Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Sign in to follow this  
Nihilio

Αν το LotR το έγραφε ο...

Recommended Posts

Nihilio

Αυτό γράφτηκε παλιά στο παλιό forum του www.rpg.gr. Απολαύστε το:

 

Ο Michael Moorcock:

Και τότε ο Φρόντο, αυτό το καταραμένο από τους θεούς πλάσμα, που είχε καταστρέψει την πατρίδα του και είχε σκοτώσει με το μαύρο μαγικό δακτυλίδι που έπρεπε τώρα να καταστρέψει, το θείο του Μπίλμπο, τον αδερφικό του φίλο Σαμ, τον σοφό μάγο Γκάνταλφ που ήθελε να τον βοηθήσει, τον Ρέιντζερ Άραγκορν και όλους όσους είχε αγαπήσει, ετοιμάστηκε πετάξει το Ένα Δακτυλίδι στη λάβα. Προσπάθησε να μαζέψει όση δύναμη του απέμενε και να αντισταθεί το κάλεσμά του. Με όλη τη δύναμη της θέλησής του το πέτυχε. Τότε ένιωσε έναν πόνο στο δάκτυλό του. Άνοιξε τα μάτια και είδε το δαχτυλίδι, που τώρα είχε μορφή φιδιού να του δαγκώνει το δάχτυλο. Το δηλητήριό του έσβηνε σιγά σιγά τη ζωή του, όσο το Δαχτυλίδι του ρουφούσε την ψυχή. Στη συνέχεια το Δακτυλίδι πήρε ανθρώπινη μορφή και είπε: "Βλέπεις Φρόντο, τόσο καιρό εγώ σε κουβαλούσα."

 

Ο Ed Greenwood:

O μάγος Ελμινστερ κάπνισε την πίπα του. Αυτό το δαχτυλίδι έπρεπε να καταστραφεί. Φέρνοντας στο νου του ένα ξόρκι τηλεμεταφέρθηκε έξω από τις πύλες της Μόρντορ. Με μία άλλη μαγική λέξη άνοιξε την πόρτα και βρέθηκε αντιμέτωπος με τη στρατιά του νεκρομάντη Σόρον. Η μάχη που ακολούθησε <πέντε σελίδες περιγραφής των σφαιρών φωτιάς που εκτόξευε> τον βρήκε νικητή. Μπαίνοντας στη Μόρντορ, που τώρα μύριζε καμένη σάρκα ορκ, ένα πελώριο πλάσμα με φλεγόμενα φτερά και ένα φλεγόμενο μαστίγιο του έκλεισε το δρόμο: "Δε θα περάσεις!" βρύχηξε. Μία σφαίρα πάγου έστειλε τον Μπάλρογκ πίσω στην άβυσσό του. Με γρήγορα βήματα ο Ελμινστερ κατευθύνθηκε προς το ηφαίστειο. Μια τεράστια μεταλική φιγούρα όμως του έκοψε το δρόμο: Ο Νεκρομάντης Σόρον αυτοπροσώπως. Επιτέλους, σκέφτηκε ο Ελμινστερ, κάποιος αντίπαλος που δε θα χρειαστεί μόνο ένα ασήμαντο μέρος της δύναμής μου να τον νικήσω.

 

Ο R. A. Salvatore:

Ο Άραγκορν, κραδαίνοντας τα διπλά σπαθιά του απέκρουσε τις επιθέσεις των τριών όρκ που του επιτέθηκαν. Με μία γρήγορη κίνηση κάρφωσε το πρώτο στην κοιλιά με το δεξί του όπλο. Κατέβασε το σπαθί που κράταγε στο αριστερό του χέρι, κόβοντας στα δύο το κρανίο του ορκ που του είχε επιτεθεί. Με ένα πλάγιο βήμα απέφυγε τη λόγχη ενός ακόμα ορκ και με μία επιδέξια κίνηση όρμισε μπροστά και κάρφωσε το ορκ με τη μυτερή άκρη του ξίφους του.

 

Οι Μ.Weis & T. Hickman

Ο Άραγκορν ένιωθε διχασμένος. Η αγάπη του για την Αργουεν ήταν πολύ δυνατή. Όμως για αυτή την αγάπη αυτή θα έχανε την αθανασία της. Από την άλλη η Εργουιν τον έλκυε έντονα . . . Ο θάνατος του Φάραμιρ τον είχε τσακίσει. Ήταν αρχηγός της ομάδας και η μοίρα όλου του κόσμου στηριζόταν στις αποφάσεις του. Φοβόταν όμως ότι αυτές θα τους οδηγούσαν στη καταστροφή

. . .

Ο Γκάνταλφ ο Μαύρος, καβάλα στο δράκο του οδήγησε τα δύο χόμπιτ μακρία από το ηφαίστειο της Μόρντορ. Η χαμένη του δύναμη, τίμημα που πλήρωσε για τη μαγεία του, είχε πλέον επιστρέψει…

 

Ο R.Ε. Howard:

Ο Κόναν ο Κιμμέριος σήκωσε τον Φρόντο στους ώμους του "Και τι που το δρόμο προς το ηφαίστειο φυλάει ένας στρατός από ορκ. Τι να σφάζεις σκυλιά, τι να σφάζεις ορκ. Θα περάσουμε μέσα τους, κι εσύ θα πετάξεις το δακτυλίδι στο ηφαίστειο και εγώ θα κλέψω το μεγάλο πετράδι που είναι στον πύργο του witchking."

Με τα λόγια αυτά ο σκληροτράχηλος βάρβαρος κλώτσησε την τεράστια πύλη. Η τερατώδης του δύναμη έκανε την πόρτα να ανοίξει. Ο στρατός των ορκ που βρισκόταν από πίσω αιφνιδιάστηκε. Τα βλοσυρά μάτια του Κιμμέριου άστραψαν, καθώς η πρωτόγονη οργή του έδινε δύναμη να τα πολεμήσει.

 

Συνέχεια:

Ο Η.Ρ. Lovecraft:

Τότε το απαίσιο μάτι που υπήρχε από πριν το χρόνο έβγαλε μια σειρά από πλοκάμια και έπιασε το αβοήθητο χόμπιτ. Το αίμα του Φρόντο πάγωσε, καθώς πλησιάζε προς το απαίσιο δαιμονικό μάτι του Σόρον. Καθώς βυθιζόταν μέσα του κατάλαβε το απόλυτο εξωγήινο κακό που ήταν και ούρλιαξε. Όλη η μέση γη θα γινόταν τροφή σε αυτό το πλάσμα. Κατάλαβε όμως και κάτι άλλο, κάτι πιο απαίσιο, κάτι που η τρέλα που του προκάλεσε κάνει τον ανθρώπινο νου ανίκανο να το κατανοήσει πλήρως....

 

Ο Arthur Clark:

Δαχτυλίδι, ενώ ο Φρόντο το πετάει στη λάβα:

"Όχι Φρόντο. Φρόντο πεθαίνω, καίγομαι, φοβάμαι. Δε θέλω να πεθάνω Φρόντο. Φοβάμαι Φρόντο. Καίγομαι. Φοβάμαι... πεθαίνω... πεθαι..."

 

Ο T. Pratchet:

Ο μάγος Ανεμοβρόχης πέταξε το δαχτυλίδι στη λάβα. Αυτό έλιωσε. Ο κόσμος όμως δεν είχε σωθεί. Κι αυτο γιατί, όπως θυμήθηκε, είχε αφήσει το Ένα Δακτυλίδι πίσω στο Χόμπιτρον...

 

Ο G. Lucas:

Sauron: Φρόντο, είμαι ο πατέρας σου.

 

Oι δημιουργοι του Dragonball Z

 

Τρίτος Κύκλος:

 

Επεισόδιο 56: Ο Γκάνταλφ και ο Μπαλρογκ βρίσκονται στην κορυφή ενός βουνού και παίζουν ξύλο

Επεισόδιο 57: Ο Γκάνταλφ και ο Μπαλρογκ συνεχίζουν να παίζουν ξύλο.

Επεισόδιο 58: Ακόμα ξύλο παίζουν, μέχρι που ο Γκάνταλφ πετάει τον Μπάλρογκ από το βουνό.

Επεισόδιο 59: Ο Μπαλρογκ πετάει και ξαναρχίζει το ξύλο με το Γκάνταλφ

Επεισόδιο 60: Ο Μπαλρογκ πετάει τον Γκανταλφ απο το βουνό. Αυτος θυμάται τα παιδικά του χρόνια και το δάσκαλό του.

Επεισόδιο 61: Ο Γκανταλφ, μαζευοντας ολη τη δύναμη της θέλησής του πετάει πάλι προς την κορυφή του βουνού, εκτοξεύοντας στον Μπάλρογκ μια ριπή καταστροφικής ενέργειας.

Επεισόδιο 62: Ο Μπαλρογκ αντέχει το χτυπημα και πετάει μια τεράστια μπάλα φωτιας στο Γκανταλφ, τιναζοντας το βουνο στον αέρα.

Επεισόδιο 63: Η ασπίδα του Γκάνταλφ αντέχει το χτύπημα του Μπαλρογκ και αντεπιτίθεται με το ραβδί του.

Επεισόδια 64-74: Ο Γκάνταλφ και ο Μπαλρογκ δέρνονται και πετάνε βλήματα ενέργειας ο ένας στον άλλο.

Επεισόδιο 75: Ο Γκάνταλφ θυμάται την ανάσα του δράκου, ένα ξόρκι που του έμαθε ο δάσκαλός του και αρχίζει να το κάνει.

Επεισόδιο 76: Ο Γκανταλφ συγκεντρώνει γύρω του ενέργεια, προσπαθόντας να ελέγξει την ενέργεια του ξορκιού.

Επεισόδιο 77: Ο Γκανταλφ χανει λιγο τη συγκέντρωσή του και κινδυνευει να καταστραφεί.

Επεισόδιο 78: Ο Γκανταλφ ξαναβρίσκει τη συγκέντρωσή του και ετοιμάζεται. Παράλληλα ο Μπαλρογκ αρχίζει να κάνει ένα δικό του ξόρκι.

Επεισόδιο 79: Ο Μπαλρογκ ελέγχει όλη τη δύναμη της κόλασης, καθώς τελειώνει το ξόρκι του.

Επεισόδιο 80: Γκάνταλφ και Μπαλρογκ εξαπολύουν τα ξόρκια τους, που συγκρούονται και ξεκινά μια μαγική διελκυστίδα.

Επεισόδιο 81: Ο Μπάλρογκ υπερισχύει του Γκάνταλφ, έτσι ώστε η σφαίρα φωτιάς του να φτάσει λίγο πριν το μάγο

Επεισόδιο 82: Ο Γκάνταλφ συγκεντρώνεται και αγωνίζεται να συγκρατήσει τη δύναμη του Μπαλρογκ.

Επεισόδιο 83: Αναδρομή στο παρελθόν του Μπάλρογκ. Ο θάνατος της γυναίκας του του δίνει την θέληση να καταστρέψει τον κόσμο.

Επεισόδιο 84: Ο Γκάνταλφ σκέφτεται τη μητέρα του, το πατέρα του, τους φίλους του, ο χιτώνας του γίνεται λευκός και με ατσάλινη θέληση υπερισχύει του Μπαλρογκ, καταστρέφοντας τον σε μια μεγαλιώδη έκρηξη.

 

Τέλος τρίτου κύκλου.

(Nihilio)

 

Επεισόδιο 85: Ο Γκάνταλφ δίνει ένα μαγικό φασόλι στο Μπάλρογκ και τότε το τέρας πηγαίνει με το μέρος των καλών για να πολεμήσουν όλοι το κοινό κακό.

 

(Anetilas)

 

Stephen King:

 

Tyger! Tyger! burning bright

In the forests of the night,

What immortal hand or eye

Could frame thy fearful symmetry?

 

--William Blake

 

Come on, baby, light my fire

 

--The Doors

 

1. Gandalf Takes A Fall

 

Standing there, in the dark, Frodo Baggins reckoned he knew a lot about fear. He had begun to find out about it after The Party (and everyone said it that way, The Party, so you could hear the capital letters), when he had been come into possession of a certain ring, a very precious one, oh yes friends and neighbors.

 

And when he became aware that there really were shambling dark riders that came a-hunting Hobbits--that they were real, not just stories told by firelight to scare young Hobbits in their dark holes, why, then, fear had become his constant companion, closer even than Sam. Sam, who stood beside him in the dark with the others as the sound of distant drums echoed crazily through the caverns, sounding for all the world like a demented rock and roll band.

 

But now, here in Moria, the true measure of fear was upon him and he felt it like the icy breath of a barrow-wight on the nape of his neck, obscenely familiar.

 

Even Gandalf was scared, you could see it in the whiteness of his knuckles as he gripped his staff. And if Gandalf was scared, then you could be pretty f**king sure that some bad sh*t was going to go down. Because Gandalf was their leader. He bound the Fellowship together with his friendship and his firm voice (only hadn't he said something once about stuttering as a kid?) and yet here he was with that look in his eyes that said, Jesus Christ.

 

Jesus Christ, thought Gandalf. It's here, isn't it? Here. He could feel its presence, some malign thing. It wouldn't be long now. He could sense the

 

(balrog)

 

creature rising slowly from the slime of the pit, then more steadily. Then it was coming fast.

 

Then it came.

 

It was a ravening beast, manlike, deep flaming blackness (and were there wings or not? Gandalf thought crazily) and then it was upon him with its whip and flame and fear. He met it with all his power and as it struggle with him, he felt the bridge begin to give underneath them, and he had time to yell "Fly, you fools," and think, oh sh*t, and then he was gone.

 

Into the dark.

 

(Mantak)

 

Γκουσγκούνης:

 

Φρόντο: Έφερα το δαχτυλίδι στη Mordor.....

 

Sauron: Δε μου αρέσουν τα δαχτυλίδια. Ε θα σε γ*****!!

 

Austin Powers:

 

Sauron: I have built a ring of power which I shall name "The" "Ring" "Of " "Power". With it, we shall blackmail the free people of Middle-Earth for one thousand gold pieces!

 

Married with Children:

 

Frodo: A fat ringwraith came into the Shire today. It was so fat, it had eight smaller ringwraiths orbiting around it!

 

The Blues Brothers:

 

Hobbit: Are you from the IRS?

Ringwraith: No ma'mam. We're ringwraiths!

(Cyan Bloodbane)

 

Από τα Εγκλήματα (να βάλουμε και μια ελληνική σειρά μέσα):

 

Δίνει ο Μπίλμπο το Sting στον Φρόντο. Και ο Φρόντο απαντάει: "Καταξοδεύτηκες θείο!" (Ladonna)

 

 

(Αν έχετε έμπνευση συνεχίστε το...)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

George Martin:

Ο Φροντο έτρεχε μέσα στο δάσος. Ο Άραγκορν του είχε πει ότι μπορεί να τον εμπιστεύεται, αλλά τον είχε προδόσει. Ήταν από τους προδότες του βασιλείου και ήθελε το δακτυλίδι.

Και δε σκόπευε να του το δώσει. Έτρεχε σφίγκωντας το Κεντρί. Ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον διώκτη του. Το διώκτη που κάποτε έκανε τον φίλο του, αλλά είχε σκοτώσει το θείο του με τα ίδια του τα χέρια.

Γκίμλι, Σαρουμαν, Ντένεθορ, Άραγκορν είπε την προσυχή του καθώς ετοιμαζόταν να στήσει ενέδρα στο διώκτη του

Share this post


Link to post
Share on other sites
Bardoulas©

Sigmund Froyd: Ο Φρόντο πιστεύει πως το δαχτυλίδι συμβολίζει το γυναικείο αιδοίο και ως εκ τούτου, πρέπει να καταστραφεί. Δείγμα του πόσο φαλλοκρατικές απόψεις ισχύουν στη Μέση Γη. Αντίθετα, ο Σάουρον προσπαθεί με κάθε τρόπο να διαιωνίσει το ανθρώπινο είδος και να εξυψώσει το γυναικείο φύλλο, θέλωντας να το κάνει να υπερισχύχει. Ως εκ τούτου, ο Σάουρον είναι γκέυ και το τσιράκι του ο Σάρουμαν αναπτύσει Οιδοιπόδιο σύμπλεγμα (γιατί νομίζει ότι ο Σάουρον είναι η μητέρα του και θέλει να έχει σεξουαλικές σχέσει μαζί του).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Αν είχα γράψει εγώ τον Άρχοντα, πάντως, δε θα είχε ξωτικά και νάνους, τα ορκ θα ήταν παρεξηγημένα, και ο Σάουρον χαρακτήρας. Επίσης, ο Γκάνταλφ θα είχε πεθάνει όταν επέσε σ'εκείνο το μαμημένο βάραθρο. :ΡΡ Ο Φρόντο θα είχε γίνει αληθινά κακός από το δαχτυλίδι και, στο τέλος, ο Σάουρον θα έπρεπε να τον αντιμετωπίσει για να σώσει τον κόσμο. Ο Φρόντο θα σκότωνε τον Σαμ και θα κρατούσε το Γκόλουμ για κατοικίδιό του, έτσι που θα το λυπόσουν το άμοιρο.

 

(Φθου! Είπα "μαμημένο" ενώ είχα υποσχεθεί να μην πω ποτέ αυτή τη λέξη. Γαμημένο, εννοούσα, αλλά είναι πολύ νωρίς.)

 

 

Θα γράψτε κι εσείς τι θα είχε γίνει αν είχατε εσείς γράψει τον Άρχοντα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
RaspK

Friedrich Nietzsche:

Ο Frodo κρατάει το δαχτυλίδι για τον εαυτό του αφού ήρθε σ' αυτόν, σημάδι του ποιος είναι ο ισχυρός· πολεμάει ενάντια σε Ringwraiths και λοιπούς, και πολεμώντας τα κτήνη γίνεται ο ίδιος κτήνος, όπου στο τέλος γίνεται και ο Σκοτεινός Άρχοντας στη θέση του Σκοτεινού Άρχοντα...

Share this post


Link to post
Share on other sites
leste

Douglas Adams:

 

Ο Frodo Baggins ξύπνησε, είπιε τρία ποτήρια νερό και πήγε να πλυθεί. Για μία στιγμή του φάνηκε ότι είδε κάτι από το καθρεφτάκι. "Μαυρο" σκέφτηκε.

 

Ringwraith: Δεν καταλαβαίνω τα παράπονά σας κύριε, η εντολή εκτέλεσής σας ήταν σε δημόσια θέα επί ένα μήνα.

Frodo: Δημόσια θέα; Έπρεπε να πάω μέχρι τη Μόρια, να κατέβω στο μπουντρούμι του Barad-Dur, να ανοίξω την πόρτα που έγραφε: "Προσοχή στην ανθρωποφάγο αράχνη", για να βρω τελικά ένα αλυσιδωμένο πλάσμα που μουρμούριζε: "Shire....Bagginsss...".

Gandalf: Frodo, πάμε λίγο μέχρι τη ταβέρνα; Πρέπει να σου μιλήσω και εσύ πρέπει να πιεις...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μελδόκιος

Κάφκα: "Όταν ο Φρόντο Σάμσα ξύπνησε ένα πρωινό, έχοντας αποκοιμηθεί φορώντας το δαχτυλίδι, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε γιγάντια κατσαρίδα."

 

Κίνγκ: Ο Φρόντο έκανε μια στάση και κάπνιζε το ένα πωλ μωλ μετά το άλλο αγχωμένος. Δε μετάνιωνε όμως που επισκέφτηκε τη Μόρντορ, όχι τελείως τουλάχιστον. Που αλλού θα έβρισκε τόσο υλικό για τα βιβλία του; Εκείνη τη στιγμή έπιασε μια φευγαλέα σκιά με την άκρη του ματιού του.

 

Northerain: Έβρεχε. Ο Φρόντο ήταν εξαθλιωμένος από τις ταλαιπωρίες. Δεν άντεχε άλλο. Όλα μάταια. Έχωσε την κάνη του περιστρόφου στο στόμα του κι αυτό του θύμισε τις πίπες που έκανε στον Γκάνταλφ για να τον αφήσει να κρατήσει το δαχτυλίδι.

(Συγνώμη αλλά δεν άντεξα :p)

Edited by Μελδόκιος

Share this post


Link to post
Share on other sites
northerain

Meldokios is evil. Oi pipes ti rolo barane? Exo ego gays sta dihghmata mou? e?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Μελδόκιε, I told you so... :tease:

 

:diablo:

Share this post


Link to post
Share on other sites
elminster

"Φωσκολος":

Ο Φροντο, αφου ειχε βιασει 13 κοπελες εκεινο το βραδυ και ειχε σκοτωσει αλλες 4 μεσα στην καταστροφικη του μανια, πηγε να κρυφτει στον εργοδοτη του, Σαουρον που διοικουσε την πολυεθνικη εταιρια με το ονομα Μορντορ, και πληρονε τον Γροντο για να κανει βρομικες δουλεις. Στο γραφειο του Σαουρον βρηκε και αλλους κυριους να συζητουν μαζι του

 

Κυριος: <Πρεπει να το πιστεπσεις Σαουρον>

Σαουρον: <οχι, δεν μπορει!>

Κυριος: <πρεπει να το πιστεπσεις>

Σαουρον: <οχι, οχι δεν μπορει!>

.....

Κυριος: <Πρεπει να το πιστεπσεις Σαουρον>

Σαουρον: <Δεν μπορει να συμβαινει αυτο το πραγμα, οχι ΟΧΙ!!!>

 

Ο Φροντο μετα απο τρια τεταρτα, που πεφτει απολυτη σιωπη, βρισκει την ευκαιρια να ρωτησει τι συμβαινει. Οι αλλοι του εξηγουν πως Η Μορντορ καταρεει και οι τιτλοι μετοχων της εχουν πεσει κατακορυφα, η μονη λυση φενειται μια κομπινα που σαν σκοπο εχει να καταστραφουν οι παρουσες μετοχες και να γραφουν αλλες, ψεφτικες, αλλα δυνατες. Ο Σαυρον δεινει εντολη στουν Φροντο και στους αλλους, τους γνωστους πλεων Αραγκορν, Λεγκολαντ (αυτος ηταν απο την συνεταιρη εταιρια λεγκο) και τον Γκιμλη να πανε μυστικα στο βουνο και να καταστρεψουν στη φωτια τα χαρτια.

 

Ο Μετοχοκουβαλητης στο ταξιδι του, ομως, συναντα μια πολυ ομορφη, αλλα τυφλη κοπελα, που την ερωτευεται και της υποσχετε να την κανει καλα. Μετα απο ενα αυτοκινητιστικο στη διαρκεια του ταξιδιου, η κοπελα (εν ονοματι "Γκολουμελλα" που ηταν απο την Βραζιλια) μενει και κουτση. Ομως παρα τις δυσκολειες φτανουν στο βουνο.

 

Πριν Βαλουν στις μετοχες φωτια, η Γκολουμελλα λεει στον Φροντο πως τον αγαπησε μονο και μονο για τις μετοχες του, και θα προσπαθισει να τις σωσει με καθε τροπο, ομως η συντρογια δεν εγκατελειψε τον στοχο της και καινε μαζι και την κοπελα, που μετα και απο αυτο μενει και κοφαλαλη. Ο φροντο στο τελος αφου μαθαινει πως η κοπελα ηταν η μητερα του, τη σκοτωνει για να παρει εκδηκιση (!?!).

 

Τελος, η συντροφια επιστρεφει στα γραφεια της Μορντορ, οπου απο εκει ο καθενας παιρνει τον δικο του δρομο και χανονται. Μονο Ο Σαουρον Παραμενει να ειναι ζωντανος για τα επομενα 13000 επισοδια.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Atrelegis:

Το Βουνό του Χαμού ορθωνόταν στον ορίζοντα, ένας καρκίνος στη Μέση Γη, το σιδηρουργείο του αντικειμένου που έφερε τον Πόλεμο και το Σκοτάδι. Το ανθρωπάκι διαπίστωσε πόσο μικρός ένιωθε μπροστά σε αυτό, μία μιρκή κουκίδα μπροστά στη μαύρη θάλασσα από κανπνό και στάχτη που ξερνούσε προς τον κόσμο, με κόκκινες αναλαμπές να βρυχώνται κάπου στην απόσταση, καθώς η άσβεστη φλόγα που έκαιγε στα σωθικά του ζητούσε να λυτρωθεί από τον αιώνιο ύπνο της.

Περπατούσε πάνω στο έδαφος που από καιρό είχε ράνει θειάφι και φλόγα, όπλα του Ματιού, το απομεινάρι ενός κατώτερου θεού που έκρυβε τη σωτηρία και την αναγέννησή του στο μιρκό εκείνο αντικείμενο. Κάποτε, όλα αυτά του φαίνονατν γελοία, παραμύθια για να τρομάζουν τα παιδιά.

Αφού το είχε κρατήσει, είχε διαπιστώσει πόσο λάθος έκανε...

Ο ήλιος βρισκόταν κάτω από το νέφος του Οροντρούιν, οι αχτίδες του προβάλλοντας αδύναμες, αγγίζοντας περαστικά το έδαφος της Μόρντορ, μακραίνοντας τις σκιές και οδηγώντας τα κτήνη που δεν είχαν όνομα να ορμήσουν στα πιο απόμακρα βάθη των σπηλαίων τους, αναμένοντας το σημάδι του αφέντη τους, όταν, ντυμένος με ένα νέο σώμα, θα ποδοπατούσε τον κόσμο των Ανθρώπων.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

Μελδόκιος/Θρόγγος/Dada/Ορφική παράνοια:

 

O Φρόντο έπιασε το δακτυλίδι και είπε: Χίλια χρόνια να ζήσεις, Αλή πασά! Οι φτερωτές κατσαρόλες απάντησαν καταφατικά, και το τούνελ βυθίστηλκε στο σκοτάδι. Μαύρη σαν καλιακούδα πετάχτηκε μια τεράστια μπλε αρκούδα και έφαγε τον μικρό Πινόκιο. Σκοτώσω φάω ρευτώ ήταν τα τελευταία της λόγια, αλλά χωρίς εισαγωγικά, γιατί οι βάσεις ήταν ψηλές.

 

:p

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Aldus Huxley:

Ο Sauron είχε χάσει το σώμα του, αλλά ζούσε ακόμη, κυρίως λόγο της βιομηχανικής μεταβολής που είχε κάνει στο σύστημά του, αλλάζοντα το RNA του με βάση του αλγόριθμου του εγκεφάλου του. Χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο, αποθήκευσε μέσα στο Bard-Dur τις σκέψεις του, σαν μία βάση δεδομένων που υπολόγιζε τις στρατηγικές του επιλογές και ήταν σε θέση να δρα αντί για αυτόν με την ίδια εφευρετικότητα όπως και εκείνος.

Στο ενδιάμεσο, ο ίδιος ζούσε μέσα σε μία απόμεκρη σπηλιά-εργαστήριο, όπου συνέθετε με μικλοκυτταρικές ενώσεις το νέο του σώμα, που το δαχτυλίδι θα έφερνε στη ζωή, ενισχύοντάς το με τις απαραίτητες λειτουργίες ώστε να το μετατρέψει σε μία ασταμάτητη πολεμική μηχανή...

 

Άρλεκιν:

"Δεν καταλαβαίνεις, Έογουιν;" είπε ο Άραγκορν, ακονίζοντας το σπαθί του. Ήταν γυμνός από τη μέση και επάνω και οι σπίθες έριχναν σκιές πάνω στους τέλεια σχηματισμένους κοιλιακούς του. Οι ουλές που από χρόνια τώρα έφερε από μάχες, σημάδι του άκρατου ανδρισμού του, έκαναν την νεαρή Ρόχιρριμ να τρέμει από νεανικό πόθο. "Δεν έχουμε μέλλον εμείς οι δύο. Η καρδιά μου ανήκει σε άλλη!"

Αυτή έτρεξε και έπεσε στα πόδια του, προσπαθώντας να τον συγκρατήσει, νιώθοντας την καρδιά της να βυθίζεται στη σκέψη ότι κάποια άλλη θα χαιρόταν αυτό το σώμα.

"Όχι! Τι θα πας να κάνεις; Αυτή δεν είναι καν άνθρωπος! Μόνο εγώ μπορώ να σε καταλάβω! Σε αγαπώ!"

Ο Βασιλιάς της Γκόντορ της έριξε ένα σκληρό ειρωνικό βλέμμα με τα σκληρά ειρωνικά του μάτια και της χαμογέλασε σκληρά και ειρωνικά με τα σκληρά και ειρωνικά του χείλη.

"Ανόητο κορίτσι...επειδή για μία φορά και μόνο έγινες δική μου πάνω στο κότερό μου, εκείνη τη νύχτα, νομίζεις ότι έχεις δικαιώματα στη δική μου καρδιά; Δε σε χρειαζόμουν παρά μόνο για να ξεπεράσω την απώλειά μου...τώρα όμως, όχι πια!"

Και μ αυτά τα λ΄γοια, έφυγε, αφήνοντάς την πίσω, να κλαίει με λυγμούς.

 

Κεντάρο Μιούρα (Δημιουργός του Berserk):

"Χαχα, κοριτσάκι!" είπε ο Witchking στην νεαρή Έογουιν, που είχε πέσει από το άλογό της, αποκαλύπτοντας ότι ήταν πια γυναίκα. "Είσαι ωραία γκομενίτσα και θα σε βιάσω!"

Της αφαιρεί την πανοπλία (η κοπελιά είναι βεβαίως κουκλάρα. Το Ringwraith βγάζει ένα περίεργο πέος, που μοιάζει με φλυγιτζούρι, γεμάτο με καρφιά)

"Τώρα θα σε καβαλήσω εγώ!"

Τότε ο Πίπιν ορμάει με το τεράστιο σπαθί που έκλεψε από έναν Ούρουκ-Χάι, και κόβει το περίεργο όργανό του.

"Η Π*ΤΣΑΑΑ ΜΟΟΟΥΥΥ!" ουρλιάζει το πλάσμα της νύχτας

"Χα! Στην κόντυνα λίγουλάκι..."

Share this post


Link to post
Share on other sites
The Blackcloak

Βάγκνερ: Το Δαχτυλίδι το κλέβει ο Γκίμλι και γίνεται Βασιλιάς των Νάνων Κάτω απ' το Βουνό, όπου τους βάζει να παράγουν χρυσάφι για να ικανοποιήσει την απληστία του, αποτέλεσμα ανικανοποίητης σεξουαλικότητας... Οι Βάλαρ, επειδή χρειάζονται το δαχτυλίδι για μια συμφωνία με Πλάσματα Πέρα Από το Εξώτερο Κενό, τα οποία θυμωμένα που δεν τους δόθηκε πληρωμή απήγαγαν τη Γιαβάννα, με τη βοήθεια του Σάουρον κατεβαίνουν στο βασίλειο του Γκίμλι μεταμφιεσμένοι. Εκεί ο Σάουρον εξαπατά τον Γκίμλι να πάρει τη μορφή ποντικού και τον αιχμαλωτίζει, απαιτώντας να του δώσει ό,τι έχει ως αντάλλαγμα για την ελευθερία του. Ο Γκίμλι δίνει το Δαχτυλίδι τελικά, αλλά του ρίχνει θανάσιμη κατάρα να φέρει θάνατο στους ιδιοκτήτες του. Τα δύο Πλάσματα Περα Από το Εξώτερο Κενό, ονόματι Φάσολτουνγκ και Φάφνουνγκ μονομαχούν για το ποιος θα κρατήσει το Δαχτυλίδι. Ο Φάφνουνγκ νικά , αλλά ο Φάσολτουνγκ τον καταριέται να γίνει Δράκος κι να φυλά αιώνια το Δαχτυλίδι.

 

Κάπου αλλού η Έογουιν και ο αδελφός της ο Έομερ έχουν ένα ένοχο μυστικό. Η Έογουιν είναι έγκυος από τον Έομερ και δεν το ξέρει ο μέλλων σύζυγός της, Φάραμιρ. Μόλις το μαθαίνει σκοτώνει στη μάχη τον Έομερ, αλλά η Έογουιν φεύγει στις ερημιές, όπου αφού γεννήσει τον Ζίγκουμερ πεθαίνει από εξάντληση και λύπη. Το μωρό όμως το περθάλπτουν Βαλκυρίες του Μάνγουε. Όταν μεγαλώνει γίνεται τρανός ήρωας. Νικά τους διεφθαρμένους Νάνους Κάτω από το Βουνό, παίρνει από τον Γκίμλι τη Δράκο-Μάσκα που σε Κάνει Αόρατο και μαθαίνει για το θησαυρό του Φάφνουνγκ. Πηγαίνει και σκοτώνει τον Φάφνουνγκ παίρνοντας το Δαχτυλίδι, που το δίνει στην Άργουεν για να γίνει ο σύζυγος της κόρης της. Οι ευγενείς του βασιλείου και κυρίως ο κουνιάδος του Γκούνθερ όμως συνομωτούν εναντίον του και με δόλο πείθουν τη γυναίκα του Κρίμχιελ να αποκαλύψει το τρωτό του σημείο, που βρίσκεται εκεί που ένα φύλλο επέσε στο σώμα του Ζίγκουμερ όταν έκανε μπάνιο στο αίμα του Δράκου. Τελικά σε ένα κυνήγι ο Γκούνθερ τον σκοτώνει με προδοσία. Όμως το Βασίλειο διαλύεται στα δύο και το μισό το καταλαμβάνουν επιδρομείς από την Ανατολή , ονόματι Ούν. Η Κρίμχιελ διψασμένη για εκδίκηση γίνεται γυναίκα του βασιλιά των Ούν και προσκαλεί τον αδερφό της και άλλους άρχοντες στην Αυλή της. Εκεί βάζει φωτιά στο κτήριο που μένουν και τους σκοτώνει με σπαθί καθώς βγαίνουν έναν έναν. Τέλος ένας στρατιώτης αποκεφαλίζει την Κρίμχιελ, μη "μπορώντας να βλέπει μια γυναίκα να έχει σκοτώσει τόσους άρχοντες". Τελικά τον θησαυρό του Ζίγκουμερ τον πετάνε στον Άντουιν μαζί με το δαχτυλίδι.

 

Επέρχεται το Λυκόφως των Βάλαρ και η Τελευταία Μάχη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Καλα Νιχιλιο,φοβερο θεμα!Κι ολα τα παιδια εγραψαν! :cool2:

 

Τζον Σταινμπεκ

"Τα δακτυλιδια της οργης" (τιτλος πρωτοτυπου.."The rings of wrath-Ringwraths!")

 

"Ο Φροντο ειχε στριμωχτει με τον Σαμ διπλα στη γυναικα του φτωχου κατοικου της Μορντορ που αναγκαστηκε να μετακομισει με ολη του την οικογενεια προς αναζητηση καλυτερης τυχης.

-Καταραμενε Σαουρον!Παιρνει τα κτηματα μας να τα κανει στρατοπεδα.Και εμεις οι φιλησυχοι ορκ που δεν ειμαστε στο στρατο του για να μας ταιζει,τι θα τρωμε?

Το μικροσωμο χομπιτ δεν του εδινε και πολυ σημασια.Αλλα κουβεντιαζε μαζι του που και που για να κρατιεται ξυπνιο.Το γκολουμ καθοταν ησυχο στην καροτσα με τους παππουδες και τα μικρα ορκακια αλλα μπορουσε ανετα να σκαρφαλωσει μεχρι το παραθυρο και να του κλεψει το δακτυλιδι.

Βεβαια υπηρχε και ο Σαμ αλλα αυτος ειχε βυθιστει σε βαθυ υπνο.Ουτε τα τρανταγματα της Μπιουικ΄21 στους αθλιους δρομους της Μορντορ,ουτε οι χοντρες μυγες που μπαινοβγαιναν στα ρουθουνια του τον ειχαν ξυπνησει ως τωρα.

Το φορτηγο σταματησε αποτομα με εναν μεταλλικο αναστεναγμο στην πλαγια του Μαουντ Ντουμ.Χαιρετησαν τους κακομοιρους ορκ και προχωρησαν προς τη σπηλια.

Πληθος κοσμου ηταν μαζεμενο εξω απο το στομιο της σπηλιας.Ανθρωποι,χομπιτ,νανοι,ξωτικα και αλλες φυλες που ο Φροντο δεν ηξερε καν οτι υπηρχαν.Μπηκε στην ουρα και κοιταξε προσεκτικα τους μπροστινους του.Ολοι τους κουρασμενοι και φτωχικα ντυμενοι και με ενα μαγικο δακτυλιδι στο χερι.

Σηκωσε το δικο του δακτυλιδι και διαβασε για πολλοστη φορα το κειμενο του.

"Ειστε νεος και με φιλοδοξιες?Ελατε τωρα στην ηλιολουστη Μορντορ!Σιγουρη δουλεια με υψηλες αμοιβες!Ορυχεια Μαουντ Ντουμ"

Αφου το σπιτι του στο Σαιρ το πηρε η εφορια,δεν ειχε αλλη επιλογη.Πηρε την αξινα,χτυπησε καρτα και μπηκε στο ορυχειο."

Edited by heiron

Share this post


Link to post
Share on other sites
The Blackcloak

Σοπενχάουερ: Η ζωή είναι ένας διαρκής θάνατος που αναβάλλεται, άρα όλοι όσοι ζούν είναι καταραμένοι. Ο Φρόντο δίνει το Δαχτυλίδι στον Σάουρον για να τους απαλλάξει... :tease: :blackcat:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Throgos

Ουμπέρτο Έκο:

 

Ο Φρόντο κοιτούσε χωρίς κανένα ίχνος έντασης τη λάβα, που καταβρόχθιζε τα πάντα στο πέρασμά της. Άραγε πού πήγαιναν όλα αυτά; Η σκέψη του πήγε στον Ούγο της Λομβαρδίας, που κάποτε σε μια φιλοσοφική συζήτηση μαζί με κάποιους απεσταλμένους του Γερμανού Καγκελάριου είχε αναφερθεί στην ύπαρξη του κενού. Είχαν περάσει ώρες προσπαθώντας να τους αποδείξουν ότι το κενό είναι κάτι που η φύση απεχθάνεται, και τείνει να γεμίσει με ύλη. Εκείνοι όμως υποστήριξαν την άποψη του Λεονάρδου από τη Λυόν στο βιβλίο του "Μαθηματική Απόδειξη της Τάσης του Κενού", που έλεγε ότι ο αιθέρας δεν μπορούσε να υπάρξει αν η φύση δεν απεχθανόταν το κενό.

 

Εκεί τον βρήκε ο Σαμ, αλλά ο Φρόντο τον είδε και του ήρθαν στο μυαλό τα λόγια του Ηγούμενου του Γιόρκσαϊρ "Ποτέ μη λες ποτέ". Παίρνοντας θάρρος από αυτά τα λόγια, συλλογίστηκε την αγαπημένη του Λουέλια που είχε αφήσει στην φάρμα του γερο-πατέρα του, έγκυο και με τα μάτι γεμάτα δάκρυα, και πέταξε το δαχτυλίδι.

Share this post


Link to post
Share on other sites
trillian

Ουμπερτο Εκο (επισης!υποθέτω αυτό κατατάσσεται στη θεωρία της ταυτόγχρονης ανακάλυψης :hmm: )

 

SPOILERS!!(υποθετω...)

 

Ο Φρόντο κρυβόταν πίσω από τους βράχους για ώρες. Προσπαθούσε να παραμείνει ήρεμος. Το χρωστούσε στο Μπίλμπο. Ξαφνικά, η υπομονή του ανταμείφθηκε:Μ ένα μαγικό «παφ» βρίσκονταν μπροστά του ο ίδιος ο Σάουρον, ο Σαρουμαν, η Σέλομπ κ τ άλλα παιδιά. Αλλά ο Φρόντο δεν ενδιαφερόταν γι αυτούς. Τον ενδιέφερε εκείνη η μικρή φιγούρα στο κέντρο, πάνω σε ένα τραπέζι κ δεμένη σ ένα εκκρεμές. Ο καημένος ο Μπιλμπο φαινόταν καταταλαιπωρημένος. Κ όμως, το πνεύμα του δεν είχε καμφθεί. Κοίταζε την ομήγυρη με πρόσωπο ατάραχο. Ο Σάουρον έσκυψε απειλητικά από πάνω του. «Και τώρα μικρέ χόμπιτ, θα μας πεις αυτό που θέλουμε να μάθουμε:Που είναι το Ένα Δαχτυλίδι? Μίλησε τώρα κ θα σου χαρίσω τη ζωή. Αλλιώς, θα σε πετάξουμε στο Οροντρούιν»

Ο Μπίλμπο τον κοίταξε στο Μάτι του κ απάντησε, με την κατάλληλη δόση καταφρόνιας στη φωνή: ”Me gavte la tapa”. (Μια γραφική έκφραση του Σάιρ). Ο Μαύρος Άρχοντας άσπρισε απ το κακό του κ κλώτσησε το τραπέζι. Ο καημένος ο Μπίλμπο βρέθηκε να διαγράφει ελλείψεις στον πνιγηρό αέρα της Μόρντορ.

Καθώς οι ορδές των ορκ ούρλιαζαν από ευχαρίστηση, ο Φρόντο ξεγλίστρησε απ τους βράχους κ άρχισε ν ανεβαίνει το μονοπάτι. Δεν έκλαιγε. Προχωρούσε με το κεφάλι του γεμάτο σκέψεις.

«Ο Μπίλμπο είχε δίκιο...Κανείς δε θα μας πιστέψει αν τους πούμε ότι η ιστορία του Δαχτυλιδιού ήταν ψεύτικη, μια βιτρίνα για τις παράνομες δραστηριότητες του Μπίλμπο, κ οι περιπέτειες του μια προκάλυψη για τα παράνομα πλούτη από το λαθρεμπόριο πιπόχορτου. Θέλουν το Ένα Δαχτυλίδι κ θα συνεχίσουν να το ψάχνουν στους αιώνες των αιώνων»

Ασθμαίνοντας, έφτασε στις Σάμαθ Νάουρ. Έκατσε σε μια πέτρα κ άφησε το βλέμμα του να πλανηθεί.

«Σε λίγο θα με βρουν. Δε θα προσπαθήσω να τους ξεφύγω...θα μείνω εδώ κ θα κοιτάω το Μπαραντ ντουρ. Είναι τόσο ωραίος».

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Rene Goscini (δημιουργός του Αστερίξ Λούκι Λουκ και Ισνογκούντ)

Σαμ: Φρόντο, νιώθω μια αδυναμία.

Φρόντο (φοράει το δακτυλίδι): Όχι Σαμ, έπεσες στη μπιζουτιέρα του Γκάνταλφ όταν ήσουν μικρός!

-Επόμενο πάνελ-:

Σαμ (πλακώνοντας στις μπούφλες ένα Ουρούκ Χάι): Είναι τρελά αυτά τα Ουρουκ Χάι.

Ουρουκ Χάι: Καταταγείτε μας έλεγαν...

****

Αραγκορν (ατενίζοντας το ηλιοβασίλεμα): Είμαι ένας φτωχός και μόνος ρέιντζερ

***

Γκόλουμ: Θέλω να γίνω δακτυλιδοκουβαλητής στη θέση του δακτυλιδοκουβαλιτή...

 

 

Stan Lee (έγραψε τα περισσότερα κόμικ της Marvel):

Από απλό Χόμπιτ ο Φρόντο Μπάγκινγκς κληρονόμησε το δακτυλίδι του θείου του και έγινε ο ανυπέρβλητος ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΩΝ!

Θα μπορέσει όμως να αντιμετωπίσει τον φοβερό ΣΩΡΟΝ στην καταπληκτική ιστορία Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ;

Edited by Nihilio

Share this post


Link to post
Share on other sites
Balidor

Τώρα και σε έκδοση Β(ά)ραζιλιάνικου…

 

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια όμορφη καλλονή με πράσινα μάτια, μακριά ξανθιά μαλλιά η Φροντονέλλα, Η κακομοίρα όμως ήτανε τυφλή, έτσι λοιπόν ζούσε για πολύ καιρό στο μικρό χωριό Σαιρζιλία μόνη της καθώς ήταν και ορφανή και φτωχή…

Το θέμα όμως είναι ότι είχε αθώα ψυχή και δεν είχε αυνανιστεί ποτέ. Έτσι λοιπόν το μόνο που έκανε είναι να μαζέυει τα λουλούδια της Σαιρζιλίας και να περιμένει το πριγκιπόπουλο που θα την σώσει…

 

Μία μέρα που λέτε, Πάνω σε ένα κάρο με δύο άλογα, ακούγονται τα παιδάκια: Πυροτεχνήματα Χοσέ Αρμαντο Γκάνταλφε. Τότε μόνο και μόνο από το καυλιάρικο όνομα η Φροντονέλλα βγαίνει έξω να ακούσει (γιατί ήταν τυφλή) το δήμετρο παλικάρι με τα ανέμελα βρόμικα μαλλιά, το κολλητό σκισμένο παντελόνι, την μπλούζα των Iron Maiden και με το μουσάκι αλά System Of A Down.

 

Μένει άναυδη από αυτόν και αυτός από αυτήν, 5 επεισόδια μετά θέλουν να παντρευτούν αλλά επειδή ο Χοσε Αρμάντο Γκάνταλφος είναι από πλούσια οικογένεια και ο πατέρας, Σάρουμαν, ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας δεν θα τον άφηνε να την παντρευτεί επειδή ήταν τυφλή.

 

Έτσι λοιπόν θέλησαν να κλεφτούν στους νάνους στην Μόρια …

Φθάνουν στη πόρτα… ‘Άλτ είς Σύ;;;’ φωνάζει ο πορτιέρης, ‘δεν μπαίνετε έτσι σε τέτοιο κλαμπάκι … το σύνθηυμα

Μέ..λλ…όν’ λέει ο Χοσέ Αρμάντο Γκάνταλφος διστακτικός και τους αφήνει.

Καθώς ήταν και οι δύο εκεί, μάθανε (από τον μπάρμαν Γκιμληκτέιλ) ότι ο Χοσέ Αρμάντο Γκάνταλφος δεν είναι γιος του πατέρα του Σάρουμαν και ότι η Φροντονέλλα είναι το παιδί που πετάξανε επειδή νόμιζαν ότι ήταν νεκρό, αλλά αυτό απλώς ήταν τότε τυφλό. (Τελικά τα μάτια δείχνουν μεγαλύτερη ζωντάνια από τους χτύπους της καρδιάς.)

 

Έτσι αφού η Φροντινέλλα είναι η πραγματική κόρη πήρε τα λεφτά που πατέρα της, πήγε στα μαγικά ξωτικά και εκεί έκανε επέμβαση στα μάτια, είδε πόσο σαβούρης και φρικιό είναι ο Χοσε Αρμάντο Γκάνταλφος, τον χώρησε και μετά έπεσε στην λάβα του βουνού της Μόρντορλόγγι να αυτοκτονήσει…

 

(γαμώ τα Χάπι έντς μέσα) :diablo: :diablo: :diablo:

Share this post


Link to post
Share on other sites
brave

Ο Φρόντο παλεύει με το Γκόλουμ στην άκρη του ηφαιστίου, ενώ ο Γκόλουμ του καταφέρνει μια θανάσιμη πληγή απο δάγκωνα στο λαιμό.

κανονικά θα είχε πεθάνει, όμως αντλούσε δύναμη απο το δαχτυλίδι.

Τότε έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στο θάνατο, και στην υποταγή στο Ένα.

Ο Σάμ προσπαθούσε να σηκωθεί, ενώ διέκρινε τη μάχη π[ου έδινε ο φίλος του με τον εαυτό του.

Είδε τον Φρόντο να καταφέρνει να πετά το Γκόλουμ στην διάπυρη λάβα,και ενώ τα μάτα του θύμιζαν φωτιές της κόλασης, να μετατρέπεται σε ένα πλάσμα που καμία σχεση δεν έχει με την αθωότητα των χόμπιτ.

τότε με ένα σάλτο, κλαίγοντας και ζητώντας του συγνώμη, πέφτει πάνω του, και πέφτουν κι οι τρείς (αυτός , ο Φρόντο και το δαχτυλίδι) στη λάβα.

Οι μαχητές έξω απο τη Μόρντορ ενωείται πως σκοτώνονται όλοι, εκτός απο τον Γκάνταλφ, ο οποιος βρίσκεται να κοιτά τα αποτελέσματα της μάχης οπου κανείς δεν έμεινε ζωντανός (ουτε τα ορκ φυσικα)

τότε ο Σάροουμαν του χτυπάει την πλάτη φιλικά, και του λέει : μάλλον νίκησες κι αυτή την παρτίδα, παίζουμαι άλλο ένα?

Ο Γκάνταλφ γνέφει καταφατικά, και οι δυό Θεοι (όπως αποδείχτηκε) στήνουν ξανά τα πιόνια τους στη σκακιέρα της τέταρτης εποχής

 

 

 

BRAVE

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

William Shakespeare:

 

Άρουεν: "Ω Άραγκορν, Άραγκορν, γιατί να'σαι ο Άραγκορν;" [R&J]

Ο Φρόντο, στο Βουνό του χαμού: "Να το πετάξει κανείς, ή να μην το πετάξει;" [Hamlet]

Το Ένα Δαχτυλίδι: "Remeeeember meee" [Hamlet; Ham. sr. to Ham. jr]

 

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Clive Barker

Ο Μπίλμπο Μπάγκινς προσπαθούσε για χρόνια απεγνωσμένα να λύσει το παζλ του δακτυλιδιού. Και τώρα βρισκόταν λίγο πριν την επίλυση του.

"Ένα δακτυλίδι για να κυριαρχίσει πάνω σε όλα" διάβασε, καθώς και το τελευταίο κομμάτι του παζλ μπήκε στη θέση του.

Μια αλυσίδα πετάχτηκε μέσα από το δακτυλίδι και τον κάρφωσε στο δεξί του πλευρό. Χώθηκε βαθιά στη σάρκα του, ξεσκίζοντάς την. Μια δεύτερη αλυσίδα γαντζώθηκε στο πρόσωπό του. Και μετά μια τρίτη, μια τέταρτη, μια πέμπτη...

Σε λίγο είχε κατακαρφωθεί από αιχμηρούς γάντζους στα άκρα αλυσίδων, που τον τράβαγαν μέσα στο δακτυλίδι. Προσπαθούσε να ουρλιάξει, αλλά η γλώσσα του είχε κολλήσει στα χείλη του, καρφωμένη από το αγκυλωτό άκρο μιας αλυσίδας.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Isis

Paolo Cohelo ("Αλχημιστής" κλπ):

 

Η φύση συνωμότησε ώστε το δαχτυλίδι να φτάσει στα χέρια του Φρόντο.

 

Κάνοντας το γύρο της Μέσης Γης για να βρει κατάλληλο μέρος να καταστρέψει το δαχτυλίδι, τελικά δεν τα καταφέρνει και επιστρέφει στο Σαΐρ.

 

Εκεί, απογοητευμένος πού δε βρήκε το κατάλληλο μέρος για να καταστρέψει το δαχτυλίδι κάτω κάθεται από τη σκιά ενός δέντρου να ξαποστάσει από το μακρύ ταξίδι.

 

Συνειδητοποιεί πως ο Σάουρον δεν υπάρχει στ' αλήθεια και πως όλο το ταξίδι έγινε με σκοπό την απόκτηση εμπειριών. Ο ψυχικός πλούτος ήταν το αντικείμενο της αναζήτησης.

 

Χαρούμενος επιστρέφει στο σπίτι του και τοποθετεί το δαχτυλίδι σε προθήκη πάνω από το τζάκι για να τη βλέπει και να θυμάται πόσο πλούσιος έγινε από τις μνήμες εμπειριών που απέκτησε.

Edited by Isis

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Clark Ashton Smith:

Τα Εντ, εκείνα τα κτήνη από σάρκα και ξύλο, φτιαγμένα από την μαγεία των τρελών Ξωτικών της Πρώτης Εποχής, προχωρούσαν, παρακινημένα από τ μαύρο πετράδι που ο Γκάνταλφ κρατούσε, το οποίο υπέτασσε τα μυαλά τους, δένοντας με μαύρες αλυσίδες τη σκέψη τους.

Τα Ορκ του Σάρουμαν, όλα από χρόνια τρόπαια των πολύνεκρων μαχών προχωρούσαν, η ανίερη ζωή τους προερχόμενη από δαίμονες που είχε υποτάξει στην εξουσία του. Τα Εντ ήταν γιγάντια, αλλά αυτό δεν τα σταματούσε. Τα Ορκ ενώνονταν σε ένα κοινό σώμα, δένοντας τις σάρκες και τα άκρα τους, σχηματίζοντας γιγάντια κατασκευάσματα από θάνατο...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.