Jump to content

Blogs

 

Those I don't love

Thank you note by Wislawa Szymborska English translation by Stanislaw Baranczak and Clare Cavanagh.   I owe so much to those I don’t love.   The relief as I agree that someone else needs them more.   The happiness that I’m not the wolf to their sheep.   The peace I feel with them, the freedom – love can neither give nor take that.   I don’t wait for them, as in window-to-door-and-back. Almost as patient as a sundial, I understand what love can’t. and forgive as love never would.   From a rendezvous to a letter is just a few days or weeks, not an eternity.   Trips with them always go smoothly, concerts are heard, cathedrals visited, scenery is seen.   And when seven hills and rivers come between us, the hills and rivers can be found on any map.   They deserve the credit if I live in three dimensions, in nonlyrical and nonrhetorical space with a genuine, shifting horizon.   They themselves don’t realize how much they hold in their empty hands.   “I don’t owe them a thing,” would be love’s answer to this open question.    

Ayu

Ayu

 

Με οικογένεια...

Αναπολώ με γλύκα τις πρώτες μου μέρες στην κοινότητά μας. Κάθε φορά που θυμάμαι το «μακρύτερο καλωσόρισμα ever» και τη «θετική ενέργεια» το χαμόγελο φθάνει μέχρι τ’αυτιά μου. Από την πρώτη στιγμή με κάνατε να νιώσω ότι ανήκω σε μια μεγάλη οικογένεια και έκτοτε δεν έχω πάψει να νιώθω πως βρέθηκα επιτέλους στο σπίτι μου. Γι’αυτόν ακριβώς το λόγο δεν μπορώ να μείνω αμέτοχη σ’αυτά που έγιναν τις προηγούμενες ημέρες. Γιατί πονάω όταν βλέπω ένα μέλος της οικογένειάς μου ν’αποχωρεί, και μάλιστα όχι οικειοθελώς. Δεν είμαι σε θέση να κρίνω αν έκανε κάποιο λάθος το αχτένιστο μικρό με το καυστικό χιούμορ και το επαναστατικό πνεύμα, όμως ξέρω ότι είναι λάθος να αφήσουμε ένα ατυχές αεράκι να το πάρει μακριά μας. Του απλώνω λοιπόν το χέρι, κρατώντας το να μην παρασυρθεί, και περιμένω να με συντροφέψετε σύντομα, αφού δείτε κι εσείς την κοινότητά μας όπως την βλέπω εγώ: σαν μια οικογένεια. Ετερόκλητη μεν, αλλά ενωμένη τόσο στα ευχάριστα όσο και στα δύσκολα. Γιατί, παρά τις διαφωνίες και τους καβγάδες μας, είμαστε όλοι εδώ για έναν κοινό σκοπό και το λιθαράκι που προσφέρει ο καθένας από εμάς είναι πολύτιμο. Ενώστε λοιπόν τα χέρια και μη στενοχωρείτε άλλο τον Πυθαρίωνα. Και κάντε γρήγορα, γιατί ανυπομονώ για το επόμενο επεισόδιο του Μικρού Διαστημόπλοιου, στο οποίο η οικογένεια του sff θα είναι και πάλι ολόκληρη.

Lady Nina

Lady Nina

 

Μη με στενοχωρείτε

Μάγκες, σας καλώ να υπερβούμε τον παλιμπαιδισμό μας. Τι στο διάολο, δεν μπορούμε να βριστούμε και λίγο σαν πραγματικά καθίκια του κερατά; Σε ποιο παρθεναγωγείο βρισκόμαστε;   Με όλη μου την ταπεινότητα, ΠΑΡΑΚΑΛΩ:   α) Τα μέλη (όσα μέλη εμπλέκονται και όσα δεν εμπλέκονται), τους μοντεράτορες και τον αντμινιστράτορα (δηλώνοντας πως δεν είμαι - και δεν έχω δηλώσει ποτέ * - προσωπικός φίλος, κανενός απ’ αυτούς, προς αποφυγή παρεξήγησης), να κατευνάσουν τον εκνευρισμό τους, και   β) τον npaps (που επίσης δηλώνω ότι δεν είναι προσωπικός μου φίλος), να καλμάρει   και όλους να αποδείξουν ότι ναι, είμαστε άνθρωποι, κι έχουμε διαφορές, οξύτητες, αντιπαραθέσεις, πάθη, πάθος και φιλότιμο, ότι ναι, έχουμε τόσο τις ιδιαιτερότητές μας, τις στριμάδες μας και τους μονοϊδεασμούς μας, όσο και τις προτιμήσεις μας και τις συμπάθειές μας, αλλά: ότι το φιλότιμο ρε γαμώτο είναι πάνω απ’ όλα, και επειδή εδώ δεν διαλέγουμε ακριβώς την παρέα μας, παρά κάνουμε λίγο μόστρα, λίγο σαματά, λίγο παιχνίδι και γουστάρουμε, τα υπόλοιπα τα αφήνουμε τελικά στην μπάντα.   Τόσο παιδιά είμαστε.   Επιθυμώ (και θα χαρώ και θα εκτιμήσω και θα συγκινηθώ) να δω την διεύθυνση να καλεί τον npaps με μια δήλωση του τύπου “έλα πίσω ρε μπουμπούνα, πίστεψες ότι θα τη γλίτωνες;” και τον ίδιο να δηλώνει “καλά, φάγατε την πλάκα που σας έκανα; Εδώ είμαι, πού θα πήγαινα;”.   Πρώτος απευθύνω αυτήν την πρόσκληση, σεμνά και ταπεινά, σ’ έναν τύπο που προσφέρει κι αυτός τα ψίχουλά του τα πολύτιμα σ’ αυτή την συνεστίαση.   Και θερμά παρακαλώ κι εσάς, που προσφέρετε τα δικά σας ψίχουλα, να κάνετε το ίδιο. Ακόμα κι αν έχετε διαφορές μαζί του.   Με την αίσθηση ότι είμαστε μια συναρπαστικά διαστροφική παρέα, για να αρχίσουμε να διαλυόμαστε, και την βεβαιότητα ότι, τα βρίσκουμε δεν τα βρίσκουμε, πάλι εδώ θα είμαστε, φιλοξενούμενοι και φιλοξενούντες, και πάλι θα τη βρίσκουμε. Φιλικά, Πυθαρίων   (*) Δεν έχω δηλώσει φίλος δεν σημαίνει ότι δεν αποδέχομαι με τιμή την φιλική τους διάθεση. Σημαίνει κάτι άλλο, λίγο πιο συμπλεγματικό.   Υ.Γ. Έ, τι το σκέφτεστε; Μη με στενοχωρείτε. http://community.sff.gr/public/style_emoticons/default/friends.gif http://community.sff.gr/public/style_emoticons/default/drinks.gif http://community.sff.gr/public/style_emoticons/default/wink.gif

Πυθαρίων

Πυθαρίων

 

Το Τρομακτικό μυστικό του .... robin :P

ή τι κάνω με το Kindle touch που μόλις αγόρασα ....   Διαβάζει PDF, εκτός των amazon books φυσικά, παίζει MP3 είτε audio books είτε δική σας μουσική κατά την ανάγνωση βιβλίων, έχει text-to-speech (αγγλικά) το οποίο δουλεύει πολύ καλά, είναι μόλις 217 gr (δηλαδή το έχω στην τσέπη μου κυριολεκτικά ) και θα το φορτίζω κάθε 2 μήνες .   Ακολουθούν μερικές φώτο ...   Ευχαριστώ τον Ανδρέα για την ανταπόκριση στο αίτημά μου για PDF του βιβλίου του. Ορίστε και οι φωτογραφίες

RObiN-HoOD

RObiN-HoOD

 

One policy, one Google experience

One policy, one Google experience We’re getting rid of over 60 different privacy policies across Google and replacing them with one that’s a lot shorter and easier to read. Our new policy covers multiple products and features, reflecting our desire to create one beautifully simple and intuitive experience across Google.   This stuff matters, so please take a few minutes to read our updated Google Privacy Policy and Terms of Service now. These changes will take effect on March 1, 2012.            

RObiN-HoOD

RObiN-HoOD

 

Διδάσκεται η Λογοτεχνία;

Οι μαθητές, γονείς, καθηγητές και φίλοι του 52ου ΓΕΛ Αθηνών προσκαλούνται στο ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, Πέμπτη, 26-1-2012, και ώρα 18:00. Θέμα: «Διδάσκεται η Λογοτεχνία;»   Συμμετέχουν: Σωτήρης Παστάκας, ποιητής, ψυχίατρος Βασίλης Λαλιώτης, ποιητής, μεταφραστής Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής   Συντονίζουν οι: Νίκος Βουτυρόπουλος, φιλόλογος Σπύρος Αραβανής, φιλόλογος, δημοσιογράφος   Η εκδήλωση εδώ.

odesseo

odesseo

 

Birdy

Η Jasmine Van Den Bogaerde ή αλλιώς Birdy γεννήθηκε το 1996, είναι δηλαδή ένα χρόνο μικρότερη από μένα. Και διάσημη. Και γράφει τραγούδια που δεν έχουν ως κεντρικό τους θέμα το λύκειο, τους γκόμενους ή κάποια μέρα της εβδομάδας (βλ. Friday). Ίσως τελικά να υπάρχει μια ελπίδα στον κόσμο.   http://www.youtube.com/watch?v=joi5YhlGNUs   Στίχοι:    

TheSea IsBurned

TheSea IsBurned

 

Το κουδούνι

http://www.youtube.com/watch?v=eCiVjAGoU4c&feature=share     Το Blog "Powerline" διοργάνωσε έναν διαγωνισμό με βραβείο 100.000 δολαρίων για οποιονδήποτε μπορέσει να παρουσιάσει με τον πιο αποτελεσματικό και δημιουργικό τρόπο την σημασία και το δράμα της οικονομικής κρίσης. Αυτό είναι το βίντεο που κέρδισε τον διαγωνισμό. - Γειά σας, είμαι από την κυβέρνηση...μας τελειώνουν τα χρήματα και θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε οτι θα χρειαστούμε μερικά από τα έσοδα σας...   - Για να είμαι ειλικρινής, είμαστε λίγο στριμωγμένοι αυτή τη στιγμή   - Υπολογίσαμε οτι βάση της ηλικία σας θα χρειαστούμε περίπου 46.000 δολάρια και σας δίνουμε διορία 60 χρόνια να τα ξεπληρώσετε. Μπορείτε να το κάνετε με μια πληρωμή 766 δολαρίων το χρόνο η αν θέλετε 63 δολάρια το μήνα συμπεριλαμβανομένους τους τόκους φυσικά.   - Είστε τρελοί? Θα είμαι 85 ετών σε 60 χρόνια. Δεν μπορώ να πληρώνω 63 δολάρια το μήνα. Άλωστε έχουμε ήδη πληρώσει τους φόρους μας.   - ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΑ ΣΕ ΕΣΑΣ.

Eugenia Rose

Eugenia Rose

 

Terasbetoni - Voittamaton

Εκτός από το γεγονός ότι το τραγούδι μου αρέσει πολύ, ήθελα να μοιραστώ αυτό το video που βρήκα στο youtube και το θεωρώ πολύ καλοφτιαγμένο. http://www.youtube.com/watch?v=Pc0H0JjTP2c

Zaratoth

Zaratoth

 

Σάρκινος Λόγος

Σάρκινος λόγος   Ι. Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω. Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα. Καλυμένη ἀπ᾿ τὰ μαλλιά ὡς τὰ νύχια τῶν ποδιῶν μὲ σκοτεινὸ διάφανο πέπλο διάστικτο ἀπ᾿ τοὺς ἀσημένιους στεναγμοὺς ἐαρινῶν φεγγαριῶν. Οἱ πόροι σου ἐκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ἰμερόεντα. Ἀρθρώνονται ἀπόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλιὲς ἐκρήξεις ἀπ᾿ τὴ πράξη τοῦ ἔρωτα. Τὸ πέπλο σου ὀγκώνεται, λάμπει πάνω ἀπ᾿ τὴ νυχτωμένη πόλη μὲ τὰ ἠμίφωτα μπάρ, τὰ ναυτικὰ οἰνομαγειρεῖα. Πράσινοι προβολεῖς φωτίζουνε τὸ διανυκτερεῦον φαρμακεῖο. Μιὰ γυάλινη σφαῖρα περιστρέφεται γρήγορα δείχνοντας τοπία τῆς ὑδρογείου. Ὁ μεθυσμένος τρεκλίζει σὲ μία τρικυμία φυσημένη ἀπ᾿ τὴν ἀναπνοὴ τοῦ σώματός σου. Μὴ φεύγεις. Μὴ φεύγεις. Τόσο ὑλική, τόσο ἄπιαστη. Ἕνας πέτρινος ταῦρος πηδάει ἀπ᾿ τὸ ἀέτωμα στὰ ξερὰ χόρτα. Μιὰ γυμνὴ γυναῖκα ἀνεβαίνει τὴ ξύλινη σκάλα κρατώντας μιὰ λεκάνη μὲ ζεστὸ νερό. Ὁ ἀτμὸς τῆς κρύβει τὸ πρόσωπο. Ψηλὰ στὸν ἀέρα ἕνα ἀνιχνευτικὸ ἑλικόπτερο βομβίζει σὲ ἀόριστα σημεῖα. Φυλάξου. Ἐσένα ζητοῦν. Κρύψου βαθύτερα στὰ χέρια μου. Τὸ τρίχωμα τῆς κόκκινης κουβέρτας ποὺ μᾶς σκέπει, διαρκῶς μεγαλώνει. Γίνεται μία ἔγκυος ἀρκούδα ἡ κουβέρτα. Κάτω ἀπὸ τὴ κόκκινη ἀρκούδα ἐρωτευόμαστε ἀπέραντα, πέρα ἀπ᾿ τὸ χρόνο κι ἀπ᾿ τὸ θάνατο πέρα, σὲ μιὰ μοναχικὴ παγκόσμιαν ἕνωση. Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Ἡ ὀμορφιά σου μὲ τρομάζει. Καὶ σὲ πεινάω. Καὶ σὲ διψάω. Καὶ σοῦ δέομαι: Κρύψου.   Ἀθήνα 18.11.80   ~Γιάννης Ρίτσος

TheSea IsBurned

TheSea IsBurned

 

Ο Δράκος Είναι Εδώ

Το σπίτι είναι παγωμένο. Φανέλα, δύο μάλλινα, μια χιλιολεκιασμένη ζακέτα, κασκόλ, σκούφος, και δύο παντελόνια πιτζάμας. Έτσι κυκλοφορώ μέσα στο σπίτι. Είμαι κρυονιάρης, αλλά το σπίτι έχει όντως νοτίσει. Υπάρχουν μέρες που μέσα κάνει περισσότερο κρύο απ’ότι έξω. Με πιάνουν ρίγη μόνο στην προοπτική να πλύνω τα χέρια μου, να βουρτσίσω τα δόντια μου, να καθίσω στην τουαλέτα, ή να φάω γιαούρτι ή φρούτο. Σύντομη ανακούφιση η θέση μπροστά στην φορητή ηλεκτρική θερμάστρα. Δίπλα μου μαζεύονται και χουχουλιάζουν οι γάτες και η σκυλίτσα μου. Καμιά φορά όταν σηκώνομαι λυπάμαι να σβήσω τη σόμπα, την αφήνω για λίγο για τις γατούλες μου. Αν μου κόψουν το ρεύμα, η αντιμετώπιση του κρύου θα είναι το δυσκολότερο της όλης κατάστασης. Το άλλο θα είναι η ανία στην ησυχία των κεριών, χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα για να περάσει ο χρόνος.   Με τα διάφορα βοηθήματα που λαβαίνω από καλούς φίλους, πήγα στην τράπεζα και πλήρωσα στο αυτόματο μηχάνημα τη ΔΕΗ, μόνο το ρεύμα όμως, όχι το χαράτσι. Σε δύο μέρες με πρόλαβε ο δεύτερος λογαριασμός, με τη δεύτερη δόση. Δεν ξέρω πόση διαφορά θα κάνει να καταφέρω να δώσω πάλι μόνο για το ρεύμα, η προειδοποίηση στον λογαριασμό λέει πως έχω μέχρι την λήξη της προθεσμίας πληρωμής πριν μου κόψουν την παροχή. Κάποια στιγμή μέχρι το τέλος του μήνα θα κάνω επίσκεψη στον κύριο Έφορο.   Μου έμεινε μόνο ένα καλό παντελόνι. Αποφεύγω να το φορώ όσο μπορώ. Κυκλοφορώ με το μπαλωμένο ανάμεσα στα μπατζάκια. Από μπρος δεν φαίνεται τόσο άσχημα, μόνο από πίσω, αν σκύψω. Σηκώνομαι κάθε μέρα στις 8 το πρωί, βγαίνω στον δρόμο περίπου όπως είμαι ντυμένος και μέσα στο σπίτι (φορώντας τα μοναδικά παπούτσια που μου έχουν απομείνει), με το τάπερ-μπολάκι μου και περπατώ ως τη Χαλκίδα, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Αγίου Δημητρίου. Πρέπει να είμαι εκεί από τις 10, για το φαγητό της ημέρας. Να’ναι καλά οι άνθρωποι, για το ψωμάκι και το ζεστό φαγητό που προσφέρουν. Στις γιορτές έδωσαν ωμό κρέας και κοτόπουλο που μαγείρεψα ο ίδιος και ανακάλυψα για πρώτη φορά ότι μπορώ να καταφέρω και πιο δύσκολα πιάτα στον φούρνο.   Για πρώτη φορά στα τόσα χρόνια δεν κόψαμε βασιλόπιτα στο σπίτι. Ο κυριότερος λόγος ήταν ότι έκλεισε τελικά το κατάστημα της αλυσίδας Caravan στη Χαλκίδα. Ήταν το μοναδικό μαγαζί που βρίσκαμε Πολίτικης ποιότητας βασιλόπιτα (και Πασχαλινό τσουρέκι). Εύχομαι πάντως το Caravan να συνεχίζει αλλού. Ο αδελφός μου έφερε μια τεράστια στριφτή σπανακόπιτα από το Lidl που καθίσαμε και τσακίσαμε στην αλλαγή του χρόνου. Δεν παραπονιέμαι, ήταν νόστιμη και με τραγανό φύλλο.   Έκλεισαν οκτώ μήνες από τον θάνατο της μητέρας μου. Ακόμα αδυνατούμε να κάνουμε την «αποδοχή κληρονομιάς». Η όλη κατάσταση με εμποδίζει ακόμα να αναμοχλεύσω σε βάθος την απώλεια της. Ανησυχώ και για τον αδελφό μου, μην χάσει το δικό του κουράγιο. Έχει κι εκείνος μια ηλεκτρική θερμάστρα, ίδια με τη δική μου. Να γυρνάει κουρασμένος από την δουλειά του για να χαλαρώσει επίσης σε ένα παγωμένο σπίτι. Δουλειά έχει, αλλά αδυνατεί να πληρώσει χαράτσι. Ίσως τα πράγματα αποδειχτούν πιο σκούρα για εκείνον. Θα δείξει.   Ο δράκος είναι εδώ, έχει σκαρφαλώσει στα τείχη και ξύνει με τα νύχια του τις πέτρες.

DinoHajiyorgi

DinoHajiyorgi

 

Χάρολντ Μπλουµ:«Απελπιστική η παρακµή του αναγνωστικού κοινού»

«∆εν εκφράζω απελπισία για το µέλλον της λογοτεχνίας, πιστεύω ότι η καλή λογοτεχνία θα βρίσκει τρόπους να αναδύεται πάντοτε σε ευθεία σχέση µε τη µεγαλειώδη λογοτεχνία του παρελθόντος. Η απελπισία µου αφορά την παρακµή και την αποσύνθεση του αυθεντικού, πολιτισµένου αναγνωστικού κοινού...   Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ.

odesseo

odesseo

 

Η πόρτα (της ποίησης)

Τίτος Πατρίκιος, Η πόρτα Από τη συλλογή Μαθητεία Ξανά (1991) Ο ποιητής εξηγούσε τους μυστικούς συμβολισμούς τη διαλεχτική του ποιήματός του. Η πόρτα, έλεγε, είναι το μυστήριο της επικοινωνίας του μέσα με το έξω, μιας επικοινωνίας που εναλλάσσεται, αντιστρέφεται, αναχαιτίζεται, αναιρείται, υποτροπιάζει, τελικά επέρχεται, γι' αυτό κι η πόρτα είναι μια πόρτα που αναλώνει την πόρτα που υπερβαίνει την ανάγκη της πόρτας και μέσα από την αυτοκαταργημένη πόρτα μπορεί κανείς να βυθομετράει, να βυθράει να βεθλάει, να βουθλουβάει... Γύρω οι θαυμαστές νιώθανε μια βαθιά δροσιά καθώς τους ψέκαζαν τα σάλια.

Ayu

Ayu

 

Ο συγγραφέας είναι ένας μάγος

Έβλεπα ένα αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ με τον Άλαν Μουρ: The mindscape of Alan Moore (link σε youtube)   O Άλαν Μουρ εκτός από τα κόμικ που γράφει (V for Vendetta, Watchmen, κτλ) έχει αρχίσει να μελετάει και την μαγεία. Προς το τέλος λέει το εξής (το μετέφρασα στα ελληνικά, στο τέλος υπάρχει το αυθεντικό κομμάτι):   "Πιστεύω πως η μαγεία είναι τέχνη, και η τέχνη, είτε είναι μουσική, συγγραφή, γλυπτική ή οποιαδήποτε μορφή, είναι κυριολεκτικά μαγεία. Τέχνη είναι, όπως και η μαγεία, η επιστήμη της εκμετάλλευσης συμβόλων και εικόνων για την επίτευξη αλλαγών στη συνείδηση... Όντως για να πεις ένα ξόρκι, πρέπει απλά να πεις (to cast a spell is to spell), να χειραγωγήσεις τις λέξεις, να αλλάξεις τη συνείδηση των ανθρώπων, και για αυτό πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης ή ένας συγγραφέας είναι το πιο κοντινό πράγμα στον σύγχρονο κόσμο σε ένα σαμάνο."   Κι όντως αυτό δεν κάνουμε φίλοι σουφουφήτες; Βάζουμε μικρούς σπόρους στα κεφάλια των αναγνωστών όπως και μερικές φορές όταν εμείς είμαστε οι αναγνώστες σκεφτόμαστε πράγματα εξαιτίας αυτού που διαβάζουμε. Μερικές φορές μας προκαλούν αυτές συναισθήματα ή μέχρι και μεγάλες αλλαγές στον τρόπο σκέψης μας. Για αυτό συγγραφείς του κόσμου, αλλάξτε τον κόσμο, φτάνει να πιστεύετε στην μαγεία...     πηγή: "I believe that magic is art, and that art, whether that be music, writing, sculpture, or any other form, is literally magic. Art is, like magic, the science of manipulating symbols, words or images, to achieve changes in consciousness… Indeed to cast a spell is simply to spell, to manipulate words, to change people's consciousness, and this is why I believe that an artist or writer is the closest thing in the contemporary world to a shaman." http://en.wikipedia....wiki/Alan_Moore

Διγέλαδος

Διγέλαδος

 

Λογοτεχνικά και Συγγραφικά Λινκς

Διάφορα λινκς που μάζεψα τον τελευταίο μήνα:   15 καλύτερες εισαγωγές βιβλίων; Πάρα πολύ ενδιαφέρον άρθρο μέσα στο πρώτα έχουμε όλους τους γνωστούς. Όπως Όργουελ από το 1984: “It was a bright cold day in April, and the clocks were striking thirteen.”   περισσότερα στο: http://listverse.com...lines-of-books/   Ta Desktops των συγγραφέων Αν σας ενδιαφέρει να δείτε πως είναι τα desktops των υπολογιστών κάποιων συγγραφέων αυτο είναι ένα άρθρο που θα σας ενδιαφέρει (δεν έχει ακόμα πολλά όμως) http://www.guardian....riters-desktops   Το μέλλον του βιβλίου στην επιστημονική φαντασία Ένα άρθρο που βλέπει την εξέλιξη του βιβλίου, όπως την είχαν προβλέψει σειρές, ταινίες και βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Και τώρα με τα έγχρωμα e-books / tablets δεν φαίνεται να έχουν πέσει και πολύ έξω. http://www.tor.com/b...science-fiction   33 links και reviews για δωρεάν η-βιβλία Ένας ξένος συγγραφέας έψαξε και διάβασε δωρεάν e-books στο StumbleUpon. Μερικά είναι νουβέλες, μερικά συλλογές διηγημάτων. Μερικά συγγραφικά βοηθήματα και άλλα απλώς δεν είναι τόσο ωραία. http://arthurmcmahon...gh-stumbleupon/   Άρθρο για το βιβλίο του Lewis: Till We Have Faces Κοίτα να δεις ο Lewis είχε γράψει ξανά σε μορφή βιβλίου τον μύθο της Ψυχής και του Έρωτα. Πολύ ενδιαφέρον! http://www.examiner....-a-classic-myth   Περί δημιουργικής γραφής και άλλων δαιμονίων http://bookpress.gr/...nd-other-demons   A sound of Thunder - Ray Bradbury Ένα δίηγημα επ. φαντασίας που είχα διαβάσει πριν 10 χρόνια και με είχε στιγματίσει http://www.lasalle.e..._of_thunder.htm   Και δώρο η παρακάτω εικόνα του Ιρανού Ρουζμπαχανί που πήρε πρώτο βραβείο: πηγή: πρώτος Διαγωνισμός Σκίτσου για Βιβλία στο Ιράν http://payvand.com/b...-books-in-iran/

Διγέλαδος

Διγέλαδος

 

Το πνεύμα των χριστουγέννων

Σήμερα με επισκέφτηκε και εμένα το πνεύμα των Χριστουγέννων. Με είχε πάρει ο ύπνος γλυκά-γλυκά μετά τα κάλαντα που είπαν κάποια πιτσιρίκια στην πόρτα μου και δεν άργησε να έρθει κι αυτό. Ένας νεαρός μου έδωσε το χέρι του πάνω από το κρεβάτι μου. Εγώ το πήρα και τον ακολούθησα μέχρι την κουζίνα μου. Ήταν μια κουζίνα υπερσύγχρονη, με όλα τα μπλιμπλίκια της. Πατάς κάτι και σου βγάζει καφέ, κτλ. Όμως υπήρχε ένας ωραίος συνδυασμός μοντέρνου με παλιό/κλασσικό. Όλες οι συσκευές ήταν ένας συνδυασμός μαύρου με καφέ ξύλο. Ενώ στις άκρες του παραθύρου από μπροστά υπήρχαν τζάμια από πορτοκαλί βιτρό. Ένα άσπρο σκυλάκι κατάφερε να ανέβει και θέλει να μπει μέσα! Για μια στιγμή είναι το ποντικάκι από το προηγούμενο βράδυ εκεί; Κοιτάζω ξανά δεξιά και αριστερά. Υπήρχαν μικρά ράφια που κρεμόντουσαν κάποια φυτά ή κάποια βαζάκια. Γυρνάω πίσω να δω και το σαλόνι και βλέπω ότι είναι τελείως αλλαγμένο. Σαν να είχαν μετακινηθεί όλα και να άλλαξαν πλευρά. Τότε χτυπάει το κουδούνι η μητέρα μου. Την αφήνω να μπει και την βλέπω πιο μεγάλη. Είχε γεράσει. Συνειδητοποίησα ότι ήμουν στο μέλλον. "Μητέρα!", της φώναξα "πόσο χαίρομαι που σε βλέπω". "Σιγά παιδί μου, πως κάνεις έτσι, λες και έχεις να με δεις χρόνια" Κι όμως είχαν περάσει πάνω από 10-15 χρόνια. Που να το 'ξερε ότι ήρθα από το παρελθόν. Ωπ! Χτυπάνε πάλι το κουδούνι. Ήρθαν για τα κάλαντα. Α, ξύπνησα.

Διγέλαδος

Διγέλαδος

 

Σεμινάρια του ΕΚΕΒΙ

Αναλυτικά διαβάστε εδώ   Τα προγράμματα που έχουν ετοιμάσει μού φάνηκαν πραγματικά ενδιαφέροντα, ειδικά αυτό του μυθιστορήματος/μυθοπλασίας. Το σκέφτομαι σοβαρά να πάω, ωστόσο με προβληματίζει στ' αλήθεια το μεγάλο banner που έχουν πάνω πάνω: 7 χρόνια, 3100 απόφοιτοι, 122 εκδόσεις, 41 βραβεία και διακρίσεις. Δηλαδή μιλάμε για ένα ποσοστό έκδοσης μικρότερο του...4%. Όπως έχω πει αστειευόμενος και σε διάφορα μυτίγκια, στον Τερκενλή άμα διαλέξεις 100 θαμώνες στην τύχη, παίζει να βρεις και περισσότερους που έχουν εκδώσει.   Ποια είναι η συνάφεια αυτού του ποσοστού με την πραγματικότητα; Είναι σημαντικό ή αμελητέο;

Stanley

Stanley

 

Ένα ποντικάκι

Σήμερα είδα ένα ποντικάκι στο ύπνο μου. Όπως είχε τρυπώσει στο σπίτι του ήρωα του Λάβκραφτ στο "Όνειρα στο Σπίτι της Μάγισσας" έτσι τρύπωσε και στο δικό μου. Είχαμε βάλει φάκες, αλλά κάτι ξεχάσαμε να κάνουμε. Ακούω ένα μασουλητό και μετά βλέπω τα αυτάκια κάτω από τον καναπέ. Κρατούσε το τυράκι στο στοματάκι του και έτρεξε να φύγει. Το κυνήγησα να δω που πήγε. Το άτιμο. Σαν αυτό που είχα βρει μια φορά στο υπόγειο. Μικρούλι, γκρίζο, με πεταχτά αυτιά, σαν αυτά του Μίκυ Μάους. Μπήκε στο μικρό βεσέ. Μπήκα μέσα κι έκλεισα την πόρτα από πίσω μου. Τώρα δεν πρόκειται να μου ξεφύγεις. Υπήρχε μια τρύπα, ο αεραγωγός και είχε σχίσει το μεταλλικό διχτάκι. Ακούω μικρούς θορύβους. Αν του έδινα ένα τυράκι για να βγάλει τη μουσουδίτσα του; Κοιτάζω μέσα. Δυο μικροί λευκοί λύκοι μου φανερώνονται. Κουταβάκια, αλλά και νάνοι για να χωράνε εκεί μέσα. Φοβόντουσαν;   Ένα όνειρο που προκλήθηκε από το ανάγνωσμά μου πριν αποκοιμηθώ. Δεν είναι τυχαίο. Μερικές φορές αισθάνομαι σαν ήρωας του Λάβκραφτ. Σκαλίζω πράγματα, πράγματα που ίσως δεν θα έπρεπε να σκαλίζω. Τρομακτικά, αλλά την ίδια στιγμή προκλητικά. Με προσκαλούν στον κόσμο τους κι εγώ το μόνο που χρειάζεται να βρω είναι το κλειδί για την πύλη του. Δεν είναι όμως εύκολο. Όχι τόσο η εύρεση του κλειδιού, αλλά η απόφαση. Γιατί μετά ξέρω ότι δεν θα υπάρχει γυρισμός. Θα το αντέξω; Σε ένα άλλο όνειρο είδα να μου ασπρίζουν όλα τα μαλλιά από τον τρόμο. Χωρίς καν να δω κάτι. Μόνο να ξέρω ότι είναι εκεί έξω και περιμένει. Σας τρόμαξα κι εσάς; Μην ανησυχείτε. Το νεκρονομικόν φανερώνεται σε αυτούς που θέλουν το δουν.

Διγέλαδος

Διγέλαδος

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..