάσετε

Share this post


Link to post
Share on other sites
wasteland

Μόλις γύρισα από την προβολή του It.

ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ.

Τα πιτσιρίκια παίζουν υπέροχα, o pennywise είναι φοβερός, η ταινία έχει ρυθμό και μπόλικες graphic scenes. Ο σκηνοθέτης έχει σεβαστεί το τιτάνιο έργο του Άρχοντα και το σύμπαν του ποτίζει κάθε σκηνή.

Αρχετυπικός φόβος και επώδυνη ενηλικίωση...

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Μου το έφαγε η αναβάθμιση το ποστ(!), οπότε φτου ξανά κι από την αρχή...

 

Pirates of Caribbean: Dead Men Tell No Tales

Μετά την αρχική τριλογία το franchise φαίνεται να μην μπορεί να ανταπεξέλθει στα επίπεδα των προηγούμενων ταινιών, και αυτό συμβαίνει και εδώ φέρνοντας ένα κουρασμένο (ή γερασμένο) Jhonny Depp, και έναν αδιάφορο Javier Bardem. Το μόνο που σώζει την ταινία είναι ο Geoffrey Rush, ο οποίος δίνει για άλλη μια φορά μια εκπληκτική ερμηνεία, κλείνοντας δυνατά τη συνεισφορά του στην σειρά ταινιών των Πειρατών της Καραϊβικής.

Transformers: The Last Knight

Άλλο ένα franchise που έχει πάρει την κατιούσα, και αν και η συγκεκριμένη μου άρεσε ελαφρώς περισσότερο από την προηγούμενη (που ήταν πατάτα για να λέμε την αλήθεια) δεν καταφέρνει να φέρει κάτι καλύτερο παρά τα εκατομμύρια που εισέπραξε. Κουραστικός και κακός Michael Bay. Κάποιος πρέπει να του πει ότι οι εκρήξεις έχουν κάποια στιγμή ένα όριο.

Spider-Man: Homecoming

Η συγκεκριμένη ταινία με δίχασε αρκετά. Από την μία μου άρεσε, αλλά από την άλλη θεωρώ ότι έχει υπερβολικά πολλές επιρροές από το MCU, κάνοντάς με να αναζητώ κάτι λίγο πιο αυτοτελές. Αρκετά καλή και διασκεδαστική ταινία, αλλά για μένα οι ταινίες του Raimi παραμένουν ακόμα στην κορυφή.

Seven Sisters (ή What Happend to Monday) (2017)

Μια ΕΦ ταινία που πειραματίζεται στο κάτι διαφορετικό, με αρκετά καλή πλοκή, αλλά θεωρώ ότι χρειαζόταν κάτι παραπάνω (λίγο μόνο ) για να ξεχωρίσει. Κατ' άλλα η πρωταγωνίστρια είναι άξια συγχαρητηρίων μιας και παίζει όχι έναν, αλλά εφτά ρόλους καθ' όλη την ταινία!

Osirid Child (2017)

Μια ακόμα πειραματική ταινία ΕΦ, χωρίς όμως να καταφέρνει να δώσει κάτι δυνατό, παρά ένα αχταρμά ιδεών με τον σκηνοθέτη να την χωρίζει σε κεφάλαια, και να φέρνει ένα κάτω του μετρίου αποτέλεσμα.

Kidnap (2017)

Η Halle Berry σε θρίλερ! Αν και στην αρχή φαινόταν ενδιαφέρουσα, τελικά καταλήγει αρκετά μέτρια, πατώντας σε πολύ γνωστά μονοπάτια που τα έχουμε δει χιλιάδες φορές.

Security (2017)

Antonio Banderas σε δράση! Δεν είναι σε καμία περίπτωση τέλεια, αλλά έχει ένα μικρό ενδιαφέρον για όποιον θέλει να περάσει την ώρα του.

Shooter - S1+S2 (2016)

Βασισμένη στην ομώνυμη ταινία, η σειρά μας πάει και πάλι στις περιπέτειες του Bob Lee Swagger. Η πρώτη σεζόν ξεκινάει με τα γεγονότα της ταινίας, ενώ η δεύτερη (αν και με λιγότερα επεισόδια λόγω ατυχήματος του πρωταγωνιστή) πάει σε μια νέα περιπέτεια. Αρκετά καλή μπορώ να πω, και δεν της το περίμενα καθόλου.

Salvation - S1 (2017)

Ένα κομήτης έρχεται στη Γη και ο αφανισμός της ανθρωπότητας είναι πιο κοντά από ποτέ! Μια νέα σειρά που έδωσε μια φρεσκάδα στο καλοκαιρινό πρόγραμμα. Σίγουρα δεν είναι τέλεια, αλλά αξίζει μια ματιά για όποιον ενδιαφέρεται.

Inhumans (2017)

Πρώτα δύο επεισόδια και το ενδιαφέρον έχει πέσε κατακόρυφα! Ελπίζω να φέρει κάτι καλύτερο αλλιώς τη βλέπω να εξαφανίζεται πολύ γρήγορα.

Alias Grace (2017)

Νέα σειρά βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Margaret Atwood. Η συγκεκριμένη αξίζει να αναφερθεί είναι καναδικής παραγωγής, αλλά αρκετή προσοχή και σωστά δοσμένη. Είναι μόνο 6 επεισόδια, οπότε όποιος δεν θέλει κάτι μεγάλο που να τον βασανίζει όλη τη χρονιά ας του ρίξει μια ματιά.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

- ''Έγκλημα στο Νείλο'': Μία δολοφονία θα γίνει σ' ένα ποταμόπλοιο σε ταξίδι στην Αίγυπτο. Μία νιόπαντρη, πλούσια κληρονόμος, με την πρώην άσπονδη φίλη της βασικότερη από τους πολλούς υποψηφίους. Το λαγωνικό Ηρακλής Πουαρώ αναλαμβάνει δράση και τα γρανάζια αρχίζουν να γυρίζουν. Βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι, παίζουν οι Πίτερ Ουστίνοφ, Ντέιβιντ Νίβεν. 

- ''The Prince'': Ένας μηχανικός αυτοκινήτων χάνει επαφή με την κόρη του που σπουδάζει σε άλλη πόλη λίγο προτού αυτή επιστρέψει στο πατρικό της. Αναγκάζεται λοιπόν να τραβηχθεί για να ανακαλύψει ότι έχει πέσει θύμα κυκλώματος ναρκωτικών με τον αρχηγό του οποίου έχει ανοιχτούς λογαριασμούς. Συγκεντρώνει με αδιάφορο τρόπο όλα τα κλισέ του είδους, προσπεράστε. 

- ''Highlander'': Δεν νομίζω να χρειάζεται περιγραφή για την πασίγνωστη αυτή περιπέτεια. Όλο έλεγα ότι θα την δω και δεν το έκανα, ώσπου έκατσα επιτέλους και την είδα. Και μου άρεσε. Σημαντικό αυτό όταν έχει δει κανείς μπόλικες τέτοιες με όλο τον αναπόφευκτο κορεσμό. Θα έχω το νου μου αν η τηλεόραση βάλει κάποια στιγμή καμία από τις συνέχειες της.  

- ''Kundun'': Βιογραφική, έχει να κάνει με την ζωή του 14ου Δαλάι Λάμα, του πνευματικού και πολιτικού ηγέτη του Θιβέτ. Ο οποίος είχε την ατυχία να ηγηθεί σε δύσκολα για τον λαό του χρόνια με τα γνωστά προβλήματα με την γειτονική Κίνα. 

- ''Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας'': Άλλη μία μέσα από την ζωή, αυτή του Πουγί, του τελευταίου αυτοκράτορα της Κίνας. Ενθρονισμένος από μικρό παιδί και φυλακισμένος χρόνια αργότερα από κομμουνιστές, παρακολουθούμε τα βήματα του όλα αυτά τα χρόνια. Την εκπαίδευση του από Ευρωπαίο δάσκαλο, τις ερωμένες του και τα διάφορα περίεργα που συνέβαιναν καθημερινά στην απαγορευμένη πόλη. Καλή και αυτή, βλέπεται ευχάριστα αν δεν βαρεθεί κανείς την μεγάλη της διάρκεια. 

- ''Ο Γατόπαρδος'': Το μοναδικό βιβλίο του Τζουσέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούσα μας ταξιδεύει στις πολιτικές εξελίξεις της Ιταλίας του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Μέσα από τα μάτια ενός ευγενούς που βλέπει να έρχονται τα πάνω κάτω στην άνετη του ζωή οπότε και καλείται να προσαρμοστεί. Αρχοντικός ο Μπαρτ Λάνκαστερ, αέρινος ο Αλέν Ντελόν, εκθαμβωτική η Κλαούντια Καρντινάλε. Ενώ κάνει και ένα σύντομο πέρασμα ο Τέρνες Χιλ. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Από τις 23 Σεπτεμβρίου έχω δει τις εξής:

Riot In Cell Block 11. (1954). Ωραίο σκληροτράχηλο δραματικό νουάρ, με επίκεντρο μια μεγάλη εξέγερση κρατουμένων σε κάποια αμερικάνικη φυλακή. Η όλη ιστορία είναι πολύ απλή, αλλά άκρως ρεαλιστική και ενδιαφέρουσα. Βλέπουμε από την αρχή μέχρι το τέλος την εξέλιξη μιας εξέγερσης κρατουμένων και όλες τις διαδικασίες για την καταστολή της. 7/10
Stir Of Echoes. (1999). Το ωραίο αυτό θρίλερ μυστηρίου με στοιχεία τρόμου, βασίζεται στο καταπληκτικό ομότιτλο μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Μάθεσον. Φυσικά το βιβλίο μου άρεσε περισσότερο, χάρη στις όλες περιγραφές και την ατμόσφαιρα, ενώ το γεγονός ότι ήξερα τι θα συμβεί σε γενικές γραμμές στην πλοκή "χάλασε" την όλη απόλαυση. Όμως, χωρίς αμφιβολία πρόκειται για μια πολύ καλή ταινία, που πιστεύω ότι θα ικανοποιήσει αρκετά αυτούς που διάβασαν και απόλαυσαν το βιβλίο και πολύ αυτούς που γουστάρουν τέτοιου είδους θρίλερ. Η ταινία είναι καλογυρισμένη, με στρωτή ροή και εξαιρετική ατμόσφαιρα. Οι ερμηνείες ικανοποιητικές. 7/10
The Girl On The Train. (2016). Και αυτή η ταινία βασίζεται σε βιβλίο, στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Πόλα Χόκινς. Το βιβλίο μου είχε αφήσει καλές εντυπώσεις, χωρίς όμως να με ξετρελάνει κιόλας, η ταινία όμως μου φάνηκε κάπως κατώτερη και από το βιβλίο, αν και άσχημη δεν την λες σε καμία περίπτωση. Έχει καλή φωτογραφία, ωραία ατμόσφαιρα, καλούτσικες ερμηνείες, αλλά σε σημεία ο όλος τρόπος παρουσίασης της ιστορίας με κούρασε. Για μια φορά είναι καλή. 6/10
Mississippi Grind. (2015). Ωραίο και ενδιαφέρον κοινωνικό δράμα, με μπόλικα στοιχεία κωμωδίας. Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι εθισμένος στον τζόγο κάθε είδους και έχει πολλά οικονομικά προβλήματα. Μια μέρα θα γνωρίσει έναν χαρισματικό παίκτη του πόκερ και θα φτιάξει μια ομάδα μαζί του, προσπαθώντας να αλλάξει την τύχη του. Οι δυο τους θα κάνουν ένα ταξίδι προς τον Νότο, με τελικό σκοπό να κερδίσουν ό,τι έχουν χαμένο. Πολύ ωραία φωτογραφία, η αποτύπωση του εθισμού στον τζόγο ως ένα σημείο είναι ρεαλιστική, ενώ και οι ερμηνείες άκρως ικανοποιητικές. 7/10
Graduation. (2016). Πολύ ωραίο κοινωνικό δράμα από την Ρουμανία, που παρουσιάζει με εξαιρετική ρεαλιστικότητα και φυσικότητα την σύγχρονη Ρουμάνικη κοινωνία, με όλες τις παθογένειες (πολλά πράγματα μου θύμισαν Ελλάδα). Στο επίκεντρο της όλης ιστορίας είναι μια οικογένεια, με την μεν κόρη να έχει τις τελικές εξετάσεις αποφοίτησης, με τον δε πατέρα να θέλει να στείλει την κόρη του για σπουδές στο εξωτερικό, μακριά από την παρακμή της πόλης του. Ωραίες οι ερμηνείες και φοβερή η φωτογραφία, αλλά η ταινία σίγουρα δεν προτείνεται σ'αυτούς που θέλουν δράση και ένταση. 7/10
It. (2017). Με μια κάποια καθυστέρηση, γιατί έψαχνα καλή παρέα για να την δω, πήγα στον κινηματογράφο και απόλαυσα μια από τις καλύτερες ταινίες που βασίζονται στα γραπτά του Στίβεν Κινγκ. Το βιβλίο το διάβασα πριν κάτι βδομάδες και πραγματικά ξετρελάθηκα, ως ένα βαθμό το ίδιο συνέβη και με την ταινία. Η ταινία έχει να κάνει με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν όταν οι πρωταγωνιστές ήταν παιδιά (θα ακολουθήσει και δεύτερη ταινία, με τους πρωταγωνιστές να είναι ενήλικοι), με αυτό το κομμάτι της ιστορίας να διαδραματίζεται την δεκαετία του '80 αντί για την δεκαετία του '50 που είδαμε στο βιβλίο. Προφανώς και η ταινία "χάνει" αν την συγκρίνει κανείς με το βιβλίο, τόσο από άποψη σκιαγράφησης των χαρακτήρων και της πόλης, όσο και από άποψη πλοκής, αλλά, παιδιά, είναι πραγματικά πολύ καλή. Δηλαδή κάποιος που δεν έχει ιδέα για την ιστορία, πιστεύω ότι θα την απολαύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Τα παιδιά παίζουν εξαιρετικά και έχουν τρομερή χημεία μεταξύ τους, οι σκηνές δράσης και ανατριχίλας διαδέχονται η μια την άλλη σχεδόν χωρίς σταματημό και προσφέρουν αγωνία και ένταση, τα ειδικά εφέ είναι φοβερά και πολύ προσεγμένα, η όλη φωτογραφία εξαιρετική. Φυσικά προτείνω να διαβάσετε το βιβλίο πρώτα, γιατί είναι ένα ΕΠΟΣ, αλλά και την ταινία την προτείνω χωρίς ενδοιασμούς. 8/10
Fantastic Beasts And Where To Find Them. (2016). Όμορφη και άκρως απολαυστική ταινία φαντασίας, η ιστορία της οποίας διαδραματίζεται αρκετά χρόνια πριν την εμφάνιση του Χάρι Πότερ, στην Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '20. Απλά θα προτιμούσα η όλη ιστορία να είχε να κάνει με τις αναζητήσεις και τις έρευνες του πρωταγωνιστή μάγου φυσιοδίφη Νιουτ Σκάμαντερ για τα διάφορα μαγικά ζώα και τέρατα, έτσι ώστε να έχει και περισσότερο νόημα ο τίτλος της ταινίας. Γενικά θα έλεγα ότι η πλοκή ήταν μάλλον το πιο αδύναμο "χαρτί" της ταινίας. Πάντως η φωτογραφία μου φάνηκε φοβερή, η όλη ατμόσφαιρα εξαιρετική και τα ειδικά εφέ πολύ ωραία. Απ'όσο βλέπω θα υπάρξει και επόμενη ταινία με τον Νιουτ Σκάμαντερ, την οποία σίγουρα θα δω. 7/10

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
RObiN-HoOD

Από εδώ και μπρος να φτιάχνετε νέα topics για σειρές / ταινίες στα κατάλληλα forums και όχι σε συγκεντρωτικά topics.

Ευχαριστώ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.