Jump to content
  • Announcements

    • RObiN-HoOD

      Αναβάθμιση συστήματος 1-10-2017   09/30/2017

      Έγινε αναβάθμιση του συστήματος. Λόγω αυτού χάθηκαν ελάχιστα βραδινά μηνύματα αλλά όχι οι ιστορίες. Κατά τα γνωστά αν δείτε τίποτα περίεργο αναφέρετε το εδώ να το δούμε. Ευχαριστώ.
Sign in to follow this  
Nihilio

Αν το LotR το έγραφε ο...

Recommended Posts

month

Sauron: Το μάτι μου βλέπει τα πάντα στην μέση γη. Έχω ζήσει αιώνες ολόκληρους μαζί με αυτούς που τώρα προσπαθούν να με σταματήσουν. Ο ίδιος ο Morgoth με υπολόγιζε ώς έναν απο τους πιο πονηρούς του λοχαγούς, και ίσως τον δεύτερό του. Είμαι υπέυθυνος για την καταστροφή χιλιάδων ανθρώπων, αφού κανένας δεν μπορεί να με ξεγελάσει. Και τώρα μου λέτε ΌΤΙ ΈΝΑ HOBΒIT ΜΠΉΚΕ ΣΤΗΝ MORDOR ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΩ, ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΟΥ ΧΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΕΤΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ!!!

Gandalf: Φοβάμαι πως ναι.

Sauron: Ο σεναριογράφος είναι για κλάμματα! Ήθελε να νικήσουν οι καλοί και με έκαψε κανονικά! Απαιτώ Αποζημίωση!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Από πού είναι αυτό Month;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

"Ωραία, πάμε πάλι από την αρχή"

"Μάλιστα, σκοτεινέ Αφέντη"

"Οι ορδές στη Γκόντορ και στο Χελμ αποτράπηκαν σωστά;"

"Εξοντώθηκαν μέχρι τον τελευταίο, σκοτεινέ Αφέντη"

"Ναι, ναι. Και τώρα το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεων μου βρίσκεται..."

"Γύρω από το Βουνό του Χαμού Σκοτεινέ Αφέντη"

"Όπου εκεί βρίσκεται και ένα...Χόμπιτ, σωστά;"

"Μάλιστα, Σκοτεινέ Αφέντη"

"Με το Δαχτυλίδι Που Αν Καταστραφεί Θα Σημάνει Το Τέλος Μου, Σωστά;"

"Μάλιστα, Σκοτεινέ Αφέντη"

"ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ RINGWRAITHS ΜΟΥ ΑΚΟΜΗ ΕΔΩ ΠΕΡΑ;"

 

Φρόντο (με το κεντρί): ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΓΚΡΈΥΣΚΑΛΛ!

Share this post


Link to post
Share on other sites
month

Αν το έγραφε ο mel brooks μάλλον. Τα κάνει κάτι τέτοια. Έχω να δηλώσω κάτι. Αν τα έβλεπε ο Τολκιν όλα αυτά, ή που θα είχε αρπάξει κάνα αυτόματο, ή που θε είχε λυθθεί στα γέλια! Ιερόσυλοι! Συνεχίστε το έργο σας. And may the swarsh be with you.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

"Σαπίλα και παρακμή!"

Γκοντοριανή κραυγή μάχης

Share this post


Link to post
Share on other sites
LordCeleborn

Tarrantino - From dusk till dawn

 

Bilbo: - What were they, Orcs?

Aragrorn: - They looks like Orcs? Is that what they look like? They were Wraithrings! Orcs dont Scream your brains out when you meet them! I dont give a fuck how Green they are!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morgoth_dark_lord_of_Angbad

Σπίφ και Σπάφ:

[Σπαφ]-Γειά σου Σπίφ

[Σπίφ]-Γειά σου Σπάφ

[Σπαφ]-Κοίτα Σπίφ, βρήκα ένα δαχτυλίδι

[Σπίφ]-Ποιανού να'ναι άραγε?

[Σπάφ]-Κοίτα, ένας μουσάτος

[Γκάνταλφ]-Σπάφ, πρέπει να πάς το δαχτυλίδι στο Mount Doom και να το ρίξεις στη λάβα για να καταστραφεί.Το μέλλον της μέσης Γης εξαρτάται απο σένα.

[Σπάφ]-Ώωω.Σοβαρά μιλάς?

Εκείνη τη στιγμή όμως ένα λυσσασμένο κανίς δαγκώνει το Σπάφ στο λαιμό.

Τελευταίο καρέ δείχνει τον τάφο του Σπαφ που γράφει πάνω "Ετρωγε λιπαρά"

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Αρκάς:

Φρόντο: Δεν αντέχω άλλο.

Φροντο: Συνέχεια ακούω τη φωνή του (του δακτυλιδιού) να με καλεί και να με παρασύρει.

Φρόντο: Με καλεί να το φορέσω.

Φρόντο: Πείτε μου αν υπάρχει άτομο που ακούει συνέχεια κάτι πιο ενοχλητικό και τι είναι αυτό;

Μπόρομιρ: Εγώ. Εσένα.

Edited by Nihilio

Share this post


Link to post
Share on other sites
month

Αν το LoTR το έγγραφε το Southpark

 

 

Στο συμβούλιο του Elrond:

 

Elrond: Ποιός ξέρει να μου πεί τι θα κάνουμε;

Legolas: Νομίζω ότι ξέρω εγώ, κε Elrond!!

Gimli: (κοροϊδευτικά) Νομίζω ότι ξέρω εγώ κε Elrond!!

L: Σκάσε κοντοστούπης!

G: Μην με λες κοντό, γαμημένο ξωτικό!

E: Gimli! Μόλις έβρισες;

G: Είπα ξωτικό;

A: Όχι, εννοεί το «γαμημένο·» δεν μπορείς να λες «γαμημένος» στο συμβούλιο, γαμημένε στούμπε!

G: Μη με λες κοντό, γαμιόλη.

E: Gimli!

B: Είπες «γαμημένος» και πάλι!

E: Boromir!

G: Γάμησε τα, δε βγαίνει άκρη...

E: Gandalf;!

G: Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μπορώ να πω «γαμημένος,» γαμώτο μου!

E: Μήπως θα σ' άρεσε να πας στο Βουνό του Χαμού;

G: Μήπως θα σ' άρεσε να μου πάρεις μια πίπα;

E: Τ' είπες;!

G: Συγγνώμη, συγγνώμη, είπα [βγάζει ένα κέρας]: «ΘΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠάΡΕΙΣ ΜΙΑ ΠίΠΑ, ΈΛΡΟΝΤ;»

 

Την επόμενη μέρα, ανακοινώθηκαν τα ονόματα για την ομάδα που θα πήγαινε στο Βουνό του Χαμού...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Southpark υπάρχει και άλλο, αλλά κάθε προσφορά ευπρόσδεκτη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Lord Velkion:

Γκάνταλφ: Τοξοκρόταλε!

Σάρουμαν: Παρλαμά!

Γκάνταλφ: Γραικύλε!

Σάρουμαν: Τουφεκαλεύρη!

Γκάνταλφ: Μπικικόκο!

Σάρουμαν: Λέλο!

Γκάνταλφ: Κλασαφχενιστή!

Σάρουμαν: Γιδοσμπρώχτη!

Γκάνταλφ: Πασόκε!

 

Atrelegis:

Μπόρομιρ: Δεν το καταλαβαίνω, γιατί το πιο ισχυρό μαγικό αντικείμενο να το έχει το χόμπιτ και όχι κάποιος από τους μαχητές της ομάδας.

Λέγγολας: Και γιατί καλέ στους μαχητές και όχι σε μένα που ταιριάζει και με τα μάτια μου

Άραγκορν: Και γιατί να είναι απλά ένα ring of invisibility, και μάλιστα ελαττωματικό;

Γκίμλι: Ουγκ*

Γκάνταλφ: Αγνωστες οι Βουλές Του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Rowling:

Ο Φρόντο πήρε το γράμμα από τα χέρια της στριμμένης θειας του και το διάβασε:

Αγαπητέ Φρόντο,

έγινες δεκτό να σπουδάσεις στην σχολή των Δακτυλιδοκουβαλητών του Αίζενγκαρντ.

Υπογραφή: Γκάνταλφ ο Γκρίζος

 

Ο Σάρουμαν παρακολουθούσε τη σκηνή από το Παλαντιρ του, τρίβοντας με σατανική ικανοποίηση τα χέρια του. "Έτδσι μπράβο πουλάκι μου," είπε με ένα σαρδόνιο χαμόγελο στα χείλη, "έλα στην παγίδα μου."

 

***

Αν το σκηνοθετούσε ο Πήτερ Τζάκσον την εποχή του Braindead

Σαμ: Μα όχι γλυκειά μου, ο κύριος Μπάγκινς είναι εντελώς φυσιολογικός

Φρόντο(καλυμένος με μια μαύρη κάπα): Braaiiiiinsssssss!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Για να σκεφτούμε όμως και το ενδεχόμενο, μετά την επιτυχία της πρώτης ταινίας, το δαιμόνιο Ηollywood να γυρίσει συνέχειες ή και ριμέηκ σε ελαφρώς διαφορετικό ύφος.

 

Για παράδειγμα:

Εφηβικό θρίλερ: ΑτΔ2: Ξέρω τι έκανες πέρσυ στην Μόρντορ

Μελόδραμα: Η οδύσεια ενός δακτυλιδοκουβαλητή

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Η και σε στυλ γιαπωνεζικου θριλερ...

"Ring: Lord of it"

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Γκαμπριελ Γκαρσια Μαρκες

 

Ο Μπιλμπο Μπαγκινς αφου γυριζει απο τα ταξιδια και τις περιπετειες του ιδρυει ενα ησυχο χωριο σε μια απομακρη περιοχη του Σαιρ.Βαριεστημενος και για να περναει την ωρα του φτιαχνει ενα μαγικο δαχτυλιδι του ρουλ δεμ ολ.Ενας γυφτος που περναει τακτικα απο το χωριο του ονοματι Γκανταλφ του μιλαει για τα θαυματα των ξωτικων και αλλα μαγικα πραγματα οποτε ξεσηκωνεται και φευγει αφηνοντας το δακτυλιδι στον ανηψιο του Φροντο.Συντομα ομως οι πρακτορες της κυβερνησης του Σαουρον μαθαινουν για αυτο και θελουν να το παρουν.Ο Φροντο παρεα με τα μακρινα ξαδερφια παιρνει τα βουνα και γινεται αντιστασιακος.Οταν ομως η μοναδα του διασκορπιζεται απο τις ομοσπονδιακες δυναμεις των Ουρουκ Χαι σε πολλες μαχες με αλλους συντροφους να σκοτωνονται και αλλους να αιχμαλωτιζονται αποφασιζει να ακουσει τη συμβουλη του σοφου γυφτου Γκανταλφ.Να ξεφορτωθει δηλαδη το δακτυλιδι στο κοσμηματοπωλειο οπου φτιαχτηκε στην μεγαλουπολη Μαουντουμ.

Στο μεταξυ ο μεγαλοεπιχειρηματιας Σαρουμαν καταφτανει στο Σαιρ και κατασκευαζει εργοστασια καταστρεφοντας την ησυχη ζωη του χωριου του Φροντο αφου ο γυφτος Γκανταλφ βαρεθηκε να ειναι νεκρος γυφτος και αποφασισε να γινει ζωντανος και να διωξει τον Σαρουμαν απο την πολη Ισενγκαρντ.Και μπλα μπλα μπλα...

Παιδια ξαδερφια εγγονια δις και τρις και τετρακις εγγονα μπλεκονται σε μια ασχετη ιστορια.Οι μισοι ηρωες λεγονται Φροντο (Σεκουνδο) Μπαγκινς και οι αλλοι μισοι Μπιλμπο Μπαγκινς.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Deodonus

Έγραψα το παρακάτω κείμενο, ελπίζοντας να γράψω μία παρωδία του εαυτού μου, για το πώς θα έγραφα εγώ το LotR. Τελικά δεν βγίκε παρωδία, αλλά κάπως κανονικό κείμενο. Τέλος πάντων, είπα να το ανεβάσω, μην πάει χαμένος τόσος κόπος, ε; :beerchug:

 

 

 

Στάθηκε και κοίταξε το Βουνό του Χαμού. Οι τεράστιες φλόγες και η πυρακτωμένη λάβα, σκόρπιζαν στον σκοτεινό ουρανό ένα κατακόκκινο φως και μια λάμψη που άγγιζε τα πιο απόκοσμα μέρη της ψυχής του.

 

Ώστε έφτασε λοιπόν. Μπροστά του ορθωνόταν το μεγάλο ηφαίστειο, η αρχή και το τέλος του Ενός Δαχτυλιδιού που τόσο τον πονούσε και τον βασάνιζε, όλους αυτούς τους μήνες, κρεμασμένο στην αλυσίδα που είχε γύρω από τον λαιμό του. Όπως και όλων αυτών των ατελείωτων συλλογισμών, που τριγυρνούσαν μέσα στον κεφάλι του και τον μπέρδευαν όλον αυτόν τον καιρό. Συλλογισμών που μέρα με την μέρα γινόντουσαν όλο και πιο μπερδεμένοι και αλλόκοτοι και που τις τελευταίες αυτές στιγμές είχαν φτάσει να μοιάζουν σαν μία τεραστία σούπα, που κοχλάζει στον βυθό ενός πελώριου καζανιού.

 

Έπρεπε να συνεχίσει, έπρεπε να καταστρέψει το Ένα Δαχτυλίδι, την απόλυτη Πηγή του Κακού. Αλλά…

 

Αλλά ποιου κακού; Ποιο είναι πια αυτό το Κακό; Και ποιο είναι το Καλό; Και τα δύο αυτά έμοιαζαν να αναμειγνύονται μέσα του σε τέτοιο βαθμό, που πλέον του ήταν αδύνατον να ξεχωρίσει ποιο ήταν το Κακό και ποιο το Καλό από τα δυο τους. Τελικά τι θεωρούσε καλό και τι κακό; Τι θεωρούσαν οι άλλοι ως κακό και ως καλό; Και πόσο τον άγγιζε αυτό; Και πόσο τον ένοιαζαν πια αυτές οι δύο έννοιες;

 

Για αυτόν πια τίποτα δεν ήταν κακό, τίποτα δεν ήταν καλό. Ξαφνικά αυτές οι δύο λέξεις είχαν πάψει να καθοδηγούν τα βήματά του. Τον οδηγούσε μόνο η ελεύθερη καρδιά του, που, με τον χτύπο της, του έδινε σταθερά τον ρυθμό για να προχωρήσει μπροστά. Έναν ρυθμό που μέρα με την μέρα γινόταν όλο και πιο βαρύς, όλο και πιο αργός. Για να φτάσει εκείνη την στιγμή να σταματήσει τελείως.

 

Η φλόγα μέσα του έσβησε. Το μικρό φως, η απαλή θέρμη της ζωής, που κρύβει στα στήθη του κάθε άνθρωπος, άρχισε να πνίγεται από την πηχτή και σκοτεινή ζέστη της καυτής λάβας και της φωτιάς που ξέρναγε αυτό το ηφαίστειο. Ένοιωσε το θειάφι καυτό να γεμίζει τα πνευμόνια του και το Είναι του. Ένοιωσε να του κόβεται η ανάσα…

 

Έκανε να φέρει το χέρι του στην καρδιά του, αλλά παρέλυσε αμέσως, ενώ σήκωνε το βλέμμα του ψηλά, ψάχνοντας απελπισμένα να βρει μήπως και μέσα από τα πηχτά σύννεφα στον ουρανό, είχε καταφέρει να επιβιώσει έστω και μία μικρή, λαμπερή ακτίνα φωτός.

Edited by Deodonus

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

Deodonus, με επιρροές από μεταφρασμένες νουβέλες D&D©®.

>

Tελικά ποιο είναι αυτό το κακό; αυτός ο κύριος που τον βοήθησε και του έδωσε νόστιμο ξωτικίσιο κέικ ή εκείνος που έστειλε τις Εννιά Καταραμένες Σκιές της Καταστροφής και μα ορδή παραμορφωμένες φάλαινες-δολοφόνους να τον σκοτώσουν και να του πάρουν το δαχτυλίδι; ο Φρόντο κοντοστάθηκε: δεν είχε αντιμετωπίσει ξανά τέτοιο δίλημμα στη ζωή του...

<

 

Musæ vobiscum,

O.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής

Αν τον Άρχοντα τον έγραφε κάποιος δικός μας.

 

Επειδή θα υποστήριζε την παγκοσμιοποίηση, τα ανοιχτά σύνορα, επειδή δεν θα ήταν κολλημένος Ελληνάκιας αλλά ανοιχτόμυαλος, πολιτικά και πολιτισμικά συνηδητοποιημένος, επειδή θα ξέφευγε από τα στερεότυπα θα έπιανε τη φλέβα του κόσμου, αποσκοπώντας να εξαπλώσει τη λογοτεχνία του φανταστικού στα υπόλοιπα 10.000.000 λαό που βρίσκεται στη μικρή μας χώρα αλλά και να εκφράσει την αξία τους, το έργο του θα λεγόταν:

 

Ο Αρχοντας των Αλλοδαπών

 

Βιβλίο πρώτο: Η συντροφιά του Αλβανού

Βιβλίο δεύτερο: Τα δύο κόμματα

Βιβλίο τρίτο: Η επιστροφή του προέδρου της Δημοκρατίας

 

Βιβλίο πρώτο

 

Ο Ελία ζει ευτυχισμένος στην Αλβανία από τα όσα έχτισαν οι γονείς του, κάποτε μετενάστες στην παραδεισένια χώρα Ελλάδα. Ο ξάδελφος του ο Φραν παντρεύται με μια Ελληνίδα τη Ρούλα. Για το γάμο έρχεται ο Παπά-Λάμπρος από την Ελλάδα, καλός φίλος του πατέρα του Φραν και θείο του Ελία, Μπάλμπο.

Στο γαμήλιο πάρτι, ο Μπάλμο παίρνει τις βέρες και εξαφανίζεται. Οι Αλβανοί τρελαίνονται. Ο σοφός παπα-Λάμπρος τσακώνει τον Μπάλμπο και αναγνωρίζει πως οι βέρες εκείνες είναι από καιρό κλεμμένες. Δεν ήξερε όμως ότι οι βέρες εκείνες έχουν την ιδιότητα να κάνουν τους χρήστες αόρατους. Ο Μπάλμπο μετανοιώνει, αφήνει τις βέρες για το γιο του και φεύγει για τη Μύκονο όπου κατοικούν οι Σελέμπριτις. Ο Φραν όμως, αφού ο γάμος του με τη Ρούλα, πήγε στράφη, χαρίζει τις βέρες στον Ελία.

 

Ο παπά-Λάμπρος γυρνάει στην Αθήνα για να βρει πληροφορίες για τις βέρες στο Υπουργείο πολιτισμού. Εκεί συνηδητοποιεί πως οι βέρες φτιάχτηκαν από το Μάτι του Μεγάλου Αδελφού το οποίο παρακολουθεί τα πάντα. Ο παπάς στρέφεται στην Αρχιεπισκοπή όμως εκεί ο Αρχιμανδρίτης Ψώρος, κάποτε ψυχοπατέρας του, τον προδίδει και τον κρεμάει ανάποδα από ένα καμπαναριό. Την ίδια στιγμή η απειλή του Μεγάλου Αδελφού μεγαλώνει. Το Μάτι στέλνει τους Δημοσιογραφικοβουρδούλακες να τσακιστούν και να βρουν τις χαμένες βέρες.

 

Οι Δημοσιογραφικοβουρδούλακες φτάνουν στην Αλβανία και αφού αναζητούν τον Φραν, ο τρομοκρατημένος Ελία την κοπανά για τα σύνορα με την Ελλάδα όπως του είχε προαγγείλει ο παπα-Λάμπρος. Μαζί με τον κολλητό του Άλντο και άλλους δύο λαθρομετανάστες που γνωρίζουν στα σύνορα, τον Ρουμάνο Πέπε και τον Βούλγαρο Μερίκα ταξιδεύει μέσα στον πανικό. Μετά από πολύ κυνηγητό και λάδωμα στα κυκλώματα των συνόρων ξεφεύγουν από τους Δημοσιογραφικοβουρδούλακες και καταφεύγουν στου Κυρ-Αποστόλη το κουτούκι, μεζεδοπωλείο κάπου στην Ήπειρο. Εκεί γνωρίζουν τον Μαραθωνοδρόμο, έναν ρακένδυτο παππού 120 χρονών που όμως τρέχει σαν π...ς (ανήκει σε ανώτερη ελληνική φυλή, τους Λιακοπουλίμ). Ο Ελία ψάχνει τον παπά και τότε ο Μαραθωνοδρόμος του εξηγεί πως είναι φίλος και στάλθηκε για να προστατεύσει τους κυνηγημένους μετανάστες.

 

Με τη βοήθεια του Μαραθωνοδρόμου ξεφεύγουν και πάλι από τους Δημοσιογραφικοτέτοιους και φυγαδεύονται στη Μακεδονία. Εκεί κοντά σε ένα απόμακρο εκκλησάκι του Αι-Λια, ο Ελία τραυματίζεται από μία κάμερα.

 

Όταν ξυπνάει βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη φιλοξενούμενος από τον μισο-άντρα Ελβενιζέλο και την όμορφη παρεούλα του. Εκεί ο Ελία ξαναβρίσκει το φίλο του παπά-Λάμπρο τον οποίο έσωσε η Παναγία και ο Άγγελος Κυρίου από το καμπαναριό. Επίσης γνωρίζει τη Τζούλια, το 18χρονο μοντέλο που τον έσωσε από τις κάμερες χάρη στα μαγικά της δημοσιότητας της. Η Τζούλια είναι η πιτσιρίκα γκόμενα του Μαραθωνοδρόμου ο οποίος απολαλύπτεται να είναι ο Μίτσος-Τάκης, νόμιμος πρόεδρος της Δημοκρατίας, του οποίου τα λαμώγια έφαγαν την καρέκλα και διψά για εκδίκηση.

Στο συνέδριο που ακολουθεί στο Ξεσκιστό Νταμάρι μαζεύονται αντιπρόσωποι από όλες τις εθνικότητες και τους νομούς από όλη την Ελλάδα. Μείζον θέμα ο Μεγάλος Αδελφός που βλέπει τα πάντα, ειδικά τις βρωμιές, κάτι που δεν συμφέρει κανέναν στην Ελλάδα. Για να καταστραφεί και να επέλθουν ξανά τα καλά συμφέροντα της Κοινοβουλεθτικής Δημοκρατίας, πρέπει κάποιος να πάει τις βέρες στην Ομόνοια, την Μαύρη Πλατεία και να τα πετάξει στο συντριβάνι του χαμού. Οι πάντες ψηφίζουν τον Ελία κι εκείνος δέχεται. Οι φίλοι του πάνε μαζί του και εκτός αυτών, τρεις άλλοι νέοι ήρωες, ο Λέουρας, αντιπρόσωπος των σύχρονων τραγουδιστών, ο Τσιλιβάκης ο Κρητίκαρος από τα Ζωνιανά, και ο Γαλάζιος Φοιτητής, γιος πολιτικού που τον έχει διορίσει στο δημόσιο. Κι επειδή δεν ξέρει το δρόμο για την Ομόνοια, ο Μίτσος-Τάκης και ο Παπά-Λάμπρος, ορκίζονται οδηγοί του Ελία και της Συντροφιάς του Αλβανού.

 

Και το επικό ταξίδι στη μαύρη χώρα ξεκινά.

 

Στα επόμενα βιβλία Τα δύο Κόμματα και η Η επιστροφή του Προέδρου της Δημοκρατίας, περιγράφεται ο Πόλεμος της Διαφθοράς, ο εμφύλιος των Κομματόσκυλων, οι περιπέτειες της συντροφιάς που χάνονται στο μετρό και στις καφετέριες της Αθήνας, η μάχη του παπά-Λάμπρου με το Σατανά και η επιστροφή του ως Αρχιμανδρίτη και η εκδίκηση του Μίτουσ-Τάκη που επιτέλους αποκτά το θρόνο του Προέδρου της Δημοκρατίας και παντρεύται την πιτσιρίκα. Ο Ελία καταστρέφει το Μάτι του Μεγάλου Αδελφού και όλοι οι Έλληνες αναγνωρίζουν την αξία των Αλλοδαπών και ζούνε μαζί τους αρμονικά.

 

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα

 

 

Σχόλια:

 

-Επιτέλους ένα λογοτεχνικό έργο που συμμερίστηκε τους μετανάστες:

Εφημερίδα LIPO

 

-Καιρό είχαμε να διαβάσουμε μια τόσο καλή ιστορία.

Έφημερίδα FREE PREZ

 

-Όχι απλά ένα βιβλίο. Μεγάλη η προσφορά του στον Πολιτισμό μας.

Υπουργείο Πολιτισμού

Edited by Παρατηρητής

Share this post


Link to post
Share on other sites
RaspK

Εγώ είχα μιαν άλλη επιφοίτηση τώρα, με τίτλους όπως: «Η Συντροφιά του DVD», «Οι Δύο Δημοσιογράφοι» και «Η Επιστροφή του Ζαχόπουλου»... Φταίω;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής
Εγώ είχα μιαν άλλη επιφοίτηση τώρα, με τίτλους όπως: «Η Συντροφιά του DVD», «Οι Δύο Δημοσιογράφοι» και «Η Επιστροφή του Ζαχόπουλου»... Φταίω;

 

 

Καλό άλλά νομίζω πως είναι δεν είναι τριλογία αλλά τρεις ραψωδίες από το έπος της Ζαχοπουλιάδας

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

O J.D. Salinger

 

Μάγκα μου,πώς να έλεγα στον θείο Μπίλμπο ότι με έδιωξαν και από το Μπαγκ Εντ;Θα ούρλιαζε ότι δεν είμαι άξιος για τίποτα.Ούτε ένα δακτυλίδι δεν θα μου άφηνε για κληρονομιά.Ήτανε γέρος άνθρωπος και νευρίαζε εύκολα.Οι μεγάλοι νευριάζουνε εύκολα με τους νέους.Κοκκινίζουνε,κουνάνε τα χέρια,τους φεύγουν τα σάλια από τις φωνές και τα ρέστα.Όλοι οι μεγάλοι έχουν κάτι που τους νευριάζει.Ο Άραγκορν νευριάζει που δεν είναι βασιλιάς ακόμη και δεν τονε θέλει ο Έλροντ για γαμπρό,ο Μπόρομιρ που πάει να του φάει τη θέση ο Άραγκορν,o Γκίμλι που δεν είναι ψηλός και τα ρέστα.

Είχα ακόμη κάποια ψιλά από το χαρτζηλίκι που μου είχε δώσει ο θείος.Ήτανε τα γενέθλιά του τις προάλλες και με φίλεψε γερά.Θα πήγαινα να πιώ λίγο ουίσκι με σόδα σε κείνο το άθλιο μπαρ με την παρέα μου.Μόνο τρία παιδιά στο Σάιρ είναι έτοιμα να με ακολουθήσουν για ένα ποτάκι.Ισως και εκείνος ο Μπόλγκερ,με τα μπιμπίκια.Όλοι οι άλλοι ήταν κάλπηδες.Μπορεί να πω τη Ρόζα να πάμε κάνα σινεμαδάκι που παίζει τώρα το "Μπέρεν και Λούθιεν".Δεν μπορώ να καταλάβω τι του βρίσκουνε του έργου αυτού.Αλλά η Ρόζα θέλει να το δει.Βέβαια ίσως να νευριάσει ο Σαμ.Ώρες ώρες νευριάζει σαν γέρος που δεν ξέρω πως παίζει ντάμα η Ρόζα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
D'Ailleurs

αυτά είναι λίγο παλιά αλλα δεν πειράζει:

 

Raymond Chandler:

(Διηγηται ο Φροντο):

"Η νυχτα ηταν ακομα νεα αλλα ενιωθα το βαρος του δαχτυλιδιου σαν το ντιρεκτ ενος μποξερ βαρεων βαρων. Γεμισα την πιπα μου και αφησα τον καπνο να κατεβει μεσα στο στηθος μου. Ηθελα κατι με οινοπνευμα, αλλα δυστηχως σε αυτη την ερημια ειναι τοσο σπανιο οσο μια παρθενα στην τελευταια ταξη του λυκειου. Το ταξιδι ως την Μορνορ ηταν μακρυ, τοσο μακρυ οσο η πορεια ενος μελλοθανατου ως την ηλεκτρικη καρεκλα, και βρωμικο οσο τα εσωψυχα του Wraithking... Βολεψα τα ποδια μου πανω στο τραπεζι. Με μιας ακουσα την φωνη του "σπασικλα Σαμ" να μου λεει να τα κατεβασω γιατι δεν ηταν πρεπων. Τριχες. Τιποτα δεν ειναι πρεπων σε αυτη την ταβερνα. Ουτε οι πελατες, φυσικα ολοι εκλεκτα μελη του υποκοσμου, ουτε και η πρωτης ταξεως νοθευμενη μπυρα. Απαντησα στον Σαμ: Φλουφλη, μη μου λες τι θα κανω γιατι τυπους σαν εσενα τους εχω φαει στην μαπα απο τοτε που στη Μονροτ φυτρωναν λουλουδια. Και κατεβασε αυτο το χερι σου γιατι θα πιαστεις στο τελος."

Lord of the Rings Ξανθοπουλος

(Αραγκον)-Αρχοντα Ελροντ, αγαπω την κορη σου και θα την παρω!

(Ελροντ)-Καλυτερα να την θαψω!!

(Αραγκον)-Τι ειπες; Τι ξεστομησες τωρα!! Μιλας με αυτα τα λογια για το ιδιο σου το παιδι, το σπλαχνο σου!!

(Ελροντ)-Το παιδι μου δεν το μεγαλωσα μεσα στα πλουτη για να το παρεις εσυ, ενας τιποτενιος και φτωχος τυχοδιωκτης...

(Αργουεν)-Πατερα, πατερα, ο Αραγκον δεν ειναι τυχοδιωκτης, με αγαπαει και θα με παρει.

(Αραγκον)-Κοιτα Ελροντ, σε σεβομαι και σε τιμω αλλα αν με ξαναπεις τυχοδιωκτη θα ξεχασω οτι εισαι πατερας της Αργουεν.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Waylander

Παιδια προχτες εμαθα απο τον nihilio οτι το forum rpg.gr υπαρχει ακομη. Το επσαχνα εδω και καιρο κυριος για τα παρακατω.....Πως θα ηταν ο Αρχοντας τον δαχτυλιδιων ειχε γραφτει απο......(Απολαυστε τα...και sorry για το μεγεθος δεν ξερω πως να προσθεσω αρχεια..):

 

 

 

Γκουσγκούνης:

 

Φρόντο: Έφερα το δαχτυλίδι στη Mordor.....

Sauron: Δε μου αρέσουν τα δαχτυλίδια. Ε θα σε γ*****!!

 

Austin Powers:

 

Sauron: I have built a ring of power which I shall name "The" "Ring" "Of " "Power". With It, we shall blackmail the free people of Middle-Earth for one thousand gold pieces!

 

Married wIth Children:

 

Frodo: A fat ringwraIth came into the Shire today. It was so fat, It had eight smaller ringwraiths orbIting around It!

 

The Blues Brothers:

 

HobbIt: Are you from the IRS? RingwraIth: No ma'mam. We're ringwraiths!

 

Από τα Εγκλήματα (να βάλουμε και μια ελληνική σειρά μέσα):

 

Δίνει ο Μπίλμπο το Sting στον Φρόντο. Και ο Φρόντο απαντάει: "Καταξοδεύτηκες θείο!" (Copyright by Ladonna)

 

Indiana Jones

 

*Gandalf snatches the One Ring*

"This belongs in a museum!"

 

 

 

Ο Michael Moorcock:

Και τότε ο Φρόντο, αυτό το καταραμένο από τους θεούς πλάσμα, που είχε καταστρέψει την πατρίδα του και είχε σκοτώσει με το μαύρο μαγικό δακτυλίδι που έπρεπε τώρα να καταστρέψει, το θείο του Μπίλμπο, τον αδερφικό του φίλο Σαμ, τον σοφό μάγο Γκάνταλφ που ήθελε να τον βοηθήσει, τον Ρέιντζερ ¶ραγκορν και όλους όσους είχε αγαπήσει, ετοιμάστηκε πετάξει το Ένα Δακτυλίδι στη λάβα. Προσπάθησε να μαζέψει όση δύναμη του απέμενε και να αντισταθεί το κάλεσμά του. Με όλη τη δύναμη της θέλησής του το πέτυχε. Τότε ένιωσε έναν πόνο στο δάκτυλό του. ¶νοιξε τα μάτια και είδε το δαχτυλίδι, που τώρα είχε μορφή φιδιού να του δαγκώνει το δάχτυλο. Το δηλητήριό του έσβηνε σιγά σιγά τη ζωή του, όσο το Δαχτυλίδι του ρουφούσε την ψυχή. Στη συνέχεια το Δακτυλίδι πήρε ανθρώπινη μορφή και είπε: "Βλέπεις Φρόντο, τόσο καιρό εγώ σε κουβαλούσα."

 

Ο Ed Greenwood:

O μάγος Ελμινστερ κάπνισε την πίπα του. Αυτό το δαχτυλίδι έπρεπε να καταστραφεί. Φέρνοντας στο νου του ένα ξόρκι τηλεμεταφέρθηκε έξω από τις πύλες της Μόρντορ. Με μία άλλη μαγική λέξη άνοιξε την πόρτα και βρέθηκε αντιμέτωπος με τη στρατιά του νεκρομάντη Σόρον. Η μάχη που ακολούθησε <πέντε σελίδες περιγραφής των σφαιρών φωτιάς που εκτόξευε> τον βρήκε νικητή. Μπαίνοντας στη Μόρντορ, που τώρα μύριζε καμένη σάρκα ορκ, ένα πελώριο πλάσμα με φλεγόμενα φτερά και ένα φλεγόμενο μαστίγιο του έκλεισε το δρόμο: "Δε θα περάσεις!" βρύχηξε. Μία σφαίρα πάγου έστειλε τον Μπάλρογκ πίσω στην άβυσσό του. Με γρήγορα βήματα ο Ελμινστερ κατευθύνθηκε προς το ηφαίστειο. Μια τεράστια μεταλική φιγούρα όμως του έκοψε το δρόμο: Ο Νεκρομάντης Σόρον αυτοπροσώπως. Επιτέλους, σκέφτηκε ο Ελμινστερ, κάποιος αντίπαλος που δε θα χρειαστεί μόνο ένα ασήμαντο μέρος της δύναμής μου να τον νικήσω.

 

Ο R. A. Salvatore:

Ο ¶ραγκορν, κραδαίνοντας τα διπλά σπαθιά του απέκρουσε τις επιθέσεις των τριών όρκ που του επιτέθηκαν. Με μία γρήγορη κίνηση κάρφωσε το πρώτο στην κοιλιά με το δεξί του όπλο. Κατέβασε το σπαθί που κράταγε στο αριστερό του χέρι, κόβοντας στα δύο το κρανίο του ορκ που του είχε επιτεθεί. Με ένα πλάγιο βήμα απέφυγε τη λόγχη ενός ακόμα ορκ και με μία επιδέξια κίνηση όρμισε μπροστά και κάρφωσε το ορκ με τη μυτερή άκρη του ξίφους του.

 

Οι Μ.Weis & T. Hickman

Ο ¶ραγκορν ένιωθε διχασμένος. Η αγάπη του για την Αργουεν ήταν πολύ δυνατή. Όμως για αυτή την αγάπη αυτή θα έχανε την αθανασία της. Από την άλλη η Εργουιν τον έλκυε έντονα . . . Ο θάνατος του Φάραμιρ τον είχε τσακίσει. Ήταν αρχηγός της ομάδας και η μοίρα όλου του κόσμου στηριζόταν στις αποφάσεις του. Φοβόταν όμως ότι αυτές θα τους οδηγούσαν στη καταστροφή

. . .

Ο Γκάνταλφ ο Μαύρος, καβάλα στο δράκο του οδήγησε τα δύο χόμπιτ μακρία από το ηφαίστειο της Μόρντορ. Η χαμένη του δύναμη, τίμημα που πλήρωσε για τη μαγεία του, είχε πλέον επιστρέψει…

 

Ο R.Ε. Howard:

Ο Κόναν ο Κιμμέριος σήκωσε τον Φρόντο στους ώμους του "Και τι που το δρόμο προς το ηφαίστειο φυλάει ένας στρατός από ορκ. Τι να σφάζεις σκυλιά, τι να σφάζεις ορκ. Θα περάσουμε μέσα τους, κι εσύ θα πετάξεις το δακτυλίδι στο ηφαίστειο και εγώ θα κλέψω το μεγάλο πετράδι που είναι στον πύργο του witchking."

Με τα λόγια αυτά ο σκληροτράχηλος βάρβαρος κλώτσησε την τεράστια πύλη. Η τερατώδης του δύναμη έκανε την πόρτα να ανοίξει. Ο στρατός των ορκ που βρισκόταν από πίσω αιφνιδιάστηκε. Τα βλοσυρά μάτια του Κιμμέριου άστραψαν, καθώς η πρωτόγονη οργή του έδινε δύναμη να τα πολεμήσει.

 

Συνέχεια:

Ο Η.Ρ. Lovecraft:

Τότε το απαίσιο μάτι που υπήρχε από πριν το χρόνο έβγαλε μια σειρά από πλοκάμια και έπιασε το αβοήθητο χόμπιτ. Το αίμα του Φρόντο πάγωσε, καθώς πλησιάζε προς το απαίσιο δαιμονικό μάτι του Σόρον. Καθώς βυθιζόταν μέσα του κατάλαβε το απόλυτο εξωγήινο κακό που ήταν και ούρλιαξε. Όλη η μέση γη θα γινόταν τροφή σε αυτό το πλάσμα. Κατάλαβε όμως και κάτι άλλο, κάτι πιο απαίσιο, κάτι που η τρέλα που του προκάλεσε κάνει τον ανθρώπινο νου ανίκανο να το κατανοήσει πλήρως....

 

Ο Arthur Clark:

Δαχτυλίδι, ενώ ο Φρόντο το πετάει στη λάβα:

"Όχι Φρόντο. Φρόντο πεθαίνω, καίγομαι, φοβάμαι. Δε θέλω να πεθάνω Φρόντο. Φοβάμαι Φρόντο. Καίγομαι. Φοβάμαι... πεθαίνω... πεθαι..."

 

Ο T. Pratchet:

Ο μάγος Ανεμοβρόχης πέταξε το δαχτυλίδι στη λάβα. Αυτό έλιωσε. Ο κόσμος όμως δεν είχε σωθεί. Κι αυτο γιατί, όπως θυμήθηκε, είχε αφήσει το Ένα Δακτυλίδι πίσω στο Χόμπιτρον...

 

Ο G. Lucas:

Sauron: Φρόντο, είμαι ο πατέρας σου.

 

Oι δημιουργοι του Dragonball Z

 

Τρίτος Κύκλος:

 

Επεισόδιο 56: Ο Γκάνταλφ και ο Μπαλρογκ βρίσκονται στην κορυφή ενός βουνού και παίζουν ξύλο

Επεισόδιο 57: Ο Γκάνταλφ και ο Μπαλρογκ συνεχίζουν να παίζουν ξύλο.

Επεισόδιο 58: Ακόμα ξύλο παίζουν, μέχρι που ο Γκάνταλφ πετάει τον Μπάλρογκ από το βουνό.

Επεισόδιο 59: Ο Μπαλρογκ πετάει και ξαναρχίζει το ξύλο με το Γκάνταλφ

Επεισόδιο 60: Ο Μπαλρογκ πετάει τον Γκανταλφ απο το βουνό. Αυτος θυμάται τα παιδικά του χρόνια και το δάσκαλό του.

Επεισόδιο 61: Ο Γκανταλφ, μαζευοντας ολη τη δύναμη της θέλησής του πετάει πάλι προς την κορυφή του βουνού, εκτοξεύοντας στον Μπάλρογκ μια ριπή καταστροφικής ενέργειας.

Επεισόδιο 62: Ο Μπαλρογκ αντέχει το χτυπημα και πετάει μια τεράστια μπάλα φωτιας στο Γκανταλφ, τιναζοντας το βουνο στον αέρα.

Επεισόδιο 63: Η ασπίδα του Γκάνταλφ αντέχει το χτύπημα του Μπαλρογκ και αντεπιτίθεται με το ραβδί του.

Επεισόδια 64-74: Ο Γκάνταλφ και ο Μπαλρογκ δέρνονται και πετάνε βλήματα ενέργειας ο ένας στον άλλο.

Επεισόδιο 75: Ο Γκάνταλφ θυμάται την ανάσα του δράκου, ένα ξόρκι που του έμαθε ο δάσκαλός του και αρχίζει να το κάνει.

Επεισόδιο 76: Ο Γκανταλφ συγκεντρώνει γύρω του ενέργεια, προσπαθόντας να ελέγξει την ενέργεια του ξορκιού.

Επεισόδιο 77: Ο Γκανταλφ χανει λιγο τη συγκέντρωσή του και κινδυνευει να καταστραφεί.

Επεισόδιο 78: Ο Γκανταλφ ξαναβρίσκει τη συγκέντρωσή του και ετοιμάζεται. Παράλληλα ο Μπαλρογκ αρχίζει να κάνει ένα δικό του ξόρκι.

Επεισόδιο 79: Ο Μπαλρογκ ελέγχει όλη τη δύναμη της κόλασης, καθώς τελειώνει το ξόρκι του.

Επεισόδιο 80: Γκάνταλφ και Μπαλρογκ εξαπολύουν τα ξόρκια τους, που συγκρούονται και ξεκινά μια μαγική διελκυστίδα.

Επεισόδιο 81: Ο Μπάλρογκ υπερισχύει του Γκάνταλφ, έτσι ώστε η σφαίρα φωτιάς του να φτάσει λίγο πριν το μάγο

Επεισόδιο 82: Ο Γκάνταλφ συγκεντρώνεται και αγωνίζεται να συγκρατήσει τη δύναμη του Μπαλρογκ.

Επεισόδιο 83: Αναδρομή στο παρελθόν του Μπάλρογκ. Ο θάνατος της γυναίκας του του δίνει την θέληση να καταστρέψει τον κόσμο.

Επεισόδιο 84: Ο Γκάνταλφ σκέφτεται τη μητέρα του, το πατέρα του, τους φίλους του, ο χιτώνας του γίνεται λευκός και με ατσάλινη θέληση υπερισχύει του Μπαλρογκ, καταστρέφοντας τον σε μια μεγαλιώδη έκρηξη.

 

Τέλος τρίτου κύκλου.

(Nihilio)

 

Επεισόδιο 85: Ο Γκάνταλφ δίνει ένα μαγικό φασόλι στο Μπάλρογκ και τότε το τέρας πηγαίνει με το μέρος των καλών για να πολεμήσουν όλοι το κοινό κακό.

 

(Anetilas)

 

Stephen King:

 

Tyger! Tyger! burning bright

In the forests of the night,

What immortal hand or eye

Could frame thy fearful symmetry?

 

--William Blake

 

Come on, baby, light my fire

 

--The Doors

 

1. Gandalf Takes A Fall

 

Standing there, in the dark, Frodo Baggins reckoned he knew a lot about fear. He had begun to find out about it after The Party (and everyone said it that way, The Party, so you could hear the capital letters), when he had been come into possession of a certain ring, a very precious one, oh yes friends and neighbors.

 

And when he became aware that there really were shambling dark riders that came a-hunting Hobbits--that they were real, not just stories told by firelight to scare young Hobbits in their dark holes, why, then, fear had become his constant companion, closer even than Sam. Sam, who stood beside him in the dark with the others as the sound of distant drums echoed crazily through the caverns, sounding for all the world like a demented rock and roll band.

 

But now, here in Moria, the true measure of fear was upon him and he felt it like the icy breath of a barrow-wight on the nape of his neck, obscenely familiar.

 

Even Gandalf was scared, you could see it in the whiteness of his knuckles as he gripped his staff. And if Gandalf was scared, then you could be pretty f**king sure that some bad sh*t was going to go down. Because Gandalf was their leader. He bound the Fellowship together with his friendship and his firm voice (only hadn't he said something once about stuttering as a kid?) and yet here he was with that look in his eyes that said, Jesus Christ.

 

Jesus Christ, thought Gandalf. It's here, isn't it? Here. He could feel its presence, some malign thing. It wouldn't be long now. He could sense the

 

(balrog)

 

creature rising slowly from the slime of the pit, then more steadily. Then it was coming fast.

 

Then it came.

 

It was a ravening beast, manlike, deep flaming blackness (and were there wings or not? Gandalf thought crazily) and then it was upon him with its whip and flame and fear. He met it with all his power and as it struggle with him, he felt the bridge begin to give underneath them, and he had time to yell "Fly, you fools," and think, oh sh*t, and then he was gone.

 

Into the dark.

 

 

 

George Martin:

Ο Φροντο έτρεχε μέσα στο δάσος. Ο ¶ραγκορν του είχε πει ότι μπορεί να τον εμπιστεύεται, αλλά τον είχε προδόσει. Ήταν από τους προδότες του βασιλείου και ήθελε το δακτυλίδι.

Και δε σκόπευε να του το δώσει. Έτρεχε σφίγκωντας το Κεντρί. Ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον διώκτη του. Το διώκτη που κάποτε έκανε τον φίλο του, αλλά είχε σκοτώσει το θείο του με τα ίδια του τα χέρια.

Γκίμλι, Σαρουμαν, Ντένεθορ, ¶ραγκορν είπε την προσυχή του καθώς ετοιμαζόταν να στήσει ενέδρα στο διώκτη του

(Nihilio)

 

Sigmund Froyd: Ο Φρόντο πιστεύει πως το δαχτυλίδι συμβολίζει το γυναικείο αιδοίο και ως εκ τούτου, πρέπει να καταστραφεί. Δείγμα του πόσο φαλλοκρατικές απόψεις ισχύουν στη Μέση Γη. Αντίθετα, ο Σάουρον προσπαθεί με κάθε τρόπο να διαιωνίσει το ανθρώπινο είδος και να εξυψώσει το γυναικείο φύλλο, θέλωντας να το κάνει να υπερισχύχει. Ως εκ τούτου, ο Σάουρον είναι γκέυ και το τσιράκι του ο Σάρουμαν αναπτύσει Οιδοιπόδιο σύμπλεγμα (γιατί νομίζει ότι ο Σάουρον είναι η μητέρα του και θέλει να έχει σεξουαλικές σχέσει μαζί του).

(Bardoulas©)

 

Friedrich Nietzsche:

Ο Frodo κρατάει το δαχτυλίδι για τον εαυτό του αφού ήρθε σ' αυτόν, σημάδι του ποιος είναι ο ισχυρός· πολεμάει ενάντια σε Ringwraiths και λοιπούς, και πολεμώντας τα κτήνη γίνεται ο ίδιος κτήνος, όπου στο τέλος γίνεται και ο Σκοτεινός ¶ρχοντας στη θέση του Σκοτεινού ¶ρχοντα...

(RaspK Fog)

 

Douglas Adams:

 

Ο Frodo Baggins ξύπνησε, είπιε τρία ποτήρια νερό και πήγε να πλυθεί. Για μία στιγμή του φάνηκε ότι είδε κάτι από το καθρεφτάκι. "Μαυρο" σκέφτηκε.

 

Ringwraith: Δεν καταλαβαίνω τα παράπονά σας κύριε, η εντολή εκτέλεσής σας ήταν σε δημόσια θέα επί ένα μήνα.

Frodo: Δημόσια θέα; Έπρεπε να πάω μέχρι τη Μόρια, να κατέβω στο μπουντρούμι του Barad-Dur, να ανοίξω την πόρτα που έγραφε: "Προσοχή στην ανθρωποφάγο αράχνη", για να βρω τελικά ένα αλυσιδωμένο πλάσμα που μουρμούριζε: "Shire....Bagginsss...".

Gandalf: Frodo, πάμε λίγο μέχρι τη ταβέρνα; Πρέπει να σου μιλήσω και εσύ πρέπει να πιεις...

(leste)

 

Κάφκα: "Όταν ο Φρόντο Σάμσα ξύπνησε ένα πρωινό, έχοντας αποκοιμηθεί φορώντας το δαχτυλίδι, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε γιγάντια κατσαρίδα."

 

Κίνγκ: Ο Φρόντο έκανε μια στάση και κάπνιζε το ένα πωλ μωλ μετά το άλλο αγχωμένος. Δε μετάνιωνε όμως που επισκέφτηκε τη Μόρντορ, όχι τελείως τουλάχιστον. Που αλλού θα έβρισκε τόσο υλικό για τα βιβλία του; Εκείνη τη στιγμή έπιασε μια φευγαλέα σκιά με την άκρη του ματιού του.

 

"Φωσκολος":

Ο Φροντο, αφου ειχε βιασει 13 κοπελες εκεινο το βραδυ και ειχε σκοτωσει αλλες 4 μεσα στην καταστροφικη του μανια, πηγε να κρυφτει στον εργοδοτη του, Σαουρον που διοικουσε την πολυεθνικη εταιρια με το ονομα Μορντορ, και πληρονε τον Γροντο για να κανει βρομικες δουλεις. Στο γραφειο του Σαουρον βρηκε και αλλους κυριους να συζητουν μαζι του

 

Κυριος: <Πρεπει να το πιστεπσεις Σαουρον>

Σαουρον: <οχι, δεν μπορει!>

Κυριος: <πρεπει να το πιστεπσεις>

Σαουρον: <οχι, οχι δεν μπορει!>

.....

Κυριος: <Πρεπει να το πιστεπσεις Σαουρον>

Σαουρον: <Δεν μπορει να συμβαινει αυτο το πραγμα, οχι ΟΧΙ!!!>

 

Ο Φροντο μετα απο τρια τεταρτα, που πεφτει απολυτη σιωπη, βρισκει την ευκαιρια να ρωτησει τι συμβαινει. Οι αλλοι του εξηγουν πως Η Μορντορ καταρεει και οι τιτλοι μετοχων της εχουν πεσει κατακορυφα, η μονη λυση φενειται μια κομπινα που σαν σκοπο εχει να καταστραφουν οι παρουσες μετοχες και να γραφουν αλλες, ψεφτικες, αλλα δυνατες. Ο Σαυρον δεινει εντολη στουν Φροντο και στους αλλους, τους γνωστους πλεων Αραγκορν, Λεγκολαντ (αυτος ηταν απο την συνεταιρη εταιρια λεγκο) και τον Γκιμλη να πανε μυστικα στο βουνο και να καταστρεψουν στη φωτια τα χαρτια.

 

Ο Μετοχοκουβαλητης στο ταξιδι του, ομως, συναντα μια πολυ ομορφη, αλλα τυφλη κοπελα, που την ερωτευεται και της υποσχετε να την κανει καλα. Μετα απο ενα αυτοκινητιστικο στη διαρκεια του ταξιδιου, η κοπελα (εν ονοματι "Γκολουμελλα" που ηταν απο την Βραζιλια) μενει και κουτση. Ομως παρα τις δυσκολειες φτανουν στο βουνο.

 

Πριν Βαλουν στις μετοχες φωτια, η Γκολουμελλα λεει στον Φροντο πως τον αγαπησε μονο και μονο για τις μετοχες του, και θα προσπαθισει να τις σωσει με καθε τροπο, ομως η συντρογια δεν εγκατελειψε τον στοχο της και καινε μαζι και την κοπελα, που μετα και απο αυτο μενει και κοφαλαλη. Ο φροντο στο τελος αφου μαθαινει πως η κοπελα ηταν η μητερα του, τη σκοτωνει για να παρει εκδηκιση (!?!).

 

Τελος, η συντροφια επιστρεφει στα γραφεια της Μορντορ, οπου απο εκει ο καθενας παιρνει τον δικο του δρομο και χανονται. Μονο Ο Σαουρον Παραμενει να ειναι ζωντανος για τα επομενα 13000 επισοδια.

(Elminster)

 

Aldus Huxley:

Ο Sauron είχε χάσει το σώμα του, αλλά ζούσε ακόμη, κυρίως λόγο της βιομηχανικής μεταβολής που είχε κάνει στο σύστημά του, αλλάζοντα το RNA του με βάση του αλγόριθμου του εγκεφάλου του. Χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο, αποθήκευσε μέσα στο Bard-Dur τις σκέψεις του, σαν μία βάση δεδομένων που υπολόγιζε τις στρατηγικές του επιλογές και ήταν σε θέση να δρα αντί για αυτόν με την ίδια εφευρετικότητα όπως και εκείνος.

Στο ενδιάμεσο, ο ίδιος ζούσε μέσα σε μία απόμεκρη σπηλιά-εργαστήριο, όπου συνέθετε με μικλοκυτταρικές ενώσεις το νέο του σώμα, που το δαχτυλίδι θα έφερνε στη ζωή, ενισχύοντάς το με τις απαραίτητες λειτουργίες ώστε να το μετατρέψει σε μία ασταμάτητη πολεμική μηχανή...

 

¶ρλεκιν:

"Δεν καταλαβαίνεις, Έογουιν;" είπε ο ¶ραγκορν, ακονίζοντας το σπαθί του. Ήταν γυμνός από τη μέση και επάνω και οι σπίθες έριχναν σκιές πάνω στους τέλεια σχηματισμένους κοιλιακούς του. Οι ουλές που από χρόνια τώρα έφερε από μάχες, σημάδι του άκρατου ανδρισμού του, έκαναν την νεαρή Ρόχιρριμ να τρέμει από νεανικό πόθο. "Δεν έχουμε μέλλον εμείς οι δύο. Η καρδιά μου ανήκει σε άλλη!"

Αυτή έτρεξε και έπεσε στα πόδια του, προσπαθώντας να τον συγκρατήσει, νιώθοντας την καρδιά της να βυθίζεται στη σκέψη ότι κάποια άλλη θα χαιρόταν αυτό το σώμα.

"Όχι! Τι θα πας να κάνεις; Αυτή δεν είναι καν άνθρωπος! Μόνο εγώ μπορώ να σε καταλάβω! Σε αγαπώ!"

Ο Βασιλιάς της Γκόντορ της έριξε ένα σκληρό ειρωνικό βλέμμα με τα σκληρά ειρωνικά του μάτια και της χαμογέλασε σκληρά και ειρωνικά με τα σκληρά και ειρωνικά του χείλη.

"Ανόητο κορίτσι...επειδή για μία φορά και μόνο έγινες δική μου πάνω στο κότερό μου, εκείνη τη νύχτα, νομίζεις ότι έχεις δικαιώματα στη δική μου καρδιά; Δε σε χρειαζόμουν παρά μόνο για να ξεπεράσω την απώλειά μου...τώρα όμως, όχι πια!"

Και μ αυτά τα λ΄γοια, έφυγε, αφήνοντάς την πίσω, να κλαίει με λυγμούς.

 

Κεντάρο Μιούρα (Δημιουργός του Berserk):

"Χαχα, κοριτσάκι!" είπε ο Witchking στην νεαρή Έογουιν, που είχε πέσει από το άλογό της, αποκαλύπτοντας ότι ήταν πια γυναίκα. "Είσαι ωραία γκομενίτσα και θα σε βιάσω!"

Της αφαιρεί την πανοπλία (η κοπελιά είναι βεβαίως κουκλάρα. Το Ringwraith βγάζει ένα περίεργο πέος, που μοιάζει με φλυγιτζούρι, γεμάτο με καρφιά)

"Τώρα θα σε καβαλήσω εγώ!"

Τότε ο Πίπιν ορμάει με το τεράστιο σπαθί που έκλεψε από έναν Ούρουκ-Χάι, και κόβει το περίεργο όργανό του.

"Η Π*ΤΣΑΑΑ ΜΟΟΟΥΥΥ!" ουρλιάζει το πλάσμα της νύχτας

"Χα! Στην κόντυνα λίγουλάκι..."

(Atrelegis)

 

Βάγκνερ: Το Δαχτυλίδι το κλέβει ο Γκίμλι και γίνεται Βασιλιάς των Νάνων Κάτω απ' το Βουνό, όπου τους βάζει να παράγουν χρυσάφι για να ικανοποιήσει την απληστία του, αποτέλεσμα ανικανοποίητης σεξουαλικότητας... Οι Βάλαρ, επειδή χρειάζονται το δαχτυλίδι για μια συμφωνία με Πλάσματα Πέρα Από το Εξώτερο Κενό, τα οποία θυμωμένα που δεν τους δόθηκε πληρωμή απήγαγαν τη Γιαβάννα, με τη βοήθεια του Σάουρον κατεβαίνουν στο βασίλειο του Γκίμλι μεταμφιεσμένοι. Εκεί ο Σάουρον εξαπατά τον Γκίμλι να πάρει τη μορφή ποντικού και τον αιχμαλωτίζει, απαιτώντας να του δώσει ό,τι έχει ως αντάλλαγμα για την ελευθερία του. Ο Γκίμλι δίνει το Δαχτυλίδι τελικά, αλλά του ρίχνει θανάσιμη κατάρα να φέρει θάνατο στους ιδιοκτήτες του. Τα δύο Πλάσματα Περα Από το Εξώτερο Κενό, ονόματι Φάσολτουνγκ και Φάφνουνγκ μονομαχούν για το ποιος θα κρατήσει το Δαχτυλίδι. Ο Φάφνουνγκ νικά , αλλά ο Φάσολτουνγκ τον καταριέται να γίνει Δράκος κι να φυλά αιώνια το Δαχτυλίδι.

 

Κάπου αλλού η Έογουιν και ο αδελφός της ο Έομερ έχουν ένα ένοχο μυστικό. Η Έογουιν είναι έγκυος από τον Έομερ και δεν το ξέρει ο μέλλων σύζυγός της, Φάραμιρ. Μόλις το μαθαίνει σκοτώνει στη μάχη τον Έομερ, αλλά η Έογουιν φεύγει στις ερημιές, όπου αφού γεννήσει τον Ζίγκουμερ πεθαίνει από εξάντληση και λύπη. Το μωρό όμως το περθάλπτουν Βαλκυρίες του Μάνγουε. Όταν μεγαλώνει γίνεται τρανός ήρωας. Νικά τους διεφθαρμένους Νάνους Κάτω από το Βουνό, παίρνει από τον Γκίμλι τη Δράκο-Μάσκα που σε Κάνει Αόρατο και μαθαίνει για το θησαυρό του Φάφνουνγκ. Πηγαίνει και σκοτώνει τον Φάφνουνγκ παίρνοντας το Δαχτυλίδι, που το δίνει στην ¶ργουεν για να γίνει ο σύζυγος της κόρης της. Οι ευγενείς του βασιλείου και κυρίως ο κουνιάδος του Γκούνθερ όμως συνομωτούν εναντίον του και με δόλο πείθουν τη γυναίκα του Κρίμχιελ να αποκαλύψει το τρωτό του σημείο, που βρίσκεται εκεί που ένα φύλλο επέσε στο σώμα του Ζίγκουμερ όταν έκανε μπάνιο στο αίμα του Δράκου. Τελικά σε ένα κυνήγι ο Γκούνθερ τον σκοτώνει με προδοσία. Όμως το Βασίλειο διαλύεται στα δύο και το μισό το καταλαμβάνουν επιδρομείς από την Ανατολή , ονόματι Ούν. Η Κρίμχιελ διψασμένη για εκδίκηση γίνεται γυναίκα του βασιλιά των Ούν και προσκαλεί τον αδερφό της και άλλους άρχοντες στην Αυλή της. Εκεί βάζει φωτιά στο κτήριο που μένουν και τους σκοτώνει με σπαθί καθώς βγαίνουν έναν έναν. Τέλος ένας στρατιώτης αποκεφαλίζει την Κρίμχιελ, μη "μπορώντας να βλέπει μια γυναίκα να έχει σκοτώσει τόσους άρχοντες". Τελικά τον θησαυρό του Ζίγκουμερ τον πετάνε στον ¶ντουιν μαζί με το δαχτυλίδι.

 

Επέρχεται το Λυκόφως των Βάλαρ και η Τελευταία Μάχη.

 

Σοπενχάουερ: Η ζωή είναι ένας διαρκής θάνατος που αναβάλλεται, άρα όλοι όσοι ζούν είναι καταραμένοι. Ο Φρόντο δίνει το Δαχτυλίδι στον Σάουρον για να τους απαλλάξει...

(Blackcloak)

 

Τζον Σταινμπεκ

"Τα δακτυλιδια της οργης" (τιτλος πρωτοτυπου.."The rings of wrath-Ringwraths!")

 

"Ο Φροντο ειχε στριμωχτει με τον Σαμ διπλα στη γυναικα του φτωχου κατοικου της Μορντορ που αναγκαστηκε να μετακομισει με ολη του την οικογενεια προς αναζητηση καλυτερης τυχης.

-Καταραμενε Σαουρον!Παιρνει τα κτηματα μας να τα κανει στρατοπεδα.Και εμεις οι φιλησυχοι ορκ που δεν ειμαστε στο στρατο του για να μας ταιζει,τι θα τρωμε?

Το μικροσωμο χομπιτ δεν του εδινε και πολυ σημασια.Αλλα κουβεντιαζε μαζι του που και που για να κρατιεται ξυπνιο.Το γκολουμ καθοταν ησυχο στην καροτσα με τους παππουδες και τα μικρα ορκακια αλλα μπορουσε ανετα να σκαρφαλωσει μεχρι το παραθυρο και να του κλεψει το δακτυλιδι.

Βεβαια υπηρχε και ο Σαμ αλλα αυτος ειχε βυθιστει σε βαθυ υπνο.Ουτε τα τρανταγματα της Μπιουικ΄21 στους αθλιους δρομους της Μορντορ,ουτε οι χοντρες μυγες που μπαινοβγαιναν στα ρουθουνια του τον ειχαν ξυπνησει ως τωρα.

Το φορτηγο σταματησε αποτομα με εναν μεταλλικο αναστεναγμο στην πλαγια του Μαουντ Ντουμ.Χαιρετησαν τους κακομοιρους ορκ και προχωρησαν προς τη σπηλια.

Πληθος κοσμου ηταν μαζεμενο εξω απο το στομιο της σπηλιας.Ανθρωποι,χομπιτ,νανοι,ξωτικα και αλλες φυλες που ο Φροντο δεν ηξερε καν οτι υπηρχαν.Μπηκε στην ουρα και κοιταξε προσεκτικα τους μπροστινους του.Ολοι τους κουρασμενοι και φτωχικα ντυμενοι και με ενα μαγικο δακτυλιδι στο χερι.

Σηκωσε το δικο του δακτυλιδι και διαβασε για πολλοστη φορα το κειμενο του.

"Ειστε νεος και με φιλοδοξιες?Ελατε τωρα στην ηλιολουστη Μορντορ!Σιγουρη δουλεια με υψηλες αμοιβες!Ορυχεια Μαουντ Ντουμ"

Αφου το σπιτι του στο Σαιρ το πηρε η εφορια,δεν ειχε αλλη επιλογη.Πηρε την αξινα,χτυπησε καρτα και μπηκε στο ορυχειο."

(heiron)

 

Ουμπέρτο Έκο:

 

Ο Φρόντο κοιτούσε χωρίς κανένα ίχνος έντασης τη λάβα, που καταβρόχθιζε τα πάντα στο πέρασμά της. ¶ραγε πού πήγαιναν όλα αυτά; Η σκέψη του πήγε στον Ούγο της Λομβαρδίας, που κάποτε σε μια φιλοσοφική συζήτηση μαζί με κάποιους απεσταλμένους του Γερμανού Καγκελάριου είχε αναφερθεί στην ύπαρξη του κενού. Είχαν περάσει ώρες προσπαθώντας να τους αποδείξουν ότι το κενό είναι κάτι που η φύση απεχθάνεται, και τείνει να γεμίσει με ύλη. Εκείνοι όμως υποστήριξαν την άποψη του Λεονάρδου από τη Λυόν στο βιβλίο του "Μαθηματική Απόδειξη της Τάσης του Κενού", που έλεγε ότι ο αιθέρας δεν μπορούσε να υπάρξει αν η φύση δεν απεχθανόταν το κενό.

 

Εκεί τον βρήκε ο Σαμ, αλλά ο Φρόντο τον είδε και του ήρθαν στο μυαλό τα λόγια του Ηγούμενου του Γιόρκσαϊρ "Ποτέ μη λες ποτέ". Παίρνοντας θάρρος από αυτά τα λόγια, συλλογίστηκε την αγαπημένη του Λουέλια που είχε αφήσει στην φάρμα του γερο-πατέρα του, έγκυο και με τα μάτι γεμάτα δάκρυα, και πέταξε το δαχτυλίδι.

(Throgos)

 

Ουμπερτο Εκο (επισης!υποθέτω αυτό κατατάσσεται στη θεωρία της ταυτόγχρονης ανακάλυψης hmm.gif )

 

SPOILERS!!(υποθετω...)

 

Ο Φρόντο κρυβόταν πίσω από τους βράχους για ώρες. Προσπαθούσε να παραμείνει ήρεμος. Το χρωστούσε στο Μπίλμπο. Ξαφνικά, η υπομονή του ανταμείφθηκε:Μ ένα μαγικό «παφ» βρίσκονταν μπροστά του ο ίδιος ο Σάουρον, ο Σαρουμαν, η Σέλομπ κ τ άλλα παιδιά. Αλλά ο Φρόντο δεν ενδιαφερόταν γι αυτούς. Τον ενδιέφερε εκείνη η μικρή φιγούρα στο κέντρο, πάνω σε ένα τραπέζι κ δεμένη σ ένα εκκρεμές. Ο καημένος ο Μπιλμπο φαινόταν καταταλαιπωρημένος. Κ όμως, το πνεύμα του δεν είχε καμφθεί. Κοίταζε την ομήγυρη με πρόσωπο ατάραχο. Ο Σάουρον έσκυψε απειλητικά από πάνω του. «Και τώρα μικρέ χόμπιτ, θα μας πεις αυτό που θέλουμε να μάθουμε:Που είναι το Ένα Δαχτυλίδι? Μίλησε τώρα κ θα σου χαρίσω τη ζωή. Αλλιώς, θα σε πετάξουμε στο Οροντρούιν»

Ο Μπίλμπο τον κοίταξε στο Μάτι του κ απάντησε, με την κατάλληλη δόση καταφρόνιας στη φωνή: ”Me gavte la tapa”. (Μια γραφική έκφραση του Σάιρ). Ο Μαύρος ¶ρχοντας άσπρισε απ το κακό του κ κλώτσησε το τραπέζι. Ο καημένος ο Μπίλμπο βρέθηκε να διαγράφει ελλείψεις στον πνιγηρό αέρα της Μόρντορ.

Καθώς οι ορδές των ορκ ούρλιαζαν από ευχαρίστηση, ο Φρόντο ξεγλίστρησε απ τους βράχους κ άρχισε ν ανεβαίνει το μονοπάτι. Δεν έκλαιγε. Προχωρούσε με το κεφάλι του γεμάτο σκέψεις.

«Ο Μπίλμπο είχε δίκιο...Κανείς δε θα μας πιστέψει αν τους πούμε ότι η ιστορία του Δαχτυλιδιού ήταν ψεύτικη, μια βιτρίνα για τις παράνομες δραστηριότητες του Μπίλμπο, κ οι περιπέτειες του μια προκάλυψη για τα παράνομα πλούτη από το λαθρεμπόριο πιπόχορτου. Θέλουν το Ένα Δαχτυλίδι κ θα συνεχίσουν να το ψάχνουν στους αιώνες των αιώνων»

Ασθμαίνοντας, έφτασε στις Σάμαθ Νάουρ. Έκατσε σε μια πέτρα κ άφησε το βλέμμα του να πλανηθεί.

«Σε λίγο θα με βρουν. Δε θα προσπαθήσω να τους ξεφύγω...θα μείνω εδώ κ θα κοιτάω το Μπαραντ ντουρ. Είναι τόσο ωραίος».

(trillian)

 

Rene Goscini (δημιουργός του Αστερίξ Λούκι Λουκ και Ισνογκούντ)

Σαμ: Φρόντο, νιώθω μια αδυναμία.

Φρόντο (φοράει το δακτυλίδι): Όχι Σαμ, έπεσες στη μπιζουτιέρα του Γκάνταλφ όταν ήσουν μικρός!

-Επόμενο πάνελ-:

Σαμ (πλακώνοντας στις μπούφλες ένα Ουρούκ Χάι): Είναι τρελά αυτά τα Ουρουκ Χάι.

Ουρουκ Χάι: Καταταγείτε μας έλεγαν...

****

Αραγκορν (ατενίζοντας το ηλιοβασίλεμα): Είμαι ένας φτωχός και μόνος ρέιντζερ

***

Γκόλουμ: Θέλω να γίνω δακτυλιδοκουβαλητής στη θέση του δακτυλιδοκουβαλιτή...

 

Stan Lee (έγραψε τα περισσότερα κόμικ της Marvel):

Από απλό Χόμπιτ ο Φρόντο Μπάγκινγκς κληρονόμησε το δακτυλίδι του θείου του και έγινε ο ανυπέρβλητος ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΩΝ!

Θα μπορέσει όμως να αντιμετωπίσει τον φοβερό ΣΩΡΟΝ στην καταπληκτική ιστορία Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ;

(Nihilio)

 

Τώρα και σε έκδοση Β(ά)ραζιλιάνικου…

 

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια όμορφη καλλονή με πράσινα μάτια, μακριά ξανθιά μαλλιά η Φροντονέλλα, Η κακομοίρα όμως ήτανε τυφλή, έτσι λοιπόν ζούσε για πολύ καιρό στο μικρό χωριό Σαιρζιλία μόνη της καθώς ήταν και ορφανή και φτωχή…

Το θέμα όμως είναι ότι είχε αθώα ψυχή και δεν είχε αυνανιστεί ποτέ. Έτσι λοιπόν το μόνο που έκανε είναι να μαζέυει τα λουλούδια της Σαιρζιλίας και να περιμένει το πριγκιπόπουλο που θα την σώσει…

 

Μία μέρα που λέτε, Πάνω σε ένα κάρο με δύο άλογα, ακούγονται τα παιδάκια: Πυροτεχνήματα Χοσέ Αρμαντο Γκάνταλφε. Τότε μόνο και μόνο από το καυλιάρικο όνομα η Φροντονέλλα βγαίνει έξω να ακούσει (γιατί ήταν τυφλή) το δήμετρο παλικάρι με τα ανέμελα βρόμικα μαλλιά, το κολλητό σκισμένο παντελόνι, την μπλούζα των Iron Maiden και με το μουσάκι αλά System Of A Down.

 

Μένει άναυδη από αυτόν και αυτός από αυτήν, 5 επεισόδια μετά θέλουν να παντρευτούν αλλά επειδή ο Χοσε Αρμάντο Γκάνταλφος είναι από πλούσια οικογένεια και ο πατέρας, Σάρουμαν, ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας δεν θα τον άφηνε να την παντρευτεί επειδή ήταν τυφλή.

 

Έτσι λοιπόν θέλησαν να κλεφτούν στους νάνους στην Μόρια …

Φθάνουν στη πόρτα… ΅¶λτ είς Σύ;;;Ά φωνάζει ο πορτιέρης, ΅δεν μπαίνετε έτσι σε τέτοιο κλαμπάκι … το σύνθηυμαΆ

΅Μέ..λλ…όνΆ λέει ο Χοσέ Αρμάντο Γκάνταλφος διστακτικός και τους αφήνει.

Καθώς ήταν και οι δύο εκεί, μάθανε (από τον μπάρμαν Γκιμληκτέιλ) ότι ο Χοσέ Αρμάντο Γκάνταλφος δεν είναι γιος του πατέρα του Σάρουμαν και ότι η Φροντονέλλα είναι το παιδί που πετάξανε επειδή νόμιζαν ότι ήταν νεκρό, αλλά αυτό απλώς ήταν τότε τυφλό. (Τελικά τα μάτια δείχνουν μεγαλύτερη ζωντάνια από τους χτύπους της καρδιάς.)

 

Έτσι αφού η Φροντινέλλα είναι η πραγματική κόρη πήρε τα λεφτά που πατέρα της, πήγε στα μαγικά ξωτικά και εκεί έκανε επέμβαση στα μάτια, είδε πόσο σαβούρης και φρικιό είναι ο Χοσε Αρμάντο Γκάνταλφος, τον χώρησε και μετά έπεσε στην λάβα του βουνού της Μόρντορλόγγι να αυτοκτονήσει…

(Balidor)

 

William Shakespeare:

 

¶ρουεν: "Ω ¶ραγκορν, ¶ραγκορν, γιατί να'σαι ο ¶ραγκορν;" [R&J]

Ο Φρόντο, στο Βουνό του χαμού: "Να το πετάξει κανείς, ή να μην το πετάξει;" [Hamlet]

Το Ένα Δαχτυλίδι: "Remeeeember meee" [Hamlet; Ham. sr. to Ham. jr]

(Orpheus)

 

Clive Barker

Ο Μπίλμπο Μπάγκινς προσπαθούσε για χρόνια απεγνωσμένα να λύσει το παζλ του δακτυλιδιού. Και τώρα βρισκόταν λίγο πριν την επίλυση του.

"Ένα δακτυλίδι για να κυριαρχίσει πάνω σε όλα" διάβασε, καθώς και το τελευταίο κομμάτι του παζλ μπήκε στη θέση του.

Μια αλυσίδα πετάχτηκε μέσα από το δακτυλίδι και τον κάρφωσε στο δεξί του πλευρό. Χώθηκε βαθιά στη σάρκα του, ξεσκίζοντάς την. Μια δεύτερη αλυσίδα γαντζώθηκε στο πρόσωπό του. Και μετά μια τρίτη, μια τέταρτη, μια πέμπτη...

Σε λίγο είχε κατακαρφωθεί από αιχμηρούς γάντζους στα άκρα αλυσίδων, που τον τράβαγαν μέσα στο δακτυλίδι. Προσπαθούσε να ουρλιάξει, αλλά η γλώσσα του είχε κολλήσει στα χείλη του, καρφωμένη από το αγκυλωτό άκρο μιας αλυσίδας.

(Nihilio)

 

Paolo Cohelo ("Αλχημιστής" κλπ):

 

Η φύση συνωμότησε ώστε το δαχτυλίδι να φτάσει στα χέρια του Φρόντο.

 

Κάνοντας το γύρο της Μέσης Γης για να βρει κατάλληλο μέρος να καταστρέψει το δαχτυλίδι, τελικά δεν τα καταφέρνει και επιστρέφει στο Σαΐρ.

 

Εκεί, απογοητευμένος πού δε βρήκε το κατάλληλο μέρος για να καταστρέψει το δαχτυλίδι κάτω κάθεται από τη σκιά ενός δέντρου να ξαποστάσει από το μακρύ ταξίδι.

 

Συνειδητοποιεί πως ο Σάουρον δεν υπάρχει στ' αλήθεια και πως όλο το ταξίδι έγινε με σκοπό την απόκτηση εμπειριών. Ο ψυχικός πλούτος ήταν το αντικείμενο της αναζήτησης.

 

Χαρούμενος επιστρέφει στο σπίτι του και τοποθετεί το δαχτυλίδι σε προθήκη πάνω από το τζάκι για να τη βλέπει και να θυμάται πόσο πλούσιος έγινε από τις μνήμες εμπειριών που απέκτησε.

(Isis)

 

Clark Ashton Smith:

Τα Εντ, εκείνα τα κτήνη από σάρκα και ξύλο, φτιαγμένα από την μαγεία των τρελών Ξωτικών της Πρώτης Εποχής, προχωρούσαν, παρακινημένα από τ μαύρο πετράδι που ο Γκάνταλφ κρατούσε, το οποίο υπέτασσε τα μυαλά τους, δένοντας με μαύρες αλυσίδες τη σκέψη τους.

Τα Ορκ του Σάρουμαν, όλα από χρόνια τρόπαια των πολύνεκρων μαχών προχωρούσαν, η ανίερη ζωή τους προερχόμενη από δαίμονες που είχε υποτάξει στην εξουσία του. Τα Εντ ήταν γιγάντια, αλλά αυτό δεν τα σταματούσε. Τα Ορκ ενώνονταν σε ένα κοινό σώμα, δένοντας τις σάρκες και τα άκρα τους, σχηματίζοντας γιγάντια κατασκευάσματα από θάνατο...

(Atrelegis)

 

Dan Brown (γράφω μόνο μια πολύ συνοπτική περίληψη της όλης υπόθεσης, καθώς το γράφω παράλληλα και κάπως εκτενέστερα)

Ο φημισμένος μάγος/λόγιος Γκάνταλφ Γκριζντον καλείται από την αστυνομία του Χόμπιτον να βοηθήσει στην εξιχνίαση του φόνου του Μπίλμπο Μπάγκινς, αλλά στην πραγματικότητα θεωρείται ύποπτος από τον αρχηγό, Σάμ Γκάμγκη. Ένας άλλος αστυνομικός, ο Φρόντο Μπάγκινς, που είναι ανιψιός του αποθανόντα χόμπιτ, αλλά είχε να του μιλήσει γύρω στα 20 χρόνια, από τότε που τον είδε να βλέπει μία τσόντα με 2 ορκ που βιάζανε μια ξωτικιά, ενημερώνει τον Γκάνταλφ και αρχίζουν να προσπαθούν να ξεφύγουν και παράλληλα να βρουν το Ιερό Δαχτυλίδι, λύνοντας τους γρίφους που άφησε πίσω του ο Μπίλμπο. Παράλληλα όμως, ένας θηριώδης Ούρουκ-Χάι ψάχνει και αυτός το Ιερό Δαχτυλίδι για λογαριασμό του αφέντη του. Ο Γκάνταλφ καταφεύγει προσωρινά στον πύργο του διάσημου μελετητή του μύθου του δαχτυλιδιού Σάρουμαν, με τη βοήθεια του οποίου διαφεύγει στη Γκόντορ, με την αστυνομία του Χόμπιτον στο κατόπι του. Μαζί τους ταξιδεύει και ο Ούρουκ-Χάι, ο οποίος όμως γίνεται αντιληπτός και αιχμαλωτίζεται. Στη συνέχεια, και ενώ συνεχίζεται το κυνήγι του Δαχτυλιδιού, ο μπάτλερ του Σάρουμαν, ο Γκρίμα, που ταξίδευε μαζί με τους υπολοίπους στην Γκόντορ ελευθερώνει τον Ουρούκ-Χάι. Στο τέλος αποκαλύπτεται ότι το Δαχτυλίδι είναι στην πραγματικότητα ο τάφος της μητέρας του Σάουρον, ότι ο Φρόντο είναι απόγονός του, και ότι λόγος για τη μυστικότητα της καταγωγής του ήταν οι διωγμοί που υποκινούσε τελικά ο Σάρουμαν, για να εξαλειφθούν οι απόγονοι του Σάουρον και να μην αλλάξει τη μέχρι τότε γνωστή ιστορία, που έλεγε ότι ο Σάουρον είναι ένας αρχικακός.

(Illidan)

 

Οι δημιουργοί του south Park

Boromir: Screw you guys, I'm going home. And I'm taking the ring with me.

(Μια βροχή από βέλη τον χτυπάνε)

Sam: Oh my God, the killed Boromir

Frodo: YOU BASTARDS!!!

(Nihilio)

 

 

 

απο παπακαλιατη.

 

ο φροντο καθεται στο δωματιο του. ο σαμ χτυπαει την πορτα απο κατω...

-φροντο! ανοιξε μου! ανοιξε μου σου λεω μην εισαι μαλακισμενο!

 

-ρε σαμ δεν καταλαβαινεις τιποτα πια; σου ειπα οτι χωρισαμε γαμωτη μου!

 

-αφου σ αγαπω ρε!

 

-τον πιπιν αγαπας. οχι εμενα! εμενα ποτε δε με αγαπησες. χτες πηδιοσουνα παλι στο χαρουμενο πονυ...

 

-μα φροντο

 

-τελειωσαμε σαμ. πηδηξες τη μητερα μου, τον πατερα μου το σκυλο μου και τον καθηγητη γεωγραφιας μου!

 

Ο φροντο σε πρωτο πλανο με ουδετερο φοντο. μονολογει.

"ειχε ερθει η ωρα να παρω την αποφαση, να παω να σπουδασω στη μορντορ φωτογραφια.. η να μεινω εδω με το σαμ... χε... ξερω οτι ειμαι εγωιστης... χε... χο... ουφ... μιαου... χι... τον αγαπω ομως... χε... ουμφ... μιαμ.... χι.... "

 

η πορτα ανοιγει και μπαινει το δαχτυλιδοφαντασμα!

 

φροντο+σαμ μαζι: "ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΚ!

 

ΣΙΧΑΜΑΑΑΑΑΑ! ΜΗ ΧΕΣΩ!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fritz Lieber (Lankhamar)

 

Από τη στιγμή που συναντήθηκαν, βοηθώντας το ίδιο θαραλλέο Χόμπιτ, ο Γκίμλι, ένας νάνος πολεμιστής από το βορρά και ο Λέγγολας, ένας άριστος ξωτικός τοξότης, ένιωσαν μια ασυνήθηστη οικοιότητα. Η φιλία τους θα τους οδηγούσε από περιπέτεια σε περιπέτεια σε όλη τη μέση γη, από τα σπήλαια βαθιά στη γή μέχρι στα κύματα της θάλασσας. Αλλά ήταν στα σκοτεινά σοκάκια και τους πίσω δρόμους της τρανής Γκόντορ όπου έγιναν θρύλοι

 

 

 

 

 

Λέγε με Φρόντο. Πριν από μερικά χρόνα - δεν έχει σημασία πόσα ακριβώς - έχοντας μόνο ένα δαχτυλίδι στο πουγκί μου και τίποτε ιδιαίτερο που να με ενδιαφέρει στο Σάιρ, σκέφτηκα να ταξιδέψω λίγο στη Μέση Γη και να δω τα σκοτεινά μέρη του κόσμου. Είναι ένας τρόπος που έχω να διώχνω το σπλήνιασμα και να ρυθμίζω το κυκλοφοριακό. Όταν πιάνω τον εαυτό μου να στραβώνει το στόμα. Όταν μες στην ψυχή μου είναι Νοέμβρης υγρός, που ψιλοβρέχει. Όταν πιάνω τον εαυτό μου να σταματάει άθελα μπροστά σε φερετροπωλεία και να γίνεται ουραγός κάθε κηδείας που συναντώ. και ειδικά όταν οι υποχόνδριες μου με κυβερνούν τόσο, που χρειάζεται ένας δυνατός ηθικός φραγμός για να με εμποδίσει να βγω επίτηδες στο δρόμο και μεθοδικά να ρίξω κάτω τα καπέλα του κόσμου - τότε θεωρώ πως ήρθε πια η ώρα να ξεκινήσω, όσο πιο γρήγορα μπορώ. Είναι το δικό μου υποκατάστατο του τόξου και του βέλους. Με μια φιλοσοφική χειρονομία όλο μεγαλοπρέπεια, ο Τούριν ρίχνεται πάνω στο σπαθί του. Εγώ παίρνω ήσυχα το δρόμο για τη Μόρντορ.

 

(Herman Melville - Moby Dick)

 

 

 

 

 

 

 

Ας δούμε το θέμα και από την πλευρά ορισμένων ελληνικών εφημερίδων:

 

Esspresso:

ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ GAY ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ

απειλεί τα παιδιά μας!

Κάτοικοι του Σάιρ δήλωσαν στην "Ε" ότι επιφανές μέλος της κοινωνίας τους είχε περίεργη συμπεριφορά σε εκδήλωση προς τιμήν του. Ψάξαμε το θέμα περισσότερο και ανακαλύψαμε πως ο ανηψιός του άρχισε κι αυτός να παραξενεύει μέχρι που εγκατέλειψε την περιοχή παρέα με τον εραστή του και ένα ακόμα φιλικό ζευγάρι. Φήμες για περίεργους μαυροντυμένους τύπους μάλλον ανυπόστατες. Αρκετούς μήνες αργότερα, μετά από την παρέμβαση του ρεπόρτερ μας Σμήγκολ μάθαμε ότι τα χόμπιτ εθεάθησαν σε παρέα με άλλους 5 άνδρες να κατηφορίζουν προς την Γκόντορ. Στην κατοχή τους βρίσκεται το δαχτυλίδι του σκοτεινού άρχοντα του υποκόσμου Σάουρον, ικανό να διαφθείρει τους πάντες. Τα ίχνη τους όμως χάθηκαν στη Μόρια και κανείς δεν ξέρει πού θα ξαναεμφανιστούν για να σπείρουν τον τρόμο και τη διαφθορά στα νιάτα της Μέσης Γης.

 

 

Έθνος:

Η κυβέρνηση του Μπάραντ-ντουρ παραμένει αδρανής παρά τις συνεχείς καταγγελίες ότι το Ένα Δαχτυλίδι έχει βρεθεί και βρίσκεται στην κατοχή ενός χόμπιτ. Το μόνο που ενδιαφέρει τον πρωθυπουργό Κο Σάουρον είναι να βολέψει τα δικά του πράσινα παιδιά σε θέσεις φιλέτα στο Ίσενγκαρντ και τη Μίνας Μοργκούλ. Ακόμα, οι 9 υπουργοί της Κυβέρνησης κατηγορούνται για διαφθορά και δωροληψία. Η εξωτερική πολιτική είναι εντελώς λανθασμένη και η συμμαχία με το Νότο θα αποφέρει πολλά δεινά στους φορολογούμενους πολίτες.

 

 

Ριζοσπάστης:

Νέα αντιλαϊκά μέτρα προσπαθεί να περάσει η Κυβέρνηση της Γκόντορ με την πρόφαση της απειλής από τη Μόρντορ. Ήδη έχει επιβληθεί στρατιωτικός νόμος και απαγόρευση της κυκλοφορίας μετά τη δύση του ηλίου.

 

 

Αυριανή:

Ο σάπιος Κοντομηνάς ετοιμάζει συμμαχία με τον Σάουρον για να αποκτήσει τον έλεγχο των ΜΜΕ και των ασφαλειών στη Μέση Γη.

 

 

 

 

 

 

 

(Δημοσθένης Λιακόπουλος - για όσους δεν έχουν τηλεόραση)

 

Και τότε ο ΕΛ-ρόντ, οδήγησε τα ΕΛ-φς στην έρημο Μόρντορ όπου και σφράγισαν τις πύλες των ρυπαρών εθνών. Αλλά όπως γράφω στο βιβλίο μου «Ο καιρός γαρ εγγύς» το Ένα Δαχτυλίδι σύντομα να εμφανιστεί ξανά. Διαβάστε επίσης και τα «Πρωτόκολλα του Σάουρον». Πλήθος στοιχείων που αποδεικνύουν ότι η νέα τάξη πραγμάτων έρχεται! Στο ίδιο πακέτο:

 

Ιστορικές αποδείξεις περί της ύπαρξεως του Νούμενορ

Ένας αρχαϊκός γκοντοριανός πολιτισμός στα παράλια της Ούμπαρ

Δαχτυλίδια της δύναμης: το χάραγμα

Αφανίστε τα ξωτικά

Το ξύπνημα του αβλέφαρου ματιού

 

Και για όσους πάρουν το πακέτο, δώρο με εντολή του γέροντα Γκάνταλφ - να ‘σαι καλά γέροντα, τι δροσιά που πήραμε καλοκαιριάτικα – τα τρία δαχτυλίδια των ξωτικών. Για να κυκλοφορείτε με τα σύμβολα των ΕΛ-φς! Προλάβετε! Τελευταία εποχή παρουσίασης!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Merry: Pippin, ο Gandalf σε ψάχνει παντού. Έχει δώσει και την περιγραφή σου: ένα πλάσμα σαν Χόμπιτ, αλλά πολύ πιο μαλάκας.

 

 

 

 

 

 

 

Raymond Chandler:

(Διηγηται ο Φροντο):

"Η νυχτα ηταν ακομα νεα αλλα ενιωθα το βαρος του δαχτυλιδιου σαν το ντιρεκτ ενος μποξερ βαρεων βαρων. Γεμισα την πιπα μου και αφησα τον καπνο να κατεβει μεσα στο στηθος μου. Ηθελα κατι με οινοπνευμα, αλλα δυστηχως σε αυτη την ερημια ειναι τοσο σπανιο οσο μια παρθενα στην τελευταια ταξη του λυκειου. Το ταξιδι ως την Μορνορ ηταν μακρυ, τοσο μακρυ οσο η πορεια ενος μελλοθανατου ως την ηλεκτρικη καρεκλα, και βρωμικο οσο τα εσωψυχα του Wraithking... Βολεψα τα ποδια μου πανω στο τραπεζι. Με μιας ακουσα την φωνη του "σπασικλα Σαμ" να μου λεει να τα κατεβασω γιατι δεν ηταν πρεπων. Τριχες. Τιποτα δεν ειναι πρεπων σε αυτη την ταβερνα. Ουτε οι πελατες, φυσικα ολοι εκλεκτα μελη του υποκοσμου, ουτε και η πρωτης ταξεως νοθευμενη μπυρα. Απαντησα στον Σαμ: Φλουφλη, μη μου λες τι θα κανω γιατι τυπους σαν εσενα τους εχω φαει στην μαπα απο τοτε που στη Μονροτ φυτρωναν λουλουδια. Και κατεβασε αυτο το χερι σου γιατι θα πιαστεις στο τελος."

 

 

Lord of the Rings Ξανθοπουλος

(Αραγκον)-Αρχοντα Ελροντ, αγαπω την κορη σου και θα την παρω!

(Ελροντ)-Καλυτερα να την θαψω!!

(Αραγκον)-Τι ειπες; Τι ξεστομησες τωρα!! Μιλας με αυτα τα λογια για το ιδιο σου το παιδι, το σπλαχνο σου!!

(Ελροντ)-Το παιδι μου δεν το μεγαλωσα μεσα στα πλουτη για να το παρεις εσυ, ενας τιποτενιος και φτωχος τυχοδιωκτης...

(Αργουεν)-Πατερα, πατερα, ο Αραγκον δεν ειναι τυχοδιωκτης, με αγαπαει και θα με παρει.

(Αραγκον)-Κοιτα Ελροντ, σε σεβομαι και σε τιμω αλλα αν με ξαναπεις τυχοδιωκτη θα ξεχασω οτι εισαι πατερας της Αργουεν

(Ελρόντ)-Φύγε απο μπροστά μου άτιμη. Δεν θέλω να σε ξαναδώ. Απο 'δω και στο εξής δέν θα έχω κόρη!!

 

 

 

 

 

 

 

Aπο Χαουαρντ Φιλιπς Λαβκραφτ.

 

Τοτε ο Φροντο το ειδε. Εκεινο το φρικιαστικο, ανομο, εξαμβλωμα που δεν ανηκε σ' εκεινον το κοσμο. Ο Σαμ αρχισε να τρεμει. Το μυαλο του δεν αντεχε εκεινη την κοσμικη παραβιαση.

 

Το αντικειμενο στεκοταν σχεδον καρφωμενο στη γη. Ειχε μια ωχρη αρρωστημενη αποχρωση στη βαση του και ξεκινουσε παχυ και τεντομενο σαν το πετσι του νεκρου. Στη συνεχεια λεπταινε και σκουραινε οσο πλησιαζε εκεινο το εφιαλτικο δισκοειδες προσαρτημα που δεσποζε στο πανω μερος του.

 

Τα ματια του δακρυσαν με αποτροπιασμο καθως το μουδιασμενο μυαλο του προσπαθουσε να κατανοησει την φρικη καθως και να την καταταξει καπου ωστε να την κατανοησει με σαφηνεια αργοτερα.

 

Ο δισκοειδης, πεπλατυσμενος, σχεδον ημισφαιρικος σχηματισμος της κορυφης του πλασματος, ηταν χειροτερος κι απο ματωμενο εφιαλτη.

Η σαρκωδης επιφανεια του ειχε το χρωμα του αρρωστου αιματος και ηταν διαστικη απο ωοειδεις φλυκταινες με μια αλλοκοτη υφη.

 

Το κατω μερος του σχηματισμου ομως ηταν κατι που ποτε δεν περιμενε να δει να χλευαζει με την υπαρξη του αυτη την πλαση.

Καθ' ολη την περιμετρο το κατω μερος του επανω σχηματισμου που εφαπτοταν στο καθετο υποστηριγμα που φυτρωνε απο τη γη ξεκινουσε μια κτηνωδης παραβαση της κοσμικης ισορροπιας.

Μια ακτινωτη Βραγχεωειδης παραταξη, τοξοτη και εκατερωθεν επι του εκτος, ,ομως δε επειδη του εκτος αν μη υποτιθεται, διετρεχε την αποκατω επιφανεια του αποπανω προσαρτιστικου αναθεματος του βιολογικου ολεθρου που σχηματιζε την εφιαλτικη μορφη του χαοτικου μοτιβου της επι τον ακρων τον εχοντων περιμετρο γυρω στις 25 ιντσες και ο ακτινωτος δε σχηματισμος διχοτομουσε την υποτεινουσα του νοητου διαμετρικου αζιμουθιου και τοξο αλφα και τοξο βητα το οποιο διατεμνει την υποτομη του ναδιρ σε 123 μοιρες της κλιμακας Ροζενμπλουμ.

 

Τι ηταν αυτο το αντικειμενο που με περισση αυθαδεια χλευαζε τη φυσικη ταξη; Πως θα αντεχε το μυαλο του να χωρεσει αυτη τη φρικαλεοτητα που αντικρυζε ολοζωντανη μπροστα επι των οφλαλμιεων ματιων του που βρισκονταν ανωθεν της ρινικης του εισοδου και εκατερωθεν των πτερυγωτων προσαρτησεων που σκοπο ειχαν τη συλληψη των περιβαλλοντων ηχων μεσω της μεταδοσης ηχητικων συχνοτητων που προκαλουνταν απο την ταλαντωση υλικων αντικειμενων, γλουγλουκισμων, μυκηθμων και βορβορισμων;

 

τοτε το ακουσε. καποια σαρκωδη εσωτερικα οργανα μπηκαν σε μια παλμικη λειτουργια αγνωστης φυσεως και συνταραξε τα σωθικα του με κοσμικη γεωμετρια.

 

"ΡΕ ΚΩΘΩΝΙΑ! ΠΑΛΙ ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΜΟΥ ΚΛΕΒΕΤΕ?"

ειπε η αποκοσμη φωνη και τα σκυλια του Τινταλος ξεχυθηκαν σαν εμετος και χυλος απο εξωγηινη εκτοπλασματικη υπομυξα στο υγρο αηδιαστικο χωμα του κτηματος...

 

 

 

 

 

 

 

Ο Robert Jordan (wheel of time)

 

Περίληψη 7ου βιβλίου:

Η Eowyn ετοιμάζεται για τη μεγάλη γιορτή μετά τη νίκη στο Helm's deep, καταμαγεμένη από τον Aragorn. Συζητώντας (για 200 σελίδες) με την υπηρέτριά της μαθαίνει όλα τα κουτσομπολιά της αυλής.

Παράλληλα ο ¶ραγκορν μιλά με τον Λέγκολας για την αγνή αγάπη που τρέφει για της ¶ργουεν και τα όνειρά τους για κοινή ζωή, ενώ παράλληλα ανησυχεί για την τύχη του Φρόντο (για άλλες 150 σελίδες)

Στη συνέχεια πηγαίνουν στον χορό και χορεύουν μαζί, ενώ η Eowyn ετοιμάζεται να εξομολογηθεί το πως νιώθει, μέχρι που ο Γκίμλι τους διακόπτει (100 σελίδες) για να τους πει ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει και πρέπει να φύγουν εκτάκτως από το παλάτι.

Την ίδια βραδιά ο Σάμ και ο Φρόντο συζητούν για την ανθρωπιά που κρύβει μέσα του το Γκόλουμ γύρω από μια φωτιά, όταν ένας θόρυβος διακόπτει την κουβέντα τους.

Η συνέχεια στο 8ο βιβλίο.

 

 

 

* Hunter S. Thomson, Fear and Loathing in Las Vegas

 

[Φρόντο, πρεζωμένος μέχρι τα αυτιά] Ήμασταν κάπου στον Μπρούινεν, κοντά στο Ρίβεντελ, όταν το δαχτυλίδι άρχισε να με πιάνει...Θυμάμα να λέω στον ¶ραγκορν "Την έχω ψιλοακούσει, καλύτερα να τους οδηγήσεις εσύ...Όταν ξαφνικά γύρω μας ακούστηκε ένας τρομερός θόρυβος, και ο κάμπος γέμισε με κάτι που έμοιαζε με Μαύρους Καβαλλάρηδες, που ούρλιαζαν κι έτρεχαν και πήδαγαν παντού γύρω μας...και μια φωνή φώναζε [Φρόντο] "Χόλι Τζίζους! Τι είναι αυτά τα καταραμένα αλόγατα!" Ύστερα ξανά ησυχία. Ο ¶ραγκορν είχε βγάλει το μανδύα του κι έχυνε μπύρα στα μαλλάκια του για να επιταχύνει τη διαδικασία του βαψίματος. "Τι φωνάζεις ρε μαλακισμένο μη σου γαμήσω?" Σταμάτησε απότομα και πέσαμε ο ένας πάνω τον άλλο. [Φρόντο] "¶στο. Σειρά σου να οδηγήσεις". Δεν είχε νόημα να αναφέρω τους καβαλλάρηδες. Ο φτωχός μπάσταρδος θα τους έβλεπε σύντομα. [Ο Φρόντο ρίχνει μια ματιά στο σακίδιό του] Είχαμε ένα δαχτυλίδι, ένα κοντό σπαθί, ένα καθυστερημένο χόμπιτ, ένα χαζοχαρούμενο χόμπιτ, ένα αδιάφορο χόμπιτ, ένα ψωράλογο κι ένα λιγδιάρη με ένα σπασμένο σπαθί. Αργότερα θα βρίσκαμε ένα μάγο που κάπνιζε όλη την ώρα όπιο, ένα ζουμπά που έλεγε ΓΚΡΑΟΥΡ, ένα G.A.M.A.O. ™ ξωτικό, κι ένα τύπο που έψαχνε ευκαιρία να μας αχταρμαδιάσει τα πράματα. Όχι πως τους θέλαμε όλους αυτούς για το ταξίδι, μα όταν μπλέκεις με τόσο gtp party, η τάση είναι να το τραβάς όσο πάει...

 

 

 

 

 

 

 

Rowling:

Ο Φρόντο πήρε το γράμμα από τα χέρια της στριμμένης θειας του και το διάβασε:

Αγαπητέ Φρόντο,

έγινες δεκτό να σπουδάσεις στην σχολή των Δακτυλιδοκουβαλητών του Αίζενγκαρντ.

Υπογραφή: Γκάνταλφ ο Γκρίζος

 

Ο Σάρουμαν παρακολουθούσε τη σκηνή από το Παλαντιρ του, τρίβοντας με σατανική ικανοποίηση τα χέρια του. "Έτδσι μπράβο πουλάκι μου," είπε με ένα σαρδόνιο χαμόγελο στα χείλη, "έλα στην παγίδα μου."

 

***

Αν το σκηνοθετούσε ο Πήτερ Τζάκσον την εποχή του Braindead

Σαμ: Μα όχι γλυκειά μου, ο κύριος Μπάγκινς είναι εντελώς φυσιολογικός

Φρόντο(καλυμένος με μια μαύρη κάπα): Braaiiiiinsssssss!

 

 

 

 

 

 

 

Πως θα ήταν ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών αν τον είχε γράψει ο σεναριογράφος του Lost

 

Επεισόδιο 1.

Ένα αεροπλάνο της Great Eagle Airlines πέφτει σε νησί στα ανοιχτά της Μέσης Γης. Παρακολουθούμε τους επιζήσαντες, μεταξύ των οποίων οι Άραγκορν, Μπόρομιρ, Άργουεν, Γκάνταλφ ο Άσπρος, Φρόντο, Σαμ, Μέριν, Πίπιν και άλλοι, στην προσπάθεια τους να επιζήσουν μετά τις πρώτες δραματικές στιγμές. Τη νύχτας, ένας περίεργος θόρυβος έρχεται από το δάσος και γκρεμίζονται δέντρα, η πρώτη από τις ενδείξεις ότι κάτι δεν πάει καλά με το νησί.

 

Επεισόδιο 2.

Ο Άραγκορν, χάρη στις θεραπευτικές ιδιότητες των χεριών του, έχει γίνει άτυπος αρχηγός των επιζήσαντων και έρχεται σε σύγκρουση με τον Μπόρομιρ που έχει αρχίσει να μαζεύει ό,τι υλικά μπορεί να βρει από το αεροπλάνο. Ο Γκάνταλφ ξεκινάει για κυνήγι αγριόχοιρου στη ζούγκλα, ενώ ο Γκίμλι χρησιμοποιεί τα υπολείμματα του Παλαντιριού του αεροσκάφους ώστε να φτιάξει έναν πομπό επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Σε φλας μπακ βλέπουμε την ταραγμένη σχέση του Άραγκορν με τον πεθερό του.

 

Επεισόδιο 3.

Ενώ ο Γκάνταλφ είναι για κυνήγι στη ζούγκλα συναντάει το τέρας (το οποίο δε βλέπουμε) - και τον αφήνει να ζήσει. Ο Γκίμλι τελειώνει τη δουλειά στο Παλαντίρι και πιάνει μια περίεργη εκπομπή σε Dark Speech που παίζει για εκατοντάδες χρόνια. Σε ένα συγκλονιστικό φλας μπακ μαθαίνουμε ότι ο Γκάνταλφ ήταν Γκρίζος πριν το ατύχημα και έγινε Άσπρος μετά.

 

Επεισόδιο 4.

Ο Μέριν, έχοντας σχεδόν εξαντλήσει τα αποθέματα χόρτου του Σάϊρ, ακουμπάει το Παλαντίρι και νιώθει μια φριχτή δύναμη να σκαλίζει τις σκέψεις του. Τον σώζει ο Γκάνταλφ ο οποίος και προσπαθεί να τον θεραπεύσει από την εξάρτησή του. Σε φλας μπακ βλέπουμε πως οι ζαβολιές που έκανε με τον ξάδερφό του τον οδήγησαν στα σκληρά ναρκωτικά.

 

Επεισόδιο 5.

Ενώ ο Μπόρομιρ χαλβαδιάζει την Άργουεν, ο Γκίμλι, ο Λέγκολας και ο Άραγκορν πηγαίνουν σε διάφορα μέρη του νησιού με σκοπό να εντοπίσουν την πηγή του σήματος. Τη στιγμή που ο Γκίμλι είναι έτοιμος να βρει από που έρχεται τον χτυπάει ένα μπαστούνι και μένει αναίσθητος. Σε φλας μπακ μαθαίνουμε λεπτομέρειες από τη ζωή του ως αξιωματικού στο στρατό των Νάνων.

 

 

 

LOTR από Μάρκο Σεφερλή.

 

Ο Freddo (χωρίς πάγο-*γέλιο κονσέρβα*) ανέβηκε το βουνό μαζί με τον Στάμο. Ο Κώλλουμ έφαγε κόλλημα (ααα, καλό ε;) και τους πήρε από πίσω *κονσέρβα γέλιο*. Μπήκαν σε μία τεράστια σπηλιά που έμοιαζε με το μουνί της Βάνα Μπάρμπα *γέλιο κονσέρβα*. Πήγανε στην άκρη πάνω από τη λάβα και ο Freddo ζαλίστηκε και πιάστηκε από τα αρχίδια του Στάμου (ηλίθια γριά στο κοινό γελάει μόνη της). Ο Κώλλουμ που μέχρι εκεί τους είχε πάρει από πίσω *γέλιο κονσέρβα* πήγε και τους έσπρωξε και πέσανε και οι τρεις μαζί στο κενό. Καθώς πέφτανε, φώναξε ο Freddo: "Βρε Κωλοκώλλουμ*γέλιο κονσέρβα* γιατί χτυπιέσαι άδικα; Χτύπα ένα Freddo-αααα, καλό ε;-. *κι'άλλα γέλια*. Οι 3 τους πέσανε στην λάβα και γίνανε χόμπιτ φρικασέ -αααα, καλό ε;- και το δαχτυλίδι πήγε και προσγειώθηκε στα βυζιά της Ντόρας της Μπακογιάννη (γριά ξαναγελάει μόνη της). Κι'έτσι άρχισε να κάνει διάφορα έργα στην Αθήνα αλλά δεν φαινόντουσαν...γιατί;;; Μα γιατί φόραγε το δαχτυλίδι και ήταν αόρατα!!!-ΑΑΑΑ, ΚΑΛΟ Ε;- *γέλιο κονσέρβα, χειροκρότημα, τραγούδι τέλους με μπαλέτα και πολύχρωμα φώτα*

Share this post


Link to post
Share on other sites
Glowleaf

Πεθανα στο γελιο διαβαζοντας το! Δεν θα κατσω να γραψω τα σημεια που μου αρεσανε, ειναι παρα πολλα...

Παντως το ωραιο ειναι οτι οντως αναγνωριζεις το συγγραφικο στυλ σε αυτους που εισαι εξοικειωμενος. Μερικα ειναι πολυ πετυχημενα.

 

Ο Βασιλιάς της Γκόντορ της έριξε ένα σκληρό ειρωνικό βλέμμα με τα σκληρά ειρωνικά του μάτια και της χαμογέλασε σκληρά και ειρωνικά με τα σκληρά και ειρωνικά του χείλη.

"Ανόητο κορίτσι...επειδή για μία φορά και μόνο έγινες δική μου πάνω στο κότερό μου, εκείνη τη νύχτα, νομίζεις ότι έχεις δικαιώματα στη δική μου καρδιά; Δε σε χρειαζόμουν παρά μόνο για να ξεπεράσω την απώλειά μου...τώρα όμως, όχι πια!"

Edited by Glowleaf

Share this post


Link to post
Share on other sites
Waylander

Guys αρχικα sorry που ξαναποσταρα ολο το κατεβατo, δεν ηξερα πως το τοπικ υπαρχει και στο Sff αλλα tespa....

Να και η εκδοχη του Dune(φυσικα απο Frank herbert kai oxi απο τον ιο...):

 

 

Ο Φροντο μουαντ΄Ντιπ αυτο το χομπιτ που ειχε προελθει απο 10,000 χρονια προσεχτικα σχεδιασμενων γενετικων διασταυρωσεων μεταξυ χομπιτς, ορκς, εντς και νανους(ισως και μια δωση απο γκομπλιν), που ειχαν γινει απο τον Γκανταλφ της Αδερφοτητας των Μαγων με σκοπο την δημιουργια του μεσσια που εσωζε τον κοσμο καταστρεφοντας το δαχτυλιδι, εφτασε στο συμπερασμα οτι δεν μπορουσε να αλαξει το μελλον και οτι το χαρισμα του ηταν καταρα και οχι χαρισμα....

Μαζι με τον πιστο του συντροφο-Μεντατ Σαμ και το αγαπημενο του γκολα Σμιγκολ Ινταχο καταφερνει τελικα να καταστρεψει το δαχτυλιδη στις φωτιες του βουνου του χαμου. Με τρομερο κοστος ομως ο Φροντο τυφλωνετε και τελικα σκωτενεται ενω η υστατη θυσια του φιλου του Σαμ τους χαριζει την νικη....

Τελικα στον μεσο πλανητη κυβερνα ο Θεικος-Αυτοκρατορας της Γκοντορ για μια ολοκληρη εποχη(ο οποιος σημειοτεων ειναι ο μερρυ και ο πιππιν ενομεμοι με αμοπεστρωφες απο την Μορια.... :whistling:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.