Jump to content
Sign in to follow this  
katsiro

Conventions: Terraformers I (1) - Άνθρωποι του Star Trek στην Ελλάδα για ένα φιλοπλανητικό γεγονός

Recommended Posts

Spock

Γκουχ... έρχεται σε λίγο. Την Παρασκευή τελειώνω με τις εξετάσεις και Σάββατο το συνεχίζω! Sorry για την καθυστέρηση...

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Σποκ;... Σποκ; Σποκ; Σποκ; (ηχώ)

 

Να σε προλάβω πριν ταλαιπωρηθείς άδικα. Κρύωσε το πράγμα. Ξάπλα στα κυπαρίσσια πήγε.

 

Όχι για σένα βέβαια. Θα έχεις πάντα τις αγαπημένες σου μνήμες. Αν το πρόσεξες όμως, ήμουν ο μόνος του φόρουμ που καιγόμουν για λεπτομέρειες, αλλά έσβησα πια, πιο παγωμένος δεν θα μπορούσα να είμαι.

 

No problem.

Edited by DinoHajiyorgi

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Ντίνο, το τελευταίο που μου προξενεί το να γράψω το log είναι ταλαιπωρία. Μάλιστα, αυτήν τη στιγμή έγραφα της δεύτερης ημέρας, έχω σχεδόν τελειώσει. Δεν μπορούσα μέχρι σήμερα να το γράψω και, πίστεψέ με, λυπάμαι ειλικρινά που έπρεπε να περιμένεις τόσες μέρες, και καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοείς. Στενοχωριέμαι πάρα πολύ που ξεφούσκωσες -λογικό βέβαια-, θα το ποστάρω όμως αργότερα το μεσημέρι, anyway...

Edited by Spock

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Day Two

Oh, it’s so full of stars!

 

 

Μετά από μία αρκετά καλή ξεκούραση και απαραίτητη επεναφόρτιση των μπαταριών μου από την προηγούμενη ημέρα, ξύπνησα στις 9.30. Ο Διονύσης ήταν ήδη ξύπνιος, καθώς είχε κοιμηθεί ελάχιστα, όπως μου είπε. Αφού είπαμε λίγες κουβέντες, πλύθηκα, ντύθηκα και κατεβήκαμε για πρωινό. Καθώς η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, η εξαιρετική μέρα που θα ακολουθούσε ξεκίνησε ήδη από το πρωινό, όπου βρήκαμε στο τραπέζι κάποια άτομα από το con, τη Μαρία και τον Connor Trinneer! Είχαμε πολύ ωραία κουβέντα, με αρκετό γέλιο. Δεν πέρασε λίγη ώρα, και να ο Dominic Keating που κατεβαίνει κι αυτός για πρωινό! Θυμάμαι χαρακτηριστικά αυτό που είχα πει στο Διονύση το βράδυ και συμφώνησε απολύτως, που με δυο λέξεις περιέγραφε νομίζω επιτυχημένα την αίσθηση που είχαμε εκείνη την ώρα, αλλά και γενικά τις μέρες του con: «Ρε συ Διονύση, κάθε φορά που εμφανίζεται ένας από αυτούς, είναι σαν να σκάει μια βόμβα!». Και πράγματι έτσι ακριβώς ήταν, κάθε φορά! Αφού είπαμε τις καλημέρες μας και καναδυό κουβέντες με τον Dominic και την κοπέλα του, στο μπουφέ με τα καλούδια του πρωινού, επέστρεψα στο τραπέζι όπου συνεχιζόταν η κουβέντα. Μετά από λίγο, αφού έφυγαν η Μαρία με τον Connor, όσοι μείναμε συνεχίσαμε την κουβέντα, περί Σταρ Τρεκ, αλλά και περί διάφορων άλλων θεμάτων.

 

Μετά από λίγο πήγαμε στο beach bar με το Διονύση, όπου πιάσαμε μια αρκετά μεγάλη και πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα σε σχέση με το Σταρ Τρεκ γενικώς, με το μέλλον του, αλλά και με την τάση της επιστημονικής φαντασίας σήμερα, με αφορμή και τη σχετική ερώτηση που είχε κάνει ο Διονύσης στη Lolita Fatjo την προηγούμενη ημέρα.

 

Δεν έλειψαν οι συναντήσεις με τους καλεσμένους, οι οποίες ήταν πια κάτι αναμενόμενο! Η πρώτη ήταν με τη Lolita, με την οποία χαιρετηθήκαμε και ανταλλάξαμε λίγες κουβέντες, καθώς πήγαινε προς την παραλία. Μετά από λίγο, καθώς επέστρεφα από το δωμάτιο στο οποίο είχα πάει να πάρω κάτι, συνάντησα τον Connor. Τον είδα να έρχεται και έλεγα από μέσα μου «τι να πω τώρα, δεν μου έρχεται κάτι, ε, απλά θα τον χαιρετήσω» και τέτοια. Τελικά, ο ίδιος με ένα ζεστό χαμόγελο με πλησίασε, μου έδωσε το χέρι και με χαιρέτησε. Μην έχοντας προλάβει ακόμη να συνέλθει από το jet lag, μου είπε πως πήγαινε “to take a nap” και ότι θα τα λέγαμε σε λιγάκι! Επιστρέφοντας στο bar, πήγα να πάρω κάτι να τσιμπήσω για μεσημέρι. Στο ταμείο, συνάντησα και τον Dominic με την κοπέλα του, με τους οποίους είπαμε λίγα πράγματα για τη θάλασσα, η οποία τους είχε ενθουσιάσει. Θυμάμαι αυτό που μου είπε ο Διονύσης όταν επέστρεψα: «Το φανταζόσουν, Δημήτρη, ότι εκεί που θα πλήρωνες ένα σάντουϊτς, θα είχες δίπλα σου τον Dominic Keating και θα κουβεντιάζατε»; Και βέβαια όχι, και αυτό ήταν απλά το λιγότερο, από όλα αυτά που έγιναν, τα οποία όχι μόνο δεν τα περίμενα ούτε στα όνειρά μου ποτέ, αλλά ακόμη και τώρα δεν έχω ακόμη καταφέρει να τα συνειδητοποιήσω και να τα «χωνέψω» πλήρως!

 

Στο μεταξύ άρχισαν σιγά σιγά να καταφθάνουν και καινούριοι συμμετέχοντες στο con, που δεν είχαν μπορέσει να έρθουν την Παρασκευή, λόγω δουλειάς. The more the merrier, καθήσαμε, γνωριστήκαμε και μιλήσαμε για το αγαπημένο μας Τρεκ! Πέρασε και η Μαρία, μιλήσαμε, γελάσαμε, και για μια ακόμη φορά μας ρώτησε αν περνούσαμε καλά. Η απάντηση βεβαίως ήταν προφανής, to say the least! Τρέχοντας όπως όλες τις μέρες για να τα οργανώσει όλα, μας χαιρέτησε προσωρινά, μέχρι να βρεθούμε όλοι μαζί στην αίθουσα όπου θα γινόταν αρχικά μία συζήτηση σχετικά με τις εξελίξεις στα διαστημικά ταξίδια και έπειτα θα ακολουθούσαν τα sessions, με όλους τους καλεσμένους μας, τον έναν μετά τον άλλο! It’s so full of stars…!

 

Στις 3, λοιπόν, μπήκαμε στην αίθουσα. Μετά την προβολή ενός βίντεο, ακολούθησε η ενημέρωση από τη Μαρία σχετικά με το πού βρισκόμαστε σήμερα, όσον αφορά την πρόοδο στα διαστημικά ταξίδια και έγινε σχετική συζήτηση. Τα συμπεράσματα που βγήκαν δυστυχώς δεν ήταν τα πιο ευχάριστα δυνατά, καθώς έχουμε ακόμη πάρα πολύ και δύσβατο δρόμο μπροστά μας. Παρ’ όλ’ αυτά, η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, όπως και το εξαιρετικό βίντεο με οπτικό υλικό από τη NASA.

 

Μία ώρα μετά, στις 4, ξεκίνησε το πρώτο Q&A session της ημέρας, το δεύτερο συνολικά με τη Lolita Fatjo. Όπως και την Παρασκευή, ήρθε στην αίθουσα τελείως casual και με το κρασάκι της, το οποίο είχαμε υποσχεθεί πως θα βοηθήσουμε να το τελειώσει, καθώς οι καλεσμένοι μας είχαν από 5 μπουκάλια στη διάθεσή τους και δεν ήξεραν πώς να τα τελειώσουν -διότι δεν μπορούσαν να τα πάρουν και μαζί τους, οι κανονισμοί στα αεροπλάνα, βλέπετε!

 

Όπως μας είπε το προηγούμενο βράδυ, της θυμίσαμε να μας πει για την τελευταία μέρα των γυρισμάτων του Deep Space Nine. Εμφανώς συγκινημένη, μας είπε για την ατμόσφαιρα, την έντονη συγκίνηση που υπήρχε στα γυρίσματα και για το πόσο διαφορετικά ήταν από την τελευταία ημέρα των γυρισμάτων του TNG. Κι αυτό γιατί στο TNG ήξεραν ότι θα ξαναβρεθούν όλοι την επόμενη εβδομάδα για να γυρίσουν την ταινία, ενώ στο DS9 ήξεραν ότι τελείωνε πραγματικά. Κάθε φορά που τελείωναν τα γυρίσματα σε ένα συγκεκριμένο σκηνικό, αυτό ξηλωνόταν και δεν το ξανάβρισκες πια. Και οι πιο έντονες στιγμές, όταν κάθε ηθοποιός τελείωνε το γύρισμά του και αποχαιρετούσε το DS9, μετά από επτά ολόκληρα χρόνια… Και το νιώσαμε όλοι αυτό, βλέποντας τη Lolita (Fatjo) απέναντί μας να μας το διηγείται, όπως το έζησε και η ίδια, ως παραγωγός πλέον. Μετά από μερικές ακόμη ερωτήσεις-απαντήσεις, το session τελείωσε με ένα θερμό χειροκρότημα, και έγινε ένα μικρό διάλειμμα δέκα λεπτών.

 

Ήρθε λοιπόν η ώρα για το πρώτο session με έναν από τους ηθοποιούς. Ladies and gentlemen, mr. Dominic Keating! Πριν ο Dominic καθίσει στο τραπέζι μπροστά μας, έγινε προβολή ενός βίντεο με διάφορες σκηνές του Lt. Malcolm Reed of Enterprise. Εκεί, υπήρξε μία αίσθηση μοναδική! Ενώ μπροστά μας βλέπαμε τον Malcolm Reed στο Enterprise, γυρνούσαμε το κεφάλι προς τα πίσω, και βλέπαμε τον… Dominic Keating. Ω, παιδιά, αυτό δεν μπορώ να το περιγράψω! Με το Διονύση, που ήμασταν δίπλα, είχαμε ζαλιστεί. Ήταν τόσο… απτή η αίσθηση του τι γινόταν, βλέπαμε τον Reed στη σειρά και πίσω μας τον ίδιο τον ηθοποιό!

 

Το βιντεάκι τελείωσε, και υποδεχτήκαμε τον Dominic Keating με τεράστιο ενθουσιασμό. Μας είπε στην αρχή για το πώς νιώθει μετά την εμπειρία του Enterprise και μετά ξεκίνησαν οι ερωτήσεις-απαντήσεις. Μας είπε για τη σχέση του με το Σταρ Τρεκ μέχρι το Enterprise, αλλά και για το ότι, όπως ο Reed, έτσι κι αυτός κατάγεται από προγόνους ναυτικούς. Μας εξέφρασε την –αναμενόμενη- απογοήτευσή του για την ακύρωση της σειράς μετά από την 4η σαιζόν, κάτι που ισχύει και για όλους όσους δούλεψαν στη σειρά. Μεταξύ άλλων, μας είπε επίσης για κάτι απίστευτα σκηνικά που είχε ζήσει από μια θεοπάλαβη get-a-life-trekkie πηγαίνοντας στην Αυστραλία, αλλά και για την αξέχαστη εμπειρία του στο πρώτο του convention, με κάτι… Klingons! Γενικά, ο Dominic είναι ένα απίστευτο άτομο! Γεμάτος χιούμορ και… παλαβομάρα (με την κάλλιστη των εννοιών), μας χάρισε ένα session αξέχαστο, όσο αξέχαστες ήταν και οι στιγμές μαζί του έξω από την αίθουσα! Το session τελείωσε πριν καν καταλάβουμε ότι άρχισε, δίνοντας τη θέση του στο επόμενο, αυτό του Connor Trinneer!

 

Όπως και πριν, αρχίσαμε με ένα βιντεάκι, το οποίο ήταν εστιασμένο σε σκηνές του Trip με την T’Pol, στη σχέση αυτή των δύο χαρακτήρων. Δεν χρειάζεται προφανώς να επαναλάβω, ότι η αίσθηση του να τον βλέπεις στο βίντεο και πίσω σου ταυτόχρονα τον ίδιο, ήταν μαγική! Με ένα πολύ δυνατό ενθουσιώδες χειροκρότημα, υποδεχτήκαμε μετά το βίντεο τον Connor στο τραπέζι της αίθουσας, για να αρχίσει η… ανάκριση!

 

Η πρώτη ερώτηση ήταν δική μου, όπου με αφορμή το βίντεο, τον ρώτησα αν του άρεσε το όλο σχέση-με-την-T’Pol θέμα. Είπε πως του άρεσε πολύ, και πως είχε δώσει κάτι επιπλέον στον χαρακτήρα του, κάτι που ο ίδιος το επιθυμούσε πολύ. Έδωσε στον χαρακτήρα μια διαφορετική διάσταση και περισσότερο βάθος. Πρέπει σ’ αυτό το σημείο να πω, παιδιά, πως η αίσθηση του να σου απευθύνονται κοιτώντας σε στα μάτια, απαντώντας στην ερώτησή σου, είναι πραγματικά απίστευτη. Μετά από αυτό, μια και που ήμασταν στο θέμα T’Pol, μας έκανε μία απίστευτη και άκρως ξεκαρδιστική περιγραφή του πώς γυρίζεται μία ερωτική σκηνή και του πόσο αντιερωτικό είναι αυτό το γύρισμα! Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την απολαυστικότατη περιγραφή! Μας είπε επίσης για τη σχέση του με το Star Trek –κυρίως με το TOS- πριν συμμετάσχει ο ίδιος σ’ αυτό το φαινόμενο, ενώ αργότερα μας είπε για την εμπειρία του στην audition του για τη σειρά, μια ιστορία μεγάλης ταλαιπωρίας και ακόμη μεγαλύτερου άγχους! Στο session αυτό του έκανα και την ερώτηση σχετικά με τον χαρακτήρα του στο τελευταίο επεισόδιο, που λέγαμε, και κάναμε μια μικρή συζήτηση πάνω σ’ αυτό. Όπως και με το session του Dominic, έτσι και μ’ αυτό, δεν καταλάβαμε καθόλου πότε πέρασε η ώρα μέχρι να τελειώσει.

 

Ακολούθησε ένα session με υπογραφές αυτογράφων από τους δύο ηθοποιούς, τα οποία, όπως και όλο το convention, ήταν για φιλοπλανητικό σκοπο, συγκεκριμένα στην προκειμένη για φιλοζωικό.

 

 

post-1077-1214908876_thumb.jpg

 

με τον Connor Trinneer, μετά το session

 

 

Επιστρέψαμε στο δωμάτιο για να χαλαρώσουμε λίγο, να ετοιμαστούμε και να φύγουμε για ένα πολύ ωραίο ταβερνάκι απέναντι από το ξενοδοχείο. Σχεδόν όλη η παρέα από τους συμμετέχοντες του con ήταν εκεί, μαζί και με δύο από τους καλεσμένους μας, τον Connor (Trinneer) και τη Lolita (Fatjo). Ψαράκι, σαλατούλα, πολύ κέφι και ωραία κουβέντα απέναντι από το ναό του Σουνίου, το σκηνικό του κλεισίματος της δεύτερης, υπέροχης και πολύ γεμάτης ημέρας του Convention!

 

Γεμάτη η ημέρα, γεμάτοι κι εμείς από εμπειρίες, γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, όπου για πολλή ώρα καθήσαμε στο μπαλκόνι και κουβεντιάσαμε για την ημέρα που πέρασε. Μετά από την κουβέντα και από μία πολύ ενδιαφέρουσα μάχη με τα κουνούπια που έκαναν παρέλαση στο δωμάτιο, πέσαμε για ύπνο, περιμένοντας ανυπόμονα την τρίτη, τελευταία και καλύτερη ημέρα του απίστευτου αυτού convention. Μια ημέρα που θα έκλεινε το τριήμερο τόσο υπέροχα, όσο δεν φανταζόμασταν –και θα έκρυβε και εκπλήξεις!

 

 

to be continued…

 

Edited by Spock

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Ντίνο, ό,τι και να λες, η διήγηση του Δημήτρη είναι ξεσηκωτική!

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Connor Trinneer και Dominic Keating, ένστολοι:

post-1004-1214931903_thumb.jpg

post-1004-1214931931_thumb.jpg

 

Δείγμα του μόχθου του ηθοποιού. (Ποιο γιαπί, ποιο πιλοφόρι, ποιο μυστρί μου λέτε τώρα...Εδώ πέφτει ο αληθινός ιδρώτας.) Ο Connor επί του σκληρού έργου...

post-1004-1214931958_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
RaspK

Αχ, τέτοια να έκανα, κι ας μου έπεφταν και οι ώμοι και τα παΐδια! :ablush: (j/k... or not? :awink:)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Προσεχώς, η τρίτη μέρα του Terraformers! Πολύ σύντομα έρχεται το τρίτο μέρος του log! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Day Three

It wasn’t such a long time… but it was the best!!!

 

 

Ξύπνησα με πολλά κέφια. Σηκώθηκα αμέσως, πλύθηκα, ντύθηκα, και με το Διονύση, που ήταν ήδη ξύπνιος, πήγαμε για πρωινό. Ο Connor και ο Dominic ήταν ήδη από νωρίς το πρωί στην Ακρόπολη, ενώ εμείς, παρέα με όσους ήταν εκείνη την ώρα στο εστιατόριο, συζητούσαμε για την ημέρα που είχαμε μπροστά μας, απολαμβάνοντας το πρωινό του Σουνίου.

 

Αφού τελειώσαμε, επιστρέψαμε στο δωμάτιο. Έκανα ένα ωραιότατο μπάνιο -ναι, τραγουδώντας!- ξυρίστηκα, ντύθηκα και έβαλα στην μπλούζα μου και το communicator pin, που είχα πάρει μαζί μου! Φρέσκος-φρέσκος και με καταπληκτική διάθεση βγήκα έξω, κατευθυνόμενος προς τον χώρο της reception, όπου είχαν μαζευτεί αρκετοί από τους υπόλοιπους συμμετέχοντες του convention. Βγήκε μετά από λίγο και ο Διονύσης και εν τω μεταξύ, όσο μιλούσαμε μεταξύ μας, επέστρεψαν οι εκδρομείς από την Ακρόπολη. Χαιρετηθήκαμε, είπαμε μερικές κουβέντες και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για λίγες ώρες αργότερα. To pin στο μεταξύ φάνηκε να έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και άρεσε επίσης πολύ και στον William, ο οποίος μου είπε ότι ήθελε αργότερα να με βγάλει μια φωτογραφία με τους καλεσμένους, σαν όμορφο αναμνηστικό για την εκδήλωση.

 

Μεταφερθήκαμε λίγο μετά στην καφετέρια για το μεσημεριανό μας καφεδάκι και, τι άλλο, τρεκοκουβέντα! Καθώς πεινούσα αρκετά, πήγαμε με τον Χρήστο, έναν από τους συμμετέχοντες και πολύ καλό φίλο της Μαρίας, αλλά και εξαιρετικό άτομο επίσης, στην κοντινή ταβερνούλα για να τσιμπήσουμε κάτι για μεσημέρι. Εκεί συναντήσαμε παρέα και τους καλεσμένους μας και τη Μαρία με τον William. Το πρόγραμμα της ημέρας θα άρχιζε σε λίγα λεπτά, με την προβολή του “How William Shatner changed the world”, οπότε έφυγα αμέσως μόλις έφαγα για να πάω στο ξενοδοχείο και στον χώρο των εκδηλώσεων. Έδωσα στον Διονύση να φορέσει το δεύτερο pin που είχα μαζί μου και μπήκαμε στην αίθουσα για την προβολή. Αν και ήδη γνωστό σε αρκετούς από εμάς, το documentary αυτό ήταν άκρως απολαυστικό να το δούμε παρέα μαζί και το διασκεδάσαμε ιδιαίτερα!

 

Το πρόγραμμα, μετά από ένα διαλειμματάκι, θα συνεχιζόταν με την ομιλία μου. Είχα ήδη φέρει στην αίθουσα το κείμενο και μόλις μαζεύτηκε ξανά ο κόσμος στην αίθουσα, πήγα προς το τραπέζι για να ξεκινήσω. Στο μεταξύ, είχα λίγο πριν ζητήσει από τη Μαρία ένα ποτήρι νερό, ώστε να μπορώ να πίνω κατά τη διάρκεια της ομιλίας. Και εκεί ήταν που συνέβη το… σουρεαλιστικό -δεν ξέρω πώς αλλιώς να το χαρακτηρίσω- της ημέρας! Καθισμένος στο τραπέζι, βλέπω να πλησιάζει από το βάθος, με ένα μπουκαλάκι και ένα ποτήρι, η… Lolita Fatjo! Λέω μέσα μου εκείνη τη στιγμή «συγγνώμη, η Lolita Fatjo μου φέρνει το νερό αυτήν τη στιγμή»; Και πράγματι, έρχεται κοντά μου και με ρωτάει «ήθελες λίγο νερό»; Σχεδόν άφωνος εγώ, μην μπορώντας να… επεξεργαστώ εκείνη τη στιγμή το κουφό και αναπάντεχο της κατάστασης και με ένα χαμόγελο σαν κι αυτό της φωτογραφίας μου με τον Dominic, λέω πως… ναι, «εεε, ευχαριστώ πολύ»! Γελώντας η Μαρία μου λέει «άντε, Δημήτρη, σε σερβίρουν και οι παραγωγοί του Star Trek»! Η φάση, όπως καταλαβαίνετε, ήταν… τουλάχιστον τρελή!

 

Με την καλύτερη των διαθέσεων, μετά από αυτό, ξεκίνησα την ομιλία μου. Πήγε πολύ καλά και, από τα σχόλια που εισέπραξα μετά, κατάλαβα πως άρεσε πολύ, κάτι μου με χαροποίησε ιδιαίτερα. Ξεχωριστή χαρά, αλλά και συγκίνηση, μου έδωσε το γεγονός ότι μέρη της ομιλίας μου έμεινε για να παρακολουθήσει η Lolita. Αυτό με έκανε να νιώσω πραγματικά υπέροχα. Την ευχαριστώ πολύ για την τιμή αυτή και ελπίζω να της άρεσε το κείμενο.

 

Μετά από ένα ακόμη μικρό διάλειμμα, ήρθε η ώρα για το -πολύ επιτυχημένα- επονομαζόμενο “Shuttlepod Session”! Το Q&A Session, δηλαδή, με τον Connor Trinneer και τον Dominic Keating μαζί. Όταν κάθισαν μας είπαν ότι επισκέφθηκαν το πρωί την Ακρόπολη. Τους ρώτησα πώς τους φάνηκε και είπαν πως τους άρεσε πολύ. Αν και σηκώθηκαν ξημερώματα, απόλαυσαν πραγματικά την επίσκεψή τους εκεί, κάτι που ήθελαν πολύ να κάνουν. Μεταξύ άλλων, ο Dominic είπε πως είχε ξαναπάει εκεί μικρός και πως… “εντάξει, είναι ακόμη εκεί”!

 

Σ’ αυτό το session τους απηύθυνα τρεις ερωτήσεις. Η μία αφορούσε το typecasting. Έχοντας στο μυαλό μου την περίπτωση της Terry Farrell, η οποία όταν αποχώρησε από το DS9 είχε πει πως ένας λόγος ήταν ότι φοβόταν το typecasting, τους ρώτησα αν αυτό όντως ισχύει, αν δηλαδή οι ηθοποιοί πράγματι το φοβούνται αυτό όταν παίζουν πολλά χρόνια σε μια σειρά. Μου απάντησαν και οι δύο πως αυτό είναι σκέτη σαχλαμάρα και δεν ισχύει καθόλου. Ίσα-ίσα, όπως είπαν, αυτό μπορεί να είναι και καλό για τον ηθοποιό, καθώς του δίνει και ένα καλό background για ένα συγκεκριμένο είδος, κάτι που μπορεί να τους βοηθήσει αργότερα στην καριέρα τους.

 

Η δεύτερη ερώτηση που τους έκανα, είχε να κάνει με τις περιπτώσεις όπου σε κάποιο επεισόδιο ο σκηνοθέτης είναι ένας από τους ηθοποιούς, ή γενικότερα κάποιος ηθοποιός –εκεί θυμήθηκα τη Φανή και μία συζήτηση που είχαμε σχετικά. Τους ρώτησα αν σ’ αυτές τις περιπτώσεις αισθάνονται καλύτερα και πιο άνετα, ή είναι περίεργο γι’ αυτούς. Μου απάντησαν πως κάτι τέτοιο συνήθως δεν τους αρέσει, διότι τις περισσότερες φορές δεν γίνεται σωστή δουλειά. Προτιμούν να έχουν για σκηνοθέτη κάποιον που πραγματικά “ξέρει τη δουλειά του και τι θέλει ακριβώς να κάνει”, όπως είπαν.

 

Η Τρίτη μου ερώτηση ήταν απλά “Do you have any regrets from your time on Enterprise”? Η απάντηση που πήρα ήταν εξίσου απλή, από τον Connor: “Four years, not seven…”. Πραγματικά, αυτό τους ενόχλησε πολύ, όπως κι εμάς τους Τρέκκερς, βέβαια, κάτι το οποίο τους το είπαμε και είχαμε μια κουβέντα σχετικά με αυτό. Η δική τους ερμηνεία, των ηθοποιών, είναι ότι πολύ απλά, ο κύριος λόγος είναι πως άλλαξαν αυτοί που έπαιρναν τις αποφάσεις και, αφού για οποιονδήποτε -ανεξήγητο- λόγο δεν ήθελαν το Star Trek, το Star Trek: Enterprise έπρεπε να σταματήσει. Και σταμάτησε, έτσι απλά. Θυμάμαι πως πολύ αυθόρμητα είπα “That was a crime…”, κάτι με το οποίο συμφωνήσαμε όλοι…

 

Τελειώνοντας το session, μας είπαν για μία ακόμη φορά το πόσο όμορφα πέρασαν αυτές τις τρεις ημέρες στο Σούνιο, στο Terraformers. Μας είπαν πως είναι πολύ πολύ καλύτερο από οποιοδήποτε άλλο convention στον κόσμο, με μακρινό δεύτερο αυτό που γίνεται στο Fiuggi της Ιταλίας. Όπως είπαν, δεν έχει καμία σχέση με οτιδήποτε άλλο, γι’ αυτό και είπαν, με την καλύτερη των εννοιών και με τεράστιο χαμόγελο, “This is not a convention! This is something much more better! This is like a family trip!”, πράγματα τα οποία μας επανέλαβαν από την καρδιά τους και στο γεύμα μετά.

 

Αφού τελείωσε το Q&A, μετά από ένα μικρό signing session, ήταν ώρα για ομαδικές φωτογραφίες! Μαζευτήκαμε όλοι στο μπαλκονάκι έξω από την αίθουσα και βγάλαμε πολύ όμορφες φωτογραφίες όπου, όπως ήδη έχετε δει, είμαστε όλοι μέσ’ στην τρελή χαρά! Μετά από τις ομαδικές φωτογραφίες, μας φώναξε ο William τον Διονύση κι εμένα, για να βγάλουμε λίγες ακόμη με τον Connor, μιας και φορούσαμε και τα pins. Βγάλαμε από μία ο καθένας και μία και οι τρεις μαζί.

 

Μετά από τις φωτογραφίες, συνεννοηθήκαμε για το ταβερνάκι όπου θα πηγαίναμε να φάμε λίγο αργότερα. Ο Connor πήγε να απολαύσει το ηλιοβασίλεμα από το ναό και να βγάλει φωτογραφίες, ενώ εμείς αποχαιρετούσαμε αυτούς που έπρεπε να φύγουν για Αθήνα και ετοιμαζόμασταν για την ταβέρνα.

 

Αφού μοιραστήκαμε σε τρία αυτοκίνητα, πήγαμε στο ταβερνάκι. Για να χωρέσουμε, βάλαμε τα τραπέζια σε σχήμα “Γ” και καθίσαμε. Στη μία πλευρά του “Γ” καθίσαμε ο Dominic με την κοπέλα του, ο Connor, η Carol (μία από τους συμμετέχοντες του con και φίλη του Connor), η Βούλα, ο Διονύσης κι εγώ, ενώ από την άλλη, η Lolita, η Μαρία, οι υπόλοιποι από το con και λίγο αργότερα και ο William. Μπορώ με απόλυτη βεβαιότατα να πω ότι αυτό ήταν το ωραιότερο γεύμα της ζωής μου. Μπροστά μου ακριβώς είχα τους Connor Trinneer και Dominic Keating και καθόμασταν, τρώγαμε, πίναμε, μιλούσαμε και αστειευόμασταν παρέα, σαν παλιοί φίλοι. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο παρεΐστικη, τόσο “οικογενειακή”, θα μπορούσε να πει κανείς -όπως και είπε λίγο πριν ο Dominic στο session-, τόσο… αληθινή! Δυσκολευόμουν να συνειδητοποιήσω πλήρως το τι συνέβαινε, ποιους είχα μπροστά μου και με ποιους ‘τα πίναμε’ σαν φιλαράκια! Οι λίγες στιγμές -ευτυχώς ήταν λίγες, γιατί αν ήταν συνέχεια, διακινδύνευα πολύ σοβαρά τη λιποθυμία- στις οποίες το συνειδητοποιούσα πλήρως, οι στιγμές που έβλεπα ταυτόχρονα και τον Trip και τον Reed, και τον Connor και τον Dominic ήταν απλά… “Oh… my… God…”! I was there, in Shuttlepod One! And it was real! Δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα.

 

Η όλη βραδιά ήταν εκπληκτική. Θυμάμαι το “σουρεαλιστικό” της ημέρας νο.2, τον Connor να μου βάζει κρασί στο ποτήρι, τα αστεία που κάναμε με τον Dominic για το ψάρι που είχε παραγγείλει και καθυστερούσε πολύ, το “My Big Fat Greek Convention” του, αστειευόμενος για το πόσο φαΐ έφαγαν εκείνες τις μέρες στην Ελλάδα! Θυμάμαι τα αστεία που κάναμε με τη Βούλα, λέγοντας ότι θα κάνει auction τον αναπτήρα της που της τον δανείστηκε ο Connor, ή ότι θα τον βάλει σε κενό αέρος –αυτό νομίζω το είπε ο Διονύσης!

 

Μια αναπάντεχη έκπληξη, το highlight του τριημέρου, ήρθε λίγα λεπτά αφού τελειώσαμε το κυρίως φαγητό. Δεν ξέρω πώς το έφερε η κουβέντα και το θυμήθηκε, αλλά σε κάποια στιγμή ο Dominic μας χάρισε μια τραγουδιστική ερμηνεία, πάνω στη μουσική του θέματος του Enterprise, με δικούς του χιουμοριστικούς στίχους! Το τι γέλιο ρίξαμε και πόσο το απολαύσαμε δεν λέγεται! Ευτυχώς που είχα πάρει μαζί μου την φωτογραφική μου μηχανή που μπορούσε να πάρει και βίντεο, γιατί ο William με την κάμερα δεν είχε έρθει ακόμη. Οι μπαταρίες της μηχανής έφτασαν ίσα-ίσα ώστε να μπορέσω να πάρω αυτό το βίντεο, δύο μόλις δευτερόλεπτα μετά είχαν τελειώσει (όλα τα άστρα ήταν μαζί μας, φαίνεται, εκείνη τη στιγμή. Έπρεπε να αποθανατιστεί!).

 

Λίγο πριν φύγουμε, είπα στον Connor κάτι που ήθελα πολύ να του πω, από τότε που είδα το επεισόδιο “Terra Prime”. Ήθελα να του πω πόσο με συγκίνησε στο τέλος του επεισοδίου, στην σκηνή με την T’Pol και χάρηκα απίστευτα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να το κάνω. Ο ίδιος, αφού με ευχαρίστησε, μου είπε πως του ήταν πολύ φυσικό και εύκολο να κάνει αυτήν τη σκηνή, καθώς την ίδια ημέρα είχε μάθει πως η σύζυγός του ήταν έγκυος στον γιο τους, οπότε η συγκίνησή του ήταν αυθόρμητη και πηγαία, κάτι που πέρασε στην σκηνή αλλά και σας μας που το είδαμε. Σαν να μην έφτανε η συγκίνηση από τη σκηνή, με συγκίνησε ακόμη περισσότερο με την ιστορία αυτή!

 

Δεν μπορούσα, λίγο πριν φύγουμε από την ταβέρνα, παρά να τους πω ένα τεράστιο ευχαριστώ από καρδιάς, αλλά και πόσο πραγματικά υπέροχοι άνθρωποι είναι, χαρακτηρισμό τον οποίο μας ανταπέδωσαν και μας είπαν για μία ακόμη φορά το πόσο όμορφα πέρασαν εκείνες τις μέρες. Λίγο μετά, αφού σηκωθήκαμε από το τραπέζι, είχε έρθει πια η ώρα να αποχαιρετιστούμε. Ένας ένας, χαιρετούσαμε τους υπέροχους καλεσμένους μας. Πρώτα χαιρέτησα τον Dominic, ο οποίος με αγκάλιασε, λέγοντας ευχαριστώ –ω, μα αν μας ευχαριστούν αυτοί, εμείς τι πρέπει να κάνουμε; Μετά χαιρετηθήκαμε με τον Connor και μετά με την αξιολάτρευτη Lolita, με μια αγκαλιά. Φύγαμε από την ταβέρνα, μπήκαμε στα αυτοκίνητα και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο.

 

.................

 

Δεν ξέρω αν φάνηκε από την περιγραφή -αν μπορούσε ούτως ή άλλως να περιγραφεί-, αλλά η συγκίνηση και η υπερένταση όλων μας εκείνη την στιγμή ήταν πραγματικά τεράστια. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να πάμε για ένα ποτό στο μπαρ του ξενοδοχείου, να τα πούμε λίγο και να προσπαθήσουμε να χαλαρώσουμε, μιας και κανείς απολύτως δεν μπορούσε να πάει για ύπνο. Εκεί, μας περίμενε μια έκπληξη. Δεν θυμάμαι αν ήταν ο Διονύσης ή εγώ, που είπα “Oh, it’s not over”. Από το τζάμι, είδαμε τη Lolita να πλησιάζει μ’ ένα ποτήρι κρασί. Είχε έρθει για να μας δει λίγο ακόμη και να πιει ένα ακόμη ποτήρι μαζί μας… Πρέπει να σας πω πως τέτοια συγκίνηση σπάνια έχω νιώσει, ακόμη και τώρα που τα γράφω συγκινούμαι απίστευτα… Ήθελε να καθίσει λίγο ακόμη μαζί μας, να πούμε λίγες κουβέντες ακόμη, πριν φύγει. Μιλήσαμε, ήπιαμε τα ποτά μας (μόλις η Lolita είδε το γαλάζιο ποτό της Λίας, την ρώτησε χαμογελώντας “Is that Romulan Ale?”) και συζητήσαμε για ενδεχόμενο επόμενο convention, για το οποίο ήταν πολύ θετική. Δεν ξέρουμε για πότε και πώς, αλλά σίγουρα υπάρχει η θέληση! Μας προσκάλεσε επίσης για τον επόμενο Μάρτιο στο Fiuggi, όπου θα είναι και η ίδια. Αφού είπαμε διάφορα άλλα, αποχαιρετιστήκαμε με μία ακόμη αγκαλιά και με τη συγκίνηση πραγματικά διάχυτη…

 

.................

 

Αυτό λοιπόν ήταν το Terraformers Convention, όπως το έζησα. Ήταν για μένα μια εμπειρία μοναδική, αξέχαστη, κάτι που δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα ζήσω. Να όμως που το έζησα! Χάρη στην πρωτοβουλία και την διοργάνωση της Μαρίας και του William, αλλά και στους υπέροχους καλεσμένους, οι οποίοι ήρθαν αφιλοκερδώς και με δικά τους έξοδα για το Charity Event και μας χάρισαν με ανοιχτή καρδιά μοναδικές στιγμές. Δεν θα μπορούσα να περιγράψω με λέξεις τα συναισθήματά μου γι’ αυτό. Θα πω απλά πως είμαι απίστευτα ευτυχής που ήμουν εκεί και έζησα όλα αυτά που έζησα, αλλά και που συμμετείχα και ενεργά στο πρώτο Star Trek Convention στην Ελλάδα. Eίμαι πέρα-από-λέξεις ευτυχής που γνώρισα αυτούς τους ανθρώπους και πέρασα μερικές ώρες μαζί τους. Απλοί, ειλικρινείς, αληθινοί, μακριά τελείως από οποιαδήποτε ‘star’ νοοτροπία και οποιοδήποτε τυπικό, ήταν μέλη της παρέας, όχι οι “honored guests”, γιατί έτσι το ήθελαν, γιατί κι αυτοί περνούσαν πολύ ωραία, γιατί προπαντός αισθάνθηκαν άνετα και όμορφα μαζί μας. Όπως κι εμείς μαζί τους. Και ήμασταν πραγματικά υπέροχη παρέα!

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις τρεις ημέρες. Θα είναι για πάντα μαζί μου. Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα, που ξεπέρασε το όνειρο! Lolita, Connor, Dominic, Μαρία, William, σας ευχαριστώ! Είστε πάντα μέσα στην καρδιά μου!

 

.................

 

Computer, end lo-- oh, no, the log isn’t going to end here, my friends! It's just a pause. Τhe sky is the limit!...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Νομίζω άξιζε η αναμονή του log, Δημήτρη!

Και νομίζω ότι αυτή η τρίτη μέρα ήταν η καλύτερη για σένα, ίσως και για όλους!

Άντε και του χρόνου και να είμαστε όλοι εκεί...

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Ευχαριστώ Δημήτρη για τις αναμνήσεις. Με πήγες εκεί, the next best thing από το να ήμουν εκεί (χωρίς να συγκρίνω βεβαίως.) Να ευχηθώ πολλά περισσότερα τέτοια για το μέλλον, για όλους. ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΡΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!! :starfleet:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε, παιδιά, και που κατάφερα να μεταδώσω κάτι από αυτήν την εμπειρία! Και ναι, Γιώργο, η τρίτη μέρα ήταν όντως η καλύτερη. Η πρώτη είχε τα μεγάλα σοκ της 'πρώτης επαφής', αλλά η τρίτη ήταν σχεδόν μαγική. Και στα επόμενα, παιδιά! Ευελπιστώ να τα καταφέρω να έρθω και στη Σύρο του χρόνου, Ντίνο!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cariyo

Greetings to all Terraformers and Happy New Year!

 

I have finally managed to translate and read all the comments from the new friends I met at the wonderful convention in Sounio.

I would like to send greetings to Dimitri, Voula, Helen, Christos, Dionyssus, Jo and all the others who I remember, but can't remember their names. What a time we had!

 

Special greetings and thanks to Maria and William who made it all possible. I am still living on the memories of staying in the Greek "Risa" in the company of the gorgeous Lolita, Connor, Dominic and Tam

 

May this year bring wonderful experiences too, and a continuation of our love of Star Trek :beerchug:

 

Adiosas, kala taxsidi :thmbup: Carol

Share this post


Link to post
Share on other sites
Darkchilde

Carol, we thank you very much for the wishes, and wish you too a Happy New Year.

 

Voula.

Edited by Darkchilde

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Hi Carol!!!!!!!!! What a nice surprise!!!

 

Indeed, it was great beyond words and truly unforgettable!

 

All the best for the new year, I hope we meet again soon!

 

Live long and prosper,

Dimitris

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oberon
Greetings to all Terraformers and Happy New Year!

 

I have finally managed to translate and read all the comments from the new friends I met at the wonderful convention in Sounio.

I would like to send greetings to Dimitri, Voula, Helen, Christos, Dionyssus, Jo and all the others who I remember, but can't remember their names. What a time we had!

 

Special greetings and thanks to Maria and William who made it all possible. I am still living on the memories of staying in the Greek "Risa" in the company of the gorgeous Lolita, Connor, Dominic and Tam

 

May this year bring wonderful experiences too, and a continuation of our love of Star Trek :beerchug:

 

Adiosas, kala taxsidi :thmbup: Carol

 

Carol! Hi! We'd have happily translated everything for you, but it was a great surprise to hear from you again! Don't hesitate to post in the forum in English. We all speak English and even though most of the posts are in Greek we'd love to chat with you about Star Trek or Doctor Who (I remember you are a Who fan) or anything else! :)

 

Dionisios

Edited by Dain

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..