Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Sign in to follow this  
cesar_cy

Τί διαβάσατε από την βιβλιοθήκη μας ?

Recommended Posts

cesar_cy

Σε αυτό το θέμα θα λέμε τι διαβάσαμε ( διήγημα ή κεφάλαιο ) πρόσφτα από την βιβλιοθήκη μας ( εκτός διαγωνισμόν γιατί υπάρχουν ειδικά θέματα ) τι είδος είναι και ποιος το έγραψα και θα βάζουμε ένα βαθμό από το ένα ως το δέκα ( αν θέλετε μπορείτε να πείτε και ένα μικρό γενικό σχόλιο ) Λέω εγώ :

 

Σήμερα διάβασα το πιο πρόσφατο κομμάτι του Rezus από τον DinoHajiyorgi και βάζω ένα 8.2

Edited by trillian
Προσθήκη link

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής

Για κάνε κι ένα σχόλιο λοιπόν για την ιστορία. Παρότρινε μας να το διαβάσουμε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oberon

Παιδιά, γράφτε ό,τι σχόλια θέλετε, πείτε για όσες ιστορίες θέλετε, αλλά όχι "βαθμούς" σας παρακαλώ. Δε θέλουμε να γίνει ανταγωνιστικό το "κλίμα" της Βιβλιοθήκης, οκ? :)

Edited by Dain

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi
Σήμερα διάβασα το πιο πρόσφατο κομμάτι του Rezus από τον DinoHajiyorgi και βάζω ένα 8.2

 

Ευχαριστώ cesar_cy, και νομίζω πως αυτό θα μπορούσε να είναι ένα πολύ χρήσιμο τόπικ. Γιατί, ναι, γράφουμε την κριτική μας στα ποστ κάτω από το διήγημα, απευθυνόμενοι κυρίως στον συγγραφέα, εδώ όμως μια καλή έως μέτρια ιστορία «διαφημίζεται» και σε τρίτους. Είναι λοιπόν ένα χρήσιμο τόπικ κράχτης για τα πονήματα όλων μας.

 

Να βάλω κάποιο σχόλιο μπορώ αλλά δεν τα πάω καλά με τις βαθμολογίες. Πως αποφασίζει κανείς αν μια ιστορία είναι 7 ή 8; Δεν νιώθω ποτέ σίγουρος για κάτι τέτοιο.

 

Αν και γράφω αρκετά κείμενα σε συνέχειες, αδίκως μάλλον, δεν έχω και την υπομονή να μείνω πιστός σε κάτι που γράφεται από άλλους σε συνέχειες. Προτιμώ να διαβάσω ένα ολοκληρωμένο κείμενο, ας είναι και 6.000 λέξεις, παρά ένα συνεχόμενο.

 

Το τελευταίο διήγημα που διάβασα ήταν το Ανθρώπινη Φύση 2632 του Dinosxanthi. Στην αρχή μου φάνηκε λίγο αδέξιο στον τρόπο που μου παρείχε πληροφορίες, καθώς έπρεπε να μου δείξει πως είναι ο κόσμος που ζει ο ήρωας. (Είναι μια περίπλοκη και δύσκολη διαδικασία να πετύχεις κάτι τέτοιο. Το πιο επαγγελματικό και άψογο είναι να δώσεις τις πληροφορίες με το στανιό, μέσα από την αντίληψη του ήρωα σου.) Δεν ξέρω όμως κατά πόσο θα ήταν εφικτό εδώ, σε ένα διήγημα?που δεν είναι μυθιστόρημα.

 

Μετά όμως από εκείνο το «σαμαράκι» η ιστορία συνεχίζει ομαλή, πλούσια σε θέματα επιστημονικής φαντασίας και κυρίως, γεμάτη πάθος και συναίσθημα. Με είχε συνέχεια στην πρίζα καθώς μου ξυπνούσε ένα σωρό εναλλακτικές για το πώς μπορούσε να εξελιχθεί η ιστορία, της οποίας το φινάλε κυνηγούσα διαβάζοντας το μονορούφι. Πρωτότυπο δεν είναι (Matrix) αλλά σε αιχμαλωτίζει καθώς δένεσαι με τον ήρωα.

Edited by trillian
Προσθήκη Link

Share this post


Link to post
Share on other sites
cesar_cy

Καλά λοιπόν ΟΧΙ βαθμολογίες να λέμε μια περιληπτική γνώμη σαν αυτή του Ντίνου

Share this post


Link to post
Share on other sites
trillian

Νομίζω θα ήταν πολύ καλή ιδέα να δίνουμε και τα links για τις ιστορίες που διαβάζουμε ;) Γι' αυτό πήρα την πρωτοβουλία και πρόσθεσα τα links για τις δύο ιστορίες που αναφέρθηκαν ήδη :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
white_unicorn

Διάβασα, τι διάβασα? Α, Ναι! τον Ίσκιο του συγγραφέα, Το κάλεσμα, και ποιό άλλο ήταν??? :unsure: Ναι1 το βρήκα! Το τίμημα της φαντασίας

Περιέργως ήταν όλα από τον Παρατηρητή, (όχι δεν έψαχνα με βάση τον συγγραφέα, τους τίτλούς κοίταζα... :nerd: )

 

Και παρά την 'κατάθλιψη' που μου έβγαλαν (γιατί πάντα κάπου μέσα μου την έχω) μου άρεσαν... Ήταν σαν να μιλάει κάποιος για μένα (ειδικά στο τίμημα.... αν και δεν ήταν ακριβώς έτσι.... :lol: )

 

Ο συγγραφέας τους, κος παρατηρητής, έχει πραγματικό ταλέντο στους τίτλους και φυσικά το γράψιμό του σου φέρνει τις εικόνες που περιγράφει στην σκέψη σου... σαν να ζείς και εσύ σε εκείνο τον κόσμο, σαν να έχεις μπροστά σου την γριά κουτσομπόλα ενώ προσπαθείς να βρείς την εικόνα του καταράκτη στο μυαλό σου με όλα το ****παιδα να φωνάζουν....

 

Ναι, τα συνιστώ ακόμα και αν περάσεις την επόμενη ώρα ψάχνοντας για τα αντικαταθλιπτικά του αφεντικού σου.... :unicorn2:

Edit Προσθέτω τα λινκς....

 

Edited by white_unicorn

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής
Διάβασα, τι διάβασα? Α, Ναι! τον Ίσκιο του συγγραφέα, Το κάλεσμα, και ποιό άλλο ήταν??? :unsure: Ναι1 το βρήκα! Το τίμημα της φαντασίας

Περιέργως ήταν όλα από τον Παρατηρητή, (όχι δεν έψαχνα με βάση τον συγγραφέα, τους τίτλούς κοίταζα... :nerd: )

 

Και παρά την 'κατάθλιψη' που μου έβγαλαν (γιατί πάντα κάπου μέσα μου την έχω) μου άρεσαν... Ήταν σαν να μιλάει κάποιος για μένα (ειδικά στο τίμημα.... αν και δεν ήταν ακριβώς έτσι.... :lol: )

 

Ο συγγραφέας τους, κος παρατηρητής, έχει πραγματικό ταλέντο στους τίτλους και φυσικά το γράψιμό του σου φέρνει τις εικόνες που περιγράφει στην σκέψη σου... σαν να ζείς και εσύ σε εκείνο τον κόσμο, σαν να έχεις μπροστά σου την γριά κουτσομπόλα ενώ προσπαθείς να βρείς την εικόνα του καταράκτη στο μυαλό σου με όλα το ****παιδα να φωνάζουν....

 

Ναι, τα συνιστώ ακόμα και αν περάσεις την επόμενη ώρα ψάχνοντας για τα αντικαταθλιπτικά του αφεντικού σου.... :unicorn2:

Edit Προσθέτω τα λινκς....

 

 

 

:wub: Α να χαθείς (που λέει και η Ναρουάλις)! Με συγκίνησες πρωί πρωί... Σε ευχαριστώ ολόψυχα μονοκεράκι!

Το Τίμημα της Φαντασίας είναι βιοματική εμπειρία. Περίπου κάθε μέρα ζω αυτό το διήγημα. Το έχω συνηθίσει βέβαια αλλά... Και είναι ακόμα πιο εκνευριστικό όταν προσπαθώ να συγκεντρωθώ διαβάζοντας ιστορίες άλλων μελών της βιβλιοθήκης μας.

Το Κάλεσμα είναι απόσπασμα από μυθιστόρημα. Αναζητά εκδότη (όπως ο καημένος ο Μάρκος της ιστορίας πριν προκαλέσει τη μοίρα του).

Και πάλι ευχαριστώ Αθηνά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
cesar_cy

Διάβασα το Μια βόλτα στ' Άστρα του mman .

 

Είναι ένα ωραίο παραμύθι. Καθώς διάβαζα νόμισα πως έβλεπα τους χαρακτήρες και το σκηνικό μπροστά μου . Ήταν καλογραμμένο και το διάβασμα κυλούσε εύκολα . Όμως δεν μου άρεσε που δεν μας έγραψε μια μικρή περίληψη για την προηγούμενη ιστορία και μας άφησε έτσι ξεκάρφωτους

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής

Το τελευταίο που διάβασα αυτές τις μέρες ήταν ο Μπάμπης το Φισέκι - Οι τέσσερις Νορβηγοί της Αποκάλυψης του Ντίνου Χατζηγιώργη. Με τέτοιον τίτλο πώς να μην τραβήξει την προσοχή; Από την αρχή καταλάβα ότι πρόκειται για κατι κωμικό αλλά αυτό ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Ένα γλυκό κινούμενο σχέδιο που ξεκινά με μία άκρως διασκεδαστική Βαλχάλα, συνεχίζει στην αποστολή των τεσσάρων ξεχωριστών βίκινγκς στην εποχή μας (με τα τεχνολογικά θηρία που μουγρκίζουν και φτύνουν νερά!) και καταλήγει στην καθημερινότητα ενός αγοριού που πάνω-κάτω όλοι ξέρουμέ όλοι γνωρίζουμε καθώς στάνταρ κάποιοι από εμάς έχουν βρεθεί στη θέση του. Και δεν εννοώ τη θέση του να βρίσκεται με το κεφάλι σκυφτο μπροστά από τον φωνακλά νταή, άλλά στη δύσκολη στιγμή να νιώθει πως κάποιοι προσωπικοί φύλακες υπάρχουν εκεί κοντά για αυτόν. Υπέροχο. Ντίνο είσαι στο μυαλό μου.

Το δίηγημα κλείνει πολύ δυναμικά. Διαβάστε το

 

Μπάμπης - Το φισέκι

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=7522

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman
Διάβασα το Μια βόλτα στ' Άστρα του mman .

 

[...] Όμως δεν μου άρεσε που δεν μας έγραψε μια μικρή περίληψη για την προηγούμενη ιστορία και μας άφησε έτσι ξεκάρφωτους

Φοβάμαι πως δεν κατάλαβα. Για ποια ιστορία έπρεπε να γράψω περίληψη; Αν εννοείς για το τι είχε προηγηθεί μέχρι τη στιγμή που ξεκινάει το διήγημα, θεωρώ ότι δεν είναι αναγκαίο αφού δεν ήταν αυτό το θέμα του. Εξάλλου το όριο των 500 λέξεων με το οποίο γράφτηκε είναι... βασανιστικά χαμηλό. Αν εννοείς κάτι άλλο, θα χαρώ να το καταλάβω (σωστά). :rolleyes: Μέχρι τότε, ευχαριστώ για το σχόλιο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
cesar_cy
Αν εννοείς για το τι είχε προηγηθεί μέχρι τη στιγμή που ξεκινάει το διήγημα, θεωρώ ότι δεν είναι αναγκαίο αφού δεν ήταν αυτό το θέμα του.

 

Ναι γιατί δεν μας έβαλες μια εισαγωγή για τα προηγούμενα γεγονότα ;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest roriconfan

Ρε παιδιά, γιατί απλά δεν ποστάρετε και τις εντυπώσεις σας στο ίδιο το διήγημα; Αφήστε την συζήτηση για εδώ αλλά βάλτε και στο ίδιο το διήγημα ένα ποστ να μη ξεχαστεί το καημένο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής
Ρε παιδιά, γιατί απλά δεν ποστάρετε και τις εντυπώσεις σας στο ίδιο το διήγημα; Αφήστε την συζήτηση για εδώ αλλά βάλτε και στο ίδιο το διήγημα ένα ποστ να μη ξεχαστεί το καημένο.

 

 

Βρε Ρορίκο, τι το ήθελες αυτό και το έγραψες; :abiggrin: Δεν βλέπεις, ξαφνικά η White Unicorn ξεκίνησε να ποστάρει και στις τρεις ιστορίες μου. Θα μας πάρουν με τις τομάτες! Θα αρχίσουν τις θεωρίες περί συνομωσίας και διαφήμησης! Πρέπει να κρυφτώ τώρα!

White Unicorn για ακόμα μία φορά σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και το χρόνο που αφιέρωσες στα γραπτά μου. Ελπίζω να μη μεθύσω από τα λευκά σου ροδα και να παρασυρθώ (Dio-Don't talk to Strangers).

Share this post


Link to post
Share on other sites
white_unicorn

:bleh: Δίκιο είχε!!! Τι δηαλδή, να ψάχνουν τις ιστορίες και να μην τις βρίσκουν? χαρ χαρ χαρ.....

 

Για τα ρόδα... τα ποτίζω με μη αλκοόλουχο νερό... δεν κινδυνεύεις :roflmao:

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Φίλε μου Παρατηρητή, τη γνώμη μου για το ταλέντο σου το ξέρεις. Είσαι natural. Εκεί που πας να δώσεις την (εκδοτική) σου μάχη, μήπως αποτυχαίνεις επειδή you try too hard;!

 

Το «Κάλεσμα» ήταν το πρώτο σου κείμενο που διάβασα. Και δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν φανερό τι ήθελες να πεις και οι ολοφάνεροι συμβολισμοί πέφτανε βαρύγδουπα και δραματικά σύννεφο. Μέχρι τους διαγωνισμούς δεν κοίταξα κάτι άλλο δικό σου, και ξέχασα τελείως το «Κάλεσμα». Και όποτε έβλεπα ένα από τα τρία αυτά κομμάτια, απέφευγα να τα κοιτάξω γιατί νόμιζα πως…οποιοδήποτε από αυτά θα μπορούσε να είναι εκείνο που είχα διαβάσει, δηλ. το «Κάλεσμα». (Εντάξει τόσο χάλια δεν είναι. Το λέω πάντα σε σχέση με την υπομονή να διαβάσεις κάτι από οθόνη κομπιούτερ.)

 

Χάρη στο τόπικ αυτό λοιπόν, διάβασα τώρα το «Ο Ίσκιος του Συγγραφέα» και «Το Τίμημα της Φαντασίας.» Και τα δύο είναι έξοχα. Και τα δύο ανήκουν στην ίδια ανθολογία-βιβλίο. Χωρίς δηλαδή να προσπαθείς too hard, αν μαζέψεις μερικά βιώματα ακόμα από την καθημερινότητα σου, αρκετά για να γεμίσουν ένα βιβλίο, αν στείλεις αυτό στους εκδοτικούς ίσως έχεις καλύτερη τύχη. Μόνο που δεν θα ανήκει στην φανταστική λογοτεχνία, χε-χε-χε.

 

Όταν λοιπόν διάβαζα αυτά τα δύο, έβλεπα τον χαρακτήρα σου σαν ήρωα κόμικ (ο Crumb δηλαδή είχε πιο ενδιαφέροντα βιώματα;) Μόνο φυσικά, όπως νομίζω είπε και ο odesseo, δεν χρειάζεται να βγάζουν όλα μιζέρια. Θα έχεις και καλύτερες μέρες, γράφε και για κείνες. Focus, μη χάνεις την μπάλα, μη λες «γράφω ένα μυθιστόρημα τώρα», βγάζε το άχτι σου με μικρά πικρόχολα ή χιουμοριστικά βινιετάκια, και μια μέρα θα μετρήσεις τις λέξεις και ουπς…θα είσαι μια εισαγωγή κι έναν επίλογο μακριά από τον εκδοτικό οίκο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής

Ντίνο σε ευχαριστώ πολύ για την κριτική. Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν. Έχω παρατηρήσει ο ίδιος μία αλλαγή στον εαυτό μου και ομολογώ ότι το sff, τόσο με τις κριτικές όσο και με τα αναγνώσματα των συναδέφων, με βοήθησε σε αυτό.

Το Κάλεσμα μάλλον δεν είναι κάτι καλό. Ίσως ολόκληρο το μυθιστόρημα μέσα στο οποίο ανήκει, να μην είναι καλό. Απλώς το συγκεκριμένο είναι ένα παιχνίδι που παίζει ο δαίμονας με το μυαλό του ψυχικά διαταραγμένου Μάρκου. Στην ουσία, μέσα από αυτό το όνειρο-εφιάλτη τον προκαλεί να επισκεφτεί έναν συγκεκριμένο χώρο τον οποίο το προηγούμενο βράδυ απέφυγε (βέβαια αργότερα ο δαίμονας του βγαίνει από πάνω ισχυρίζοντας το αντίθετο, δηλαδή ότι μέσα από το όνειρο ήθελε να τον αποτρέψει). Τέλοσπάντων, θα προσπαθήσω να γράφω και τίποτα πιο ευχάριστο όπως συνήθιζα να κάνω και παλιά. Απλώς εκείνη την εποχή που γράφτηκε το Κάλεσμα ίσχυε ο στίχος των Rainbow

Nothing is real but the way that i feel

and I feel I m going down down down

down...

 

Anyway, για να επανέλθουμε πίσω στην παρέα, μια από τις καλύτερες ιστορίες που έχω διαβάσει στο φόρουμ είναι αυτή του Dain με τίτλο Φαέρυκα και Φόρκυς. Την είχα διαβάσει πριν πολύ καιρό, πριν ακόμα γραφτώ στο sff. Δυστυχώς δυσκολεύομαι να αφήσω κάποιο σχόλιο στο συγκεκριμένο έργο. Είναι από εκείνα που στην κυριολεξία με αφήνουν άφωνο. Διαβάστε το και γράψτε εσείς κάτι

 

Φαέρυκα και Φόρκυς του Dain

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=5278

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oberon
Anyway, για να επανέλθουμε πίσω στην παρέα, μια από τις καλύτερες ιστορίες που έχω διαβάσει στο φόρουμ είναι αυτή του Dain με τίτλο Φαέρυκα και Φόρκυς. Την είχα διαβάσει πριν πολύ καιρό, πριν ακόμα γραφτώ στο sff. Δυστυχώς δυσκολεύομαι να αφήσω κάποιο σχόλιο στο συγκεκριμένο έργο. Είναι από εκείνα που στην κυριολεξία με αφήνουν άφωνο. Διαβάστε το και γράψτε εσείς κάτι

 

Αφού σε "άφησε άφωνο", φίλε μου, φτάνει! :catjapan: :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής
Αφού σε "άφησε άφωνο", φίλε μου, φτάνει! :catjapan: :lol:

 

 

Μου έφαγε τη φωνή και με φαφούτιασε. Φοβερό, αφύσικα φοβερό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Όχι πάλι ρε παιδιά.... :p :P :p Όταν το είχε πρωτογράψει αυτό ο Διονύσης και είχαμε ασχοληθεί και με το ωραιότατο σπορ που μας προσέφερε, καλά καταρχάς κι εγώ το είχα ευχαριστηθεί τρομερά το Φαέρικα και Φόρκυς, αλλά έκανα κάνα δίμηνο να σταματήσω να ψάχνω και να ακούω παρηχήσεις παντού... :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
cesar_cy

Μόλις διάβασα το This is GNN (Galactic Noumenal News Network) Newsflash! Ο Θρύλος της Σερβέσα Ίσσερ (μεγάλος ο τίτλος :D )

 

Είναι ωραίο και ανάλοφρο αξίζει να το διαβάσει κάποιος . Κυλάει εύκολα και δεν είναι κουραστικό . Νομίζω αυτό ήταν πιο ωραίο γιατί ήατν μικρό σε λέξεις τα αλλά είχαν περισσότερες λέξεις και κάπου καταντούσαν κουραστικά . Πιο μικρό είναι καλύτερα :D

Edited by cesar_cy

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής

Διάβασα την ιστορία του Dain Τέσσερα παράξενα παιδάκια

 

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=7585&pid=94687&st=0&&do=findComment&comment=94687

 

και ο σχολιασμός μου υπάρχει εκεί.

 

Επίσης, μιας και ήταν σύντομο, ευχάριστο και γοητευτικό σαν λαικός θρύλος, Νοτίτα και Νόμενα της Ναρουάλις.

 

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=7587&hl

 

τι ονόματα είναι αυτά btw;

 

τώρα διαβάζω το Λευκά Ματωμένα Ρόδα της White Unicorn.

 

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=7586&hl=

 

Τυχαίνει βέβαια να έχω το προβάδισμα και να βρίσκομαι στα μετέπειτα κεφάλαια που ακόμα δεν έχουν αναρτηθεί. Αξίζει να διαβαστεί μια ιστορία Βρυκολάκων μέσα από την αφήγηση μιας ρομαντικής Ελληνίδας

Share this post


Link to post
Share on other sites
white_unicorn

Χτές βράδυ διάβασα τα "Τέσσερα παράξενα παιδάκια" από τον Dain

http://community.sff.gr/index.php?showtop...amp;#entry94687

και την Νοτίτα και Νόμενα της Ναρουάλις.

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=7587&hl

οι εντυπώσεις είναι εκεί :thmbup:

 

τώρα διαβάζω το Λευκά Ματωμένα Ρόδα της White Unicorn.

http://community.sff.gr/index.php?showtopic=7586&hl=

Τυχαίνει βέβαια να έχω το προβάδισμα και να βρίσκομαι στα μετέπειτα κεφάλαια που ακόμα δεν έχουν αναρτηθεί. Αξίζει να διαβαστεί μια ιστορία Βρυκολάκων μέσα από την αφήγηση μιας ρομαντικής Ελληνίδας

 

:rolleyes: Ναι, και θεότρελης θα έλεγα.... :whistling:

Σοβαρά τώρα, την παιδεύω εδώ και 2 χρονάκια... έχω γεμίσει 3-4 τετράδια αλλά στο PC ούτε η μισή δεν έχει περαστεί...

 

 

 

Edit

 

διάβασα από Nihilio.... Αυτό το σχόλιο εκεί....

Edited by white_unicorn

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Κάποτε εις καρέκλα λεωφορείου καθήμενη, επαρετήρουν την έμπροσθέν μου Φιλιππινέζα επί του τηλεφώνου να ομιλέι κι ανάμεσα στις κουβέντες της είπε και τις λέξεις "Πρόια να γκλου τούτσι νόμενα" ή κάτι τέτοιο, καθόσο και εις το μάθημα της Φιλιππινέζικης στο σχολέιο, αντί του σεβαστού διδασκάλου, μετά των φύλλων και δέντρων και πως ούτα εκινούντο ασχολούμην και προσοχή δεν έδινα...

 

Το νοτίτα προέκυψε σαν ποιηματάκι από το νόμενα.

 

Ευχαριστώ για τις αναγνώσεις, παιδιά...

Edited by Naroualis

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής
Κάποτε εις καρέκλα λεωφορείου καθήμενη, επαρετήρουν την έμπροσθέν μου Φιλιππινέζα επί του τηλεφώνου να ομιλέι κι ανάμεσα στις κουβέντες της είπε και τις λέξεις "Πρόια να γκλου τούτσι νόμενα" ή κάτι τέτοιο, καθόσο και εις το μάθημα της Φιλιππινέζικης στο σχολέιο, αντί του σεβαστού διδασκάλου, μετά των φύλλων και δέντρων και πως ούτα εκινούντο ασχολούμην και προσοχή δεν έδινα...

 

Το νοτίτα προέκυψε σαν ποιηματάκι από το νόμενα.

 

Ευχαριστώ για τις αναγνώσεις, παιδιά...

 

 

Φαντάσου με τα αλβανικά που ακούω καθημερινά τι ονοματάρες μπορώ να φτιάξω. Μου έδωσες ιδέα Ναρουάλις! :icon_yea:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.