Jump to content
Sign in to follow this  
Tiessa

Star Trek books (1) - Fiction novels

Recommended Posts

Spock

Well... είναι αρκετά τραβηγμένη ιδέα, ε; Τρελό τελείως...!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oberon

Nαι είναι. Αλλά διαβάζοντας το πώς... πώς καταλήγει εκεί, είναι απόλυτα λογική! Φαίνεται δηλαδή η πείρα του David στη συγγραφή, όπως και η συνοχή με το υπόλοιπο Τρεκ, ειδικά βέβαια το Voyager. Θα μπορούσε δηλαδή χαλαρά να ήταν ένα διπλό επεισόδιο του Voyager ή και του Next Generation!

Edited by Dain

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Μάλιστα! Κάποια στιγμή θα το διαβάσω το συγκεκριμένο!

 

Μέχρι τώρα, από novels έχω διαβάσει τα εξής δύο:

 

- Yesterday's Son (στα ελληνικά, μεταφρασμένο από την Ανθίππη Φιαμού, που το είχα βρει τυχαία σ' ένα βιβλιοπωλείο το 2000, με τίτλο: "Ο Γιος από το Χθες"), της Ann Carol Crispin.

 

Απ' όσο θυμάμαι, ενδιαφέρουσα υπόθεση και καλή πλοκή. Όχι τίποτα συγκλονιστικό, αλλά αρκετά καλό. Έχω την εντύπωση ότι είναι ίσως το μόνο που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, ή αν όχι το μόνο, ένα από τα σίγουρα ελάχιστα. Α, και το τελείως... lame στο εξώφυλλο: ελεύθερη 'μετάφραση' του "To boldy go where no man has gone before" σε "Γενναίοι άνδρες μάχονται στο αχανές διάστημα"!

 

- Q in Law, του Peter David.

 

Ετούτο εδώ, όπως ανέφεραν και τα παιδιά πιο πάνω, είναι άκρως διασκεδαστικό. Η υπόθεσή του και μόνο σε προδιαθέτει για μία εκ των πραγμάτων έκρυθμη κατάσταση. Και πράγματι έτσι είναι! Q και Lwaxana μαζί στο Enterprise; Άι άι άι! Και η τροπή που παίρνουν τα πράγματα... τελείως τρελή! Διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Το συστήνω!

 

Επόμενα στη λίστα ανάγνωσης που περιμένουν στη βιβλιοθήκη:

 

Imzadi (Peter David), Prime Directive (Judith and Garfield Reeves-Stevens) και 2-3 ακόμη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Darkchilde
Επόμενα στη λίστα ανάγνωσης που περιμένουν στη βιβλιοθήκη:

 

Imzadi (Peter David), Prime Directive (Judith and Garfield Reeves-Stevens) και 2-3 ακόμη.

 

To Imzadi είναι από τα καλύτερα βιβλία Star Trek που έχω διαβάσει. Αν και κάποια πράγματα έχουν αλλάξει στις μετέπειτα σειρές/ταινίες, παραμένει όμως για μένα ένα από τα καλύτερα βιβλία στον κόσμο του Star Trek.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Μόλις τέλειωσα το Before Dishonor του Peter David. Ευχάριστη και πρωτόγνωρη θα έλεγα εμπειρία. Μικρός, 8 με 9 χρονών, είχα αγοράσει δύο βιβλία Star Trek, που περιείχαν σε novelization επεισόδια από το TOS. Ήταν στα Τούρκικα και δεν θυμάμαι πολλά από αυτά που διάβασα. Από τότε, αυτό είναι το πρώτο fan-fiction που έχω διαβάσει. Το βρήκα πολύ καλό, ελαφρύ, εύπεπτο, καθόλου λογοτεχνικό (κουβέντα για το χρώμα της μοκέτας), μόνο δράση και διάλογοι.

 

Το ενδιαφέρον σχετικά με τα fan-fiction όπως ανακάλυψα, είναι πως…είναι αδύνατον να τα διαβάσεις χωρίς να βλέπεις και να ακούς τους ηθοποιούς να ενσαρκώνουν κι εδώ τους γνωστούς μας χαρακτήρες. Με βάση αυτό, μπορώ να πω πως ευχαριστήθηκα τον αγαπημένο μου Leonard Nimoy. Και το αστείο είναι, πως μέσα στην παρέα των αγαπημένων μας σταρς, όποτε στρεφόμασταν σε νέα πρόσωπα (Kadohata, Leybenzon) έβλεπα ζωγραφιστές καρικατούρες, αδυνατώντας να μαντέψω πως ήταν.

 

Ήταν από τη μία θετικό, το ότι το μυθιστόρημα δεν προσπαθούσε να αποκτήσει λογοτεχνική βαρύτητα, από την άλλη όμως (πολλά και μικρά τα παραδείγματα για να τα βρω και να τα απαριθμήσω) πολλές φορές υπήρχε ένας ερασιτεχνισμός, μια αδικαιολόγητη βαρύτητα σε ορισμένους διάλογους. Η εκάστοτε κουβέντα ξεχείλωνε προς πτυχές που θα ενδιέφεραν trekker geeks, όχι όμως τους χαρακτήρες που έκαναν την συζήτηση.

 

Επίσης, σε κριτική πάντα του fan-fiction, πόσο πιο δυνατό ανάγνωσμα θα ήταν ένα βιβλίο σαν και αυτό αν δεν ήμουν σίγουρος για την ασφάλεια (την ζωή) των κεντρικών χαρακτήρων. Ο νέος κύβος των Borg ήταν αρκετά ανατριχιαστικός, όπως περιγράφεται, φαινομενικά νεκρός αλλά με την φοβερή απειλή που κρύβει, δεν με φόβισε όμως καθόλου. Δεν αναρωτιέμαι ποτέ αν είναι δυνατόν να τον νικήσουν. Μόνο μια περιέργεια για το πώς! Και εδώ κάτι περίεργο: Ξεκινώντας να διαβάζω την ιστορία, η φύση του νέου κύβου μου θύμισε τις δαιμονικές δυνάμεις που συνήθως πλάθει ο Γκράχαμ Μάστερτον. Και ω, η σύμπτωση! Το φινάλε, ο τρόπος που νικιέται ο κύβος στο τέλος είναι καθαρά, 100%, Μαστερτονικός. Η τελική μάχη έγινε σε…μεταφυσικό επίπεδο! Τελείως αντι-Ροντενμπερικά, οι αναφορές σε Θεό και την ψυχή έπεφταν κάπως αντιδεοντολογικές.

 

Στο τέλος, όσον αφορά την μοίρα της Janeway, εκεί πιάστηκα μακάκας! Προς μπράβο του συγγραφέα,

από ένα σημείο και μετά είχα ξεχάσει τελείως την συμμετοχή της Lady Q στην ιστορία!

 

 

Κατά τα άλλα, πολύ δυνατή ιστορία, θα ήταν ένα super-wow διπλό επεισόδιο ή μια πολύ καλή ταινία. Αν και στράβωσα λίγο στην αφέλεια του τρόπου που επαναλειτούργησαν την doomsday machine.

 

Δύο πολύ καλά wink-wink σημεία:

 

«Geordi La Forge settled into his office down in engineering.

“Computer,” he said.

“Standing by,” came the confident female voice, a voice that to this day still reminded Geordi—for no discernible reason—of Deanna Troi’s mother.»

 

«“Don’t forget to say ‘engage,’” Calhoun cautioned. “It’s just not the same unless you say ‘engage.’”

“Make it so.”

“Damn you, Picard, you tricky bastard,” said Calhoun.»

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oberon

O Ντίνος είναι πολύ πιο γρήγορος από μένα. Εγώ είμαι ακόμα στη μέση του βιβλίου και θα περιέγραφα όσα γίνονται με παρόμοιο τρόπο, αν και δεν θα αποκαλούσα τα Τρεκ νοβελς "fan fiction", όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά για να διαχωριστούν από το ανεπίσημο "fan fiction" που υπάρχει στο Νετ και συχνά είναι "ό,τι λάχει".

 

Πράγματι όμως, ο Peter David συχνά έχει θρησκευτικά ή μεταφυσικά θέματα/ερωτήματα σε κάμποσα βιβλία του, πράγμα που δεν ταιριάζει ακριβώς με τη λογική του Σταρ Τρεκ όπως το έχουμε συνηθίσει, αν και δεν με ενοχλούν τέτοιες "ανησυχίες" σε μικρές δόσεις ακόμα και στο Τρεκ.

Ευτυχώς όμως είναι ο μόνος συγγραφέας Τρεκομυθιστορημάτων που το κάνει αυτό. Το ίδιο είχε κάνει όταν έγραφε τη Supergirl στα DC Comics την οποία ούτε λίγο, ούτε πολύ την είχε κάνει βιβλικού τύπου "άγγελο" και τα storylines είχαν πολύ έντονα θρησκευτικό περιεχομένο (κυρίως του Εβραϊκού τύπου, μια που ο David είναι ευσεβής Εβραίος αν και δεν ξέρω ποιας "denomination") πράγμα που σε άλλους άρεσε, σε άλλους όχι.

 

Όπως λέει ο Ντίνος, υπάρχει ένα "χάιδεμα" στους Trek geeks, πράγμα αναμενόμενο αφού οι Trek geeks είναι και οι πιο μανιώδεις αναγνώστες των novels. ;) (Χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι και οι μόνοι. Πολύ συχνά τα πιο καλά novels βρίσκονται στα Top Ten πωλήσεων και κριτικών σε γνωστές εφημερίδες και περιοδικά).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock
«Geordi La Forge settled into his office down in engineering.

“Computer,” he said.

“Standing by,” came the confident female voice, a voice that to this day still reminded Geordi—for no discernible reason—of Deanna Troi’s mother.»

Αχαχαχαχα!!! :rofl2: Τούτο 'δώ ήταν φοβερό!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Όταν βρεθείς σε βιβλιοπωλείο του χώρου και με φαν του είδους υπάλληλο, αν είναι δυνατόν να μη φύγεις φορτωμένος με μια τριλογία τουλάχιστον!

Μιλάω για τη Λία του Cube φυσικά, την οποία και το οποίο δυστυχώς χάνουμε, όπως μάθαμε.

Είπα λοιπόν πρόσφατα στη Λία ότι μόλις τελείωσα την επανάληψης της πρώτης σαιζόν του TOS και μου πρότεινε μια Τριλογία του David George III, που βασίζεται όλη πάνω στον Guardian of Forever. Αυτά τα βιβλία γράφτηκαν με αφορμή το επετειακό των 40 χρόνων, άρα είναι εκδόσεων 2006.

Τώρα βρίσκομαι στα 2/3 περίπου της ανάγνωσης του πρώτου και μεγαλύτερου (και σύμφωνα με τη Λία του συγκινητικότερου της σειράς), που λέγεται Crucible: McCoy, the Provenance of Shadows. Εκεί λοιπόν συμβαίνουν παράλληλα δυο πράγματα: Το ένα είναι πώς εξελίσσεται η κατάσταση στη Γη (χρόνο με το χρόνο) με τον McCoy να έχει σώσει την Edith και να έχει ξεμείνει στη Γη, αλλάζοντας την ιστορία, αλλά χωρίς ακόμα να γνωρίζει πώς και αντίστοιχα στο Enterprise στο μέλλον, με τη συνέχεια όπως την ξέρουμε. Παρόλο που έχω προχωρήσει τόσο πολύ, ακόμα δεν είμαι εντελώς σίγουρη πώς θα τα δέσει ο συγγραφέας κι αν θα το κάνει στο πρώτο βιβλίο ή στο τέλος της Τριλογίας. Το μόνο μου παράπονο είναι ότι προχωράει κάπως αργά και ότι χρησιμοποιεί τμήματα από επεισόδια και γεγονότα του TOS που ξέρω και δεν μου φαίνονται πολύ ενδιαφέροντα. Κατά τα άλλα το κλίμα που χτίζει γύρω από το γιατρό και την ευθύνη του καθώς αντιλαμβάνεται το ρόλο του στην ιστορία είναι όντως ενδιαφέρον.

Θα πω περισσότερα τελειώνοντας όλο το πακέτο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..