Jump to content

Blogs

 

What, then, is steampunk?

Ένα κείμενο για το steampunk που μου άρεσε, από το πρώτο τεύχος του ομότιτλου περιοδικού:   'Steampunk is a re-envisioning of the past with the hypertechnological perceptions of the present. Unfortunately, most so-called “steampunk” is simply dressedup, recreationary nostalgia: the stifling tea-rooms of Victorian imperialists and faded maps of colonial hubris. This kind of sepiatoned yesteryear is more appropriate for Disney and suburban grandparents than it is for a vibrant and viable philosophy or culture. First and foremost, steampunk is a non-luddite critique of technology. It rejects the ultra-hip dystopia of the cyberpunks—black rain and nihilistic posturing—while simultaneously forfeiting the “noble savage” fantasy of the pre-technological era. It revels in the concrete reality of technology instead of the overanalytical abstractness of cybernetics. Steam technology is the difference between the nerd and the mad scientist; steampunk machines are real, breathing, coughing, struggling and rumbling parts of the world. They are not the airy intellectual fairies of algorithmic mathematics but the hulking manifestations of muscle and mind, the progeny of sweat, blood, tears and delusions. The technology of steampunk is natural; it moves, lives, ages and even dies. Steampunk, that mad scientist, refuses to be fenced in by the ever-growing cages of specialization. Leonardo DaVinci is the steampunker touchstone; a blurring of lines between engineering and art, rendering fashion and function mutually dependent. Authentic steampunk seeks to take the levers of technology from those technocrats who drain it of both its artistic and real qualities, who turn the living monsters of technology into the simpering servants of meaningless commodity.   We stand with the traitors of the past as we hatch impossible treasons against our present.'     Ολόκληρο το τεύχος είναι διαθέσιμο εδώ.

Ayu

Ayu

 

Ποιο ήταν εκείνο το παιδικό...

Ρε παιδιά, σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ ποιο ήταν ένα παιδικό που είχα δει αρκετές φορές μικρή στην (κρατική;) τηλεόραση, αλλά δεν ξέρω ούτε τίτλο, ούτε έχω καταφέρει να βρω άλλες πληροφορίες στα ίντερνετς.   Λοιπόν, τι θυμάμαι: 1) Κινούμενο σχέδιο 2) Το είχα δει τη δεκαετία του 1980 κατά πάσα πιθανότητα. Μπορεί να ήταν και '90 όμως. Έχω την αίσθηση ότι ήταν ρωσικής προέλευσης (αλλά πολύ πιθανό να κάνω λάθος). (Καταπληκτικά τα στοιχεία μας ως τώρα.) 3) Κάποιος συναντάει με τη σειρά τρία σκυλιά (σε μπουλντόγκ τα θυμάμαι), ένα καφετί, ένα γκρι, ένα κιτρινωπό, και κάθε σκύλος του δίνει ένα νόμισμα, ο πρώτος χάλκινο, ο δεύτερος ασημένιο, ο τρίτος χρυσό, και κάθε νόμισμα του δίνει μια ευχή (ή όταν χρειάζεται εμφανίζεται ο αντίστοιχος σκύλος και βοηθάει με κάποιον τρόπο). Αυτά. Δε θυμάμαι τίποτ' άλλο. Μπορεί να παίζει κι ένα πουλί μέσα σε κλουβί, αλλά μπορεί και να είναι από άλλο παραμύθι αυτό.   Λέει τίποτα σε κανέναν;   Προειδοποίηση: μια αντίστοιχη πετριά είχα φάει με "ένα παιδικό με μια μάγισσα, ένα λιοντάρι, και μια ντουλάπα." Guess what that turned out to be. Οπότε υπάρχει πιθανότητα να είναι κάτι πολύ γνωστό κι εγώ απλά να είμαι στον κόσμο μου.

Ayu

Ayu

 

Who cares?

Μερικά χρόνια πριν, ένας γνωστός μου διάβασε ένα κείμενο που είχα γράψει και σχολίασε: "βάζεις πολύ από τον εαυτό σου όταν γράφεις και πραγματικά φίλε μου, ποιος νοιάζεται; Χεσμένο σε έχουν. Χαμογέλα και γάμησε τους όλους" Μερικά χρόνια υποτιθέμενης σοφίας αργότερα, συμφωνώ μαζί του. Και τότε συμφώνησα, αλλά είχα κρατήσει και μία ελπίδα ότι οι άλλοι διαβάζουν τι γράφεις επειδή νοιάζονται να διαβάσουν τι γράφεις. Φυσικά είχα άδικο. Τώρα, σε μία προσπάθεια να μπω στο ρυθμό του φόρουμ (πράγμα που δεν έχω καταφέρει χρόνια τώρα) σκέφτηκα να αρχίσω με ένα blog και όπου με βγάλει. Στην περίπτωση που η προσπάθειά μου αποτύχει παταγωδώς (κάτι καθόλου παράξενο μιας και δεν είμαι δίμετρη ξανθιά βυζαρού θεά για να τρέξουν τα λιγούρια πίσω μου :Ρ) θα παραμείνω ένας σχετικά αόρατος παρατηρητής και θα συνεχίσω να απολαμβάνω τις ιστορίες των μελών. Και μιας και για να εκτεθούν άλλοι σε εσένα πρέπει να είσαι έτοιμος να εκτεθείς κι εσύ σε αυτούς, give me your best shot.   Τονίζω ότι στην προσπάθειά μου αυτή, δεν θέλω να προσβάλω κανέναν, αλλά έτσι για τους τύπους, αν κάποιος βρήκε προσβλητικές τις θέσεις μου, δεν θα αλλάξει τίποτα στη ζωή μου. Μου αρέσει να λέω στα ίσα το ποιον συμπαθώ και ποιον όχι και το ίδιο εύχομαι και για εσάς.   Καλή μου αρχή και τέτοια.

Esteldor

Esteldor

 

Weird Fiction

Αυτό το flowchart δείχνει (προσπαθεί να δείξει;) κάποιες βασικές διαφορές ανάμεσα στο weird fiction και σε άλλα είδη από το χώρο του ΣΦΦ. Η ανάλυση της εικόνας δεν είναι πολύ καλή (σόρρυ!), αλλά νομίζω διαβάζεται.   Πώς σας φαίνεται; Ακριβές/ανακριβές; Θα προσθέτατε κάτι; Όποιος γράφει weird fiction να σηκώσει το χέρι.

Ayu

Ayu

 

Πραγματικά δεν ξέρω γατί το ανέβασα αυτό.. :P

Η Emer O’ Toole ήταν καλεσμένη στην βρετανική εκπομπή «This Morning» για να μιλήσει για το γεγονός ότι δεν έχει ξυριστεί εδώ και 18 μήνες.   Η 28χρονη αποφάσισε να εγκαταλείψει το ξύρισμα, για να δει αν θα μπορούσε να μάθει να αγαπάει το σώμα της με τις τρίχες, αλλά και για να καταγράψει την αντίδραση του κόσμου.   Η Emer άφησε άφωνους το κοινό και τους παρουσιαστές, όταν τους έδειξε περήφανα τις τρίχες στις μασχάλες και στα πόδια της. Συνειδητοποίησε ότι η πίεση είναι μεγάλη για τις γυναίκες και ελπίζει ότι με την πρωτοβουλία της αυτή θα αλλάξει τις απαιτήσεις των ανδρών.                

Eugenia Rose

Eugenia Rose

 

Writing tips #5 - Characters B'

Ας επεκτείνουμε τη λίστα μας. Όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο Nihilio, υπάρχει τρόπος να εισέλθω στην ψυχολογία του χαρακτήρα μου, αρκεί να κάνω τις σωστές ερωτήσεις.   Από τα τρία likes & dislikes προσπαθώ να απαντήσω σε ερωτήσεις με γνώμονα το "Γιατι;"   Ας δούμε λίγο ένα παράδειγμα:   Ο Δημήτρης είναι έφηβος, ανάπηρος, αλλά ιδιοφυία στα μαθηματικά.   Του αρέσει να τρέχει στο λιβάδι Του αρέσει να μιλάει με την κόρη του Του αρέσει να πηγαίνει στο γυμναστήριο   Ε...εχέμ... Είναι σαφές ότι ή στραβός είναι ο γιαλός εδώ ή στραβά αρμενίζουμε. Τα Likes & dislikes έρχονται σε τρομερή σύγκρουση με κάποια "εξωτερικά" χαρακτηριστικά.   Άρα σε πρώτο βαθμό ελέγχω τη λίστα μου για τυχόν αβλεψίες και λάθη, Εδώ μπορεί να αλλάξει κάπως η λίστα ή να νιώσω ότι χρειάζεται να προσθέσω κάποια πράγματα. Δεν είναι κακό αλλά θα μπορούσα να ενεργήσω ως εξής:   Θα πάω και ξεψυρίσω όλα μου τα χαρακτηριστικά. Γιατί στον Ντεκεροθ, τον Half-Orc βάρβαρο να μην αρέσει το αλκοόλ; Η, το φαϊ; Είναι 2.5 μέτρα πράσινου κρέατος. Και είναι Βάρβαρος. Πρέπει να έχει συμβεί κάτι πολύ δραστικό στη ζωή του για να το αιτιολογήσει. Από την άλλη, απλά και συνηθισμένα πράγματα τείνουν να γίνονται ανιαρά.   Άρα καθήκον μου πλέον είναι να ελέγξω το κατά πόσον αυτός ο χαρακτήρας ανταποκρίνεται σε κάτι λογικό με βάση τη λίστα μου. Αν πιστεύω ότι μπορώ να τον βελτιώσω λίγο προσθέτοντας ή αφαιρώντας Likes & dislikes, ας το κάνω. Μετά, θα απευθυνθώ στη λίστα μου με την ερώτηση γιατί;   Γιατί του αρέσει το καπέλο; Τον ενοχλεί ο ήλιος; Από άποψη; Του θυμίζει τον πατέρα του; Αν του θυμίζει τον πατέρα του, γιατί; Μήπως ήταν ξυλοκόπος; Μήπως αγρότης; Ένας ξυλοκόπος τι διδάγματα θα έδινε στο γιο του; Του αρέσει να παρακολουθεί τον κόσμο στην πλατεία; Γιατί; Γιατί βλέπει αμέτρητα μικρά μυρμήγκια έτοιμα να τον υπακούσουν; (Χίτλερ κι έτσι) Γιατί δε μπορεί τη μοναξιά; Υπήρξε πολύ μόνος του στη ζωή; Γιατί;   Όπως φαίνεται εμβαθύνουμε απότομα και πολλές φορές ανεξέλεγκτα. Είναι καλό και κακό αυτό. Αρκεί να θυμόμαστε να ελέγχουμε που και που τι έχουμε γράψει.   Πάμε να σας δω

Ypnovatis

Ypnovatis

 

Writing tip #4 - Characters A'

Είναι ένα απίστευτα σημαντικό κομμάτι μιας οποιασδήποτε ιστορίας. Ίσως να μπορούσαμε να γράψουμε μια ιστορία χωρίς χαρακτήρες, αλλά δεν είμαστε εδώ γι αυτό.   Είναι πολλά αυτά που ορίζουν έναν χαρακτήρα αλλά έχω παρατηρήσει από τον εαυτό μου αλλά και από διάφορα κείμενα ότι πρώτα (συνήθως) ο ήρωας κατασκευάζεται εξωτερικά.   Η αλήθεια μάλλον είναι κάπου στη μέση χωρίς απαραίτητους συμβιβασμούς. Πολλές φορές με βρίσκω να αντιπαραβάλλω ένα εξωτερικό χαρακτηριστικό με ένα εσωτερικό ή και τούμπαλιν. Πολλές φορές πέφτω σε κλισέ. Άλλες πάλι απλά σχεδιάζω κάτι και επειδή απλά και μόνο το γουστάρω, το κοτσάρω και στον χαρακτήρα μου.   Ποια είναι όμως τα εξωτερικά χαρακτηριστικά ενός ατόμου;   Σίγουρα όλοι τα ξέρουμε. "Υπνοβάτη μας δουλεύεις" Όχι. Απλά βρίσκω ότι οι "νέοι" επικεντρώνονται στα βασικά ενώ η σημασία είναι στις λεπτομέρειες.   Στο θέατρο, μπορείς να χρησιμποιήσεις μια τεχνική. Την τεχνική της ερώτησης στον εαυτό σου (αρχικα) για την ερμηνεία ενός ρόλου. Στη συγγραφή θα το πάρουμε από ένα πιο πρώιμο στάδιο.   Τι χρώμα μάτια έχει ο Νίκος; Τι είδος μαλλιά; Τι φοράει; Τι ύψος έχει; Έχει μεγάλα χέρια; Τι νούμερο παπούτσι φοράει; Αθλητικό ή σκαρπίνι; Τι βιβλίο διαβάζει αυτον τον καιρό; Μήπως δε διαβάζει; Μήπως τα σιχαίνεται; Τα νύχια του πόσο περιποιημένα είναι; Πόσο συχνά κουρεύεται; Η Μάρα χρησιμοποιεί το make-up της συχνά; Ποια είναι η αγαπημένη της κοτσίδα; Μπύρα ή ποτό; Τεκίλα ή ρούμι; Ταβέρνα ή κλαμπ;   Δεν είναι τυχαίο ότι περπατώντας στα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αναμφίβολα οδηγούμαι σε πιο εσωτερικές αναζητήσεις. Όταν πέσω στην ερώτηση "Μπύρα ή ποτό;", έχω φτάσει πια να εξερευνώ τις εσωτερικές πτυχές του χαρακτήρα μου.   Και είναι σχεδόν πάντα μια αντιπαραβολή αυτού που έχω στο μυαλό μου ως αποτέλεσμα (πχ γενναίος πολεμιστής) και των κλισέ/στερεότυπων που μας έχουν εμφυσήσει.   Θα κλείσω με τρία πράγματα:   Το πρώτο είναι ρήση ενός μεγάλου κιθαρίστα. Σε μια συζήτηση περί πρωτοτυπίας είπε: "Οι μουσικοί έχουμε μια τάση να κατακρίνουμε το εμπορικό. Μα το εμπορικό είναι αρεστό στο κοινό. Αυτό κάτι σημαίνει. Ένα κομμάτι είναι εμπορικό γιατί αρέσει. Αντί να το κατακρίνουμε είναι πιο φρόνιμο να κάτσουμε να μελετήσουμε το ΓΙΑΤΙ αρέσει στον κόσμο. Δε μπορεί, κάτι θα κερδίσουμε" Το δεύτερο είναι πάλι ένα κόλπο του θεάτρου. Στα πρώτα βήματα δημιουργίας ενός χαρακτήρα, δημιουργήμε δυο στήλες. Στη μια γράφουμε τρια πράγματα που αρέσουν στο χαρακτήρα που φτιάξαμε και στην άλλη τρία πράγματα που δεν του αρέσουν. (από κει και έπειτα επεκτείνεσαι)   Το τρίτο είναι ένα challenge/homework. Δημιουργήστε έναν χαρακτήρα που να σας εμπνέει. Δεν είναι απαραίτητο να σας αρέσει. Διασκεδάζω πολύ με χαρακτήρες που μισώ. Γράψτε μου εδώ ένα σκαρίφημα και τρια πράγματα που του αρέσουν & τρία που δεν του αρέσουν. Όταν φτάσουμε στο "τέλος" θα προσπαθήσουμε να έχουμε ένα ολοκληρωμένο όν.

Ypnovatis

Ypnovatis

 

Writing tips #3 - "Show, don't tell"

Εντάξει, πέφτω στα πολύ εύκολα τώρα. Γίνομαι φτηνός, κουραστικός και τγε μπανάλ.   Έλα μωρέ, είναι τόσο σημαντικό που δε μπορώ να το παραλείψω. Είναι ο χρυσός κανόνας της συγγραφής αλλά βέβαια όσοι διαβάσετε το backstory "Anderson" στο θέμα "A different Christmas" θα δείτε ότι δεν τον κρατάω πάντα. Γιατί; Γιατί είμαι ζώον αλλά και γιατί το Anderson ειδικά είναι ένας ορυμαγδός από πληροφορίες μαζεμένες που εξυπηρετούν έναν σκοπό: Να παίξουμε ένα RPG με τα παιδιά (το οποίο ήταν και αρκετά πετυχημένο αν και κλασικά σταμάτησε το τελευταίο session. )   Τι είναι το "Show, don't tell" ;   Είναι η απάντηση στην αρρώστια μας να γράφουμε ηλίθια κείμενα χωρίς αξία.   Eϊναι το μυστικό στο να ζωντανέψουμε τους χαρακτήρες μας. Είναι η ανάσα του γραπτού λόγου και αυτό που κάνει τα ωραία κείμενα, ωραία.   Δεν υπάρχει λόγος να διαβάσω ένα έργο φαντασίας(μιλάω για μυθιστόρημα παντός είδους) αν δε μου δημιουργεί εικόνες. Χαζές στοίβες από πληροφορίες καταλήγει να τις προσπερνάει το μάτι. Το μάτι όμως δεν προσπερνάει ποτέ τις ενέργειες.   Παράδειγμα:   "Η Μαίρη ήταν μια κοπέλα κυκλοθυμική, με γαλάζια μάτια "   Για όνομα του Αλλάχ και του Βούδα είναι τραγικό. Μπράβο στη Μαίρη. Δε μας νοιάζει. (Άσε που παίρνουμε και τη θέση του φωτεινού παντογνώστη και τείνει να καταργηθεί ως τρόπος γραφής πλέον.)   Όμως:   Η Μαίρη κοίταξε τον εαυτό της στο καθρέφτη του μπάνιου. Τα μάτια της γυάλισαν στο φως. Πως την εκνεύριζε αυτό το πράγμα. Θα συμβιβαζόταν και με ένα ζευγάρι οφθαλμούς στο χρώμα του ξύλου. Από την άλλη, όταν γυρνούσε ελαφρώς προφίλ ο θυμός της καταλάγιαζε. Αυτό το γαλάζιο της έδινε κάτι το απόκοσμο. Ίσως αυτό να ήταν η γοητεία της. Τα νεύρα της. Άρπαξε την πούδρα και πασπάλισε τα μούτρα της. Όταν έφυγαν οι ατέλειες ηρέμησε. Μετά θυμήθηκε τον σκύλο της και εκνευρίστηκε πάλι."   Νομίζω η διαφορά είναι προφανής και λογική. Οι πληροφορίες δεν πρέπει να στοιβάζονται. Πρέπει να μοιράζονται προσεκτικά στο κείμενο. Άλλο παράδειγμα:   Ο Σάκης δεν πετούσε ποτέ σκουπίδια στο δρόμο.   Ο Σάκης περπατούσε αμέριμνος με τον καινούριο δίσκο των Dream Theater να κουδουνίζει στα αυτιά του. Μια κίνηση του τράβηξε την προσοχή. Κάτω από την Καμάρα ένας τύπος αποφάσισε να στολίσει με το λιγδιασμένο πιτόγυρό του το μάρμαρο. Έβγαλε ένα χαρτομάντιλο και το περιμάζεψε. Κοίταξε γύρω του. Είχε έναν κάδο κάθε είκοσι μέτρα. Απόρησε με τη λογική κάποιων και έβαλε το τρίτο τραγούδι να ξαναπαίξει."   Η τελευταία μου πρόταση είναι σχετικά λάθος. Αλλά στέκεται. Εξαρτάται πολύ το που θέλω να δώσω βάση. Αν θέλω απλώς να απορεί είμαι οκ, αν θέλω να εμβαθύνω κι άλλο στο ως βλέπει ο Σάκης τη λογική των άλλων, πρέπει να εφαρμόσω το "Show, don't tell" κι κεί.   Λίγα και καλά γιατί έχω διάβασμα.   Show, don't tell και πάμε σιγά σιγά για χαρακτήρες.   EDIT: Μετά από παρέμβαση του Nihilio να πω ότι το παράδειγμα ε τον Σάκη είναι ατυχές και θέλει διόρθωμα όταν ασχοληθώ. Οπότε μην το λάβετε υπόψιν.   Θα χρησιμοποιήσω την πρότασή του για το χαρτί της τυρόπιτας, νομίζω είναι πιο σωστή.   Να ξεκαθαρίσω και κάτι που δεν ξέρω αν είναι σαφές. Ήθελα να εμβαθύνω περισσότερο σε άλλο ποστ αλλά μιας που τέθηκε το θέμα ας κάνω μια εισαγωγή εδώ.   Στο ¨Σβήσε, σβήσε σβήσε" είπα οτι πρέπει να σβήνουμε. Ο λόγος πρέπει να είναι σχετικά λιτός και σχετικά περιεκτικός. Να μην είναι μασημένη τροφή με λίγα λόγια. Στο παρόν άρθρο σας δείχνω έναν τρόπο για να μεγαλώνετε τα κείμενά σας. Τι τρέχει λοιπόν; Όπως για να μάθουμε να τρέχουμε περπατάμε πρώτα, έτσι και για να βρούμε τις ισορροπίες μας πρεπει να κατέχουμε και στο σβήσιμο αλλά και το show. Η ισορροπία ανάμεσά τους είναι λεπτή, μαγική και επαφίεται στο προσωπικό ύφος του καθενός.

Ypnovatis

Ypnovatis

 

Writing tip #2 - Σβήσε, σβήσε, σβήσε.

Και τώρα ξαναγράψε!   Και έτσι έχεις ίσως τη "μαγικότερη" συνταγή για ένα καλό κείμενο.   Όλοι οι μεγάλοι συγγραφείς το λένε και οφείλουμε να τους ακούσουμε:   Το 99% της συγγραφής ενός βιβλίου είναι το λεγόμενο re-writing.   Για κάθε 10 λέξεις που κρατάμε πρέπει να σβήσουμε γύρω στις 100. Η αναλογία φυσικά δεν είναι αυστηρή, κάθε άλλο. Είναι μάλλον μια απλή ένδειξη του πόσο πρέπει να σβήνουμε.   Ακόμη και γι αυτό εδώ το κείμενο έχω χρησιμοποιήσει το backspace περισσότερες φορές από όσες έχω πατήσει τον τόνο.   Δεν πρέπει να λυπόμαστε το κείμενο μας. Δεν είναι το ψυχοπαίδι μας. Το γλυκούλι μας. Είναι απλά ένα κείμενο. Όπως είπαμε είναι απλά μια ιστορία. Οφείλουμε να αποστασιωποιηθούμε απέναντι του για του δώσουμε όσα περισσότερα γίνεται.     Όλοι ξέρουμε ότι όταν γράφουμε τείνουμε να αφήνουμε λίγο την πραγματικότητα στην άκρη. Ίσως γιατί ζούμε αυτό που γράφουμε, ίσως γιατί πρέπει να μπούμε σε ένα διαφορετικό state of mind. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.   Τείνουμε να γράφουμε πολλά. Και πολλά από αυτά είναι για πέταμα (καλώς ή κακώς) Η συναισθηματική φόρτιση ειδικότερα είναι ικανή να καταστρέψει πολλές από τις σκηνές μας ενώ αντίθετα θα έπρεπε να βοηθήσει να τις χτίσουμε.   Εμένα μ' αρέσει να γράφω με δυο τρόπους ανάλογα τη διάθεση, το είδος του κειμένου αλλά και την ιστορία.   1. Βομβαρδισμός! Χαμός από λέξεις, φράσεις, λάθη, απερισκεψίες. Και μετά απεριόριστο editing.   2. Αργό γράψιμο. Συγκεντρωμένο. Ακολουθεί ελαφρύ editing.   *λέγοντας ελαφρύ εννοώ κατά αναλογία με τον 1ο τρόπο. δεν θεωρώ ότι υπάρχει "ελαφρύ" editing.   Δε θέλουμε να ελαττώσουμε το rewriting. Αυτό είναι κάτι που έρχεται μετά από πολλές χιλιάδες λέξεις. Θέλουμε να βρούμε τρόπους να το κάνουμε πιο στοχευμένο και λιγότερο κουραστικό.   1. Ρωτάμε τον εαυτό μας: η ιστορία μας δουλέυει χωρίς αυτό εδώ που έγραψα; Αν ναι, είναι πιθανότατα περιττό.   2. Πόσα ρήματα έχω σε μια περίοδο; Αν έχω πάνω από δυο, πιθανότατα θέλω έλεγχο και σβήσιμο.   3. Ένα πολύ ωραίο challenge είναι να μάθω να μικραίνω κείμενα.   Προσωπικά το βρήκα διασκεδαστικό και εκπληκτικά διδακτικό.   Γράφω ένα κείμενο 1000 λέξεων και το μικραίνω διαδοχικά.   Για αρχάριους προτείνω να κάνετε το εξής:   1. Αφαίρεση 100 λέξεων χωρίς να αλλάξω το νόημα   2. Αφαίρεση 200 λέξεων (εννοείται το από πάνω )   3. Aφαίρεση 300 λέξεων.   Για πιο προχωρημένους:   1. Σμίκρυνση (ίσως απαιτήσει rewriting) σε 750 λέξεις.   2. Σμίκρυνση σε 500 λέξεις.   Η διαφορά είναι ότι από τους αρχάριους ζητείται να αφαιρέσουν λέξεις χωρίς επιπρόσθετο editing παρά μόνο όταν αυτό κριθεί απαραίτητο ενώ στους προχωρημένους επιτρέπεται το rewriting εξ αρχής αλλά με δυσκολότερους στόχους.   Αυτά από μένα. Περιμένω απόψεις, παρατηρήσεις και λάθη.   Επίσης:   Ποιο θέμα θα θέλατε να συζητήσουμε στο επόμενο writing tip;   POV, χαρακτήρες, περιγραφές, διδακτισμός, υπόθεση, κοσμολογία, προσωπικές σημειώσεις, κάτι άλλο;  

Ypnovatis

Ypnovatis

 

Writing tip #1 - Ιστορία

Νο. 1 γιατί έτσι μου ήρθε. Δεν έχει σειρά σημαντικότητας. Όπως μου ερχεται τα γράφω.   Πάμε να δούμε το πρώτο κόλπο που με βοήθησε απίστευτα.   Όλα ξεκινάνε από μια ιδέα. Η ιδέα είναι κάτι το αφηρημένο, το αόριστο.   Μπορεί να είναι μερικές λέξεις που σχηματίζουν πρόταση αλλά μπορεί και να είναι εικόνες που κατεβαίνουν στο κεφάλι και μας μπερδεύουν.   Αυτό που πρέπει να ξέρουμε όμως είναι ότι η ιδέα δεν αρκεί.   Γράφουμε (τουλάχιστον σε ficiton έργα πάντα. Για τα αστυνομικά (που τα λατρεύω) έχουμε πολύ πιο δύσκολα βήματα να ακολουθήσουμε αφού συλλάβουμε την ιδέα) για να πούμε μια ιστορία.   Δε γράφουμε για να δείξουμε πόσο τέλειοι είμαστε, ούτε για να προκαλέσουμε ούτε για να διδάξουμε.   Γράφουμε για να πούμε μια ιστορία.   Τι είναι ιστορία; Είναι κατι συγκεκριμένο με αρχή μέση και τέλος και περιορίζεται σε δυο γραμμές.   Πάμε να δούμε παραδείγματα:   Μια τομάτα ερωτεύεται ένα αγγούρι. Πισίνα, αίμα, δημοσιογράφος Αλκοόλ, κλαμπ, ψυγείο, βροχή και νύχτα με πολύ κρύο Ένας καθηγητής μαθηματικών ανακαλύπτει ότι μιλάει με τα παπαγαλάκια του.   Τα παραπάνω έχουν ένα κοινο: Είναι άμορφα. Άρα αποτελούν ιδέες. Μικρές, μεγάλες, αφηρημένες, αλλά ιδέες. Για να μεταβώ από το στάδιο της ιδέας στο στάδιο της ιστορίας μπορεί να χρειαστώ σελίδες από σημειώσεις. Κι όμως.   Πρέπει πάντα να μπορώ να αφηγηθώ την ιστορία μέσα σε δυο γραμμές.   Μια τομάτα ερωτεύεται ένα αγγούριο μαφιόζο που τη βιάζει και την αφήνει να σαπίσει.   Πόσο άλλαξε η ιδέα μου την αρχική αίσθηση της κωμωδίας; Έφερε τα πάνω κάτω. Συμφωνώ παραμένει τραγικό ως παράδειγμα αλλά η ιδέα μου έγινε ιστορία.   Ένας καθηγητής μαθηματικών ανακαλύπτει ότι μιλάει με τα παπαγαλάκια του άπταιστα ισπανικά και γυρνάνε τον κόσμο ως μαγικό νούμερο.   Ας δούμε και το Φρόντο Μπάγκινς ή ακόμη και το dune.   Ένα ταπεινό πλάσμα μπλέκεται στα μεγαλεπίβολα σχέδια της πιο σκοτεινής δύναμης του κόσμου και σώζει τον κόσμο με τη γενναιότητά του.   Μια εκδοχή. Μπορείτε να γράψετε και δικές σας. Δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι να φαίνεται ξεκάθαρα η ιστορία.   Το dune επειδή ήταν 3 ξεχωριστά βιβλία που αργότερα έγιναν ένα θα δυσκολευτείτε να το περιλάβετε όλο σε τρεις προτάσεις αλλά και πάλι...   Ακόμη και το Χάρυ Πότερ να πάρουμε που είναι εφτα βιβλία έχει μια πολύ βασική ιστορία.     Θα ξεκινούσα κάπως έτσι:   "The boy who lived..."     Μην ξεχνάτε:   Αρκεί μια ιδέα για να πυροδοτήσει ένα πανέμορφο κείμενο αλλά απαιτείται μια απλή ιστορία για να μας οδηγήσει...

Ypnovatis

Ypnovatis

 

Welcome

Την καλημέρα/καλησπέρα μου σε όλους και ευχαριστώ τους πάντες θερμά για το πολύ ζεστό καλοσώρισμα.   Θα διαφημίσω εδώ και θα πω ότι η αρχοντομουτσουνάρα μου βρίσκεται ήδη σε κάποια blogs αλλά αυτό θα προτιμηθεί για ο,τι έχει σχέση με τη συγγραφή.   Και θα αρχίσω με τα writing tips που έχουν πλάκα, είναι τρομερά, είναι απλά και κατανοητά και με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ.   Δεν ξέρω κάθε πότε, *ανάλογα και με την ανταπόκριση φαντάζομαι* θα δίνω και ένα μικρό challenge που θα αφορά αποκλειστικά και μόνο το κάθε writing tip.   Στο μεταξύ τσεκάρετε με ρε παιδί μου να πούμε δηλαδή:   http://sacredchemist.blogspot.com Προσωπικό μου blog. Ο χαμός.   http://greekmoviejar.blogspot.com Ταινίες, reviews, previews, news. Ε δείτε. Έχει και fb page.   http://djentleintentions.blogpost.com Εδώ στεγάζεται η αρρώστια μου για τη μουσική,   Κατά καιρούς θέλω να κάνω και κανα update με χάρτες και τα συναφή από το "biohazard" γιατί έχει γέλιο η φάση. Μου αρέσει όπως εξελίσσεται. Αυτά.   τα λέμε στα writing tips!

Ypnovatis

Ypnovatis

 

Η ΕΙΚΟΝΑ horror (που το 89% δεν αντέχει να δει μέχρι το τέλος;;;)

Έτσι μας ενημερώνει το σάιτ. Για να δούμε λοιπόν. (δίνω χώρο σε όσους θέλουν να το ξανασκεφτούν...)                                                                                                                                                  

Eugenia Rose

Eugenia Rose

 

Επιστήμονες του SFF, σας ζητάω βοήθεια

Λοιπόν, γράφω ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας στο οποίο θα υπάρχει η δυνατότητα της δημιουργίας μια δόνησης που θα πάλλεται με την ίδια συχνότητα που θα έχει και η συχνότητα ταλάντωσης ενός ατόμου. Δηλαδή θα γίνεται ένας συντονισμός. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσα να πω ότι μπορεί να επηρεάζεται η μοριακή δομή του υλικού, στο οποίο ανήκει αυτό το άτομο; Έχει κάθε αντικείμενο μια διαφορετική συχνότητα, άρα πρέπει να μιλήσω κατευθείαν για το αντικείμενο κι όχι το άτομο;

Διγέλαδος

Διγέλαδος

 

WTF plots

Λέω να βάζω εδώ τις ό,τι να 'ναι ιδέες για πλοκές που βρίσκω κατά καιρούς (συνήθως ψάχνοντας στο διαδίκτυο ή από generators). Αν εμπνευστεί κανείς, ας βάλει λινκ στην ιστορία του. 1. A neanderthal owes their life to a convict. 2. The story is about an astronomer with a strange rapport with supernatural beings. It starts in a planetary imperium on a storm-torn planet. International commerce plays a major part in this story. The protagonist is stalked by a paranoid robot. 3. A talking refrigerator with a crack habit is stranded on a desert island with a teenager who wants to cure cancer. 4. This is a tale about insanity. The story is about an ethical jock and a popular philosopher who has a crush on a stellar cartographer. It starts in a factory. The story begins with a delusion, climaxes with an addiction, and ends with a wedding. 5. Saint Peter finds love on the way to the bank.

Ayu

Ayu

 

Το μεγα ερωτημα απαντηθηκε... ποια απαντηση σας ικανοποιει;

Ένα κοτόπουλο διασχίζει το δρόμο....   ΕΡΩΤΗΜΑ: Γιατί διέσχισε το δρόμο;     ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:     ΠΛΑΤΩΝ: Για το καλό του. Στην άλλη πλευρά του δρόμου βρίσκεται η αλήθεια.     ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: Είναι στη φύση του κοτόπουλου να διασχίζει τους δρόμους.     ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ: Κι όμως τον διέσχισε     ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ: Ο σκοπός, να περάσει το κοτόπουλο το δρόμο, αγιάζει τα μέσα -όποια κι αν είναι αυτά.     ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ: Ηταν ιστορικά αναπόφευκτο.     ΔΑΡΒΙΝΟΣ: Τα κοτόπουλα στο πέρασμα των αιώνων επιλέχτηκαν από τη φύση με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σήμερα γενετικώς ικανά να διασχίζουν δρόμους.     ΣΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΙΝΤ: Το γεγονός ότι ασχολείστε με το εάν το κοτόπουλο διέσχισε το δρόμο αποδεικνύει ότι διακατέχεστε από σύνδρομα ανασφάλειας και ότι η σεξουαλικότητά σας είναι καταπιεσμένη.     ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ: Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου κάθε κοτόπουλο θα είναι ελεύθερο να διασχίζει το δρόμο χωρίς να δίνει λογαριασμό για την πράξη του.     ΓΙΟΥΡΙ ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ: Για να πάει εκεί όπου κανένα άλλο κοτόπουλο δεν έχει πάει πριν.     ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Εμείς με σεμνότητα και ταπεινότητα εξασφαλίσαμε τις προϋποθέσεις σε όλα τα κοτόπουλα της Ελλάδος να διασχίζουν ανεμπόδιστα τους δρόμους, χωρίς παρέμβαση νταβατζήδων.     ΜΠΙΛ ΓΚΕΙΤΣ: Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας αναγγείλουμε ότι μόλις κυκλοφόρησε το νέο Chicken Office 2.011 που δεν διασχίζει μόνο το δρόμο, αλλά εκκολάπτει, αρχειοθετεί, σχεδιάζει και άλλα ενδιαφέροντα.     ΚΩΣΤΑΣ ΠΡΕΚΑΣ: Αξιοσέβαστο κοτόπουλο, χαίρομαι που η ελληνική σου παιδεία, σου επιτρέπει να περνάς το δρόμο με το ήθος και το κάλλος των αρχαίων μας προγόνων... Να προσθέσω επίσης, ότι είναι ντροπή και διασυρμός να χαρακτηρίζεται η Επανάσταση, Χούντα και το κοτόπουλο το γνωρίζει καλώς.     ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Μόνο εγώ, εδώ στο Τηλεάστυ, τόλμησα να πω και να αποκαλύψω ότι το κοτόπουλο προήλθε από ισραηλίτικο αβγό...     ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρέπει να αφουγκραστούμε τις σκέψεις και τις ανάγκες που έχει το κάθε κοτόπουλο. Να νοιώθει ότι έχει την ελευθερία να περπατάει στους δρόμους χωρίς τον φόβο των τροχοφόρων της δεξιάς!     ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Το κοτόπουλο είναι τυχερό που δεν διασχίζει τον δρόμο που μένει ο κ. Πάγκαλος! Θα είχε γίνει θύμα της αχαλίνωτης όρεξής του!     ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ: Οι αντεργατικές πολιτικές που ακολουθούν ΠΑΣΟΚ και δεξιά έχουν ωθήσει τα κοτόπουλα στους δρόμους.     ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ: Ω υπερφίαλη όρνις, ω πουλοκλαίουσα, περιπεσούσα στις υποανθρωπιστικοαναλυτικές σου διακυμάνσεις,πώς θα διασχίσεις τον σπαρμένο με οιοφαινάκες υποσχέσεις δρόμο, ω κνώδαλο;     ΕΝΑΣ ΙΝΔΟΣ: Εμείς έχουμε αγελάδες που κάνουν το ίδιο.     ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΗΣ Ν..Α.Σ.Α.: Στείλαμε πρώτα το κοτόπουλο για να μελετήσουμε τις συνθήκες διάβασης, πριν στείλουμε κάποιον άνθρωπο.     Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ : Πιάσ'το γρήγορα πριν περάσει απέναντι.       Θεοι του Ολυμπου! Τι email μου στελνουν!

laas7

laas7

 

My Manic and I

He wants to die in a lake in Geneva, the mountains can cover the shape of his nose. He wants to die where nobody can see him but the beauty of his death will carry on so I dont believe him.     He greets me with kisses when good days deceive him and sometimes with scorn and sometimes I believe him. And sometimes I'm convinced my friends think I am crazy, get scared and call him but he's usually hazy.   By one in the morning day is not ended, by two he is scared and sleep is no friend, and by four he will drink but cannot feel it, sleep will not come because sleep does not will it and I dont believe him. Morning is mocking me.   I'll wander the streets avoiding them each until the ring on my finger slips to the ground. A gift to the gutter, a gift to the city the veins of which have broken me down. And I dont believe him, morning is mocking me.   Oh the gods that he believes never fail to amaze me. He believes in the love of his god of all things, but I find him wrapped up in all manner of sins. The drugs that deceive him and the girls that believe him. I can't control you I dont know you well, these are the reasons I think that you're ill. I can't control you I dont know you well, these are the reasons I think that you're ill.   And since last that we parted last that I saw him down by a river silent and hardened, morning was mocking us. Blood hit the sky. I was just happy, my manic and I He couldn't see me the sun was in his eyes and birds were singing to calm us down. And birds were singing to calm us down. And I'm sorry young man, I cannot be your friend. I don't believe in a fairytale end. I don't keep my head up all of the time. I find it dull when my heart meets my mind Though I hardly know you I think I can tell, these are the reasons I think that we're ill. I hardly know you I think I can tell, these are the reasons I think that I'm ill. And the gods that he believes never fail to disappoint me. And the gods that he believes never fail to disappoint me. My nihilist, my happy man my manic and I have no plans to move on. The birds are singing to calm us down And birds are singing to calm us down.           http://www.youtube.com/watch?v=XOYZwQ8-FEE

Eugenia Rose

Eugenia Rose

 

Τα δελφικα παραγγελματα

Τα Δελφικά Παραγγέλματα, που είναι γραμμένα στους τοίχους του Πρόναου του Απόλλωνα,   σε στήλες και άλλες θέσεις του Μαντείου των Δελφών,   είναι οι εντολές που άφησαν στους Έλληνες οι Σοφοί της Αρχαίας Ελλάδος.Μιά πολύτιμη κληρονομιά γνώσης και σοφίας για τις επερχόμενες γενεές!     Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα ήταν λιτά αποφθέγματα ελαχίστων λέξεων και ανήκαν στους 7 Σοφούς της αρχαιότητας:   Τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βία τον Πρινέα, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο, και τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο.     Ως σπουδαιότερα θεωρούνται τα:> ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (Να γνωρίσεις τον εαυτόν σου)> ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ (Να κάνεις τα πάντα με μέτρο, αποφεύγοντας τις υπερβολές).     Διαβάστε παρακάτω τα Δελφικά Παραγγέλματα και την εξήγησή τους στα νεοελληνικά . . . . θα διαπιστώσετε ότι αν τα τηρούσαμε και στη σημερινή μας ζωή, η Κοινωνία μας θα ήταν πολύ καλύτερη.       Στη συνέχεια διαβάστε (και κρατήστε) όλα τα Δελφικά Παραγγέλματα από το συνημμένο αρχείο.       Αξίζουν να αποτελέσουν τις αρχές και τη βάση της εκπαίδευσης των Παιδιών μας και της Κοινωνίας μας.           Έπου θεώ. Ακολούθα τον θεό.   Νόμω πείθου. Να πειθαρχείς στο Νόμο.   Θεούς σέβου. Να σέβεσαι τους θεούς.   Γονείς αίδου. Να σέβεσαι τους γονείς σου.   Ηττώ υπέρ δικαίου. Να καταβάλεσαι για το δίκαιο.   Γνώθι μαθών. Γνώρισε αφού μάθεις.   Ακούσας νόει. Κατανόησε αφού ακούσεις.   Σαυτόν ίσθι. Γνώρισε τον εαυτό σου.   Εστίαν τίμα. Να τιμάς την εστία σου.   Άρχε σεαυτού. Να κυριαρχείς τον εαυτό σου.   Φίλους βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους.   Θυμού κράτε. Να συγκρατείς το θυμό σου.   Όρκω μη χρω. Να μην ορκίζεσαι.   Φιλίαν αγάπα. Να αγαπάς τη φιλία.   Παιδείας αντέχου. Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου.   Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς τη σοφία.   Ψέγε μηδένα. Να μην κατηγορείς κανένα.   Επαίνει αρετήν. Να επαινείς την αρετή.   Πράττε δίκαια. Να πράττεις δίκαια.   Φίλοις ευνόει. Να ευνοείς τους φίλους.   Εχθρούς αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς.   Ευγένειαν άσκει. Να είσαι ευγενής.   Κακίας απέχου. Να απέχεις από την κακία.   Εύφημος ίσθι. Να έχεις καλή φήμη.   Άκουε πάντα. Να ακούς τα πάντα.   Μηδέν άγαν. Να μην υπερβάλλεις.   Χρόνου φείδου. Να μη σπαταλάς το χρόνο.   Ύβριν μίσει. Να μισείς την ύβρη.   Ικέτας αίδου. Να σέβεσαι τους ικέτες.   Υιούς παίδευε. Να εκπαιδεύεις τους γιους σου.   Έχων χαρίζου. Όταν έχεις, να χαρίζεις.   Δόλον φοβού. Να φοβάσαι το δόλο.   Ευλόγει πάντας. Να λες καλά λόγια για όλους.   Φιλόσοφος γίνου. Να γίνεις φιλόσοφος.   Όσια κρίνε. Να κρίνεις τα όσια.   Γνους πράττε. Να πράττεις με επίγνωση.   Φόνου απέχου. Να μη φονεύεις.   Σοφοίς χρω. Να συναναστρέφεσαι με σοφούς.   Ήθος δοκίμαζε. Να επιδοκιμάζεις το ήθος.   Υφορώ μηδένα. Να μην είσαι καχύποπτος.   Τέχνη χρω. Να ασκείς την Τέχνη.   Ευεργεσίας τίμα. Να τιμάς τις ευεργεσίες.   Φθόνει μηδενί. Να μη φθονείς κανένα.   Ελπίδα αίνει. Να δοξάζεις την ελπίδα.   Διαβολήν μίσει. Να μισείς τη διαβολή.   Δικαίως κτω. Να αποκτάς δίκαια.   Αγαθούς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς.   Αισχύνην σέβου. Να σέβεσαι την εντροπή.   Ευτυχίαν εύχου. Να εύχεσαι ευτυχία.   Εργάσου κτητά. Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης.   Έριν μίσει. Να μισείς την έριδα.   Όνειδος έχθαιρε. Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό.   Γλώσσαν ίσχε. Να συγκρατείς τη γλώσσα σου.   Ύβριν αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη.   Κρίνε δίκαια. Να κρίνεις δίκαια.   Λέγε ειδώς. Να λες γνωρίζοντας.   Βίας μη έχου. Να μην έχεις βία.   Ομίλει πράως. Να ομιλείς με πραότητα.   Φιλοφρόνει πάσιν. Να είσαι φιλικός με όλους.   Γλώττης άρχε. Να κυριαρχείς τη γλώσσα σου.   Σεαυτόν ευ ποίει. Να ευεργετείς τον εαυτό σου.   Ευπροσήγορος γίνου. Να είσαι ευπροσήγορος.   Αποκρίνου εν καιρώ. Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό.   Πόνει μετά δικαίου. Να κοπιάζεις δίκαια.   Πράττε αμετανοήτως. Να πράττεις με σιγουριά.   Αμαρτάνων μετανόει. Όταν σφάλλεις, να μετανοείς.   Οφθαλμού κράτει. Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου.   Βουλεύου χρήσιμα. Να σκέπτεσαι τα χρήσιμα.   Φιλίαν φύλασσε. Να φυλάττεις τη φιλία.   Ευγνώμων γίνου. Να είσαι ευγνώμων.   Ομόνοιαν δίωκε. Να επιδιώκεις την ομόνοια.   Άρρητα μη λέγε. Να μην λες τα άρρητα.   Έχθρας διάλυε. Να διαλύεις τις έχθρες.   Γήρας προσδέχου. Να αποδέχεσαι το γήρας.   Επί ρώμη μη καυχώ. Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου.   Ευφημίαν άσκει. Να επιδιώκεις καλή φήμη.   Απέχθειαν φεύγε. Να αποφεύγεις την απέχθεια.   Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις δίκαια.   Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία.   Μανθάνων μη κάμνε. Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις.   Ους τρέφεις αγάπα. Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις.   Απόντι μη μάχου. Να μην μάχεσαι αυτόν που είναι απών.   Πρεσβύτερον αιδού. Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους.   Νεώτερον δίδασκε. Να διδάσκεις τους νεότερους.   Πλούτω απόστει. Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο.   Σεαυτόν αιδού. Να σέβεσαι τον εαυτό σου.   Μη άρχε υβρίζων. Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία.   Προγόνους στεφάνου. Να στεφανώνεις τους προγόνους σου.   Θνήσκε υπέρ πατρίδος. Να πεθάνεις για την πατρίδα σου.   Επί νεκρώ μη γέλα. Να μην περιγελάς τους νεκρούς.   Ατυχούντι συνάχθου. Να συμπάσχεις με το δυστυχή.   Τύχη μη πίστευε. Να μην πιστεύεις την τύχη.   Τελεύτα άλυπος. Να πεθαίνεις χωρίς λύπη.

laas7

laas7

 

Πλαγίως

Ο Philippe Ramette είναι κάπως... λοξός...       Σκέφτηκα ότι μπορεί να σας εμπνεύσει!   Περισσότερα εδώ.

Ayu

Ayu

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..