[odesseo]

Η ιστορία έχει αφαιρεθεί μετά από απαίτηση του συγγραφέα
-the moderating team

This post has been edited by tetartos: 04 February 2009 - 10:21

[Παρατηρητής]

Μια τρέλα όλη μου η ζωή. Θαμμένο όνειρο ενός μεθυσμένου ποιητή

Αυτό δεν θυμάμαι να το έχω σημειώσει στα Ονειροκριτικά του Αρτεμίδωρου...Ευχαριστώ πάντως που το τίμησες στο διήγημα σου.

Δεν μπορώ να πω ότι με άφησε αδιάφορο το διήγημα. Μια γλυκόπικρη αίσθηση μου τη δημιούργησε. Όμως για ακόμα μια φορά δυσκολεύτηκα να πιάσω το νόημα (τι θέλει να πει εδώ ο ποιητής). Για αυτό θα ήθελα και από μερικούς άλλους αναγνώστες να αφήσουν τη γνώμη του.
Πώς πάντως καταφέρνεις κάθε φορά να με κάνεις να ψάχνομαι, δεν το έχω ακόμα καταλάβει! Μου αρέσει όμως αυτό το ζόρισμα. Μπορώ να πω ότι έχεις ένα δικό σου καθαρά προσωπικό ιδιαίτερο στιλ

This post has been edited by Παρατηρητής: 29 March 2008 - 12:00

[odesseo]

Αλίμονο, αν αποκλείσω την περίπτωση να με μποϋκοτάρουν, τότε μάλλον δεν αισθάνονται την ανάγκη ή δεν τους ενδιαφέρει να το σχολιάσουν. Σε κάθε περίπτωση, τους καταλαβαίνω (ιδιαίτερα εκείνους των οποίων κείμενα δεν έχω σχολιάσει ποτέ).

Μην ανησυχείς όμως, Παρατηρητή, για το ότι δεν θυμάσαι πότε και αν άφησες αυτή τη σημείωση στο βιβλίο του Αρτεμίδωρου: συμβαίνει συχνά να μη θυμόμαστε ύστερα από καιρό σκέψεις που μας ήρθαν κάποτε, όταν διαβάζαμε κάτι. Επίσης, συχνά, κάτι που μας έρχεται στο νου δεν μπορούμε να θυμηθούμε αν το διαβάσαμε κάπου ή αν είναι δική μας σκέψη και, τέλος, συμβαίνει συχνά να μη μπορούμε να θυμηθούμε μια ενδιαφέρουσα σκέψη που κάναμε κάποτε, παρά μόνο όταν τη διαβάζουμε γραμμένη σε ένα βιβλίο - συνήθως όχι δικό μας.

Το σημαντικό είναι ότι, ανάμεσα στα παραθέματα των σχολίων από το βιβλίο του Αρτεμίδωρου, αναγνώρισες μια φράση δική σου.

This post has been edited by odesseo: 30 March 2008 - 00:35